Opinions

Vanavond eindelijk bekeken en ik moet zeggen dat ik dit wel erg vermakelijke pulp vind.

Danny Trejo eindelijk in een hoofdrol in een rol die hem gewoon op het lijf geschreven is. Daarnaast is foute B-film actieheld Steven Seagal een prima keuze om zijn rivaal te spelen. Helaas komt hij niet heel veel voor in de film, maar dit word weer goedgemaakt door de aanwezigheid van Robert DeNiro. DeNiro had duidelijk plezier in zijn rol als foute senator.

Soms wat plastic decors, liters bloed, wat bloot en gewoon gave actiescenes zorgen ervoor dat dit een pulp film van de bovenste plank is.

Een heerlijke film om gewoon het verstand bij op nul te zetten en je mee te vermaken.

Hier en daar is de humor nog wel geslaagd. Vooral de "Machete grappen" (Machete don't tweet, enz.) vond ik nog wel geslaagd. Verder is de actie wederom erg over-the-top en gaat Rodriguez daar naar mijn mening soms net iets te ver in. Vooral de effecten van dat molecuul wapen waren me net iets te plastisch. Er zijn echter ook wel scenes waarin het wat beter lukt (de verbranding scene van Mel Gibson).
Ook de fake trailer aan het begin van de film vond ik erg grappig, die aan het einde van de film sloeg de plank dan weer wat mis.
En zo gaat het eigenlijk de hele film, want sommige dingen zijn leuk verzonnen (het kameleon personage), maar sommige dingen zijn dan weer goedkope aftreksels van eerdere films (het Star Wars gehalte en Gibson die op het einde in een soort Jason X verandert).
Maar goed, Danny Trejo zelf weet wel weer stoer over te komen, evenals Michelle Rodriguez. De toevoeging van Amber Heard kon ik ook wel waarderen. Demian Bichir's personage met zijn vele persoonlijkheden vond ik dan weer wat minder geslaagd.
Een film die nog wel redelijk weet te vermaken, maar nergens echt in uitschiet.

Een beetje ondergesneeuwde Vincent Price.
Hij lift de film in zijn eentje naar een net wat hoger niveau.
Vooral die krankzinnige blik tijdens de onthoofdingsscene was meesterlijk om te zien.
Verder moet ik me bij de voorgaande reviews aansluiten. Het verhaal is niet meer dan een detective thriller en dan ook nog eens niet eentje van een meesterlijk niveau. Naast Vincent Price zijn personage zijn er namelijk maar weinig memorabele personages op te noemen. De magicians waren nog wel leuke stereotypes, maar de rechercheur had maar weinig uitstraling.
Nog wel aan te raden voor de Vincent Price lovers.

Erg toffe actiefilm. Vooral de lange scene op het einde met de achtervolging is geweldig geschoten en gechoreografeerd. Prachtig om naar te kijken! Verder zet Mel Gibson wederom wel een leuk personage neer en laat hij hier de meest "badass" kant van hem zien. Vooral het moment waarop hij tijdens de achtervolging uit zijn truck hangt om zijn afgezaagde shotgun af te vuren ziet er lekker stoer uit. Iets dat prima bij het klimaat van dit soort actiefilms past.
Verder vind ik het heerlijk hoe ze in deze film over-the-top gaan met zotte kostuums, maskers, aangepaste wagens, een zelfgemaakte heli en noem maar op. Veel om van te genieten als liefhebber van foute jaren '80 flicks.
Maar ik moet eerlijk toegeven dat Mad Max vooral visueel gezien meer te bieden heeft dan de gemiddelde (cheesy) actieflick uit die tijd. De synopsis is niet bijster origineel, maar dat deert de pret eigenlijk nergens.
Ik vind trouwens de stem van de narrator erg lijken op die van Michael Caine, maar volgens de eind credits schijnt dit ene Harold Baigent te zijn.
Afijn, dat doet er eigenlijk allemaal niet toe. In het kort kan ik alleen zeggen dat dit een leuke, vlotte actiefilm is die genoeg te bieden heeft voor de liefhebbers van het genre.

Niet zo tof als de tweede film, maar nog steeds wel erg vermakelijk.

