Opinions

Stukken minder dan het eerste deel. Stilistisch gezien deed dit me teveel denken aan de Saw-films en daar heb inmiddels mijn buik wel van vol.

2*

Prima suspensevol filmpje dat een hoop clichés betreedt, maar eigen genoeg weet te zijn. Vergelijkingen met Saw zijn buiten wat traps verwaarloosbaar. The Collector zit visueel zeer aardig in elkaar en kent een stel erg mooie scènes. Alleen bijzonder jammer dat hier bijna nooit de tijd voor wordt genomen. De scène waar die kerel in een plas water ligt na te zijn geëlektrokuteerd bijvoorbeeld, had van mij best wat langer mogen duren. Verder gewoon een lekker duister, gedurfd en spannend Amerikaans filmpje, iets wat tegenwoordig zeker niet vanzelfsprekend is.
3,5*

Misschien wel de slechtste Scorsese. Het acteerwerk is prima en Scorsese's typische stijl zijn in een stel shots te bewonderen, maar wat wordt het pool spelletje toch saai in beeld gebracht. The Color of Money mist de intensiteit om tot Scorsese's betere werk te behoren. Wel een erg toffe score trouwens van Robbie Robertson.

2,5*

Misbaksel van jewelste. Het script, dat nog een aardig uitgangspunt en setting kent, verdrinkt compleet in belachelijk acteerwerk, bombastisch sound-design en vreselijke special effects. Hou het dan meer bij het suggestieve i.p.v. je budget telkens op deze manier te verklappen. Waardeloos.

Slechte Bava. Ook niet verwonderlijk na de loop van omstandigheden, waar deze film tijdens de produktie mee te maken kreeg. Bava nam het project over van een regisseur die geen schot in het geheel kreeg en nadat Bava het script herschreven heeft, mocht hij dit in zes dagen op film zetten. Gezien dit feit is het nog een prestatie wat Bava voor elkaar heeft gekregen, maar los van dat is dit gewoon een slechte 'western in disguise'. Te verwaarlozen voor de fans van Mario Bava.

Erg kleine 2*

Niet echt overtuigende Troma inderdaad. Drama is niet voor ze weggelegd. Combat Shock lijkt ook echt veel langer te duren dan de 92 minuten die hier vermeld staan. Wel erg lekkere 80's sfeer en de scènes met de baby zijn erg sterk.

2,5*

Lees meer:

http://cultmovies.blogeiland.nl/index.php?showvanaf=0#topic_1232106108

Oh my... Ik denk dat ik Coming 2 America nu al dé teleurstelling van 2021 kan noemen. Wat is dit een wanproduct geworden! Eddie Murphy is, zoals gewoonlijk de laatste twee decennia, volledig inspiratieloos, op een paar momentjes in de My-T-Sharp barbershop na en zijn optreden als Randy 'Sexual Chocolate' Watson. In de buurt van het origineel willen deze scènes lang niet komen, maar er kwam wel een klein beetje nostalgie opborrelen.

Grootste probleem van Coming 2 America is de vreselijke stijl. De film ziet er goedkoop uit en doet meer aan een serie dan aan een vervolg van een grote Hollywood-hit denken. Wat mis ik 35mm soms toch... De soundtrack zit op hetzelfde niveau en het schrijfwerk idem. Voor een film die Coming 2 America heet wordt er wel erg weinig tijd in de VS doorgebracht.

De nieuwe castleden zijn stuk voor stuk geen aanwinsten. Jermaine Fowler als de nieuwe prins is een generieke toevoeging. De bekendere Tracy Morgan en Leslie Jones weten ook niets extra's te brengen. Wesley Snipes heeft zijn momentjes, maar wij zien hem toch liever knallen in een actiefilm.

Het is vooral teren geblazen op oude glories. Veel acteurs uit het origineel zijn ook hier weer te zien. Dat is even leuk, maar Coming 2 America is als geheel een behoorlijke miskleun en vooral een totaal overbodig vervolg geworden.

