Opinions

In het begin (dankzij de paar humoristische momenten in de eerste 30 minuten en dankzij de meiden ) was deze film nog enigszins om aan te zien maar zodra ze veranderen in vampieren wordt het verhaal intens triest en ben je blij als het afgelopen is. Nee, het is allemaal erg flauw en ook wel belachelijk. Van de acteer prestaties moet je niets verwachten want die waren niet aanwezig. Snel vergeten deze onzin.

Ik vond hem juist voor een remake zwaar tegenvallen. Het verhaal is voor 90% een kopie van het origineel (inclusief soort omgeving) en de dialogen tussen het jongetje en het meisje is zelfs een 100% kopie. Dan zou je eigenlijk zeggen dat het toch zou meevallen maar deze film mist gewoon alle kracht en overtuiging wat het origineel wel heeft. Dat komt voornamelijk door beide hoofdrolspelers, Kodi Smit-McPhee deed het nog enigszins redelijk maar Chloe Moretz viel zwaar tegen en overtuigde nergens. Hetzelfde geldt eigenlijk voor de rol van Richard Jenkins.

Indien je het origineel nog niet gezien hebt kun je deze film best kijken maar als je het origineel wel gezien hebt kun je deze film beter mijden want het voegt niets toe, of je moet perse een vrouwen borst willen zien (maar dan kun je hem beter al na 10 minuten afzetten) en iets meer bloed.

De Amerikanen dachten groots uit te pakken door bekende acteurs erin te stoppen maar ze slaan echter de plank volledig mis. Sowieso triest dat de Amerikanen het origineel meteen hebben gekopieerd. Deze film is gewoon totaal overbodig.

Deze goedkoop uitziende Horror film welke zich volledig afspeelt gedurende de avond (t/m 24:00 uur), heb ik toevallig gezien op de televisiezender "Film 1" en het is best een vermakelijke film om naar te kijken. Het concept is zeker niet origineel en de film deed me dan ook regelmatig denken aan de films "Devil (2010)" en "Last Shift (2014)" (speelt zich ook af op een politiebureau).

Het verhaal (draait om een mysterieuze aangereden vreemdeling, die voor één nacht wordt opgesloten in een cel in een politiebureau) zit best aardig in elkaar en weet ook wel te boeien en te vermaken (wel jammer dat de mooie Hanna Stanbridge, als politieagente Jennifer Mundie, niet topless is te bewonderen gedurende de neuk-scene in de auto met een andere politieagent) en ook met de sfeer (komt vooral omdat het verhaal zich afspeelt gedurende de nacht en ook vooral op het politiebureau, waarbij iedereen iets duisters op zijn geweten heeft) zit het wel goed.

Je ziet wel duidelijk dat deze film is gemaakt met een beperkt budget, want alles oogt relatief goedkoop (o.a. de special effecten en de kraaien) en het verloop van het verhaal is ook best voorspelbaar. Het duurt wel eventjes voordat het verhaal lekker opgang komt, maar als dat eenmaal gebeurt kijkt de film zich wel lekker weg en gebeurt er ook genoeg (zeker tijdens de ontknoping, welke soms best hard is). Dat de film zich mede lekker wegkijkt komt ook omdat het verhaal maar circa 80 minuten duurt en het daardoor nergens echt saai of langdradig wordt.

De cast deed het niet meer dan verdienstelijk en vooral de hoofdrolspelers Pollyanna McIntosh (in de rol van politieagente Rachel Heggie), die ik vooral kan vanwege haar hoofdrol in de Horror / Drama film "The Woman (2011)", en Liam Cunningham (in de rol van de mysterieuze "Six"). Al met al leuk om eens gezien te hebben deze Britse Horror film, maar meer zeker ook niet en deze film zal ik waarschijnlijk ook weer snel vergeten.

Eerlijk gezegd vond ik dit best een verrassend leuke Actie / Komedie. Het leuke verzonnen verhaal mag dan misschien niet hoogstaand zijn (eigenlijk wel nog best origineel) en is misschien qua verloop ook wat cliché, maar de uitvoering van het verhaal was gewoon leuk en ik heb me dan ook vanaf de eerste tot de laatste minuut goed vermaakt met deze leuke film.

Dat ik me er goed mee vermaakt heb komt mede ook door de twee hoofdrolspelers Jake Johnson (in de rol van Ryan) en Damon Wayans Jr. (in de rol van Justin), die samen een goed en leuk duo vormden (ze hadden er zelf zichtbaar ook veel plezier in) en waar ik ook best vaak om heb moeten lachen. Met name het begin is leuk als ze zich voor de gein voordoen als politieagenten. Hierdoor komen ze natuurlijk ook in de problemen terecht en dat levert dan weer een aantal leuke situaties op. Buiten dat het verhaal de nodige humor bevat (toch min of meer vanaf de eerste tot de laatste minuut) zit er ook actie in, maar die moet je eigenlijk een beetje met een korreltje zout nemen. De actie komt overigens vooral op conto van de slechterik Mossi die goed gespeeld werd door James D'Arcy. De overige cast (waaronder o.a. de bekende acteur Andy Garcia en Rob Riggle die ik altijd wel leuk vindt om te zien) deed het ook leuk en met Nina Dobrev en de hitsige Natasha Leggero (wel in korte maar leuke rol) zitten er ook een paar leuke en mooie vrouwen in.

Qua uitvoering is verder alles aardig in beeld gebracht, zit het met de luchtige sfeer ook goed en zelfs het ietwat cliché einde vond ik mooi en goed. Dus al met al heb ik me gewoon prima vermaakt met deze leuke Actie / Komedie en daarom krijgt hij van mij ook een ruime voldoende.

Ik vond de hele Lethal Weapon serie overschat. 1 deel met een geflipte Mel Gibson is leuk maar 4 delen

Dit was natuurlijk het leukste deel omdat het nog allemaal origineel was.

Het leuke was er na deel 1 wel een beetje vanaf maar door het toevoegen van Joe Pesci was hij toch nog enigszins verfrissend.

Dit is inderdaad de minste van alle 4 de delen. Beetje afgezaagd allemaal.

De filmmakers wilde nog 1 keer een flinke duit geld verdienen aan de Lethal Weapon serie, dus kwam dit deel nog uit.

Wel beter dan Flags of our Fathers vanwege het verhaal maar verder ook een teleurstellende film. Als ze de actie beelden van Flags of our Fathers nu gecombineerd hadden met het verhaal van deze film dan had men tenminste nog 1 fatsoenlijke film gehad. Nu hou je echter gewoon 2 matige films over.

Van deze film was het verhaal best goed maar het duurde veel te lang voordat de film pas op gang kwam en toen de film dreigde opgang te komen vond ik de actie maar zeer karig en was het ook snel afgelopen.

