Opinions

Episch spektakelstuk dat qua niveau op dezelfde lijn zit als de voorgaande hoofdstukken. Avatar: Fire and Ash is daarmee min of meer weer een ellenlange herhaling van clichematige problematiek en een collectie van onenigheden die de familieleden met elkaar hebben. Aangezien we vóór deze film al een ruime 350 minuten met deze personages hebben doorgebracht, is het een totaal raadsel waarom men nog altijd zo infantiel en moeilijk met elkaar om blijft gaan. Origineel is het allemaal in ieder geval niet; gelukkig haalt regisseur James Cameron nog altijd het maximale uit de visuele beelden. De actiescenes zijn spetterend, de effecten van hoog niveau en de slotfase kijkt bijzonder lekker weg. Dit derde deel biedt voor de liefhebber genoeg om niet te vervelen en rechtvaardigt zijn bestaan met de bijzonder gedetailleerde aankleding gemakkelijk, maar langzamerhand mag Cameron meer investeren in daadwerkelijke inhoud. De ideeën beginnen op te raken.

Degelijke film.

Het viel me toch aardig mee, al maakte het niet de verpletterde indruk die deel 1 maakte toen ik deze voor het eerst zag. Alhoewel datzelfde deel bij de herziening een stuk minder indruk maakte, vond ik het nog altijd een technisch indrukwekkende film. Dit tweede deel is eigenlijk precies dat. Een enorm dunne inhoud en een ellenlange opbouw maar bijgestaan door indrukwekkende visuele techniek.

Om te beginnen zitten er genoeg schitterende effecten en adembenemende onderwaterbeelden tussen. Camerons obsessie met water is ook in dit deel van Avatar te merken. Toen ik er voor de eerste keer over las kon ik een glimlach dan ook niet bedwingen. De keuze om de focus van de relatie tussen Saldana (vreselijke actrice) en Worthington te verleggen naar de familie vond ik sterk. Ik kon namelijk niet nog een keer al dat romantiekgedoe aan, nu is de film net wat diepgaander en meer divers. Om daar echter op terug te komen, ik denk dat Cameron zijn eigen film wat intelligenter inschat dan het daadwerkelijk is. Het is nogal clichématig. Niets komt verrassend en Cameron introduceert geen enkel sterk of memorabel figuurtje.

Champion ziet er als Spider bijzonder knullig uit. Als ik dat kostuum aanhad zou ik echt voor lul lopen. De keuze van Cameron om opmerkelijk veel primitieve elementen toe te voegen vind ik ook wat vreemd, zeker in een film die aan de andere kant zeer indrukwekkende tech neerzet. En dat terwijl ze in de finale prima overweg kunnen met zwaar kogelgeschut. Visueel ziet dit deel er overigens absoluut beter uit dan het eerste deel, maar de techniek is ook een stuk verder en alles loopt net wat vlotter en gedetailleerder. De wereldschepping is niets meer dan geweldig en de spectaculaire finale mag er absoluut wezen. Dat enorme vrachtschip dat kantelt is natuurlijk fantastisch.

Ik vind het geen perfecte opvolger, maar de techniek van Cameron is dusdanig indrukwekkend dat ik er niet minder aan kan geven dan een keurige 3,5*. Het is echter nogal een brave invulling. Clichés volgen elkaar te rap op waardoor de film als geheel veel te voorspelbaar blijft. Om het dan alsnog voor 192 minuten te laten lopen is onbegrijpelijk, je weet namelijk in principe toch al waar het heengaat. Complex is de film allerminst. Een derde deel lijkt me niet nodig, al bouwt Cameron er wel naartoe. Ook dat vind ik onbegrijpelijk. Dan heb je zo'n indrukwekkend CV en ga je met pensioen door met volstrekt voorspelbare Hollywood-formules te eindigen. Dan vond ik de eerdere projecten van Cameron een stuk ruwer, grover en gaver.

Uiteraard is dit geen slechte film, maar niettemin zo plat als een dubbeltje als we iets dieper dan de visuele laag kijken. Als er een derde deel komt, kijk ik die. Vooral omdat ik ergens wel vertrouwen blijf hebben in Cameron als regisseur, maar dit deel was absoluut geen meesterwerk. Jammer uiteraard, maar het was te verwachten.

Lekker.

