Opinions

De eerste bond film met Timothy Dalton en ik moet zeggen dat hij me positief verraste. Het verhaal was goed, de vaart zat er ook goed in, de actie was ook dik in orde en Maryam d'Abo was een mooie bond girl. Je miste wel een beetje de typische Roger Moore humor in deze film want Timothy Dalton heeft nou niet bepaald humor.

Heerlijk jeugdsentiment, deze film keek je vroeger als jochie vooral voor Terence Hill en Bud Spencer (geweldig duo) en dan met name als hij ergens op een Duitse zender te zien was (daar klonk het gewoon het beste in). Het eenvoudige verhaal is best leuk, visueel ziet het er ook aardig uit, er valt voldoende te lachen en er zit ook meer dan voldoende leuke actie (met name de knokpartijen zijn altijd hilarisch en vaak gecombineerd met geweldig muziek) in. Terence Hill en Bus Spencer doen het heel leuk en de Trinity films behoren toch wel tot de beste western films van dit leuke duo.

Vorig week zaterdag heb ik de goede Drama / Mystery film "The Killing of a Sacred Deer (2017)" gezien van regisseur Yorgos Lanthimos en gisteren was het de beurt aan deze Romantiek / Sciencefiction film van hem, waarbij onze Nederlandse regisseur Alex van Warmerdam er zijn vingers bij zou aflikken, want qua stijl (die me goed ligt) maken beide regisseurs eigenlijk dezelfde soort van films.

Dit verhaal speelt zich af in een wereld, waarin het verboden is om alleenstaand door het leven te gaan. Singles zoals de bijziende David (Colin Farrell) worden opgepakt en ondergebracht in een hotel, waar ze 45 dagen de tijd krijgen om een geschikte partner te vinden. Lukt dit niet, dan wacht elk dezelfde straf, namelijk de verandering in een dier naar keuze (David kiest daarbij voor kreeft, oftewel de titel van deze film) en de gang naar het bos waar de "loners" verblijven en waarop hardvochtig jacht op wordt gemaakt, want de regels zijn onverbiddelijk, namelijk "Voor alleen zijn is geen ruimte". Wanneer zijn missie dreigt te mislukken, ontvlucht David op een dag het hotel. In het bos wordt hij vervolgens tegen de regels in verliefd op een mysterieuze bijziende "loner" (Rachel Weisz).

De opening van het verhaal hakt er meteen in en daarin zien we drie ezels lieflijk grazen in een weilandje, totdat één ezel meedogenloos door het hoofd wordt geschoten (één ezel loopt dan ook naar de doodgeschoten ezel toe) door een vrouw (die daarna niet meer in het verhaal voorkomt) die met de auto aankomt. Als kijker zie je het dan allemaal gebeuren vanachter de onophoudelijk heen en weer gaande ruitenwissers van de auto.

Het verhaal gaat dan verder met de net door zijn vriendin gedumpte David en zijn hond Bob (welke zijn broer was), welke worden opgehaald met het busje van het hotel. Eenmaal aangekomen in het hotel, wordt hij ingeschreven als heteroseksuele man (terwijl hij liever wilde als biseksuele man, maar dat is sinds vorige zomer niet meer mogelijk) en krijgt hij allemaal nieuwe kleding, accessoires en schoenen en maakt hij kennis met een aantal andere veroordeelde "loners" (oftewel "eenlingen"), waar wel iets loos mee is. Zo loopt er eentje (Ben Whishaw) mank, een ander (John C. Reilly) slist, een ander (Ashley Jensen) houdt van boterkoekjes, een ander (Angeliki Papoulia) is volkomen harteloos , een ander (EmmaEdel O'Shea) heeft schitterend lang haar en een ander (Jessica Barden) bloedt om de haverklap uit de neus. De "loners" staan daarbij onder strikt toezicht van het management, geleid door de hotelmanager (Olivia Colman) en haar partner (Garry Mountaine).

Na deze circa 15 minuten durende opening begint het bizarre en sfeervolle verhaal (waarbij alles visueel gezien ook fraai in beeld werd gebracht) eigenlijk pas echt en ik moet zeggen dat ik me er wederom goed mee vermaakt heb (ook best veel gelachen om de heerlijke zwarte humor) en dat eigenlijk weer vanaf de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 110 minuten), waarbij ik wel moet zeggen dat ik de eerste circa 55 minuten van het verhaal het leukste vond, omdat het zich namelijk afspeelt in het hotel. De sfeer in het hotel (zowel chic en oubollig tegelijk), is overigens een melange van begeerte en eenzaamheid en roken is verboden, want dan wordt men namelijk minder moe bij de jacht en heeft men ook geen slechte adem als men kust

Het verhaal bevat de nodige leuke en bizarre scènes (zoals de eerder genoemde opening) en dialogen, waarbij met name de scène waarin de mannen en de vrouwen (de beiden uniforme outfits dragen) elkaar treffen op de dansvloer van het hotel geniaal is. Want terwijl de mannen en vrouwen elkaar stijfjes aftasten, zingt (begeleidt door 5-persoons band) de leiding van het hotel op schitterende en hilarische wijze het het stijlvolle nummer "Something's Gotten Hold of My Heart" van Gene Pitney, maar dan in de latere uitvoering van Marc Almond en Gene Pitney, waarbij Garry Mountaine het gedeelte van Marc Almond zingt en Olivia Colman het gedeelte van Gene Pitney zingt.

Ook is het schitterend om te zien hoe men in het hotel toneelstukjes opvoert voor de eenzame mannen en vrouwen, die dan als titel hebben "Man eet alleen, man eet met vrouw" (waarbij de man die alleen eet stikt in zijn eten en als hij eet met een vrouw juist gered wordt door de heimlichgreep) en "Vrouw loopt alleen over straat, vrouw loopt met man over straat" (waarbij de vrouw die alleen loopt over de straat wordt aangerand).

Ook de dialogen mochten er wezen zoals de scene waarbij Robert (John C. Reilly) aan het ontbijten is en de hotelmanager met een aantal personen en een broodrooster naar hem toe loopt en dan tegen hem zegt "U weet dat masturbatie niet is toegestaan in de kamer of elders ? Ja. En toch heb ik begrepen dat u ermee doorgaat", waarna zijn hand in het broodrooster wordt gestopt. Hetzelfde geldt voor de dialoog in de bus waarbij David naast de vrouw (die naderhand een mislukte zelfmoord uitvoert, door vanaf het raam uit het hotel te springen) zit die van boterkoekjes houdt en waarbij de vrouw tegen David zegt:

"Mag ik een keer komen praten in je kamer ? Ik kan je pijpen, of je mag me gewoon neuken. Ik slik altijd door en ik heb geen probleem met anale seks. Mijn ex vond mijn dijen prachtig, maar genoeg over hem"

De dialoog bij het zwembad van het hotel tussen de mank lopende man en de vrouw die om de haverklap een bloedende neus heeft, was ook sterk en leuk en daarbij wordt o.a. gezegd:

Man: Doe je graag borstcrawl, vlinderslag of schoolslag ?
Vrouw: Allemaal even graag.
Man: Ik hou van de schoolslag.
Man: Mijn vrienden plagen me er wel mee. Hou op met die schoolslag, zeggen ze

Daarna slaat hij hij zijn hoofd op de rand van het zwembad om een bloedneus te krijgen (en als hij daarna met haar praat en ze ziet zijn bloedneus, zegt hij ook "Dat heb ik steeds. Echt heel vervelend", waarop zij dan zegt "Ik weet het, ik heb er ook veel last van") om zodoende ervoor te zorgen dat zij haar partner wordt.

