Opinions

En weer zo’n typisch voorbeeld van een gameverfilming, waarbij de game duidelijk beter is dan de film.

Vooral qua spanning valt de film erg tegen. Waar je vooraf mag hopen op een spannende actie/horrorfilm, komt dat in de praktijk niet uit. Actie is er in ieder geval genoeg en aangezien het ook nog eens met een behoorlijke vaart wordt gebracht, zit het op dat punt op zich wel redelijk goed. Jovovich is een matige actrice, maar voor films als deze gezien haar uitstraling op zich wel goed. Ze doet het hier dan ook naar behoren.

Qua horror valt de film echter tegen. Spanning is er niet echt, evenals de sfeer. De muziek is soms wat te nadrukkelijk aanwezig en de CGI is soms ook behoorlijk brak, waardoor de zaken er soms wat nep uitzien. Toch kijkt het allemaal nog wel redelijk makkelijk weg, mede door de vaart en de redelijke actie. Het is echter geen film, die je direct uitnodigt om meer van de reeks te gaan bekijken.

2,0*

Erg rommelige film met een verhaal dat voor degene die onbekend is met het spel moeilijk te volgen is. Het is ook geen film die je kijkt voor het verhaal en de diepgang, maar voor de actie en vermaak. Die actie was nog best wel aardig en die Nemesis is een mooi apart monster, maar verder stelt het allemaal weinig voor.

vooruit dan maar 2,0*

Resurrection doet op het eerste oog erg denken aan Se7en, aangezien beide films nogal wat raakvlakken met elkaar hebben.

Maar bijna elke film gaat ten onder in die vergelijking, dus daarom is het misschien beter om Resurrection los daarvan te beoordelen, al zal zoiets nooit helemaal lukken. Wat opvalt, is dat Christopher Lambert niet eens zo slecht acteert hier. Daarnaast is de sfeer door de veelal donkere settings ook best aardig. Nog een positief punt is het feit dat de doden allemaal expliciet in beeld gebracht worden, ondanks dat het er soms behoorlijk smerig en bloederig uitziet.

Daar staan echter ook zeker minpunten tegenover. Er komen de nodige clichés voorbij, en in de tweede helft zakt het niveau langzaam maar zeker naar beneden. Daarnaast is de afloop lichtelijk teleurstellend en tamelijk zwak. Resurrection verveelt niet en heeft een goede sfeer en een aardige eerste helft. Door de zwakkere tweede helft en het matige einde weet de film de grauwe middelmaat echter niet te ontstijgen.

2,5*

Tegenvallend vervolg, die vooral grotendeels een herhaling van zetten lijkt. Wendy is vervangen door haar dochter en de krokodil is vervangen door een octopus.

Ondank dit gegeven kijkt het allemaal nog redelijk makkelijk weg. De animatie is redelijk, maar niet beter te noemen dan die uit het eerste deel van vijftig jaar geleden.

Kortom zeker niet goed en jammer eigenlijk dat dit soort vervolgen gemaakt worden. Het geeft al aan dat de creativiteit ontbrak en dat is somshelaas maar al te goed te zien.

2,0*

Toch wel erg fijn, dat ik deze gisteravond op het grote doek heb mogen aanschouwen. Was trouwens ook nog erg druk voor een film die al zo lang draait, maar zeker de moeite waard.

De opening zet gelijk de toon. Fantastisch dynamisch camerawerk, waarbij de camera zeer dicht op de huid van de mensen zit, dat we continu in de film terugzien en juist dat geeft The Revenant de extra kracht, die het nodig heeft. Er zitten een paar momenten in die echt fantastisch geschoten zijn. Zelden heb ik ook zo'n realistische en indrukwekkende weergave van een aanval van een beer gezien.

De toon is rauw en hard en vanaf het begin zit je in de overlevingstocht, die het is. Di Caprio speelt goed, al is dit zeker niet zijn beste rol en zou ik hem de Oscar van dit jaar ook niet gegeven hebben. Hardy is ook erg fijn trouwens. Het verloop is ietwat voorspelbaar, maar storend is dat geenszins. De prachtige beelden, het fijne camerawerk en de sterke regie laten je dat snel vergeten.

Ook de traagheid viel me reuze mee. Ik vond het nergens langdradig worden en er is geen scene die overbodig aanvoelt. Alejandro González Iñárritu is een regisseur, die ik blijf volgen. Hij heeft al een paar prachtige films afgeleverd en zijn oeuvre wordt steeds indrukwekkender.

4,0*

Dit eerste deel is niet eens zo slecht. Een paar aardige grappen zorgt ervoor dat de film zeker niet verveelt. Helaas zijn de vervolgen verre van origineel en eigenlijk alleen maar een herhaling van zetten.

2,5*

Eerste van de maar liefst drie vervolgen op Revenge of the Nerds, waarin de nerds deze keer richting het zonnige Miami vertrekken. Hier krijgen ze te maken met aanwezige leden van de vijandige "Alpha Betas" die namelijk alles in het werk zetten om de nerds te pesten. Dat laten de nerds natuurlijk niet op zich zitten. Eigenlijk een herhaling van zetten t.o.v. het eerste deel, met echter nauwelijks geslaagde grappen. Een paar keer een glimlach, meer helaas niet.

1,0*

Waardeloos derde deel in de Revenge of the Nerds reeks Ten opzichte van het eerste en tweede deel wordt helemaal niets origineels meer bedacht en de grappen zijn ook bijna allemaal te flauw voor woorden en helaas totaal niet leuk. Ook destijds wisten ze blijkbaar al goed hoe ze een bepaalde reeks moesten uitmelken. Net als met de Police Academy reeks loopt het vanaf hier hard naar beneden!

0,5*

Vierde en gelukkig laatste deel van de Revenge of the Nerds reeks, waarvoor eigenlijk hetzelfde geldt als voor het derde deel. De originaliteit is ver te zoeken, alles is voorspelbaar en de geslaagde grappen zijn op de vingers van een hand te tellen. Waarschijnlijk alleen leuk voor de mensen die de jaren '80 echt actief beleeft hebben, voor anderen is het een ware tour de force. Gelukkig is er geen vijfde deel meer gemaakt!

0,5*

Geen slechte film.

Vooral het eerste uurtje is vrij sterk. De hoofdrolspelers worden beschoten en voelen zich op een gegeven moment behoorlijk opgeschoten wild. Je hebt geen idee wie er achter zit en dat levert een fijne bijdrage aan de suggestieve spanning. Ook de omgeving is best mooi, met al die bossen en rotsachtige gedeelten.

Het laatste halfuurtje zakt het wat in. Dat de vrouw ver voor het einde sterft, vond ik niet zo'n sterke zet en haalde wel wat van de spanning weg. Dat het daarna vanuit het perspectief van de daders bekeken werd, was wel aardig, al vond ik het camerawerk daarbij wel barslecht.

Met de uiteindelijke afloop kon ik wel leven. Niet bijster sterk, maar wel aardig, zoals in feite ook de gehele film is.

3,0*

Een wat ongewone Hitchcock. Zodra het niet om een thriller gaat is Hitchcock toch vaak net iets minder goed in zijn vak. Rich and Strange valt daar ook onder, al heeft het zeker zijn momenten.

Het verhaal is best aardig en vrij onvoorspelbaar. Het begin is goed en behoorlijk sfeervol. Na een tijdje zakt het niveau echter in en heeft Hitchcock de grootste moeite om het allemaal even interessant te houden. Haar wordt daarbij ook niet geholpen door de acteurs, die niet altijd even goed spelen. De man acteert het minst, terwijl de vrouw soms een wat irritante stem heeft. Daarnaast zijn de dialogen ook niet altijd even hoogstaand.

Het laatste gedeelte is gelukkig weer beter. Het [onverwachte einde is zelfs sterk te noemen. Helaas is de weg ernaar toe wat minder goed. Niet de beste Hitchcock dus, maar ik zo’n rijk oeuvre als de beste man heeft gemaakt, kun je af en toe wel eens iets minders tegenkomen natuurlijk.

2,5*

Het viel me allemaal niet mee moet ik zeggen. Onlangs, tijdens het kijken naar Grudge Match viel me al op dat Kevin Hart een erg druk mannetje is, wiens humor je ligt of niet. Dat drukke kwam hier helemaal naar voren, aangezien hij hier een van de hoofdrollen speelt.

Het is vrij simpel en voorspelbaar filmpje geworden, waarin de grappen wat herhalend zijn. Vooral dat laatste is jammer. Ice Cube is niet eens zo'n slechte acteur en is soms zelfs best komisch. De wisselwerking met Hart is aardig, maar Hart is vaak te schreeuwerig en te druk aanwezig.

