Opinions

Drie delen is net een te veel.

Het begin is geniaal, met de hele reeks cameo's en de neptrailer. Maar zodra die voorbij is valt het helemaal stil, alleen nog maar flauwe herhaling van ouwe grappen. Beyonce komt niet in de buurt van haar voorgangsters, heeft te weinig te doen - of ze dat qua acteertalent wel of niet gekund had is niet eens aan de orde, zo weinig ruimte krijgt ze. Caine is matjes, komt ook niet uit de verf. Goldmember is nergens leuk als badguy op klompen. En de rest is erg, erg op herhaling. Niets nieuws, voorspelbaar, en te flauwe meligheid.

Jammer, zo'n derde deel. Had het bij twee gelaten.

Geniaal flauwe parodie.

En een parodie op zoveel films dat ik daar al snel de tel van kwijt ben. Af en toe erg grappig, maar ook erg melig en af en toe ontzettend plat. Echt iets om voor in de stemming te zijn - en dat was ik kennelijk, want de hele dvd-box achterelkaar afgekeken. Een soort Austin-Powersmarathon.

Dan heeft deze wel Elizabeth Hurley - verreweg de mooiste en leukste, ik bedoel most shagadelic en groovy Austin Powers-babe van het stel. En hoewel Dr. Evil misschien nog ietwat moet groeien in zijn rol als world domination wannabe, is hij hier tenminste nog leuk ongenuanceerd evil.

Dus wellicht de beste van de drie films. Behalve...

Dr. Evil en Mini-Me.

Het nieuwe rolmodel, het nieuwe grote voorbeeld voor elke world domination wannabe. Een geniale toevoeging aan de karikatuur die in het eerste deel al grappig was, maar hier een perfecte extra diepte aan het onzinnige karakter van de bad guy geeft.

Austin Powers zelf is natuurlijk groovy, maar wel zijn mojo kwijt. Aiai. En dat terwijl hij bijgestaan wordt door de mooie Heather Graham - een passend mooie Powers-babe. Shagadelic, maar toch kan ze niet helemaal Elizabeth Hurley doen vergeten, want ze is zeker wel zo mooi, maar niet even leuk of leuker. Misschien mist ze haar mojo ietwat - in de meeste films kan ze bij mij niet stuk.

Het verhaal is verder eigenlijk net iets te veel herhaling van deel 1. Dat is ook nauwelijks te vermijden natuurlijk, en met Mini-Me is in ieder geval een geniale gimmick gevonden die voorkomt dat het een minder vervolg is - maar echt beter kan ik deze nou ook niet vinden.

Oh, wat ik nog even vergeet bijna. De scenes bij Jerry Springer zijn natuurlijk wel echt geniaal. Heerlijk, zo'n parodie op wat op zich al een parodie was, indertijd - tenminste, daar ga ik dan maar even van uit, dat het zo bedoeld was. Op zijn minst een parodie op de American way of living dan toch.

Op naar deel 3 dan maar.

Pseudodocumentaire.

Het is altijd een beetje afwachten hoe het uitpakt, een film waarin Hollywood naar zichzelf kijkt. Deze is wel charmant en lichtvoetig. Wel wat minder grappig misschien dan de makers gedacht hadden, maar dat komt nogal vaak voor in dit genre.

Kaley Cuoco (wie? oh Penny) doet het best goed - wel met hetzelfde soort vrolijke ongedwongenheid als we uit haar BBT-rol kennen. Grappiger eigenlijk is Dennis Farina als de doorgedraaide veteraan. Of Tricia Helfer als zijn Duitse postordervriendinnetje.

Jammer wel dat het verhaal een beetje teveel op veilig speelt, te voorspelbaar blijft.

Ik vond het toch wel een geslaagde film. Misschien wat overgestileerd, misschien wat weinig aandacht aan het verhaal besteed, maar toch wel erg mooi in beeld gebracht, met een mooi contrast tussen menselijkheid en robot, treffend in contrasterend beeld gebracht door de krakkemikkig en kreupel bewegende Banderas in een best goed gespeelde rol als antiheld tegenover de (ahem) krakkemikkig en kreupel bewegende en piepende robots. Niet heel geloofwaardig dat daar dan zo'n geavanceerde klont denkwerk in de bovenkamer zou zitten, maarja, daar is het dan SF voor.

De robot-protocollen (oud denkwerk van Asimov, als ik me niet vergis) zijn al wat te vaak gebruikt in de science fiction geschiedenis. De uitwerking hier is voor mij wel redelijk origineel, en na afloop denk ik wel wat beter gevonden dan een paar eerdere varianten die ik ooit gelezen heb. Wel is het einde wat truttig.

Intrigerend.

Wel een film om heel goed bij op te letten, een paar tellen afgeleid en je mist zomaar het hoe en waarom van de hele film. En of het plot nou helemaal zonder gaten is durf ik niet te zeggen. De beelden van de oude tijd zijn prachtig, maar hier en daar wordt wel wat gemengd tussen de jaren-70 en jaren-80. Op zich hoeft dat niet fout te zijn - ook in de jaren-80 waren er natuurlijk zat jaren-70 spullen te zien, maar het lijkt af en toe wat te veel.

