Opinions

Hier kon ik echt heel weinig mee. Leuk, dit soort stijloefeningen, maar wanneer een film gewoon saai is werkt dat bij mij ook niet meer als excuus. Antonioni zoekt vaak de grens van het geduld op en na een uur houdt het gewoon op. Wel kent de film nog een leuke opleving met het optreden van The Yardbirds.

2*

Wat ben ik toch blij met blu-ray. Dit nieuwe medium geeft mij de mogelijkheid bepaalde films weer eens te herzien en zo nu en dan beleef ik een herziening die zijn weerga niet kent. Ik heb Blue Velvet al meerdere malen gezien, maar nu werd mij pas duidelijk wat een gigantisch meesterwerk dit eigenlijk is. Blue Velvet neemt alles wat zo geniaal en bepalend is aan Lynch en mengt dit met klassieke noir en thriller-elementen, wat echt grandioos werkt. Ik heb een betoverende avond beleefd. Blue Velvet is uitgegroeid tot mijn favoriete film van David Lynch, wat Mulholland Drive na jarenlange aanwezigheid uit mijn top 10 stoot.

Na een aantal keer visueel door Melville verwend te zijn valt Bob le Flambeur toch even koud op de dak. De film leek 10 jaar ouder dan hij daadwerkelijk is en er wordt ons een plot voorgesteld die nergens uitgewerkt wordt. Ik snap waar Melville heen wou met het plot maar dan heb ik veel liever zijn latere recht toe recht aan heist films. Weinig spraak en beelden die voor zich spreken zijn wat mij aantrok in deze regisseur. Het sfeertje is nog aardig en de soundtrack redelijk maar over het geheel een teleurstelling. Misschien bij herziening en met andere verwachtingspatronen dat deze beter gaat vallen.

2,5*

Enig pluspuntje is de soundtrack die vaak deed denken aan het werk van John Carpenter. Verder is dit amateuristisch prul op elk gebied. 1*

Matig wegkijkertje, die toch zijn momenten heeft. Ik denk dat deze regisseur met meer en betere middelen nog weleens met een aardig horrorfilmpje zou kunnen komen. Boogeyman 3 ademt cheapness uit maar er sprongen één of twee scènes uit die toch wel erg cool waren. Verder is dit te verwaarlozen, maar toch hou ik die Jones in de gaten.

2*

Gezien op Imagine.

Na Midnight Meat Train toch weer een verrassend goede Barker-verfilming. Had ik niet gelijk gezocht achter de regisseur van een stel matige produkties, maar met deze verfilming van twee delen van Barkers omnibus, bewijst hij het tegendeel. Harrison krijgt het zelfs voor elkaar zeer dicht in de buurt te komen van de sfeer van Hellraiser en dat mag een prestatie genoemd worden.

Book of Blood ademt dezelfde stijl en klasse uit en ook hier vinden we weer de sexuele ondertoon en de dunne paralellen tussen onze wereld en de wereld van de doden.

Book of Blood is zowel als spookfilm, als body-horror zeer geslaagd te noemen. Een aantal scènes deden me werkelijk van mijn stoel doen schrikken en de gore zit er op momenten goed in. Geweldige scène, die met het meisje. Begeleid door een solide score, goed acteerwerk en een leuke cameo van Doug Bradley maakt dit een knappe en niet snel te vergeten film. De trailer had me een matige film doen voorspellen, maar gelukkig bleek het heel wat meer te zijn. Goede sfeer, intelligent script en op zijn tijd lekker ranzig.

Op en top Barker dit.

4*

In het begin vroeg ik mij af wat de ultrakeurige Washington in zo'n gewelddadige film te zoeken had. De vechtscène in de schaduw vond ik erg tof en verrassend gewelddadig. Na verloop van tijd werd het me alsmaar duidelijker: The Book of Eli is een grote promotie voor onze enige redding: de Bijbel. Dat boek wordt hier zo enorm verheerlijkt dat ik er misselijk van werd. Ik zie al die reli-freaks al het geweld hier ineens goedkeuren aangezien het voor 'het goede doel' was. Bah. Erg jammer eigenlijk, want vooral auditief vond ik de film indrukwekkend. Een heerlijke score dompelt de film vaak onder in een apocalyptisch sfeertje. Het grijze filterje is verder wat te makkelijk, maar stoort niet. De cast is best fijn, Oldman kent een geweldige rol, maar Washingtons profetische personage ging me steeds meer irriteren met zijn heilige tocht naar het westen. Dieptepunt is echter Mila Kunis die veel te weinig in haar mars heeft voor een film die groter aandoet dan That 70's Show. Vreselijke actrice eigenlijk. En zo had The Book of Eli heel wat kunnen zijn, maar is het uiteindelijk de perfecte Oprah-film geworden. Ook de aardige twist kon weinig meer redden. Bijzonder matig.
2*

