Opinions

Deze film over het moederschap van een tiener betreedt veelal beproefde paden en is in dat opzicht te weinig verrassend. Het pathetische einde, dat je halverwege de film al voelt aankomen, is daar een aardig voorbeeld van.

Enige compensatie voor het voorspelbare verhaal ligt in het goed verzorgde acteerwerk. De aantrekkelijke Danielle Panabaker gaat wat dat betreft een mooie toekomst tegemoet, mits ze niet te lang in het B-circuit van griezelfilms en andere comic book-achtige verhalen blijft hangen.

Aangrijpende film over het dramatische en korte leven van de beste zangeres, die Frankrijk ooit heeft voortgebracht. Onwaarschijnlijk sterke rol van Marion Cotillard. Zij speelt niet Édith Piaf, nee, ze is Piaf! Bovendien zingt Cotillard zo goed, dat de chansons nauwelijks van de originele uitvoeringen te onderscheiden zijn. Zeldzaam goed.

Een aantal weken terug de recente, gelijknamige remake van deze film gezien. Bij wijze van vergelijkingsmateriaal de originele versie nog eens afgestoft. Deze herziening bevestigt mijn vermoeden van toen, dat dit origineel leuker is dan de remake. Het overigens marginale verschil zit vooral in het acteerwerk, dat beter verzorgd is in deze versie. Aardig vakantiefilmpje, dat eerder als ondeugend dan erotisch geklasseerd kan worden.

Eigentijdse remake van de gelijknamige Claude Berri hit uit 1977. Mij staat bij dat ik die film destijds heel aardig vond. Meer dan dit eerbetoon aan Berri, dat het vooral moet hebben van de fysieke aanwezigheid van de twee fraai gebouwde jonge meiden. Vincent Cassel en zeker François Cluzet hebben veel betere films gemaakt. Vooral Cluzet zet een draak van een vertolking neer. Al met al, net aan voldoende. Ik zal voor alle zekerheid binnenkort het origineel uit 1977 nog eens terugkijken.

Liefhebbers van dit verhaal mag ik wijzen op Stanley Donen's remake uit 1984: Blame It on Rio met o.a. Michael Caine en Demi Moore. Don't blame me, als het tegenvalt.

Interessante biografie over Joan Crawford als moeder en niet als legendarische Hollywoodster. Of Joan Crawford in werkelijkheid zo'n kreng was voor haar kinderen, daarover zijn de meningen verdeeld. Maar de meesten, die haar kenden, kunnen zich wel vinden in de boek van adoptiedochter Christina Crawford. En "waar rook is, is vuur", toch! Bovendien is bekend dat Crawford een nogal turbulent leven geleid heeft, zeker als teenager toen zij naar verluidt misbruikt is door, dan wel een seksuele relatie had met haar stiefvader. Ook heeft zij een tijdje als prostitutée de kost verdiend.

Van de filmster Joan Crawford ben ik nooit onder de indruk gekomen. Ook niet van haar met een Oscar beloonde rol in Mildred Pierce.

In deze biografie wordt zij trouwens knap neergezet door Faye Dunaway, maar Mara Hobel (haar naam staat verkeerd gespeld in bovenstaande synopsis) en Diana Scarwid als Crawford's kinderen zijn in deze film toch een beetje "to good to be true"

Aandoenlijk drama over twee jonge kinderen, die na de dood van hun moeder in de steek gelaten zijn door hun vader en noodgedwongen bij hun grootvader wonen. Het thema van de film is in feite de onzekere toekomst van de kinderen, die in alle ellende een stevige band met elkaar opbouwen.

Een rustige, sobere film met prima vertolkingen van de grootvader en zijn kleinkinderen. In het bijzonder de kleine Elif Bülbül (Ayse) wist met haar grote, droevige ogen mijn hart te stelen.

Een trage, om niet te zeggen saaie film over een kunstmatige liefdesrelatie op de middelbare school. Het is nagenoeg onmogelijk om enige affiniteit te krijgen voor de beide protagonisten. De een gedraagt zich buitengewoon onsympathiek; de ander is een sukkel eerste klas.

Het verhaal is maar zozo. Er gebeurt hoegenaamd heel weinig en als er wat gebeurt is het veelal meer van hetzelfde. Een film, die mij in geen enkel opzicht kon bekoren.

Wanneer een producent wordt vermoord wedijveren een aspirant-actrice en een actrice-op-haar-retour om de moord voor zich op te eisen vanwege de publiciteit. Luchtige misdaadkomedie van François Ozon met een gerenommeerde bezetting. Niet zijn beste werk, maar wel leuk als tussendoortje.

