Opinions

Normaal gesproken vind ik een biografie film over een bekende muzikant of band best interessant en boeiend, maar deze Drama / Muziek film over de teruggetrokken (komt mede door zijn harde en invloedrijke vader) songwriter en muzikant Brain Wilson van de Amerikaanse band "The Beach Boys" vond ik juist niet echt interessant en vond ik vooral saai en langdradig (de film duurt met bijna twee uren ook gewoon te lang en na circa 90 minuten had ik het er eigenlijk al mee gehad). Dat komt vooral omdat het verhaal zich grotendeels afspeelt in de weinig interessante jaren 80 van "The Beach Boys" (wel nog twee aardige hits gemaakt eind jaren 80 via de nummers "Wipeout" en "Kokomo" en de laatste mede vanwege de Drama / Romantiek film "Cocktail (1988)"), waarbij Brain Wilson onder behandeling staat van de omstreden en idiote therapeut en dokter Eugene Landy en waarbij hij tevens kennis maakt met autoverkoopster Melinda Ledbetter, waarop hij gelijk verliefd wordt en waarmee hij uiteindelijk ook zal trouwen (zijn tweede vrouw overigens) in 1995.

Opzicht was dat natuurlijk een moeilijke (vanwege zijn behandeling) en tevens ook mooie periode (vanwege het ontmoeten van zijn toekomstige vrouw) voor Brain Wilson, maar persoonlijk vond ik dat juist niet echt interessant. Ik had dan ook liever gezien dat het verhaal zich volledig afspeelde in de jaren 60 m.b.t. de opkomst van "The Beach Boys" en hun successen. Dat laatste komt zeker aanbod in dit verhaal (via terugblikken) maar wel behoorlijk afgerateld en ook oppervlakkig. Dat vond ik wel de beste gedeeltes in het verhaal en natuurlijk ook de opnames voor een nieuw album van "The Beach Boys" in de muziekstudio met alleen Brain Wilson, omdat de overige "Beach Boys" leden op tournee zijn en Brain Wilson niet mee wilt i.v.m. een paniek aanval in een vliegtuig tijdens hun laatste tournee. Vooral interessant daarbij vond ik als "The Beach Boys" terugkeren van hun tournee en dan behoorlijk sceptisch zijn, vooral zanger Mike Love, tegen de nieuwe koers die Brain Wilson heeft ingezet, omdat ze volgens Mike Love geen enkele hit bevatten en totaal anders zijn dan de gebruikelijke luchtige en vrolijke liedjes die "The Beach Boys" maakte. De uitvoering van het verhaal was overigens wel aardig en geeft ook goed en mooi de jaren 60 en 80 sfeer weer, waarin dit verhaal zich afspeelt.

John Cusack vind ik best een aardige acteur, maar in de rol van de jaren 80 Brain Wilson vond ik hem totaal ongeschikt, omdat hij totaal niet op Brain Wilson leek. Wat dat betreft deed Paul Dano het stukken beter als de jaren 60 en 70 Brain Wilson. Beiden speelden overigens wel hun rol verdienstelijk, met name Paul Dano, en dat geldt ook de voor de altijd fraaie Elizabeth Banks (zelfs bijna bloot te bewonderen) in de rol van Melinda Ledbetter. Paul Giamatti in de rol van de omstreden en idiote therapeut en dokter Eugene Landy, deed het ook verdienstelijk en hij zorgde zelfs voor een beetje humor (o.a. met het hamburger scene) in het verhaal.

Al met al vond ik dit een tegenvallende Drama / Muziek film m.b.t. songwriter en muzikant Brain Wilson van de Amerikaanse band "The Beach Boys" en vooral omdat het niet echt draait om de "The Beach Boys" zelf en hun grote successen in de jaren 60, waar ze invloedrijk waren in de muziek.

De film begon als een aardige komedie (de eerste 30 minuten), daarna wordt het min of meer een romantische komedie (de tweede 30 minuten) en daarna wordt het eigenlijk alleen nog maar een puur drama. Al met al was dit wel een aardige film om te kijken en vooral het eerste uur vond ik best goed, het drama gedeelte vond ik minder en was ook niet echt overtuigend. De cast deed het best aardig. Jake Gyllenhaal vond ik in het begin best goed maar het serieuze gedeelte lag hem niet zo goed. Anne Hathaway speelde eigenlijk nog het beste ze zag er niet alleen maar fraai uit maar speelde ook gewoon goed en leuk. Buiten dat ze fraaie ogen heeft, heeft ze ook nog twee andere fraaie rondingen die ze in deze film regelmatig laat zien. Buiten Anne Hathaway zitten er overigens nog genoeg fraaie vrouwen in deze film maar die hadden allemaal een nietszeggende rol. Buiten Judy Greer die ook nog wel een leuk klein rolletje had. Degene die in deze film ook nog voor de komische noot zorgde was Josh Gad als de broer van Jake Gyllenhaal.

Best wel een aardige komedie hoewel er weinig te lachen viel (humor was meer flauw dan echt lachwekkend). Verhaal is best grappig gevonden en de uitvoering was leuk gedaan. Zelfs de cast deed het leuk in deze film en Kimberly Foster en Michelle Forbes vond ik fraaie verschijningen. Zanger Adam Ant (ik vond hem al bekend voorkomen) deed het trouwens zeer leuk als vampier Zachary. Sommige nummers van hem vond ik in de jaren 80 trouwens wel leuk.

Adam & The Ants - Stand and...

Inderdaad heerlijk jeugdsentiment. De Herbie films waren in de jaren 70 en begin jaren 80 geregeld op de Duitse TV te zien. En als kind zijnde destijds keek ik er graag naar. Verhaal was leuk en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Er valt veel te lachen en vroeger vond ik het zelfs een beetje spannend

"Dit is een waargebeurd verhaal. Het is gebaseerd op feiten. En verteld door diegenen die het meemaakten."

Bovenstaande tekst (moet je natuurlijk met een korreltje zout nemen) wordt verteld tijdens de opening van deze Oorlog / Horror film (een Nazi exploitation film), welke waarschijnlijk zijn eerste in zijn soort was. Naderhand volgen er nog diverse anderen, waaronder de bekende "Ilsa-reeks" uit de jaren 70. Deze film bevat geen vrouwelijk sadistisch personage zoals de rondborstige Dyanne Thorne, maar moet het doen met de meer realistische commandant Hoestat (Bob Cresse), die ook een sadist is en die persoonlijk is gekozen door Heinrich Himmler. Dat is natuurlijk niet de waarheid, maar dit soort zogenaamde weetjes passeren regelmatig de revue.

