Opinions

Snipes dus.

Apart hoe een redelijk ervaren regisseur nog zo'n saai resultaat kan afleveren, terwijl het idee juist erg interessant moet zijn. Snipes schijnt deze film ook geproduceerd te hebben, maar wellicht moet hij jhet gewoon volledig bij acteren laten en vooral betere projecten uitzoeken.

Want Snipes zelf is geen slecht acteur. Hij acteert hier dan ook best redelijk en dat valt dan wel op. Dat mag overigens wel, aangezien hij nu wel een ervaren acteur is. Ook andere redelijk bekende gezichten zoals Heche, maar ik kan niet zeggen dat ik heel blij was om haar nu te zien.

Visueel nog best aardig. Dat gebouw is best leuk ingericht en de ontdekking van de lijken in het begin weten nog wel een bepaalde gruwel met zich mee te brengen. Echter had de gehele film wel wat harder gemogen in actie, ondanks dat er nog wel enkele bloederige momenten inzitten.

Het is vooral gewoon niet erg vermakelijk. De film neemt zichzelf heel erg serieus, en dat komt niet ten goede. De regie had wel wat strakker gemogen ook. De actiescènes zien er regelmatig wat klunzig uit met wat nep gespat met bloed dat elke keer herhaald wordt. Bovendien ontbreekt het de film volledig aan strak geschoten actie.

Hier en daar doet de film nog pogingen om hard over te komen, en de scene waar een familie wordt geëxecuteerd in een flashback is nog wel bijzonder om zo te zien. Echter nog steeds geruïneerd door de rare manier van bloedspatten. Het ziet er allemaal totaal niet realistisch uit.

Echter kent de film nog wel vlagen van degelijke regie. Zoals ik al eerder aangaf ziet het gebouw er prima uit, en de film kent enkele opvallend harde kills, al hadden deze wel wat explicieter in beeld gemogen. Maar het pletten van een gezicht met een auto en het afrukken van de armen waren nog best grappige scenes.

Snipes mag ook wel eens projecten uitkiezen die zichzelf niet zo serieus nemen want dat is meestal een killer in dit soort films. Spanning en spanningsopbouw waren de film ook zeker ten goede gekomen.

Leuk.

Een beetje zure scores hier, want deze film is gewoon vrij eenvoudig maar effectief in zijn genre. Het bevat gewoon alles voor een prima thriller met wat actie en misdaad elementen hier en daar. De korte speelduur hebben me nergens verveelt.

Leuk dat dan ook een grote cast meespeelt. Reno was leuk, Fishburne was leuk en Dillon was erg leuk. Short doet ook wel goed mee. Voor de rest niet al te bijzonder. De film kent een redelijk tempo, neemt wel een iets te lange aanleiding voor de al best korte speelduur maar nergens is het echt saai.

Zodra we een beetje op de helft zijn is de film pas echt leuk. Ik zie enkele recensies dat het niet spannend was, en daar kan ik me wel een beetje in vinden. Antal had het allemaal net iets intenser en beklemmend mogen maken, al vond ik het nog wel een beetje spanning hebben.

Misschien achter de sturen van de trucks iets te chaotisch cameragebruik, maar alles daarnaast is goed in beeld gebracht. Enkele verrassend goede bewegingen met de camera, met draaien hier en korte tracking shots daar. Zo hoort het eigenlijk wel in een film zoals dit.

Mensen die puur voor de "kick" gaan zullen hier niet al te veel pret aan beleven, maar ik heb me erg goed vermaakt. Misschien hier en daar een beetje voorspelbaar, maar met genoeg tempo en vermaak gebracht waardoor je nog wel goed kan genieten.

Had vooraf meer een soort achtervolgingsfilm verwacht, maar dit vind ik eigenlijk nog een stukje leuker. Leuke actie, genoeg thriller om het allemaal vermakelijk te houden. Visueel ook nog heel redelijk gebracht. Leuk voor een avondje bankhangen.

Die Raimi toch.

Weer een typische film waarbij de lol van de cast eraf spat. Ik moet de eerste paar delen nog bekijken, maar aangezien eigenlijk alles al in minuten wordt uitgelegd wat je hebt gemist kon ik het eigenlijk verrassend goed volgen. Volgens mij wijkt dit ook een beetje af.

Het Raimi & Campbell duo is leuk en blijft boeien, de film kent een hoop komische noten en lekker lompe en foute horror/actie. Campbell heeft een heerlijk charme maar het ziet er allemaal wel behoorlijk nep uit soms, wat soms teveel opvalt.

Genoeg lol, maar die 12+ heeft de film geen goed gedaan, als je voor een lompe aanpak gaat, ga er dan volledig voor. Gelukkig is dit absoluut niet slecht en heb ik me best vermaakt, lekker veel ongein en vermaak. Dan zit je hier ook wel goed.

Matig.

Army of One is zo'n film die menig kijker waarschijnlijk nagenoeg direct vergeet. Zoveel includeert de film namelijk niet echt en kan op een hoop vlakken maar matig overtuigen. Toch beloofde de poster wat, want de eerste indruk is spectaculair en hard. Echter is de film dat zelf nergens echt, maar gelukkig wel kort.

Dankzij het aardige acteerwerk weet de film net aan genoeg te boeien, maar verder heeft het niet bepaald veel om het lijf. De wraakscenes vallen tegen en missen de hardheid. Tevens ontbreekt een machteloos gevoel en spannende sfeer. Het is wat rondrennen in het bos en af en toe met een zwak gemonteerde vechtscene je tegenstander uitschakelen, maar geen moment indringend in beeld gebracht.

Ik hoef er verder niet zo veel over te zeggen. Army of One overtuigd niet en beschikt niet over de attributen om dat te kunnen. Een iets vluggere en frissere regisseur had wonderen kunnen doen, want dit was eerder terughoudend en saai. Een wraakfilm moet kunnen bouwen op een goed wraakgedeelte, maar daar is bijna geen sprake van helaas. Altijd jammer.

Aardig.

Deze grootse zombiefilm van actieregisseur Zack Snyder werd tot in de extremen gepromoot. Elke dag van elke maand tijdens het jaar 2021 verscheen er zowat een nieuwe poster van deze film. Het leek er ook even op dat dit een waar toppertje zou gaan worden, maar het resultaat heeft de hype helaas niet waar mogen maken.

