Opinions

Als de naam Frankrijk valt zeggen ze er ook telkens bij bezette Frankrijk, voor degenen die sliepen tijdens geschiedenisles of het zelfs helemaal niet gehad hebben..

De hele geschiedvervalsing is bij nader inzien toch wel van de ratten besnuffeld zeg.. echt schaamteloos. Ook hoe de Duitsers overdreven slecht neergezet geworden door het brute neerschieten van die mensen, en aan de andere kant de kleine True American Hero die nog nét bij de hendel kan komen en zichzelf daarmee opoffert. Pfffff... kom óp zeg.

Verder veel rechtstreeks jatwerk uit Das Boot, da's zeker niet zo erg maar wel in zo'n film die allerlei eer onterecht naar zich toetrekt... Volle punt eraf, blijven eigenlijk alleen de fraaie soundeffecten van de dieptebommen overeind.

Begrijpelijk dat Land of Mine de IFFR-publieksprijs heeft gewonnen; de film is een soort 'allemansvriend' omdat nagenoeg alles bovengemiddeld is. Een pakkend verhaal, verzorgd en degelijk geschoten, een ingetogen soundtrack en de wisselwerking tussen de Duitse jongens en de Deense sergeant-majoor pakt goed uit. Hoewel dat laatste voorspelbaar verloopt: de harde militair die z'n menselijke gezicht steeds meer laat zien.

Dat neemt niet weg dat de film aardig wat indruk maakt (vooral de scène met Ernst die zichzelf opblaast) en dat het doeltreffend inspeelt op het inlevingsvermogen voor zowel de jongens als de sergeant. Dat er geen onnodige zijplotjes en poespas zijn, draagt daaraan bij. Af en toe vind ik het wel te makkelijk op sentiment spelen zoals wat er gebeurt met de hond.

Lekker donkere film en Kate Beckinsale (en die blonde meid is ook wel kinky, beetje als een kat aan het plafond gaan hangen). Vraag me alleen of waarom het in hemelsnaam ruim twee uur moet duren, zo gek veel gebeurt er plot-gewijs nou ook weer niet. Wel een hoop schieten (dit is veel meer actie dan 'horror'), soms te Matrix-wannabe en wel erg veel tijd ingeruimd voor intriges, maar het kijkt aardig weg. Een van de latere delen vind ik trouwens beter dus de rest van de serie ga ik nog kijken.

Zonder voorkennis van deel 1 en 2 gezien maar desondanks vind ik Rise of the Lycans een grote meevaller. Lekker duister en roestig sfeertje hangt er, vooral in de onderste ruimten van het gebouw. Het verhaaltje zelf en de onvermijdelijke romance hebben weinig om het lijf maar de actie en de opbouw tot de opstand maken een hoop goed (uitgezonderd hier en daar wat matige cgi van de rennende weerwolven). Was ook positief verrast dat de lekkere vampierendochterdoodging maar de slotscene - huh? - gooide roet in dat eten.

No-nonsense filmpje dat vlot van start gaat. Het houdt de aandacht vast door de afwisseling tussen ondervragingen en gebeurtenissen, heeft overspoelende muziek en een gave dader. Tot dan toe is het mysterieus en boeiend en dat belooft wat.

Na een tijdje wordt het echter eentonig en een domper is dat zo'n tien minuten van het einde bestaan uit een sloot supersnelle editing en camerawerk. Blijf het een zwaktebod vinden om daarmee een volwaardige climax denken te creëren. Acteurs vechten zich dan ook nog eens in een kluwen door het beeld, een rommeltje, en bijna rol ik scheel en schuimbekkend van de bank.

De acteurs doen hun best maar missen charisma (wat niets van doen heeft met low budget) en sommige teksten tijdens de ondervragingen zijn sullig. Daar valt nog wel mee te leven, het is het overdadige einde dat de opbouw verpest. Best jammer van het gretige begin.

Hm bizarre ontwikkeling. is eigenlijk een godswonder dat ik hem heb uitgekeken want na een halfuur had ik er bijna genoeg van. Nog niet eens zozeer vanwege de homo-scene - pffff - maar een aantal stomme reacties en gedrag.

Ben uiteindelijk toch blijven hangen en betrapte me erop dat ik werd meegezogen in het verhaal, vooral vanwege het acteerwerk van die meid en de lokale vrouw. Die gasten daarentegen zijn een miscast, wat een kuikens. Laatste halfuur wordt het lekker vreemd en beginnen dingen langzaam op hun plek te vallen (alhoewel een en ander onduidelijk blijft en een paar plotholes inderdaad). Het bekende gegeven van een stel personen dat belandt in een wereldvreemde gemeenschap.

Vooral enkele scenes in de boerderij zijn prima vanwege de onderlinge relaties en het sfeertje dat er hangt. Het enige wat ontbreekt is meer expliciete hardheid in de voorvallen, dat had er perfect bij gepast. Audio-visueel is het ook zeker niet slecht, prima beelden en muziek, maar geen filmpje voor de liefhebber van middle of the road horror. Heel jammer van het matige begin.