Tina Turner zet hier een lekker over-the-top personage neer en laat dat nou precies bij de stijl van de film passen. Bijna heel de film is erg fout en over-the-top gemaakt. De grootschalige achtervolging tegen het einde en verschillende fout uitziende Bartertown wachters plus een vage lilliputter zorgen wel voor een bonte verzameling aan vage en vreemde personages.

Daarnaast is het verhaal... tjah, nou niet van een dusdanige kwaliteit dat je dit goed kan noemen.

Het plot is wat dunnetjes en met de toevoeging van de nieuwe bevolkingsgroep in het post-apocalyptische landschap zorgen voor wat opvulling. Meer dan dat kan er eigenlijk ook niet over gezegd worden en met name de tweede helft van de film lijkt meer om de actie te gaan.

Dit laatste is trouwens wel van een goede kwaliteit. Met name de scenes tegen het einde aan zien er goed en overtuigend uit.

Toffe actie en een lekker fout jaren '80 sfeertje zorgen ervoor dat ik me hier nog best aardig mee heb weten te vermaken. Zoals ik aan het begin zei niet zo vermakelijk als deel 2, maar minstens op gelijke hoogte aan de eerste film.

Tom Hardy heeft helaas niet de charismatische uitstraling van Mel Gibson en ik zal hem waarschijnlijk dan ook sneller vergeten zijn dan Charlize Theron. Zij weet namelijk wel een memorabel en overtuigend personage neer te zetten.
Hardy is mede door het script een beetje een vage Max geworden. Aan de ene kant een keiharde overlever, maar ook nog eens iemand die achtervolgd word door het verleden. De flashback scenes schieten inderdaad hun doel voorbij, want meer sympathie voor Hardy's personage brengt het niet teweeg. De eerste flashbacks vond ik overigens ook eerder creepy, maar dat was misschien ook een beetje de bedoeling van de makers.
Een film die vooral boeiend weet te blijven door de over-the-top actiescenes waarin de colonne van de meest over-the-top, vreemde voertuigen (en de figuren die ze besturen) in beweging komt.
Daarnaast is men verassend genoeg ook behoorlijk nietsontziend. Men ziet toch niet vaak dat een zwangere vrouw er on-screen aan gaat, zeker niet een zo'n Hollywood werkje als dit.
Vermakelijk, maar verder weet hij niet boven de kwaliteit van de originele trilogie uit te stijgen.

Eens met mijn voorganger. De film heeft wel zijn leuke momenten. Vooral de tegen alles bestendige dierenvanger is wel erg vermakelijk. Verder kon ik de droogheid van de Russische/Oost-Europese messenwerper ook wel waarderen. De zeehond vind ik dan weer, net zoals mijn voorganger, erg irritant en krijgt nodeloos veel aandacht. Die aandacht had wat mij betreft meer naar een dergelijk personage als de eerder genoemde messenwerper mogen gaan.

De vaste personages kennen we nu inmiddels wel, al blijven de pinguïns nog altijd geslaagd.

Geinig voor een keertje, maar het nieuwe is er nu wel vanaf.

Een mooi tijdsdocument voor de reggaeliefhebbers.

De reggae en/of dancehall muziek is een uitweg voor de mensen die willen ontsnappen aan het harde leven in Kingston. Iets dat in al zijn rauwheid naar voren komt wanneer dancehall danser Bogle (Gerald Levy, helaas maar 40 geworden) gedood word.

Persoonlijk heb ik iets minder met dancehall, maar toch heeft het gepassioneerde enthousiasme van Elephant Man wel iets. Verder zien we de mannen van Third World hier weer terug, komt een gepassioneerde Bunny Waileraan het woord en zien we de toen nog levende Gregory Isaacs menig maal in beeld met een muzikale bijdrage.

De overgangen van scenes of muziekfragmenten zijn soms wat rommelig, maar verder is dit weer smullen voor de reggaeliefhebbers.

Een wat minder bekende film uit de Amicus stal (indertijd zo'n beetje de enige concurrent van Hammer in de U.K.). Ik moet zeggen dat ik het weer prima vermaak vond. Price speelt een soort dubbelrol als acteur Paul Toombes en zijn horror alterego Dr. Death. Wanneer de vrouwen in zijn omgeving beginnen te sterven op manieren uit zijn films ligt de verdenking al gauw op het personage van Price. Deze begint zelfs aan zichzelf te twijfelen.
Sterk geacteerd door de beste man en leuk om hier en daar wat fragmenten uit zijn Corman Poe verfilmingen voorbij te zien komen. Verder vind ik persoonlijk de make-up van "Dr. Death" gewoon erg tof. Ook Cushing weet hem op gepaste wijze bij te staan.
Ik kan mezelf niet verplaatsen in de bovenstaande vergelijking, daar het onderwerp "uitgerangeerde acteur" de enige overeenkomst tussen deze twee prenten is.