Zag dezelfde dag nog Hard Target 2 met Adkins, en om dit dan zo te zien is toch wel zeker een behoorlijke verademing. Adkins past namelijk perfect in deze rol, doe daar een aardige vechtkunst bij en je hebt een ideale hoofdrol in je film. Als simpele actieheld is Adkins dan ook wel 1 van mijn favorieten.

Avengement is eigenlijk een typische film die je weleens op RTL7 tegenkomt in de avonduren, maar het verschil is dat deze wat beter geregisseerd is. Ook een actiefilm die wat verhaal biedt, maar doet hier bij vlagen te ingewikkeld of slim over. Gelukkig blijft de film weten dat het een simpel gebeuren is uiteindelijk.

Adkins mept er behoorlijk op los en doet het qua acteren ook erg aardig. Ook de andere acteurs doen het aardig. Typisch Engels gelul, maar de acteurs blijven het altijd erg aardig en overtuigend doen. Het maakt de film als geheel natuurlijk wat leuker.

De actie is soms grafisch, maar de meeste klappen komen niet helemaal aan door de te actieve montage. De actiescènes tonen pit, en hebben ook wel een vorm van adrenaline, maar uiteindelijk worden ze te veel herhaald. De regie knipt en plakt veel, maar uiteindelijk is er daardoor de lol een beetje vanaf helaas.

De meest grafische beelden worden zo ook bijvoorbeeld eraan geplakt. Lange takes worden niet getoond. Het had de film veel goed kunnen doen, een keertje een iets andere scene dan alleen maar van hetzelfde geknok, maar wellicht waren daar de middelen niet voor. Gelukkig is de actie voor de rest niet slecht en tamelijk hard, dus uit te kijken is het zeker.

Charmant geschoten voor de rest. Overtuigend geacteerd door de cast. De poster is dan net wat te goedkoop, hou er maar rekening mee dat dit puur knokwerk is en niet veel meer of minder. Soms wil de film iets te slim zijn, de zoveelste twist begon zijn impact te verliezen, maar qua entertainment is de film goed uit te kijken. Bovendien houden ze het zelfs onder de 90 minuten. Extra fijn natuurlijk.

Leuk.

Begon niet al te best alleen, best wel saai voor een film met zo'n enorm budget. Het was echt wachten op de slotfase, want alle 100 minuten die daarvoor kwamen waren niet amusant genoeg om echt bij het verhaal te blijven. Gelukkig maakt de laatste 45 minuten dan heel veel goed.

Een sterrencast, maar dit keer vond ik het net iets beter werken dat de latere Infinity War. Maar daar was de cast zo ontzettend groot dat je niet alles optimaal kan laten werken. Hier werkt het nog wat beter, al was geen van allen nu echt groots bezig.

Leuke special effects, die altijd wel weten te vermaken gelukkig, alleen jammer dat de film best lang duurt voor een verhaal dat uiteindelijk niet zo ongelooflijk bijzonder is. Gelukkig wel een redelijk vermakelijk verhaal dat net genoeg weet te boeien.

En dan die overheerlijke slotfase, waar alle remmen eindelijk losgaan en heerlijke actie het scherm overspoelt. Hele gave designs met de gigantisch vliegende insecten of wat het ook mogen zijn en Hiddleston vond ik dan wel een vermakelijke schurk die niet zo overdreven sterk is maar leuk genoeg om tegenaan te kijken.

Het goede aan de slotfase is dat de actie ook echt een kick weet te geven en echt vermakelijk weet te zijn waardoor ik opeens optimaal geboeid aan het kijken was. Daardoor ging de eindbeoordeling toch nog net een stukje hoger omdat ik het uiteindelijk wel heel leuk vond. Daarbij is de actie af en toe ook geholpen door leuke camerabewegingen hier en daar die de actie gelukkig volop in beeld brengt.

Voor de rest ideaal kijkvoer, redelijk lange zit maar uiteindelijk is de actie spectaculair genoeg in het einde om het allemaal leuk te laten eindigen. Nog eens deeltje 2 opzetten, en van het jaar eens Endgame bekijken.

Ok.

Typisch weer een film die vooral dom vermaakt, alhoewel ik dit deel een stukje minder geslaagd vond dan zijn voorganger The Avengers . Met de opvolgende delen Infinity War en Endgame kan ik het wat moeilijker vergelijken, want de toon lag daar heel anders.