Paranoia geeft altijd een aanleiding tot een script vol twists, achterdocht en onzekerheid en die van Committed houdt je tot de laatste seconde aan de buis gekluisterd. Lekkere sfeervolle tv-film met een zeer aardige cast.

3*

Erg teleurstellend. Dat dit de hemel in wordt geprezen door sommigen vind ik maar raar. Het religieuze thema is aangrijpend, maar wordt nergens echt goed uitgewerkt. Het slechtste is nog dat de killer maar erg weinig bagage meekrijgt, wat de uiteindelijke ontknoping, die overigens veel te vroeg komt, maar lauw maakt. Daarbij wil Communion nergens ook maar een beetje uitdagen, wat je met een dergelijk thema toch wel mag verwachten. Het beste is nog de uitdossing van de killer en de creepy rol van Angela. Naar kind is dat toch.
2*

Film die vooral sfeervol is, leuke sfx kent en heerlijke decors betreedt, maar met serieuze dooddoeners te maken heeft. Zo is het verhaal gewoon erg saai en doet de cinematografie vaak aan een BBC-film denken. Jammer, want potentie toont deze film van Neil Jordan zeker.

2,5*

Absoluut geen miskoop dit. Conan the Barbarian is geen meesterwerk en heeft zijn kwaaltjes, zoals een script dat niet echt lekker loopt, slap acteerwerk door velen (vond Jones wel erg sterk en arnie blijft z'n charmes houden), lachwekkende momenten (pijlslang?) en een soundtrack dat op momenten te bombastisch is. Deze kwaaltjes worden echter ruimschoots goedgemaakt door een aantal zeer sterke punten waar ik van heb lopen smullen. De aankleding en decors zijn bv een lust voor het oog, net als een aantal prachtig geschoten scenes (de onthoofding in het begin), maar wat mij het meeste deed genieten was de brutaliteit waarmee het geweld vaak werd gebracht. Passend bij zo'n type film en eindelijk iemand die het durfde veel bloed te laten stromen en ledematen te laten vliegen. Dit zorgt voor een aantal erg amusante vecht sequences en is duidelijk een meerwaarde voor deze film. De eindscene waar Jones wordt onthoofd vond ik de kers op de taart. Dit is pas entertainment. Weg met films als Kingdom of Heaven en dat soort onzin. 4*

Bekend uitgangspunt, matige uitwerking. De setting wordt geen moment uitgebuit en de actiescènes zijn werkelijk vreselijk in beeld gebracht. Ook de personages missen body (figuurlijk dan) om de film ook maar een beetje te kunnen dragen. Het moralistische toontje aan het eind had ook niet gehoeven. Matig.

2*

Helemaal mee eens, alleen had ik weinig problemen met de klassieke aanpak. Begon met 3,5*, maar ik hou het toch bij 3*.

Recensie:

The Conjuring (2013, James Wan) - bioscoop - cultmoviesreviewed.com

Veel beter dan de voorgaande twee delen. Conquest oogt vooral een stuk verzorgder, heeft visueel meer te bieden en is qua opzet volwassener dan Beneath en vooral Escape. Grootste pluspunt is de ijzersterke rol van McDowall als Caesar. Goed.

3,5*

Ga overigens vooral voor de lange versie, waar bij het einde geen flauwe compromissen zijn gesteld.

Interessant uitgangspunt, saaie uitwerking. Het is inderdaad weer eens wat anders, maar in dit geval verlang ik wel weer naar een wat spannendere aanpak. Dit is vlees noch vis.

2*

Geweldige nonsens weer! Wat waren die Italianen toch geweldig in de 70's en 80's . Buiten de eieren om zie ik geen verband met Alien. Ook ik had een rip off verwacht, mede door de suggestieve poster, maar de film bewees het tegendeel. Het speelt zich zelfs af in New York en de amazone. Dit samen met dezelfde hoofdrolspeler (McCulloch) en de typerende score van Goblin deden mij meermaals terugdenken aan Fulci's Zombi 2. Beginscènes zijn haast identiek. Leuke, slijmerige cultnonsens dit. Een verrijking van mijn DVD collectie .