Een tegenvaller dus. Ik had hier op basis van de trailer meer van verwacht, maar het komt er niet uit. Het verhaal is wat dunnetjes en hart is wat te schreeuwerig en de grappen zijn wat aan de magere kant. Daar komt het in feite wel op neer hier.

2,0*

Een korte western van Budd Boetticher en tevens de eerste, die ik van hem zie.

Het is wel een fijn filmpje moet ik zeggen. Vrij rechttoe rechtaan, maar mooi geschoten, met een fris en helder kleurgebruik en prima acteerwerk. Randolph Scott is misschien niet de acteur met de meeste uitstraling, maar houdt zich hier prima staande. In de bijrollen zitten echte sterke westernacteurs, zoals James Coburn en Lee Van Kleef. Karen Steele is naast een mooie verschijning ook een degelijke actrice.

Verder is het verhaal best aardig en heeft het een aangenaam tempo. Als het ene personage iets doet, moet er telkens weer een ander op reageren, en zo gaat dat eigenlijk de gehele film door. Het mooiste is nog dat Ride Lonesome eindigt op zijn hoogtepunt, met een prachtig gefilmde eindscène.

Prima western dus, die zeker tot de betere films in het genre behoort.

4,0*

Een leuke western van Sam Peckinpah, die van begin tot einde erg vermakelijk is, maar het niveau van bijvoorbeeld een film als The Wild Bunch, wordt nergens gehaald.

Maar dat is niet, want vervelen doe je je hier absoluut niet, daarvoor gebeurt er gelukkig veels te veel. Het is een aardig verhaal, waarin vooral Randolph Scott weet uit te blinken. Geweldige markante kop heeft hij ook en in dit genre is hij altijd prima op zijn plaats, zo ook hier. De personages krijgen behoorlijk wat aandacht en daardoor wordt deze western ook net boven de middelmaat uitgetild. Daarnaast is de onvoorspelbare afloop te prijzen, evenals de ontwikkeling van de personages. Ik moet wel zeggen dat ik naast Scott, de rest van het acteerwerk wel iets minder overtuigend vond. Vooral Mariette Hartley is erg matig in haar rol.

Ride the High Country heeft een leuk verhaal en een goede karakteruitdieping. Dat in combinatie met de degelijke regie van Peckinpah, zorgt ervoor dat de westernliefhebber hier wel aan zijn trekken komt. Peckinpah bewees later echter dat hij nog wel een stukje beter kan dan dit.

3,5*

Zeer matige film met bedroevend slecht acteerwerk en dramatische dialogen waar je de haren helemaal van ter berge rijzen. toch bevat de film nog best wat vermakelijke actie en enkele geinige scenes. Dat is echter bij lange na niet voldoende om de film te redden.

1,5*

Het viel me allemaal wat tegen. Bij Von Trier weet je eigenlijk nooit wat je kan verwachten. De ene keer is het erg goed en boeiend, de andere keer valt het flink tegen. Hij heeft vaak intrigerende ideeën, maar dat levert niet automatisch een goede film op.

Riget moet je even voor gaan zitten en dat heb ik dan ook gedaan. Het grootste probleem is vooral, dat het nooit echt eng of spannend wordt en daarnaast is de geslaagde humor te spaarzaam aanwezig. Visueel heeft de film te lijden gehad onder de tand des tijds. Van de vier delen, is vooral de eerste helft zeer matig. Daarna wordt het gelukkig wel iets beter en het einde kent zowaar ook wat spanning.

De verschillende, vage en aparte personages, konden mij ook niet even boeien. Het leukste vond ik Von Trier zelf, die aan het einde van elke episode nog even fijntjes de zaken komt uitleggen. Ik sluit niet uit dat ik het tweede deel ooit nog eens zal zien, maar na deze tegenvaller staat dat voorlopig niet op mijn verlanglijstje.

2,0*

Leuke film met een hoop bekende gezichten.

Daar zag het in het begin nog niet naar uit moet ik zeggen. De film bestrijkt drie uur, maar het eerste uur is duidelijk het minst. Het oogt soms nogal rommelig en het is verder ook nog niet zo interessant.