Dit deel gaat tenminste nog vooral voor de actie en nog niet zo veel emotie. Alhoewel de toon wat donkerder is dan de voorganger, ligt het tempo nagenoeg hetzelfde, behalve dat ik het eindspektakel niet meer zo indrukwekkend vond.

Visueel is het wel in orde, maar dat mag ook wel met 1 van de duurste films ooit gemaakt. Actie is niet altijd even mooi in beeld gebracht en mist wel wat adrenaline, het ziet er wel heel goed uit en mag dan ook wel best groot opgezet zijn.

Acteerwerk is wederom iets wat ik wel had verwacht van de Marvels. Grote namen, maar weinig die echt weten te overtuigen. Allemaal voeren ze hun karakter wel voldoende uit, maar geen weet echt heel gaaf te zijn of je echt mee te nemen.

De film weet nooit echt optimaal gaaf te zijn, maar de 142 minuten vermaken best goed en de film is zo ook geen lange zit om uit te kijken. Veel actie vermengt met wat saaie dialogen, maar eenmaal de actie echt los is gebarsten, is het wel vermakelijk.

Door het visuele niveau van de film ga ik het nog een voldoende geven.

Tussenin.

Endgame zit er erg tussenin voor mij. Aan de ene kant vond ik het wel teleurstellend op een hoop fronten, maar Endgame heeft een paar erg krachtige momenten. Het is dan wel opvallend wat een ongelooflijk budget erin is gegaan, want visueel vond ik het niet veel beter dan alle andere Marvel films. Maar met de eerste scene wordt de toon wel gezet.

Qua acteurs is de film weer behoorlijk geboost door starpower, maar slechts enkele rollen komen echt uit de verf. De ruimte is er wel wat meer voor echt acteerwerk, maar heel erg overtuigend wordt het dan ook weer nergens, vind ik althans.

Visueel blijft het vaak nog redelijk spectaculair en groots opgezet, maar of het boven andere marvel films uitkomt? Niet echt voor mij. Dan blijft het vooral op hetzelfde niveau. De CGI op karakters zoals Thanos en Hulk blijft altijd nog wel heel opvallend en dat is soms wel een groots element.

De film bevat een opvallend hoog drama gehalte, maar dat is uiteindelijk alleen niet weer zo vreemd. In de finale van de Avengers films (al betwijfel ik het aangezien het goed blijft verdienen) is het wel begrijpelijk dat er iets meer de tijd wordt genomen (in de vorm van 3 uur) om het verhaal te vertellen en de gaten weer te vullen.

De drama is nog best goed eigenlijk, het boeit, en is zelfs waanzinnig sterk op het einde met de oude Cap America en de dood van Stark. Goed dat de gebroeders Russo dan op het moment van sterven even de knetterende muziek weghalen zodat het effectief even versterkt wordt.

Daarbij nog enkele sterke momenten waarvan de kippenvel van krijgt, wanneer iedereen weer terugkeert bijvoorbeeld. Maar voor de rest is de 3 uur goed uit te kijken en verveelt het niet bepaald, ondanks de soms wat uitgerekte momenten. Het is dan ook wel jammer uiteindelijk dat de "Endgame" wat afgeraffeld aanvoelt. Vrij kort, en uiteindelijk wel over met een (letterlijke) knip van de vingers. Het had daar allemaal wel wat uitgebreider gemogen zodat de waanzinnige bijeenkomst echt beloond wordt met een gaaf gevecht.

Maar een voldoende heeft het wel, alleen geen hoge omdat hij soms net iets te veel op stukken ingaat die korter hadden gemogen en niet op stukken ingaat die wat langer hadden gemogen. Daarbij zijn er enkele karakters die er eigenlijk alleen maar "zijn".

Zeer goede avenger film.

Nog nooit The Avengers of Avengers: Age of Ultron gezien maar wel wat van Marvel. Hierdoor ging ik met enige onzekerheid de filmzaal binnen maar ik kon het gelukkig allemaal wel een beetje volgen. Ik ga ooit nog wel de andere Avengers kijken.

Ook is dit een ander soort superheldenfilm. De schurk Thanos lijkt natuurlijk op het eerste gezicht de doorsnee superschurk maar achteraf zie je toch wel duidelijk dat deze gevoelens heeft en soms ook wel kan terugdeinzen.