4*

Zie ook:

Cult Movies Reviewed - cultmovies.blogeiland.nl

Leuk verhaaltje en interessante animatie. Sommige scènes zijn inderdaad plaatjes, daar schort het verder ook niet echt aan. Jammer is dat ik over het grootste deel van de film geen vorm van magie voelde. Het bleef me vaak te braafjes en het merendeel van de personages mistten charisma. Een scène als de laatste met het web bv had van mij vaker terug mogen komen. Leuk fantasievol stukje film. Dakota Fanning blijft trouwens zelfs met enkel een stemrol een erg irritant meisje. Hier had toch echt wat meer ingezeten. Alle ingrediënten lagen voor het oprapen, maar helaas weten de makers er geen prikkelend geheel van te maken. Gemiddeld.

3*

Toch wel een aardige Tim Burton. Vooral de stop-motion vond ik bijzonder indrukwekkend. Scriptgewijs stelt het allemaal erg weinig voor, maar gelukkig duurt de film niet al te lang en kan je je in veel scènes vergapen aan deze bijzondere filmtechniek. Een totaalpakket als Frankenweenie is het echter niet.

3,5*

Tegenvaller. Had al een vermoeden dat de trailer weleens misleidend kon zijn en dat bleek uiteindelijk ook. Thematisch gezien is Cosmopolis geheel Cronenberg, maar visueel vond ik het maar armoedig eigenlijk. Erg jammer.

Kleine 3*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Cosmopolis - recensie - cultmoviesreviewed.com

Het heeft even geduurd voordat ik de moed heb kunnen verzamelen om de recensie van Countdown te schrijven. Het is namelijk alweer een tijd geleden dat ik zo’n slechte film heb mogen zien tijdens een persvoorstelling. Slechte recensies zijn over het algemeen de leukste om te schrijven, maar Countdown is gewoon een film die ik zo snel mogelijk wou vergeten.

Films met eenzelfde soort uitgangspunt zijn er in overvloed. Kijk alleen al naar de Final Destination-reeks. Dat er nu een app is die jouw dood precies weet uit te stippelen is een kleine maar interessante switch. Beginnend regisseur Justin Dec (Dec is vooral werkzaam geweest in de tv-wereld) maakt er echter niets bijzonders van. Een saaiere uitvoering was niet mogelijk geweest. Werkelijk niets blijft gespaard van onkunde.

Het script is compleet ongeloofwaardig. Beschuldigingen van seksuele intimidatie op het werk krijgen bijvoorbeeld geen wederhoor. Het acteerwerk doet nergens het ongeloofwaardige script vergeten en visueel is de film zo generiek en kaal als wat. Qua horror zul je ook niets zien wat je niet eerder hebt gezien. De gore is beperkt, de kills komen maar zeer kort in beeld en het einde de zoveelste stand-off waar we niet op zitten te wachten. Daar kan de veel te voor de hand liggende twist helemaal niets aan veranderen.

Nog schokkender dan de kwaliteit van Countdown is het feit dat dit zomaar een bioscooprelease heeft gekregen. Er zijn zoveel goede films die niet verder komen dan het festivalcircuit. Zodra je een horrorfilm hebt die in de lijn van het populaire Final Destination ligt en een app als hoofdpersonage hebt zit je blijkbaar gebakken.

Recensie: Countdown (Justin Dec) - It's Only a MovieIt's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Wat een tegenvaller. Wat op papier veel belooft, qua opzet en wat er achter en voor de camera aan talent meedoet, is Cowboys and Aliens uiteindelijk een 'run of the mill' werkje, dat nergens echt weet te overtuigen en veel gebrek aan inspiratie kent. Alles wordt volgens het boekje gedaan en halverwege zat ik al op mijn klok te kijken. Onbegrijpelijk, de goede recensies die ik hiervan heb gelezen.