Het verhaal wordt overigens grotendeels bij elkaar gepraat (wat niet echt nodig was, want wat er precies vertelt wordt, kan je als kijker ook gewoon zien met je eigen ogen) door Rachel Weisz (als de bijziende "loner" vrouw, waarop David verliefd wordt) en zij zegt dan op een gegeven moment (als ze David voor het eerst ziet):

"Die nacht droomde ik dat we samen in groot huis in de stad woonden. Met een grote, lichte keuken. Ik droeg een blauwe broek en een strakke groene bloes. En hij trok mijn kleren uit en neukte me in mijn kont"

Zoals al eerder aangegeven spelen de eerste 55 minuten van het verhaal zich af in het hotel. En wanneer een nieuwe liefde zich niet aandient (hij probeert het wel met de volkomen harteloze vrouw, maar die schopt zijn hond Bob dood, wat opzicht ook een bizarre scène is, en wilt hem ook aangeven bij de directie vanwege liegen, maar als hij vlucht en daarbij de vrouw neerschiet met een verdovingspijl, verandert hij haar in een dier) voor David, vlucht hij naar de "loners" in het bos. Ook daar moet hij zich aan bizarre regels houden die gemaakt zijn door "loner" leider (Léa Seydoux), want zo is o.a. flirten verboden en romantische of seksuele relaties zijn niet toegestaan. Om toch zeker te zijn van de kuisheid van de "loners", wordt er alleen elektronische muziek gedraaid tijdens dansavonden, waardoor de kans op samen dansen tot het nulpunt wordt gereduceerd. Het bos is in alles het tegenovergestelde van het hotel.

Hoewel ik het gedeelte in het bos wat minder leuk vond dan het gedeelte in het hotel, valt daar ook genoeg van te genieten en zeker vanaf het moment dat David verliefd raakt op de bijziende "loner" vrouw (Rachel Weisz), want vanaf dan zijn de rapen gaar en zeker m.b.t. de jaloerse en boze "loner" leider (Léa Seydoux). Schitterend daarbij is als ze samen een codetaal verzinnen, zodat ze met elkaar kunnen communiceren zonder dat iemand het doorheeft. Zo betekent een vuist achter de rug "laten we neuken"

De bizarre scène waarbij ze met zijn vieren (als twee zogenaamde koppels) op een gegeven moment de stad in gaan om de ouders van de "loner" leider te ontmoeten en waarbij de ouders dan gitaar spelen voor hun en waarbij David en de bijziende "loner" vrouw dan opeens hartstochtelijk met elkaar beginnen te zoenen op de bank, deed me denken aan één van de eerste films van regisseur Yorgos Lanthimos, te weten "Kynodontas (2009)", want daarin wordt namelijk ook gitaar gespeeld.

Het einde van het verhaal mocht er best wezen, want de "loner" leider en de bijziende "loner" vrouw, gaan dan samen naar het ziekenhuis zodat de bijziende "loner" vrouw aan haar ogen wordt geopereerd, zodat ze weer goed kan zien. Maar i.p.v. dat ze weer goed kan zien heeft de jaloerse en boze "loner" leider er juist voor gezorgd dat ze blind is geworden en dat ze dus geen goede partner meer is voor David. Daarom besluit David om samen met de blind geworden "loner" vrouw het bos te ontvluchten en naar de stad te gaan, waarbij hij zich met een mes in een restaurant ook blindt maakt (dat wordt overigens wel niet getoond), zodat ze weer goed bij elkaar passen. Daarna is het verhaal ook gelijk afgelopen.

Zoals eerder aangegeven kiest David ervoor om te veranderen in een kreeft als het hem niet lukt om binnen 45 dagen (die overigens verlengd kan worden met dagen, als men tijdens de dagelijks jacht in het bos "loners" neerschiet met verdovingspijltjes en daarbij geldt voor iedere "loner" die men neerschiet, krijgt men een extra dag erbij) een geschikte partner te vinden en hij kiest voor een kreeft, omdat kreeften meer dan honderd jaar oud kunnen worden, kreeften blauw bloed hebben en kreeften hun hele leven vruchtbaar blijven De hotelmanager vindt dat overigens een uitstekende keuze en vooral omdat de meeste mensen kiezen om een hond (zoals zijn broer Bob) te worden en dat is volgens haar ook precies de reden waarom de ongewone soorten met uitsterven bedreigd worden.

De cast voor deze film is best indrukwekkend met o.a. bekende acteurs en actrices zoals Colin Farrell, Ben Whishaw, John C. Reilly, Rachel Weisz, Léa Seydoux en Olivia Colman en ze deden het ook nog eens leuk en maakten deze film mede een genot om naar te kijken. Zo speelt Colin Farrell (die een paar kilo aankwam voor zijn rol) ijzersterk de rol van de wat pafferige en bebrilde ingetogen David (die zich ogenschijnlijk berust in zijn lot, maar zijn expressie spreekt boekdelen) en speelt en zingt de geweldig acterende Olivia Colman de rol van hotelmanager tot in de perfectie. De rest van de cast levert prima bijdrages en is perfect op zijn plaats binnen het emotieloze en aan autistisch grenzende universum dat wordt geschetst in dit verhaal.

Buiten de bekende actrices Rachel Weisz en Léa Seydoux, vond ik verder ook Jessica Barden, EmmaEdel O'Shea (die uiteindelijk in een pony verandert, omdat ze binnen de tijd geen geschikte partner kon vinden) en de wat oudere Angeliki Papoulia, mooie vrouwen om naar te kijken en de laatst genoemde speelt ook één van de hoofdrollen (als de oudste dochter) in de al eerder genoemde film "Kynodontas (2009)", waarin ze ook bloot te bewonderen is. In deze film zit overigens geen bloot, maar krijg je wel op een leuke manier droogneuken te zien en dat o.a. van haar en van het dienstmeisje gespeeld door de zeker ook mooie Ariane Labed, die David helpt bij het ontvluchten van het hotel. Bij de scène waarbij het dienstmeisje David aan het droogneuken (helpt namelijk mentaal bij het zoeken naar een partner) is op het bed van zijn hotelkamer, wordt er o.a. door het dienstmeisje gezegd:

"Vandaag kwam de erectie al sneller. Dat is goed"

Al met al is dit wederom een sterke en bizarre Romantiek / Sciencefiction film van regisseur Yorgos Lanthimos (oftewel de Griekse Alex van Warmerdam), die bij tijd en wijle morbide is maar ook een ontroerend liefdesverhaal bevat, want heb je geen partner, dan tel je niet mee. Wat dat betreft is dit ook weer een film om na afloop lang over na te denken. Eén ding is echter zeker, "The Lobster" is een heerlijk macaber en genadeloos sprookje.

