Opinions

Tja, eerlijk gezegd maakt alleen de fraaie rondborstige Kelly Brook deze film het kijken waard (daar zou ik ook best een tijdje mee kunnen doorbrengen op een eiland). Dat ze vrijwel de hele tijd schaars gekleed rondloopt is natuurlijk meegenomen. Ze gaat soms zelfs uit de kleren wat natuurlijk een extra pluspunt is (zeg maar gerust twee flinke pluspunten). Het flauwe cliché verhaal stelt eerlijk gezegd weinig voor en hetzelfde geldt voor de uitvoering en de cast. Het constante kinderachtige geruzie doet de film eigenlijk ook weinig goed. Zoals iemand hierboven ook al aangeeft hadden ze met hun drieën er gewoon het beste (zo nu en dan een triootje ) van moeten maken want nu kwam eigenlijk niemand echt aan zijn trekken (leuke woordspeling als je Kelly Brook continue schaars gekleed in beeld hebt ). Het einde was overigens best goed, leuk en slim bedacht door Billy Zane maar zeker ook door Kelly Brook

P.S. wat zag Billy Zane er maf uit in deze film, ik herkende hem in het begin nauwelijks.

Best wel een goede Misdaad / Drama film, die zowel weet te boeien, tragisch is, weet te ontroeren, komisch is en zeker ook onvergetelijke en messcherpe dialogen bevat. De cast tilt deze film naar een hoog niveau en vooral natuurlijk door de drie hoofdrolspelers in het verhaal, te weten Frances McDormand (als moeder Mildred, die niet alleen goed is), Woody Harrelson (als sheriff Willoughby, die niet alleen slecht is) en Sam Rockwell (als hulpsheriff Dixon, die ook niet alleen slecht is), die goed worden uitgelicht. Regisseur Martin McDonagh bevalt me tot nu toe prima, want al zijn films (drie stuks) hebben van mij 4,0 sterren gekregen.

Best wel een apart drama deze film. Ondanks dat de film zich afspeelt in het huidige tijdperk heeft de film veel weg van een western. Het verhaal was best aardig gevonden en was ook wel onderhoudend. Aan de andere kant heeft de film ook veel zwakke punten en dan doel ik dat de film langzaam op gang komt en er best veel saaie momenten inzitten. De beelden zien er fraai uit en de cast deed het met Barry Pepper en vooral Tommy Lee Jones ook best aardig. Het was best apart en soms ook wel humoristisch hoe Tommy Lee Jones omging met het lijk van zijn overleden Mexicaanse vriend.

Aardige film die hier en daar wat saai is. Film deed me denken aan Kelly's Heroes maar die vond ik toch wat beter.

Ik verwachte eigenlijk een zeer flauwe Three Musketeers film, maar eerlijk gezegd is me deze moderne uitvoering enorm meegevallen. Het verhaal stelt opzicht niet zo veel voor maar de uitvoering was wel goed en leuk gedaan. Ik heb me in ieder geval niet verveeld gedurende ruim 100 minuten.

Visueel ziet het er allemaal prachtig uit (vooral de kostuums waren vaak prachtig en zeer kleurvol) en er zit ook meer dan voldoende actie in. Ook de special effecten zijn best fraai gedaan. De cast (best veel bekenden) had er duidelijk ook wel zin in alleen heb ik me behoorlijk gestoord aan D'Artagnan (gespeeld door Logan Lerman) die ik meer irritant vond dan leuk. Helaas speelt hij min of meer de hoofdrol waardoor ik me best vaak aan hem gestoord heb. Dat geldt eigenlijk ook een beetje voor de rol van Orlando Bloom als Duke of Buckingham, maar hij had niet echt een groot aandeel in deze film. De rol van Milla Jovovich was best leuk en zij zag er ook best fraai uit. Dat laatste geldt zeker ook voor de fraaie Gabriella Wilde als Constance. De dialogen in de film zijn overigens niet echt hoogstaand en dat geldt zeker ook voor de humor die best vaak flauw en ook wel een beetje kinderachtig is. Persoonlijk vond ik dit meer een familie/avonturenfilm dan een actie/avonturenfilm (hoewel er best veel actie in zat) maar wel een leuke. Deze film moet volgens mij ook een soort van "Pirates of the Caribbean" (vreselijke films overigens maar dat terzijde) reeks voorstellen (daar had het ook wel wat van weg) want er komt minimaal nog een vervolgdeel op.

Jezus wat een trieste, flauwe en kinderachtige bedoeling was dit (vergelijkbaar met het niveau in de komedie "Dumb and Dumberer: When Har..."). Het verhaal in een komedie is vaak niet echt van belang maar dit verhaal sloeg als een tiet op een drum stel zo slecht. Er zitten een paar leuke scenes (o.a. stukjes met de "Jersey Shore" en Larry David als zuster Mary-Mengele) in maar het merendeel van de humor is gewoon niet leuk (te flauw en te kinderachtig). Ook de cast was bedroevend en eigenlijk alleen Chris Diamantopoulos (als Moe) deed het nog min of meer nog redelijk. Hij leek inderdaad op "Kees van Kooten" Wat deze film alleen het uitkijken waard maakt is Sofía Vergara die er wel appetijtelijk uitzag (tenminste als ze haar mond niet opende) met haar boezem.

Afgelopen nacht heb ik deze Zweedse Actie / Drama film dan ook gezien (waarschijnlijk ook regisseur Quentin Tarantino en doel ik op zijn twee "Kill Bill" films) en gelukkig ook de 104 minuten (eigenlijk zelfs 105 minuten) versie, waarbij dus alles te zien is zoals o.a. een aantal pornobeelden, welke overigens alleen aanwezig zijn vanaf circa de 35e minuut t/m circa de 60e minuut. Daarbij zijn overigens alleen de lichaamsdelen vagina, kont en penis in close-up te zien en niet de bovenlichamen en gezichten. Dus voor de pornobeelden heeft men een andere actrice gebruikt i.p.v. hoofdrolspeelster Christina Lindberg of men heeft gewoon pornobeelden van een andere film erin verwerkt.

