Opinions

Sensuele tragikomedie over een beeldschone gisaeng, die in opdracht van een corrupte magistraat alles uit de kast haalt om een ambtenaar in haar bed in te krijgen. Dat heeft nog heel wat voeten in de aarde.

De film besteedt veel aandacht aan de buitenechtelijke activiteiten van de vrouw van de ambtenaar. Jammer, want een meer subtiele aanpak van die tweede verhaallijn zou de film ten goede gekomen zijn.

Voor een boeiende film is meer nodig dan de schoonheid van protagoniste Min-yeong Kim en een handvol seksscènes. Matig.

De film is gemaakt ter gelegenheid van de 20e verjaardag van de onafhankelijkheid van Kazakhstan. Heel passend om bij een dergelijk jubileum terug te grijpen op de eerdere onafhankelijkheidsstrijd van de Kazachen drie eeuwen geleden. Het levert een epische film op, waarin overvloedig plaats is voor patriotisme, heroïsme en tussen de bedrijven door ook nog voor romantiek.

In verband met het laatste is het opmerkelijk dat IMDb –slordig als zo vaak– in zijn cast de vrouwelijke protagonist Zere (gespeeld door de charmante Aliya Anuarbek; zie poster) mist. Al met al een onderhoudende film met een boeiend verhaal en een mooie cinematografie, die dankbaar gebruik maakt van de fraaie, soms spectaculaire omgeving.

Vanwege het schokkende plot over de misbruik van kleine kinderen kan ik dit maar moeilijk een mooie film vinden. Het acteerwerk en de redelijk discrete cinematografie bezorgen deze film niettemin een voldoende; net aan.

Coming-of-age drama over een tiener die, vanwege geheugenverlies na een ongeluk, zichzelf opnieuw moet ontdekken. Geen topper, maar een aangename verrassing dankzij het acteerwerk van Andrea Figliomeni en Winter Andrews, beiden grote onbekenden voor mij. De gedichten, die in het tweede deel voorbijkomen, zijn mooi.

In de loop van de jaren heb ik vanaf The Ghost and Mrs. Muir (1947) tot en met Bob & Carol & Ted & Alice (1969) vrijwel alle bioscoopfilms van Natalie Wood gezien. Ik heb haar altijd niet alleen een aangename verschijning gevonden, maar ook een uitstekende actrice beginnend met het kleine meisje dat in Miracle on 34th Street (1947) bij Macy’s op de schoot van Santa Claus kruipt tot en met het stralende middelpunt van West Site Story (1961).

Deze biopic schetst haar leven, inclusief het tragische einde en vooral de moeizame relatie met haar tirannieke “Hollywood”-moeder. De mij onbekende Justine Waddell kruipt op overtuigende wijze in de huid van Natalie. Daarnaast leukt regisseur Bogdanovich het verhaal regelmatig op met originele scènes uit haar films, stills en andere foto’s. Dat alles zorgt voor een onderhoudend docudrama, dat meer dan de moeite waard is.

Do you want to sit with me?

- Not really. I already have a girlfriend.

Echt? Is dit de manier waarop tieners midden in de nacht tegenwoordig met elkaar communiceren?

Ik weet niet of we het fenomeen “sleepover” in onze contreien ook kennen, maar afgaande op deze film is het een vrij suffe bedoening. Naar verluidt is de film gemaakt met voornamelijk echte tieners (i.p.v. professionele acteurs) en dat geeft de film natuurlijk een authentiek karakter. Maar dat wil nog niet zeggen dat het een goede film is.