Ondanks dat ik de eerste drie kwartier gemist heb (ik kwam er gelijk in bij het zien van Amanda Seyfried en dan ben ik eigenlijk al gelijk verkocht) was dit best een fraaie romantische film. Uiteraard is het een mierenzoet verhaal en ook cliché maar daarom niet te min zat het best mooi in elkaar en de beelden waren ook fraai (niet alleen die van Amanda Seyfried). Op het einde kwam er zelf één of andere vochtige substantie in mijn ogen

Met de cast zat het overigens best goed want buiten dat Amanda Seyfried een fraai verschijning is speelde ze haar rol goed, De rest deed het ook aardig. Ook was het leuk om Gael García Bernal weer eens terug te zien in een film. Ik heb hem wel niet zoveel in de film gezien omdat ik zoals eerder gezegd de eerste drie kwartier gemist heb (waarschijnlijk zal hij daar meer in zijn voorgekomen).

Omdat ik de film niet helemaal heb kunnen zien (zal ongetwijfeld nog wel komen omdat ze hem nu uitzenden op Film 1) beloon ik hem nu met een nipte voldoende maar zal ik die eventueel bijstellen bij het zien van de hele film.

Afgelopen weekend zag ik nog de indrukwekkende Drama / Oorlog film "Westfront 1918" uit 1930 van de Duitse regisseur Georg Wilhelm Pabst en van hem wilde ik graag nog een oorlogsfilm zien en toen stuitte ik al snel op deze eveneens Zwart-Wit Oorlog / Drama film (waar jammer genoeg nog niemand wat over geschreven heeft, tot heden ), welke net zoals "The Bunker (1981)" en het bekendere "Der Untergang (2004)" gaat over de laatste dagen van Adolf Hitler en zijn Derde Rijk tijdens de Tweede Wereldoorlog. Net zoals die twee films vind ik deze "Der letzte Akt" ook een uitstekende film.

In dit streng antifascistisch getoonzette "Der letzte Akt" toverde regisseur Georg Wilhelm Pabst al een Führerbunker tevoorschijn, compleet met een hysterisch champagnefeestje en het geluid van oprukkende Russen, precies zoals ook te zien en te horen is in "Der Untergang". In "Der Untergang" speelde de secretaresse van Hitler, te weten Traudl Junge, een belangrijke rol en in "Der letzte Akt" is dat de fictieve jonge Hauptmann Richard Wüst gespeeld door Oskar Werner.

In deze uitvoering wordt van minuut tot minuut de laatste dagen van Adolf Hitler (Albin Skoda) nagespeeld in een soort van documentaire aandoende vorm. De film begint met de jonge Duitse Hauptmann Richard Wüst, die zich een weg baant tussen het puin van de Berlijnse gebouwen in de richting van Hitlers bunker. Van een groep van vier mannen komen alleen hij en een sergeant levend de bunker binnen. Ze zijn op een wanhopige missie om Hitler dringend om versterking te vragen voor hun commandant generaal Theodor Busse, die de leiding heeft over het noordelijke leger van Kurland dat het Wriezen-gebied verdedigt. Ondanks verschillende pogingen van Wüst om Hitler persoonlijk te zien en te spreken, wordt hij tegengehouden door de bevelvoerende generaals in de bunker. De komende tien dagen blijft Wüst in Hitlers bunker, als verbindingsofficier tussen Hitlers hoofdkwartier en generaal Busse en naderhand generaal Wenck. Hij zal getuige zijn van de laatste dagen van Adolf Hitler.

Hoewel de Duitsers deze prima film van regisseur Georg Wilhelm Pabst niet lusten, en al zeker niet in 1955, vond ik dit een uitstekende film. Omdat ik "The Bunker" vorig jaar gezien heb en "Der Untergang (2004)" ook al gezien heb (verschillende keren overigens), was deze film wel niet vernieuwend voor mij, want alle belangrijke momenten uit die films, zijn ook te zien in deze film (zeg maar gerust dat dit het origineel is). Maar desondanks vond ik het wederom boeiend om bepaalde gebeurtenissen te zien en te horen, zoals:

- Hitler in overleg met zijn generaals Jodl, Keitel, Krebs en Burgdorf over de te voeren tactiek;
- De kennismaking met Joseph Goebbels;
- Komen we te weten dat de Amerikaanse president Franklin Roosevelt is gestorven en daar zijn Hitler en Goebbels zeer blij over;
- Zien we Hitler afscheidt nemen van Albert Speer, Herman Göring en Heinrich Himmler, waarbij de laatste twee hem naderhand verraden (waar Hitler heel kwaad om wordt);
- Zien we Hitler onderscheidingen uitdelen aan de Hitlerjugend;
- De kennismaking met de persoonlijke dokter van Hitler die hem een spuit geeft,
- Horen we de belegering van Berlijn (welke Hitler niet kan geloven en kwaad om wordt);
- Zien we feesten met muziek en optredens in de bunker, waarbij men zich klem zuipt en plezier heeft met o.a. vrouwen;
- Zien we Hitler tijdens besprekingen in woede uitbarsten en onzin uitkramen over niet bestaande legers;
- De kennismaking met Eva Braun en Hermann Fegelein (die verwant is met Eva Braun);
- Zien we dat onschuldige deserteurs, zoals een Duitse majoor, in Berlijn opgehangen worden;
- De kennismaking met Magda Goebbels en haar kinderen die aankomen in de bunker;
- Krijgt Magda Goebbels van Adolf Hitler het Gouden Ereteken van de NSDAP;
- Zien we Blondi de Duitse herdershond van Hitler;
- Komen we te weten dat Hitler niets meer gaf om zijn eigen bevolking. Zo gaf hij het veel om de S-Bahn (metrostation) liggend onder de rivier Spree op te blazen (zodat de S-Bahn onder water loopt), waarin duizenden Duitse gewone burgers en gewonden zich verschuilen, om de opmars van het Rode Leger te stuiten;
- De kennismaking met de gewonde en ingevlogen (met grote verliezen van de Luftwaffe) Robert Ritter von Greim, die door Hitler benoemd wordt tot de opvolger van Hermann Göring. Oftewel hij krijgt de leiding over de Luftwaffe die dan al eigenlijk niet meer bestaat;
- Zien we hoe Hermann Fegelein vernedert wordt door Hitler, waarna hij hem laat doodgeschoten;
- Zien we Hitler trouwen met Eva Braun, waarna er een bescheiden feestje volgt;
- Zien we hoe Hitler zijn politieke testament laat vastleggen door Traudl Junge;
- Zien we hoe Hitler afscheidt neemt en zich daarna samen met Eva Braun terugtrekt en zelfmoord pleegt;
- Zien we hoe het lichaam van Hitler naar buiten wordt gedragen en in brand gestoken wordt.

En dat is ook het laatste wat je te zien krijgt, want daarna is de film na circa 107 minuten afgelopen. Dus wat er daarna gebeurt met o.a. het gezin Goebbels en de anderen in de bunker krijg je in deze verfilming niet te zien.

Het enige fictieve in dit verhaal is de jonge Duitse Hauptmann Richard Wüst die tegen Hitler is en hij kraakt hem o.a. in het bijzijn van anderen volledig af. Wüst weet uiteindelijk toch Hitler te zien en te spreken en geeft hem er dan verbaal flink van langs (o.a. m.b.t. de S-Bahn en generaal Wenck), waarna hij wordt neergeschoten. Hij wordt dan gebracht in een ziekenhuis in de bunker, waar hij uiteindelijk sterft aan zijn verwondingen en op het einde zie dan ook nog even een beeld van hem en horen we hem zeggen (wat hij ook al eens eerder zei in de film vlak voordat hij stierf):

"Wachsam sein. Sag nie wieder Jawohl".

