Opinions

Leuk.

Het begint al lekker bot, met de aan flarden gereden koe - visceral gore check! Fijn vintage gedoe met auto’s en filmapparatuur, raar lang haar aan de acteurs en trices, en zelfs de shots van het landschap zijn vagelijks bevreemdend en jaren-70-achtig. En een live gezongen versie van Landslide, doe me dat eens vaker bij al die hippe soundtracks. Jammer wel dat de film bij IMDB niet alle 5 kleuren donkerrood scoort, dat voelt toch ergens als een gemiste kans. Hoe je dan ‘mildly’ een lijntje snuift is me ook weer een raadsel moet me wel van het hart, maar toch, had voor de zekerheid gewoon wat spuiten gedeeld. Als je op een bingo mikt is het toch wel goed om daar ook vol voor te gaan.

In de link van X en Pearl is het wel erg grappig dat Goth in beide films speelt. Maar waarom Snow in de prequel vervangen moest worden door Reid, dat voelt dan weer wat als een zwaktebod. Jammer, gemiste kans.

Actually Filmed In Space!

Ja hoor. Een 'space'. Maar wat er op de poster niet bij staat is welke - of dat de beelden vooral doen herinneren aan een duikbootfilm uit dezelfde periode, waar je de draadjes aan de modellen ziet zitten. Mijn gunfactor is niet echt genoeg. En voor het verhaal eigenlijk ook niet, want het wordt wel erg weinig interessant opgedist.

De paar seconden origineel beeld zijn heel misschien de moeite als je echt alle denkbare details gezien wil hebben over dit onderwerp. Maar dat kan je een stuk makkelijker op youtube vinden denk ik. Blijft over een bijrolletje van Bronson, en de voice-over met de stem van James Stewart. Verwacht er niet te veel van.

Ik mis geloof ik teveel kennis van het X-Men universum om erg veel te begrijpen van de film, of om binding te hebben met de personages. Misschien daarom dat me opvalt dat de jongere en oudere versies van de Professor niet zo heel veel op elkaar lijken. Het begin vond ik nogal langdradig en ook eigenlijk ietwat saai. Het begint pas leuk te worden als de actie losbarst, maar moet gezegd, dat is wel erg goed gedaan.

Over het spelen van de acteurs durf ik eigenlijk niks te zeggen, ik had de helft al nauwelijks herkend.

Misschien wel van het ene cliche in het andere, maar dan wel weer zo brilliant gebracht dat dat allemaal prima verteerbaar blijft. Want, zoals al eerder opgemerkt, het is weer eens een uitermate knuffelbare autist die zijn bijzondere gave mag tentoonspreiden. En met wat extra geknuffel blijkt hij natuurlijk ook nog eens vrij makkelijk over zijn gekkigheden heen te kunnen stappen. Niet heel erg overeenkomstig met hoe dat in de meeste gevallen in het echt loopt, dacht ik zo.

Maar ik ben wel echt overtuigd van de acteurs. Marsan, Spall en Hawkins tegenover Butterfield en Jo Yang. Mooi werk.

Geschiedenisles.

Een enorme megaproductie waarin de revolutie van 1911 eventjes in een uurtje of twee film gepropt wordt. Zeker in het begin van het verhaal gaat dat erg krampachtig, er worden zoveel personen in het verhaal geintroduceerd dat je echt heel goed moet opletten om de draad niet kwijt te raken. Je krijgt daar wel wat hulp mee doordat hun naam duidelijk midden in beeld komt, maar nog steeds blijft het opletten.

Jackie Chan speelt een mooie rol, maar het is niet de hoofdrol zoals de poster suggereert - die wordt gespeeld door Zhao Wen Xuan, die Sun Wen mag spelen. Mooie rol, en dat doet hij ook bewonderenswaardig. De andere acteurs misschien wat minder. Hoewel natuurlijk Li Bingbing altijd erg goed is in mijn ogen.

