Opinions

Goed te doen, een handjevol personages, Frasier-achtige setting (en producer) en stukje bij beetje meer informatie. Ook de onduidelijkheid rondom personages Sydney en de dokter is een slimme troef: wel of niet besmet en hoe is het weer goed te krijgen?

Redelijke paranoïa dus (beetje zoals The Thing) waarmee echter meer gedaan had kunnen worden, de keuze voor een te tamme fysieke dreiging gaat uiteindelijk ten koste van spanning. De boel wordt helaas ook wat ontkracht door de verklaring (wat dat betreft blijft de Blair Witch de queen of suggestion).

Mooi in elkaar gezette beelden die versnellen, over elkaar gelegd en de hele rataplan. Soms wat nuchtere momenten, en die zijn ook lekker surreëel zoals tijdens het vissen, en een paar freaky momenten wanneer de hand voor het scherm verschijnt met de lage klanken erbij. De rustige sound zorgt sowieso voor een rare gewaarwording in combinatie met het visuele geweld, maar soms had het tempo wel iets hoger mogen zijn zoals bij de aftiteling.

Daniel vind ik nog best redelijk geacteerd. Het geforceerde trilstemmetje in het begin is echt bagger, maar z'n mimiek (of gebrek daaraan) spreekt boekdelen. De depressie is loud and clear.

Ik miste trouwens wel verhaal- of karakterontwikkeling om het echt disturbing te laten zijn. Het is duidelijk dat de insteek vooral audiovisueel is, maar alleen (gevisualiseerde) angstaanvallen vind ik niet genoeg om dramatisch/angstwekkend uit te pakken, terwijl het die potentie wel had.

Aparte verfilming van het overbekende exorcisme-thema. Natuurlijk het zoveelste knappe meisje waar de duivel inkruipt - hij is wel slecht maar niet gek - maar Posesion onderscheidt zich wel op andere vlakken zoals een vrij origineel plotwendinkje en een moderne look.

Die heldere look past overigens niet bij het (antieke) onderwerp. Het roept niet bepaald een beklemmend of spannend sfeertje op en omdat het uit losse pols is geschoten besef je vaak dat er een filmcrew aan het werk is. Ik zie hier de toegevoegde waarde niet zo.

Enkele scenes zijn wel redelijk sterk en de film besteedt wat aandacht aan de neergang van de meid en haar familie, best boeiend. Het horrorgedeelte valt echter tegen en maakt de film niet tot een gedenkwaardig iets.

Die kerel lijkt me compleet doorgedraaid en trekt het stelletje mee.
Gelukkig is het inderdaad geen Paranormal-Activity-kloon maar krijg je de vrijheid om beide kanten op te redeneren: gek of geest, had ik niet op gerekend vooraf. Op een paar momenten gaan gebeurtenissen lekker tegen je verwachting in en de audio werkt effectief zo in die krappe setting.

Een aantal handelingen vind ik wel erg twijfelachtig, soms ook wat vervelend dat gejaag heen en weer, maar het vreemdste is de keuze om complete darkroom-scenes te schieten met een lamp op de camera. Had ook gehoopt dat het slot meer indruk zou maken, de film heeft dus wat downs maar ook zeker een paar sterke momenten.

Het idee is goed maar het faalt in de uitwerking. Na de veelbelovende woorden in de eerste minuten ga je er goed voor zitten maar het stelt teleur, het houdt het midden tussen SBS Reportage met Pepijn Bierenbroodpoot en home videos die té belabberd geschoten zijn. Dat komt wel erg goed uit om effecten te verdoezelen en spanning proberen op te wekken.

Meest storende is het acteerwerk van zo'n beetje alle geïnterviewden en dat is dodelijk voor een filmpje dat realistisch wil zijn. De personages zijn ook zo stereotype als wat: de vlotte editor, de Aziatische lab-rat, de arts met een gek accent, een gek masker natuurlijk etc., ze komen allemaal uit het grote clichéboek gekropen. En wat was er met die 'dismemberment expert', een knulletje in een witte jas gesmeten achter een tafel vol met zagen

De sound-effecten zijn wel effectief en gelukkig is het op enkele momenten best verontrustend (zoals het eerste slachtoffertje en het laatste interview met Cheryl, vooral dat ze niet meer normaal kan leven), maar voor de rest kan ik er weinig mee. Voegt eigenlijk niets toe aan de honderden docu's over FBI profiling en serial killers.