Niets aan toe te voegen, zeer indrukwekkende film dankzij het realistische beeld dat wordt geschetst. Dat er geen Amerikaans patriotisme is, komt denk ik doordat de film grotendeels van Engelse bodem is. En Engelsen zijn nu eenmaal een meester in het maken van indrukwekkende films die de realisteit en geloofwaardigheid eer aan doen, zonder emoties of boodschappen overdreven te uiten. (zowel in thrillers als in drama's en horrors).

Absolute topfilm die me meesleept in de waanzin van de kaping.

Films die zo beginnen hebben altijd wel wat; als kijker net zo weinig weten als de personages en langzaam vallen de puzzelstukjes in elkaar. Een paar personen en één locatie, prima.

Als de ontnoping dan ook nog goed is heb je een geweldige film, zoals de twist van Saw of het mysterieuze van Cube. In Unknown gaat het helaas als een kaarsje uit. De twists kunnen amper boeien en de actie buiten de fabriek stelt teleur. Behalve Pepper vind ik de cast ook niet al te indrukwekkend, zeker de bad guys niet. Jammer want in potentie had het veel meer kunnen worden.

Fascinerend, erg beklemmende setting in die bunker. Het is vrijwel onmogelijk om de supercharismatische Hitler te vertolken maar Ganz doet het onvergetelijk, hoewel ik in het begin even de indruk kreeg van een karikatuur.

Het meest aansprekend vind ik alle momenten van Hitler en de generaals/officiers in de bunker, hoe hij steeds wanhopiger wordt, anderen beschuldigt van hoogverraad of juist hogerop aanstelt, en de reacties van de onderdanen die er eerst niet tegenin durven gaan en later op verschillende manieren reageren. Totale indoctrinatie en een verkracht wereldbeeld.

Maar iets stoort me net als vijf jaar geleden, moeilijk de vinger erop te leggen. Alles wat daarbuiten om gebeurt onderbreekt de opbouw van de wanhoop en waanzin van Hitler, en dat is nogal veel (zoals de vrouwen onderling, de kinderen, het Hitler Jugend-kereltje en de aanval- en actiescenes (die overigens vrij matig zijn, maar oké daarop ligt niet de nadruk). Al die verhandelingen halen de vaart ook behoorlijk uit de film en na de zelfmoord sleept het vrij lang voort.

Alleen de focus op de val van Hitler zelf en zijn belangrijkste omstanders had ik groots en dramatisch genoeg gevonden. Maar goed, de film heeft indrukwekkende momenten, boeiende aandacht voor de man om wie alles toch draaide.
3,5 - 4,0*

Oei ik was even bang dat de film een soort The Pianist zou worden, niet eens zozeer door de locatie maar vooral door de makkelijke manier waarop in het begin wordt ingestampt dat de Duitsers slecht zijn zoals het neermeppen van de vioolspeler.

Gelukkig herpakt de film zich na een uur en krijg je een strijd voorgeschoteld tussen het verzet en de vijand. Vrij sober gefilmd maar dat past er wel bij, en hoe langer het duurt hoe spannender het wordt, goede opbouw dus. Hank Azaria in de rol van de leider springt het meest in het oog en weet me aardig mee te slepen. (Schwimmer kan ik helaas ook niet los zien van z'n Friends-rol.)
3 - 3,5

Lijkt wel een tv-film, toch niet zo slecht als gedacht. Op wat rare accenten na (Duitse productie die Amerikaans wil lijken?) best aardig gemaakt, vrijwel alles speelt zich in of om het grote huis af. Het is nogal voorspelbaar maar nergens vervelend. Redelijk thrillertje.

Had er meer van verwacht. Op die ouwe lelijke Duitser na, te onaansprekende persoonlijkheden. Da's niet het allerbelangrijkste in een horrortje als deze, want dat moet het hebben van de spanningselementen maar ook die zijn karig. Onbegrijpelijk waarom in pitch black bedoelde scenes er telkens zoveel kunstmatig licht wordt gecreëerd. Fetscher moet nog maar eens goed kijken naar The Descent of The Tunnel om te zien hoe je met duisternis spanning kan opwekken.

Zit nog wel een onverwachte kill in, en het verhaaltje zelf is aardig, lekker simpel. Misschien te simpel: had na de introductie van de grenscontroleur nog verwacht dat er meer creepy dingen aan de hand waren, maar daar bleef het eigenlijk bij, beetje jammer. Verder doet het het z'n ding wel, maar zal er weinig van onthouden.

Rustgevende film

De schoonheid zit eigenlijk in 'losstaande' scenes zoals het gezamenlijk eten en als hoogtepunt dat prachtige Russische lied met de accordeonspelende meid en het lachende jongetje. De introductie van de Rus vind ik houterig en wat kinderachtig maar z'n optreden in de disco is erg overtuigend als de vaderlandslievende, dronken oorlogsveteraan. Heel mooi.

Jammer van het laatste halfuur waarin de film verandert in een soort kritiek op oprukkende commercie en industrialisatie, vrij onnodig inderdaad. De 'droomscene' vind ik ook iets te vreemd.

Ruime 3,5*