De cast deed het opzicht best goed en ze leken ook op hun gespeelde personage, zoals Erich Stuckmann (die wel geen woord zegt) in de rol van Heinrich Himmler. Albin Skoda speelde de rol van Adolf Hitler goed, maar hij leek wel meer op Adolf Hitler tijdens zijn hoogtijdagen dan op de Adolf Hitler tijdens zijn laatste dagen. Hij was ook behoorlijk fit en heeft zeker geen trillende en bevende handen in deze verfilming. Sterker nog hij had losse handjes want als men Hermann Fegelein naar hem brengt, slaat hij deze een aantal keren in het gezicht en ook slaat hij een keer de sigaret van de rokende Hauptmann Wüst uit zijn hand. Ook speelt net zoals in "Der Untergang" iemand van de Hitlerjugend een rolletje in dit verhaal, namelijk Richard gespeeld door Gerd Zöhling. Hij maakt o.a. kennis met Hauptmann Wüst en gaat in Berlijn opzoek naar zijn moeder en vindt deze samen met zijn gewonde broer (mist o.a. een arm) in de S-Bahn (waar ook een smerige verklikker zit), die dus naderhand verdrinken als het water van de rivier Spree in de S-Bahn troomt.

Net zoals "Westfront 1918", is regisseur Georg Wilhelm Pabst in deze film ook racistisch m.b.t. Afro-Amerikanen, want tijdens een feest in de bunker voert een man een act uit met een pop in verpleegstersuniform en zegt hij m.b.t. de pop:

"Eine Negerfrau, die Eidechsen und Schlangen isst"

Oftewel in het Nederlands:

"Een negervrouw die hagedissen en slangen eet".

Ik heb in ieder geval net zoals "The Bunker (1981)" en "Der Untergang (2004" boeiend gekeken naar deze Duitse Zwart-Wit uitvoering over de laatste dagen van Adolf Hitler van de Duitse regisseur Georg Wilhelm Pabst en het is ook een uitstekende film in een zeer goede documentaire aandoende vorm.

Mooie en zeer indrukwekkende film een dagje met de NS stelt er niets bij voor

Buiten dat het een indrukwekkende film was, was hij ook nog eens vanaf het begin tot het einde boeiend. Er wordt best wel goed en realistisch in geacteerd en gelukkig is dit een Duitse productie i.p.v. een Amerikaanse. Bij een Amerikaanse productie zouden ze waarschijnlijk allemaal ontsnapt zijn, typisch dan een Hollywoodfilm.

Op zich nog een redelijke jaren 80 Sciencefiction / Horror (die ik vreemd genoeg nog nooit eerder gezien heb), die inderdaad een soort van kruising is tussen eerdere andere Sciencefiction / Horror films zoals "Alien (1979)", "The Thing (1982)" en "The Abyss (1989)".

Ondanks dat het verhaal niet hoogstaand is, wist de film me wel te boeien en zat het met de uitvoering ook wel goed. En dan met name het lekkere broeierig sfeertje en de onderwateromgeving waarin het verhaal zich afspeelt. Visueel (inclusief de effecten) zag het er overigens ook allemaal wel aardig uit en de cast deed het verdienstelijk en dan met name hoofdrolspeler Peter Weller (vooral natuurlijk bekend vanwege de RoboCop films) in de rol van baas Steven Beck en Richard Crenna in de rol van dokter Glen Thompson. Ondanks dat het verhaal best traag verloopt, is de opbouw best goed en ook het einde (wel redelijk cliché) mocht er wezen (dat met de haaien sloeg overigens nergens op en was ook totaal niet nodig geweest). Omdat de film ook maar iets van 90 minuten duurt, kijkt hij verder lekker weg.

Gewoon een vermakelijke Sciencefiction / Horror, die leuk is om eens gezien te hebben.

P.S. samen met "The Abyss" en "DeepStar Six", zijn er in het jaar 1989 redelijk wat onderwaterfilms gemaakt.

Van regisseur Jean Rollin heb ik niet al te veel films gezien en van de films die gezien heb, kon tot nu toe alleen mij "La Comtesse Ixe (1976)", die ik nog in april van dit jaar heb gezien, enigszins bevallen. En daar blijft het tot nu toe ook bij, want met deze "Lips of Blood" (werd me een tijdje geleden nog getipt door "alexspyforever") heb ik me nauwelijks mee vermaakt op één fotografie scène na dan.

In dit verhaal draait het om Frederic (Jean-Loup Philippe), die wordt achtervolgd door jeugdherinneringen. Hij herinnert zich een nachtelijk bezoek aan een ver afgelegen kasteel / ruïne. Daar ontmoette hij Jennifer (Annie Belle) een mooie en raadselachtige jonge vrouw, geheel wit gekleed. Frederic vraagt zijn moeder (Nathalie Perrey) naar deze gebeurtenis, die stelt echter dat hij raaskalt. Frederic besluit zijn verleden te onderzoeken en ontmoet Jennifer en ontdekt tegelijkertijd dat zijn familie wordt geplaagd door een oude vervloeking. Een vreselijk drama van lang geleden werpt zijn schaduw naar het heden…

De dromerige, symbolische, en soms surreële sfeer was opzicht best fraai verfilmd (zeker m.b.t. de opnames bij het kasteel / ruïne), maar ik vond het te langdradig (ondanks dat de film maar 86 minuten duurt), saai, niet boeiend en niet spannend. Ook had ik iets zo van "waar gaat dit in hemelsnaam over", maar naarmate het verhaal vordert wordt dit wel duidelijk (zo heeft Jennifer de vader van Frederic gedood en doet de moeder er alles aan om dit te verdoezelen). Omdat het in deze film draait om vijf vrouwelijke vampieren (oftewel vampirella's), is er hier en daar wat horror te zien als iemand (zoals Jean Rollin zelf in een cameo, als de ongelukkige die door vier vampirella's verorberd wordt) gebeten wordt door hun, maar eerlijk gezegd was dit meer erotisch dan dat het iets met horror te maken had.

Dit komt omdat twee van de vijf vampirella's, te weten Hélène Maguin en Anita Berglund, gekleed zijn in kleurrijke en (zeer) doorschijnende gewaden met niets daaronder aan. Deze gewaden wapperen niet zelden hevig in de wind, waardoor er weinig aan de verbeelding van de kijker wordt overgelaten. Niet dat dit bijzonder storend is Vooral de scène waarin ze met zijn tweeën op de trappen van een oud gebouw bewegingloos hun slachtoffer aan het opwachten, dan wel observeren, zijn, blijft op het netvlies van de kijker gebrand. Het naakte lichaam van één van de dames, te weten Hélène Maguin, wordt dan namelijk volledig onthuld terwijl haar gezicht bedekt wordt door het gewaad vanwege de wind. Hoewel vier vampirella's geregeld hun hoektanden laten zien, zijn ze niet bepaald dreigend en zijn ook geluidsloos en redelijk traag.