Goede film zeg.

Strak en simpel verhaal, veelal realistisch, en vooral overtuigend geacteerd. De film sleurt je aardig mee vanaf de opening tot de laatste minuut met een spannend kat- en muisspel. Weinig op aan te merken eigenlijk, behalve dat het als geheel net te weinig is voor een echt hoge score.

Het einde vind ik ook verrassend. Ging uit van een slecht einde omdat wel meer Franse films een bittere nasmaak hebben, maar niet dus. Had ook verwacht dat de politie hem makkelijk op zou sporen aan de hand van z'n afval en de foto van die kerk.
3,5 - 4*

Best een aardig filmpje; weinig personages, weinig locaties en een rechtlijnig verhaal met aandacht voor de aankleding. Typisch Spaans eigenlijk want daar zijn er best veel van (El Habitante Incierto, Mientras Duermes, Musarañad en Quien a Hierro Mata om er een paar te noemen, hoewel de meeste daarvan pakkender zijn).

Prima om te volgen, vervelen doet het niet, maar indruk maken ook niet. Daar is het te ongeloofwaardig en te “filmisch” voor. En de beste man mag een lompe lul en een maniak zijn, echt een feestje is het ook weer niet wat ‘m allemaal overkomt. Een lekker zwartgallig en melancholisch ritje (maar daarvan zijn er dus betere uit de Spaanse stal).

Het niveau van Predator zal niet makkelijk gehaald worden ben ik bang..

Fantastische film, was er vroeger helemaal weg van en eigenlijk blijft ie nog steeds zijn waarde houden. Actie, spanning en horror in één met Arnold in topvorm. De kills zijn bruut, de jungle is perfect gekozen omdat Predator daar helemaal op z'n plaats is, en Predator zelf is ook lekker creepy. De beelden en geluiden vanuit zijn perspectief waren destijds echt iets wat ik voor het eerst meemaakte en het werkt eigenlijk nog steeds goed. Zelfde geldt voor de bijna-onzichtbaarheid van Predator zelf, prachtige vondst om de spanning op te bouwen. En het moment dat hij ook zijn kap afdoet...

Het zijn van die ingrediënten die de film toen redelijk uniek maakten en dat werkt zoals zo vaak alleen maar het beste bij het eerste deel. Predator 2 in die andere omgeving is er al een goed voorbeeld van.

Tja, een toch wat jammerlijk vervolg in een verkeerde omgeving: Predator heeft daar niets te zoeken De relatie met de bendes vind ik ook vergezocht en eigenlijk heel vreemd omdat je geen medeleven met zulke figuren hebt. Voor de lekkere actie maakt het natuurlijk niet uit, maar deel één vind ik juist zo sterk door de combi van actie en spanning. De nieuwigheid van het monster is er af en verder is Arnold natuurlijk een groot gemis (hoewel Glover inderdaad goed bezig is). Blijft staan een lekkere actiefilm met toch wel een van de mooiste aliens.

Meevallertje.. te danken aan een sterk eerste uur met de juiste ingrediënten: een mistige jungle, twee brute guns en bijna dezelfde Predator-muziek zoals dat snelle trommelachtige gedoe. Brody bevalt me ook wel, al komt dat vooral vanwege z'n gelijkenis met Bear Grylls op survival in Cambodja, geeft een vertrouwd beeld.

Gelukkig zijn de Predators hetzelfde gebleven, net als de first person view (althans de eerste keer, daarna ziet het wat moderner uit, ook mooi). Geen Arnie en cheesy oneliners maar op dat vlak kun je ook nooit tippen aan Predator. I ain't got time to bleed.. kansloos om te overtreffen, dus het weglaten van een komische noot vind ik een goede zet.

Overigens lag het originele script al een jaar of twintig klaar.. weet niet in hoeverre dat intact is gehouden want er zitten nogal wat missers in. De 'twist' aan het einde (waarom..?) is debiel en het getreuzel in het ruimteschip met Fishburn haalt de vaart er compleet uit. De Jurassic-honden en de onderlinge strijd tussen de Predator-soorten zijn een poging tot vernieuwing die iets beter uit de verf komt maar ook weer niet mindblowing.

