Opinions

Een suikerzoete Duitse typische "alles komt goed" Familie / Komedie film, met niet meer dan een vleugje realiteitszin.

In dit verhaal draait het om Lola (Meira Durand), die een Braziliaanse vader heeft, een zeer kleine tante heeft en in haar dromen is ze een beroemde zangeres. Maar in het echte leven mist ze één ding, namelijk een beste vriendin. Dus bindt ze een briefje aan een ballon en hoopt ze op een antwoord. Op haar nieuwe school leert ze de komische komische Flora (Felina Czycykowski) kennen, die ontzettend naar vis stinkt.

Een soort Duitse variant op het Amerikaanse kinderidool "Hannah Montana", maar dan net iets anders. Kortom weinig origineel, maar Meira Durand toont zich een potentieel kindersterretje.

Aardige Mystery / Thriller die het vooral moet hebben van het visuele aspect en het goede spel van de fraaie Elena Anaya (laatst zag ik haar nog schitteren in de film "La Piel Que Habito (2011)). Dat de laatste ook nog uit de kleren ging was natuurlijk mooi meegenomen (onderwateropname zag er fraai uit). Het verhaal weet verder te boeien en is lekker mysterieus (zeker in het eerste uur). Ook heerst er in het algemeen een lekker sfeertje wat nog eens extra versterkt wordt door de beelden en de muziek. Het laatste gedeelte van de film vond ik best nog verrassend en eigenlijk ook wel goed.

Aardige Thriller / Drama film, met goede rollen van Ashley Judd en Morgan Freeman. Het einde was enigszins verrassend, maar wel goed.

Als Tom Kubik (Jim Caviezel) opgepakt wordt, ontdekt zijn vrouw Claire Kubik (Ashley Judd) dat hij een ander leven voor haar verborgen heeft gehouden. Tom zou namelijk als militair een een stel burgers afgeslacht hebben, maar beweert onschuldig te zijn. Claire neemt als advocate de verdediging op zich en krijgt daarbij hulp van Charlie Grimes (Morgan Freeman), een ervaren rot, die het moeilijk vindt om van de fles af te blijven.

Verwacht geen vuurwerk of veel verrassingen, maar wel een onderhoudende thriller met als thema's geopolitiek, dubbellevens, rechtsspraak, corruptie en zelfs romantiek, die aardig wat tijd in de rechtbank doorbrengt. Dankzij de getalenteerde acteurs, met Morgan Freeman voorop, bevat het verhaal afdoende afleiding en Ashley Judd (waar ik een beetje een zwak voor heb) was destijds ook een leuke en mooie vrouw om naar te kijken.

Al met al een Aardige Thriller / Drama film, die zich grotendeels afspeelt in de rechtbank en soms doet denken aan de Drama / Thriller film "A Few Good Men (1992)", maar dan slordiger uitgewerkt.

Heerlijke western van meneer Clint Eastwood met eveneens een goed en boeiend/spannend verhaal. Clint Eastwood heeft deze film zelf geregistreerd en speelt ook de hoofdrol in het verhaal. Dit pakt uitstekend uit want in de film speelt hij zeer cool en als regisseur heeft hij het allemaal fraai verfilmd. Buiten Clint Eastwood doet de overige cast het ook goed. De film bevat de nodig actie en geregeld gaat het er best hard (zweep) aan toe.

Het is wel een lange tijd geleden dat ik deze film gezien heb (dus helemaal helder zit het niet meer op mijn netvlies), dus het wordt weer eens tijd om hem te herzien.

Misschien was het in de jaren tachtig een redelijke film maar als je hem hedendaags bekijkt is het natuurlijk een zeer matige film. Heb deze film overigens alleen gekeken voor Beverly D'Angelo waar ik graag naar kijk. Het verhaal stelt weinig voor en de humor is zoals hierboven ook al iemand zegt oubollig, laat staan de special effects want die zijn nog oubolliger. Was overigens wel leuk om Connie Booth (Fawlty Towers) terug te zien in een film.

Waarschijnlijk Christopher Lambert's enige goede film. Ik vond het verhaal prima en ook zeer origineel en de film was boeiend tot het einde. Christopher Lambert speelt goed maar de bijrol van Sean Connery is minstens zo goed. Clancy Brown speelt de rol van slechterik overigens erg goed. De beelden van het vroegere Schotland zagen er ook best fraai uit.

De muziek van Queen was natuurlijk top.

Maffe film vond ik dat destijds. Het verhaal vond ik best leuk verzonnen en was ook wel redelijk boeiend. De sfeer vond ik best goed en ook de cast deed het wel aardig o.a. met de fraaie Kristy Swanson. Ook de beelden van de hel vond ik best aardig uitzien. Het is wel een hele tijd geleden dat ik deze voor het laatst gezien heb.

P.S. in deze film speelt trouwens ook de fraaie gitariste Lita Ford in mee.

Eigenlijk best een matige bedoeling deze thriller. Het simpele verhaal (wraak) stelt niet zoveel voor en boeiend of spannend wordt het eigenlijk nergens. Het einde is misschien nog wel het beste van deze film, want dat was nog wel aardig.

Omdat de film maar amper 73 minuten duurt (overigens gelukkig) en de vaart best hoog is, kijkt deze film zich nog redelijk weg. De film kijkt zich ook nog lekker weg vanwege Rhona Mitra die niet onaardig is om naar te kijken. Geweldig speelde ze overigens niet en hetzelfde geldt voor de mannelijke hoofdrolspeler James Caviezel. Degene die het nog een beetje leuk doet (zorgde ook voor een beetje humor) is Frankie Faison als verkeersinspecteur Will Macklin.

Al met al is deze matige bedoeling niet meer en minder als aardig omgezien te hebben, maar meer ook niet. Echt lang heugen zal deze film me zeker niet en dat is misschien nog wel het beste aan deze film.