Army of the Dead kent zijn beste momenten al in het eerste kwartier, waar tijdens de openingscredits op bloederige en interessante wijze wordt kennisgemaakt met de hoofdpersonages. Er komen er echter nog een heleboel voorbij na de intro, en Snyder doet erg zijn best om ieder personage uniek te maken. Helaas werkt dit niet altijd, want in principe is ieder personage een bepaald (standaard) type (de clown, de macho etc).

Daarnaast kan Snyder gewoon niet afblijven van de CGI, en Army of the Dead zit propvol met effecten. Zelfs zombies zijn geanimeerd, en als een film als deze kan scoren op een bepaald gebied, dan zijn het wel praktische effecten. Helaas bevat deze film bijna geen praktische effecten, en de CGI begint na een tijd te vervelen. De film duurt ook gewoon veel te lang om zo'n simplistisch plot als deze uit te werken.

Bloed mag rijkelijk in het rond vloeien, maar eigenlijk krijgen de zombies in deze film niet de centrale focus. Snyder probeert de boel interessant te houden door er wat nieuwe ideeën doorheen te gooien, zoals een zombietijger en koning en koningin zombie. Helaas zijn deze ideeën gewoon niet erg leuk te noemen, en krijgen de geanimeerde bedreigingen nooit echt een flair of iets leuks.

Vermaak is er nog wel, en met het acteerwerk is ook weinig mis. De grootste verrassing van Army of the Dead is absoluut Notaro. Wie had gedacht dat deze vrouw het stoerste karakter kon spelen in een film met bijna uitsluitend macho's in de hoofdrol, en ook nog eens met weinig screentime. Erg knap, en elke scene met Notaro is ook raak. Verder doet Bautista het ook wel aardig, maar de personages krijgen toch net wat te weinig ruimte, en dat is toch wel opmerkelijk voor zo'n lange film.

De CGI is niet altijd even knap, maar je kan het de film niet ontnemen van het feit dat het allemaal erg groots is. De actie mag er soms zeker zijn, het had alleen allemaal cooler kunnen zijn, en dat mist bij deze film. Het is gewoon vermaak, maar zonder gevoel. Geld lijkt dan ook de voornaamste focus te zijn van deze film, en de promotie heeft zijn werk gedaan aan de kijkcijfers te zien. Jammer dat dit geen goed begin is van een klaarblijkelijke filmreeks en animeserie. Jammer.

Vlotte film.

Het valt vanuit mijn kant moeilijk in te denken dat een misdaadfilm die zich in het zelfde universum afspeelt als de epische zombiefilm Army of the Dead, die een veel leuker concept kent, beter uitpakt dan eerdergenoemde film. Komt met regisseur Schweighöfer ook vanuit een totaal onverwachte kant.

Waar Snyder zijn film vooral een lang uitgerekte en veel te serieuze film was geworden op wat lekker dom plezier had kunnen zijn raakt Schweighöfer wel de juiste noten. Ondanks dat er nauwelijks zombies in deze film voorkomen loopt vrijwel alles een stuk vlotter in vergelijking met Army of the Dead. Dat alleen al zal zorgt ervoor dat de speelduur van 127 minuten nergens een opgave wordt.

Verhaal is net wat te voorspelbaar en dun om een speelduur als deze te rechtvaardigen, maar Schweighöfer heeft zijn toon onder de controle. Vaak lekker luchtig vermaak met de juiste, gekke personages. Montage is vlot genoeg en de visuele invulling mag er ook wezen. Qua actie mag het dan wel eens wat sneller lopen hier en daar, maar de film vermaakt door zijn hele speelduur heen.

Het jammere is wel dat het je hoogstwaarschijnlijk met een koud gevoel achter zal laten, buiten de gedachte dat je zojuist vermaakt bent geweest. Het verhaal klopt maar is vooral te lang en de lijn is net wat te duidelijk. Einde weet daardoor ook niet echt iets met je te doen. Het zijn vooral de extraatjes die ervoor zorgen dat Army of Thieves nooit te ver buiten boven de middelmaat treedt.

Verder wel lekker vlot met een lange speelduur die snel over lijkt te gaan. Schweighöfer richt zich met zijn toevoeging aan het Of the Dead-universum vooral op het vermaak. Zijn personage had alleen eigenlijk geen eigen film hoeven hebben. Ik denk dat hij zelf gewoon graag nog een keer in de huid wilde kruipen van deze Ludwig Dieter. Hij levert gewoon degelijk entertainment af, dus ik heb er weinig over te klagen.

Mwa.

Niet een al te bijzondere film dit, heeft me nergens echt weten te overtuigen. Is toch wel een film waar een behoorlijk budget in is gegaan. Dit is overigens niet overal echt te merken in de kwaliteit van de film, want visueel is het niet al te bijzonder.

Schwarzenegger als koning is ook een bijzondere keuze, en doet dit niet al te overtuigend. Normaal vind ik hem echt prima, maar hier past hij niet echt. Chan staat er ook alleen maar voor zijn kunstjes, en Coogan is ook nogal naturel hier.

Wat wel leuk is is het verhaal, dat dan wel. Sommige locaties zijn mooi in beeld gebracht, de film had alleen wel wat korter gemogen. Duidelijk een kinderfilm met hier en daar wat meer actie maar voor de rest is het niet al te bijzonder.

Epische Oscarwinnaar.

Around the World in Eighty Days was een film die ik regelmatig op televisie voorbij heb zien komen, maar nooit echt de motivatie had om de film ook daadwerkelijk op te pikken. Toen de film nog een keer voorbijkwam, ben ik toch maar overstag gegaan. Het uiteindelijke resultaat bleek tegen verwachtingen in ook nog best mee te vallen.

Wat vooral opvalt zijn de cameratechnieken die soms worden ingezet om het als geheel wat vlotter te maken. Zo wordt er weleens een camera op een fiets of kar geplakt. Tegenwoordig niet echt iets waar we nog van opkijken, maar voor een film uit de jaren '50 vind ik dat een stuk indrukwekkender om te zien. Om te bedenken dat de film maar een budget van 6 miljoen had. Uiteraard had geld toen een andere waarde, maar ik blijf het indrukwekkend vinden.

Regisseur Anderson haalt verder uit met kolossaal opgebouwde setpieces. Vrijwel in elk dorp waar het groepje komt vindt er een groots evenement plaats. Het jammere is dat de luchtballon in het begin daarvan de meest boeiende is. Vervolgens is het leuk dat de film een grote variatie aan locaties kent, maar daar houdt het wel zo'n beetje op. Na enige tijd slipt het gevoel dat de heren op groots avontuur zijn er wel uit.

Zodra de film ook daadwerkelijk voorspelbaar begint te worden, beginnen de 188 minuten wel wat te wegen. Wat ik ook minder kon waarderen, was het feit dat de muziek van de film erg misplaatst aanvoelt. Nu zit je naar een film te kijken die technisch zijn tijd vooruit is, maar qua toonzetting nog steeds in de jaren '20 klemzit. Lijkt me dat de regisseur moeite had om van het tijdperk los te komen.

Voor de status en de prijzen die het gewonnen heeft is de film leuk om eens te bekijken. Het duurt alleen wel lang en erg vernieuwend is het niet, buiten het concept dat ze de wereld overreizen. Maar dat hebben ze daadwerkelijk niet gedaan, aangezien de meeste sets gewoon netjes zijn opgebouwd in eigen studio. Ik zal de film waarschijnlijk voor een groot deel snel weer vergeten.

Erg indrukwekkende Sciencefiction.

Ik ben absoluut geen fan van Villeneuve, en de rest zit allemaal tegen de 2,5* en 3,0* aan, maar jeetje, dit was een geweldig stukje sciencefiction. Nooit verwacht, ik ging zelfs met lage verwachtingen ervoor zitten, aangezien hij binnenkort van Netflix gaat, gelukkig heb ik hem niet gemist.

Adams is een sterke hoofdrolspeelster, nergens irritant en altijd realistisch, beheerst en sympathiek. Dit is precies hoe iemand zich zou kunnen gedragen op zo'n moment. De film pakt je eigenlijk al gelijk beet met wat chaos hier en daar en vooral die beklemmende toon die zo realistisch aanvoelt, terwijl het over aliens gaat.

Effecten zien er ook allemaal top uit, dit past perfect bij de realistische toon van het verhaal. Villeneuve bewijst dat het helemaal niet nodig is om met over the top geweld en spanning de kijker naar het scherm toe te trekken. Dit is eigenlijk gewoon meer een drama, verbonden met sci-fi en mystery.

Een voordeel is dat de drama ook echt werkt, je wordt er ook gewoon stil van. Loodzwaar en toch zo luchtig. Om met open ogen naar te kijken gewoon. De mystery is ook goed, door eigenlijk de aliens niet volop in beeld te brengen, waardoor o.a. de eerste ontmoetingen hou-je-adem-in momenten zijn.

De spanning is niet het eerste genre, maar toch is het de gehele film aanwezig. Er is altijd een soort beklemmende toon aanwezig. De 118 minuten gingen erg snel om, en ik had het echt niet erg gevonden als dit wat langer had geduurd. Ook door het gebruik van "news footage" is de film nog een stukje realistischer, dat ook gewoon perfect in de sfeer past.

Nooit verwacht dat Villeneuve mij weg zou blazen, en toch slaagt hij erin. Deze film kan gemakkelijk mijn favorieten in. Het enige minpuntje is dat het soms eventjes te veel op clichés leunt. Zoals dat Adams het risico neemt haar pak in dat schip uit te trekken was al te raden, en dat natuurlijk Rusland en China de aliens de oorlog verklaren was te raden.

Bijna perfecte sciencefiction dus. Heerlijk gewoon. En die twist is ook niet minder dan briljant, komt flink binnen.

Clichématige misdaadfilm met een aantal hilarische actiemomenten, waar regisseur Steven C. Miller duidelijk de meeste kracht uit put. Zeker voor hem komt dat binnen Arsenal goed uit, want wanneer het op de inhoud aankomt is er voor de kijker bitterweinig te beleven. Scenarioschrijver Jason Mosberg doet ook niet bepaald zijn best om enige vorm van originaliteit in het gebeuren te betrekken, waardoor vrijwel de volledige eerste helft van Arsenal te verwaarlozen is. Het acteerwerk is verder degelijk, maar niemand steekt erbovenuit. De finale is uiteraard wat een film als deze maakt, met doeltreffende slowmotionscenes die opvallend memorabel voor de dag komen en de meeste punten winnen voor de eindbeoordeling.

Niet best.

Maar op z'n beurt ook wel vermakelijk. Althans, als je de wil hebt om over de nodige rommel heen te kijken. Dat is mezelf overigens ook niet gelukt, want Branagh laat er behoorlijk wat gaten inzitten. Om dan te bedenken dat deze film meerdere keren is uitgesteld. Dan zou je denken dat ze ruim de tijd hebben om dit weer een beetje aan te passen.

Branagh vind zichzelf waarschijnlijk een stuk interessanter dan het merendeel van het publiek hem als regisseur vindt. Dat hij geen carrière heeft gemaakt kan je niet ontkennen, maar of hij ook goede films heeft gemaakt, daar valt wel over te twisten. Artemis Fowl is voor zijn doen een iets energieker uitstapje tussen de andere films die wat meer rust creëerde, maar klaarblijkelijk heeft dat behoorlijk effect gehad op de structuur van de film.

Veel interne rommel. Verhaal springt van hak op de tak, ontwikkeling tussen personages is plots en de film lijkt minstens de helft van het boek over te slaan. Niet dat ik het gelezen heb, maar het feit dat deze film als een soort snelle, filmische samenvatting aanvoelt maakt meer dan duidelijk dat het nogal een lastige opgave bleek om de papieren op het witte doek te krijgen. Branagh slaagt er dan ook niet in.

Gelukkig wordt de boel wat opgeleukt door aardige effecten waarvan er genoeg te bekennen zijn. Fantasierijk is het allemaal wel, in de verte ook wel creatief met wat redelijke camerabewegingen en een film die altijd in beweging is. Het ongenoegen over het verhaal begrijp ik volledig, maar op het visuele aspect ziet de film er meer dan redelijk uit. Samen met een korte spelduur (alhoewel dit eigenlijk niet had gemoeten) kom je er dan ook vlot doorheen.