Liever had ik gezien dat alles in dienst stond van een achtervolgingsrace tussen Predator en mens en dat die zich in een rechte lijn opbouwt tot aan de climax. Juist dan hou je de spanning hoog zou je denken. Ook van de gore had ik meer verwacht... was me grotendeels te braaf, alsof de Predators beschaafder zijn geworden.

De cast valt me verder best mee trouwens; lekker simpele (stereo)typecasting waarbij ik alleen de dokter en de gedetineerde (met z'n ongepaste stoere one liners) echt zwaar mislukt vind. De Rus, Trejo, de Afrikaan, de Japanner: prima, duidelijk ook dat die laatste gebaseerd is op Billy (best een leuk hoogteshot van het gevecht in het veld). Nogal rare kleding alleen..

Afgezien van een matige tweede helft en het eindgevecht vind ik het dus nog niet eens zo zwak als gedacht. Alles afwegende 3*, met het 'heilige' Predator als landmark had Predators véél slechter kunnen zijn.

Nolan is bij mij alles (Insomnia, Memento) of niets (Inception), en The Prestige valt duidelijk de goede kant op. Verveelt geen seconde, mistig sfeertje en het is mooi hoe de goochelaars elkaar bedonderen en beconcurreren. Maar de allermooiste trick is toch wel die van Tesla; Angier wijsmaken dat de machine echt werkt en het lang rekken om er een maximale prijs uit te halen.

Atlhans het is allemaal voor interpretatie vatbaar maar het zou perfect passen bij de rest van de film. Dat Edison de machine zou vernietigen omdat het "het buitengewone uit de exacte wetenschap zou trekken" of zoiets, haha.. slim bedacht van 'em.

Ging er vanuit dat Angier met zijn laatste act constant werkte met zijn dubbelganger en wist dat Borden een keer zou komen kijken. Op dat moment zou hij bewust de dubbelganger laten verdrinken - z'n 'sacrifice' - om Borden achter slot en grendel te krijgen. Kan er ook naast zitten en dat Nolan je toch wil laten geloven dat het echt is wat er gebeurt - kan het me haast niet voorstellen - maar dat vind ik dan ook prima; blijft allemaal in mysterie gehuld, of 'je wilt je laten bedonderen'.

Enige jammere is dat gaandeweg duidelijk wordt dat Borden een dubbelganger heeft, van wie de twee vingers de 'sacrifice' zou zijn, maar dat het een tweelingbroer is zag ik niet aankomen.

Die jongens kom op zeg.. twee pratende paspoppen met een stropdas. Natuur- en scheikunde zijn niet zo sexy maar een beetje charisma en wat minder geleuter had het geheel stukken boeiender kunnen maken, zie bijvoorbeeld Pi over wiskunde en beurskoersen.

Het concept is wel leuk en het is een goede keuze om het zo mysterieus te houden, maar wat een enorme bak geouwehoer. Staat imo ook haaks op de less-is-more-look en -idee van de film, waar me ook weinig van zal bijblijven.

Het script zal vast vernuftig in elkaar zitten maar als de rest me niets doet heb ik daar weinig aan. Kon ik mezelf maar 78 minuten terug de tijd inwerpen om een ander filmpje te starten.

Een goed opgezet en lekker straight forward verhaal met een gave rol van Gyllenhaal. De eerste anderhalf á twee uur zijn prima en sfeervol grauw, nog niet-wetende waar het allemaal toe leidt.

Maar dan ontspoort de boel een aantal keer. De puzzelstukjes blijken weinig steekhoudend te zijn, zoals het herbeleven van de ontvoering door het slachtoffer die inbreekt en kledingstukken jat (huh ), of de ouders van Joy die toch wel doodleuk weglopen van de gemartelde jongen, waarom geeft hij niet direct de locatie van de kidnapster door nadat hij gevonden is en beschuldigt hij de donkere ouders niet?.
En/of het is afgeraffeld, bijvoorbeeld het motief van de kidnapster - kort benoemd: een strijd tegen God(?) - de plotse ontsnapping van Joy of iets raars zoals het feit dat de dader uitgebreid tekst en uitleg geeft aan de vader wat nergens voor nodig is, behalve om het voor de kijker toe te lichten op weinig subtiele wijze.