Om twee vampirella's (gespeeld door de tweeling Catherine Castel en Marie-Pierre Castel) moest ik wel één keer glimlachen (eentje van hun ook tijdens een bepaalde scène) en dat kwam omdat ze dan verkleed waren als verpleegsters (inclusief mondkapje om hun hoektanden te kunnen verbergen) in een ziekenhuis waar Frederic in terecht komt (hij wordt op een gegeven moment ontvoerd in een ambulance en wordt dan gebracht naar een ziekenhuis). Deze twee vampirella's zijn overigens niet naakt te bewonderen en uiteindelijk worden al de vier vampirella's gedood door handlangers van de moeder van Frederic.

De eerste 18 minuten van het verhaal vond ik zeer saai en in de eerste circa 6 minuten daarvan wordt ook niet gepraat. Daarin maken we o.a. kennis met Frederic (die ik overigens vond lijken op Duitse televisiepresentator Thomas Gottschalk) en zijn moeder en dat o.a. op een feestje waar Frederic een foto ziet van het kasteel / ruïne bij een reclame van een parfum. Frederic wilt weten wie de foto heeft genomen en gaat dan naar de woning van de fotograaf of beter gezegd fotografe.

We belanden dan in de 18e minuut, waarbij naar mijn mening de meest vermakelijke scène (duurt circa zes minuten) is te zien. De fotografe (Martine Grimaud) is dan namelijk een fotosessie aan het maken van een volledig naakte (draagt alleen zwarte laarzen) vrouw (Béatrice Harnois) en tijdens de fotosessie raakt deze vrouw opgewonden en begint ze zichzelf te betasten tussen haar benen. Als Frederic binnenkomt verlaat het naaktmodel de woning en gaat de fotografe zich omkleden. Frederic wacht dan en niet veel later komt de fotografe ongekleed (afgezien van een heupkettinkje en zwarte laarzen) terug en zegt ze:

"Where did I put my dress? I like you. Come closer."

Daarna omhelst ze Frederic en beginnen ze elkaar te zoenen. Ze spreken af elkaar om middernacht te ontmoeten in een aquarium en om de tijd wat te doden gaat Frederic dan naar een bioscoop waar "La Vampire Nue (970)" van Jean Rollin draait Daar ziet hij ook weer voor het eerst Jennifer, oftewel de mysterieuze vrouw in het wit, die schijnbaar even jong is gebleven (oftewel Jennifer is een vampier). Naderhand treft Frederic de fotografe in het aquarium, maar zij is dan vermoord door een man en ligt dan half naakt in het aquarium.

Jennifer, die wordt bijgestaan door vier vrouwelijke vampieren, gespeeld door Annie Belle was opzicht best een fraaie verschijning met haar korte kapsel (waarschijnlijk geïnspireerd door Mia Farrow in "Rosemary's Baby (1968)") en ze was ook niet bepaald groot. Op het einde (vanaf de 81e minuut) zien we haar volledig naakt op het strand samen met Frederic (dan zien we ook het klokkenspel van Jean-Loup Philippe wat bungelen), waar ze met elkaar vrijen en waar ze hem dan ook bijt. Daarna gaan ze samen volledig naakt in een doodskist liggen en laten ze zich meenemen door de zee, waarover Frederic zegt:

"The tide will carry us out into the ocean, to a desert island. They won't find us. It's called Sand lsland."

Daarna is de film ook na circa 86 minuten afgelopen.

Het acteerwerk, met uitzondering misschien van de goeddeels woordeloos blijvende Annie Belle, is belabberd en dreiging of spanning is nauwelijks aanwezig en individuele scènes zijn niet zelden onlogisch of onovertuigend uitgevoerd. De film durft ook niet echt een duidelijk richting te kiezen. Er zit te weinig bloot of seks in de film om van een lekker onpretentieuze exploitatiefilm te kunnen spreken en de verhaallijn is niet interessant genoeg om iets toe te kunnen voegen aan het vampierengenre. Oftewel het is geen echte Erotiek film en ook geen echte Horror film.

Al met al heb ik me nauwelijks vermaakt met deze "Lips of Blood" van regisseur Jean Rollin. Echter voor diegenen die iets nieuws, en wellicht ondefinieerbaars, op hun filmmenu willen zetten is "Lips of Blood" het zeker waard om je (hoek)tanden in te zetten.

P.S. "Lips of Blood"werd overigens een flop aan de kassa en Jean Rollin besloot daarom maar om zich te gaan richten op hardcore porno in plaats van softcore erotiek en dat is o.a. duidelijk te zien in de eerder genoemde film "La Comtesse Ixe (1976)", die hier op MovieMeter staat.

Erg flauw en nauwelijks de moeite waard om te kijken. Het verhaal is in het begin nog wel leuk en ook grappig maar al snel wordt het allemaal flauw en kinderachtig. Jim Carrey deed het nog wel redelijk en Jennifer Tilly en Amanda Donohoe waren leuk om te zien, maar het achterlijke kind Max (inclusief pispot kapsel) gespeeld door Justin Cooper was zeer irritant en verpeste eigenlijk de hele film.

Matige Actie / Avontuur film, die nergens in uitblinkt en die ook nergens origineel is.

In een bieb bevinden zich naast boeken, ook oude spullen met magische krachten. Zo'n artefact wordt gestolen en bibliothecaris Flynn Carsen (Noah Wyle) kan erachteraan gaan. Hoewel dan blijkt dat hij veel heldhaftiger is dan verwacht, schakelt hij voor alle zekerheid de hulp in van Lana (Kelly Hu), een bikkel in martial arts.

"The Librarian" doet zo zijn best om "Indiana Jones" na te doen, maar heeft naast een kleiner scherm, ook een kleiner budget. De televisiefilm is het best onderhoudend, maar heeft ondanks onvermoeibaar refereren aan mythen, boeken en films, weinig om het lijf.

Dit vervolg is een duidelijke rip-off van "Indiana Jones" en dat met een scheutje "Allan Quartermain".

Noah Wyle is wederom bibliothecaris Flynn Carsen, die voor de tweede keer achter een historische relikwie aan gaat. Ook dit keer dreigt het in verkeerde handen te vallen, waarna hij hulp krijgt van Emily Davenport (Gabrielle Anwar) en op zoek gaat naar de mijnen van koning Solomon, diep in het Afrikaanse continent.

Technisch gezien een verbetering op "The Librarian: Quest for the Spear (2004)" en het verhaal zit opzicht ook best aardig in elkaar, maar het geheel ziet er net wat te goedkoop uit en er ontbeert een aansprekende slechterik. Ook hebben de bijrolspelers minder uitstraling dan hun collega's in het origineel.

Noah Wyle draait voor de derde keer op als de boekenwurm uit de titel die in zijn vrije tijd een Indiana Jones weggeeft.

Bibliothecaris Flynn Carsen (Noah Wyle) zit enorm in de put. Hij is er weliswaar in geslaagd om zijn meest recente opdracht tot een goed idee te brengen, maar is ondertussen wel zijn vriendin kwijtgeraakt. Op aanraden van zijn beste vrienden besluit hij op vakantie te gaan naar New Orleans, waar hij meteen in de ban raakt van de charmante Franse zangeres Simone Renoir (Stana Katic). Wat hij echter niet weet, is dat zijn nieuwe droomvrouw de beschermer van een sleutel is waarmee vampiers opnieuw tot leven kunnen worden gewekt.