Ik vond het voor zo'n kolossaal de grond ingestampte film nog best te doen, maar rommelig is het zeker. Ik vind het vooral een beetje zielig voor de kinderen die hierin meespelen. Ze doen het aardig, maar deze film kan voor hen een slecht startpunt betekenen. Ik wens ze in ieder geval succes. Branagh trouwens ook, want die lijkt na het falen van deze film weer terug te zijn gestapt naar materiaal waar hij meer voeling mee heeft.

Solide Spielberg.

Spielberg was een regisseur die ik op jongere leeftijd goed kon waarderen. Tegenwoordig lijkt echter de magie eraf te zijn en beginnen de mindere projecten van Spielberg ook door te schemeren. Gelukkig maakt Spielberg met A.I. weer een kleine comeback bij mij.

Ook weer een kleine verademing dat Spielberg hier bewijst weer degelijk een goed regisseur te kunnen zijn. Vroeger had ik vooral het idee dat hij vooral de juiste verhalen koos, maar soms schemert weer door dat zijn regiekunsten echt iets kunnen toevoegen. Ook hier dus.

Al verloopt de film niet altijd even soepel. Het voornaamste probleem is dat het altijd wel een beetje sterk is aangezet. Heel erg sentimenteel dat in het eerste half uur de film een beetje in de weg zit. Richting het einde komt het wat beter tot zijn recht, maar de slotfase had weer zijn eigen problemen. Vooral de komst van aliens is toch wat te veel. Al wordt er gelukkig goed mee omgegaan.

Soms knap gefilmd, en op visueel vlak erg geslaagd. Ver boven zijn tijd ook. Die 100 miljoen is dan ook goed, optimaal gebruikt. Gave designs door de film heen, en enkele hoogtepunten. Zoiets als Rouge City en de Flesh Fair zijn oprecht erg gaaf.

Film duurt lang, maar ik kwam er snel doorheen. Het is soms wel erg sentimenteel, en ik probeerde er tegen te zijn, maar zeker richting het einde wist het me toch wel weer mee te voeren waardoor ik er onmogelijk punten voor kan aftrekken.

Degelijk acteerwerk. Osment is soms wat irritant maar goed voor zijn leeftijd. Law is ook prima in zijn rol, wel iets te sterk aangezet. Qua acteerwerk vond ik er dan ook weinig bijzonder aan. Een ander kritiekpunt is dat de overgang van onderwaterwereld naar alien-ijswereld niet al te soepel verloopt. Het is te opvallend.

In het algemeen goed verrast. Spielberg kan dus nog wel degelijk goede films maken, alleen is A.I. bij lange na niet zijn beste. Wel 1 van de betere.

Wel leuk.

Briljante cinema vond ik The Artist nergens, maar dat zijn dan ook vooral verwachtingen die de winnaar van een Oscar schept. Als ik alleen naar het overzicht kijk van de 84ste Oscaruitreiking is het best logisch dat een film als The Artist wint. Ik heb niet alle tegenstanders gezien, maar deze film zou me persoonlijk dan ook wel opvallen.

Allereerst geweldig geacteerd door Dujardin. Bijzonder hoe het regelmatig oprecht leek alsof ik naar een poppetje uit de jaren '20-30 keek. Erg leuk gedaan en daar kan in The Artist geen enkel personage tegenop. Niettemin vond ik Bejo best sympathiek en Cromwell doet het ook absoluut niet verkeerd, maar halen geen moment het charme aan van Dujardin. Echt verbazingwekkend om zijn acteerprestatie te zien.

Visueel is het allemaal opgepoetst. Eigenlijk iets te schoon voor een film die zo'n oud stuk moet nabootsen, maar aan de andere kant houdt dat de boel kijkbaar. De eerste helft is verder meer dan vermakelijk. Pas in de tweede helft begon ik het gebrek aan creativiteit te merken. Het personage van Dujardin wordt wat vermoeiender en de onverklaarbare steun van Bejo over een periode van bijna 5 jaar is nogal kort door de bocht geschreven. Op deze manier vraagt een romantiekfilm teveel van je verstand.

Wat rest zijn een aantal schattige scenes, maar te weinig momenten die me als kijker echt hebben geraakt. De film deed me ergens denken aan Ed Wood. Ook zo'n resultaat die een oude film stilistisch probeert na te bootsen. Dan raakt een film me als Ed Wood een aanzienlijk stuk meer en vond ik The Artist vooral een hele simpele film die met name opvalt door Dujardin en de stijloefeningen. Jammer vind ik vooral dat een film die dan zo bijzonder wordt opgezet me eigenlijk nauwelijks gaat bijblijven, vandaar geen hoger cijfer dan een 3,0*.

Mwa.

Uiteindelijk is het een horrorfilmpje dat wel griezelig is soms, maar uiteindelijk niet heel griezelig weet te zijn. Daarvoor mist het simpelweg een ingrediënt. En dat ingrediënt is dreiging. Nergens voel ik maar een beetje spanning of dreiging.

Qua acteerwerk weet ik weinig toe te voegen. Veel karakters weten weinig te doen en dat ligt natuurlijk aan de manier van filmen. Iedereen staat dicht op elkaar en weet weinig toe te voegen qua acteren. Van alle was het wel ok, en dat is het dan ook wel.

Film duurt lang voordat ze de grotten binnenstappen, maar als ze binnen zijn begint de echte horror al tamelijk snel. Het eerste ongeluk was er al snel. Dan volgen de horrormomenten rap op, maar geen van alle maken veel indruk.

Eenmaal in het laatste half uur gaat het compleet los en wordt het vooral chaotisch. Er komt zo veel snel achter elkaar dat je je afvraagt waarom de personages nog van die domme dingen doen. Het is simpelweg te veel achter elkaar, waardoor het buiten de found-footage nog een stuk chaotischer wordt.

Maarja, het vermaakt er wel mee. Soms een eng momentje, maar dat was het dan ook wel weer eigenlijk. Wel grappig dat dit daadwerkelijk in de Catacomben van Parijs was gefilmd.

Matig geheel.

Al had ik nog wel korte hoop na het zien van de eerste 3 minuten, waar ik oprecht nog wel een glimlach vandaan kon toveren. Echter waren de andere 136 minuten andere koek, en bleek de film helaas in het genre te vallen van komedie waar ik niet zo dol op ben.

Wel een Nicholson die behoorlijk goed op dreef is. Hij is dan ook wel knipt voor deze rol, en speelt hem dan ook met verve. Heeft een perfecte uitstraling, perfecte charme voor deze rol. Bovendien zie ik Nicholson persoonlijk als 1 van de beste Amerikaanse acteurs ooit.

Echter wordt Nicholson niet bepaald geholpen door de film om hem heen, die me nagenoeg nooit echt mee wist te nemen. Opvliegerige types vliegen regelmatig om je oren en bovendien zijn ze allemaal nogal karikaturaal. Het is moeilijk om een band op te bouwen met 1 personage in deze film, boeide me eigenlijk niet veel als er eentje plots werd overreden door een truck.

Humor is ook niet echt mijn ding. De humor komt meestal van het karakter van Nicholson, en daar komen dan nog weleens de glimlachjes vandaan. Maar de ietwat Amerikaanse humor en voornamelijk de humor van Hunt vliegt de bocht uit. Vooral omdat het allemaal gewoon niet echt grappig is.

Film duurt bovendien ook nogal lang en weet helaas niet al te veel te doen om zo'n behoorlijke speelduur te rechtvaardigen. Ik krijg geen enkele band met een personage en de drama en persoonlijke problemen van de karakters weten me niet te raken. Hunt is nogal inwisselbaar, Kinnear is nagenoeg onzichtbaar en ook Gooding Jr. lijkt nogal geforceerd grappig te spelen.

Het werkt ook allemaal toe naar een aantal laatste minuten waar ik ook eigenlijk geen sympathie voor op kan wekken. Ik merkte pas een opbouw in liefde tussen Hunt en Nicholson in de laatste 30 minuten, en als er al 100 minuten voorbij zijn gegaan gaat die opbouw nogal snel. Dat ze uiteindelijk verliefd worden, heel lief en schattig, maar ik kan er geen sympathie voor opwekken als de liefdesopbouw niet veel voor weet te stellen.

Geen vermoeiende zit echter, en Nicholson speelt zijn rol met verve. Daarvoor ken ik geen genadeloos laag cijfer toe.

Hm.

Als oorlogsfilm toch net wat te kort door de bocht om echt indruk te maken. Het komt wel met een onderwerp waar ik persoonlijk nog niet eerder een film over heb gezien. Wel waar dit soort onderwerpen voorbijkomen, maar geen volledige focus krijgen.

In ieder geval wordt de film met de juiste sfeer en regie gebracht. Rauw en realistisch. Sfeer van de omgeving komt sterk naar voren, en het wegnemen van de soundtrack op confronterende stukjes komen de film ten goede. Dat levert ook enkele harde stukjes op.

Een beetje jammer dat de film op te lege momenten de soundtrack juist op het maximale volume smijt. Voelt net wat te sentimenteel en goedkoop aan. Maar ik was allang blij dat het niet gebeurde tijdens de verkrachtingsscènes. Wat zou dat een partij vreemd aangevoeld hebben.

Film zelf is ook net wat te kort eigenlijk. Het leiden van de vrouwen is niet van al te lange duur. Niet dat ik daar zo graag naar kijk, maar als je het in een oorlogsfilm doet, doe het dan met de juiste lengte, want dat zorgt voor de juiste impact. Die bleef in dit geval helaas uit bij mij.

Eenmaal de film overgaat in de opbouwende romantiek tussen Štukan en Petrović doet de film een aantal stapjes terug. Vooral omdat het een beetje makkelijk aanvoelt. Bovendien vind ik het een nogal bizarre keuze. Het zal vast wel gebeurd zijn, maar zoals het hier afgebeeld wordt vond ik het niet erg geloofwaardig.

Qua oorlog voelt het allemaal dus net wat te gehaast en vluchtig aan. Er had net wat meer focus op de confrontaties zelf gemogen. Ik kick er zeker niet op, maar dit voelt te haastig aan. Een echt sterke impact heeft het daarom niet op mij. De laatste 10 minuten zijn echter wel weer wat beter, maar ook opnieuw net wat te gehaast. Maar het einde is wel zeer gepast. Lijkt me ook vreselijk, een kind krijgen van je verkrachter.

Niet slecht, maar net wat te gehaast. Omdat ik eigenlijk niet echt een dreun kreeg van de film geef ik het niet hoger dan een 3,0*.

Regisseur Flying Lotus komt wederom aanzetten met een originele kijk op het visuele vlak, waar Ash optimaal van profiteert. De wereld wordt kleurrijk en uniek neergezet, met een fijne mix tussen digitale beelden en praktische effecten. Specifiek de finale dendert lekker door, maar het uur dat daaraan vooraf gaat is aanzienlijk trager. Het acteerwerk is spijtig genoeg niet sterk genoeg (vooral Aaron Paul oogt ongemotiveerd) om dat te compenseren, waardoor Ash niet ontdaan is van een aantal saaie momenten. In vergelijking met Kuso is deze film ook beduidend minder ambitieus, maar dat gebruikt Flying Lotus volop in zijn voordeel door gefocust in te zetten op fijne genre-elementen.

Ash and Bone is een film die meelift met het recept van bijvoorbeeld TCM. Het zet puur in op het concept van een aantal protagonisten die worden aangevallen door gekken diep in het bos of bovenop de lokale berg. Bijzonder geslaagd wordt dat hier niet uitgevoerd, wel mikt regisseur Wallen net wat meer op vermaak en worden er toch wel pogingen ondernomen tot wat smerigheid. Films gebaseerd op TCM-achtige taferelen hoeven uiteraard niet volop in te zetten op het visuele aspect, maar deze film in het bijzonder had wel iets interessanter mogen zijn voor het oog. Je camera oppakken en neerplanten in het bos is toch net te makkelijk. Daarnaast raast het met 98 minuten ook net wat te lang door. Met een wat pakkender tempo was dat minder een probleem geweest, hier wordt het op den duur een lange zit. Toch, in vergelijking met een hoop andere horror tegenwoordig, viel me dit nog mee.