Persoonlijk vind ik het zonde dat deze film onder de 3* scoort, want met deze film probeert men toch nog een originele twist aan het zombiegenre te geven.

Deze keer geen liters bloed en vele rottende ingewanden, maar het langzame proces van "de verandering" van Maggie (Abigail Breslin zet naar mijn mening het sterkste personage neer in de hele film). Interessant om eens een film te zien waarin het proces heel erg geleidelijk verloopt, want in de meeste films is het seconden/minuten werk.

De haast traumatische ervaring van het ondood worden is nog best goed uitgewerkt. Zo komen regelmatig morele kwesties voorbij, zoals het moment waarop men moet ingrijpen en de manier waarop.

Voor Arnold Schwarzenegger een aparte film, maar hij brengt het er nog best goed vanaf. Zijn relatie met zijn dochter komt nog redelijk goed over.

Verder is het camerawerk soms wel wat minder, maar echt enorm storend word dit nergens.

Ook de special fx zijn niet je van het, maar het zag er nog altijd beter uit dan een Asylum productie.

Best tof voor een keer. Wel een film waar je een beetje "open" voor moet staan, want je moet zeker geen full-on horrorfilm verwachten.

Mede door het jaar waarin het gemaakt is een bijzonder tijdsdocument.
Het verhaal is haast een sprookje over een man die een door de duivel van een monnik gestolen hand koopt van de inmiddels al zesde of zevende eigenaar.
In het begin brengt de hand hem succes in zijn beroep (schilder), maar op een gegeven moment komt hij er door de "trickster" achter dat hij zijn ziel verkocht heeft door de hand aan te nemen.
Een interessant en redelijk origineel idee voor die tijd. Door de haast sprookjesachtige manier waarop het verhaal gebracht word en de bombastische soundtrack doet het niet echt aan als een horror. Dat wil niet zeggen dat dit een slechte film is. Ondanks dat de film wat last heeft van gedateerdheid moet ik eerlijk zeggen dat de film nog best vermakelijk is.
Daarnaast zorgt de korte speelduur ervoor dat het verhaal zich best vlot ontwikkeld. Het einde was dan wel weer wat voorspelbaar, maar dat vergeef ik de makers wel.
Een nog best sfeervol gebrachte Franse film, maar verwacht geen echte horror.

Deze avond opgediept uit mijn... filmarchieven. Ik meen me te herinneren dat ik deze ooit voor een appel en een ei kon kopen en dat de aanwezigheid van Billy Connely me over de streep trok.

Het aanklagen van iemand wiens bestaan niet bewezen kan worden is een interessant concept, maar veel word er in deze film helaas niet mee gedaan. We krijgen een beetje Connely vs. de rijke verzekeraars, enz. op een zeer uitgekauwde wijze gebracht. Een groot gedeelte van de film voelt wat aan als een rip-off van andere Hollywood films en bij menig scene wist ik zeker wel eens beter gezien te hebben.

Connery, met zijn toffe Schotse accent, weet niet te boeien en de bijrollen zijn dusdanig standaard dat hier ook niet veel mee te beleven valt. Persoonlijk ben ik dan ook licht verbaasd over het gemiddelde op deze site en imdb, want er zijn toch wel vele "rechtzaakfilms" die een stuk beter zijn dan deze meuk.

Ik vind dat sekte gebeuren de film juist iets origineels geven, waardoor ik deze er meer uit vind springen dan Cannibal Ferox. Alle ingrediënten van het kannibalen subgenre zijn terug te vinden in deze film en meer! Bijna de gehele vrouwelijke cast komt toch minstens 1 keer halfnaakt voorbij en het idee dat het gevaar niet enkel van de kannibalen vandaan komt is erg tof. Daarnaast zorgt de soundtrack ook nog voor voldoende sfeer. Erg vermakelijke exploitation als je het mij vraagt!