Jean-Hugues Anglade is zoals meestal perfect, en dat is Mélanie Thierry ook. Maar wat bijzonder knap is is hoe de twintig jaar leeftijdverschil uitgedrukt wordt - dat heb ik nog niet eerder zo overtuigend gezien. Zonder overdrijving en zonder dat het er als plastic uitziet. Erg knap.

Tsja. Jessica Chastain ziet er fantastisch uit, en al helemaal met dat rode snollenjurkje aan. Dat is dan ook wel zo ongeveer het enige dat de film te bieden heeft, verder is het droefenis alom. De combinatie breekbaar, verslaafde en killer werkt hier niet goed, het verhaal is te ongeloofwaardig en boeit niet, de filosofische clou waarom het uiteindelijk draait is al helemaal niet interessant. Plaatjes kijken en verder niet opletten, dat is het beste. Ohja, Malkovich is prima bezig, Farrell irriteert me vooral, en leuk om Ioan Gruffudd weer eens te zien, als is het in een klein rolletje. En Joan Chen lijkt de eeuwige jeugd te hebben, haast geen spat veranderd sinds Twin Peaks.

Onduidelijke film - nou vind ik een open einde op z'n tijd best aardig, maar deze film laat wel meer zaken open dan alleen het eind. De motieven van de hoofdpersonen blijven me duister - en niet alleen waar het de hoofdlijn van het verhaal betreft.

Wel leuk gespeeld, en mooie beelden van de omgeving - en leuk om hier en daar flitsen van het landschap te herkennen - ik ben in die streek een paar weken op vakantie geweest.

Uit de omschrijving en het lijstje personeel lijkt dit zeker wel een veelbelovende film, maar het komt er wat weinig uit. Het mysterie wordt dikker aangezet dan dat er uiteindelijk uit de verf komt, als de aap uit de mouw is blijf je met een wat leeg gevoel achter. Aardig gefilmd en behoorlijk gespeeld, maar dat mag je van dit groepje ook wel verwachten. En eigenlijk ook wel wat meer dan dat.

En kennelijk had de film ook echt weinig indruk gemaakt, want ik herinnerde me er echt helemaal niets van. Maar toch vind ik 'm nu een stuk beter dan bij de eerste keer dat ik 'm zag. Wellicht vooral door Daniel Auteuil, die zijn rol toch indrukwekkend neerzet - als een soort ongelukkige antiheld, een misschien in zijn vak gerespecteerd en brilliant man, die daarnaast ook bijzonder onhandig en naief blijkt te kunnen zijn. Wellicht op details echt te sentimenteel, en dat kan verklaren waarom ik er de vorige keer minder in zag - hoeveel ik daarvan hebben kan ligt nogal aan de timing.

Aiai wat een geniale film is dit. Prachtige vormgeving, overdonderend mooie beelden. Wel een beetje veel gejat van spellen als Unreal en Halo misschien, maar als de cgi zo mooi kan zijn, hoop ik dat we daar nog heel veel meer van gaan zien.

En dan het verhaal, zoals het bij dit soort science fiction hoort heerlijk plat simpel zonder ook maar een enkele nuance tussen goed of kwaad, als een oude western met de goeien en de slechterikken en helemaal niets daartussen. Soms moet het gewoon zo eenvoudig zijn. Des te sterker omdat de slechterikken de mensen zijn - en ook mooi opgebouwd daarin, na een klein uurtje begin je je al ongemakkelijk te voelen als mens - medeverantwoordelijk voor de hebzuchtige oorlogsmisdadigers die in dit verhaal even ouderwets denken huis te houden, met een harde corrigerende tik zeg maar. En dat komt ook helemaal goed - net als bij de echte western is het de afloop van het verhaal geen verrassing, maar blijft het toch tot het laatste moment spannend hoe dat weinig verrassende eind nou precies verteld gaat worden.

James Cameron laat hiermee weer eens even zien hoe het moet - ik denk tenminste toch wel dat dat voor een heel groot deel zijn verdienste is. Leuk dat Sigourney Weaver ook meedoet - geen echt grote rol, maar wel een leuke. En ook zo voor Michelle Rodriguez - kleine rol, maar wel leuk, en met wat meer karakter erin dan de hoofdrollen - die blijven zo plat als een dubbeltje. Maar ook dat hoort bij het genre.

Ouch, wat een enorm teleurstellend tweede deel is dit. Wellicht in een vergelijking van alle eerste en tweede delen het slechtste vervolg ooit. Is Cameron het helemaal kwijt, of is het gewoon gemakzucht in de wetenschap dat de massa het toch wel vreet, wie zal het zeggen.

Deel een was vernieuwend, met een ijzersterk narratief, verbluffend mooie beelden en een enorme rijkdom aan detail. Deel twee laat het narratief voor wat het is, recycled wat dingetjes en verplaatst het geheel naar de natte plas, maar de beelden zijn saai, cinematografisch is er geen enkel aansprekend beeld en na de tweede actiescene is ook dat gewoon domweg vervelend.