Kleine, benauwende film over een dictatoriale moeder die in haar obsessie voor haar lievelingszoon het noorden helemaal kwijt is. Sterke rollen van de jonge debutant Victor Sévaux en van Nathalie Baye, die –maar dat terzijde– helaas vrij ernstig beschadigd blijkt te zijn door plastische chirurgie. Zonde.
De lethargische houding van Dardenne-acteur Olivier Gourmet is om uit je vel te springen.

Het is leuk om te midden van alle serieuze drama’s af en toe eens een uitstapje te maken naar een luchtige Franse komedie. Van oudsher ben ik daar een liefhebber van.

Deze film over een fris en fruitig hoertje is bij uitstek geschikt voor zo’n intermezzo. Het is een heerlijke komedie met scherp geschreven onzinnige dialogen. Kostelijk.

Anouk Grinberg glanst in haar beste rol ooit.

Bijzonder saaie film met een flinterdun verhaaltje. Onbegrijpelijk dat een acteur als Gérard Depardieu zich met deze rommel inlaat en dat tot twee keer toe, want hij doet zijn rol nog eens dunnetjes over in de Amerikaanse remake.

Bob Hoskins is een kanjer! Ik kan me niet herinneren ooit een zwakke rol van hem gezien te hebben. Ook in deze film is hij uitermate op dreef. Dat geldt ook voor Cathy Tyson, die in haar rol van luxe call girl een aangename verrassing vormt. Samen tillen zij deze film naar een tamelijk hoog niveau. In vergelijking met Taxi Driver, die zo’n beetje hetzelfde thema kent, vind ik deze film net iets beter. Zoals Basto terecht opmerkt: "Menselijker, subtieler, beschaafder."

Rare romcom over twee dertigers, die tijdens hun gezamenlijke vakantie af en toe alle remmen losgooien. De film telt een aantal grappige momenten, maar onvoldoende om echt indruk te maken.

Vlotte misdaadkomedie over een op het eerste gezicht niet al te snuggere man, die een plaatsje wil veroveren in de drugshandel. Dat gaat allesbehalve op rolletjes wanneer iedereen in zijn omgeving –inclusief zijn Ma Baker-achtige moeder (Isabelle Adjani)– zich daarmee gaat bemoeien.

Met veel gevoel voor humor gemaakte film met een cast die plezier uitstraalt. Leuk.

Indringende kinderdrama over pesten op de lagere school en het onvermogen om dat te stoppen. Hoe je het ook bekijkt het is dé film van de kleine Maya Vanderbeque, die de sterren van de hemel speelt en een sublieme vertolking neerzet. Complimenten voor regisseur Laura Wandel omdat zij erin geslaagd is zulke sterke vertolkingen te ontlokken aan de kindacteurs.

Van mij mag deze film bij het uitreiken van prijzen vooraan staan.

Heel erg Amerikaanse sportfilm over een typisch Amerikaans thema: het geschuif en gesjoemel met spelers in de baseball league. Zeker geen slechte film, maar ik heb te weinig affiniteit met het onderwerp om de film ten volle te kunnen appreciëren. Dat laat onverlet dat de beide protagonisten Pitt en Hill uitstekende vertolkingen neerzetten.

Goedgevoel film over een assertieve jonge vrouw, die na het verongelukken van haar verloofde haar leven weer op de rails probeert te krijgen. Dat gaat niet van een leien dakje, maar door schade en schande wijs geworden leert zij zichzelf wel beter kennen. Een mooie film over een vrouw, die aan den lijve ondervindt dat teveel zelfvertrouwen niet altijd de juiste oplossing biedt, zeker niet wanneer de romantiek er bekaaid vanaf komt.

Uitstekende thriller met een paar verrassende wendingen, die er steeds voor zorgen dat de spanning verder toeneemt en de afloop meer en meer onzeker wordt. Een pluim voor debuterend regisseur Geun-seop Jeong, die zelf het knap gevlochten verhaal schreef. Opnieuw prima acteerwerk van Jeong-hwa Eom, met haar veelzijdigheid toch wel een van de vaste waarden van de Koreaanse cinema.

Tamelijk banale film over jonge pubers die hun eerste schreden zetten op het gebied van verliefd worden. Rode draad van de film is een klasgenoot, die scheten moet laten wanneer hij opgewonden raakt. De rest laat zich raden…

Fragmentarische film over de moeizame opkomst van Genghis Khan als leider van alle Mongolen. De film kent een aantal bijzonder mooie natuuropnamen en ook de scènes tussen Tadanobu Asano en nieuwkomer Khulan Chuluun (zijn vrouw Börte) mogen er best zijn. De vele gevechtsscènes, waarbij het bloed haast letterlijk van het scherm spat, zijn evenwel niet aan mij besteed. Samengevat: nogal tegenvallende film zonder veel diepgang en (te) veel toevalligheden.