Uiteraard moet je geen hoogstaande film (het is gewoon een B-film) verwachten en soms zag het er ook behoorlijk nep uit (o.a. vliegtuig en actie in het begin) maar als eenvoudig actiefilmpje was hij best geslaagd. Het verhaal is opzicht goed te volgen (wel cliché) en op het einde wordt het zelfs nog een beetje verrassend. Verder zit er genoeg actie in en deed de cast het ook best leuk. Met name dan Dominic Purcell en Randy Couture die ze zelf ook regelmatig op de kloten kreeg. De rol van Vinnie Jones stelt niet veel voor en hij speelt ook maar een kort rolletje. In de film zitten overigens best veel fraaie vrouwen waardoor het ook nog eens een stuk beter wegkijkt. Als vermaak is deze film best te doen en omdat hij ook niet al te lang duurt (iets van 85 minuten) verveelde hij eigenlijk nergens.

Al zeker 10 keer gezien en nu draaien ze hem nog regelmatig op TCM. De film is zeer boeiend en er wordt uitstekend in geacteerd. Vooral Ossie Davies vond ik geweldig, vooral als hij het leger gaat negeren en gaat doen alsof hij een aap is. Absoluut een meesterwerkje deze film en hij verveeld geen moment.

Zoals vaker zie je bij deze film ook weer dat het 2e deel stukken minder is als het 1e deel. Het verhaal van deze film stelt niets voor en is ook niet spannend. Ook zit er niets origineels in deze film en de acteerprestatie zijn zwaar onder de maat.

Maar ja zolang de film geld oplevert zou het me ook niet verbazen als ze er ook een 3e deel aan gaan toevoegen.

Best een vermakelijke film die zelfs soms spannend is. Het is geen top film en zeker geen horror film maar is het kijken meer dan waard.

Deze klassieke Drama / Thriller film was afgelopen zaterdagnacht (begon om 01:00) te zien op de Duitse televisiezender ZDF en omdat ik toen alleen het laatste uur daarvan zag (toen de film begon, was ik namelijk nog bezig met het laatste uur van de Drama / Oorlog film "Hacksaw Ridge (2016)"), heb ik me gisteren de volledige versie bezorgd en daarvan heb ik dan ook nog het eerste uur van gezien.

Het verhaal (draait dus om de Nazi-Duitsland zeppelin "Hindenburg", ook genoemd "LZ129", die op maandag 3 mei 1937 vanuit Frankfurt vertrekt naar New York en daar op donderdag 6 mei 1937 aankomt, met een reistijd van 61,5 uur) valt eerlijk gezegd wat tegen en is vooral saai en langdradig en bevat eigenlijk ook geen echte spanning. Het enige ietwat spannende moment in het verhaal is het moment dat er een scheur ontstaat in het doek/zeil (hierdoor komt er water in de "Hindenburg" en begint deze langzaam te zakken) van de "Hindenburg" en twee personen (eentje daarvan heeft ook per ongeluk de scheur veroorzaakt) het gaan dichten buiten op de vliegende "Hindenburg", met gevaar voor hun eigen leven.

Wel wet het verhaal te boeien en is het verhaal ook best sfeervol en bovendien zag het er visueel gezien allemaal wel fraai uit (zeker de beelden van de "Hindenburg" van zowel van binnen als van buiten) en zeker ook tijdsgetrouw (eind jaren 30). Verder vond ik het begin van het verhaal wel mooi, waarin via echte zwart/wit beelden de geschiedenis van de totstandkoming van de zeppelin wordt getoond, wat uiteindelijk resulteerde in de technisch hoogstaande waterstof zeppelin "Hindenburg". Hetzelfde geldt ook voor het einde van het verhaal, waarbij het verhaal opeens overgaat van kleur naar zwart/wit en waarbij je dan op een fraaie manier de ondergang te zien krijgt van de "Hindenburg", waarbij ook veel echte beelden zijn gebruikt (vandaar natuurlijk ook de overgang van kleur naar zwart/wit ). Dat de "Hindenburg" belangrijk was voor Nazi-Duitsland, komt zeker ook terzake in dit verhaal (o.a. via Joseph Goebbels en de Gestapo).

In dit verhaal zorgt sabotage (een bom die per ongeluk afgaat, als Franz Ritter deze wilt uitzetten) voor de ondergang van de "Hindenburg", maar dat is wel nooit bewezen (Hitler zelf, destijds de kanselier, concludeerde dat het een daad van God was). Op het einde wordt dan ook gezegd, dat de meest waarschijnlijke theorieën voor de Hindenburg catastrofe zijn:
- Falen van de structuur;
- Statische elektriciteit;
- Sint Elmos vuur (elektrisch geladen, waardoor er vonken ontstaan. Dat is in het verhaal ook te zien);
- Sabotage.

Bij de "Hindenburg" ramp kwamen uiteindelijk 36 mensen (13 passagiers, 22 bemanningsleden en 1 lid van het grondpersoneel) om het leven en 62 mensen op de "Hindenburg" overleefden de ramp, waaronder ook kapitein Max Pruss (gespeeld door Charles Durning).