Sterrencast, dus op acteerwerk weinig aan te merken, mooie effecten. Misschien wat meer spektakel maar de vermakelijke scenes zorgen wel dat je de hele tijd bij de film blijft. Al met al goed geslaagd.
Brie larson in Infinity War part 2, interessant!

Anders dan verwacht.

Ik heb de reviews dan ook maar met half oog gelezen, en dat blijkt. Ik verwachtte vooraf Amelie achtige beelden, en in de eerste 5-10 minuten leek het ook die richting op te gaan, maar na een tijdje is het wel duidelijk welk pad de film uiteindelijk kiest.

Besson is altijd wel een interessant regisseur geweest, maar tot nu toe heb ik bij zijn meeste films altijd een beetje een "net niet" gevoel. Ook hier is dat weer het geval. Hij had hier ook zeker meer uit kunnen en moeten halen dan uiteindelijk is benut.

Film is wel vermakelijk genoeg, Bourgoin is een ideale keuze voor de hoofdrolspeelster. Draagt de film ook wel goed, al zijn alle personages wel kleurrijk genoeg. Sommige wel iets te sterk en overdreven aangezet, waarbij de humor niet altijd ten goede komt.

Visueel is het wel mooi, maar een film met zo'n charme als deze moet een veel betere visuele stijl hebben. Het cameragebruik wil maar niet meewerken aan de beelden en blijft daarmee opvallend statisch. Opvallend is dat de omgeving wel heel mooi en charmant is.

Ook is er bij lange na niet genoeg detail in de beelden. En zodra de film wat grootser uitpakt, valt het weer een beetje door de mand. De CGI is bijvoorbeeld niet erg mooi, maar wel ergens charmant genoeg, dus veel punten kan je er niet voor aftrekken.

Film heeft voor de rest wel genoeg tempo, en het verhaal, zeker het eerste deel, zijn vlot. Het tweede deel is iets saaier en zodra er maar een beetje drama om de hoek komt kijken, valt de film weer door de mand. Emotie is niet het sterkste vak van Besson denk ik zo.

Wel een charmant filmpje, maar ik denk, zeker op het visuele gebied, dat het veel vlotter en knapper had moeten zijn. Waar is die detail? Waar is het gave cameragebruik? Soms lijkt de film erom te schreeuwen, maar Besson lijkt te weigeren dit te doen. Helaas, gemiste kans daarmee.

Voor de rest wel amusant genoeg. Maar omdat het niet compleet aanvoelde en wel een aantal punten laat liggen geen al te hoge voldoende.

Biografiefilm met een intrigerende inhoud en uitstekend acteerwerk van Leonardo DiCaprio. Dit vormt zonder twijfel één van z’n betere rollen en dat wil binnen zijn loopbaan behoorlijk wat zeggen. Hij krijgt ondersteuning van regisseur Martin Scorsese, die zijn verhaal op solide wijze boeiend weet te krijgen. Groots opgebouwd en met veel passie en professionaliteit vormgegeven, waardoor The Aviator de gehele speelduur interessant weet te blijven. Dat neemt overigens niet weg dat een aantal bijpersonages iets te veel vervallen in karikatuur (Cate Blanchett) en het niet belichten van de laatste levensfases van Howard Hughes absoluut een gemiste kans vormt. Ik heb genoten van dit geheel en dat geeft me toch meer vertrouwen om de meest recente film van Scorsese op te zoeken.

Oei.

En ik dacht dat het vervolg AVPR niet veel slechter kon zijn. Het blijkt zelfs nog net een stukje beter te zijn dan dit deel. En dat vind ik bijzonder, omdat zo'n regisseur als W.S. Anderson altijd wel garant staat voor een avondje goed vermaak. Met AVP bewijst hij ook gewoon heel erg brakke films te kunnen regisseren.

En nu was het al geen perfect regisseur, maar er gaat toch wel een hoop mis in een al gedoemd-te-mislukken idee. Want waar in Azië Sadako en Kayako ook al tegenover elkaar zijn komen te staan (hoe krijg je het voor elkaar) vond men het ook nodig 2 iconische figuurtjes tegenover elkaar te zetten. En dat lukt dus niet op deze manier.