Opzicht heb ik me best goed vermaakt met deze film, die ook nog een best realistisch verhaal heeft m.b.t. het achterhalen van straalmotoren informatie voor vliegtuigen (waar de Duitsers het luchtruim mee zouden kunnen winnen) bij de gevangen genomen Joodse wetenschapster Dr. Martha Grossman (Patricia Roddy). Daardoor moeten van de geallieerden twee speciaal geselecteerde vrouwen (ze zijn allebei experts in guerrillastrijd, man-tegen-mangevecht en karate, bovendien spreken ze allebei Frans en Duits en ze kunnen vrijwel alles onthouden van wat ze gehoord of gelezen hebben), te weten Lt. Linda Harman (Maria Lease) en Lt. Grace Freeman (Kathy Williams), infiltreren (waarbij ze andere namen krijgen, namelijk Strassberg en Liechtenstein) in het Duitse vrouwen gevangenkamp "Love Camp 7", om daar Dr. Martha Grossman te vinden en te bevrijden. Ze weten wat hun te wachten staat als ze in het gevangenkamp terecht komen, want de vrouwen zitten daar alleen als prostituees voor het Duitse leger (frontlinie-officieren).

Het verhaal speelt zich in het begin af in de huidige tijd (in dit geval eind jaren 60) in London, waar de Britse Mr. Latham (James E. McLarty), die in de Tweede Wereldoorlog een Majoor was, zijn verhaal m.b.t. de oorlog verteld aan de geïnteresseerde Amerikaanse klant Mr. Johnson (Robert Aiken). Daardoor komen de eerste circa 15 minuten van het verhaal best realistisch over. Zodra de twee vrouwen in eerste instantie bij het Franse verzet aankomen (die de twee vrouwen moeten helpen), onder leiding van Capt. Robert Calais (John Alderman), wordt het wat minder realistisch en zeker als de vrouwen zich daar voor het eerst moeten uitkleden (om er alvast aan te wennen) en Capt. Robert Calais tegen hun zegt:

"De aankomende vijf dagen worden jullie de hoeren van het Derde Rijk."

Daarna (na circa 15 minuten) komt men aan in "Love Camp 7" (men heeft zich bewust laten gevangen nemen), waarna de sadistische commandant Hoestat hun (en ook nog een paar andere gevangen genomen vrouwen) ontvangt en o.a. zegt:

"Ik kan niet garanderen dat jullie van Liefdeskamp 7 zullen houden. Maar ik garandeer wel dat jullie zullen beminnen in Liefdeskamp 7. Jullie hebben hier maar één doel en dat is om de frontlinie-officieren te vermaken."

Daarna krijgen ze nog een harde douche (met hun kleren aan) met een tuinslang van Sgt. Klaus Müller (Bruce Kimball), waarna ze een medisch onderzoek moeten ondergaan bij een vrouwelijke arts (die nog eventjes een latex handschoen aantrekt), te weten Dr. Chernov, en waarbij ze dan tevens ondervraagd en geslagen worden door commandant Hoestat. Dat zag er wat ongemakkelijk uit (de eerste die aan de beurt is, is overigens Linda Harman), maar het oogde wel realistisch en het zou me niet verbazen als ze het vroeger ook zo gedaan hebben.

De vrouwen worden in het kamp regelmatig misbruikt (o.a. door de bewakers, zoals Sgt. Klaus Müller die o.a. Linda Harman misbruikt, en frontlinie-officieren zoals Gen. Erich von Hamer, gespeeld door Rodger Steel, die een belangrijke generaal was onder Erwin Rommel), geslagen (o.a. met een riem en stok), gemarteld (zo moet een vrouw een hele dag tussen haar benen op een schuin voorwerp zitten, natuurlijk zeer pijnlijk voor haar vagina, waarbij haar handen in de hoogte zijn vastgebonden) en vernederd en ze zijn daarbij regelmatig bloot (inclusief van top tot teen) te bewonderen. Het zijn misschien niet de mooiste vrouwen (hoewel Maria Lease er nog best aardig uitzag en ze had ook wel mooie borsten), maar ze hebben wel tenminste nog een mooi natuurlijk lichaam en dat is bij veel vrouwen tegenwoordig niet meer het geval (o.a. kunstmatige ingrepen en tatoeages).

Opzicht is het ook wel grappig dat er een zogenaamde goede Duitser is, te weten Sgt. Gotthardt (Wes Bishop), die graag wil worden overgeplaatst naar het front (maar dat niet mag van commandant Hoestat). Hij vindt namelijk de vrouwenbehandeling (doet het wel een keer met veel tegenzin met Grace Freeman) in het kamp onmenselijk. De vrouwen kan hij echter niet helpen (ook al vragen ze erom, zoals Grace Freeman, met goede argumenten) en dat omdat hij maar een gewone soldaat is en hij zegt dan ook:

"Ik ben een soldaat, ik moet bevelen opvolgen. Hoe dan ook, een soldaat moet zijn bevelen opvolgen"

Uiteindelijk weten Linda Harman en Grace Freeman Dr. Martha Grossman te vinden (na circa 65 minuten nadat Linda Harman zich bewust heeft laten opsluiten in een speciale ruimte, door Col. Karl Müller, ooit het hoofd van de Hitlerjeugd, te slaan tijdens het misbruiken, waarbij ze hem ook nog uitmaakt voor "nazi varken") in het kamp en wordt ze ook bevrijdt (mede met de hulp van het verzet) en daarbij doden (o.a. met een kurkentrekker) ze tijdens een orgie (tijdens een feest in het kantoor van de commandant) veel Duitsers, waaronder commandant Hoestat, Sgt. Klaus Müller, Gen. Erich von Hamer en ook Sgt. Gotthardt. Daarbij redt Grace Freeman het echter niet, want deze wordt alsnog door commandant Hoestat in de rug doodgeschoten.