Vind het duiden op te makkelijk schrijfwerk, grotendeels bedoeld om dwaalsporen te creëeren die uiteindelijk losjes in het verhaal blijken te hangen. Ze doen afbreuk aan de beloftevolle opbouw, zonde.

Erg matig filmpje met overdreven gedoe over abortus en de duivel. Komt af en toe knullig over (dialogen, decors, handelingen, acteerwerk) en heeft een mager sfeertje. Mag van mij samen met de foetus de prullenbak in.

Nee dit is inderdaad een klein tegenvallertje vergeleken met Suspiria, Opera en Phenomena. Veel stukken vind ik nogal saai, vooral enkele overbodig lange praatsessies. Ik ben het ook met een paar voorgangers eens dat de soundtrack ergerlijk is. De momenten met een goede sfeer (zoals in het huis bij de vrouw met vogels) worden om zeep geholpen door de inzet van een drummer. Het haalde me er jammergenoeg iedere keer meteen uit.

Uiteraard zijn er wel fraaie trage shots, schaduwwerk en is het mooi hoe zoveel dingen (tegelijkertijd) in beeld worden gebracht met een enkele lange shot, bijvoorbeeld wanneer ze staan te praten in een winkelpassage met op de achtergrond een aantal vrouwen die wat staan te doen, allen op verschillende diepte. Het begin in het theater is ook puik trouwens.

Sommige moorden zijn gelukkig behoorlijk hard (suggestief althans, want realistisch oogt het natuurlijk niet altijd) en het viel me op dat een moordscene uit Halloween 2 (1981) op een van de moorden uit Profondo Rosso geïnspireerd lijkt te zijn.

Aardige film die een slimme troef uitspeelt: constant een beperkte weergave vanuit het perspectief van de opgejaagden. Eventjes dacht ik naar Predators in Frankrijk te kijken (inclusief Adrien Brody typetje), maar er volgen toch een paar effectieve momenten - onder het zwijnenkadaver en onder de brandende hut, vooral dat laatste is claustrofobisch en mooi geschoten.

De aandacht verslapt in ieder geval niet, en lekker smerig gegrom van die beesten. De auto-scene werd er wel een teveel, begon wel erg op een kop-op-een-stok te lijken en ook het gedeelte in de bomen is mager, te onduidelijk.

Er zit weer dat rauw-realistische Franse randje aan, maar net te weinig en het kan ook niet tippen aan de spanning van The Reef of de stijl van Burning Bright (om wat recente dierenfilms te noemen). De 'thematiek' is trouwens nog wel ironisch: beesten die door toedoen van milieuschade agressief worden en op de wraaktoer gaan.

Hier keek ik erg naar uit gezien het thema en omdat het werd aangekondigd als een soort psychedelische trip. Helaas viel dat toch wat tegen en werd het niet 'mijn' verwachte IIFR-topper. De film is zeker bevreemdend en er zitten een paar aardige shots in, maar de muziek en de vrouwelijke hoofdpersonage werkten behoorlijk op m'n zenuwen, ook al speelde ze goed. Het sfeertje en de "verwarring tussen vader/vriend mogen er wel zijn trouwens.

Aardig.
Erg realistische uitstraling en heel goed acteerwerk - 'natuurlijk' zou je haast zeggen met een Franse film. Lekker rauwe koppen zitten er ook in, met die ouwe voorop.

Maar m'n verwachtingen waren net te iets te hoog. Het verhaal kon me niet zo boeien waardoor de lengte me erg tegen ging staan. En de introductietjes van andere personages en de ziekte vond ik wat geforceerd.

Een paar goede scenes trokken me er eigenlijk doorheen, met als mooiste de afrekening in de Chevrolet. De muziek was op zich wel aardig maar vond ik niet op z'n plaats. Zelfde geldt voor de ingebeelde scenes en wat symbolische dingetjes, de film wil net teveel zijn lijkt het.