In dit verhaal draait het om het jonge meisje Madeleine (Christina Lindberg) die op de boerderij van haar ouders werkt en daar melk verkoopt en niet kan praten vanwege een gebeurtenis welke 15 jaar geleden met haar gebeurde in een park. Als ze de bus mist voor een afspraak, rijdt ze met de onbekende Tony (Heinz Hopf) mee en komt ze terecht in een bordeel. Daar wordt ze mishandeld en uiteindelijk plegen haar ouders ook zelfmoord. Madeleine besluit daarna om wraak te nemen op iedereen die haar pijn heeft gedaan.

Het goedkoop ogende verhaal is eigenlijk niet meer dan een dertien in een dozijn eenvoudige wraakfilm, waarbij de logica vaak te zoeken is, want zo heeft schijnbaar Madeleine nog nooit gehoord van de uitdrukking "Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen" en dan doel ik natuurlijk dat ze voor de tweede keer met een onbekende man omgaat. Het verhaal weet wel te vermaken en zit opzicht ook wel leuk in elkaar, waarbij het verhaal eigenlijk is opgebouwd uit drie hoofdstukken.

In het eerste hoofdstuk zien we namelijk hoe Madeleine wordt meegenomen door Tony in zijn nieuwe snelle auto, die van haar een heroïne verslaafde maakt (daarover zegt Tony ook het volgende tegen haar "Nou, dit is de situatie. Je bent nu verslaafd aan heroïne. Je bent zowel fysiek als psychologisch verslaafd en je sterft binnen 48 uur, als je geen shot krijgt"), zodat ze afhankelijk is geworden van zijn drugs (krijgt ze twee keer per dag) en zodoende voor hem moet gaan werken. En dat werken (waar ze gek genoeg ook nog geld voor krijgt) is in dit geval in zijn bordeel (die ze gek genoeg ook zomaar mag verlaten), waar ook nog de zekere Sally (Solveig Andersson) werkt, die op een gegeven moment wordt vermoordt in het bordeel.

In het tweede hoofdstuk zien we vooral hoe Madeleine moet werken in het bordeel (dan zijn dus ook de eerde genoemde pornobeelden te zien) en hoe haar wraak zich opbouwt en hoe ze zich aan het voorbereiden is voor deze wraak, door lessen te volgen in vechten (o.a. op een karateschool en met soldaten), schieten en autoracen.

En in het derde hoofdstuk zien we Madeleine als een soort van "femme fatale" (met een lange zwarte jas tot ver onder haar knieën) wraak nemen op iedereen die haar pijn heeft gedaan en dat wraak nemen houdt natuurlijk in het doden van de betreffende personen die haar naar het bordeel hebben gehaald en haar daar misbruikt hebben, te weten Tony, twee mannelijke klanten waarvan eentje een fotograaf is en een vrouwelijke klant, waarbij de genomen lessen natuurlijk goed van pas komen.

M.b.t. het wraak nemen is het vooral leuk en schitterend om te zien hoe ze Tony (die haar o.a. voor straf, nadat ze een klant hard in het gezicht heeft gekrabd, met een mes in één oog heeft gestoken en daardoor is ze blind geworden aan dat oog en moet ze een ooglapje dragen, die ze in verschillende kleuren draagt, waaronder de kleuren rood, wit, roze en zwart) na een duel uiteindelijk doodt. Want na het schietduel waar Tony zwaar gewond raakt, wordt hij met een touw achter een paard gebonden, waarna hij slepend (hij kan namelijk niet meer lopen omdat Madeleine hem o.a. in zijn benen schiet) over de grond naar de plaats van bestemming wordt gebracht. Daar wordt hij dan ingegraven, waarbij alleen zijn hoofd nog uitsteekt. Tony krijgt dan een touw over zijn hoofd, welke weer wordt vastgebonden aan het stilstaande paard. Madeleine zet dan op circa 2 meter afstand een emmer met eten neer voor het paard en als het paard besluit om te gaan eten (en dus naar voren moet lopen), wordt Tony uiteindelijk onthoofd

De film staat betiteld als een Actie / Drama film maar bij de 104 minuten durende versie is verder "Erotiek" en "Porno" ook van toepassing en dat "Erotiek" slaat vooral op Christina Lindberg die volledig bloot is te zien (ze had best mooie borsten, die voor het eerst in beeld te zien zijn na circa 35 minuten) en een vrouwelijke lesbische klant (Despina Tomazani) die ook volledig bloot is te zien, die vrouwelijke lesbische klant slaat haar overigens ook steeds met de platte hand in het gezicht. En in het "Porno" gedeelte wat dus alleen te zien is in close-up, zien we in een vijftal zeer korte scènes o.a. vaginale en anale seks, vinger in een kont tijdens vaginale seks, klaarkomende penis na anale seks en een met vingers geopende vagina.

De actie die in het verhaal zit (vooral op het moment dat Madeleine wraak gaat nemen) zag er meestal achterlijk en onnozel uit en bepaalde actie was ook volledig overbodig, zoals het uitschakelen van twee politieagenten (waarbij het leren vechten van pas kwam) en het racen (beter gezegd rijden als een gek) met de gestolen politieauto, waardoor onschuldigen met hun auto's crashen, die daarna ook nog eens ontploffen. De enige actie die eigenlijk best fraai in beeld werd gebracht was het schietduel tussen Madeleine en Tony (die daarbij ook nog eens vals speelt) en het in beeld brengen van het in het oog steken met een mes.