Daarna (na circa 90 minuten) belanden we nog even in de tegenwoordige tijd en vraagt de Amerikaanse klant Mr. Johnson nog aan Mr. Latham wat er met beide vrouwen is gebeurt na de oorlog en zegt hij tevens tegen hem:

"Ik hoop dat ze hun verhalen geheim houden. Ik ben liberaal, maar ik kan me niet voorstellen met een vrouw te trouwen die het halve Duitse leger heeft bevredigd."

Daarna neemt Mr. Latham afscheidt van Mr. Johnson en zie je nog Mr. Latham in een auto (een taxi overigens) stappen bij zijn vrouw en die vrouw is natuurlijk Linda Harman

De cast is in dit soort films is natuurlijk niet hoogstaand, maar in deze film deden ze het best verdienstelijk en vooral Bob Cresse als de sadistische commandant Hoestat, die zijn rol leuk en realistisch speelde. Verder deden de vrouwen Maria Lease en Kathy Williams het ook best verdienstelijk en dat geldt ook voor James E. McLarty en Rodger Steel en de laatste arriveerde als Gen. Erich von Hamer (o.a. voorzien van het Ridderkruis van het IJzeren Kruis) op best imponererende (in een panzerwagen en dan nog begeleidt met een Volkswagen Kübelwagen) het kamp na circa 65 minuten en het was tevens leuk om te zien dat hij graag toekeek (inclusief bezweet gezicht van de opwinding) hoe vrouwen lesbische seks met elkaar hebben.

De meesten hier vinden dit een vreselijke Oorlog / Horror (Oorlog / Erotiek is natuurlijk meer van toepassing) film (zelfs "Fransman"), ik ben de eerste die deze film een voldoende geeft, maar ik heb me er best goed mee vermaakt (ik ben natuurlijk ook een liefhebber van dit genre). Er zitten misschien niet de mooiste vrouwen in, maar ze zijn wel regelmatig helemaal bloot te bewonderen en het verhaal is daarbij ook nog eens aardig (zelfs aan de realistische kant) en wist mij in ieder geval van de eerste tot de laatste minuut te vermaken, zonder dat ik erbij moest vooruitspoelen.

Normaal gesproken zou je zeggen dat een film met Mike Myers en Mini Me wel grappig zal zijn maar bij deze is het absoluut niet het geval. Mike Myers was totaal niet grappig maar zeer flauw tot het belachelijke toe. Mike Myers onwaardig.

De film slaat ook echt nergens op en de eerste keer dat ik moest glimlachen was toen ze in de kamer van de coach (Mini Me) zaten. En dat was rond de 40e minuut van de film. Kortom zeer slecht, flauw, triest en totaal niet grappig. Snel vergeten deze zooi.

Dacht eigenlijk te maken hebben met het zoveelste 13 in een dozijn romantiek verhaaltje maar dit was toch wel een serieus drama met redelijk wat aangrijpende momenten. Mooi gespeeld door Aaron Eckhart en de rest van de cast.

Eerste film met Elvis Presley waarna er nog velen zullen volgen (vaak 3 films per jaar). Omdat Elvis Presley via een wurgcontract verplicht veel films moest maken zijn de films vaak simpel van eenvoud en ook snel geschoten. Vaak was het concept achter de Elvis Films standaard namelijk cliché verhaal, vrolijk feel good verhaal, fraaie omgevingen/decors, fraaie vrouwen en veel Elvis liedjes. In deze film zit dan ook (de titel geeft het al aan) het zoetsappige maar legendarische liedje "Love Me Tender" verwerkt. Al met al keek deze film zeg nog best goed weg.

Aardig drama die er visueel ook nog eens prachtig uitzag met de vele mooie beelden. De film wordt zelfs naar een hoger niveau getild door de uitstekende cast in de vorm van Helen Mirren en Joe Pesci, die beiden goed speelden. De laatste was soms weer lekker ouderwets grof en vloekend op dreef. Het simpele verhaal is best aardig (geen hoogvlieger) en zit ook leuk in elkaar, zelfs de muziek was mooi gekozen. Het einde was best dramatisch maar wel goed. Wat ook mooi was waren de vele mooie vrouwen in de vorm van Gina Gershon (al aardig op leeftijd maar nog altijd heerlijk om te zien), Taryn Manning en Scout Taylor-Compton die ook nog allemaal de rol van hoertje speelden. Natuurlijk speelt Bai Ling ook zo'n rolletje en daarvoor is ze ook uitermate geschikt.

P.S. het boksgevecht was best onnozel.

De film begint eigenlijk nog best onschuldig en is dan ook nog vrij flauwtjes. Na ca. 25 minuten komt de film pas echt goed opgang en vanaf dan is het ook genieten geblazen. Tenminste als je van zieke en gestoorde (ook vaak humoristisch maar dan wel gitzwarte humor) shit houdt Het verhaal stelt eigenlijk niet veel voor maar de uitvoering (inclusief de metal muziek) is gewoon goed en is ook lekker hard (helaas laat men wel niet alles expliciet zien). Wat deze film vooral een lust voor het oog maakt zijn de geweldige rollen van Robin McLeavy (Lola) en John Brumpton (Vader) die heerlijk en vooral gestoord opdreef zijn. Wat ik wel een beetje maf vond is dat de film zich afspeelt in de moderne tijd maar qua aankleding heeft het veel weg van de jaren 70/80. Het einde vond ik overigens wat flauwtjes en matig.

P.S. de plas en de boor scene waren geweldig

Redelijke biografie over het leven van Linda Susan Boreman in de periode dat zij bekend stond als Linda Lovelace alias de eerste pornoster op het witte doek.

Het verhaal zit aardig in elkaar en is ook best interessant. Zo vond ik het vooral interessant om te weten dat ze jarenlang gedwongen, misbruikt en mishandeld is door haar echtgenoot Chuck Traynor (goed gespeeld overigens door Peter Sarsgaard) om in de porno-industrie te werken. Iets wat ze dus zelf nooit gewild heeft en ze heeft er zelf ook nooit iets aan verdiend, terwijl de roemruchte pornofilm "Deep Throat (1972)" destijds velen miljoenen heeft opgeleverd (ik meen 600 miljoen dollar terwijl zij maar 1250 dollar kreeg). De porno-industrie heeft haar dus letterlijk en figuurlijk uitgemolken. De rol van Linda Susan Boreman wordt overigens goed gespeeld door Amanda Seyfried die in deze film gelukkig niet heel braafjes is zoals gewoonlijk in films, want dit keer zijn haar fraaie borsten voor het eerst veelvuldig in beeld te zien.