Erg leuke film, die alles in zich heeft wat een toffe 90's horror in zich hoort te hebben. Dat wil zeggen veel tongue in cheek humor, heerlijke effecten en een heerlijk simpel pretentieloos verhaal. Als je als toetje ook nog een Corey Feldman toegediend krijgt dan zit je helemaal goed. Ik heb altijd een zwak gehad voor Demon Knight, maar Bordello of Blood is toch wel de betere van de twee.

4*

Aardige film die een grimmig sfeertje kent, maar uiteindelijk ontaardt in een standaard revenge flickje. Vond een paar acteurs ook totaal misplaatst in hun rol. Vooral die LOTR-gast heeft totaal geen kop voor een film als deze.

3*

Ik kon hier niet zo veel mee. Borgman is een beetje van alles, maar uiteindelijk niet zoveel. Ik had dit graag een tikkeltje meer bizar willen zien.

Langere recensie:

Borgman (2013, Alex van Warmerdam) - bioscoop - cultmoviesreviewed.com

Bound is een spannende, vlotte en stijlvolle thriller/ neo noir die laat zien dat je ook met een klein budget erg goede films kan maken. De spanningsopbouw is knap, goed kracht bijgezet door de beperkte setting en het goede acteerwerk va de cast. Maar wat een opwindende seksscène tussen de twee dames vooral! Goede thriller die het krediet van Arrow Video heeft gekregen. Lees hieronder mijn recensie van de blu-ray:

Bound (Andy Wachowski, Lana Wachowski) – blu-ray recensie | It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

De film heeft een werkelijk heerlijk sfeertje en geweldige score, maar vliegt een beetje de bocht uit met het onnodig gecompliceerde script. Toch erg genoten van dit filmpje en vooral de bizarre en afstandelijke sfeer. Een dikke 3,5*.

Iets te moralistisch en voorspelbaar, maar verder prima film. Boyz 'n the Hood lijkt een aardig reëel beeld te schetsen van het Amerikaanse ghetto-leven. Prima acteerwerk ook.

3,5*

Elmer

Wat een geweldige verschijning. Die oogjes en de stem! Ik lag in een deuk de eerste keer dat hij z'n mond open deed. Zoveel stukken leuker dan dat rare ding in Bad Biology. Ja, in de 80's had Henenlotter het nog en ook Brain Damage is weer een erg leuke film. Nog niet zo geniaal als Basket Case maar zeker wel even leuk als Frankenhooker. Waar daar de gore een beetje ontbrak, schuwt Henenlotter hier de 'juice' nergens en krijgen we dus een film die alle ingrediënten heeft om een horrorfreak tevreden te houden. Leuke humor, goede gore-effecten, leuk script dat op een inventieve manier verslavingsdrang behandelt, juiste speelduur en een monster dat mij wel even bij zal blijven. Geslaagd cultfilmpje.

Thnx Reinbo!

3,5*

Sympathieke film die op het gebied van humor niet helemaal werkt maar verder wel sfeervol is. Vooral de soundtrack is een genot.

Langere recensie:

Brain Smasher (1993, Albert Pyun) - dvd - cultmoviesreviewed.com

Veel betere poster, deze.

Wat de film betreft. Erg aardig uitgangspunt over de scheidingslijn tussen realiteit en fictie, wat games en films betreft. De nieuwsgierigheid naar dood en geweld lonkt in iedereen, maar de realiteitsfactor scheidt het koren van het kaf. Deze boodschap ligt er mischien ietwat dik op doorheen de film en lijkt Furlongs personage een wijze les voor iedere tiener, maar Brainscan scheidt zich toch van het gros door zijn stijlvolle aanpak. De eerste moord is bv op zijn Argento's mooi in beeld gebracht en het is dan ook jammer dat het maar bij die ene scène blijft, wat de moorden betreft. Erg toffe scène en verder ook een erg toffe en sfeervolle score. Ook het subtiele gebruik van zeer aardige effecten is het mentionerem waard. Jammer dat die Trickster op momenten wat te lollig wil zijn (Freddy anyone?), maar dat deert niet zo erg, aangezien hij maar een beperkte tijd in beeld is.

Leuk filmpje.

3,5*

Een fantastisch uitgangspunt, niet helemaal uitgebuit door het ietwat saaie script. Acteerwerk van de gehele cast is daarentegen subliem, zo ook de erg mooie en ontroerende eindscène. Leuke verrassing.

3,5*

Beetje de Griekse Reservoir Dogs met een twist die durft te spelen met het horrorgenre. Dynamische film van een veelbelovende regisseur.

Langere recensie in mijn verslag van het BUTFF.

Flauwe natuurfilm. Boothe is een fijn acteur en Pleasance heeft een aardig bijrolletje, maar de opbouw is langdradig en mist zijn doel.

2*

Wat een crappy film. Alles lijkt met opzet zo slecht dat dit wel een ode aan meester Wood moet zijn. Die decors lijken zo overgenomen uit Plan 9! Niet wat ik ervan had verwacht maar soms zo ontzettend slecht dat dit wel 2 sterretjes verdient .

Bijzonder is Brick zeker wel te noemen. Een film-noir maar dan gesitueerd in een wereldje die je er niet gelijk mee associeert. Zware jongens worden vervangen door alledaagse losertjes op een high school. Een bijzonder gegeven die helemaal mis had kunnen lopen, maar Rian Johnson toont talent te hebben. Audiovisueel dik in orde en Brick weet een licht surrealistisch sfeertje te creëren die me af en toe aan Lynch deden denken. Kleine details als bv de scène waar Gordon-Levitt in Tug's huis langs de huiskamer loopt en je daar een stel gasten naar de tv ziet kijken. Doodgewoon aan de ene kant maar in context van de film een bizarre scène. Erg knap. Film sleurt net iets te lang door misschien maar verder heb ik weinig commentaar op de film. Gedurfd.

4*

Veruit het slechtste deel uit de reeks. De nieuwe, humoristische aanpak doet Chucky tekort en Yu geeft de film wel erg weinig sfeer mee.

Langere recensie:

Bride of Chucky (1998, Ronny Yu) - cultmoviesreviewed.com

Erg saaie klassieker die verwacht dat ik meeleef met twee personen die vooral irritatie opwekken en waar totaal geen chemie vanaf straalt. Pover.

2*

Alsof we nog niet genoeg superheldenfilms in onze maag gesplitst krijgen, komt er nu nog een van de hand van producent James Gunn, maker van Marvel’s Guardians of the Galaxy. Maar… dit is een ander soort superheldenfilm, namelijk een superhelden-horror. Een kleine twist weliswaar, maar wel een die de film significant anders maakt en ineens voor een volledig andere doelgroep interessant is. Als horrorfans hebben we ons heus weleens afgevraagd wat voor naars je teweeg zou kunnen brengen met al die superkrachten. BrightBurn laat het zien.

BrightBurn gooit je meteen in de realiteit van de gevolgen van de Superman-achtige landing van de baby in de achtertuin van de Breyers in het plaatsje BrightBurn. Ontwikkeling van personages krijgen we niet, daar moeten we het gaandeweg mee doen. Dit is in principe een verademing vergeleken met al dat quasi-serieuze gedoe in veel Marvel films. Hier schakelen we al redelijk snel over naar de horror en dat werkt goed. James Gunn en David Yarovesky begrijpen dat hier een andere doelgroep aangesproken moet worden en over dat aspect van de film wordt gelukkig niet krampachtig gedaan.