Deze luchtige en ook enigszins spannende avonturenfilm, met mooie speciale effecten en vol historische wete dingetjes, heeft een charmante hoofdrolspeler in Noah Wyle en een vrolijke aangever in Bob Newhart. De laatste werd voor zijn bijrol genomineerd voor een Emmy.

Zoals "Fransman" het ook al aangeeft, de synopsis hier klopt voor geen meter en de mooie en jonge Loredana (Gloria Guida) heeft ook helemaal geen goede cijfers nodig. Het enige wat ze namelijk nodig heeft zijn medeleerlingen, docenten en mannen die ze hitsig maakt en dat zijn er voldoende. Ze heeft er wel geen seks mee, want ze offert haar maagdelijkheid uiteindelijk op aan een collega van haar vader, te weten engineer Marco Salvi (Giuseppe Pambieri, die voorzien was van een pornosnor), om zich daarna met haar ervaring te wenden tot leeftijdgenoten en in dit geval Gianni Montrone (Rodolfo Bigotti).

Het verhaal (dat omschrijft "Fransman" hierboven al goed) dat zich afspeelt in Rome stelt weinig voor en te lachen valt er eigenlijk niets (ik heb alleen wat hoeven te glimlachen bij een Bud Spencer achtige vechtscène tussen een professor en vier motorrijders), maar de film heeft wel twee sterke pluspunten namelijk de mooie Gloria Guida en Ilona Staller. En de laatste is natuurlijk niemand minder dan "La Cicciolina", die in de jaren 70, 80 en 90 een pornoactrice was en die dat eind jaren 80 combineerde als parlementslid in Italië. Ze was daarmee de eerste pornoster ter wereld, die zitting nam in een democratisch parlement.

Beide dames zijn regelmatig bloot te bewonderen en vooral natuurlijk de mooie hoofdrolspeelster Gloria Guida, die destijds pas 20 jaar was (In 1974 werd ze verkozen tot "Miss Teenage Italia"), met haar prachtige lichaam. Ze is al zelfs binnen één minuut volledig bloot te bewonderen, want bij de opening van het verhaal zie je haar bloot op bed liggen, waarna ze zich gaat douchen en aankleden (slipje aantrekken). Daarna loopt ze naar buiten en stapt ze liftend bij iemand in de auto, die natuurlijk niet met zijn handen van haar kan afblijven. Ze maakte sowieso met haar fraaie lichaam alle mannen gek en dat was soms best leuk om te zien (zeker m.b.t. de glurende leraren). Omdat ze echter geen seks met deze mannen heeft, zegt op een gegeven moment zo'n man, te weten Gianni Montrone (die uiteindelijk haar vriendje wordt), tegen haar:

"First you get me hot and then you run away ? What changed your mind ?"

Ilona Staller (als medeleerling Monica, die lesbische gevoelens heeft voor Loredana) is in twee scènes topless (mooie borsten trouwens) te zien en ze was destijds ook best een mooie vrouw en dit was tevens één van haar eerste films. Ze heeft daarna in nog meer films gespeeld, maar dat waren dus hoofdzakelijk pornofilms. Buiten haar en Gloria Guida is er ook nog een andere vrouw bloot te bewonderen en dat is Angela Doria (in de rol van de brildragende medeleerling Lucia), die wel iets weghad van Cyndi Lauper.

Al met al een primitief gemaakte Italiaanse Komedie / Erotiek film, die ouderwets gegluur combineert met de quasi-vlotheid van gemotoriseerde tieners.

Tweede en laatste film met Timothy Dalton. Het begin was best goed maar daarna zakte de film snel in elkaar. Ik vond dit persoonlijk 1 van de minste bond film. Dankzij de mooie vrouwen (vooral Talisa Soto) en de actie blijft hij wel nog goed te bekijken.

Dit is alweer de derde film van regisseur Radley Metzger, welke ik deze week heb gezien en ik denk dat ik het bij deze film verder ook laat, want ze worden er niet beter op. Dit is zeker een Erotiek film, maar eveneens een soort van mindfuck film voor de hersenen, want na het einde heb je zoiets van "Waar ging dit nu eigenlijk over ?". Het is wel grappig gedaan dat de vier hoofdrolspelers in het verhaal geen naam hebben, maar men spreekt hun aan met Vader (gespeeld door Frank Wolff, die een jaar later al is overleden), Moeder (gespeeld door Erika Remberg, die er zeker niet onaardig uitzag en ook bloot is te bewonderen), Zoon (gespeeld door Paolo Turco) en Vrouw (gespeeld door de zeer fraaie Silvana Venturelli, die een aantal keren volledig bloot is te bewonderen).

In dit mysterieuze verhaal draait het om een rijk gezin (bestaande uit vader, moeder en zoon), welke in een kasteel in Italië woont en daar gezamenlijk naar een zwart/wit seksfilm aan het kijken zijn, welke wordt afgespeeld via een filmprojector. Als de zoon en de moeder er genoeg van hebben, gaan ze met zijn drieën naar de stad, waar op dat moment kermis bezig is en tijdens het kermis motor kunststukje "Wall of Death", zien ze een vrouw (de stuntvrouw die heeft meegereden op een motor) die sprekend lijkt op de vrouw die ze zonet hebben gezien in de seksfilm. Ze willen haar met deze film confronteren en nodigen haar daarom uit in hun kasteel voor een drankje, waar ze haar tevens de film willen laten zien en benieuwd zijn naar haar reactie. Maar als ze haar eenmaal de film laten zien, is haar gezicht opeens niet meer te zien, maar zien ze juist een andere vrouw ? Verder rijzen de spanningen (meer jaloersheid) op, als de vrouw (die met ze speelt) zowel begeert wordt door de man, zoon als ook de vrouw.

Hoewel het verhaal wel leuk verzonnen was en mij ook wel interessant leek, was het eigenlijk maar gewoon een belachelijk bedoeling. Het verhaal is inderdaad ook behoorlijk saai en langdradig en het duurt ook vrij lang voordat je wat bloot ziet in de film (dan tel ik even het bloot niet mee, welke vertoond wordt in de zwart/wit seksfilm, gedurende de inleiding van het verhaal, welke circa 10 minuten duurt). Dat is namelijk pas na circa 50 minuten te zien, maar wel zeer artistiek en mooi, want in die scene gaat Silvana Venturelli volledig bloot (heeft dan alleen nog maar witte laarzen aan) op de tafel liggen van een zeer fraaie boekenkamer (o.a. vloer met boekteksten), waarna ze daarna op de vloer gaat vrijen met de vader.

Daarna is er vrij snel weer bloot te zien van Silvana Venturelli, als ze de zoon verleidt in de tuin van het kasteel. De moeder is dan inmiddels jaloers geworden (zeker als de vader aan haar vertelt dat hij het met de vrouw heeft gedaan en zij zelfs maagd was) en wilt ook wel eens aan haar trekken komen. Zo gezegd zo gedaan, want na circa 70 minuten gaat de moeder nog eens naar de zwart/wit seksfilm kijken en zodra ze die aan het bekijken is komt de vrouw (Silvana Venturelli) binnen en gaat ze met de moeder aan de gang, die daarbij volledig bloot (ze had een pleister op haar linkerborst ?) te zien is (overigens Silvana Venturelli helaas niet).