Al met al best een redelijke biografie over Linda Susan Boreman en hopelijk maakt men ook ooit een biografie over de andere legendarische pornoster Traci Lords, die minderjarig (ze loog over haar leeftijd) in de porno-industrie werkte en deze bijna deed om zeep helpen.

Prima thriller/drama met een boeiend en mooi (ook triest natuurlijk) verhaal. Beelden zien er fraai uit en er wordt ook goed in gespeeld vooral door Stanley Tucci en Saoirse Ronan. Het einde vond ik trouwens zeer goed.

Films over paranormale activiteiten, entiteiten en bezeten huizen trekken altijd mijn aandacht, zo ook deze film. Ik moet zeggen dat de opbouw van het verhaal wat traag en verwarrend is (er zitten wel een paar aardige creepy stukjes tussen) en vlak voor het einde had ik nog zoiets van "wat een onzin is deze film want Molly is gewoon gestoord en verslaafd", maar dan komen opeens de laatste 20 minuten die de film opeens in een ander daglicht zetten en er zelfs een zeer interessante en boeiende film van maken (ging er ook best heftig aan toe). De onbekende cast deed het best aardig en met name dan de fraaie Gretchen Lodge die Molly prima en overtuigend vertolkte.

Aardig Nederlands drama met goed spel van Monique van der Werff en Dragan Bakema. De bijrol van Chantal Janzen vond ik minder geslaagd, zeker omdat ze met een overdreven accent praatte. Verhaal was best goed en ook realistisch.

"Did your dad fucked your mother in the same way. Up the arse, more likely. Otherwise she wouldn't have given birth to a big lump of shit like you."

Na afgelopen zondag de leuke en vermakelijke Komedie / Horror film "Penetration Angst (2003)" te hebben gezien van de Duitse regisseur Wolfgang Büld en in de hoofdrol de mooie Britse Fiona Horsey, wilde ik nog een film van haar zien en toen kwam ik al snel uit op deze "Lovesick: Sick Love (2004)" van eveneens regisseur Wolfgang Büld. En beide films maken samen met "Twisted Sisters (2006)" deel uit van zijn trilogie. En in al die drie films spelen Fiona Horsey en Paul Conway mee in een hoofdrol.

Hoewel deze film wat professioneler oogt dan "Penetration Angst" en Fiona Horsey (jammer dat ze geen succesvolle actrice is geworden) ook wat vaker uit de kleren gaat, vond ik "Penetration Angst" toch iets beter, want die film is heerlijk gestoord en dat van de eerste tot de laatste minuut. "Lovesick: Sick Love" weet eigenlijk pas in de laatste circa 40 minuten goed te vermaken. Het leuke van deze film is wel dat de machtsrollen gedurende het verhaal veranderen en dat van vrouw naar man en weer terug naar de vrouw. En niemand is ook vies van een stevig potje manipulatie of emotionele (of seksuele) chantage. En elk van deze episodes is op zichzelf ook boeiend.

De beeldschone Julia (Fiona Horsey) is kamermeisje in een "Fawlty Towers" achtig hotel, waar de vrijgezelle en perverse manager Michael (Paul Conway), die onder gezag staat van zijn zieke moeder (Jessica Barnes) die ook de eigenares is van het hotel en die verzorgt wordt door hem, geen genoeg van haar kan krijgen. Echter, Julia is smoorverliefd op haar drugsverslaafde vriend Istvan (William Rowsey), die tevens de gitarist is in een Trashmetalband en die in de schulden steekt bij drugsdealers. Julia negeert de avances van haar baas en raakt haar baan kwijt is als ze seks heeft met een hotelgast, te weten Mr. Hawes (Sean Graham), voor geld, die haar juist beschuldigen (vooral Mrs. Hawes) van het stelen van geld. De problemen stapelen zich dan op voor Julia, maar als ze op een avond Michael stomdronken vindt op de weg (nadat hij uit een taxi is gezet die hij ondergekotst heeft), bedenkt ze een geniaal plan om haar problemen in één keer op te lossen. Namelijk dat ze zogenaamd seks met hem heeft gehad, waardoor ze haar baan als kamermeisje weer terug kan krijgen. Vanaf dan gaat het heen en weer tussen Julia en Michael, die elkaar uitspelen en misbruiken.

Hoewel "Lovesick: Sick Love" best leuk begint met een naakte Fiona Horsey, waarbij haar borsten, schaamstreek en billen steeds leuk worden afgedekt (tot circa de vierde minuut, want daarna zie je haar wel gewoon naakt terwijl ze gebeft wordt door haar vriendje Istvan op een tafel) door de namen van de cast en het productieteam van de film, is het begin van de film niet al te veelbelovend. De eerste 50 minuten zijn namelijk wat saai en bevatten vooral drama, seks en komedie en het geweldige keiharde en snelle metal nummer "Strapping Young Lad" (welke je te horen krijgt als Julia boos door het hotel loopt omdat ze ontslagen is) van de metalband "Relentless" en begin je je af te vragen of het genre "Horror" wel terecht is.

Het eerste uur is zeker niet slecht en teert vooral op de goede acteerprestaties van Fiona Horsey en Paul Conway, die een heerlijke creepy en seksistische (begluurt o.a. Juila) hotelmanager speelt. Van Julia kom je in het eerste uur ook te weten dat ze ook nog in bar werkt om de eindjes aan elkaar knopen en daar is ze bevriend met de zekere Sarah (Sarah Gobran), die daar ook werkt. Natuurlijk krijg je dan ook wat naaktheid te zien van Fiona Horsey, maar het duurt tot circa de 26e minuut voordat dat pas echt goed zichtbaar is (als ze naakt opstaat in het bed van Michael) en dat is tevens het moment waarbij ze Michael erin geluisd heeft door zogenaamd seks te hebben gehad met hem (volgens haar zelfs de beste seks ooit) en hij er niets vanaf weet (omdat hij dronken was) en het ook niet gebeurt is. Julia wilt namelijk haar baan als kamermeisje weer terug, nadat ze ontslagen is geworden door Michael via valse beschuldigingen van Mr. Hawes en Mrs. Hawes (Jane Dodd).