Hier en daar bevat het verhaal ook wat humor, zoals het moment dat men een toneelstuk (begeleidt met pianomuziek) gaat opvoeren op de "Hindenburg" en waarbij Hitler voor schut wordt gezet, welke niet in goede aarde valt bij kapitein Max Pruss. Ik moest vooral lachen toen Ursula von Reugen (gespeeld door Anne Bancroft) twee personen betrapte met vals spelen tijdens het kaarten en als de twee personen worden afgevoerd naar hun hut en Ursula ze een fles Chianti wilt aanbieden als pleister op de wond, zegt één (te weten Emilio Pajetta gespeeld door Burgess Meredith) van de twee dan:

"Madame, wat u kunt doen met uw fles Chianti zal ik niet zeggen met de heren erbij"

De cast doet het overigens wel verdienstelijk en vooral natuurlijk hoofdrolspeler George C. Scott (in de rol van Luftwaffe-kolonel Franz Ritter, die van Joseph Goebbels de opdracht krijgt om mee te vliegen met de "Hindenburg" en waarbij hij dan eventuele sabotage moet zien te voorkomen), maar ook William Atherton (in de rol van "Hindenburg" medewerker Karl Boerth, die tegen de Nazi's is en die de "Hindenburg" via een tijdbom wilt laten ontploffen als statement, als deze aankomt in New York en wel pas als iedereen van boord is. Maar door ongunstig weer loopt de landing van de "Hindenburg" vertraging op en als Franz Ritter dan de bom wilt uitschakelen, ontploft deze alsnog, waardoor dus de "Hindenburg" ramp ontstaat). Verder vond ik het wel grappig dat Katherine Helmond (als Mrs. Mildred Breslau, die samen met haar man en dochter meevliegt en die te maken krijgen met diamanten verstopt in een pen) een klein rolletje had in het verhaal en haar kan ik vooral vanwege haar rol (als oma) in de populaire komische jaren 80 televisieserie "Who's the Boss? (TV Series 1984–1992)".

Al met al best aardig om gezien te hebben deze klassieke Drama / Thriller film met een mogelijke theorie voor de ondergang van de "Hindenburg", maar helaas ontbreekt het in het dit verhaal wel aan echte spanning en bovendien vond ik circa 125 minuten ook wat aan de lange kant (mocht zeker 15 minuten minder lang duren).

P.S. na het einde van het verhaal krijg je ook nog de originele legendarische verslaggeving te horen van radioverslaggever Herbert Morrison (die de ramp voor zijn ogen zag gebeuren).

Ik heb deze documentaire gisteravond bekeken en ik moet zeggen dat ik het een interessante en ook wel indrukwekkende documentaire vond. Soms ook best heftig. Sowieso ben ik een liefhebber van films en documentaires die gaan over de Tweede Wereldoorlog, dus dit was voor mij eigenlijk verplichte kost om naar te kijken. Ik raad hem ook iedereen aan om te bekijken (sowieso om het ook nooit te vergeten).

Opzicht wist ik natuurlijk het één en ander over de atoombom (met de naam "Little Boy") op de Japanse havenstad Hiroshima en de nasleep (o.a. de straling) ervan, maar meestal werd dat belicht vanuit Amerikaans standpunt. In deze documentaire wordt dit gruwelijk en onnodig drama juist bekeken vanuit Japans standpunt en dan voornamelijk door personen die het werkelijk hebben meegemaakt waaronder een man die er nu nog steeds zwaar gehavend uitziet (o.a. had hij geen oren meer die door de kracht van de explosie van de atoombom van zijn hoofd werden afgerukt). De personen die Hiroshima bewust hebben meegemaakt, worden ook "Hibakusha" genoemd en hadden het zwaar (konden nauwelijks werk krijgen en een levenspartner vinden was ook moeilijk). De verhalen die zij vertellen m.b.t. 6 augustus en daarna zijn best heftig en indrukwekkend en worden zeer regelmatig begeleidt met beelden van een totaal verwoest Hiroshima en overlevenden rond die tijd. Zo gaat één van die verhalen over de terugkerende kinderen (ze waren eerst geëvacueerd omdat men bang was dat de Amerikanen Hiroshima kwamen bombarderen) in de verwoeste stad Hiroshima, waar ze aan hun noodloot (kregen nauwelijks te eten) werden overgelaten en voornamelijk werden misbruikt door de Yakuza (oftewel de Japanse maffia). Zo werden de jongens ingezet om te werken en de meisjes werden doorverkocht (o.a. voor de prostitutie). Ook vertellen Hiroshima overlevenden wat er met hun gezin is gebeurt en daar hebben een aantal het nu nog steeds zichtbaar zwaar mee (beginnen te huilen).

Ook de begeleidende beelden zijn best indrukwekkend, maar zijn wel niet echt schokkend. Dus echte gruwelbeelden van zwaar misvormde overlevende personen worden niet getoond in deze documentaire. Ik kan wel begrijpen waarom, maar persoonlijk had ik ze wel willen zien want dan had deze documentaire nog meer indruk op mij gemaakt. De inleiding van deze documentaire vond ik zeer interessant want toen kwam eerst nog de ontwikkeling van de atoombom aan bod. De Nazi's zijn er o.a. verantwoordelijk voor, want het zwaar water wat zij hadden gemaakt, hebben de Amerikanen meegenomen naar Amerika en daaruit hebben ze atoombom die op Hiroshima is gegooid gemaakt. Tijdens deze inleiding komen o.a. diverse Amerikanen aan het woord die er destijds bij betrokken waren (o.a. wetenschappers) en ook een aantal personen die de vlucht (er waren toen drie Amerikaanse vliegtuigen bij betrokken en eentje daarvan was ingezet om alles te registreren. Het vliegtuig met de naam "Enola Gay" heeft natuurlijk de atoombom laten vallen) hebben meegemaakt met de vliegtuigen die verantwoordelijk waren voor het afgooien van de atoombom.

Wat ook wel schrijnend was om te horen in deze documentaire is dat de atoombom waarschijnlijk helemaal niet ingezet hoefde te worden (de Japanners stonden namelijk op het punt om zich over te geven omdat ze bijna geen boten en vliegtuigen hadden waardoor het volk langzaam begon te verhongeren. Velen waren de oorlog ook moe aan het worden), maar dat de Amerikanen het o.a. hebben gebruikt om mee te experimenteren en te bestuderen. Dat laatste hebben ze ook grootschalig gedaan in de tijd na 6 augustus en hebben ze hoofdzakelijk de slachtoffers bestudeert en onderzocht i.p.v. echt te helpen en te genezen, wat makkelijk had gekund (dat geeft een Amerikaan die erbij betrokken was ook aan). Sommige jonge meisjes moesten zich hierbij ook ontkleden voor collegezalen, wat voor hun natuurlijk een vernedering was en waar ze ook zeer woest over waren. De gevolgen (voornamelijk de straling) van de Atoombom op de mens hebben de Amerikanen ook lang geheim (ze zijn er zelf ook van geschrokken) gehouden en Hiroshima was ook een lang een afgezet gebied voor de buitenwereld. Pas toen de pers erover begon te schrijven en er ook boeken over werden gepubliceerd (o.a. met verhalen van overlevenden), gaven de Amerikanen meer openheid.