Dat verandert op het moment dat het ruimteprogramma begint. Vannaf dat moment wordt de film samenhangender, komt er humor in de film en wordt het automatisch ook boeiender. De acteurs doen het prima, waarbij Ed Harris en Dennis Quaid er in mijn ogen uitspringen. Daarnaast valt op hoe mooi de beelden van de ruimte er tijdens de vluchten soms uitzien. Knap filmwerk.

De film is soms wat patriotistisch, maar gezien het onderwerp is dat best te begrijpen. Toch is Kaufman ook wel kritisch richting het ruimtevaartprogramma en krijgt de opdringerige media bijvoorbeeld wel een veeg uit de pan van hem.

Lang niet slecht dus en dankzij de prima laatste twee uur zeker niet langdradig.

3,5*

Redelijk vervolg op The Ring, die echter grotendeels een herhaling van zetten is. Ook in dit deel zijn de schrikmomenten weer talrijk aanwezig. Het is echter allemaal wel een stukje minder dan in het eerste deel. Hoewel de schrikmomenten nog wel goed zijn, is het verrassingselement, dat in het eerste deel zat, bij deze film toch wel enigszins verdwenen. Het is meer van hetzelfde en als je het eerste deel gezien hebt is deze film behoorlijk voorspelbaar. Naomi Watts zet wederom een goede rol neer, maar dat is niet voldoende om de film tot dezelfde hoogte te brengen als het eerste deel. Al met al een redelijke horrorfilm, die best onderhoudend is, maar verder nergens bijzonder is of wordt.

2,5*

Een vroege Hitchcock, die duidelijk niet tot zijn betere werk behoord.

Het verhaal is nogal standaard en er gebeuren weinig opzienbarende zaken. Hier en daar zitten wel enkele mooi geschoten scenes, maar echt hoogstaand wordt het nooit. Gelukkig is het nog wel onderhoudend en vond ik het boksen zelf er best wel goed uitzien. Pas later werd Hitchcokc echt goed, hoewel hij ook wel een paar stomme films heeft afgeleverd, die duidelijk beter zijn dan The Ring.

De speelduur van de versie die ik zag was trouwens anderhalf uur en niet de 116 minuten, die hier en op IMDB worden vermeld.

2,5*

Ik vond de film toen deze net uit was al niet geweldig, maar een herziening jaren later deed de film nog minder goed.

Vooral op het gebied van engheid valt het allemaal reuze mee. Verder dan een paar redelijke schrikmomenten komt de film in feite niet. Naomi Watts heb ik hoog zitten als actrice en doet hier ook wel haar best. De muziek in de film is best aardig en samen met de niet eens zo onaardige cinematografie van de film, zijn dat veruit de meest positieve elementen.

Het verhaaltje zelf is niet zo bijzonder en soms nogal vergezocht. Er zitten gedurende de film een hoop onlogische zaken in en vooral dat nam bij mij toch wel een hoop van de spanning weg. Ook de karakters zelf reageren soms behoorlijk onrealistisch op bepaalde gebeurtenissen. Dat soort zaken zijn toch wel cruciaal, als een film iets serieus wil brengen.

Kortom een aardig geschoten film, met een redelijk zwak verhaal en dat resulteert dan uiteindelijk in een gemiddelde score.

2,5*

Ik ben nooit echt fan geweest van de remake, maar de kans om het origineel eens te zien wilde ik me toch niet laten ontgaan. Meestal vind ik bij dit soort films het origineel beter, maar na Ringu gezien te hebben, moet ik zeggen dat beide films redelijk gelijkwaardig zijn en dus niet zo heel bijzonder.

Ringu is wel redelijk sfeervol, maar spannend wordt het nooit. Op de een of andere manier had ik telkens het idee dat er komisch stond te gebeuren. Overigens heb ik geen idee hoe dat komt. Het grootste pluspunt hier is het scenario, dat leuk gevonden is en een aardige uitwerking kent. De beste momenten zitten aan het begin en het einde. Tussendoor is het redelijk onderhoudend, maar echt heel goed of boeiend wordt het niet. De film is inmiddels ook alweer enigszins gedateerd te noemen, want de video is natuurlijk alweer helemaal uit de tijd.

Ach ja, ik heb me in ieder geval niet echt verveeld. Maar hoewel het allemaal niet heel slecht is, zijn er zeker ook genoeg betere Aziatische horror-films.

2,5*

Leuke animatiefilm, die perfect geschikt is om op een hete dag als deze te kijken.