2,5*

Ik weet niet zo goed wat te vinden van deze Cronenberg. Fascinerende en bevreemdende thematiek, af en toe zelfs verontrustend, maar over het algemeen en achteraf gezien een koude en afstandelijke film. Nou is Cronenberg sowieso niet het type regisseur die doorzichtige en makkelijk te interpreteren films maakt, maar ik denk dat ik hier wel erg ver van het onderwerp af sta om er maar enige binding mee te hebben. De personages waren mij te afstandelijk en hun afwijking beroerde mij helemaal nergens. Ook puur op psychologisch vlak bood Crash weinig uitdaging. Het is de audiovisuele aanpak die ik hier best kon waarderen. De score is minimalistisch en effectief en afzonderlijke scènes erg de moeite waard, met als uitschieter de scène in de wasstraat. Geweldig hoe het geluid van de machines hier dient als begeleidende muziek, haast. Nee, ik weet niet veel te maken van deze Crash en geef dan ook de meest neutrale stem die je kan geven: 3*

Beetje zielige film dit. Zoveelste amerikaanse film die de rassenkwestie er te dik bovenop legt en ons een flink staaltje ongegeneerde moralisme en sentiment voorschotelt.

Dit is allemaal zoveel beter gedaan in elk aspect. Het grootste mankement is duidelijk het script. Deze rammelt aan alle kanten en is niet zo consistent zoals bv bij Magnolia zoals Figo hierboven al zei.
Crash had een aantal momenten waarbij ik dacht: hoe dom kan een script zijn? Kom op zeg, de val van de trap als aanleiding voor ontdekking dat vriendschap mist, dat einde met die chinezen, dat belachelijke gedoe met de onzichtbare ketting, de plotselinge omwenteling van Ryan-Phillips' gedrag en zo nog wel een paar dingen. Het voelde allemaal erg "verzonnen" zal ik maar zeggen.

De soundtrack is eigenlijk gewoon weer een verlenging op de soundtracks van American Beauty of Traffic, wat me erg begint te vervelen eigenlijk. En dan dat liedje op het eind......

Visueel is Crash erg steriel. Zeer gewoontjes. Weinig bijzonders.

Acteerwerk eigenlijk alleen dat van Dillon en Howard een beetje memorabel want de rest doet zijn plicht in een script dat ze tweedimensionaal neerpent met als hoogtepunt die twee negroide gasten. Wat een irritante verhaallijn dat.

Het mooiste is dat Crash zichzelf nog serieus neemt ook en een waardering krijgt waar ik echt niets van snap.
Zal waarschijnlijk wel wat winnen op de oscaruitreiking maar dat zegt meer wat over de oscars dan de film zelf. Typisch oscarmateriaal dit.
Als de herziening met Tony Danza het leukste was aan deze film zegt dat veel.

1,5* voor dit matig "drama".

Een nieuwe film van Alexandre Aja is toch altijd wel iets om naar uit te kijken. Hoewel de man het niveau van Haute Tension nooit meer heeft gehaald zijn zijn films voor ons horrorfanaten altijd de moeite waard. De man schuwt geen gore en weet meestal wel met een interessant concept te komen. Wat dat laatste betreft haakt Crawl eerder aan bij zijn ‘recht toe recht aan’ films als The Hills Have Eyes en Piranha 3D, maar laat dat nou net twee van zijn betere films zijn.

“Alweer een horrorfilm met krokodillen” zal de eerste reactie zijn bij veel mensen. Maar wie Aja een beetje kent weet dat dit basale concept ultiem voer is om sterk uit de hoek te komen met typische genre-elementen. Ja, we hebben de zoveelste jump scare. Ook zijn de personages zo bordkarton als wat. Maar tussen alle moderne horrorfilms die iets extra’s willen brengen of de zoveelste remake voelt Crawl als een heerlijk fris, kort en krachtig monsterfestijn.