Mooie film met zelfs humor erin.

"weet je dat hij 's nachts slaapwandelt.............. en dat hij naakt slaapt"

Dit is natuurlijk niet de bekendste film van Sylvester Stallone maar wel een film die best weet te boeien. Het verhaal zit goed in elkaar en Stallone speelt goed. Maar het beste vond ik nog Donald Sutherland als smerige gevangenisdirecteur, hij was echt geknipt voor die rol. Een film als "Death Race" heeft volgens mij veel inspiratie gehaald uit deze film. De beelden zagen er trouwens regelmatig fraai uit.

Van dit soort films welke zich volledig afspelen in een auto zijn er al verschillende van gemaakt, maar dit is toch wel één van de minst interessante en dat ondanks het meespelen van Tom Hardy in de rol van voorman (verantwoordelijk voor de cement fundering voor het grootste bouwwerk in Londen) Ivan Locke. De film staat hier betiteld als een Drama / Thriller maar Thriller is helemaal niet van toepassing, want dit is gewoon een pure Drama film.

In deze film draait het dus om Ivan Locke, die op de vooravond van zijn grootste uit uitdaging uit zijn carrière als voorman opeens een telefoontje in zijn auto krijgt, die enorme grote gevolgen voor hem zullen hebben. Door dit telefoontje kan hijzelf namelijk niet de volgende dag bij de cement storting voor het grootste bouwwerk in Londen zijn en tevens kan hij niet naar huis naar zijn gezin (vrouw en zoontje) gaan. Hij besluit namelijk om op weg te gaan met zijn auto naar degene die hem gebeld heeft (het gaat dan om een vrouw die op het punt staat om te bevallen). De rit duurt circa 1,5 uur en dat is ook ongeveer (om precies te zijn 75 minuten) de duur van deze film en gedurende de hele tijd pleegt Iwan Locke telefoontjes vanuit zijn auto en probeert hij voor oplossingen te zorgen. Daar draait het dan om in deze film en de oplossingen (vanwege een mannelijke stommiteit van hem) zullen grote gevolgen hebben voor Iwan Locke.

Omdat het hele verhaal zich volledig afspeelt in de auto van Iwan Locke en hij ook de enige persoon is die in beeld komt, vond ik het maar een eentonige en langdradige bedoeling die ook regelmatig saai is. Hoewel de situatie omtrent Iwan Locke wel weet te boeien, en met name hoe hij omgaat met de situatie, werd het natuurlijk wel nergens spannend en dat komt door de oorzaak van de situatie, welke best cliché is. Hij nam wel de verantwoordelijk daarvoor, maar wel met alle gevolgen (ontslagen en verlies van zijn gezin) van dien. Tom Hardy speelt de rol van voorman Iwan Locke best verdienstelijk en hij maakt het kijken van deze film wel nog waard, hoewel het allemaal eigenlijk weinig voorstelt, inclusief het visuele aspect (verhaal speelt zich namelijk af in het donker en in een auto). Met alleen Tom Hardy in beeld moet je het ook doen, want voor de rest worden er geen personen in beeld gebracht en hoor je alleen de stemmen van de verschillende personen over de telefoon (carkit).

Al met al gewoon een eentonige langdradige bedoeling, die niet meer dan leuk is om eens gezien te hebben.

Qua verhaal was het natuurlijk niet allemaal origineel (had veel raakvlakken met de film Escape from New York) maar eerlijk gezegd keek deze Actie / Sciencefiction zich best lekker weg. Er was genoeg actie te beleven en de cast deed het ook meer dan leuk en dan met name Guy Pearce in een rol die je eigenlijk niet echt van hem verwacht. Zijn humor was overigens ook geregeld leuk. Joseph Gilgun als de geflipte en creepy gevangene vond ik overigens best een verrassing in deze film want hij deed het gewoon prima. Hoogstaand is het echter allemaal niet en soms zag het er ook erg nep uit maar deze film doet wat het moet doen en dat is je anderhalf uur vermaken.

Wees in bed om middernacht.
Laat nooit een vreemdeling binnen.
Laat elkaar nooit helemaal alleen.

Deze melancholieke en beeldschoon vormgegeven gothic Horror / Drama film uit Ierland, heb ik afgelopen vrijdagnacht (na circa 40 minuten viel ik in slaap vanwege chronisch slaaptekort op werkdagen) en zaterdagavond bekeken, waarbij de drie hierboven geschreven regels van belang zijn in het verhaal. "joolstein" heeft deze film al mooi beschreven (dus ik zal het kort houden) en wat hij zegt wat betreft "liefhebbers van oude gothic films", dat klopt volledig, want deze liefhebbers zullen vooral genieten van deze film. Wil je een enge, spannende of gore Horror film zien of juist een Horror film waarin veel gebeurt en/of veel actie in zit, dan moet je vooral deze Horror film links laten liggen.

In dit verhaal, welke zich afspeelt in 1920 in Ierland, draait het om de weeskinderen Edward (Bill Milner) en Rachel (Charlotte Vega), een tweeling, welke door een eeuwenoude vloek gevangen gehouden worden in een landhuis, dat al honderden jaren in de familie is. De situatie begint te veranderen als Rachel de mank lopende Sean (Eugene Simon) ontmoet, een soldaat die zojuist gewond is teruggekeerd uit de oorlog. Rachels drang naar vrijheid vormt een bedreiging voor zowel haarzelf als Edward.

Het verhaal (waarbij het draait om eeuwenoude geesten die onbreekbare regels opstellen voor eenieder die in hun huizen woont) zit best mooi in elkaar en weet zowel te boeien als te vermaken, maar is aan de andere kant ook wat saai en langdradig (ondanks de duur van circa 90 minuten) en echt spannend (hoogstens op het best aardige einde na dan) wordt het helaas nergens. Hier en daar is het wel een beetje creepy (zoals de scene waarbij Rachel laat op de avond een bad aan het nemen is en erbij wegdommelt).

Zowel in toon, sfeer (soms zelfs een beetje erotisch getint) als visueel (de details van het tijdperk worden perfect weergeven), heeft deze film wel wat weg van de Thriller / Horror film "The Woman in Black (2012)" (die ik persoonlijk beter vond), welke zich ook afspeelt in afgelegen landhuis. Het landhuis in deze film is overigens de "Loftus Hall" in Zuidoost-Ierland, welke recent zijn 666ste verjaardag vierde en welke zijn eigen spoken schijnt te hebben. In dit verhaal draait het echter niet om spoken maar om geesten, welke via een luikje in de vloer van het huis om middernacht naar boven komen via water.