BrightBurn is gelukkig een volbloed horrorfilm geworden. Een slasher zou je kunnen zeggen, want Brandon gaat van slachtoffer naar slachtoffer met de nodige opbouw er aan vooraf. Vooral één bepaalde scène is slasher-materiaal met een flinke knipoog naar Lucio Fulci’s Zombi 2. Een heerlijke scène die met gemak het hoogtepunt van de film is.

BrightBurn stevent af op een solide horrorfilm ware het niet dat de makers zich toch laten verleiden tot superheldenfilms-clichés. Men lijkt hier toch weer een bepaald universum op te willen bouwen, iets waar zelfs een fan van DC, Marvel etc. toch ook wel een keer genoeg van moet krijgen? Waar is de tijd gebleven van het gewoon afleveren van een film die af is? Of BrightBurn tot een universum gaat leiden moeten we nog maar zien, maar de opzet naar meer is er wel degelijk.

BrightBurn is niet de film geworden die de trailer beloofde, maar voor de horror- en superheldenfan valt hier toch wel een hoop te genieten.

Recensie: BrightBurn (David Yarovesky) - It's Only a MovieIt's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Tegenvallertje van Refn. Zijn rauwe en realistische cinema ligt mij stukken beter dan deze wat te speelse Bronson, waar het grootste mankement toch bij het hoofdpersonage ligt. Op een gegeven moment had ik het echt gezien met zijn woede uitbarstingen en ging zijn vicieuze cirkel gewoon vervelen. De leukste delen zijn nog waar zijn persoon meer interactie heeft met anderen, zoals wanneer Bronson voor het eerst na jaren weer thuis komt bij zijn ouders. Maar de echte uitschieter is toch een scène in het gekkenhuis. Op het moment dat het nummer van de Pet Shop Boys zijn intrede doet, lag ik compleet in een deuk. Refn lijkt helaas net wat teveel aandacht te geven aan het individu Bronson, waardoor je snel het gevaar loopt dat wanneer zijn personage je niet al teveel boeit, de film nog een lange zit kan worden, ondanks de alweer audiovisuele fijne touch van deze regisseur. Bronson toont trouwens behoorlijk veel paralellen met A Clockwork Orange, een film waar Refn zonder twijfel een liefhebber van moet zijn. Op naar Fear X, nu.

3*

Een aardig sfeertje, maar het komische aspect gooit een hoop roet in het geheel. Ook is de CGI op momenten abominabel slecht.

2,5*

Vooral een persoonlijke en zeer eerlijke film. Ik kan dit enorm waarderen en Brown Bunny heeft mij ook geen moment verveeld, hoe weinig er op de oppervlakte ook gebeurd. Onder de oppervlakte zien we momenten die zo uit het leven gegrepen zijn, beelden van een denker, een verscheurd persoon. Na het meer dan geslaagde Buffalo '66, weer een sterke film van Gallo.

4*

Aardig wegkijkertje, waar het moraal er net iets te dik op ligt. Jammer dat de nadruk niet op het beleven van de laatste avontuurtjes ligt, maar vooral bij het quasi filosofisch dialoog tussen Freeman en Nicholson, dat nergens echt geloofwaardig wil worden. Een typisch verschijnsel bij een groot opgezet Amerikaans drama. Het ligt er elke keer te dik op en de mens komt er altijd zo onnatuurlijk vanaf, wat de geloofwaardigheid van zo'n film geen goed doet. Verder heb ik wel genoten van vooral Nicholsons rol, maar The Bucket List gaat me zeer waarschijnlijk niet bij blijven.

2,5*

Heerlijke actiefilm die weinig bullshit kent en gewoon recht toe recht aan actieplezier biedt. En dat met een hartstikke fitte Stallone. Indrukwekkend, zeker als je hem vergelijkt met Schwarzenegger in The Last Stand. Laat Walter Hill maar lekker van dit soort pretentieloze films blijven maken.

4*

Langere recensie:

Bullet to the Head (2012, Walter Hill) - blu-ray - cultmoviesreviewed.com

Als liefhebber van L&H is het natuurlijk een moeilijke opgave om dit hoog te waarderen. De mannen zijn wat krampachtiger en de humor is niet zo spontaan als het ooit was. Toch had ik veel slechter verwacht van The Bullfighters. Hier en daar valt er nog wat te glimlachen maar het hilarische is er hier helaas helemaal van af.

3*