De cast is vrij beperkt in deze film en eigenlijk draait het ook puur en alleen om Christina Lindberg (ze was destijds 25 jaar) die er best leuk en mooi uitzag en ze speelde ook nog eens verdienstelijk en dat ondanks dat ze geen woord zegt (waardoor ze geen woord zegt, is overigens te zien tijdens de opening van het verhaal). Dat leuk en mooi uitzien geldt overigens ook voor Solveig Andersson, als de vrouwelijke lesbische klant, waarbij haar borsten (beter gezegd borstjes) wel maar het formaat hadden van twee erwten. Heinz Hopf als de louche en charmante pooier, deed het eigenlijk ook nog wel verdienstelijk.

Mocht je de 104 minuten durende versie van deze Actie / Drama film niet hebben gezien, dan is dit gewoon een pure dertien in een dozijn wraak film. Maar de 104 minuten durende versie geeft deze film juist iets extra's (o.a. wat porno), waardoor ik deze film vooral leuk en vermakelijk vond om te zien. Ondanks dat alles zeer goedkoop oogt, werden sommige opnames best fraai in beeld gebracht en ook van zeer dichtbij (en dan doel ik eigenlijk niet op de pornobeelden maar op bepaalde opnames, zoals o.a. de camera op het dak van de politieauto). Al met al dus leuk om eens gezien te hebben.

Geen hoogvlieger deze komedie, maar hij heeft wel zijn komische momenten. Danny DeVito en Billy Crystal doen het opzicht wel leuk maar de echte ster in deze film is toch Anne Ramsey als de irritante Momma waar ik nog het meest om heb moeten lachen. Haar uiterlijk en vreselijke stem waren eigenlijk al geinig. Ze is overigens een jaar na het uitbrengen van deze film overleden. Het verhaal is opzicht wel leuk gevonden en hetzelfde geldt voor de uitvoering inclusief het leuke einde.

Wat een bagger was het toch, net zoals die hele serie van hem destijds Aan die hele Hulk Hogan heb ik nooit wat aan gevonden en als acteur vond ik hem verschrikkelijk (hij kan alleen mompelen). Verhaal is gewoon intens triest en hetzelfde geldt voor de uitvoering en de cast. Alleen Felicity Waterman en Carol Alt waren het kijken nog een beetje waard. Na deze flut film heeft men helaas nog een paar delen gemaakt.

Na het ijzersterke eerste deel ( ) was dit een waardige opvolger. Het verhaal ( ) zit zelfs nog beter in elkaar en de actie is om van te smullen. Special effecten waren trouwens ook van een zeer hoog niveau ( ). Ook de cast met natuurlijk weer top(flop-)acteur Hulk Hogan aan het roer schittert wederom in deze film.

Wederom is het dankzij Carol Alt een heel klein beetje de moeite waard om deze erbarmelijke slechte film te bekijken.

Leuke poppen Sciencefiction / Actie film, welke destijds in de jaren 60 toch wel bijzonder knap gemaakt was. Deze film zag ik overigens vandaag voorbij komen op de leuke filmzender AMC, welke zeer regelmatig oude films uitzendt. Als filmliefhebber zitten daar geregeld leuke, goede en interessante films bij zoals o.a. dus deze.

Het verhaal zit eigenlijk wel leuk in elkaar en weet zeker ook te vermaken. Waar deze film het natuurlijk vooral van moet hebben is de leuke visuele uitvoering (inclusief de special effecten) met de poppen, decors, locaties, landschappen (zoals o.a. Mars met zijn rotsslangen die kunnen schieten ) en natuurlijk de bijzondere voertuigen (waar o.a. vuur en rook uitkomt). Het laatste gedeelte van het verhaal (crashen van het vliegtuig "Zero X" in een woonwijk tijdens het landen) was best spectaculair en werd ook fraai in beeld gebracht. Echt spannend (misschien wel het laatste gedeelte van het verhaal) en boeiend wordt het natuurlijk nergens (misschien wel als kind zijnde in de jaren 60 en 70), maar de film kijkt zicht lekker weg en duurt met circa 90 minuten ook niet al te lang (had wat mij betreft nog iets korten mogen zijn). De muzikale aftiteling met echte personen (Engelse marcherende muziekband) was wel leuk.

Al met al gewoon een leuke ouderwetse Sciencefiction / Actie die draait om de bekende Thunderbirds poppen zoals "Lady Penelope" en misschien wel de bekendste "Brains" (met een grote bril). Als kind zijnde heb ik deze film vroeger nooit gezien, maar wel een aantal afleveringen uit de serie.

Zeer leuke en tevens ook goede actie/misdaad film met prima rollen van Clint Eastwood en Jeff Bridges. De film wist me van het begin tot het einde te boeien en de beelden zien er regelmatig ook fraai uit.

Deze film heeft de eer om mijn 1000e stem te krijgen

Ik had deze film nog nooit gezien en ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast was. Dit is een prima en vermakelijke actie/misdaad/humor film. Qua acteur bezetting neigt het sterk naar een B film maar wel een zeer goede. Thomas Jane die die hoofdrol speelt vond ik zeer goed, Paulina Porizkova vond ik zeer leuk om te zien (zowel figuurlijk maar ook haar rol speelde ze best goed) en Aaron Eckhart's rol vond ik vooral in de openingsscène zeer goed. De openingsscène vond ik trouwens sterk en ook grappig, hierdoor had de film me direct beet. Na de geweldige en tevens gewelddadige openingsscène zakt de film effen weg. Maar gelukkig herpakt hij zich ijzersterk zodra Paulina Porizkova op bezoek komt bij Thomas Jane. Vanaf dat moment is de film een genot om te zien. Ook na het verdwijnen van Paulina Porizkova blijft de film sterk want daarna komen er nog een aantal leuke types langs (o.a. Mickey Rourke).