De cast in deze film is eigenlijk maar beperkt tot drie hoofdrolspelers, te weten de Spaanse Charlotte Vega, de Britse Bill Milner en de Britse Eugene Simon, waarbij ik met name de eerste zeer sterk en overtuigend vond spelen en ze is ook een mooie jonge vrouw om naar te kijken (er is zelfs wat bloot van haar te zien). Wat dat betreft is ze een actrice om in de gaten te houden. Hoewel hij maar een kleine rol in het verhaal had, deed ook David Bradley (in de rol van notaris Bermingham, die het landhuis wil gaan verkopen) het best verdienstelijk en hij zorgde ook voor het enige goor momentje (moet je wel een beetje met een korreltje zout nemen) in het verhaal.

Al met al een beeldschone Horror / Drama film, die voor mij net wat te saai en te langdradig was om een echt hoog punt te geven. Maar door de sfeer, de schitterende visuele beelden en Charlotte Vega, weet deze film zeker te vermaken en kijkt hij ook wel lekker weg en daarom krijgt hij van mij ook gewoon een voldoende.

Toch wel een goede Belgische thriller deze film. Het verhaal zit goed in elkaar en is ook best boeiend en zelfs soms grappig (vooral dankzij Koen De Graeve). Verder speelt de cast best sterk en zitten er ook aardig wat mooie Belgische madammekes in. De schone Marie Vinck heb ik al eens vaker in films gezien (o.a. SM-Rechter) maar nog nooit naakt. En ik moet zeggen dat ze er zeer fraai uitziet. Ze is trouwens ook best een goede actrice. Wie uiteindelijk de moordenaar is, is misschien niet echt verrassend maar men heeft het wel goed bewaard tot het einde. Er zitten trouwens ook best wat aardige wendingen in de film. Kortom gewoon een goede Belgische thriller met ook wat bloot (zeer fraai zoals gezegd) wat overigens vrij zelden is in een Belgische film.

Normaal zou ik deze film een 3,5 geven maar vanwege Marie Vinck geef ik hem een halfje meer (zij heeft overigens veel meer)

Belachelijk en triest dat Nederland de Belgische versie vrijwel letterlijk heeft gekopieerd. Kan de gemiddelde Nederlander dan geen Vlaams verstaan waardoor deze versie gemaakt is of dacht Nederland dat ze het wel eens beter konden doen

Nee dit is echt een trieste bedoeling en de acteurs zijn ook nog eens stukken slechter (vooral die achterlijke totaal niet grappige Jeroen van Koningsbrugge) dan de Belgische acteurs. De vrouwelijke hoofdrolspeelster Marie Vinck zag er overigens in het origineel ook stukken beter uit dan de Nederlandse Anna Drijver (zij mag er ook best wezen). Nee deze film had Nederland gewoon niet moeten maken want het is gewoon een complete afgang.

Omdat de vorige twee films over "Wolverine" me best goed bevallen waren, had ik best hoge verwachtingen van deze afsluiter van de reeks, maar eerlijk gezegd is deze film me vies tegengevallen, omdat het allemaal deprimerend (aftakelende superhelden) is en bovendien houd ik niet echt van kinderen in een hoofdrol. Het kind in deze film, te weten Dafne Keen (in de rol van Laura, die een zelfde soort mutant is als Logan) moest een meisje voorstellen, maar vond ik eerlijk gezegd meer op een jongetje lijken met lange haren.

Films over superhelden moeten voor mij vooral vermakelijk zijn en veel actie bevatten en als het verhaal ook nog eens goed is, dan is dat mooi meegenomen. En deze Actie / Sciencefiction film bevat ook aardig wat actie (welke ook nog eens lekker hard in beeld werd gebracht), maar wist me wel nauwelijks te vermaken en dat omdat het verhaal veel te serieus en te zwartgallig was, je superhelden ziet aftakelen (Charles Xavier is min of meer seniel en dementerend geworden, Logan is ziek en heeft zelfs zelfmoordneigingen en een andere onbekende mutant, te weten Caliban, is gevoelig voor licht, maar verschuilt zich wel met de andere twee aan de grens met Mexico), er veel te veel filosofisch gepraat wordt en het verhaal ook nog eens best flauw is en ook te lang duurt (circa 130 minuten). Visueel gezien valt het overigens ook allemaal tegen, want er zitten geen bijzondere (misschien alleen de zelfrijdende vrachtwagens) of spectaculaire beelden in en dat geldt ook voor de landschapsbeelden.

Omdat de film behoorlijk lang duurt en het tempo niet bepaald hoog is, is het verhaal (dat zich in 2029 afspeelt en waarbij Logan, de zieke Charles Xavier en de mutant Caliban zich verschuilen aan de grens met Mexico, totdat een jonge mutant hun pad kruist, die op vlucht is voor een gevaarlijke organisatie) ook regelmatig langdradig en saai (ik ben op een gegeven moment ook eventjes in slaap gevallen) en zeker in de eerste 30 minuten, waarbij je dan wel nog even de borsten te zien krijgt van een jonge bruid (gespeeld door Lauren Gros) die op haar vrijgezellenfeest met andere meiden aan het feesten is in een limousine, waarvan Logan (zoals gewoonlijk gespeeld door Hugh Jackman) de chauffeur (om geld te verdienen voor medicijnen) van is, en dan tegen Logan zegt:

"Hé, chauffeur (waarna ze hem haar borsten even toont)".

Na die 30 minuten komt het verhaal wat opgang en krijgen we eindelijk ook voor het eerst wat actie te zien (dan tel ik even de flauwe opening van het verhaal niet mee), die best bruut en grof (o.a. een onthoofding) in beeld werd gebracht. Maar alle actie in het verhaal mag dan wel bruut en grof zijn, maar het is ook zeer eendimensionaal en niet spectaculair en dat omdat het vooral gaat om gevechten tussen superhelden (beter gezegd twee, Logan en Laura) en gewapende soldaten (onder leiding van een zekere Dr. Rice, gespeeld door Richard E. Grant, die aan het experimenteren was met kinderen). Ik zeg bewust "vooral", omdat ook een paar keer twee superhelden tegen elkaar vechten, maar dan gaat het wel om Logan tegen een gekloonde Logan (oftewel de "X-24") en dat vond ik best flauw.

Ook zitten er scenes in het verhaal die eigenlijk niets toevoegen (o.a. de eerder genoemde scene in de limousine) aan het verhaal, zoals de kennismaking met het donkere gezin Munson (vader, moeder en zoon), waarbij men voor een dag verblijft en die men helpt (o.a. met de paarden en het water) en die naderhand allemaal gedood worden door de gekloonde Logan en dat geldt dan tevens ook voor Charles Xavier (wederom gespeeld door Patrick Stewart). Ook het toevoegen van de onbekende mutant Caliban (gespeeld door Stephen Merchant) voegde eigenlijk niets toe (daar kwam regisseur James Mangold schijnbaar na circa 90 minuten ook achter, waarna hij hem maar op een nuttige manier zelfmoord liet plegen ) en hij had eigenlijk ook helemaal geen speciale gaven, buiten dat hij goed is in het opsporen van personen.

Naarmate het einde van het verhaal nadert, volgt dan ook de ontknoping in North Dakota (waar de kinderen zich verzamelen en dan proberen de grens over te steken naar Canada), die ik flauw, saai, clichématig, niet echt origineel en voorspelbaar vond. Dat daarbij dan ook Logan dood gaat (wel mooi dat Laura van het kruis op het graf een "X" maakt), deed me eerlijk gezegd niets en ik was juist blij dat de film eindelijk was afgelopen. Wat dat betreft ben ik achteraf gezien ook blij dat ik deze film niet in de bioscoop heb gezien (was wel min of meer de bedoeling), want anders zat ik me daar waarschijnlijk vooral te ergeren en te vervelen. Na het einde volgt dan de aftiteling, waarbij je het mooie liedje "The Man Comes Around" van Johnny Cash krijgt te horen, maar dat nummer vond ik veel mooier toegepast bij de opening van de Horror / Actie film "Dawn of the Dead (2004)".

De cast vond ik buiten Hugh Jackman (in de rol van Logan / Wolverine) vreselijke slecht spelen en dat geldt ook voor Patrick Stewart (in de rol van Charles Xavier). Samen met Stephen Merchant (in de rol van mutant Caliban) waren ze ook de enige bekende acteurs in het verhaal. De rest van de cast bestond voor mij uit dertien in dozijn acteurs en actrices (o.a. Dafne Keen in de rol van jonge mutante Laura), die totaal niet konden overtuigen en dat geldt zeker voor de irritante Boyd Holbrook in de rol van slechterik Pierce, die de handlanger is van Dr. Rice.

Al met al vond ik dit dus een tegenvallende afsluiter van de Logan / Wolverine reeks, waar ik me dan ook nauwelijks mee vermaakt heb. Desondanks krijgt deze Actie / Sciencefiction nog 2.0* van mij en dat is eerlijk gezegd nog best aan de hoge kant.

P.S. de filmposter vind ik overigens best lelijk.

Met deze leuke Misdaad / Komedie film, maakt de bekende regisseur Steven Soderbergh na een aantal jaren (sinds 2013) van afwezigheid in de filmindustrie weer zijn comeback en deze film doet tevens sterk denken aan zijn grootste succes ooit, namelijk de bekende Misdaad / Komedie film "Ocean's Eleven (2001)". Wat deze film toch weer anders maakt zijn de gekozen locatie (de Amerikaanse staat West Virginia met zijn heerlijk zuidelijke accenten) en de karakters, want ditmaal draait het niet om een bankroof door beroepscriminelen, maar om een roofoverval door gewone mensen die door omstandigheden (zoals ontslag en verhuizing) gedwongen worden tot uitzonderlijke acties.

In dit verhaal draait het om de arme broers Jimmy Logan (Channing Tatum), die mank loopt, en de gehandicapte Clyde Logan (Adam Driver), die een gedeelte van zijn linkerarm mist, in de Amerikaanse staat West Virginia, die uit geldnood een plan bedenken om een overval te plegen op de "Charlotte Motor Speedway" tijdens een NASCAR-race (Coca-Cola 600). Daarbij roepen ze o.a. de hulp in van explosieven expert Joe Bang (Daniel Craig), waarbij het enige probleem is dat hij nog een gevangenisstraf uitzit in de "Monroe" gevangenis.

Het verhaal zit leuk in elkaar (valt ook geregeld wat te lachen, zoals tijdens de opening van het verhaal in de bar van Clyde Logan, waar hij enigszins voor schut wordt gezet door NASCAR racer Max Chilblain, welke leuk maar ook irritant gespeeld werd door de nauwelijks herkenbare Seth MacFarlane en natuurlijk ook vrijwel alle scènes welke zich afspelen in de gevangenis) en weet daarbij van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 120 minuten) te vermaken, waarbij vooral de dialogen (inclusief accenten) een waar genot zijn. Ook is het mooi om te zien hoe de eenvoudige plattelandsmethoden (zo wordt er o.a. tijdens de roofoverval een bom gemaakt met een plastic zak, met daarin bleekpennen, nep zout en gummiberen snoep) afsteken tegen dure apparatuur, die wij normaal gesproken zien in dit soort films.

Ook wordt het "American" gevoel mooi weergeven via NASCAR races, auto's, missverkiezingen voor kinderen en hillbillies, waarbij dit alles vergezeld wordt met passende muziek van o.a. bekende Amerikaanse countrymuzikanten zoals John Denver (wordt o.a. op een fraaie en emotionele manier vertolkt tijdens de missverkiezingen voor kinderen door dochtertje Sadie Logan), Hank Williams, Johnny Cash, Loretta Lynn en Patsy Cline. Buiten deze countrymuziek, was het vooral fraai om "Fortunate Son" van de Amerikaanse rockband "Creedence Clearwater Revival" te horen op het einde.

Het samenspel tussen de acteurs is een zeer belangrijk onderdeel van deze film en maakt deze film vooral ook het bekijken waard. Channing Tatum en Adam Driver zetten de broers op mooie wijze neer en de mooie Riley Keough (als zus Mellie die kapster is) maakt de familie Logan vrijwel compleet, behalve dan dat er ook nog de jonge Farrah Mackenzie is, in de rol van de aandoenlijke Sadie Logan, welke het dochtertje is van Jimmy Logan en die meedoet aan missverkiezingen en daarbij in eerste instantie het liedje "Umbrella" van zangeres Rihanna wilt vertolken. Over dat liedje wordt overigens in deze film gezegd:

"Wanneer Rihanna Umbrella zingt, zingt ze niet echt over een paraplu maar over haar vagina"

Buiten de familie Logan is er ook nog de hillbilly familie "Bang" (oftewel drie broers), die gespeeld worden door Daniel Craig (Joe Bang, zijn volledige voornaam is overigens "Joseph", die dus in de gevangenis zit), Jack Quaid (Fish Bang) en Brian Gleeson (Sam Bang), waarbij met name Daniel Craig eruit schiet als de zwaar geblondeerde Joe Bang. Dwight Yoakam in de rol van "Monroe" gevangenisdirecteur Warden Burns, was wel een leuke toevoeging in het verhaal en vooral omdat hij steeds zegt dat er geen problemen zijn in zijn gevangenis, terwijl die er zeker zijn (o.a. met het eten en de gevangenisopstand).

Verder zien we nog de bekende actrices Katie Holmes (als Bobbie Jo Chapman, die gescheiden is van Jimmy Logan en inmiddels getrouwd is met de vermogende Moody Chapman) en Hilary Swank (als special agent Sarah Grayson, die de roofoverval probeert op te lossen) terug in deze film en de laatste op het einde van het verhaal (de laatste 20 - 30 minuten), welke best raar is en me ook niet helemaal duidelijk is en dan doel ik vooral op de uitvoering van de roofoverval en wie er nu wel en niet bij betrokken waren.

Al met al is dit best een geslaagde en vermakelijke plattelands Misdaad / Komedie film geworden van regisseur Steven Soderbergh, t.o.v. zijn grootste succes, te weten de Misdaad / Komedie film "Ocean's Eleven (2001)".