De film ademt een heerlijk zomers sfeertje uit en in combinatie met de frisse kleuren, krijg je daar al best een fijn gevoel van. Je krijgt echt zin in de zomer door deze film, tenminste ik wel.

Het verhaaltje zelf is aardig, maar stelt verder niet zo heel veel voor. ook qua grappen is het allemaal wat voorspelbaar en nergens echt scherp. Qua karakters springt vooral de hond er qua lolligheid uit. De rest van de karakters is aardig, maar nooit zo leuk, dat je er echt om moet lachen.

Dat neemt niet weg, dat rio toch lekker wegkijkt, omdat de film dus uiterst sfeervol is, maar daarnaast qua animatie en kleurgebruik er gewoon fris en goed uitziet. Daarnaast is de film vermakelijk genoeg, want ondanks dat er weinig echt te lachen valt, verveelt de film geen seconde en dat is ook wel wat waard.

3,0*

Rio 2 is meer van hetzelfde en borduurt voort op het verhaaltje van het eerste deel in combinatie met veel felle en vrolijke zomerse kleuren, ondersteund door Braziliaanse muziek.

Het begint allemaal nog wel leuk, maar al snel merk je dat het verhaal soms wat rommelig verloopt. Het geswitch tussen de papegaaien en de mensen in het oerwoud loopt namelijk niet altijd even lekker. Ook de humor valt wat tegen. Alleen het roze gifkikkertje brengt op dat gebied wat leven in de brouwerij, maar voor de rest is het regelmatig aan de flauwe kant.

Gelukkig is er nog de animatie, die er netjes en verzorgd uitziet en de vrolijke Braziliaanse muziek, die leuk is en helemaal past bij deze tijd van het jaar. Het past niet altijd even goed bij het verhaal, maar het zorgt af en toe wel voor de broodnodige schwung, al is Rio 2 over het geheel gezien net te zwak om echt te kunnen scoren.

2,5*

Prima western, met een sterke sfeer en een verhaal dat eigenlijk niet eens zo veel om het lijf heeft, maar toch weet het op de een of andere manier te boeien. De film bevat een aantal aardige personages, waarbij ik vooral de oude man erg grappig en kranig vond overkomen. John Wayne zelf doet het redelijk, al is het liefdesverhaal wel enigszins storend. De scene op zoek naar de moordenaar in de bar en de eindscene, waarin met dynamiet wordt gegooid, zijn wat mij betreft de hoogtepunten van de film. Geen echte topper, maar wel een erg fijne western!

3,5*

Een aardige film van Ford, waarvan ik op de een of andere manier altijd het idee had, dat dit een kleurenfilm was, maar dat bleek niet het geval te zijn. Geen probleem, want zwart-wit kom hier misschien nog wel mooier uit de verf.

Het wordt hier al eerder gezegd, maar dit is vooral een erg degelijke western. Ford vertelt een simpel verhaaltje, en licht dat toe aan de hand van een aantal mooi geschoten scènes. John Wayne is niet in elke film even goed, maar hier doet hij het vrij goed en is vrij prettig om naar te kijken. De eerste helft is ietwat traag, maar in de tweede helft komt het allemaal goed los, met een aantal leuke actiescènes. Echt hoogstaand wordt het allemaal nooit, daarvoor ontbreekt de spanning en zijn de personages ietwat te oppervlakkig. Dan vind ik de westerns van Anthony Mann toch wel een heel stuk beter, om maar even wat vergelijkbaars aan te halen.

Rio Grande is een leuke wegkijker, kent een mooie cinematografie heeft een paar leuke momenten, verveelt niet en scoort zo net genoeg punten om op een stabiele voldoende uit te komen.

3,0*

Standaardfilmpje waarin het raadsel van een soort nieuwe Jack-the-Ripper moet worden opgelost. Het acteerwerk is niet echt goed, hoewel Payne nog wel aardig op dreef is. De film bevat behoorlijk wat plotgaten en het einde is wel erg ver gezocht.

2,0*

Een epische film van ruim drie uur, daar moet je even goed voor gaan zitten en dat heb ik dan ook gedaan.

Het gegeven is best interessant evenals de geschiedenis van de Islam zelf, waar ik eigenlijk niet zo heel veel van wist. Toen ik van tevoren het verhaal las, zag ik dat de film over de profeet Mohammed gaat. Des te opvallender was het, dat het je hem eigenlijk nauwelijks tot niet in beeld te zien kreeg. Ik snap de reden wel, maar toch blijft het enigszins raar.

