Opinions

Een film die zich afspeelt in het Korea (Joseon-dynastie) van 1859. Terwijl de bevolking crepeert vanwege de heersende hongersnood vreten hebzuchtige politici zich steeds voller. Een groep vechters die de "Kundo" worden genoemd, zijn het daar niet mee eens en komen in opstand tegen de wrede heersers. Het is het oude vertrouwde verhaal van eerbare bandieten die stelen van rijke mensen en de opbrengst verdelen onder onderdrukte armen. Wat de film onderscheidt van andere zijn de verwijzingen en het gevoel van de ouderwetse spaghettiwestern of eigenlij een "kimchi Western" dus! Regisseur Yun heeft veel oog voor detail en de gevechten zijn erg sterk. Wat deze film ook goed doet, is het feit dat er ontzettend weinig CGI in zit. Dat de film zich in 1859 afspeelt heeft verder geen meerwaarde dan dat het verklaard dat er pistolen, geweren en er een Django-achtige scene met een machinegeweer aanwezig zijn. Het wiel opnieuw uitvinden zal de film niet doen maar goede martial arts-film is dit zeker wel!

Lolligheid met Kung Fu en Stephen Chow. Om eerlijk te zijn heb ik niet veel Stephen Chow-films gezien. Net als dat het aantal Jackie Chan-films op een hand zijn te tellen. Dit omdat Komedie niet direct mijn favoriete genre is, maar dat wil niet zeggen dat ik niet kan genieten van doordachte, komische momenten die deze film zitten! De film haalt inspiratie uit uiteenlopende films (Looney Tune, traditionele kung fu films, gangsterfilms en zelfs ‘The Matrix’) en speelt zich af in een sloppenwijk in Shanghai genaamd Pig Sty Alley die wordt geterroriseerd door de Axe Gang. Deze vete tussen de Pig Stygians en de Axe Gang is een excuus voor een reeks tekenfilm-slapstickhumor. Dat over-de-top werk is gelukkig ook bijzonder inventief en daardoor vaak grappig. Alhoewel niet alles even goed werkt. Sommige grappen zijn flauw, bepaalde actiescènes werden verbeterd met mindere goede CGI-effecten. Echter de kleurrijke personages met overdreven eigenschappen en vaardigheden de heerlijke kungfu-actie en de steeds absurder wordende stunts maken dat meer dan goed!

De zesde film van de Japanse regisseur Hayao Miyazaki gaat over piloot Porco Rosso, ooit een man, nu een varken dat zijn geld verdient als premiejager op de Adriatische Zee Hierdoor maakt hij veel vijanden, onder piraten. Maar zij kunnen hem niks maken, zeker niet in luchtgevechten. Ondertussen slijt hij veel tijd bij Gina, de knappe eigenaresse van een hotel op zee. Als de macho Donald Curtiss, een Amerikaanse piloot, Porco Rosso naar beneden weet te halen in een luchtgevecht is het gedaan met de rust. Zijn vliegtuig raakt zwaar beschadigd en Porco Rosso laat het maken bij een oude vriend. Daar ontmoet hij Fio, een jong meisje dat zijn leven flink op zijn kop zet. Dit alles speelt zich af tegen de historische achtergrond van het tussenoorlogse Italië. Die achtergrond is prachtig en boeiend vormgeven en anders dan de werkelijkheid is het vrij luchtig Het biedt bovendien een paar mooie openingen voor spannende momenten. De wonderlijke wereld straalt hoop uit. En zoals het hoort trekken slechteriken altijd aan het kortste eind. Bovendien laat de jonge en goedaardige Fio, zowel onbezonnen als verstandig, de kijker zien dat het later allemaal wel goed komt. Iedereen buigt voor haar, ze dwingt respect af en brengt redding aan Porco Rosso wanneer hij in nood is. Ze vormt, net als wel vaker jonge meisjes doen in films van Miyazaki, het morele kompas binnen de wereld die lijkt te worden gedomineerd door macho mannen en idem gedrag. Met dit goed doordachte verhaal en de overtuigende verbeeldingskracht van Miyazaki is deze film weer een genot om naar te kijken.

Doordat in 2019, de Opstand van Warschau, (1 augustus 1944) 75 jaar geleden heeft plaatsgevonden werd er deze film gemaakt. De film gaat over de beginsituatie, wat gebeurde er voordat men in opstand kwam, over de Duitsers die zich langzaam terugtrekken uit Polen terwijl het Rode leger vanuit het oosten oprukken en de Britten die een andere agenda hebben. Naargeestig (en uiteindelijk tevergeefs) zoeken naar hulp om niet van de ene bezetter in de handen van de andere te vallen.