Een groot minpunt aan de film is vooral de te brave uitwerking. Waarom PG-13? Voor het geld waarschijnlijk. Met het recente The Meg was het hetzelfde verhaal. Het is allemaal gewoon te braaf. Want hier vloeit er af en toe snel bloed tegen de muur, maar verder dan dat komt het niet.

En voor de rest gaat er gewoon te veel mis. Vooral in de regie. Lelijk, zeer lelijk camerawerk. Slechte effecten en predators die er totaal niet uitzien. Ik vond het al redelijk lompe verschijningen, maar dit slaat echt alles. Dat ze dan zo intelligent zijn kan ik totaal niet serieus nemen.

Ik ben team Alien, dus als zowel hier als in het vervolg de predators weer winnen, is dat niet erg leuk. Maar dat was niet het ergste. Het stompzinnigste moment was het moment waarop Lathan met een predator gaat samenwerken was echt triest. Dat Lathan bij het doden van een alien ook nog onovertuigend Arnie gaat imiteren is ook echt bedroevend.

Maar voor de rest zitten er ook nog aardige momentjes in. De grote explosie in het einde bijvoorbeeld. Maar het eerste gevecht tussen zo'n predator en een alien zag er vooral leuk uit. Dat de alien ook nog eens mag winnen is natuurlijk helemaal super!

W.S. Anderson is een actieregisseur. Die moet je niet aan projecten zoals dit overlaten. Kies liever een subtieler regisseur. En maak het toch aub gewoon R-rated. Zo'n PG-13 project werkt toch bijna nooit? Waarom dan wel in een cross-over tussen twee R-rated film personages?

Tegenvaller.

Ik had best zin in deze film. Deel 1 van de AVP nog niet gezien, maar dat schept weinig hoop als ik dit zo zie. Geen idee welke malloot het dan ook bedacht om de film zo donker mogelijk te belichtten, want hierdoor was het soms haast niet te volgen.

De Aliens en Predators zien er prima uit, maar de actie valt tegen. Er had meer lompheid en spanning in gemogen, dat kan namelijk klakkeloos in donkere riolen. Door het donkere beeld kreeg je haast geen overzicht van de beesten maar ook de actie viel tegen.

Een film die zoveel beter had kunnen zijn. Openingsscene bewees wel enkele leuke scenes neer te kunnen zetten maar het verhaal valt al snel in deugen. Dit is dus precies een voorbeeld hoe een actie/horror dus niet moet.

Trage, maar zeer sfeervolle filmklassieker met een aantal prachtige beelden van de Italiaanse kust. Zeker de aanloop van dit gebeuren is boeiend, met een mysterieuze sfeer, een geduldige aanpak en een boeiend verhaal. Eenmaal het "grote evenement" achter de rug is, kiest regisseur Michelangelo Antonioni voor een rustigere aanpak waarin de hoofdpersonages dit vooral moeten zien te verwerken. Erg goed acteren doen ze echter niet, waardoor het als kijker moeilijk is om je in te leven in hun situatie en bijbehorende gevoelens. Vervolgens gebeurt er ook niet zo heel veel meer, waardoor de uitgesponnen speelduur (te) langzaam voorbij suddert. Antonioni geeft je daarnaast weinig antwoorden en creëert vooral een brouwsel dat zijn eigen stilering versterkt, waardoor de uiteindelijke ervaring weliswaar uniek, maar niettemin teleurstellend uitpakt.

Herzien. Blijft een originele en eigenaardige sciencefictionthriller, waar met name de conceptuele invulling voor de meeste interesse weet te zorgen. Het acteerwerk onderling is aardig, maar iedereen leunt nogal stevig op karikatuur. Regisseur Johnny Kevorkian laat de boel op psychologisch vlak ook iets te snel escaleren, waardoor de fases qua paniek in rap tempo voorbij vliegen. Het duurt even voordat Await Further Instructions op gang komt, maar de behoorlijk geflipte finale brengt dusdanig veel leven in de brouwerij dat een ruime voldoende voor mij gewoon op z'n plaats blijft staan.

Netflix.

Awake was nog een film die best wel degelijk gepromoot werd. Ik had er best interesse in, ook al weet ik dat dit soort Netflixfilms al vaker de mist in zijn gelopen. Apocalyptische films van Netflix zijn echter vaak wel mijn ding geweest, dus ik hoopte dat Awake hetzelfde effect zou hebben. Dat had het helaas niet in dit geval.

Deze film rust op een erg interessant concept die redelijk binnen de lijntjes wordt uitgevoerd. Het idee dat mensen echter niet meer kunnen slapen vind ik briljant bedacht, en dus is het teleurstellender dat de film er niet goed mee kan omspringen. Een erg voorspelbaar verloop waarin we de gewoonlijke moeder-moet-kinderen-beschermen-in-een-gevaarlijke-wereldfilm.

Acteerwerk is goed en de bijrollen zijn best aardig. Rodriguez doet wat ze kan in deze beperkte rol. De echte verrassing was Greenblatt, die voor haar best jonge leeftijd erg volwassen acteert. Speelt de grote mensenrollen er eigenlijk met gemak uit, en dat is zeldzaam aangezien haar rol nogal matig wordt uitgewerkt. Het schrijfwerk blijft in deze film erg achter en kiest veilige wegen, en zo zie je maar dat de film er niet bepaald beter van wordt.

Wat echter vooral de dooddoener is, dat is de terughoudende en slapende manier van regisseren. Nergens krijg je maar een beetje een chaosgevoel. Ze hebben met genoeg centjes wat degelijke settings op weten te bouwen met wat grootste beelden, maar het wil nooit spannend worden. Het camerawerk is slecht, de editing dramatisch. De effecten zijn echter wel van niveau, en de film kent daarin wat mooie beelden.

Tempo ligt er wat naast, maar ik heb me nooit echt verveeld tijdens deze film. Een voorspelbaar verloop die naar het einde toe steeds interessanter wordt om te volgen. De finale pakt ook lekker spectaculair en bloederig uit, alhoewel het nooit grensoverschrijdend grof wordt. Dat is te verwachten van een veilige film als deze, maar niettemin vond ik het jammer.

Ok.

Film die wel zijn goede momenten heeft, maar in het algemeen toch niet echt de topfilm wordt die het zou kunnen zijn. Vooral die kijkwijzer vind ik jammer, dit had een paar aardig spannende momenten kunnen hebben in het genre zelf.

Hall doet het wel goed gelukkig, en lijkt ook de enige te zijn de zich niet al te debiel gedraagt, naast West dan. De rest lijkt iets te veel zijn best te doen om een type te spelen. Daardoor komen ze vaak nogal debiel en bovennatuurlijk over. Alsof ze niet van deze wereld komen.

Film is gelukkig niet al te saai al duurt het tamelijk lang voordat de horror er ook echt aankomt. Daarvoor is er eerst wat inleiding, drama en kleine thriller momentjes. Het spookhuis komt volgens mij pas na 30 minuten langzaam om de hoek kijken.

Nu moet ik toegeven, de horror was toch wel spannend en goed, beter dan ik had verwacht. Knap en sfeervol in beeld gebracht met een nerveuze soundtrack en enkele goede ideeën die best goed in de film passen, waardoor het nog wel goed onvoorspelbaar blijft.

Het is jammer dat op een paar spannende momenten na en kleine schrikmomentjes, de film nooit doodeng is. En met een regisseur zoals deze had dit best makkelijk gekund. Richting het einde gaat het verhaal ook de goede kant op qua beelden, maar de twist zelf stelt dan ergens een beetje teleur. Alsof de tijd nog eventjes nog opgevuld moest worden.

Maar voor de rest geen verkeerde horrorfilm.

Mwa.

Minder zwaar dan ik had verwacht, want ik verslik me tegenwoordig wel vaker in films die dit soort posters hebben. Aan de ene kant valt er direct potentie te zien aan de hand van kleuren, maar al dat gedoe met demonen expliciet op de poster zetten heb ik nooit zo begrepen. Het is niet zo dat deze zo geweldig dreigend overkomt.

In ieder geval wordt het al aardig snel duidelijk dat de film wat meer te bieden heeft dan je op eerste hand zou denken. Zo storten we onszelf al snel in een best aardige setting die zich rond wat figuurtjes afspeelt waar iets mis mee is. Ondanks dat het wel duidelijk is welke kant de film opgaat, blijft dat mysterieuze en onheilspellende voor lang genoeg aanhouden om de kijker te blijven vermaken.