Als Julia namelijk hun kamer gaat schoonmaken, weet ze niet dat Mr. Hawes nog onder de douche staat. Als deze dan uit de douche komt, benadert hij haar en wilt hij seks met haar hebben. Hoewel Juila terughoudend is en ook niet wilt neuken met hem, vraagt ze wel 50 pond voor aftrekken (wat ze ook bij hem doet) en krijgt ze nog eens 100 pond extra als ze haar borsten laat zien (die krijg je overigens gek genoeg dan niet te zien) en voor klaarkomen in haar mond vraagt ze nog meer (onduidelijk hoeveel, maar ze pakt wel zijn portemonnee en haalt daar veel geld uit). Maar ze laat hem gewoon klaarkomen terwijl ze hem aftrekt en daarover wordt Mr. Hawes boos en komt ook nog eens Mrs. Hawes (de van niets weet) de hotelkamer in, waaruit Julia vertrekt met het geld en Mrs. Hawes denkt dan dat ze het gestolen heeft. Het is dan Julia's woord tegen dat van Mrs. Hawes en Mr. Hawes (die niets zegt), waardoor Julia ontslagen wordt na circa 18 minuten. Maar ze komt daarna wel ijzersterk terug en uiteindelijk zet Michael ook Mrs. Hawes en Mr. Hawes uit het hotel, omdat hij opeens (omdat hij denkt seks te hebben gehad met Julia) Julia gelooft.

Maar voor Julia zijn de problemen nog niet voorbij, want ze heeft namelijk een huur achterstand, waardoor ze na circa 36 minuten uit haar flat wordt gezet en aan haar vriendje Istvan heeft ze ook niets. Hem geeft ze steeds geld en hij geeft het dan uit aan drugs, waardoor hij in de problemen komt bij drugsdealers, die achter hem aanzitten omdat hij hen geld verschuldigd is. Julia mag dan intrekken bij Michael en dat komt goed uit omdat zijn moeder namelijk overgeplaatst is geworden naar het ziekenhuis. Michael legt dan Julia in de watten, maar ze zorgt er met excuses (zoals werken in de bar en ongesteld) voor dat ze Michael niet hoeft te neuken. Michel denkt ook dat Julia verliefd is op hem, maar als hij haar op de camera's op gang van het hotel ziet vrijen met Istvan (die haar kwam opzoeken) en daarna ziet neuken in een hotelkamer (waar Michael naartoe gaat om te kijken), en waar hij ook nog eens wordt afgezeikt door Julia, weet hij voldoende en is hij enorm teleurgesteld in haar. Ze heeft Michael namelijk bedrogen en daar houdt ze niet van.

Michael is dan uit op wraak en gaat dan naar het ziekenhuis (in eerste instantie voor zijn moeder) en steelt daar spuiten en verdovingsvloeistof, wat hij een verpleegster heeft zien gebruiken op een schreeuwende patiënt, die daarna tot rust komt en in een diepe slaap valt. Hij gaat dat namelijk gebruiken op Julia waarna hij haar verkracht en het filmt met een camera. Dit zien we dan na circa 50 minuten voor het eerst en ook zien we dan Fiona Horsey wederom naakt en nu zelfs volledig naakt en zelfs op fraaie wijze na circa 56 minuten. Namelijk bewusteloos op een bank met haar benen gespreid, waar Michael haar zonet verkracht heeft.

Michal blijft dit doen en als Julia begint te vermoeden dat alles niet klopt omdat ze steeds moe is, wordt het verweten aan drank en kermisattracties (Michael neemt haar namelijk mee naar de kermis en zegt daar tegen haar dat hij graag vader zou willen worden). Maar als ze na circa 60 minuten haar naakte lichaam (dan krijgen we dus weer Fiona Horsey naakt te zien) op de badkamer gaat insmeren met bodylotion, ontdekt ze drie ronde gevoelige plekken op haar dij (oftewel Michael heeft drie keer de spuit gebruikt) en vindt ze ook een spuit in de prullenbak? Als ze dan ook nog eens op de grond een filmcamera vindt, waarop ze de opnames gaat bekijken, weet ze wat er met haar gebeurt is en wordt ze woedend.

Julia gaat dan naar haar vriend Istvan, waar ze een plan bedenkt om Michael terug te pakken. Ze gaan dan samen verhaal halen bij Michael om het gene wat hij met Julia gedaan heeft (Istvan slaat hem dan ook) en Julia zegt dan dat ze zwanger is (wat zie niet is, althans dat denkt ze ) is van hem, waar hij heel blij om is. Hij moet dan ook dure kleren voor haar kopen en andere dingen betalen en ook eist ze veel geld van hem en hint ze naar een verkoop van het hotel.

Intussen is Michael's moeder weer thuis, die hem keihard uitlacht als hij zegt dat hij seks heeft gehad en dat hij een vrouw zwanger heeft gemaakt, wat ze niet gelooft. Ze dreigt dan ook hem uit haar testament te schrappen (dus dan zou Michael het hotel niet erven), waarna hij haar doodslaat met een ouderwetse telefoon (eentje met draad, een horn en een draaischijf) en daarna in een kast in de kelder stopt. Ondertussen pijpt Julia Istvan die dan klaarkomt in haar gezicht (dan zie je ook Julia's gezicht onder de sperma zitten) en kijkt Michael toe en zegt hij er iets van. Maar Julia vernedert hem alleen maar verder, zo zegt ze mijn openingszin tegen hem, en eist ze dat Istvan mag intrekken in zijn huis en hij moet maar slapen in de slaapkamer van zijn moeder, die toch toevallig is vrijgekomen

Julia vrijt en neukt dan regelmatig met Istvan, o.a. in de keuken tijdens het ontbijt (wat Michael moet maken), waarbij Michael nederig moet toekijken. Istvan is echter niet blij met de gang van zaken en vindt ook dat Julia verandert is in negatieve wijze. Als Istvan dan bezig is met zijn gitaar en snaren en Michael met hem praat, is bij gem de maat vol en zegt hij tegen Michael:

"Julia is about as pregnant as you owe me."

