Opinions

Zonde van mn tijd, een paar afleveringen op tv vond ik destijds wel grappig, maar zo'n hele film ga ik die gasten irritant vinden.

Middelmatig.
Het verhaal klinkt goed maar de uitvoering is nogal braaf. Ook de boze dokter, de bezorgde zuster en de slechte moeder zijn niet echt origineel of veelzijdig te noemen, en de behandeling die Jack krijgt is gelijk wel erg.. lomp. Te makkelijk allemaal en teveel de standaard wegen gevolgd.

Brody bevalt me wel erg goed en visueel ziet de film er aardig uit. Alleen staat Knightley een lesje overacteren te geven.

Krappe 3* dan maar omdat het redelijk wegkeek en niet verveelde.

Wat een dijk van een film! Vaak ten onrechte betiteld als horror, zodat het valse hoop biedt voor sommigen. Schitterende psychologische thriller, met een goeie mindfuck waardoor ik in het duister heb getast. Niet de moeilijkste mindfuck, maar dat hoeft ook niet, dat moet geen doel op zich worden i.t.t. andere films met mindspelletjes! Zoals eerder gezegd een inspiratiebron voor vele andere films, ik denk zelfs de eerste film in dit genre. Film heeft zelfs een 'filosofische' diepgang.

En het geniale vind ik
dat de hele film een weergave is van het onderbewustzijn van Jacob, op de openings- en eindshot na. Niets wat je ziet hoeft dus echt zo gebeurd te zijn omdat het een lange hallucinatie is in het proces van overlijden.

Volgens mij probeert de film je subtiel op een verkeerd been te zetten door de titel van de film die verwijst naar de Ladder-drug.

De hallucinatie over zijn (gefantaseerde?) leven als hij sterft, heeft denk ik minder met de drug te maken dan de makers willen laten geloven d.m.v. de titel en de aftiteling over drugs in het leger genaamd BZ. Sterker nog, drugs hoeven helemaal geen rol te spelen als veroorzaker van de hallucinaties of als experiment in het leger.
Hij kon immers niet weten dat hij die drug heeft toegediend gekregen omdat hij niet uit de ziekenbarakken is geweest, maar toch hallucineert hij er over, blijkbaar naar aanleiding dat hij zag dat een medesoldaat hem neerstak. Maar dat neersteken door die medesoldaat hoeft niet perse door de drugs te komen, dat wordt alleen maar gesuggereerd door zijn onderbewustzijn.

En dat een aantal medesoldaten in de openingsscene gek/ziek worden, hoeft niet perse door de drug te komen. Kan ook het gevolg zijn van dat spul wat ze rookten, er werd tot 2x toe gezegd dat het erg sterk was.. En de vermeende drugs zouden in de voedingsmiddelen moeten zijn verwerkt.

Dat is wel gaaf van de film: hij hallucineert dus over hallucinaties, én over drugsexperimenten waar hij geen weet van kan hebben, pretty fucked up. Of zie ik iets over het hoofd?

De titel Jacob's Ladder verwijst namelijk ook niet alleen naar zijn vermeende drugstrip (Ladder) waarover hij hallucineert, maar ook naar zijn klim naar de hemel aan de hand van zijn zoon op de trap in het eindshot, of misschien wel naar het hele proces van heengaan.

Het is ook zelfs maar de vraag of het samenwonen met Jezzy wel of niet in het echt is gebeurd. Het kan een fantastie zijn, maar ook werkelijk zo zijn geweest. Hij hallucineert over een droom die hij had waarin hij met haar samenwonende, maar het kan evengoed zo zijn dat hij na Sarah ook in het echt met Jezzy heeft samengewoond...

Acteerwerk vind ik zeer goed van Robbins.
En Elizabeth Pena vind ik een mooie vrouw, naturel, en in het gehele eerste halfuur was ze ofwel topless, of naakt
Verder zitten er prachtige scens in zoals ,, psychiatrische inrichting,

Hoge notering dus van mij, een 5, en dat was me die hoop tekst wel waard

Behoorlijk sterk en overtuigend drama, zoals verwacht. Vind het een goede vondst om dit soort gedoe eens te belichten vanuit het perspectief van iemand die onschuldig is. Toch denk ik dat de impact groter was geweest als het voor de kijker een lange tijd (of zelfs de gehele duur) niet bekend is of hij wel of niet iets gedaan heeft.