Gave film. In plaats van alleen maar close ups van zwijgzame koppen komen er hier woorden uit, en blijft het niet bij stoer poseren maar zijn ze het ook echt, vooral Arthur Burns. Jammer dat hij zo weinig aan bod komt, had wat mij betreft meer tijd in gestoken mogen worden. De Aboriginals geven het dat typisch Australische sfeertje mee, maar van Guy Pierce ben ik niet echt overdonderd.

Verder mooie beelden en inderdaad een erg goede soundtrack. Het verhaaltje mist wat impact maar is wel lekker straight forward en heeft aardige dialogen (iets te vaak poëtisch). Wat dat betreft en qua sfeer/muziek doet The Propisition precies dát wat ik hoopte en verwachtte bij True Grit.

Lekkere slasher zeg.. Een paar snoeiharde kills, een indrukwekkende moordenaar en vooral spannend gemaakt met de achtervolgingsscenes, lichtje-aan-lichtje-uit en de nadrukkelijk aanwezige score, misschien iets té luidruchtig zelfs.

De veelgeroemde bajonet is tof, maar het bruutste vind ik de moord in de badkamer. Erg fijnzinnig hoe die gillende naakte meid wordt gespiest en je de riek over de tegeltjes achter haar omhoog hoort schrapen

Jammer dat sommige scenes te lang duren om spannend te zijn waardoor het z'n doel voorbijschiet. En het motiefverhaal hmm tja.. wel oké maar zit me niet helemaal lekker. Buiten dat is het een prima film, vooral gedragen door een paar overtuigende moorden. The Prowler wordt niet echt beschouwd als top slasher / is nogal onbekend, maar dit soort kills zouden zeker niet misstaan hebben in een Halloween om maar wat te noemen..
3,5 - 4*

Zeker 20 jaar geleden dat ik Psycho II zag, en hoewel elke horror in je kinderjaren enger is, is deze film nog steeds sfeervol en bij vlagen spannend. Puik vervolg met respect voor het eerste deel door de rustige beelden. Knap ook dat het verhaal toch nog mysterieus is verder ontwikkeld. Het geweld is trouwens (uiteraard) verhard, zoals het mes door de mond.

Jammer dat de originele soundtrack ontbreekt, maar de matte kleuren zijn wel een verrijking en het acteerwerk is ook een stuk beter. Het gestotter van Perkins is soms wat overdreven, maar hij overtuigt gewoon als de twijfelende en verknipte Bates. Hoe hij ook op het eind voor het huis staat met het sillhouet achter het raam, creepy, en dan vooral die knerpende stem van "z'n moeder"

Ook nu heeft de film een aantal onvergetelijke scenes. Zoals je in deel I al een mooi camerastandpunt boven de overloop had toen ma uit d'r kamer stormde, zo is in deel II de camera van bovenaf gericht op de keuken bij het neermeppen van z'n echte moeder. Best leuk gedaan.

Na driekwart van de film begint het gedoe om de moeder, het gebel en het verkleedpartijtje wel erg vervelend te worden, maar je blijft nieuwsgierig naar het einde. Voor het mooie had het wel iets korter gemogen, en een ander minpunt is dat het verhaal lang niet zo geloofwaardig is als deel I (maar vooruit). Al met al een onderschatte en onbekende film aan de stemmen te zien.

Voor de tigste keer aan het kijken en mijn god wat een meesterwerk! ben iedere keer weer zo blij als een kind. Net iets beter dan Reservoir Dogs en Kill Bill 1, ook subliem.

Een aaneenschakeling van geweldige dialogen, muziek (!), karakters, scenes, niet-chronologische verhaallijnen die samenkomen, zoveel citaten die je bijblijven "Im gonna execute everyone of you motherfuckers!", enzovoort enzovoort, alles gewoon. En de toppers spelen de beste rollen van hun leven Jackson, Travolta, Willis, Uma, Quentin zelf etc. en dan daarnaast nog lui als Harvey Keitel erbij.

Ene karakter is nog cooler dan de andere, m'n favoriet is Marsellus. Die is de laatste die je wilt verkrachten als je het dan toch al zo graag wilt

I'm gonna get medieval on your ass

5* uiteraard, en toch maar van 2 naar 1 in mn top 10. Love it.