Oftewel Michael weet dan dan Julia niet zwanger is, waarna hij Istvan met een gitaar snaar wurgt. Als Julia dan Istvan vindt, geeft Michael haar weer een spuit en sluit hij haar in de kelder (Istvan stopt hij dan in de kast in de kelder met daarin ook zijn dode moeder) op en dat op een bed met een ketting om haar enkel die bevestigd is aan een muur. Ze draagt dan ook alleen nog een nachtjapon (helaas dus niet naakt ). We zijn dan belandt in circa de laatste 15 minuten van de film, waarbij er een leuke ontknoping (ik zal niet te veel prijsgeven) te zien is en waarbij o.a. Julia's vriendin Sarah, de politie, de drugsdealers die achter Istvan aanzitten, een spuit, verdovingsvloeistof en Julia betrokken zijn. Laat ik het zo zeggen, het zal slecht aflopen met Michael en Julia gaat er uiteindelijk vandoor met het geld van het hotel (Michael had het namelijk verkocht omdat Julia veel geld eiste). Maar dat zal waarschijnlijk geen verrassing zijn, maar die verrassing komt wel daarna! Want op het einde zie je Julia toch een baby baren (de baby hoor je dan ook huilen), waarbij ze "Noooo" schreeuwt. Dus Michael was het toch gelukt om Julia zwanger te maken Daarna is de film ook na circa 92 minuten afgelopen.

De laatste circa 40 minuten van de film maken in ieder geval veel goed en rechtvaardigen ook enigszins het genre Horror, maar ik vind het toch eigenlijk meer een Drama / Misdaad / Thriller film. Het verhaal zit wel vanaf de eerste tot de laatste minuut goed en leuk in elkaar en er zijn ook veel leuke en verrassende wendingen te zien. Ook zit er de nodige humor in en dat o.a. door de leuke grove en seksistische dialogen en visueel gezien (o.a. het camerawerk en de montage) zag het er ook allemaal niet onaardig uit.

Visueel gezien was Fiona Horsey natuurlijk het hoogtepunt van deze film en ze is ook regelmatig naakt te bewonderen is. Zij is ook de enige vrouw die in deze film naakt te zien is. Hoewel ze in deze film eigenlijk een beetje een bitch speelt, speelt ze haar rol wel goed en dat geldt ook voor Paul Conway als de creepy Michael, die een beetje de rol speelt van Norman Bates uit de Alfred Hitchcock's Horror / Thriller klassieker "Psycho (1960)". Want net zoals Norman Bates is ook Michael een engerd die onder de plak zit van zijn zeurderige oude moeder. In deze film gespeeld door Jessica Barnes.

Verder is de rol van William Rowsey als Istvan ook verdienstelijk en ik genoot vooral van hem als hij met zijn metalband oefent (klonk best vet) of op zijn gitaar oefent (wat ook vet klonk). Wel is het zo dat de personages zich vaak ongeloofwaardig gedragen. Zo zijn Michael en Julia op het ene moment vijanden van elkaar en vervolgens zitten ze liefdevol met elkaar aan tafel. En soms zijn Istvan en Julia zo klef met elkaar, maar even later kunnen ze elkaar niet luchten.

Al met al kan "Lovesick: Sick Love" in mijn ogen niet tippen aan "Penetration Angst" vanwege de eerste ietwat saaie eerste 50 minuten. Maar desalniettemin heb ik me er toch goed mee vermaakt en vooral door de laatste 40 minuten met de vele leuke wendingen en natuurlijk ook vanwege de zeer mooie Fiona Horsey, waardoor ik deze film eigenlijk ook gekeken heb. Regisseur Wolfgang Büld heeft zowel "Penetration Angst" en "Lovesick: Sick Love" met weinig budget gemaakt, maar weet er wel het maximale uit te halen.

Vanwege de goede recensies heb ik deze onbekende Horror film (ik vind het wel meer een Horror / Komedie film) ook een kans gegeven en ik moet zeggen dat ik niet teleurgesteld ben.

Een familie, bestaande uit Keith (Matthew MacCaull), zijn vrouw Kathleen (Elyse Levesque) en hun tienerkinderen Jeffrey (Josh Zaharia) en Amy (Amanda Fix), genieten van hun welverdiende kampeertocht met hun camper door Amerika, wanneer ze bezoek krijgen van de twee lokale hillbillies Billy (Ben Sullivan) en Vern (Richard Harmon) die opzoek zijn naar een zekere Melior (Todd Masters), wiens vrachtwagen ze hebben gevonden in een greppel, en die er ook geen geheim van maken dat ze de jonge en opstandige Amy wel aantrekkelijk vinden. Niet veel later vertrekt het gezin om na een aantal kilometer de jongens opnieuw tegen het lijf te lopen. En dat heeft bloedige gevolgen, waardoor ze de nacht moeten doorbrengen op een afgelegen boerderij gerund door Neville (Kevin McNulty) en zijn kleindochters Savannah (Brenna Llewellyn), die goed kan boogschieten, en Juli Ann (Cassandra Sawtell) en diens sterke man Big Mac (Dayleigh Nelson).

Hoe vaak verloopt een kampeertocht in the middle of nowhere rustig in horrorfilms? Nooit eigenlijk, want de nietsvermoedende vakantiegangers worden altijd wel achterna gezeten door monsters, bovennatuurlijke wezens of moordlustige psychopaten die in de omgeving wonen. In dat opzicht heeft "Lowlifes" niets nieuws. Maar toch is er één verschil, namelijk de kampeerders zijn in deze film niet de slachtoffers! Uniek is het wel niet, want de kampeerders (of beter gezegd vampieren) in o.a. de Horror film "Near Dark (1987)" waren ook niet de slachtoffers. En ook hebben de kampeerders een leuke verrassing voor ons in petto, die na circa 15 minuten voor het eerst openbaar wordt gemaakt als Vern, die mag meerijden (dan kom je ook te weten dat ze voorheen Melior al hebben gepakt), hun eerste slachtoffer wordt.

Als men daarna na circa 20 minuten aankomt op een afgelegen boerderij, waar de rest van de film zich dan ook afspeelt, wordt de film pas echt leuk en is het genieten van de horror, de humor en de dialogen. En de dialogen zorgen vaak voor de humor en komen vooral op conto van Matthew MacCaull die ijzersterk speelt. De liefhebbers van bloed en gore zullen sowieso plezier beleven aan "Lowlifes", want bloedige en smerige beelden (o.a. afzagen / snijden van armen en vingers, inslaan van hoofden, steken met messen, pijl door de keel en vork in het oog steken en het daarna opeten van het oog) worden niet geschuwd. Daarnaast steekt het verhaal leuk in elkaar en het enige minpunt is misschien het voorspelbare einde, wat misschien wel ruimte biedt voor een vervolg of een prequel, zoals men dat ook met de leuke en goede Horror film "X (2022)" heeft gedaan, waarin men zich ook verplaatst in een camper en waar men ook aankomt op een boerderij.