De film zelf heeft naast het interessante verhaal verder niet heel veel bijzonders te bieden. Slecht is het zeker niet, maar er zitten ook zeker stukken tussen die wat minder boeiend zijn. Het acteerwerk is overigens wel goed, evenals het tijdsbeeld dat wordt geschapen. Het ziet er allemaal erg goed en authentiek uit.

Uiteindelijk kom ik toch wel op een voldoende score uit. Sommige stukken waren wat langdradig, maar vervelen doet het op zich niet en daarnaast zit de film verder wel goed in elkaar. Het einde liet trouwens nog best lang op zich wachten, omdat mijn versie bijna 195 minuten duurde en niet 170 zoals hier bij de film staat aangegeven.

3,0*

Behoorlijk goede film dit.

Een tijdje geleden heb ik voor het eerst de film van Burton gezien, maar aangezien die nogal tegenviel, besloot ik deze ook nog maar even uit te stellen. Gisteren kwam deze alsnog aan de beurt en gelukkig beviel deze een stuk beter. Qua niveau komt het zelfs in de buurt van de originele Planet of the Apes, al is deze film ook losstaand van de andere films te bekijken.

Vooral qua verhaal beviel deze film me goed. Het is natuurlijk een blockbuster, maar de nadruk ligt niet eens zozeer op de actie, die er overigens best wel is, maar meer op de apen en dan vooral op de ontwikkeling van Ceasar. Ceasar ziet er net als de rest van de apen overigens erg goed uit. Vooral de emoties en de gezichtsuitdrukkingen zijn levensecht, erg mooi gedaan.

De film heeft verder een behoorlijk goede spanningsboog. Het acteerwerk van Franco is degelijk, al moet gezegd worden dat de menselijke karakters nogal oppervlakkig en ook stereotiep blijven. Vooral de boze zakenman, die niks om de apen geeft en alleen maar op geld uit is, is daar zo’n typisch voorbeeld van. Maar het draait hier verder ook om de apen en die worden erg mooi neergezet. De uiteindelijke afloop vond ik best verrassend, ik had namelijk niet verwacht dat Ceasar het zou overleven. Het lijkt ook een einde te zijn waar je prima een vervolg op kunt maken. Van mij mogen ze want als ze zo gemaakt worden kijkt het allemaal best lekker weg.

3,5*

Prima klassieker, die dankzij de luchtig geklede dames een heerlijk zomers sfeertje uitademt. Het begin en het einde zijn behoorlijk sterk, daartussen schommelt het wat heen en weer en rommelt het soms ook een beetje qua verhaal.

De maatschappelijke kritiek zit echter goed verpakt en de mooie setting in de rijstvelden heeft ook zeker een duidelijke meerwaarde. Verder vond ik de leuk geklede Italiaanse dames ook niet verkeerd om te zien. Mangano zelf is niet verkeerd, al had ze zich vooraf best mogen scheren, maar het is vooral de opvallend luchtige kleding van de dames, die het geheel voorziet van een sensueel sfeertje.

Al met al best goed dus. Soms wat te druk en onoverzichtelijk, maar goed verpakt en redelijk goed uitgewerkt en dankzij het fijne sfeertje toch best een prettige wegkijker.

3,5*

Teleurstellende film.

Dat kan wel geconcludeerd worden nqa het zien van deze film. Het begint allemaal nog wel aardig, en vooral in het eerste gedeelte, slaagt de film erin om bij vlagen erg sfeervol over te komen. Er zitten een paar sterke scenes in en tot dan toe lijkt het nog de goede kant op te kunnen gaan.

In tweede gedeelte zakt de film echter ver weg. O'Donoghue acteert matig, terwijl Hopkins ook niet veel bijzonders laat zien. Het meest teleurstellende is het standaardverloop van het verhaalte, waarbij vooral de duivel op het einde veel te makkelijk verslagen wordt. Clichés verder in overvloed in deze film. Wel moet nog gezegd worden, dat de mensen die bezeten zijn er erg goed uitzien. Op dat gebied is de film dan weer wel in orde.

Uiteindelijk is het een matige film, die er best goed uitziet, maar nergens spanning kent en mede ook daardoor in de tweede helft hopeloos wegzakt.

2,0*