Ik lees hier iets over het begin van brute slachtpartijen, want op de moord op de sekteleider na word er erg weinig geslacht in deze film. Nee, centraal staat een archeoloog die blind raakt door een soort vloek van een Egyptische tombe. Helaas neemt hij hiermee ook een eeuwenoude Egyptische demoon mee die daarna bezit neemt van zijn dochter.
Fulci kan over het algemeen wel een potje bij mij breken. Ik heb door de jaren heen een redelijke sympathie gekregen voor zijn stijl van filmmaken, variërend van (psychedelische) giallo (A Lizard in a Woman's Skin), zombie films (Zombi 2 & 3), slasher (New York Ripper), het openen van hellepoorten (The Beyond, City of the Living Dead) tot zijn parodie op zichzelf (A Cat in the Brain). Allen erg variërend in stijl, maar toch met zijn overduidelijke stempel erop.
Hier slaagt hij er wat minder goed in om zijn eigen stempel erop te drukken. Niet alleen het idee van Egyptische vloeken was al regelmatig gebruikt, maar ook de hele possession van het meisje (ik kreeg last van Exorcist flashbacks) is iets dat we al menig ander maal hebben kunnen bewonderen in andere films.
Het acteerwerk is niet slecht. De kinderen zijn wat minder, maar dat is iets dat men van te voren kan verwachten. Helaas moet ik wel zeggen dat ik de personages niet boeiend vind. Een nogal stoffige archeoloog en zijn "wanhopige" vrouw kunnen bij mij weinig stof doen opwaaien. Dit terwijl er genoeg stof en zand in de film zelf te zien is.
Daarnaast is het voor Fulci's doen een erg tamme film. Niet heel veel actie, weinig gore scenes, er zit gewoon hier en daar niet veel beweging in.
De soundtrack vind ik dan nog best te doen, maar niet altijd even passend bij het beeldmateriaal. Dit komt wellicht ook door het gebruik van de vele verschillende componisten. Zo zien we op de credits van de soundtrack Fabio Frizzi (deed o.a. ook de muziek voor zijn The Beyond, City of the Living Dead, Zombi 2 en A Cat in the Brain), maar ook nog Francesco De Masi (verschillende Italo soundtracks, maar The New York Ripper is de enige Fulci gerelateerde voor zover ik weet), Walter Rizatti en Franco De Gemini (beiden The House by the Cemetery). Erg apart dat hij voor deze film koos om een mengelmoes te gebruiken van alle componisten waarmee hij in die periode werkte, maar goed, hij zal er zelf wel achter hebben gestaan.
Naar mijn mening de minste Fulci die ik tot op heden heb gezien.

Weer eens bekeken en ik moet toch een halfje van mijn oorspronkelijke score afhalen. De film heeft een leuk concept en was de eerste film binnen het slasher genre met een moordende politie agent (voor zover ik weet althans). De film heeft een lekker '80's sfeertje en is lekker fout, maar het acteerwerk is niet al te best (vond Campbell eigenlijk ook tegenvallen).

Daarnaast vond ik de film redelijk langzaam op gang komen, eigenlijk komt de film in de laatste minuten pas echt op stoom.

Al met al best een vermakelijke film, maar helaas in de verste verte niet te vergelijken met de kwaliteit van Maniac (1980).

Beetje jammer van de weinige gore (Campbell's deathscene was zo'n beetje de enigste gorescene in de hele film), maar verder is deze Maniac Cop wel erg vermakelijk.

Het acteerwerk is degelijk, beter als de cast van het origineel als je het mij vraagt. Daarnaast zit de film ook bijna vanaf het begin best vol met actie, waardoor je als kijker je geen seconde verveelt. Daarnaast is de film doordrenkt van die lekker foute jaren '80 sfeer waar ik zo van hou bij dit soort films. Die rap op het einde was inderdaad een mooie actie!

Eigenlijk maar weinig horror, maar verder wel een hele vermakelijke film.

Niet zo vermakelijk als het tweede deel, maar minstens zo vermakelijk als het eerste deel. Waar zowel dit deel als het eerste deel naar mijn mening wat last van hebben is dat ze wat traag op gang komen. Dat zat met het tweede deel namelijk wel wat beter, daar viel je gelijk met je neus in de boter.

Verder zet Robert Davi zijn rol wel weer goed neer en is Robert Z'Dar ook weer erg vermakelijk als Matt "Maniac Cop" Cordell. