Thunderbolt and Lightfoot (1974)

Dit blijft een behoorlijke roadmovie/misdaadfilm met enkele komische momenten. Niet de eerste keer dat ik die zie, maar vreemd genoeg blijft Thunderbolt&Lightfoot als een goede herinnering hangen. Jeff Bridges speelt een iets zwakkere Eastwood van het scherm en heeft er ook een Academy Award voor gekregen. De film verliest aan tempo in het middengedeelte maar is verder voorzien van mooie beelden en een goede chemie Eastwood-Bridges.

Aardige actie-roadmovie waarin twee vreemden achter een oude buit aangaan. Het verhaal is aan de matige kant, maar de film kijkt redelijjk lekker weg. Aan het begin van de film is de reden van de samenwerking tussen Thunderbolt en Lightfoot wat onduidelijk. Verder een enigzins verrassend en goed einde. Clint Eastwood doet waar hij goed in is en Jeff Bridges zet een leuke rol neer, helemaal als hij zich moet verkleden als vrouw.

Ik was bij het einde van de film even in de war omdat ik toch echt hoopte dat ze ermee weg zouden komen. Bridges' dood kwam echt als een schok. Heerlijke film! Eerlijk is eerlijk, Jeff Bridges speelt met gemak acteergrootheden als Eastwood en Kennedy van het scherm. Wat een enthousiasme en jeugdige onbezonnenheid, het komt zo ongelooflijk goed over. De chemie tussen de twee hoofdrolspelers is gelukkig ook uitstekend, waardoor de dialogen vaak speels en geimproviseerd ipv gescript over komen. Verder heeft de film wel weer een typische Eastwood film opbouw: er gebeurt iets in het begin, vervolgens krijgen we een hoop scenes die leuk zijn (die hillbilly met zijn wasbeer en konijnen), maar eigenlijk helemaal niks met de rest van de film te maken hebben. Pas na het midden komt de omslag en krijgen we eindelijk een idee waar het verhaal nu precies naartoe gaat. Dit is allemaal geen probleem door de acteurs en de gebeurtenissen, het was meer een constatering dan kritiek. De verdere cast is ook fijn. Catherine 'Daisy Duke' Bach in een van haar eerste rollen, Geoffrey Lewis als stuntelende gangster en Gary Busey in een piepklein rolletje kleuren deze film allen zo in, dat we het idee hebben een complete sterrencast te zien (iets wat toch wel grappig is, omdat zowel Bach als Busey nu niet direct grootheden waren toen). Kennedy had ik nog nooit zo'n eikel zien spelen, dat was in dat opzicht ook weer eens iets nieuws, hij deed het zeer naar behoren. Naarmate de film op de bankoverval terecht komt neemt de spanning toe, helemaal bij het verraad van Red. Het einde komt ineens als een donderslag bij hemel en gaf me toch nog een vreemde nasmaak, de hele film door leek het allemaal immers zo goed te gaan. Daarnaast, ik wil 'the dude' niet zien sterven. Desalniettemin een ongelooflijk leuke film!