Al met al was dit gewoon interessante en indrukwekkende documentaire om te zien en zeker ook omdat het na al 70 jaar geleden is. Ik ben wel blij dat gedurende die 70 jaar dit vreselijke wapen nooit meer is ingezet en het is te hopen dat het ook nooit meer gebeurt. Wat dat betreft zou deze documentaire eigenlijk verplichte kost op scholen moeten gaan worden.

Na vorige week de best vermakelijke Avontuur / Fantasy film "Gwendoline (1984)" te hebben gezien van regisseur Just Jaeckin, wilde ik nog wel een film van hem zien en toen kwam ik dus uit op deze klassieker "Histoire d'O (1975)", waarin ook de vrij bekende Duitse acteur Udo Kier een rol heeft.

In dit verhaal draait het om modefotografe O (Corinne Cléry), die door haar minnaar Rene (Udo Kier) naar een geheimzinnig kasteel in Roissy wordt gestuurd. Als lid van een BDSM-harem leert zij daar te gehoorzamen aan de mannelijke kasteelbewoners, waaronder meester Henri (Henri Piégay) en knecht Pierre (Jean Gaven). Eenmaal afgericht leent Rene haar uit aan de rijke en oudere aristocraat Sir Stephen (Anthony Steel, die een soort van mix is tussen acteur Kris Kristofferson en countryzanger Kenny Rogers). Daarna duikt ook nog ene Jacqueline (Li Sellgren) op, een fotomodel dat ook gehoorzaamheid moet leren, en wat andere personen zoals meesteres Anne-Marie (Christiane Minazzoli) en een commandant (Gabriel Cattand) die begeleidt wordt door de zekere Ivan (Alain Noury), die verliefd op haar wordt.

"Histoire d’O" is gebaseerd op de gelijknamig roman uit 1954 en beschikt over meer plot dan de gemiddelde erotische film. In dit geval is het echter geen aanbeveling, want het plot is niet bepaald boeiend. Het BDSM-gebeuren in het kasteel (daar wordt O ook geleerd dat ze een man niet in de ogen mag kijken en ook niet tegen hem mag praten) draait voornamelijk om het standaardpakketje van de beginnende liefhebber, namelijk boeien, blinddoek en een zweep (wordt in het kasteel vooral gehanteerd door knecht Pierre).

Ook Sir Stephen komt nauwelijks verder dan wat zweepslagen en wanneer zijn donkere bediende Norah (Laure Moutoussamy) het van hem overneemt komt opnieuw de zweep te voorschijn, die o.a. ook nog gebruikt wordt in een soort van vrouwen-harem, onder leiding van meesteres Anne-Marie, door de vrouw / slavin Yvonne (Florence Cayrol), die O best hard slaat, en ook mag O zelf een keer iemand (de zonet genoemde vrouw Yvonne) met de zweep slaan als een soort van revanche.

Af en toe wordt er een beetje gesekst (o.a. met Ivan) en zelfs ook wat lesbisch seks (o.a. met Jacqueline), maar het blijft wel allemaal braafjes en je ziet alleen heel veel borsten en ook wat billen en behaarde schaamstreken en vooral natuurlijk van de mooie hoofdrolspeelster Corinne Cléry in de rol van O (een pretentieuze voice-over vertelt ook regelmatig wat over het gevoelsleven van O), die op een gegeven moment ook een soort van piercing in haar schaamstreek heeft (te zien na circa 82 minuten als ze uit bad stapt) en dat associeer je niet snel met een film uit de jaren 70. Dan zegt Jacqueline (die zich op de badkamer aan het opmaken is) ook tegen haar:

"Rings ? Why wear them ?"

Waarop O antwoordt:

"Now I'm Sir Stephen's. I love him."

Buiten Corinne Cléry zijn er ook nog wat andere vrouwen naakt te bewonderen, zoals de mooie zwartharige vrouw Albane Navizet in de rol van Andree, die in het kasteel een helpster is en naderhand komt O haar ook weer tegen in het vrouwen-harem. Daar rent ze op een gegeven moment ook huilend weg (dan zegt ze ook "I want to leave ! I can't take it ! I want to go !") als O wordt gebrandmerkt met twee initialen van haar meester Sir Stephen op haar rug. Omdat de twee, ondanks hun leeftijd verschil (iemand denkt op een gegeven moment dat O ook zijn dochter is), verliefd op elkaar zijn en O gelijkwaardigheid wilt bereiken, brandt ze op het einde met een sigaret het Initiaal "O" op zijn hand, waarna de film is afgelopen.

Buiten dat er veel naaktheid (ik vind jaren 70 naaktheid nog steeds mooi om te zien, omdat de vrouwen toen tenminste nog puur en naturel waren) in te zien is, mochten verder de decors, locaties, fotografie (vrij kleurrijk), belichting en kostuums er best wezen. Zo lopen de vrouwen in het kasteel rond met jurken, waaruit hun borsten hangen. Tijdens het gedeelte (de opening) in het kasteel denk je dat het verhaal zich ergens afspeelt in de jaren 20 of 30 en als O daar weer vertrekt met Rene na circa 36 minuten, speelt het verhaal zich opeens af in de huidige tijd en zie je ook voor het eerst dat O een modefotografe is.