Ik heb me zeer goed vermaakt met deze film en de tijdsduur van 90 minuten was precies genoeg voor deze film.

Wat een slechte en flauwe jaren 90 Horror film was dit, waarvan het verhaal me totaal niet wist te boeien en ik het vooral een kwelling vond om deze film helemaal uit te kijken en dat ondanks dat deze film maar iets van 82 minuten duurt. Ik heb deze film vooral gekeken omdat Alfonso Ribeiro erin meespeelde en hij is natuurlijk vooral bekend van zijn rol als Carlton Banks in de zeer leuke en populaire komische jaren 90 serie "The Fresh Prince of Bel-Air (TV Series 1990–1996)".

Zoals de titel het al aangeeft, draait het in deze film om "Teken" en wel om teken die door steroïden, gebruikt door marihuana-telers, gemuteerd zijn en daarbij een zestal "probleem" tieners en hun beide begeleiders uit de grote stad lastig vallen (beter gezegd aanvallen), als deze gaan kamperen in de bossen. Daarbij zijn overigens het niet alleen de teken die hun lastig vallen, maar ook nog twee uiterst agressieve marihuana-telers.

Zowel het verhaal als de uitvoering ervan is tenenkromend slecht en bovendien is het ook op geen enkel moment eng of spannend. Sterker nog, ik vond het allemaal flauw en kinderachtig. Wel zit er wat goor in en de special effecten m.b.t. de teken was leuk gedaan (zeker m.b.t. de scene bij dokter Dokter Kates, die een dode hond gaat onderzoeken). Je zou eigenlijk verwachten dat de teken het groepje "probleem" jongeren en hun beide begeleiders wel even zou uitdunnen, maar dat is niet het geval. Sterker nog, niemand van hun gaat dood door de teken, maar wel gaat eentje (Darrel 'Panic' Lumley, gespeeld door Alfonso Ribeiro) van hun naarmate het einde nadert dood aan de schotverwondingen aangedaan door de marihuana-telers, waarna uit het dode lichaam dan een reuze teek komt. Het einde is flauw en clichématig en dat laatste vooral m.b.t. de laatste scene van het verhaal, die een mogelijkheid biedt tot een vervolg. Maar gelukkig is het daar tot heden nog niet van gekomen.

Het hele verhaal is misschien ook als grappig bedoelt, maar eerlijk gezegd kon ik nergens om lachen behalve als de "probleem" jongeren een kampvuur gaan maken en ze daarbij dieselbenzine van het busje gebruiken, waarbij dan de vlammen zeer hoog uitslaan en begeleider Charles het dan komt doven, terwijl hij net samen met Holly (de andere begeleider) in bed lag te vrijen en er dan na het doven van het vuur gezegd wordt:

Charles: Ik zal het (kampvuur maken) jullie morgen leren. Ik heb het nu te druk.
Melissa (dochter van Charles): Te druk ? Met het neuken van Holly ?

De cast is overigens net zo tenenkromend slecht als de hele film en bevat met een jonge Seth Green (in de rol van "probleem" geval Tyler Burns), Alfonso Ribeiro (in de rol van "probleem" geval Darrel 'Panic' Lumley) en Clint Howard (in de rol van marihuanateler Jarvis Tanner), wel een aantal redelijke bekende acteurs. Rosalind Allen (in de rol van begeleider Holly Lambert) vond ik wel een leuke verschijning om naar te kijken. Vanwege haar zal ik de Horror film "Pinocchio's Revenge (1996)" waarschijnlijk ook eens een kans geven (daarin is ze ook bloot te zien).

Al met al een tenenkrommende slechte en flauwe jaren 90 Horror film, waar ik me nauwelijks mee vermaakt heb en dan druk ik me nog zacht uit.

Beste een aparte en ook ietwat rare Drama / Romantiek film, die eigenlijk draait om aardluizen, everzwijnen en dood (o.a. door bliksem). Het verhaal wist me in ieder geval te vermaken van de eerste tot de laatste minuut en ook met de uitvoering van het verhaal zat het wel goed met o.a. veel fraaie beelden van dorre zandachtige landschappen.

In dit verhaal staan eigenlijk een 5-tal personen centraal. De 1e persoon is hoofdrolspeler Angel Bengoelxeo (goed gespeeld door Carmelo Gómez) die naar een klein dorpje komt en daar de luizenplaag gaat bestrijden die de plaatselijke wijnoogst van de boeren bedreigt (door de luizen smaakt de wijn namelijk naar aarde). Ook heeft het dorpje last van everzwijnen. Angel is verdelger van beroep en heeft ook een eenmanszaak met de naam "Urtzi", wat bestaat uit een jeep met aanhanger (daarin zit gif om de luizen te verdelgen). Hij beschrijft zichzelf als een complex wezen welke bestaat uit half mens en half engel en zo ziet hij dat soms ook letterlijk. Hij voelt zich ook eenzaam, terwijl hij dat niet wilt zijn. Bij aankomst in het dorpje ontmoet hij Angela (goed gespeeld door de fraaie Emma Suárez) waar hij gelijk gevoelens voor heeft.

Deze 2e persoon Angela is echter getrouwd (heeft ook een dochter en vader waarvan net de vrouw is overleden, en deze nu bij haar woont) met de ontrouwe boer Patricio (leuk gespeeld door Karra Elejalde), die een luxe tractor heeft waar hij graag in verblijft en die het niet heeft op zigeuners (eigenlijk op één specifiek persoon te weten Manuel) en hij heeft het ook niet zo op Angel die hij beschouwd als concurrentie voor zijn vrouwen.

Want deze 3e persoon Patricio scharrelt/neukt er namelijk op los met roodharige Mari (leuk gespeeld door de fraaie Silke die ook een paar keren bloot is te bewonderen) waar Angel ook een oogje voor heeft. Mari wordt door Angela omschreven als "gemaakt om mannen te hypnotiseren en jullie idioten aan te trekken. Een seks-genie, in zekere zin. Jullie doen een moord om haar te neuken" En in zekere zin klopt dat ook want Patricio beschouwd haar voor zichzelf en bedreigt (schiet zelfs een keer, maar wel bewust over hem) ook Angel vanwege haar.

Deze 4e persoon Mari slaapt 's nachts slecht van het geluid van de everzwijnen en ze is de zus van de sympathieke Alberto (de 5e persoon) die de eigenaar is van een bar in het dorp en tevens wonen ze samen in een huis op het land. Dit levert op het einde van het verhaal een leuke situatie (en tevens een fraaie douches scene met Emma Suárez) op als Mari Angel verleidt om mee naar huis te komen (daar hebben ze best aparte seks zonder orgasme ) en Alberto Angelo mee naar huis neemt.

Om deze 5 personen draait nu het hele verhaal welke leuk in elkaar steekt en welke ook leuke en aparte situaties oplevert. Ook loopt het met niet iedereen goed af. Hier en daar is de film wel wat langdradig en hij duurt naar mijn mening ook wat te lang met bijna twee uren. Het einde vond ik overigens wel aardig en is misschien ook wat verrassend m.b.t. de keuze van vrouw. Al met al gewoon een aardige Drama / Romantiek film, welke zich lekker wegkijkt.

"Die zeit der arbeitslager ist längst vorbei. Wir verriegeln die tür. Und wenn wir dann feuer legen, werden sie von ihren tieren totgetrampelt. Das spart munition."

Naar deze Duitse film (ik moest wel op "Prime Video" de audiotaal veranderen van Engels naar Duits) heb ik naar uitgekeken (jammer dat hij niet in de bioscoop heeft gedraaid) en "Der Tiger" is een indrukwekkende en aangrijpende Actie / Oorlog / Drama film, die je als kijker meeneemt naar de grimmige realiteit van de Tweede Wereldoorlog aan het Oostfront, waarbij de actievolle en spannende negen minuten durende opening de clou voor de rest van het verhaal is. In tegenstelling tot veel traditionele oorlogsfilms ligt hier de focus niet alleen op actie, maar vooral op de psyche van de personages en de morele dilemma’s van oorlogvoering.

De film volgt een vijfkoppige bemanning van een Duitse Tiger-tank, onder bevel van luitenant Philip Gerkens (David Schütter), die in de herfst van 1943 (acht maanden na Stalingrad als de Wehrmacht zich overal terug trekt) een geheime missie diep achter vijandelijke linies moet uitvoeren. Terwijl ze steeds verder oprukken, worden ze niet alleen geconfronteerd met vijandelijke strijd, maar ook met hun eigen angsten, trauma’s en morele verwarring en dat mede versterkt door methamfetamine (wordt in de film ook genoemd als "Panzerschokolade") die door de Wehrmacht verstrekt wordt.

In plaats van een standaard oorlogsfilm, kiest "Der Tiger" voor een introspectieve benadering. De innerlijke strijd van de soldaten krijgt net zoveel gewicht als de fysieke confrontaties. De intensiteit aan het Oostfront wordt uitstekend voelbaar gemaakt en claustrofobie in de tank, grauwe frontlijnbeelden en beklemmende stilte versterken de impact van de beelden. De Tiger-tank werd ook fraai in beeld gebracht en ook zijn functionaliteit met o.a. het kanon, MG (oftewel "Maschinengewehr") en rookgranaten.

Een aantal scènes in de film deed me ook denken aan andere oorlogfilms, zoals "Das Boot (1981)" (het gebruik van de Tiger-tank als een duikboot in een rivier was geweldig om te zien), "Idi i Smotri (1985)" (o.a. als men aankomt bij SS-Obersturmbannführer Krebs, die bezig is met een zuivering in een dorp en dan ook mijn openingszin zegt tegen Philip), "Fury (2014)" en ook het hierboven genoemde "Apocalypse Now (1979)". En de laatste m.b.t. missie "Operatie Labyrint" (de zoektocht naar Kolonel von Hardenburg i.p.v. Kolonel Kurtz) en het einde in de bunker i.p.v. in het afgelegen kamp.

De ensemblecast rond David Schütter, Laurence Rupp (als kanonnier Christian Weller), Leonard Kunz (als bestuurder Helmut), Sebastian Urzendowsky (als MG schutter, radio-operator en Latijn leraar Keilig) en Yoran Leicher (als kanon lader Michel) levert geloofwaardige en gelaagde prestaties die je als kijker emotioneel bij de personages betrekken. Je leeft ook mee met de vijfkoppige bemanning en soms waan je je ook als in de Tiger-tank.

Sommige scènes voelen misschien wat langdradig, waardoor het verhaal soms trager voortkabbelt dan nodig is. Kijkers die "Der Tiger" verwachten als een pure actiefilm vol tankslagen (het tankgevecht bij de molen met de Russische tankjager SU-100 mocht er wezen) zullen wellicht teleurgesteld zijn, de film kiest namelijk meer voor psychologisch drama dan spektakel. Het einde is verrassend (hoewel de hints er de hele tijd waren), apart en maf, maar wel sterk en bijzonder en het was ook best origineel.

Al met al is "Der Tiger" een diepgravende, sfeervolle Duitse oorlogsfilm die erin slaagt de innerlijke conflicten van jonge soldaten realistisch en ontroerend neer te zetten. Het is geen traditionele actie-oorlogsthriller, maar juist daardoor blijft hij langer hangen. Het is een gedurfde filmervaring die Duits filmmaken op dit genregebied laat zien op zijn sterkst. En omdat ik een zwak heb voor Duitse Tweede Wereldoorlog films, krijgt "Der Tiger" maar liefst 4 sterren van mij.