Geen moraal, waar het eerste deel nog zo fraai natuur tegenover winstbejag stelde - is Cameron zelf dat maar vergeten? het lijkt er wel wat op. Simpel goed tegen kwaad, maar zonder enige invulling. Als een goedkope western.

Maar ondanks dat wel een speelduur waar zelfs Ben Hur van zou schrikken - terwijl die tenminste nog een behoorlijk ingewikkeld verhaal te vertellen had. Die kunst is kennelijk ook achterhaald, tegenwoordig is een mislukte grap over date night kennelijk al genoeg. Gedoe met kinderen, bah wat een armoede.

The Guardian spreekt van een screensaver. Ik denk dat dat nog te veel eer is voor dit misbaksel. De demo van een nieuwe videokaart heeft nog meer te bieden.

Niet mijn film, en wellicht ook nog eens een verkeerd moment, maar ik kon het echt niet worden met dit ding. Terwijl ik Claire Denis toch best hoog heb zitten, en Lindon en Binoche helemaal. Maar het epos verliest zich in teveel getob, en dan zonder dat daar enig uitzicht op een goede afloop inzit. Dan denk ik al gauw, maar jullie zijn toch allemaal min of meer volwassen mensen, het is niet alsof je dit soort pubergedoe voor het eerst meemaakt?Niet dat het er leuker van wordt, maar je kan het toch een plaats geven, en alsjeblieft zonder je zo aan te stellen.

Ook allemaal niet heel Frans, zoals ik dat dan ken. Er gaat wel eens wat mis in de liefde, maar daar zeg je dan 'C'est la vie' van, en je houdt je verdriet voor je. Tenzij het zo groot is dat het op een crime passionel uitloopt, maar de enige crime passionel die ik hier zie ontstaan is er een die Denis van een volgende film weerhoudt. Zonde van het talent van Lindon en Binoche, ik hoop ze gauw weer in een goede film te zien.

Erg hooggespannen verwachtingen voor deze film - we worden tenslotte al een tijdje lekker gemaakt met de individuele verhalen van de superhelden, en in deze film moet dat dan allemaal samenkomen.

Mwah.

Het is uiteindelijk best een aardige film, maar of het nou aan de film ligt of aan mij, ik kom niet echt in het verhaal. De superhelden lijken vooral een beetje suf en bordkartonnig - de enige die nog een beetje karakter uitstraalt is Loki. Maar dat maakt het geheel niet goed - net zomin als de aardige effecten dat doet. Het blijft allemaal wat teveel slap en voorspelbaar. Kijkvoer is het beste woord wat ik ervoor vinden kan.

Kennelijk is het bioscooppubliek het niet met me eens - qua inkomsten lijkt dit toch zeker wel een topper te zijn. Leuk voor Joss Whedon - bij mij kan de man van Firefly niet zogauw stuk.

Veel spektakel en veel gedoe, maar ergens halverwege kreeg ik het gevoel dat de Marvel-helden me een voor een beter bevallen dan in groepen - het is af en toe gewoon wat teveel voor me. De balans tussen actie, verhaal en inhoud - of het gebrek daaraan - is daar op zich nog niet eens het grootste probleem in.

Had van Whedon eigenlijk wel verwacht dat hij er iets meer van zou maken dan een serie actiescenes. Nouja, de actie ziet er op zich best aardig uit af en toe, en ik kon weer even trots op mezelf zijn omdat ik het Forte di Bard herkende tussen alle cgi door.

Oeverloos gewatel zonder inhoud.

Vreemd genoeg heb ik normaal een pesthekel aan dit soort elitaire gezwam zonder diepte, maar wellicht dat Huppert er net voldoende sjeu in brengt om me dat te laten vergeten. Of misschien was het de whisky die me erg goed smaakte, dat kan ook. Niettemin slaan Redlop en wibro de spijker wel genadeloos hard op de kop, en steelt de kat alle punten qua authenticiteit. Zelfs met een slechte dub - al is me dat dan niet opgevallen.

Veel idioterie in het script en een warrig verhaal. Wat veel erger is is dat de humor niet echt werkt, waardoor een hele serie van de grappig bedoelde elementen eerder irriteren. De hoofdpersoon, want dat zou Adele toch moeten zijn, huppelt wel door het beeld maar komt net zo min tot leven als de film zelf. Van de genialiteit van Luc Besson's vroegere films is niets terug te vinden.

Jammer.

Wellicht is het verhaal wat vlak, wat voorspelbaar, en wat dobberig en stuurloos op weg naar een voor de hand liggend einde. En het zou ook niet zo raar zijn om wat meer vuurwerk te verwachten van een film waar Jean Reno op de poster staat. En ook nog, als je op het acteerwerk let is er wellicht ook weinig opzienbarends te zien.

En toch is het een prettige film, tegen dat hij af is heb je het gevoel dat je zelf op vakantie geweest bent in het warme zachte zuiden van Frankrijk. Een van de mooiste streken, de Alpilles, vlak tegen de Camargue.