P.S. Katherine Waterston (in de kleine rol van dokter/verpleegster Sylvia Harrison, die Jimmy Logan een tetanusprik geeft en waarop Jimmy Logan ook verliefd wordt) vond ik best een leuke en mooie verschijning.

Leuke typische jaren 70 film. Verhaal is best goed en de film boeit ook nog. Ze zenden hem tegenwoordig vaak uit op TCM en voor die zender is dat een prima film want hij ziet er erg gedateerd uit (vooral de kostuums en decors die er gebruikt waren). Ook de special effects zijn een lachertje t.o.v. tegenwoordig. Maar het neemt niet weg dat dit toch een aardige film is.

Leuke korte bijrol van destijds babe Farrah Fawcett. Maar Jenny Agutter zag er destijds, in ieder geval in deze film, toch nog wat leuker uit.

Matige komedie (ik heb nauwelijks moeten lachen), die in mijn ogen ook meer weg heeft van een luchtig drama.

Het dertien in een dozijn verhaal (vooral bedoeld voor vrouwen) stelt eerlijk gezegd weinig voor en is ook wel cliché, maar de uitvoering ging nog wel en dat is vooral te danken aan de altijd schitterende locatie New York maar ook aan Greta Gerwig die de rol van "Lola" leuk speelt. Ze duikt overigens regelmatig in bed met mannen, maar al die scenes zijn vrij preuts opgenomen. De overige cast speelde best verdienstelijk en vooral de leuke Zoe Lister Jones in de rol van "Alice". Ondanks dat de film maar iets van 80 minuten duurt was hij toch langdradig en geregeld ook wat saai. Het einde was overigens wel aardig en bevat misschien ook wel de leukste scene van de hele film, namelijk toen Lola op enorm hoge hakken liep (zag er fraai uit) en viel

Al met al leuk om eens gezien te hebben, maar meer ook niet. Dit is ook zo'n typische film die je weer snel vergeten bent en eerlijk gezegd is dat ook niet erg.

Het origineel heb ik nooit gezien maar deze remake vond ik best te pruimen. Het verhaal zit best goed in elkaar en weet ook wel te boeien en de cast doet het aardig. Met name dan Jeremy Irons en Dominique Swain. De laatste zag er ook best fraai uit en dat geldt min of meer ook nog voor Melanie Griffith. De film zelf zag er overigens ook best fraai uit en dat geldt eigenlijk ook wel voor de muziek. De film duurt wel wat aan de lange kant waardoor er ook wel wat saaie stukken inzitten. Het is overigens een behoorlijke tijd geleden dat ik deze film voor het laatst heb gezien.

Wat een slome film is dit die heel langzaam op gang komt. Het duurt dan ook enige tijd (na ruim een uur) voordat de film pas opgang komt. Het verhaal gaat eigenlijk nergens over en boeiend of spannend wordt het nergens. De romance tussen tussen Colin Farrell en Keira Knightley (ze zag er niet uit in deze film) stelde weinig voor en was niet echt overtuigend. Als je de cover van deze film ziet denk je dat je te maken krijgt met een coole misdaadfilm maar dat valt toch iets tegen, hoewel ik het einde best aardig vond en ook verrassend want eigenlijk gaat iedereen dood in deze film. Colin Farrell en Ray Winstone, vooral hij, deden het best goed in deze film en mede door hun is de film toch nog goed te bekijken. Ook de bijrollen van David Thewlis en de sexy Anna Friel waren best aardig. De muziek in de film was trouwens goed en ook passend.

P.S. volgens mij is Colin Farrell de enige acteur die vrouwen mag slaan

Na het verdienstelijke "Olympus Has Fallen (2013)", moest er natuurlijk een vervolg op komen (er zullen er nog wel meer volgen) en dat is dus gebeurt met deze totaal ongeloofwaardige maar wel vermakelijke Actie / Misdaad film. Het concept is eigenlijk hetzelfde gebleven en i.p.v. Washington D.C. (specifiek het Witte Huis), speelt het verhaal zich nu verspreidt af door de stad Londen (regelmatig fraai in beeld gebracht), waar alle leiders van de westerse wereld bij elkaar komen i.v.m. de begrafenis van de Britse premier die onder mysterieuze omstandigheden is overleden. En dat is natuurlijk voor terroristen ideaal om een aanslag op te gaan plegen en zeker wat de westerse wereld hun heeft aangedaan met laffe aanvallen via drones. Voilá daar heb je het eenvoudige verhaal, met als thema "wraak".

Dit is inderdaad zoals Waku boven mij al aangeeft een verstand op nul (je moet over alle onzin, ongeloofwaardigheden en vaderlandsliefde niet te veel nadenken) film en rammen maar, waar in de jaren 80 ongetwijfeld Chuck Norris ("Invasion U.S.A." uit 1985) en in de jaren 90 ongetwijfeld Bruce Willis ("Die Hard: With a Vengeance" uit 1995) zou hebben gespeeld. Hedendaags wordt deze rol dus gespeeld door hoofdrolspeler Gerard Butler en ik vind het knap dat hij in deze film niet zei "This is London", want de meeste teksten van hem zijn niet bepaald van hoog niveau, zoals:

Refererend naar terroristen: "Waarom donderen jullie niet op naar Verweggistan, waar je vandaan komt ?"

Het verhaal is gewoon te belachelijk voor woorden en over realistisch zullen we het maar niet hebben. Maar omdat dit een pure Actie / Misdaad (met de nadruk op actie) film, is dat eigenlijk niet van belang en krijg je voorgeschoteld waar deze film voor bedoeld is, namelijk heel veel actie en vermaak. De actie begint na 25 minuten (de eerste 25 minuten zijn behoorlijk flauw) en houdt eigenlijk pas op, vlak voor de laatste paar minuten van het einde (film duurt circa 90 minuten en is daarmee stukken korter dan "Olympus Has Fallen" en dat is voor een eenvoudige actiefilm zoals deze juist goed). Vanaf de 25 minuut is de vaart enorm hoog en krijg je veel pief poef paf schiet actie voorgeschoteld, welke wel best fraai in beeld werd gebracht (CGI effecten en vooral ontploffingen zagen er wel wat nep uit) en soms zelfs wat spectaculair (o.a. de helikopters) was. De clichés (o.a. te maken met patriottisme) vliegen je ook om de oren (dat hoort er nu eenmaal bij) en ook een aantal stereotypes (o.a. de terroristen en bepaalde wereldleiders). Dit o.a. in de eerste 25 minuten van het verhaal, waarbij een aantal wereldleiders op de hak wordt genomen zoals de Italiaanse president die op Westminster Abbey een persoonlijke rondleiding geeft aan een 30 jarige jonge vrouw. Dit natuurlijk refererend naar Silvio Berlusconi, die graag omging met jonge vrouwen en er behoorlijk van snoepte. Ook Vladimir Poetin krijgt er even van langs als er over de begrafenis van de Britse premier wordt overlegd en er dan gezegd wordt:

"Alle wereldleiders zullen aanwezig zijn met als enige uitzondering de Russische president... en die zal niet gemist worden."