Gewelddadige actiefilm over een FBI-agent die een misdadiger naar Mongolië moet brengen om te getuigen tegen een maffiabaas. Eenmaal daar barst de hel los. Weinig verhaal, veel geweld. Puur voor de liefhebbers.

Een ijzersterke slotscène zorgt voor een passend emotioneel einde van dit schooldrama over verdrietverwerking, schuldgevoelens en het keurslijf, waarin alle betrokkenen door voorschriften geperst worden. Vooral de verschillen in verdrietverwerking door volwassenen enerzijds en kinderen anderzijds komen sterk aan het licht.

Geweldig geacteerd, niet alleen door Fellag in de titelrol, maar zeker door de jonge tieners en dan in het bijzonder door de lieftallige Sophie Nélisse (Nederlandse voorouders ?) en Émilien Néron.

Een aanrader voor dramaliefhebbers!

Een veelbelovend drama over een jongeman, die gehinderd door de alom aanwezigheid van zijn overleden vriendin er niet in slaagt het tragische verleden los te laten. De afwikkeling van het verhaal is misschien wel reëel, maar ik vind eigenlijk dat de film een mooier einde verdient dan de koude douche die regisseur/schrijver Miguel Duran ons voorschotelt.
Leuk meegenomen dat een deel van de film opgenomen is in de spectaculaire omgeving van Sedona (Arizona), altijd goed voor adembenemende beelden.

Terwijl de gasten van heinde en ver toestromen, dreigt zich tijdens de voorbereiding van een huwelijk de ene na de andere ramp te voltrekken. De bruid heeft haar net beëindigde affaire met een getrouwde man nog niet helemaal verwerkt en begint te twijfelen; een van de vooraanstaande kennissen van de familie blijkt zijn handen niet te kunnen thuishouden bij kleine kinderen; enz. Deze en andere dramatische incidenten worden omgeven door pracht en praal en vooral veel vrolijke muziek, wat er voor zorgt dat je aan de film toch een redelijk goed gevoel overhoudt.

Een heftige film over een vrouw, die van kinds af aan mishandeld en misbruikt wordt en al op jonge leeftijd op zichzelf teruggeworpen wordt. Op een gegeven moment slaan de stoppen door met fatale gevolgen.

Een tamelijk unieke vertolking van een nauwelijks herkenbare Charlize Theron. Daarbij vergeleken verbleken de acteerprestaties van de rest van de cast.

Een film over raciale profilering door de politie; een bekend actueel probleem, niet alleen in Amerika maar ook in onze contreien. Vanaf de openingsscène hangt er een beklemmende sfeer over de film culminerend in een krachtige afsluiting. Een redelijk genuanceerde film, die iedereen aan het denken zou moeten zetten.

Luchtig niemendalletje over drie leuke meiden met meer dan voldoende uitstraling en niet onaardig acteerwerk. Film neemt zichzelf niet erg serieus, dus dat moet je als kijker ook niet doen.

Best aardig voor een kille winteravond.

Don’t mess with Texas

Mijn eerste Sembene, maar zeker niet mijn laatste. Het is een uitmuntende film over feminisme in de islamitische wereld van West-Afrika, waar een standvastige vrouw haar conservatieve omgeving én eeuwenoude tradities durft te trotseren. Al doende brengt zij daarmee van lieverlee een rebellie teweeg tegen de almachtige dorpsoudsten. Ondanks mijn gebrek aan kennis van de lokale cultuur (of misschien wel juist daardoor) vond ik het een fascinerende film. Het verhaal wordt rustig, maar meeslepend verteld aan de hand van prachtige beelden. Het acteerwerk oogt heel erg naturel. Prachtig.

De film deed mij denken aan het veel luchtigere, maar niet minder boeiende La Source des Femmes (2011), waarin vrouwen een vrijstaking beginnen tegen hun mannen.

De tand des tijds niet bepaald vriendelijk geweest voor deze film en dan bedoel ik niet alleen de uiterst matige kwaliteit van het geluid. Het op zich tragische verhaal —geïnspireerd door de vroege zelfmoord van de superjonge vrouw van regisseur Balu Mahendra— maakt op mij een al te simpele indruk. Het acteerwerk is daarentegen dik in orde. De film heeft bijgedragen aan de cultstatus in India van de onlangs overleden superster Shridevi.

Stompzinnig. Een beter woord kan ik niet bedenken voor deze belachelijk slechte film met een idioot verhaal en dito vormgeving. Roland Emmerich ten voeten uit. Arme Halle Berry. Arme Patrick Wilson.