Matige Oorlog / Drama film, waarin de relatieve nieuwkomer Colin Farrell eigenlijk het enige lichtpuntje is in een woud van saaiheid.

Het verhaal speelt zich af in 1971. Een natie staat verdeeld tegenover de escalerende oorlog in Vietnam. Duizenden jonge Amerikanen vinden de dood op vreemde grond. In het Amerikaanse Fort Polk bevindt zich een door het leger ontworpen jungle, genaamd Tigerland, waar de gevechtssituatie in Vietnam wordt nagebootst. Daar bereiden nog eens duizenden jonge recruten zich voor om de Amerikaanse soldaten te vergezellen. Onder deze rekruten bevindt zich ook Roland Bozz (Colin Farrell). Zodra de opstandige Bozz onvrijwillig toetreedt tot het tweede peloton van de A-company zet hij iedereen in zijn peloton tot nadenken. De verdeeldheid van mening die in de Verenigde Staten is ontstaan begint nu ook door te dringen tot het peloton...

Er zijn al veel films gemaakt omtrent de Vietnam-oorlog, waaronder de meesterwerken "Apocalypse Now (1979)", "Platoon (1986)", "Full Metal Jacket (1987)" en "The Deer Hunter (1978)", maar deze "Tigerland" van regisseur Joel Schumacher hoort echter niet in dit rijtje van meesterwerken thuis.

In tegenstelling tot andere films uit het genre speelt de film zich niet af in het verre Vietnam, maar vormt de trainingsperiode van de nieuwe soldaten het onderwerp. Het gebruik van het militair trainingskamp als plaats van handeling is echter geen uniek uitgangspunt (o.a. de eerste helft van Kubrick’s "Full Metal Jacket"), waardoor Tigerland weinig verrassingen bevat. Schreeuwende sergeanten, zware oefeningen, het onmenselijke militaire regime, onderlinge ruzies, we hebben het allemaal al vaker voorbij zien komen. De rauwe, grimmige sfeer geeft deze film echter wel wat meerwaarde.

Tigerland is namelijk opgenomen aan de hand van de “Dogma” filosofie. Wat inhoudt dat er grotendeels uit de losse hand gefilmd is, zonder geavanceerde apparatuur, kunstmatige belichting of gecompliceerde camerabewegingen, waardoor de film een soort van documentaire karakter krijgt. Als gevolg mist de film de gelikte shots van bepaalde genregenoten, maar wint hierdoor aan realisme. Om zich verder te onderscheiden legt Schumacher met Tigerland duidelijk geen nadruk op actie, maar op de menselijke kant van het verhaal. Gelukkig wordt hij daarin bijgestaan door een aantal capabele jonge acteurs, met veelbelovende nieuwkomer Colin Farrell als positieve uitschieter.

Maar ondanks de unieke stijl van filmen doen de trage opbouw en het gebrek aan actie deze "Tigerland " wel de das om, waardoor het een relatieve saaie Oorlog / Drama film is geworden, die zeker niet iedereen zal weten te waarderen.

Abderrahmane Sissako's (de regisseur van deze film) superieure aanklacht tegen extremisme is zowel een klucht als een tragedie, over de bezetting van het noorden van Mali door moslimextremisten.

In dit verhaal drijft Kidane (Ibrahim Ahmed) samen met zijn vrouw en dochter vee in de duinen rondom Timboektoe in het Afrikaanse land Mali. In de stad lijken lijden bewoners onder het terreurregime van de jihadisten. Kidane en zijn familie is het geweld bespaard gebleven, maar hun lot verandert wanneer Kidane tijdens een worsteling per ongeluk een visser doodt.

Deze Drama film is duidelijk met weinig budget gemaakt, maar het spel en het verhaal maken indruk. Daarin schetsen elegante en rake scènes de hypocrisie en de wereldvreemdheid van de jihadisten, die de bewoners treiteren met bizarre regels, zoals niet voor je huis in de zon mogen zitten. Zo voor mij overigend een nuttige regel zijn, want ik verbrand zeer snel in de zon

Al met al gewoon een goede Drama film, die genomineerd werd voor een "Oscar" en zeven "Césars" won in Frankrijk.

Film mag dan wel al heel oud zijn, maar toch blijft het een prima film. Vooral het eerste gedeelte van de film vond ik meer dan prima. In het 2e gedeelte als hij in de toekomst komt vind ik het wat minder worden.

Van de speciale effecten moet je uiteraard niets verwachten want de film is bijna een halve eeuw oud.

Geef mij maar de originele film uit 1960, weliswaar bijna 50 jaar oud maar wel veel boeiender en spannender.

Deze film is gewoon een slap aftreksel van het origineel en totaal niet boeiend of spannend. Ook het verhaal vond ik maar matig. Nee dit is echt een aanfluiting van een film terwijl men er met de hedendaagse technieken juist iets heel moois van had kunnen maken.

Deze meeslepende en langdurige Thriller / Drama film met een indrukwekkende cast heb ik vroeger in de eind jaren 90 al eens gezien (destijds gehuurd in een videotheek) en tegenwoordig zendt men hem regelmatig uit op "Film1", waarop ik hem opnieuw bekeken heb.