Verder is natuurlijk het verhaal zeer voorspelbaar, inclusief het einde, en hetzelfde geldt voor alle plot twisten (o.a. wie de mol is in het verhaal) en gevechten, waarbij zowel Mike Banning als president Benjamin Asher geen schrammetje schade oplopen (zelfs als hun helikopter uit de lucht geschoten wordt). De cast is grotendeels hetzelfde gebleven (wat overigens goed is) en zowel hoofdrolspeler Gerard Butler (in de rol van Mike Banning die de persoonlijke bewaker is van de Amerikaanse president) als hoofdrolspeler Aaron Eckhart (in de rol van Amerikaanse president Benjamin Asher) deden het leuk tot verdienstelijk. Dat laatste is voornamelijk van toepassing op Morgan Freeman, die wederom de rol van vissende Vicepresident Trumbull speelt. Het vrouwelijk schoon wordt wederom vertolkt door de rijpe vrouwen Angela Bassett (als minister Lynne Jacobs van Buitenlandse Zaken, die graag peetmoeder wilt worden van het kind van Mike Banning, maar dit nooit zal worden ) en Radha Mitchell (als de zwangere vrouw van Mike Banning) en door nieuwkomer Charlotte Riley (in de rol van MI6 Jacquelin Marshall). De eerste twee vrouwen hebben door verschillende omstandigheden maar een kleine rol in het verhaal en de laatste vrouw komt pas halverwege het verhaal aan bod (zij is ook degene die de mol uitschakelt).

Net zoals "Olympus Has Fallen" is dit ook een vermakelijke Actie / Misdaad film, waarbij je het verstand op nul moet zetten (paar biertjes helpen daarbij) en waarbij je alle clichés op de kop moet toenemen. Daarom krijgt deze film van mij ook gewoon weer hetzelfde punt.

Opzicht best een leuke en goede avonturenfilm welke me positief heeft verrast want ik verwachtte er eigenlijk niet veel van. Het verhaal stelt opzicht niet zoveel voor maar de uitvoering was goed en was geregeld ook wel boeiend en soms ook wat spannend. Ook zit er de nodige humor (sarcastisch en lekker droog) in. De film is misschien wat aan de lange kant (met name het middenstuk), maar dat vond ik eigenlijk geen nadeel want de film keek zich lekker weg en verveelde nergens. Visueel is deze film eigenlijk alleen pracht en praal wat de klok slaat met o.a. prachtige landschappen en decors. De laatste jaren doet Johnny Depp weinig goeds meer bij mij, maar hier vond ik hem juist weer goed te pruimen. Ook het filmdebuut van onze eigen Rolf Wouters (Armie Hammer) was best aardig De overige cast deed het trouwens ook leuk. De film bevat ook de nodige actie die misschien soms wat over de top is, maar dat hoort wel een beetje thuis bij een Walt Disney film en zeker bij een avonturenfilm. Wat dat betreft had deze film wel wat weg van de vroegere Indiana Jones films. Al met al heb ik me gewoon prima vermaakt met deze leuke film.

Best wel een aardige film. De film is inderdaad vrij traag maar dat past eigenlijk wel goed bij deze film. Ik vond de film vooral boeiend en Chris Cooper en Elizabeth Peña vond ik zeer goed spelen in deze film. De laatst genoemde vond ik er zelfs heel mooi uitzien.

Best een goede Actie / Drama, die ook nog eens waar is gebeurt. De film bestaat eigenlijk uit drie delen:
1) De introductie van de hoofdrolspelers en het begin van de missie;
2) Het gevecht tussen Navy Seal Team 10 en de Taliban;
3) Het gevecht van/om Marcus Luttrell.

De film begint met echte beelden van de harde training om een Navy Seal te worden. Dat heeft men goed gedaan want dat laat later zien wat voor een nut deze training heeft. Het verhaal stelt opzicht niet zoveel voor en is ook best simpel, maar de uitvoering is gewoon goed en de film wist ook te boeien van de eerste tot de laatste minuut. De film bevat ook de nodige actie (eigenlijk continue vanaf de 45e minuut tot de 90e minuut) en die ziet er best indrukwekkend en realistisch uit en is ook geregeld hard.

De acteerprestaties zijn in deze film niet hoogstaand (het is immers ook meer een actiefilm) maar Mark Wahlberg en met name Ben Foster deden het goed. Met name de laatste speelde een indrukwekkende Navy Seal en hij ging ook door, ondanks zijn vele verwondingen, tot de laatste kogel. Het einde mocht er ook best wezen en de foto's/beelden van de echte leden van missie "Operation Red Wings" zijn fraai en waren ook tevens een eerbetoon aan deze personen.

P.S. ik snapte alleen niet hun 3 keuzen, want ze hadden ook nog een 4e keus, namelijk de personen een tijdje meenemen (tot ze een grotere voorsprong hadden) en ze dan pas laten gaan.

1 van de betere films van Chuck Norris. En dat komt niet door hem maar omdat David Carradine en Barbara Carrera (dat vond ik vroeger een lekker ding) erin mee spelen.

Het verhaal is vrij simpel maar niet echt slecht (ook niet echt goed trouwens).

Ze draaien hem nu nog soms op MGM.

De eerste helft van de film is eigenlijk best wel leuk maar daarna wordt het helaas wat minder.

Uitstekende drama/thriller waarin Salma Hayek schittert als een jaloerse ijskoude keiharde bitch (tot het einde toe). Het verhaal is boeiend en en zit ook goed in elkaar en de cast doet het prima en dan vooral de eerder genoemde Salma Hayek (zag er overigens ook mooi uit) en detective John Travolta. Maar ook Jared Leto (zag er best apart uit) deed het goed en het was best aardig om te zien hoe hij diverse brute klusjes opgedragen door Salma Hayek moest uitvoeren. De jaren 40 sfeer wordt overigens best goed weergegeven en de beelden zagen er ook fraai uit.

Hoewel deze film eigenlijk nergens bijzonder is, was het wel een aardige en ook wel boeiende film om naar te kijken. Het verhaal is vrij simpel maar zat best aardig in elkaar. Ook visueel mocht de film er wezen (fraaie landschappen). De cast deed het redelijk en dan met name Sean Harris en Melissa George. Leuk om gezien te hebben maar meer ook niet.

Deze film destijds in 2006 gezien na de begrafenis van mijn oma. Het verhaal was opzicht zeer mooi en zat goed in elkaar en wist ook te boeien. Ook zaten er best wat aangrijpende momenten in en was het einde zeker ontroerend. Visueel mocht de film er ook zijn (o.a. de beelden van de loopgraven) en actrice Audrey Tautou spatte van de scherm en speelde zeer overtuigend en sterk. De film is misschien wat aan de lange kant waardoor het soms wel wat langdradig wordt en heel soms ook wat saai wordt.

"You don't crucify people! Not on Good Friday!"