Al met al is "Histoire d'O" een leuk uitstapje voor de tijdreizigers onder de filmliefhebbers van het genre en er valt ook veel naaktheid in te zien en ook wat BDSM taferelen (met name dus via een zweep, maar het wordt weinig overtuigend uitgevoerd). En circa 105 minuten (had wel iets korter mogen zijn) kijken naar de mooie Corinne Cléry is zeker ook geen straf. Voor de minder gespecialiseerde kijker is het zeker geen aanrader. Deels door de beroerde plot en deels doordat de film zichzelf vreselijk serieus neemt. Dat alles maakt deze klassieker uit de jaren 70 een hele zit voor de latere kijker.

Hoewel ik geen fan van ben van de "Eagles" (ik vind wel een paar van hun liedjes mooi waaronder natuurlijk hun bekendste nummer "Hotel California"), vond ik dit wel een mooi, leuke, leerzame en interessante muziekdocumentaire om te zien en dan vooral m.b.t. hun geschiedenis (veel oude beelden passeren dan ook de revue), het tot stand komen van liedjes, einde van de band in 1980, comeback in 1994 en natuurlijk ook de bandleden zelf. Daarbij komen zowel de huidige bandleden aan het woord als ook voormalige bandleden, die al dan niet noodgedwongen de "Eagles" hebben verlaten. Vooral Don Felder (vanwege geld) had er zichtbaar nog veel moeite mee.

Degene die het meesten aan woord komen zijn de bandleden Don Henley (zanger, drums en tegenwoordig zelfs gitaar) en vooral Glenn Frey (gitaar, keyboard en zang.), die ook de oprichters waren en de meeste liedjes schreven, en ook Joe Walsh (Gitarist) komt veelvuldig aan het woord. De laatste beschikte ook over humor, terwijl de eerste twee erg serieus zijn en ook veel aan geld denken. Daar kon Don Felder niet goed mee omgaan en zeker niet omdat hij minder (en volkomen terecht) verdiende bij de comeback tour dan Don Henley en Glenn Frey en met de laatste had hij het ook regelmatig aan de stok. Dat zorgde min of meer ook voor het einde van de "Eagles" in 1980.

De documentaire duurt met bijna twee uren behoorlijk lang, maar eerlijk gezegd heb ik me er goed mee vermaakt en dat ondanks dat ik geen fan ben van de "Eagles".

Goede actie film vooral het begin met de 2 gestoorde psychopaten vond ik geweldig. Dankzij het ijzersterke begin bleef deze film mij de hele tijd boeien. Het verhaal is ook dik in orde en Maria Bello is ook altijd mooi om te zien.

Best knap dat een commerciële omroep deze zeikfilm nu al uitzendt (Film 1 heeft hem niet uitgezonden), want vorig jaar rond deze tijd draaide hij nog in de bioscoop. Dat deze film nu al wordt uitgezonden (ook nog op een absurd laat tijdstip) betekent alleen maar dat de film gigantisch is geflopt en dat klopt ook wel. Het verhaal en de uitvoering slaan nergens op (ook totaal nergens grappig) en Dax Shepard met zijn rotkop was al vanaf het eerste moment dat hij in beeld was zeer irritant. Eigenlijk was hij zo dominant en irritant aanwezig dat Bradley Cooper en Kristen Bell mee niet zijn opgevallen. Ik weet eerlijk gezegd niet eens of ik deze zeikfilm helemaal heb uitgekeken maar ik zal me er ook niet meer aan wagen. Dit is echt zo'n film welke bij mij op de "Shit-list" staat.

Aangename Komedie / Romantiek film van regisseur Andy Tennant.

De altijd charmante Will Smith is geknipt voor de rol van New Yorkse "date doctor" Alex "Hitch" Hitchens, die zelf als overtuigd vrijgezel door het leven gaat, maar als geen ander weet hoe hij minder fortuinlijke mannen, zoals de mollige Albert (Kevin James, in één van zijn weinige leuke rollen), aan een vrouw kan helpen. Als Hitch zijn grote liefde ontmoet, te weten riooljournaliste Sara Melas (Eva Mendes), gaat hij onherroepelijk voor de bijl en blijkt Hitch net zo'n sukkel als de rest.

Voor verstokte vrijgezellen bevat Hitch best bruikbare tips. Deze cliché rijke romantische komedie wordt overeind gehouden door de hoofdrolspelers Will Smith en de altijd mooie Eva Mendes. Will Smith doet het heel goed als adviseur en charmeur, maar als hij echte liefde voelt opwellen, kan hij er bijna niet mee uit de voeten.

Al met al leuk om eens gezien te hebben en vooral natuurlijk vanwege Will Smith en Eva Mendes.

Redelijke ietwat saaie biografie over de aparte regisseur Alfred Hitchcock m.b.t. het verfilmen van zijn legendarische film "Psycho (1960)". Hoewel er eigenlijk niet echt iets bijzonders gebeurt (eigenlijk was het allemaal zeer braafjes) was het verhaal wel aardig en de kleurrijke uitvoering mocht er ook wel wezen. Ook de cast in de vorm van Anthony Hopkins, Helen Mirren en Scarlett Johansson deed het wel goed en met name natuurlijk de eerste twee.

Dat ik deze film nog niet beoordeeld heb terwijl ik hem al diversen keren heb gezien. Dit is gewoon een super spannende (soms best grof) thriller met uitstekende rollen van C. Thomas Howell, Jennifer Jason Leigh en vooral Rutger Hauer. De spanning heerst gedurende de hele film en het einde is meer dan uitstekend. Het is gewoon genieten hoe Rutger Hauer ze steeds dieper in de problemen brengt en als je denkt nu komt het goed dan slaat hij weer genadeloos toe. De scene in het restaurant met de frieten en vinger was geweldig.

P.S. waarom staat deze film hier mede betiteld als een Horror ?

Vrijwel een letterlijke (wel een slappe) verfilming van het origineel uit 1986 met Rutger Hauer alleen een behoorlijk stuk slechter. Sean Bean vond ik niet echt overtuigend en hij valt in het niets met de rol van Rutger Hauer in het origineel. Het origineel is ook veel boeiender en spannender.

Dit is de voorloper van Der Untergang. En hij is ook nog best aardig. Het is wel meer een soort van Documentaire dan een echte film. Ook natuurlijk jammer dat het een Engelse productie is waardoor er Engels gesproken wordt. Een Hitler die Engels praat zou eigenlijk verboden moeten worden. Maar al met al toch wel een interessante film met een redelijk spelende Alec Guinness als Hitler.

Best wel mooie verfilming van de opkomst van Hitler. Het verhaal is zeer boeiend en er wordt ook goed in geacteerd. 1 heel groot nadeel heeft deze film wel echter namelijk er wordt geen woord Duits in gesproken en het zijn allemaal Engelse en Amerikaanse acteurs. Een film over Hitler hoort gewoon in het Duits te zijn.

Soort van James Bond en Jason Bourne combinatie met een heel klein beetje Saw invloeden (Bad scene). Ik moet zeggen dat de film me aangenaam verraste. Op een of andere manier heb ik die film altijd vermeden maar na een tip van iemand (jefferdb) die mij vertelde dat Olga Kurylenko ook in deze film meespeelde ben ik geïnteresseerd geraakt. Ik snap nu ook waarom hij mij adviseerde om Olga Kurylenko te bekijken in deze film

Maar buiten het mooie lichaam en de Russische heuveltjes van Olga Kurylenko had deze film natuurlijk meer te bieden. Het verhaal was prima (ik snap alleen nog altijd niet wie de president moest voorstellen), de actie was vet (soms wel wat overdreven) en de vaart zat er vanaf de eerste minuut goed in. Ik had nog nooit gehoord Timothy Olyphant maar hij deed het voortreffelijk in deze film. 1 ding deed hij echter fout en dat was geen misbruik maken van Olga Kurylenko Voor de rest en prima film die mij van begin tot einde wist te boeien.

De vorige Hitman uit 2007 vond ik gewoon goed (mede door het meespelen van de fraaie Olga Kurylenko), maar deze flauwe verfilming van het computerspel (welke ik overigens nooit gespeeld heb) weet gewoon nergens te overtuigen en is daarom ook gewoon slecht.

Het vergezochte (soms ook geen touw aan vast te knopen) dertien in een dozijn verhaal wist me totaal niet te boeien, laat staan dat het ergens spannend werd, en ook de uitvoering van het verhaal vond ik niet al te best. Dat laatste komt mede door de steriele cast, waar ik totaal geen binding mee had en ze hadden ook totaal geen uitstraling of humor. Ze speelden allemaal hun rol heel saai, serieus, stijf en stereotype en ze wisten me ook totaal niet te overtuigen. Hoofdrolspeler Rupert Friend als Agent 47 deed het nog het minst slecht. Zachary Quinto (in de rol van agent John Smith) en Hannah Ware (in de rol van Katia) speelden op zijn zachts gezegd als een drol. De gaven die beide laatste genoemde personen hadden, vond ik ook erg flauw en belachelijk en mede daarom zat er ook totaal geen verassing in het verhaal. Want zo zag Katia alles vlak van te voren aankomen en was John Smith ongevoelig voor kogels en messen Overigens vond ik het begin van de film (zeg maar t/m de Amerikaanse ambassade) best veel overeenkomsten hebben met het begin van de film "The Terminator (1984)".

De vaart in het verhaal is gelukkig wel hoog en er zit ook best veel pief poef paf actie in het verhaal. Maar deze actie is behoorlijk eenzijdig (en dus weer saai) en is ook niet echt spectaculair (de scene met de vliegtuigmotor was nog wel leuk) en dat komt mede omdat alles er te nep en te computer-achtig uitzag. Soms leverde dat wel fraaie en gelikte beelden op, zoals de beelden van de omgevingen in Jakarta. De film duurt gelukkig maar 90 minuten, waardoor je relatief snel verlost bent uit je lijden van deze matige bedoeling.

Deze matige Actie / Misdaad is niet meer dan leuk om eens gezien te hebben (als je geen andere film voorhanden hebt en er ook niets leukers te zien is op de televisie), maar meer ook niet.

Hoewel het dertien in een dozijn verhaal natuurlijk weinig voorstelt en vooral clichématig en voorspelbaar is, vond ik dit wel vanaf de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 110 minuten) een leuke en vermakelijke Actie / Komedie film om naar te kijken en dat het ook nog eens voor een groot gedeelte afspeelt in Nederland (Den Haag en Amsterdam), was natuurlijk extra leuk.

In dit verhaal draait het om bodyguard Michael Bryce (gespeeld door Ryan Reynolds), die zijn prestigieuze titel als een van ’s werelds beste bodyguards kwijtraakt, als een belangrijke klant onder zijn ogen wordt vermoord. Om zijn "triple A-status" weer terug te krijgen, moet hij een nieuwe belangrijke cliënt aannemen, welke zijn aartsvijand is, namelijke de beruchte huurmoordenaar Darius Kincaid (gespeeld door Samuel L. Jackson). Darius Kincaid moet namelijk getuigen tegen één van zijn voormalig opdrachtgevers, te weten de voormalige president en dictator van Wit-Rusland Vladislav Dukhovich (gespeeld door Gary Oldman). De haat tussen Michael Bryce en Darius Kincaid zit diep, maar nu zijn ze op elkaar aangewezen om binnen 24 uur van Londen naar het Internationaal Gerechtshof in Den Haag te reizen terwijl er een ware klopjacht op hun geopend is, waarbij alles uit de kast getrokken wordt om te voorkomen dat Darius Kincaid een getuigenis aflegt.

Ondanks dat het verhaal eenvoudig is en weinig voorstelt, zit het verhaal qua uitvoering wel leuk in elkaar en is het ook min of meer een rollercoaster van bomaanslagen, schietpartijen en wilde achtervolgingen en dat allemaal dwars door Londen, Amsterdam en Den Haag. Met name de speedboot en motor scene in Amsterdam door de grachten en "De Wallen" was spectaculair en werd eveneens heel fraai in beeld gebracht. Behalve dat het verhaal de nodige actie bevat, bevat het ook de nodig humor en met name het bekvechten en de dialogen tussen Ryan Reynolds (met zijn veiligheidsregels en zijn motto "vervelen is altijd het beste") en Samuel L. Jackson, waren vaak heel leuk. Zo was het leuk als ze beiden noodgedwongen met een busje moeten meerijden, waarin allemaal zusters/nonnen zitten die Darius Kincaid leuk vinden, waarna Michael Bryce dan zegt als ze beiden uitstappen en het busje verder rijdt:

Michael Bryce: Ga met God. Deze man heeft 150 mensen vermoord.

Darius Kincaid: Op zijn minst 250.

Michael Bryce: Ja, maar ze houden van je.

Michael Bryce: Ze willen op mij een exorcisme uitvoeren

Darius Kincaid: Vraag voor een hogere macht.

Het was ook leuk toen Nederland werd afgezeikt en er gezegd werd door de in de gevangenis opgesloten Sonia Kincaid (gespeeld door Salma Hayek), oftewel de vrouw van Darius Kincaid:

"Het is een Nederlandse gevangenis Darius ! Wat zullen ze gaan doen, me slaan met een klomp"

Dat deze film leuk en vermakelijk is, komt natuurlijk ook voor een groot gedeelte op conto van de zeer bekende cast en met name dan natuurlijk de twee hoofdrolspelers Ryan Reynolds en Samuel L. Jackson, die ik beiden ook altijd graag zie spelen in films. Verder deden Gary Oldman en Salma Hayek (overdrijft wel enigszins met haar gevloek) het ook wel verdienstelijk en Elodie Yung (in de rol van Interpol agent Amelia Roussel) vond ik een mooie vrouw om naar te kijken. De rondborstige Salma Hayek is dat natuurlijk ook nog steeds, maar je ziet wel duidelijk dat ze al ouder begint te worden. Dat de Nederlandse acteur Barry Atsma (in de rol van aanklager Moreno) ook een klein rolletje heeft in het verhaal, was natuurlijk leuk.

Al met een leuke en vermakelijke lekker wegkijkende Actie / Komedie film, die natuurlijk iets extra's heeft omdat het verhaal zich grotendeels afspeelt in Nederland.

Het vorige "The Hitman's Bodyguard (2017)" speelde zich voornamelijk af in Nederland en in dit vervolg speelt zich voornamelijk af in de mooiste plekjes van Italië, want gedurende de film reizen we van Capri naar Portofino en Toscane. Zo leuk als de vorige keer is het wel niet geworden, maar dit vervolg doet wel gewoon zijn ding.en heeft ook een niet misselijke sterrencast met Ryan Reynolds, Samuel L. Jackson, Salma Hayek, Antonio Banderas, Morgan Freeman en toch ook wel Frank Grillo.

Een aantal jaren geleden hadden Ryan Reynolds en Samuel L. Jackson in "The Hitman’s Bodyguard" dolle pret met het door de stegen en grachten van Amsterdam crossen en wij met hen. Michael Bryce (Ryan Reynolds) was de bodyguard die huurmoordenaar Darius Kincaid (Samuel L. Jackson) heel moest zien te houden voor een grote rechtszaak en dat ging gepaard met een hoop humor, vette actie en ruzies.

Als dit vervolg begint zit Michael Bryce in een heftige crisis, omdat zijn bodyguard-papieren zijn afgenomen, en is hij onder behandeling bij een psychiater (Rebecca Front) die hem op vakantie stuurt naar het zonnige Italiaanse eiland Capri. Maar daar kan hij niet genieten van zijn sabbatical en kan hij ook niet ontsnappen aan de Darius Kincaid, want beide heren moeten samen Darius rondborstige, vuilbekkende en compleet gestoorde vrouw Sonia Kincaid (Salma Hayek) alsook Europa zien te beschermen tegen de machtige en wraakzuchtige Griek Aristotle Papdopolous (Antonio Banderas) die Europa wil lamleggen vanwege de sancties tegen Griekenland.

Kort door de bocht is dit min of meer een film geworden met met veel humor (met name de typische Ryan Reynolds humor is leuk en natuurlijk ook de bulderende lach van Samuel L. Jackson), bloed (zo zit Ryan Reynolds regelmatig langdurig onder het bloed), geweld en grote borsten (die van Salma Hayek). Voor de mannen (en vrouwen) dus genieten geblazen in de bioscoop of thuis achter de buis (zoals ik), maar denk er niet te veel bij na.

Het is leuk om Ryan Reynolds (uiteraard charismatisch als altijd) en Samuel L. Jackson weer terug te zien, maar minder leuk is het om Salma Hayek, parodieert zichzelf als de ultieme cliché Latina, en Antonio Banderas weer terug te zien (waren samen al eens te zien in "Desperado (1995)" en "Once upon a Time in Mexico (2003)") en Salma Hayek eist ook teveel speeltijd op in dit vervolg. Daardoor is het originele duo minder vaak samen, terwijl ze met elkaar meer chemie hebben dan met de rest. Salma Hayek heeft ook duidelijk minder komische timing, maar compenseert dat met haar imposante decolleté, die naarmate ze ouder wordt (ze wordt over een paar weken 55 jaar) ook steeds groter wordt.

M.b.t. haar leeftijd heeft ze wel een komische scène in het verhaal en wel als de zekere Vladimir (Dragan Micanovic), die een koffertje heeft met daarin de geheime posities van het hele Europese datanetwerk, in een club tegen haar zegt:

"Carlo heeft altijd de voorkeur gegeven aan jongere vrouwen. Ik heb hem gezien met een vrouw van in de 30, maar nog nooit zo oud."