Gamefilm.

Deze film werd overladen met kritiek en kreeg weinig lof, en dat begrijp ik ergens ook wel. Ik denk dat ik de film zomaar beter vind omdat ik de games nooit heb gespeeld. Ik game in het algemeen gewoon weinig, dus dit soort hypes gaan altijd een beetje langs me heen. Het zorgt er wel voor dat ik er lekker blanco in kan gaan.

Films waarbij de hoofdpersonages via een apparaat of portaal naar andere dimensies reizen om daar missies uit te voeren blijf ik geweldig vinden, en Assassin's Creed weet er soms ruimschoots van te profiteren. De werelden zien er prachtig uit, al is het jammer dat ze hier maar bij beperkte tijdsperiodes zijn gebleven. Visueel zien ze er allemaal prachtig uit, maar dan hoop je toch op iets meer variatie.

Het acteerwerk is mwa. Fassbender kan weinig met zijn rol en hetzelfde geldt voor Cotillard. Sowieso is die tweede een veel te goede actrice om nog in dit soort films mee te spelen. Tijd voor haar om weer scripts te lezen voordat ze ergens aan begint. Assassin's Creed is namelijk een simpele popcornfilm die denkt dat het heel slim is, maar eigenlijk helemaal niet is.

De gemiste kans van de film is dat het zijn finale in de "echte" wereld laat afspelen, en die actiescenes zijn wat minder aantrekkelijk op visueel vlak. Deze film is soms briljant te noemen met wat het aan de kijker presenteert, al mist het wat inhoudelijke ondersteuning. Voor een film die redelijk wat sentimentele dingen erbij sleept is het namelijk te leeg, maar dat neemt niet weg dat het een vermakelijk ritje blijft.

Goede actiescenes, leuk concept en een speelduur die wel wat aan de lange kant is maar nooit overboord gaat. Wanneer de echte finale aanbreekt valt de film tegen, en er mist wel wat variatie, verder blijven dit soort films best aardig om een keer te kijken op een regenachtige middag. Deze vorm van cinema zal nooit geweldig worden, maar qua vermaak komen ze een heel eind.

Aardig in elkaar gezette actiefilm van regisseur Ernie Barbarash, die hiermee de kwaliteiten van Jean-Claude Van Damme en Scott Adkins goed weet te benutten. Assassination Games moet het hebben van een aantal opvallend gemene momenten en een verhaal dat daadwerkelijk iets om handen heeft. Dat gaat wel gecombineerd met een hele rits aan clichés die iets te makkelijk worden ingezet door scenarioschrijver Aaron Rahsaan Thomas. De volledige finale stelt vanwege de lange opbouw ook teleur, maar uiteindelijk vermaakt het allemaal prima en doen de twee heren het verdienstelijk genoeg.

Zoveel potentie.

En toch is het zo'n teleurstelling geworden, alhoewel het niet slecht is uiteindelijk. Maar het zijn vooral de verwachtingen die ik had geschept die de film waarschijnlijk de das omdoen. Deze film heeft waanzinnige momenten, maar laat ook een hoop punten liggen.

Deze film was 1 van de films waar ik het meeste naar uitkeek. Toen het bleek dat er een zeer gewelddadig randje aanzat was ik verkocht. De trailer zag er ook erg sterk uit. Kreeg inderdaad vibes van The Purge maar die komen pas los richting de helft en de slotfase van de film.

Er is gekozen voor een dromerige aanpak terwijl de trailer een heel ander soort film leek te beloven. Ik dacht dat dit een vlotte high-school film met een splatterfinale ging worden. Maar uiteindelijk is het toch wel trager en meer artsy en dat komt de film niet altijd ten goede. Daardoor voelt het toch iets te veel aan als onzin i.p.v. een satire.

Acteerwerk is niet erg bijzonder. De vier dames zijn toch wat kleurloos. In het eerste deel waren er een paar sterke scenes te bekennen die wat druk op de kijker leggen op een sterke manier, maar die momenten zijn toch schaars. Jammer, want dat soort beelden hadden de film juist een beetje kunnen redden.

Nadat het eerste deel, traag of dromerig of niet, best wel vlot voorbij ging ging ik me daarna klaarmaken voor de finale die schijnbaar erg gewelddadig zou zijn. Ik kan je vertellen, het valt best mee. Inderdaad hier en daar expliciet gespat met bloed maar dit gebeurd maar een stuk of 2-3 keer. Voor de rest vooral wat geweerschoten en met bloed bespatte muren en vloeren.

De scene waar de camera langs de ramen en door de deuren heen zweeft was van ontzettend hoge klasse. Daarna krijgen we een finale die de druk mist, bloederige beelden of niet. Het gevoel van hulpeloosheid en chaos ontbreekt nogal en het voelt nogal mainstream aan terwijl het eerste deel nog best artsy was.

De power-puff girls-achtige finale sloeg de plank ook een beetje mis. Dat voelt toch wel net wat te kinderachtig aan. Ook wanneer de mannen en vrouwen tegenover elkaar gaan staan waarbij de film vervolgens eindigt, was een grootse misser. Wie vond dat een goed idee? Laat dan in ieder geval een paar glimpsen zien i.p.v. een korte aftermath.

Het is duidelijk een satire, met enkele erg geslaagde momenten, maar met een finale die veel kansen laat schieten. Jammer, want ik keek er erg naar uit.

Prima.

Wel bijzonder laag beoordeeld hier op MovieMeter, want ik vind dit eigenlijk nog best een prima filmpje. Misschien wel iets te gehaast, waardoor het nooit zo'n film kan zijn waarbij je op een compleet ander spoor wordt gezet eigenlijk.

Thompson is best aardig als nerd. Hij is nog jong hier, en laat best zien dat hij wat aankan met acteren. Als nerd is hij al prima, maar soms als hij ook echt wat mag laten zien kan hij best uithalen. Barton staat er inderdaad voor de looks, maar ziet er ook best goed uit.

De film verloopt best vlot. Qua komedie is het niet al te best, vond de rol van Willis net iets te onwerkelijk en overdreven. Alhoewel Willis zelf best lol lijkt te hebben in zijn rol, past het eigenlijk gewoon niet helemaal in deze film waardoor het lijkt alsof er 2 soorten films in 1 film zitten.