Ik heb een zwak voor Helen Mirren en sinds ik vorige week de matige drama film "Hussy (1980)" met haar zag, wilde ik toch nog een vroege jaren 80 film met haar zien en toen kwam ik uit op deze "The Long Good Friday", waarin ze helaas wel niet naakt te zien is, maar daarentegen krijg je wel een jonge Pierce Brosnan in een zwembroek te zien in een bijrol als een meedogenloze moordenaar "The Long Good Friday" wordt in het algemeen gezien als een mijlpaal in de Britse misdaadcinema. Het is namelijk een film die niet alleen draait om gangsters en geweld, maar ook om macht, ambitie en de veranderende tijdgeest in Londen aan het begin van de jaren tachtig.

Harold Shand (Bob Hoskins) is een ouderwetse gangster uit Londen. Op een dag organiseert hij op zijn boot een bijeenkomst voor zijn bevriende gangsters en politici. Ook Charlie (Eddie Constantine), een Amerikaanse maffioso, en diens advocaat Tony (Stephen Davies) zijn naar Londen gereisd. Met de financiële hulp van de maffia wil Harold de verlaten Docklands ombouwen tot een mogelijke locatie voor de Olympische Spelen. Maar Harolds poging om de Amerikaanse gangsters te overtuigen om mee in zijn lucratief project te investeren, dreigt te mislukken wanneer zijn trouwe vriend Colin (Paul Freeman) vermoord wordt in een zwembad, zijn moeder aan een moordaanslag ontsnapt en zijn casino en restaurant het doelwit zijn van aanslagen. Terwijl zijn partner Victoria (Helen Mirren) er alles aan doet om de ongeduldige Amerikanen gerust te stellen, proberen Harold en zijn handlangers te achterhalen wie er verantwoordelijk is voor de aanslagen. Gaat hij zijn noodlot tegemoet?

De film onderscheidt zich door het messcherpe script van Barrie Keeffe, dat geen moment verspilt aan overbodige dialogen. Elk woord, elke blik heeft betekenis. Bob Hoskins zet een fenomenale prestatie neer als Shand, namelijk van charmante gastheer tot razende, gewelddadige tiran. Zijn transformaties zijn zowel angstaanjagend als intrigerend. Helen Mirren als zijn partner Victoria is minstens zo indrukwekkend, ze speelt namelijk een slimme en zelfverzekerde vrouw die strategisch denkt.

De kracht van de film zit in de manier waarop regisseur John Mackenzie de spanning opbouwt. Vanaf het begin voel je dat er dreiging in de lucht hangt en wat begint als een feestelijke periode vol zakelijke kansen, verandert langzaam in een periode vol chaos en gevaar. De stad Londen speelt hierin min of meer een hoofdrol met grauwe dokken, chique restaurants, donkere steegjes, slachthuizen en luxe jachten . Deze schetsen een contrastrijk beeld van Londen. De cinematografie is rauw en eerlijk en dat zonder opsmuk, wat de geloofwaardigheid alleen maar versterkt.

Hoewel er hier en daar ook wat grove actie te zien is, draait het in "The Long Good Friday" niet zozeer om lange vuurgevechten of spectaculaire achtervolgingen zoals in veel Amerikaanse actiefilms, maar eerder om spannende, gewelddadige en soms explosieve momenten die passen bij een Britse gangsterthriller. In de finale zit ook geen actie, maar die is wel sterk gefilmd door pure stiltes en een reeks van emoties van Harold Shand en dat van ongeloof, woede en arrogantie, tot het bittere besef dat zijn lot bezegeld is! Die laatste minuten, zonder dialoog, zijn ijzersterk en laat een blijvende indruk achter.

De cast is overigens ook ijzersterk. Bob Hoskins zet een meesterlijke rol neer als Harold Shand, waarbij zijn gezichtsuitdrukkingen vaak meer vertellen dan zijn woorden. Het ene moment is Harold een innemende zakenman, het andere moment een meedogenloze moordenaar. Harold Shand heeft diepgang en is realistisch en dat is volledig de verdienste van Bob Hoskins. En Helen Mirren is een perfecte tegenhanger en geeft haar personage intelligentie en diepgang mee. Haar aanwezigheid brengt ook balans in het verhaal en ze geeft de film ook extra emotionele diepgang. Samen dragen zij het verhaal, dat zich in rap tempo naar een onontkoombaar einde beweegt. Ook PH Moriarty (als Razors), Derek Thompson (als Jeff, die o.a. in een lift tegen Helen Mirren zegt "I wanna lick every inch of you") en Dave King (als Parky) zijn prima als Harolds handlangers.

"The Long Good Friday'" blijft, meer dan veertig jaar na verschijnen, krachtig en relevant. Het is een combinatie van gangsterdrama, politiek commentaar en karakterstudie, gedragen door acteerprestaties van wereldklasse. Dit is geen film die op sensatie mikt, maar een film die langzaam onder je huid kruipt en daar nog lang blijft zitten.

Geweldige actie/thriller met een zeer goed spelende Geena Davis. Ook Samuel L. Jackson was lekker op dreef in deze film. Het verhaal was best aardig en de actie was gewoon vet, verder bevat de film ook nog humor. Het einde was overigens ook mooi. Gewoon 120 minuten top entertainment.

Prima western met een meer dan uitstekende cast (vooral David Carradine). De cast is overigens zeer bijzonder gekozen, dat vond ik wel grappig gedaan.

Gisteravond gekeken in een niet al te volle bioscoopzaal en ik vond "The Long Walk" tegenvallen en soms zelfs saai en wat irritant. En dat laatst door het vele gepraat en bepaalde personage zoals de vreselijke Hank Olson #46 (Ben Wang) en Gary Barkovitch #5 (Charlie Plummer). Ook is het allemaal voorspelbaar en weet je al bij aanvang van de wandeling wie de laatste twee zullen zijn.

De beelden van verlaten wegen, stoffige dorpen en de militair-autoritaire controle werden wel fraai in bepaald gebracht en hetzelfde geldt voor het doodschieten van deelnemers (eentje kwam ook met zijn benen terecht onder de rupsbanden van een pantserhouwitser). En ook was er aandacht voor het poepen en plassen tijdens het wandelen.

De film is wel uniek, want ik heb ik nog nooit een film gezien waar je continue aan het kijken bent naar een lange wandeling. En dat Mark Hamill (Luke Skywalker in "Star Wars (1977)") de brommende, patriottische en tikje groteske majoor speelde die de wedstrijd leidt, daar ben ik nu pas achter gekomen.

Komt er nog een deel 2 ? Ik ben namelijk benieuwd wat er met de hond Cricket gebeurt is

Zonder gekheid, wat een onnozele film was dit. De film was best boeiend maar de uitwerking was gewoon belachelijk. Daarentegen vond ik het einde best goed. De film zal niet veel gekost hebben en dat was ook goed te zien. Van de cast deden James Caviezel en vooral Cricket (de hond) het goed. Vond het wel zielig dat James Caviezel zomaar Cricket achterliet in de auto. Claudia Karvan vond ik eigenlijk best irritant en eigenlijk hoopte ik dat de natuur hetzelfde deed met haar als wat er gebeurde met de vrouwe en de boom in het eerste deel van Evil Dead.