Acteerwerk is weinig bijzonder en als de horror echt los begint te komen in de finale maakt het weinig indruk. Dat neemt verder niet weg dat het op het vlak van cinematografie verfrissend sterk is. Mooie filtertjes, indrukwekkende look. Zeker de gangen van de inrichting worden erg fraai ingericht. Beetje jammer dat het verder vooral wordt gebruikt voor wat zwakke schrikmomenten, maar de indruk is leuk.

Als het allemaal uit de doeken wordt gedaan komt het eerder belachelijk dan vernieuwend over, maar de film wist me wel lang genoeg geboeid te houden om niet halverwege in slaap te sukkelen. Er had wat aan het tempo gewerkt kunnen worden, evenals een wat betere camera, maar verder is het vermakelijk en kort. Beetje jammer van de opening, die lijkt qua toonzetting namelijk een heel andere film te beloven.

Een verontrustend gegeven wordt door regisseur Kwabena Gyansah vakkundig om zeep geholpen door een groot gebrek aan focus. Er worden zo onmenselijk veel personages in Azali geïntroduceerd dat het voor mij als kijker na enige tijd zoeken was naar het precieze hoofdpersonage. Daarnaast komt het allemaal traag op gang en is het acteerwerk van Asana Alhassan als Amina ronduit belabberd. Enige emotie hoeven we vanuit haar kant niet te verwachten, want het lijkt eerder alsof ze het allemaal maar een saaie boel vind. De beeldregie van Gyansah is voor een verhaal als deze niet bepaald interessant. Enkele authentieke beelden van het Ghanese landschap maken indruk, verder wordt er beduidend weinig gedaan om het zware verhaal enigszins drukkender naar voren te dirigeren. Richting de slotfase wordt er uitgepakt met een bijzonder schokkende geweldsuitspatting, maar dat is meteen alle indruk die een film als Azali achterlaat. Gyansah zoekt te hard naar de dramatiek en betrekt veel te veel om dat gepast naar voren te brengen. Na enige tijd kan je door de bomen het bos niet meer zien en verzandt de film in een vermoeiende opgave, terwijl de inhoud erg sterk is. Jammer.

Ambitieuze horrorfilm met een post-apocalyptische en religieuze inslag, ook al worden deze vooral bewogen naar het inbeeldingsvermogen vanuit de kijker. Samara Weaving is uitstekend gekozen als zwijgzame hoofdrolspeelster, die met dit personage bewijst dat ze ook prima uit de voeten kan zonder dialogen. Regisseur E.L. Katz kiest verder voor een bosrijke omgeving die helaas niet al te mooi in beeld wordt gebracht, met iets te bekende decoraties en niet al te intimiderende bedreigingen. Een aantal moorden worden bijzonder grafisch in beeld gebracht, de editing blijft altijd strak en de finale is bombastisch genoeg, maar toch mist de film één echt episch moment en algemene hoogtepunten. Het wegnemen van de tekst zorgt er daarnaast voor dat je als kijker geen band kunt opbouwen met de personages, waardoor je ze ook snel weer vergeten bent en dat verhindert (nipt) een hoger cijfer voor Azrael.

Op papier is Azumi een typerende film die een regisseur als Ryûhei Kitamura perfect onder zijn handen kan nemen, maar toch valt dit zeker op het vlak van creativiteit en energie behoorlijk tegen. Niettemin is het concept leuk en slaat Aya Ueto een ideaal hoofdpersonage binnen een film als deze, al had ik haar persoonlijk wat minder sentiment meegegeven. Na enige tijd gaat de film wel erg lang door en slaan de bijkomende ideeën om nog wat minuten aan het geheel te plakken nergens meer op. De actiescenes zijn daarnaast voor Kitamura's doen wat zoutloos in beeld gebracht, maar gelukkig talrijk en naar het einde toe spectaculair. In zijn films gaan ze ook altijd lekker lang door en dat is voor enige tijd best boeiend, maar aan de andere kant doet het de potentie teniet die het eerste halfuur toonde. Daar worden namelijk de beste ideeën geïntroduceerd die na enige tijd niet meer kunnen worden doorgetrokken. Het opvolgende anderhalf uur bestaande uit een hoop geweld is weliswaar vermakelijk, maar na enige tijd vermoeiend en niet met dezelfde energie gebracht waar Kitamura om bekend staat.