Prachtige film, zojuist gekeken en zal niet bij de eerste keer blijven. Ik hou wel van dit soort films met psychotische invalshoek. De complexiteit gaat wel heel erg ver, te ver om in een keer te begrijpen.
Ik dácht dat ik de plot redelijk doorhad (als het tenminste is zoals ik het denk) op het moment dat de vader vertelde dat haar zusje dood was, en schizofrenie voor de hand lag. Volgens mij is de vader ook de enige in het huis die geen geesten of andere rare dingen heeft gezien. Op een bepaald moment lijkt dat wel zo, volgens mij toen ie bij die vogel was, maar dat was een pop in een heel kort moment. Ik kan er natuurlijk ook helemaal naast zitten, dus ik ga e.e.a. graag uitzoeken op IMDB . ..

Maar er zijn nog zoveel zaken onduidelijk voor me. Zo snap ik nog niet veel van die zak en wat die symbolisch moet voorstellen, dat dooie ding in de koelkast, de dialoog in de slotscene, in het verleden dus, tussen Su-mi en de stiefmoeder, wat precies de rol is van de stiefmoeder, de fotos waarop de stiefmoeder afstandelijk staat, daardoor twijfel ik weer helemaal, en waarom niemand Su-Yeon redt, waarom de vader ineen hoekje op de bank slaapt ipv in bed naast vrouw, en ga zo maar door.

De film roept alleen maar vragen op...
Grappig is ook die stilstaande klok: bij binnenkomst in het huis stond die op kwart voor een en heeft ze hem anderhalf uur later verzet. In de slotscene zie je weer de klok, en dan op kwart voor een staan. Vraag me af wat dat dan weer betekent. Heeft de tijd zogenaamd stilgestaan?

In de slotscene herkende ik trouwens Contemporary English in de boekenkast, maar dat terzijde

Al met al een fantastische creatie door setting (inrichting huis), manier van filmen (met af en toe frames weglatend), spanningsopbouw door plotseling te stoppen met muziek, i.p.v. andersom, geniaal! De 'enge' beelden tussendoor maken het verhaal net wat mysterieuzer dan andere films uit dit genre (wat overduidelijk geen horror is). Die engheid is inmiddels wel een cliche in Aziatische films, die iele bleke meisjes met haren voor het gezicht, maar de film is inmiddels weer aardig oud.

Tegenvallertje is misschien het overdreven gegil af en toe, wat achteraf wel weer te verklaren is. Maar het is wel een ongelofelijk (te) ingewikkeld verhaal...

En wat is die stiefmoeder trouwens majesteus en knap...

4,5*

Fantastische spanningsopbouw en muziek. Een van de weinige films die ik beter vind dan het boek. Sprak me vroeger al erg aan en de film heeft nog steeds iets magisch met die realistisch ogende haai, met recht een klassieker inderdaad.

Tja het nieuwe was er natuurlijk af, het tipt niet aan het eerste deel. Dat gekrijs van die jonge meid is trouwens erg irritant.

Verrassend, ik had nooit de moeite genomen om te kijken maar onterecht zo blijkt. Oke de creep ziet er niet uit - een slungel met ribbelmasker in een of ander carnavalspak gehesen - en de spanning kakt in, maar de film heeft een leuke uitstraling. Doet een beetje denken aan de oldschool griezelfilms als Silver Bullet.

Voor een horrortje zijn de belichting en het camerawerk prima. Mooi shot bijvoorbeeld wanneer in 1 take een paar keer gewisseld wordt tussen de auto en de politieauto. het kijkt allemaal wel prettig weg, goede eerste helft van de film.

Voor de verandering zijn er eens een broer en een zus, en een creep die niet menselijk is. Het had wel spannender kunnen zijn als het de zoveelste achterlijke hillbilly was geweest (die ook wat langer uit zicht zou blijven). Vooral de lange scene in het politiebureau is zwak.

De effecten zijn ook niet bepaald wereldschokkend en wat meer gore had niet misstaan. Gelukkig is het einde onverwacht vrij wrang. Redelijk sfeervol filmpie eigenlijk, jammer van de matige tweede helft.

Erg tof, net als Pelts. Mooie soundtrack (het liedje en het Psycho-achtige deuntje), soms is het vies bloederig en het onderwerp is origineel: man voelt zich machtig door het redden van een vrouw en de aanhankelijkheid die ze toont, maar eigenlijk houdt zij hem in de tang en kan (bijna) alles flikken. Seks als machtswapen en hoe effectief...

Uit het leven gegrepen dus en een heerlijke metafoor

Behoorlijk stomerige scenes zitten er dan ook tussen, vooral in de auto. Jenifer is de perfecte combi van gruwel, zieligheid en verleiding, en nog overtuigend ook. Goed einde erachter geplakt; in alle opzichten is Jenifer ideaal voor deze reeks.