Daarna duurt de film nog iets van 10 minuten, waarbij het verhaal alleen maar vreemder wordt, maar ook worden er dingen verduidelijkt (zoals iets wat de zoon op zeer jonge leeftijd heeft gezien en als trauma ervaart heeft en hij het daarbij steeds heeft over een zekere verschijning van "Saint Margaret". Maar in werkelijkheid zag hij zijn vader en moeder seks hebben). Oftewel je hersenen worden ge-mindfucked. Visueel werd alles wel fraai in beeld gebracht (vooral het kasteel en de decors daarin) en dat geldt natuurlijk ook voor de fraaie Silvana Venturelli, die deze film nog enigszins het aankijken waard maakt. Maar voor de rest vond ik het allemaal maar een vreemde bedoeling (je ziet ook steeds andere beelden door het verhaal heen, waaronder die van een soldaat gedurende de Tweede Wereldoorlog die een vrouw/hoer ontmoet). De cast is eigenlijk maar beperkt tot vier hoofdrolspelers en die deden het eerlijk gezegd nog verdienstelijk.

Leuk om eens gezien te hebben zullen we maar zeggen, maar eigenlijk ook weer niet

Wegens het volgen van de interessante (maar soms ook wat langdradig) 7-delige Oorlog / Drama documentaire "HhhH" (oftewel "Himmlers hersens heten Heydrich") op NPO 2 (a.s. zondag alweer het laatste deel), ben ik eigenlijk op deze Drama / Oorlog film gekomen. Van het Tsjechische dorp Lidice (welke door de Duitsers met de grond gelijk werd gemaakt nadat Reinhard Heydrich alsnog bezweken is aan zijn verwondingen na de aanslag op hem) heb ik zeker van gehoord, maar omdat in het 6e deel van de documentaire het dorp Lidice centraal stond en daarin ook beelden van deze film werden gebruikt, was ik wel benieuwd naar deze film. Degene die overigens Reinhard Heydrich speelt in de documentaire, oftewel Detlef Bothe die griezelig veel op hem lijkt, speelt ook de rol van Reinhard Heydrich in deze film.

Eerlijk gezegd vond ik het 6e deel (afgelopen zondag) van de documentaire "HhhH" interessanter dan deze verfilming, want het oogt allemaal zeer goedkoop (soort van televisiefilm en mede daarom ook visueel lelijk verfilmd) en het wist ook geen indruk op mij te maken. Dat laatste komt omdat ik het eigenlijk nergens ontroerend, schokkend, indrukwekkend of aangrijpend (de enige scene die best heftig is om te zien, hoewel je er eigenlijk ook nauwelijks iets van ziet, is de scene waarbij de niet Arische kinderen van het dorp Lidice worden vergast in mobiele gaskamers. Daarbij pleegt ook één van de Duitsers zelfmoord, nadat hij eerst kotsend uit de wagen stapt) vond en die nazi's vond ik eigenlijk ook niet echt bruut overkomen in deze verfilming. Wil je een ontroerende, schokkende, indrukwekkende (zelfs (beangstigend realistisch) en aangrijpende Oorlog / Drama film zien waarbij de Duitsers op een zeer brute manier een heel dorpje wegvagen, dan adviseer ik je om "Idi i Smotri (1985)" te bekijken (en dan na circa 1,5 uur).

De eerste 50 minuten van deze film zijn bovendien zeer saai en langdradig en daarin gebeurt eigenlijk ook niets bijzonders (draait dan om een mannelijke inwoner, te weten Frantisek Síma, van het het dorp Lidice, die in de gevangenis belandt na het doden van zijn zoon. Hij is overigens de enige man van het dorp Lidice, die het ook overleeft). Het enige interessante daarin was nog om Reinhard Heydrich te zien vioolspelen tijdens een concert. Na die 50 minuten zien we dan ook nog heel eventjes de aanslag op Reinhard Heydrich (die beelden worden ook gebruikt in de documentaire "HhhH") en na circa 70 minuten begint dan eindelijk de omsingeling van het dorp Lidice door de Duitsers, die uit zijn op wraak vanwege de dood van Reinhard Heydrich.

Opzicht werd dat nog best gedetailleerd in beeld gebracht doordat de Duitsers eerst alle inwoners van Lidice laten verzamelen (degene die proberen te ontsnappen worden neergeschoten, doordat het dorp Lidice helemaal omsingeld is door de Duitsers), daarna alle gebouwen van Lidice in brand worden gestoken, daarna de mannen boven de 15 jaar worden geëxecuteerd (doodgeschoten), de kinderen (de Arische uitziende kinderen worden apart genomen) bij hun moeders worden afgepakt en afgevoerd (naderhand worden ze dus vergast). En hetzelfde geldt voor alle vrouwen, die uiteindelijk in een concentratiekamp terecht komen. Maar helaas wordt het allemaal vrij klinisch (en dus saai voor mij) in beeld gebracht en maakt het ook nauwelijks indruk (zo vallen de neergeschoten mannen allemaal netjes neer, zonder zichtbare verwonding en valt er ook geen bloed te zien). Ook duurt het hele gebeuren maar iets van 15 minuten, waarbij een aantal Duitsers (o.a. commandant Harald Wiesmann die gespeeld werd door Joachim Paul Assböck) gezellig aan een tafel goulash eten

Daarna volgen er nog circa 30 minuten, waarbij Frantisek Síma (gespeeld door Karel Roden) wordt vrijgelaten uit de gevangenis en terugkeert naar het dorp Lidice, waar hij dan niets meer aantreft, omdat het dorp inmiddels met de grond is gelijk gemaakt en bovendien bedekt is met sneeuw. Als de oorlog inmiddels is afgelopen, komt hij wel weer de vrouw, te weten Marie Vanková (gespeeld door Zuzana Fialová, waarvan ook nog een heel klein beetje bloot te zien is tijdens de opening van het verhaal) tegen op wie hij verliefd was geworden en waardoor hij min of meer ook in de gevangenis terecht kwam, omdat hij getrouwd was met iemand anders, te weten de slecht lopende Anezka Símová (gespeeld door Zuzana Bydzovská) en de zoon van hun, te weten Karel Síma (gespeeld door Ondrej Novák), dat maar niets vond en hij na een ruzie met hem tijdens een feest, hem doodde met een mes.

Na het einde (na circa 120 minuten) volgt dan de aftiteling waarbij nog vermeldt wordt dat van de inwoners van Lidice, 173 mannen zijn neergeschoten, 53 vrouwen gestorven zijn in een concentratiekamp, 82 kinderen werden vergast en dat maar 17 inwoners het uiteindelijk overleefd hebben. Na de oorlog (en tot heden nog steeds) worden kinderen (meisjes) genoemd naar het dorp "Lidice" en al die namen (heel veel) krijg je dan te zien tijdens de aftiteling (van een aantal ook een foto).