Waarop Salma Hayek dan zegt:

"Wat de fuck zei je net, jij vingerlikkende shit aap, ezel-pijpende klootzak."

Ook Ryan Reynolds geeft haar er een keer flink van langs als hij tegen haar zegt:

"Je zou een vreselijke moeder zijn. Ik zou een Chucky-pop nog niet aan je zorg overlaten."

Salma Hayek noemt Michael Bryce overigens continue "Breese" of "Breesey" in de film vanwege haar accent. Antonio Banderas eist overigens ook de nodige speeltijd op en hij speelt een Griek met een twijfelachtige kledingstijl en een wel zeer Spaans klinkend accent die Europa wil zien boeten voor wat het zijn land aandoet tijdens de financiële crisis. Na de zoveelste financiële sanctie van Europa tegen zijn vaderland, plant hij een terroristische aanslag (een cyberaanval) die de infrastructuur van Europa moet platleggen en waarbij hij geholpen wordt door zijn hulpjes Magnusson (Tom Hopper), die ook een bodyguard is en welke het grote voorbeeld is van Michael Bryce, Veronika (Gabriella Wright) en huurmoordenaar Zento (Kristofer Kamiyasu).

Het flauwe en tevens dertien in een dozijn James Bond-achtige verhaal is te idioot voor woorden en je vraagt je af waarom ze eigenlijk de moeite hebben genomen om iets te verzinnen, want alles in dit vervolg draait om humor, bloed, geweld, explosies, achtervolgingen (motor en busje), actie, grote borsten, mooie locaties en hippe muziek. Er zit ook nog een subplot in m.b.t. de (stief)vader, die een zeer geduchte bodyguard is, van Michael Bryce en die verrassend genoeg gespeeld werd door Morgan Freeman. Hij blijkt ook een bijzondere band te hebben met Michael en hij blijkt niet de man te zijn waarop Michael had gehoopt. Via dit subplot kom je ook wat meer te weten over het verleden van Michael Bryce en wat er met zijn moeder is gebeurt op een kermis.

Ryan Reynolds en Samuel L. Jackson blijven een leuk stel en hebben nog steeds een aanstekelijke chemie met elkaar en het zou niet de eerste keer zijn dat beiden heren een middelmatige film redden zoals deze. Minpunt in dit vervolg is echter dat er te veel aandacht uitgaat naar Atonio Banderas en vooral naar Salma Hayek. Al zijn die twee veteranen natuurlijk niet verkeerd om naar te kijken (ik zag beiden in de jaren 90 ook graag in films) en te luisteren. Het flauwe verhaal stelt ook geen ruk voor, maar "The Hitman's Wife Bodyguard" kijk je voor de dolkomische en knettergekke actiescènes en daarin zitten er meer dan genoeg in en bij dit vervolg zal het ongetwijfeld ook niet blijven (mede door de hint tijdens de aftiteling).

De eerste 45 minuten zijn tenenkromend slecht en ook heel flauw en kinderachtig. Dat laatste is ook een beetje de toon van deze film op het laatste uur na. Nadat ik net nog niet in slaapgevallen was tijdens de eerste 45 minuten werd het verhaal gelukkig beter. Ondanks dat en dat de film er werkelijk prachtig uitzag kan deze film niet tippen aan het niveau van een "The Lord of the Rings" films. Daarvoor ontbrak er toch een boeiend verhaal, spanning en vooral sfeer waardoor ik nimmer echt in de ban van het verhaal kwam. Maar slecht (op de eerste 45 minuten na) is deze film zeker niet en ondanks de behoorlijke duur van bijna 3 uren (soms wel langdradig en saai) heb ik me er nog best mee vermaakt. Zeker het gedeelte (het laatste uur) rond en in de berg was fraai en goed en is tevens ook het beste gedeelte van de film. Aan de cast, op Ian McKellen na, moest ik wel effen wennen maar ze deden het best, leuk maar je raad het natuurlijk al ze konden niet tippen aan de cast uit "The Lord of the Rings" films. Wel leuk om een aantal oude bekenden (o.a. Elijah Wood, Andy Serkis en Christopher Lee) uit de "The Lord of the Rings" films weer terug te zien.

Al met al leuk om eens gezien te hebben maar ik ben blij dat ik deze film in ieder geval niet in de bioscoop heb gezien. Eerlijk gezegd had men wat mij betreft het gewoon kunnen laten bij de prima "The Lord of the Rings" reeks. Ik vind dit toch een beetje een soort van overbodig "Star Wars" achtig (de delen 1 t/m 3) commercieel en uitgemolken concept. Maar ja Peter Jackson zal er niet om malen en hij zal ongetwijfeld zijn banksaldo weer flink zien groeien.

HaHaHaHa wat een achterlijke film was dit. Het verhaal gaat gewoon nergens over maar de actie en vooral het vele extreme geweld is gewoon geweldig en ook humoristisch. De cast acteert eigenlijk bar slecht in deze film maar toch zijn ze stuk voor stuk fascinerend (vooral Drake en zijn twee geschifte zonen) en boeiend en sommige dialogen en uitspraken van hun zijn hilarisch zoals "ik eet de pinda's uit haar stront" of "ik sla al je tanden uit je mond en maak er een kettingzaag van"

Het vele geweld in deze film gaat best ver en ook kinderen worden niet gespaard, maar eerlijk gezegd heb ik echt genoten en gelachen om al dat geweld. De schoolbus scene met de kinderen en de twee geschifte zonen was overigens schitterend, ook die muziek erbij.

Man man man wat was dit een maffe film maar wat een heerlijk entertainment. Ik heb in lange tijd niet meer zo genoten van een B-film als deze. De film is min of meer een combinatie van "Machete" en "Death Wish 3" maar dan een paar graatjes extremer.

Het duo "The plague" was trouwens ook geweldig en ze zagen er ook indrukwekkend uit.