Dit is het relaas van de Poolse soldaat Lt. Jan Nowak-Jezioransk, een koerier tussen Londen en Warschau Hij wordt met het bericht aan de Poolse AK-verzetsbeweging gestuurd om de opstand stoppen. Terwijl medestrijders (waaronder Tadeusz Komorowski (pseudoniem Bór) worden opgepakt en geëxecuteerd, en met de Duitse spionnen op de hielen probeert hij hen te ontwijken en voor te blijven. Daarnaast is de situatie in Polen zoveel anders. Het bericht doet hem dus twijfelen en resulteert uiteindelijk in de opstand.

Deze Poolse actie-spionagethriller is verder degelijk gemaakt. In uitvoering doet het niet veel onder voor Amerikaans drama/oorlogsfilms. Het is goed uitgevoerd maar niet heel speciaal. De speciale effecten zag er verder ook prima uit. En omdat de film zich richt op de internationale markt spraken de Polen voornamelijk Engels. De cast deed het zeker niet slecht. Echter worden de personages ook niet echt uitgewerkt. Minder was dat de film zonder verklaarbare reden 15 minuten besteedt om zichzelf op te zetten en ook zijn er enkele momenten die wel erg gekleurd aanvoelen. Genoten dus slecht was het niet!

In hoeveel slasher-films verdedigt een personage zichzelf met een emmer? Alleen daarom al, genoot ik van deze Japanse slasher-film. Het is niet echt een film die veel anders doet maar het wel spannend weet te houden, omdat de kijkers nooit precies weten wie de werkelijk de moordenaar is, noch wie de laatste overlevende is, wat natuurlijk effectief in het voordeel werkt. Het meisje Asuka pleegt zelfmoord met een rattenmasker op, waarna haar vrienden een sms'jes ontvangen om 's avonds laat naar de school komen, tja en dan is daar iemand met een rattenmasker om hen te vermoorden. De aanloop naar de moorden waren leuk, de slachtoffers moesten een uitdaging uitvoeren, helaas concentreert het zich niet op het bloed. Regelmatig bevroor ook het beeld op het moment supreme. Dat was wat jammer maar k heb me met de film verder redelijk goed vermaakt.

“Waarom kunnen we niet gewoon aardig zijn tegen elkaar?”

Die ene zin ontkracht direct elke vorm van horror want Man, man wat was dit slecht! Nu kijk ik niet vaak Nederlandse films maar 'De Kuthoer' heeft een vrij in het oog springende naam en als er ook nog het genreaanduiding horror staat wilde ik weleens een poging wagen. Ander interessant feit was dat actrice Katja Herbers, van bekendheid geniet door haar carrière in de VS; met rollen in series als Manhattan, Westworld en Evil. Niets ten kosten van haar maar ik had natuurlijk beter moeten weten!

De telefilm kende ik wel van naam en was dus voorbereid op een tv-film, ik ga er verder ook niet teveel woorden aan vuilmaken maar tjonge wat was dit... Truttig! Wat ik niet wist was dat de film een actueel maatschappelijk thema moest hebben. Deze film noemt ze allemaal wel op maar nergens wordt het ook maar horror. Hooguit is er misschien ergens aan de horizon nog een zeer slap aftreksel van regisseur Jordan Peele te ontdekken? Nu hoor ik je denken maar.. er is toch een seriemoordenaar? Tja, als je een huis-tuin-en-keuken-killer-miep, die wat rommelt met vingers, eng kan vinden? Hiermee is dit weer een zo'n typisch Nederlands product. Een film met een boodschap, slappe er dik bovenop liggende humor en verder alleen maar knullig!

Het is uiteindelijk een film zoals we er al zovele van Nederlandse bodem kennen,een film met een boodschap. zucht... flauwe slappe humor en van horror hebben ze géén kaas gegeten! Deze film past ondanks die boodschap meer in het rijtje Costa!, Schatjes!, Feestje!, Filmpje! of Sneekweek. Ik had beter moeten weten maar tja... ik hou hoop!

Deze Indonesische horrorfilm is niet echt heel 'eng', maar wel 'interessant' door de Kuyang-geest (Krasue) uit de Zuidoost-Aziatische folklore. Die zich manifesteert zich als het zwevende, onstoffelijke hoofd van een lichaamloos vrouwenhoofd met inwendige organen die aan de nek hangen. Het komt erop neer dat je dit verhaal over demonen en bijgeloof, allemaal weleens eerder heb gezien! Jong stel dat wegens geld problemen voor werk naar een afgelegen dorp op een eiland verhuist., waar meerdere mensen geheimen hebben en er duidelijk iets niet klopt. De visuele effecten zijn oké, maar de film vertrouwt wel veel op geluidseffecten voor jump scares. Het acteerwerk lijkt amateuristisch maar het is een Indonesische film dus kan misschien ook niet beter. Ach de verhaallijn is niet te langdradig en als formulewerk was het leuk genoeg om te kijken.