De cast bestaat grotendeels uit dertien in een dozijn acteurs en actrices die nauwelijks kunnen overtuigen, m.u.v. Detlef Bothe (in de rol van Reinhard Heydrich) omdat hij griezelig veel lijkt op de echte Reinhard Heydrich. Het is niets voor niets dat hij daarom ook Reinhard Heydrich speelt in de Oorlog / Drama documentaire "HhhH" en ook in de Thriller / Oorlog film "Anthropoid (2016)". Hij (had wel maar een hele kleine rol in het verhaal) was samen met Karel Roden (in de rol van Frantisek Síma) die enige bekende acteurs die ik kon.

Al met al vond ik dit matige, saaie en langdradige waargebeurde Drama / Oorlog film, die ik totaal niet ontroerend, schokkend, indrukwekkend of aangrijpend vond (m.u.v. de scene met de mobiele gaskamers, waarbij je overigens alleen de handen van de kinderen even te zien krijgt, die aan het slaan zijn op ramen). Daarvoor is het hele tragische verhaal omtrent het Tsjechische Lidice gewoon te braafjes verfilmd geworden.

HaHaHaHaHa dit is toch typisch jeugdsentiment. Ik kan me nog goed herinneren dat dit soort films (en vooral het Lederhose repertoire) eind jaren 80 (komst kabel TV) op de Duitse TV (RTL+ en Sat 1) werden uitgezonden. Als jongeling vond je dat altijd spannend want je hoopte altijd veel bloot te zien en de rest nam je op de kop toe. Al met al viel het met het bloot zwaar tegen en meestal nam je dit soort films dan ook op en spoelde je het vooruit naar een volgende bloot scene. Qua verhaal gaan deze films natuurlijk nergens om. Het is altijd een tenenkrommend flut verhaal en datzelfde geldt ook voor de humor. Eigenlijk waren deze films best een kwelling om aan te zien, zo slecht waren ze

Maar deze films zijn natuurlijk alleen maar gemaakt om de man wat op te winden en eerlijk gezegd slagen deze films daar nergens in.

Best wel grappig dat de Cover van zowel dit deel als deel 3 t/m 6 identiek zijn Dat geeft al min of meer de kwaliteit aan van dit soort flauwe sex komedies die werkelijke nergens om gingen. Als men nu om de 5 minuten wat bloot erin had gedaan dan was het nog wel te pruimen maar meer dan 5 minuten bloot zit er niet in deze slappe hap. Meer dan een slappe hap kreeg je als man zijnde ook niet bij het bekijken van dit gedrocht. Ach ja toch nog een schamel puntje vanwege de nostalgie.

Dit is toch wel één van de weinige films waarin Martin Lawrence genietbaar is. Het verhaal is best aardig en bevat buiten de nodige komedie ook regelmatig het nodige drama waardoor deze film niet flauw is zoals de meeste films waarin Martin Lawrence in meespeelt. Ook een pluim voor Eddie Murphy die het ook goed deed. Het einde was overigens prima.

Een vergelijk met de klassieker "Alien (1979)" is natuurlijk snel gemaakt en daar heeft deze Sciencefiction / Thriller (Horror is ook van toepassing) film natuurlijk ook bepaalde overeenkomsten mee en het belangrijkste is natuurlijk de levensgevaarlijke buitenaardse levensvorm.

In deze film (speelt zich min of meer of in de huidige tijd) draait het om zes bemanningsleden van het Internationaal ruimtestation ISS (vliegt per dag 16 keer rond de Aarde), die een gehavende ruimtesonde afkomstig van Mars oppikken, die bij hun missie hoort. Deze ruimtesonde bevat een snel evoluerende levensvorm (voor de mensheid is dit het eerste bewijs van buitenaards leven op Mars), die steeds intelligenter en sterker wordt en dat met grote gevolgen. De zes bemanningsleden doen er daarom alles aan om de vijandige levensvorm uit te schakelen en te voorkomen dat het richting de Aarde weet te ontsnappen.

Hoewel het verhaal enigszins clichématig en voorspelbaar is, wist het me wel te boeien (soms zelfs wast spannend) en te vermaken en ook met de uitvoering van het verhaal zat het wel goed en dat geldt vooral voor de opbouw, de sfeer en het visuele plaatje. De buitenaardse levensvorm (geheel spier, helemaal hersenen en helemaal ogen) was best interessant (krijgt ook als naam "Calvin"), maar was wel niet angstaanjagend zoals de Alien uit de eerder genoemde film "Alien (1979)". Wel maakt het net zoals de Alien de nodige slachtoffers (dit keer wel op een intelligente manier) en probeert het te overleven. Het einde was wel aardig, maar was natuurlijk ook zeer voorspelbaar en flauw.

De cast doet het verdienstelijk (is inderdaad politiek correct gekozen met o.a. een gehandicapte neger een Aziaat en van de overige vier blanke personen zijn er twee mannen en twee vrouwen en daarvan is er weer eentje Russisch, die ook nog eens de missiecommandant is) en bestaat o.a. uit de bekende acteurs Ryan Reynolds (in de rol van vluchtingenieur Rory Adams) en Jake Gyllenhaal (in de rol van medisch specialist David Jordan) en dat Ryan Reynolds het eerste dodelijke slachtoffer wordt van de buitenaardse levensvorm (die via zijn mond in zijn lichaam kruipt), vond ik best verrassend en had ik ook niet verwacht.

Al met al een leuke en vermakelijke Sciencefiction / Thriller film, die zich van de eerste tot de laatste minuut lekker wegkijkt (duurt circa 90 minuten) en zeker ook weet te boeien.

"Is this where you put your cock inside, Zachery?"

Na het tragische overlijden van Aubrey Plaza's man Jeff Baena, wilde ik een film van hen zien en toen kwam ik uit op deze Komedie / Horror film, waarin Aubrey Plaza de hoofdrolspeelster is en Jeff Baena de regisseur (ze zijn ook tijdens het maken van de film verliefd geworden op elkaar). Deze film leek me wel leuk, want zombiefilms vind ik altijd wel leuk. De cast is ook best indrukwekkend met o.a. nog John C. Reilly en Paul Reiser, maar helaas is het allemaal wat aan de saaie en flauwe kant en dat laatste geldt zowel voor de humor als de horror en van dat laatste moet je eigenlijk ook niet al te veel van voorstellen gezien het soort verhaal.

Zach (Zachery) Orfman (Dane DeHaan) is er kapot van als zijn vriendin Beth (Aubrey Plaza) plotseling komt te overlijden door een slangenbeet. Maar hij krijgt niet lang de tijd om te rouwen als hij haar gewoon weer ziet lopen in het huis van haar ouders, te weten Maury (John C. Reilly) en Geenie (Molly Shannon). Ze gedraagt zich wel een beetje vreemd en begint steeds vreemder te ruiken, en haar huid wordt minder glanzend en ze kauwt op alles wat los en vast zit. Zelfs op de autostoelen... En dat is niet voor niks, blijkt snel, want ze is een welbespraakte zombie.