Ja, leuk hersenloos vermaak weer. Kan het niet nalaten een Saw te zien, eigenlijk puur om te zien welke methodes er gebruikt worden. Verder weinig sfeervol en te ‘uitleggerig’.

Degelijke film die licht-komische stukken afwisselt met wat meer spannende en mysterieuze fragmenten. Alhoewel spanning een groot woord is.. het blijft allemaal net iets te vlak. De winterse setting en de ingetogen, gepaste soundtrack geven het wel een aardig sfeertje mee, en (uiteraard) een paar maffe personages die eromheen hangen. Er zijn betere Zuid-Koreaanse misdaad(komedie)films maar deze is ook prima te doen, ben eigenlijk nog geen baggerwerk tegengekomen van ze... Net aan drie sterren.

Prima en degelijke horror zoals vaker uit deze reeks. Lekker vlot, bizar en de gore die absoluut goed is. De soundtrack houdt een beetje het midden tussen Halloween en wat je wel eens bij gialli hoort, geeft er een leuk sfeertje aan mee.

Een klein minpunt van MoH die ik heb gezien en ook van Cigarette Burns vind ik dat het niet onder je huid kruipt, daarvoor is het te vluchtig (uiteraard). Ook het acteerwerk is in deze matig maar dat zij zo. Ben wel erg benieuwd geworden naar La Fin Absolue de Monde vond de paar flarden die ik zag wel tof gedaan, al komt dat ongetwijfeld meer door de reputatie die eraan wordt gegeven dan de korte fragmentjes zelf.

3 - 3,5*

Heftige toestand.. De flashbacks en dromen maken het nog meer bevreemdend, en er schuilt ook een symboliek in die ik niet helemaal kan plaatsen, de generaal die hem in leven houdt alsof hij de (oorlogs)strijd moet blijven aangaan, hoe hopeloos ook, maar de zuster die hem wilt bevrijden. Of zoiets. Mooi.

Over het geheel grijpt het echter niet naar m'n strot, misschien omdat de voice over een vrij tamme toon heeft van "heh wat jammer nou dat mij dit nou moet overkomen". Moeilijk te omschrijven, toch blijft de film aardig in je hoofd rondspoken.

Vooral de scenes met zijn vader in bed, het schrijven op z'n borst en There is no God zijn mooi, en natuurlijk de rare dromen, zoals het repeterende I'm the boss, this is champagne, merry Christmas!
Maar het allerlaatste shot spant de kroon.

Overigens leuk om te weten dat Metallica's clip hier vandaan komt, nooit geweten. De openingscredits vond ik ook wel puik met het tromgeroffel.
En nog bedankt voor de tip bij Le Scaphandre... , Reinbo.

Dat einde en het lachje past goed bij de rest van de film: slecht. Niet spannend, slappe personages, audiovisueel flut en de killer lijkt wel een parodie op slasher-killers. Uiteraard wat hillbillies erbij (alleen dan in de vorm van truckers).. in feite is er helemaal niets mis met zo'n standaardformule maar als een film daar nergens leuk of sterk mee omgaat is het niks. Best knap trouwens dat je na een tijdje weer makkelijk kunt rondhobbelen met een kapotgeslagen knieschijf : ) Gauw vergeten deze suffe zooi.

Hm had deze blijkbaar toch nog niet gezien, raak het spoor een beetje bijster tussen al die Ju-Ons. Dit eerste deel vind ik in ieder geval oké. Een sobere, grauwe setting en iedere keer een goede opbouw richting de momenten die eng (moeten) zijn maar zo pakt het helaas niet altijd uit voor me. Wel redelijk freaky met dat jongetje in huis en de korte speelduur is prettig.

Een niemendalletje. Het is op zich redelijk te doen vanwege wat gore en een klein beetje spanning maar het zal me niet lang bijblijven. Het publiek-gebeuren overtuigt niet wat betreft ongemakkelijkheid / shockvalue en het kat- en muisspelletje in het rommelige gebouw begint te eentonig te worden, weinig beklemmend of sfeervol. Voor de rest is het degelijk, aardig om eens mee te pikken.

Leuk, vooral de ouders (blijf Simmons een toffe vent vinden) en de adoptie-ouders, en een paar scherpe opmerkingen. Juno zelf vind ik wisselvallig; de ene keer grappig, de andere keer te dik op gelegd dat ze eigenwijs is.

Viel me sowieso op dat de film bepaalde verwachtingen schept die niet uitkomen, heerlijk (zou ze de baby houden, begint ze iets met de adoptie-vader, etc.). Soundtrack ook prima, soms alleen te nadrukkelijk aanwezig om een apart sfeertje te maken, maar het einde is weer prima. Btw gaaf ook zo'n heel langzaam uitzoomende/terugtrekkende camera.