Nergens wordt de indruk gewekt dat men met een meesterwerk op de proppen wil komen. Aja en zijn team hebben door dat wij misschien juist toe zijn aan simpel horrorvertier en daarin slaagt Crawl met een dikke pluim. De krokodillen voelen als een echte dreiging en de setting is heerlijk claustrofobisch. Vaak een uitstekend uitgangspunt voor een horrorfilm. Ook wordt de gore niet geschuwd en krijgen we op zijn tijd een bloederige traktatie toegediend. Aja weet op dat gebied wel hoe ons gorehounds te plezieren.

Crawl is een erg fijne terugkeer naar de monsterfilm van weleer. Stop gewoon een stel mensen in een levensgevaarlijke situatie, focus je vooral op de horror en met een degelijke regisseur aan het roer zit je meestal wel gebakken. Dat is met Crawl zeer zeker het geval.

Behoorlijke tegenvaller van Romero. Nergens is er dreiging voelbaar en het acteerwerk laat zeer te wensen over. Die score met dat tromgeroffel was ook niet om aan te horen. Goed uitgangspunt, leuke opbouw, maar dan lijkt de film op te houden.

Uitgebreidere review.

Beter dan het origineel. En dat komt vooral omdat deze versie bewust elke vorm van serieux vermijdt. Waar Romero's origineel gewoon saai is, worden we hier getrakteerd op een verre van geweldig, maar bijzonder vermakelijke film. Het sfeertje en de setting zijn ideaal, beetje Stephen King sfeertje, en bepaalde gore-scènes mochten er best wezen. Vlotte film, die voor de horrorliefhebber gewoon genoeg fun te bieden heeft.

3*

Inderdaad een prima vertolking van Jeff Bridges en als country liefhebber valt er op muzikaal gebied ook genoeg te genieten, maar wat is dit verder zo standaard als maar kan. Visueel wil het echt nergens interessant worden en het script krabbelt zich op fragmentarische wijze voort richting een climax waar je uiteindelijk een leeg gevoel aan overhoudt. Crazy Heart is nergens een indringend portret van een aan lager wal geraakte country zanger en ook het wereldje van de country muziek wordt maar zeer oppervlakkig behandeld. Dat de oscar voor beste acteur naar Bridges is gegaan is logisch, maar tegelijk ook wel erg voorspelbaar. Net als de hele film trouwens. Prima wegkijkertje, maar zoals een andere user ook al opmerkte: overbodig.

3*

Dertien in een dozijn. Steve Carrell heeft erg veel in zich, maar het zou een keer fijn zijn als hij een wat gedurfder project aangaat. Crazy, Stupid, Love kent, net als veel van deze romcoms, een aardige en op momenten grappige opbouw, maar wordt dit aan het einde compleet om zeep geholpen door de geforceerde ommekeer naar feelgood-cinema, die hier haast therapeutische proporties aanneemt. Het geeft je als filmmaker garanties, maar film zou soms toch wat meer dan dat moeten zijn. Jammer.

2*

Erg goedkope, maar geweldig vermakelijk filmpje. Creepozoids ademt de jaren '80 uit en met minimale middelen weet DeCoteau toch een zeer aardig sfeertje neer te zetten. Vooral de synth muziek draagt hier zwaar aan bij. Zo goed als Carpenter is het niet, maar op momenten moest ik er toch aan denken. De acteurs zijn verder zo brak als wat, maar ze doen hun werk met zichtbaar veel plezier. Er bestaat betere pulp, maar Creepozoids heeft me een leuke retro-avond bezorgd.

3*

Vooral een flinke meevaller. The Radio en The Professor's Wife vond ik toch wel twee erg goede delen, maar inderdaad, dit heeft helemaal niets met de eerste twee Creepshows te maken. Zelfs de Creep moest eraan geloven. Maar los van de eerste twee delen valt hier nog best wel wat te genieten.

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Creepshow 3 (Ana Clavell, James Glenn Dudelson) - recensie - cultmoviesreviewed.com