Sterk punt vooral vind ik de enorme aandacht voor details in het beeld, en de typisch bij het genre van Chinese megaproductie passende beelden - prachtig belicht, en overlopend van de details, waarbij echt kosten noch moeite gespaard zijn. Prachtige locaties ook - bijvoorbeeld de regeringsgebouwen en de interieurs daar, ook daar loopt het echt over van de details. Sommige shots zijn wat aan de experimentele kant. Soms werkt dat, soms ook niet - bijvoorbeeld het shot waarin alleen de monding van het geweer in focus is vind ik echt niet werken. De onthoofding in het begin, en hoe we het zwaard daarbij te zien krijgen werkt dan weer wel. En de manier waarop af en toe het verhaal wordt toegelicht met namen of teksten middenin het beeld vind ik ook echt geslaagd in grafisch esthetisch opzicht. De hoeveelheid tekst die je daarin te lezen krijgt is wel wat aan de grote kant.

Want wat de film eigenlijk vooral nekt is de complexiteit van het verhaal, die het met deze mate van detail eigenlijk ondoenlijk maakt om het in twee uur te proppen. Het zou beter werken misschien als serie met een heel seizoen aan afleveringen - of, anders, door het verhaal drastisch te versimpelen. Maar da's lastig als het om een stuk echt gebeurde historie gaat. Toch hadden een paar van de vecht- en schietpartijen misschien beter op een andere manier verteld kunnen worden. En de flashback in het begin van de film helpt ook echt niet om het geheel begrijpelijk te houden. Misschien dat dat allemaal heel anders werkt als je dit stuk geschiedenis op school geleerd hebt, maar als eerste introductie in de vorming van de moderne Chinese staat vond ik dit een redelijke kluif.

Of het verhaal neutraal of propagandistisch is kan ik eigenlijk niet beoordelen - daar ken ik de geschiedenis van China echt niet goed genoeg voor. De idealen waar de helden van de Xinhai revolutie voor vochten hebben niet lang standgehouden, dat is wel duidelijk. Triest, eigenlijk.

Een soort geschiedenisles. De introductie van de Chinezen in de Japanse onderwereld. Een multiculturele omwenteling in de maffia. Once upon a time in Tokyo, zo had de film kunnen heten. Echt iets anders dan de gebruikelijke Jackie Chan film; geen slapstick of kungfu hier. Wel af en toe een komische noot, en dat maakt dat er een wat merkwaardige sfeer over de film ligt - ondanks dat het niet allemaal over heel plezierige zaken gaat, en er af en toe slachtoffers vallen blijft het vreemd luchtig. Ontoepasselijk eigenlijk.

Mooi gespeeld, wie nog twijfelde of Jackie Chan een goede acteur is kan hier zijn ogen uitkijken. En ook mooi in beeld gebracht - vooral de beginscene op het strand vind ik daar een goed voorbeeld van.

Pfffffff.

Op m'n werk wordt Netflix nogal gehypet. Helemaal de toekomst, zoals zij hun ding doen - waarmee dan vooral de IT bedoeld wordt geloof ik. Ben ik al niet heel erg van onder de indruk, maar als je dan dit wangedrocht te zien krijgt - 'the future's so bright I gotta wear shades', is het citaat wat me te binnen schiet. Hoe ontoepasselijk ook.

Maar wat een verschrikkelijk slechte film is dit. Lelijke cinematografie - als het dat woord al dragen mag. Lelijk, lelijk, lelijk - en ook nog afgeraffeld door een stel prutsers die nog nooit iets van kleur gehoord hebben, waar color grading kennelijk echt een volkomen onbekend concept voor is. Amateurs van de ergste soort - die zonder zelfkritiek. En als dat al het ergste was, er is kennelijk ook niemand die iets met een scenario heeft in dienst, want dan zou dit schoolvoorbeeld van opgestapelde cliches toch nooit de eindstreep gehaald hebben. En ik ga het helemaal niet meer hebben over acteren of dat soort hogere kunsten.

Maar waar ik dan echt wel stuk op ga is de verkapte American Dream die er ook nog eens in zit. Lap je geld aan Netflix, laat je volblazen met dit soort prut, en draag bij aan de amerikaanse droom van de baas van die tent - dat is de samenvatting die er in mijn hoofd achterblijft. Neem mijn raad aan - kijk liever naar de reklames, daar steek je al gauw meer van op. En als je echt iets moois wil, doe dan de aquarium-dvd.