Vlak buiten het plattelandsstadje Clanton in de zuidelijke Amerikaanse staat Mississippi vindt een afschuwelijk misdrijf plaats. Het tienjarige Afro-Amerikaanse meisje Tonya Hailey (RaéVen Kelly) wordt ontvoerd, mishandeld en meerdere malen verkracht door twee blanke jongens. Ternauwernood overleeft ze het drama, maar haar leven is voorgoed verwoest. Tot grote opluchting van zowel de zwarte als de blanke bevolking worden de daders snel gepakt. Maar Tonya's hevig geëmotioneerde vader Carl Lee (Samuel L. Jackson) heeft weinig vertrouwen in justitie en neemt het recht in eigen hand. Hij schiet de twee verkrachters van zijn dochtertje op de eerste dag van hun proces dood. De rollen zijn nu omgedraaid. Het is nu Hailey die terecht moet staan. De aanklager Rufus Buckley (Kevin Spacey) en de rechter Omar Noose (Patrick McGoohan) zijn blank, de verdachte is zwart. Jake Tyler Brigance, verdediger van "kleine" criminelen als winkeldieven en dronken automobilisten, neemt de verdediging op zich, maar komt er achter dat dit niet zonder gevolgen blijft.

"A Time To Kill" is een aanklacht tegen racisme. De film maakt iedereen die tegen racisme is boos over de leden van de Ku Klux Klan en over het onrechtvaardige rechtssysteem in de Verenigde Staten. De verhaallijn is erg voorspelbaar, al bij het begin verwacht je dat de man de verkrachters van zijn dochter vermoord. Als kijker krijg je vanzelf sympathie voor de moordenaar en je hoopt dan ook dat de man wordt vrijgesproken en dat zijn advocaat geprezen wordt. De rol van de Ku Klux Klan is mij niet helemaal duidelijk. Telkens zien we leden van de Klan, maar eigenlijk hebben zij niets te maken met het centrale verhaal. Zij maken het de advocaat en zijn omgeving erg moeilijk, maar dat zij ongeveer een kwart van de film te zien zijn is overdreven. De film gaat over het proces van de man en over rechtvaardigheid, niet over de activiteiten van de Klan. Ook is het ongeloofwaardig dat de leden telkens iets proberen te bereiken, maar dat het steeds misloopt.

Hoewel rechtbankfilms nogal eens kunnen verzanden in ondoorgrondelijk drama, blijft "A Time to Kill", ondanks de gigantische lengte van tweeënhalf uur, van begin tot eind spannend en onderhoudend. Het boek van John Grisham is op vakkundige wijze omgezet in een oerdegelijk script (overigens mede geschreven door John Grisham zelf) en regisseur Joel Schumacher levert ook uitstekend werk. De cast is indrukwekkend, met vier Hollywoodsterren, te weten Matthew McConaughey (met zijn rol in "A Time To Kill" werd McConaughey bekend, dit was namelijk zijn eerste grote rol), Sandra Bullock (is o.a. zwetend in een strak t-shirtje te zien), Samuel L. Jackson en Kevin Spacey, in de hoofdrollen en zelfs in kleine rollen bekende gezichten als Donald Sutherland, Kiefer Sutherland, Brenda Fricker, Ashley Judd, Chris Cooper en Oliver Platt.

"A Time To Kill" is een mooie meeslepende film en zeker de moeite waard om te kijken. De film is niet altijd even realistisch, maar laat de kijker zeker achter met een goed gevoel, wat in veel films niet meer het geval is.

Ik had eigenlijk een boeiendere film verwacht maar achteraf was dit toch een tegenvallend flauw romantisch drama die moeilijk te doorgronden was. Het verhaal was opzicht best goed gevonden en visueel zag het er ook best fraai uit maar helaas kwam ik nooit in de ban van het verhaal. Dat kwam misschien ook omdat de doelgroep voor deze film vooral vrouwen is. De cast deed het overigens best goed en dan natuurlijk vooral beide hoofdrolspelers Eric Bana en de fraaie Rachel McAdams.

Heb deze film destijds in de bioscoop gezien en ik vond het best een leuke film. Het verhaal was leuk gevonden en was ook wel boeiend. Verder zit er genoeg actie en de cast deed het ook leuk. Kortom gewoon een vermakelijke film.

Als tussendoortje is deze Tv-film zeker geslaagd en het vrolijke verhaal (combinatie van Romantiek / Fantasy / Komedie) was leuk gevonden en ook best origineel. Ook de uitvoering was gewoon leuk gedaan en er zaten best een aantal leuke en grappige scenes in. Het einde was misschien wel cliché maar ondanks dat toch wel mooi. De cast is misschien niet hoogstaand maar ze deden het wel leuk en dan met name natuurlijk de schattige Emma Caulfield maar ook de fraaie Michelle Borth.

Enorme cheesy jaren 80 film (met inderdaad irritante synthesizers in combinatie met vreselijk blues-achtig gitaarwerk) waarvan het verhaal eigenlijk al te achterlijk is voor woorden. Hetzelfde geldt eigenlijk voor de uitvoering want is het gewoon allemaal bar slecht wat men laat zien (de plaatjes van het Wilde Westen zien misschien wel het hoogtepunt van de film). De cast was eigenlijk ook wel beroerd, hoewel er best een aantal bekende B-acteurs in meespelen. De film duurt gelukkig niet al te lang waardoor hij wel nog redelijk te bekijken valt (wordt nog wel eens uitgezonden op de TV zender MGM).

P.S. wel geinig om Belinda Bauer weer eens terug te zien, want zei was in de jaren 80 toch een redelijke bekende B-actrice.

De meer serieuzere versie en eveneens de tegenhanger van de film Happy Gilmore. Er zit beduidende minder humor in en meer romantiek, maar slecht is deze film zeker niet. Sterker nog ik vond het best een leuke film om naar te kijken en dat kwam vooral door de goede cast die deze film net naar een hoger niveau tilden. Kevin Costner en de fraaie Rene Russo speelden leuk maar de echte ster in deze film was toch Don Johnson die uitstekende speelde als tegenstander van Kevin Costner. Ook de rol van Cheech Marin (hij zorgde min of meer voor de humor) was best goed. Het verhaal zit eigenlijk best aardig in elkaar en ondanks de best lange duur heeft hij me eigenlijk nooit echt verveeld. De film staat betiteld als een komedie/romantiek maar echt veel te lachen valt er eigenlijk niet. Het is daarom ook meer een sport/romantiek film en ook best een aardige.