Het concept van "Life after Beth" was opzicht leuk, maar helaas heeft men weinig leuke dingen met het concept gedaan en de film is ook net iets te te laconiek met de grappen omgegaan. Het enige echte leuke moment in de film vond ik de scène na circa 48 minuten waarbij Beth (die dan per ongeluk door Zach is aangereden) tegen Zach mijn openingszin zegt zegt als ze Erica Wexler (Anna Kendrick) ziet (waarmee Zach zonet in een fastfoodrestaurant een gezellig onderonsje had). Er valt dan ook niet veel te lachen in "Life after Beth" en omdat het gegeven zo absurd is, werkt de film ook niet als excentriek liefdesdrama.

De film opent met een wandelende Beth in de natuur, waarna we de rouwende Zach te zien krijgen. Het begin van de film is nog best aardig, maar halverwege lijken de grappen op. Op een gegeven moment kom je er ook achter dat Beth (die uit haar graf gekomen is) niet de enige zombie is en dan is het leuk om te zien dat de opa (Garry Marshall) van Zach is teruggekomen als zombie en hetzelfde geldt voor de vorige bewoners van het huis waarin Zach woont met zijn ouders Noah (Paul Reiser) en Judy Orfman (Cheryl Hines) en zijn broer Kyle (Matthew Gray Gubler).

Dan zien we op een gegeven moment ook opeens een volledige naakte mooie zombievrouw (Bonnie Burroughs) in het donker, welke voor mij het hoogtepunt van de film was, die tegen Zach zegt (nadat hij bij iemand aan de deur is geweest):

"Excuse me, I think I'm lost. Shouldn't this be a car wash?"

Naarmate het einde vordert, valt er eindelijk ook een beetje horror en geweld te zien. Zo schiet de broer van Zach op een gegeven moment een oude vrouw door het hoofd (waarbij het onduidelijk is of ze een zombie was) en hetzelfde doet Zach ook bij Beth als ze samen gaan wandelen en waarbij Beth dan vastgebonden is aan een fornuis, waarmee ze gewoon rondloopt (draagt ze op de rug).

Vlak van te voren heeft Beth ook haar vader Maury opgegeten en heeft ze een aantal vingers van de hand van haar moeder Geenie afgebeten. Maar daar krijg je helaas wel niets van te zien.Wel was die scène opzicht ook nog leuk, want dan zit Beth in de keuken vastgebonden aan het fornuis en zit Geenie haar te voeren en als Zach dan binnenkomt, wordt er o.a. gezegd:

Zach: Geenie, what are you doing?
Geenie: She's got to eat something.
Zach: Okay, where's Maury? Where's Maury?
Geenie: He's dead, Zach.
Zach: What?
Geenie: She ate him.
Zach: Geenie, you should go, and I will take care of Beth.

Daarna gaat Zach dan met Beth wandelen en schiet ze haar uiteindelijk door het hoofd, waarna ze ook met het fornuis van een heuvel afrolt. Daarna krijgen we te horen dat de situatie m.b.t. de zombies weer normaal is en is de film na circa 80 minuten afgelopen.

Aubrey Plaza deed het opzicht verdienstelijk als zombie Beth Slocum, maar soms is ze wel wat irritant. Ook Dane DeHaan als Zach Orfman (die o.a. seks heeft met de sjaal van Beth) deed het verdienstelijk en hetzelfde geldt voor Matthew Gray Gubler als beveiliger Kyle Orfman die graag zombies doodt (zoals zijn opa). John C. Reilly als vader Maury Slocum vind ik normaal altijd leuk en goed in films, maar hier komt hij niet echt goed uit de verf. Verder vond ik het leuk om Cheryl Hines, als moeder Judy weer eens te zien (haar ken ik vooral uit de leuke komedieserie "Curb Your Enthusiasm (TV Series 2000–2024)" van de "Seinfeld" televisieserie bedenker Larry David), want haar vind ik altijd een leuke en mooie vrouw.

Anna Kendrick als Erica Wexler wordt hier op MovieMeter als één van de hoofdrolspeelster genoemd, maar dat klopt eigenlijk niet omdat haar rol maar relatief klein is. Hoewel haar naam al eerder genoemd werd in de film door moeder Judy, zien we haar pas voor het eerst in beeld na circa 45 minuten in het fastfoodrestaurant (die scène duurt circa zes minuten, inclusief het gebeuren buiten op de parkeerplaats) samen met Zach en daarna zien we haar alleen nog even in de laatste paar minuten van de film als ze min of meer de nieuwe vriendin van Zach wordt en dat ter tevredenheid van moeder Judy.

Verder zijn er nog rolletjes van de redekijk bekende acteurs Paul Reiser (hij was vooral bekend in de jaren 80 en 90) en Molly Shannon. Al met al is "Life after Beth" een ietwat tegenvallende Komedie / Horror film, waar helaas weinig leuke dingen mee worden gedaan met het concept en de cast. Probleem met "Life after Beth" is dat de grap van een verliefde puber met een meisje dat steeds meer gaat zombiën goed is voor hooguit een kwartiertje pret.

Na het verschijnen van deze succesvolle film in de jaren 70, werd er daarna een paar jaren later een serie van gemaakt welke ik vroeger als kind zijnde ook altijd keek (ik meen dat hij destijds te zien was op de EO). Zowel deze film als de serie waren destijds leuk en met name natuurlijk de avonturen die Grizzly Adams (leuk gespeeld door Dan Haggerty) met zijn beer Ben (die stal eigenlijk altijd de show) beleefde. Visueel zagen de natuurbeelden er regelmatig ook fraai uit (met name met sneeuw). In de serie speelde ook Denver Pyle (in de rol van Mad Jack, maar hij staat beter bekend als Uncle Jesse Duke in de legendarische serie "The Dukes of Hazzard") met zijn koppige ezel "Number 7" een rol en beiden zorgden vooral voor de komische ondertoon in de serie. Al met al gewoon leuk jeugdsentiment deze film en natuurlijk ook leuke herinneringen aan de serie die wel niet al te lang heeft gedraaid.

Dit is wel zeer toevallig dat ik binnen 12 uur 2 keer een film met Evan Rachel Wood (best een mooie meid) heb gezien. Gisteravond heb ik op Film 1 de film "Whatever Works" gezien waarin ze een hoofdrol speelde en vanmorgen (ik kijk graag in mijn vrije tijd 's morgens een film in bed) zond men toevallig op Film 1 deze film uit.

Ik moet zeggen dat de film me best boeide maar het einde vond ik belachelijk (eigenlijk ook onbevredigend) en erg ver gezocht. In feite wordt je in deze film al direct op het verkeerde been gezet en dat blijft zou aanhouden tot het einde. De fragmenten waarin Evan Rachel Wood speelde waren echt gebeurt maar de fragmenten waarin Uma Thurman speelde waren in feite fictie Je kan misschien zeggen "Goh wat een verrassende wending" maar ik vond het persoonlijk nergens op slaan. Na het zien van de film wordt wel meteen de film titel duidelijk.

Ondanks het belachelijk einde was de film toch wel aardig om te zien en zoals eerder gezegd boeide de film ook wel. Uma Thurman speelde degelijk en Evan Rachel Wood speelde goed. Jammer van het einde want anders had ik deze film waarschijnlijk een hoger punt gegeven.

Heerlijk Monty Python humor heb vaak dubbel gelegen van het lachen.