De mystery is niet al te boeiend, en het verloopt iets te haastig en pakt te slordig uit waardoor het nooit echt een topper kan worden helaas. Maar het blijft best fris en verveelt nergens. Vooral omdat de dommige komedie nooit de overhand neemt.

Een brave film, die weet te vermaken. Veel meer is deze film niet en wil waarschijnlijk ook niet bepaald veel meer zijn. Best vermakelijk op zijn tijd.

Aardig.

Ik zal me er maar bij neer moeten leggen dat Carpenter en ik nooit goede vriendjes gaan worden. Niettemin was dit weer een betere film, want de laatste tijd zaten de films die ik van hem zag voortdurend tegen een 2,0* aan. Ondanks dat dit cijfer ook niet geweldig is is deze Assault on Precinct 13 kwalitatief best degelijk te noemen.

Toch ga ik maar zeggen dat ik de wat gladdere en snellere remake prefereer over deze film. Deze film is wel wat unieker, en dat is voordelig. Helaas ook een stuk saaier en het duurt lang voordat de film echt opgang komt. Buiten een kind dat bruut afgeknald wordt biedt de film ook niet genoeg verrassing. Het verhaal is wel origineel te noemen, maar ik mis toch wat plotse verrassingen tijdens de opbouw.

Het acteerwerk is best matig te noemen, vooral door de onkunde van de cast om echt interessante personages neer te zetten. De namen was ik na afloop in ieder geval weer vergeten, en bovendien is de status tussen de personages vanaf het begin ook bekend zonder het überhaupt uit te hoeven leggen. Ik mis toch een beetje een eigen smoel hier en daar, maar compleet leeg zijn ze uiteraard niet.

De regie is niet echt zoals de andere Carpenterfilms, die overlopen van bombast en harde geluiden. Nee, deze film pakt het allemaal wat rustiger en stiller aan. Dit weet hier en daar uitstekende dreiging te creëren. Zo'n scene waarin een agent naar de stille buitenwereld gluurt blijven sfeervolle stukjes. Eenmaal alles wat losser raakt wordt het wat minder. Carpenter mag dan voor een lange tijd goed het beperkte budget verstoppen, tijdens de finale breekt het toch echt wel door.

De actie is wat aan de saaie kant omdat het nooit echt spannend in beeld gebracht kan worden, maar de film duurt verder niet lang en steunt op de stilte die het tussendoor neerzet. De setting kon me best smaken, de opbouw is wat lang maar daarna weet het voor een aardige tijd te boeien. Ik mis wat eigenzinnigheid vanuit de schurken, die nu vooral figuurtjes zijn die er gewoon staan. En maak me niet wijs dat dit de bedoeling is, want het eerste halfuur kende toch wel 3 duidelijke gezichten.

Assault on Precinct 13 is geen slechte of middelmatige film. De regie is soms sterk, de beelden soms sfeervol, maar echt geweldig vond ik het niet. Een ietwat beperkte finale en een net wat te lange opbouw zorgen ervoor dat mijn aandacht nooit optimaal naar de film kan gaan. Naast het centrale stuk van de film dan, want die kende toch wel een aantal zeer sterke beelden.

Leuk.

Was eigenlijk het plan om het origineel te zien, aangezien die zondagavond op Veronica moest komen, maar ze besloten toch maar om de remake dus uit te zenden. Toen die maar gekeken, want waarom ook niet. Je kijkt namelijk op dat moment toch al.

Het viel allemaal best mee. Het geeft me gelijk ook iets hogere verwachtingen voor het origineel, al lijkt die vooral spannender te zijn. Deze was niet spannend, vooral leuk. En daarbuiten zag het er ook gewoon heel goed uit qua visueel niveau.

Wat gelijk opvalt is dat er veel aandacht is gegaan om een wintersfeertje te maken. Deze komt erg goed los en zorgt ervoor dat het best wel leuk wordt zo. Ook de pakjes van de indringers met de felle brillen op zagen er leuk uit. Qua designs en omgeving zat het dus wel snor.

Sowieso hangt er wel een leuk sfeertje. Hawke doet het prima in een wat vertrouwde rol, Fishburne is lekker op dreef en een paar degelijke bijrollen. Zelfs Bello was uit te staan. Byrne was echter een wat standaard schurk die nergens echt veel indruk wist te maken helaas.

Vooral het moment wanneer de gevangenen zich aansluiten bij de agenten begint de film lekker op dreef te komen en wordt het verhaaltje erg entertainend. Ook fijn dat relatief grote karakters gewoon afgemaakt worden. Je zou denken dat Bello het overleeft en een relatie begint met Hawke, maar ze wordt gewoon afgemaakt. Lekker koel.

Samen met degelijke actie, een gave visuele look en een goed tempo zorgt het ervoor dat deze film best geslaagd is. Alleen had er iets meer dreiging mogen zijn en de sfeer binnen mocht wat intenser. Actie zelf mocht ook iets grafischer en bloederiger. Voor de rest toch weinig te klagen.

Best prima.

Typische horrorfilm die enkel als tussendoortje dient en zich vooral op young adults richt. Veel meer dan dat is het niet en pretendeert het ook niet te zijn. Erg speciaal is de inhoud ook niet, maar wel vermakelijk ten top en dat is de redding geweest van Assimilate.

De cast is ook opvallend genoeg best prima. Ik kon er een hoop tijdens het kijken al opnoemen, maar ik kijk dan ook young adult best graag. Personages zijn niet al te bijzonder, de rollen zijn ook wat mak geschreven, maar op z'n beurt wordt er ook niet slecht geacteerd. Vooral Matichak doet het best aardig.

De film kent een hoog tempo, mede omdat het verhaal zo onrustig wordt verteld. Alles moest er blijkbaar heel snel doorheen, en Murlowski bracht na deze film nog twee andere films uit dus de haast zal er vast wel geweest zijn. Dat levert een wat afgeraffeld maar vermakelijk resultaat op.