Het grote pluspunt van "Lowlifes" is misschien wel de cast die het goed deden en vooral Matthew MacCaull en Josh Zaharia blinken uit door zeer overtuigend de rollen van vader Keith en zijn zoon Jeffrey (die iedereen vergiftigde chocolade aanbiedt) te spelen en die ook echt genieten van hun rol als kannibaal en vooral dan Matthew MacCaull. De scènes waarbij hij vlees (oftewel mensenvlees) aan het bereiden / bakken is, is puur genieten geblazen en eerlijk gezegd kreeg ik er ook honger van

Hoofdrolspeelster Amanda Fix mocht er best wezen en deed het ook niet slecht, maar ik vond haar eigenlijk vooral storend en irritant in de film en haar rol is eigenlijk ook niet zo bijzonder als de lesbische Amy. Ze ligt op een gegeven moment ook samen met Savannah (Brenna Llewellyn) in bed waar ze met elkaar vrijen, maar daarbij is er helaas geen naaktheid (vaak voor mij de kers op de taart in films) te zien. Dat Amy lesbisch is levert wel een leuke quote op het einde, namelijk als ze na circa 78 minuten tegen haar vader (die niet weet dat Amy lesbisch is) zegt:

"I'd rather eat pussy than people!"

Ondanks dat Amanda Fix de hoofdrolspeelster is (ze staat ook prominent op de filmposter), vond ik het de andere vrouwelijke spelers in deze film beter en leuker doen en die vond ik eigenlijk ook mooier dan Amanda Fix. En net name Elyse Levesque (als moeder Kathleen, die als eerste gedood wordt van de familie na circa 62 minuten met een pijl door haar keel) kon altijd wel op mijn aandacht rekenen. En Verder zien we ook nog Alexander Calvert als politieagent White, die op het einde voor een verrassende (had voor mij wel niet gehoeven en verpeste ook het einde) maar wel voorspelbare wending zorgt.

Al met al is "Lowlifes" gewoon een vermakelijke kort durende (iets minder dan 90 minuten) leuke Horror film die zeker de moeite waard is om te bekijken.

Hoewel ik al een aantal films van regisseur Julio Medem heb gezien (een paar daarvan zelfs vorige maand) en ik die eigenlijk allemaal goed vond, vond ik deze film helaas wat minder. Dat komt vooral omdat het verhaal moeilijk te doorgronden en te volgen is en dat komt weer omdat het verhaal spreekwoordelijk van de hak op de tak springt. Ook is het verhaal behoorlijk langdradig (duurt ruim twee uren) en is het soms ook wat saai.

Het verhaal draait om Lucía en haar relatie met haar vriend de schrijver Lorenzo waarmee ze al zes jaar samenwoont en die dan opeens verdwijnt. Aan de hand van beiden personages en veel flashbacks en fictie (omdat Lorenzo een schrijver is) wordt het complexe verhaal vertoond die moeilijk te doorgronden is. De rol van Lucía wordt overigens goed gespeeld door de zeer fraaie Paz Vega en zij doet de Engelse filmtitel "Sex and Lucia" zeker ook eer aan, want zij is in deze film zeer regelmatig bloot te bewonderen waarbij ook haar hele fraaie lichaam (dus van top tot teen) wordt getoond. Dat wordt alles ook nog eens fraai in beeld gebracht en soms is het zelfs wat licht pornografisch (daarbij is zij overigens wel niet te zien). Het hele verhaal wordt overigens zelf ook mooi en kleurrijk in beeld gebracht en met name de beelden van het kleine eiland (met veel nadruk op wit en blauw) in Middellandse zee zien er prachtig uit. Daarbij is de scene met het insmeren van het lichaam van Paz Vega met klei wel het vernoemen waard en mede door de met klei bedekte penis van Carlos (een voortvluchtige gespeeld door Daniel Freire) die begon te groeien.

Buiten de fraaie Paz Vega zit er ook nog ander vrouwelijk schoon in deze film in de vorm van Najwa Nimri (in de rol van Elena die haar dochtertje heeft verloren door een hond, die ook een belangrijke rol heeft in het verhaal) en de fraaie Elena Anaya (in de rol van Belén die ook bloot is te bewonderen en die het lekker vindt om naar haar moeder te kijken, die een pornoactrice is, en daarbij ook masturbeert met o.a. dildo die ze bij haar moeder uit de slaapkamer heeft gehaald Die scene werd ook fraai in beeld gebracht). Al deze vrouwen hebben overigens iets gehad met Lorenzo gespeeld door Tristán Ulloa. De volledige cast doet het overigens wel goed tot verdienstelijk. Het laatste gedeelte van het verhaal (zeg maar de laatste 15 minuten) zijn best aardig en mooi en daarbij komt er ook eindelijk duidelijkheid en vallen de puzzelstukken op zijn plaats.

Al met al vond ik dit een een wat mindere film van regisseur Julio Medem en vooral het visuele gedeelte en met name dan Paz Vega en ook Elena Anaya zijn zeker de moeite waard om deze lange zit helemaal te doorstaan. Deze twee fraaie vrouwen zorgden namelijk voor opwinding, iets wat de fraaie poster al prijsgeeft.

Het is inderdaad een flauw dertien in een dozijn zoetsappig drama zonder enige diepgang. Misschien dat vrouwen deze film nog kunnen waarderen, maar als heteroseksuele man zijnde valt er buiten Jessica Szohr (qua uiterlijk dan) weinig te genieten. Het verloop van het verhaal is zeer voorspelbaar en het één na andere cliché stapelt zich op. De film duurt gelukkig maar iets van 90 minuten, waardoor hij wel nog goed te behappen valt. De film staat betiteld als een Drama, maar het genre Romantiek is zeker ook van toepassing.

Goede film, goed verhaal, verrassend einde en prima acteerwerk. Wat wil je nog meer.