Het beroemde boek van thrillerauteur John le Carré, leverde eind jaren zeventig al een memorabele, zes uur durende BBC-serie op, maar de Zweedse regisseur Tomas Alfredson bewees dat het verhaal ook in twee uur verteld kan worden.

Begin jaren zeventig is de Koude Oorlog op zijn absolute hoogtepunt. De gepensioneerde spion George Smiley (een meesterlijke acterende Gary Oldman) moet op zoek naar een Russische mol binnen de Britse geheime dienst.

Dit is geen film waarbij je rustig onderuit kunt hangen, want je moet als kijker namelijk constant opletten. Er worden weinig aanwijzingen gegeven en belangrijke ontwikkelingen vallen nauwelijks op, omdat ze niet vet worden aangezet. De sterrencast (o.a. de bekende acteurs Gary Oldman, Tom Hardy, Colin Firth, Mark Strong, John Hurt en Benedict Cumberbatch) speelt geweldig en het is ook allemaal zeer fraai geschoten. Meermaals bekijken is, gezien de complexiteit van de plot, aan te bevelen.

Deze Horror / Thriller film (ik vond het persoonlijk meer een Thriller / Drama film en ook in die volgorde) werd me tijdens de "Horrorfilm Challenge" van 2024 getipt (vanwege het naaktgehalte) door "alexspyforever" en afgelopen vrijdag heb ik hem uiteindelijk gekeken.

We volgen de androgyne Alexia (sterk gespeeld door Agathe Rousselle), die sinds een auto-ongeluk (toen ze nog een kind was) een stuk titanium in haar hoofd heeft zitten. Als volwassene verdient ze haar geld als show-girl op autosalons en trekt ze de aandacht van zowel mannen als vrouwen. Na een woeste ontmoeting met een auto raakt ze zwanger en ondertussen blijkt ze ook nog een seriemoordenaar, die op de vlucht voor de politie verandert in een jongen genaamd Adrien en komt ze terecht bij Vincent (Vincent Lindon). En dan begint het verhaal pas!

"Titane" is best een aparte film, die "over the top" is, soms zelfs losgeslagen, maar nooit saai of ongeloofwaardig is. Zeker de eerste circa 30 minuten (het Triller gedeelte) maken best indruk en daarbij is o.a. veel naaktheid, seks met een auto (geweldig in beeld gebracht) en geweld te zien, waarbij Alexia heerlijk opdreef is. Zeker als ze een aantal personen doodt met o.a. een breinaald en een stoel (een kruk). In het eerste gedeelte is Agathe Rousselle ook geregeld naakt te zien (o.a. van top tot teen) en dat o.a. als ze lesbische seks heeft met Justine (Garance Marillier), die ik een leuke kleine vrouw vond.

Als Alexia een aantal personen heeft gedood (inclusief haar ouders), slaat ze op de vlucht voor de politie en verandert ze op harde wijze in de jongen Adrien en wordt ze ondergebracht bij Vincent, die zijn zoon heeft verloren en Adrien aanneemt als zijn nieuwe zoon. Vanaf dan ontstaat er een psychische tweestrijd met vader Vincent en komt de film in rustiger vaarwater, maar wordt het er niet normaler op. Het verhaal verandert dan ook naar Drama, waarbij "Titane" wel blijft intrigeren tot de laatste minuut, ondanks de bizarre gebeurtenissen, zoals de zwangere (probeer dat maar eens te verbergen als je voordoet als een jongen) Alexia die olie uit haar lichaam lekt i.p.v. borstmelk en andere vloeistoffen. Je merkt ook aan alles dat het verhaal opbouwt naar een climax, eentje die je weet te verrassen.

Het einde waarbij Alexia uiteindelijk bevalt en tijdens de bevalling sterft mocht er best wezen. "Titane" is niet voor iedereen geschikt, maar wil je echter iets anders dan is "Titane" een aanrader. Voor als je een kwalitatief goede film wilt zien die vreemd, bijzonder en uniek tegelijk is. Deze film moet je ervaren. Sta ervoor open en stel geen vragen.

Film uit de oude doos maar desondanks best een aardige, ik heb deze film een hele tijd geleden eens gezien op de TV maar door de 100 jaar gebeurtenis van de Titanic deze film maar weer eens bekeken. Het verhaal is best aardig en het zinken van de Titanic is in deze film inderdaad meer een bijzaak want pas in de laatste 30 minuten komt de Titanic in aanvaring met de ijsberg en het zinken opzicht volstrekt zich in een paar minuten waar niet bijster veel van te zien is. De beelden die ervan te zien zijn, zijn overigens wel fraai. Maar het verhaal tot de gebeurtenis is opzicht al goed genoeg. Visueel mocht de film er ook wezen en hetzelfde geldt eigenlijk voor de cast. Het zinken van de boot wordt misschien wel wat te romantisch weergegeven en daarna is de film eigenlijk ook direct afgelopen maar al met al best een aardige film met in de hoofdrol de Titanic.

Ik hou normaal gesproken niet van dit soort zwijmel films, maar bij deze moet ik toch een uitzondering maken. Ik vond het een zeer mooie film en de beelden waren vaak indrukwekkend. Zelfs het verhaal om het zinken heen vond ik best wel te pruimen. Vond Leonardo DiCaprio, en Kate Winslet het prima doen in deze film.

Het zinken van de Titanic was zeer mooi weergegeven. En gedurende het zinken was de film zeer boeiend en spannend. Heb me geen moment verveeld bij deze film. Knap dat hij niet in de top 250 staat.