Visueel is het wel oké. De CGI is niet van het hoogste niveau maar de huizen en het dorpje zelf zijn prima ingericht. Genoeg kundigheid te bekennen in de decoratie. Enkele scenes zijn ook opvallend groots opgezet, zoals het omkeren van het huis met alle meubelen erin. Bovendien ligt het tempo net zo hoog als de haast die zich blijkbaar achter de schermen bevond.

Mede dankzij de vaart van de film en de korte speelduur is het allemaal erg makkelijk uit te kijken. Wel is het allemaal wat slordig en afgeraffeld. Eng is het ook zeker niet, dit is een tienerhorrorfilm, dus dat moet je ook niet verwachtten. Origineel is het ook allemaal niet aangezien het verhaal is gekopieerd van Invasion of the Body Snatchers, maar wel iets vlotter uitgevoerd.

Nu heb je dus vooral vermaak voor je kiezen dat tevens niet te lang duurt. Een echt tussendoortje voor de liefhebber. Wel een tussendoortje dat niet erg spannend of bijzonder wil worden, helaas. Er zit wel wat budget achter verscholen, maar het is toch echt de slordigheid en onrustigheid in het schrijfwerk dat het eindresultaat een beetje de nek omdraait.

Regisseur Adrian Teh lijkt door middel van Maleisië graag te willen bijdragen aan de overige Aziatische knokfilms, maar wacht veel te lang met het uiteindelijke spektakel. Het eerste uur bestaat voornamelijk uit de interactie tussen Iedil Dzuhrie Alaudin en Hairul Azreen. Ook de geschiedenis om de tweede helft beter te rechtvaardigen wordt uitgebreid uit de doeken gedaan, maar Teh voegt zo weinig originaliteit en passie toe aan dit verhaal dat het vooral een rekkende ervaring wordt. Visueel vangt The Assistant qua kleurgebruik gelukkig genoeg aan om de film te voorzien van een redelijk moderne inslag en de actievolle tweede helft boeit met gemak. De plotwending is wat willekeurig en geforceerd ingebracht, maar eenmaal de registers opengaan weet Teh voor een redelijk vermakelijke film te zorgen. Spijtig genoeg is 124 minuten veel en veel te lang om een gebeuren als dit naar het doek te brengen en mist de film wat dynamischere regie om de actiescenes wat extra kracht bij te duwen.

Regisseur Wes Anderson blijft een vakman binnen zijn industrie en daardoor is ook Asteroid City weer een uiterst verzorgde en gedetailleerde film. Dit keer alleen met een wat minder ambitieuze inhoud en meer focus op de mafheid van de desbetreffende wereld. De sciencefictionelementen worden vooral ingezet als ondersteuning van de komedie, die dankzij de goed presterende cast best effectief voor de dag komt. Echter is het allemaal ook wat aan de droge kant, waardoor de tweede helft eigenlijk een beetje stilvalt. Anderson heeft zijn films in het verleden beter afgeleverd en deze film voelt daardoor eigenlijk te bekend en veilig aan, maar het ziet er allemaal wederom prachtig en creatief uit.

Heel matig.

Alleen gekeken vanwege de cast. Ondanks de recensies dat Depp hier verre van zijn beste rol speelt is het toch vaak wel een acteur waar ik benieuwd naar ben. Theron heb ik nooit ongelooflijk bijzonder gevonden maar redelijk als actrice.

Om een beetje positief te beginnen, soms wat het inderdaad best sfeervol. De nachtmerrie, de trein en de donkere gangen kluis waren best leuk gefilmd. Theron acteert redelijk maar Depp is inderdaad een tegenvaller, niet dreigend en alsof hij er geen zin in had.

Maar daar is ook alles mee gezegd. De film is langdradig en saai, dialogen om van te huilen, er gebeurd vrij weinig en een echt ongelooflijk verhaal is ook ver te zoeken. Redelijk cliche en schrikmomenten die ook gewoon niet werken.

Grote tegenvaller, terwijl er met het idee zo veel meer gedaan kon worden. Jammer..

Popcornhorrorfilm met slecht acteerwerk en een hoop bombarie dat voor griezelige spanning moet doorgaan. Regisseur David R. Ellis staat vooral in het kader van geluid en dus is er constant wat groots te horen in Asylum. Alhoewel het tempo er effectief mee wordt opgeschroefd, is er mede daardoor voor de spanningsboog totaal geen ruimte om te stralen. Neem daar een hoop absurde scenes bij en je hebt een film die door menig kijker amper serieus genomen zal worden. Wel werkt de snelheid in het voordeel van het geheel en is er altijd wat aan de hand, maar Ellis toont zichzelf hiermee vooral een matige regisseur met weinig controle over zijn projecten.

Leuk.

Toch wel weer een leuk horrorfilmpje uiteindelijk, waarbij het me helemaal niets uitmaakte dat dit niet uit de Amerikaanse handen kwam. Ik denk dat het beter is dat dit uiteindelijk door een Argentijnse regisseur gemaakt is, want die wist duidelijk wel wat hij deed.

Alhoewel de horrorfilm best simpel is qua opzet, is de uitwerking gewoon leuk. Het eerste deel deed me heel erg denken aan enkele urban legend verhaaltjes. Het had een bijna sprookjesachtige sfeer erdoorheen vermengt waardoor het een vreemd, fantasierijk charme over zich heen had.

Rugna heeft geen hoogstaande horrorfilm gemaakt, maar wel 1 die spannend is soms en ook vermaakt. Er zijn genoeg interessante stukjes in vermengt waar er enkele van leuk zijn uitgewerkt. De schaduwbeeld had wel iets meer belicht mogen worden, maarja.

Acteerwerk was prima. De film zelf begint aardig akelig en soms wordt het ook spannend. Alhoewel er heel veel horror is en weinig drama, blijft de film boeien. Zo zie je maar dat je niet onnodig veel drama of komedie erin hoeft te plaatsen om een filmpje af te leveren die volop voor horror gaat. En deze moest ook gewoon alleen voor de horror gaan.

Veel berichten spreken hun lof uit over dat kindje en de beginscenes, maar ik vond de allerlaatste scène een perfect voorbeeld van goed opgebouwde horror. Veel dreiging, waardoor het echt spannend is. In het algemeen vond ik het een geslaagd horrorfilmpje dat niet te lang duurt, vermaakt en spannend is.