Redelijke komedie met best een aardig verhaal. Verder een zeer leuke rol van Lisa Kudrow, kan haar eigenlijk niet uitstaan maar hier vond ik haar juist goed. Geweldig hoe ze steeds in bed dook met ik meen haar neefje om dingen te verkrijgen. De rol van John Travolta was ook best leuk. Vanwege de leuke rol van Lisa Kudrow heb ik hem toen op DVD gekocht, inmiddels heb ik de film wel niet meer Volgens heb ik hem verkocht of gewoon weggegooid.

Wat een cliché dertien in een dozijn flauwe zoetsappige Drama / Romantiek film was dit. Als vrouw zijnde weet je deze film misschien nog te waarderen (mede ook dankzij vrouwenidool Zac Efron), maar als man zijnde (uitzonderingen zijn er natuurlijk) vind je dit gewoon een vreselijke flauwe film.

Het zeer voorspelbare verhaal weet totaal niet te boeien, maar kijkt zich op het visuele aspect na en natuurlijk ook de fraaie Taylor Schilling gelukkig wel nog enigszins lekker weg. Hoewel de film niet al te lang duurt met circa 95 minuten (dat is ook een pluspunt), vond ik hem desondanks behoorlijk langdradig. Net zoals het hele verhaal zoetsappig is, geldt dit ook voor de muziek. De cast kon ook niet echt overtuigen en echte chemie tussen Zac Efron en Taylor Schilling (ze stelde zich regelmatig ook erg aan) is er eigenlijk ook niet.

Nee, ik was duidelijk niet de The Lucky One om deze film te mogen aanschouwen. Het zal me overigens ook niet verbazen als deze film binnen afzienbare tijd verschijnt op een Tv-zender als de EO of RTL4, want daar past hij perfect op thuis.

Inderdaad een beetje "The Color of Money" maar dan in een pokerverhaal. Opzicht keek de film zich wel lekker weg en werden de pokerwedstrijden fraai in beeld gebracht. Tijdens de finale kwamen ook nog effen echte pokerlegendes in beeld zoals Mike "The Mouth" en Phil Hellmuth. De cast deed het overigens best aardig in deze film en Drew Barrymore zag er best fraai uit. Ach gewoon een leuk luchtig drama en meer of minder ook niet.

Als tussendoortje is deze film gewoon goed te doen en hij kijkt tevens lekker weg.

Het verhaal is best leuk gevonden (wel wat afgekeken van "Limitless (2011)" en misschien had men er ook meer uit kunnen halen) en met de uitvoering zat het ook wel goed. Tevens is de vaart best hoog en zit er ook voldoende actie in welke soms best spectaculair is. Visueel zag het er ook allemaal aardig uit en bijna 90 minuten lang kijken naar de Scarlett Johansson is natuurlijk ook bepaald geen straf. Ze speelde overigens ook sterk en overtuigend. De overige cast (met Morgan Freeman in een cliché rol die hij vaker speelt) stelt eerlijk gezegd weinig voor, maar Min-sik Choi in de rol van drugsbaron "Mr. Jang" vond ik daarentegen weer goed.

Het einde is misschien wat vergezocht en overdreven, maar was zeker niet slecht. M.b.t. het laatste gedeelte van de film, daar kan men makkelijk een hele film over maken (zeg maar een soort van "The Time Machine (1960)" film).

Al met al heb ik me gewoon goed vermaakt (gezien in de bioscoop) met dit leuke tussendoortje.

P.S. dit hele bericht heb ik geschreven met 1% hersencapaciteit

Na het mindere deel 2 (wat min of meer een opwarmertje was voor dit deel) is dit laatste deel weer ijzersterk. Ik vond hem minstens evengoed als heet eerste deel en misschien zelfs nog iets beter. Het verhaal is zeer boeiend en ook zelfs spannend. De rechtszaak op het einde was geweldig, heerlijk om te zien hoe Teleborian totaal afging en zijn dik verdiende loon kreeg. Inderdaad een prima afsluiter van de fraaie Millennium reeks. Ik zag er in het begin erg tegenop om naar deze films te kijken maar daar zat ik dus goed naast want het is een prima reeks.

Die reus Ronald Niedermann uit deel 2 en 3 deed me erg denken aan Jaws uit de James Bond films.

Dertien in een dozijn clichématige Actie / Drama film die gelukkig niet lang duurt en waarbij ik tegen beter weten in eigenlijk hoopte op nog wat leuks te zien in de vorm van een leuk gevecht met Jean-Claude Van Damme of wat bloot van de niet onaardig uitziende Sveva Alviti. Maar helaas zit dat beiden niet in deze film en voor Jean-Claude Van Damme is dat ook wel begrijpelijk, omdat hij al bijna 60 jaar is. Desondanks was zijn gevecht in de stripclub voor een baan (niet als stripper maar als uitsmijter) nog wel aardig en hetzelfde geldt voor de autoachtervolging in de parkeergarage.

Dit is toch wel de slechtste film die regisseur Paul Bartel heeft gemaakt en te lachen viel er eigenlijk niets. Het hele verhaal is zo flauw en achterlijk als maar wat en omdat de vreselijke travestiet Divine (beetje hard om te zeggen, maar ik denk niet dat ze echt gemist wordt ) ook nog de hoofdrol speelt en vrijwel continue in beeld was, was het eigenlijk een pijnlijke bedoeling om deze film helemaal uit te kijken. De momenten dat ze ook nog zingt heb ik maar snel vooruit gespoeld. Het enige leuke aan deze film is om een aantal oude bekenden terug te zien zoals Geoffrey Lewis. Henry Silva en Courtney Gains.

Als je de poster ziet, wordt je eigenlijk al min of meer gewaarschuwd om deze film niet te kijken. Gezien het zeer beperkt aantal stemmen op deze film, zijn de meesten dan ook zo verstandig om dit advies te volgen.

Deze film zag ik toevallig vanmorgen (de eerste 20 minuten heb ik helaas gemist) op Film 1 en ik moet zeggen dat het best een boeiende en tevens ook geregeld lekkere harde Franse misdaadfilm was. Het verhaal (waargebeurd) was best aardig en keek zich ook lekker weg. Ook de voor mij onbekende cast deed het aardig en dan vooral natuurlijk de jonge Momon Vidal (gespeeld door Dimitri Storoge) als de oude Momon Vidal (gespeeld door Gérard Lanvin). Dat was sowieso wel fraai weergegeven het tijdsbeeld tussen de jaren 70 en de huidige tijd.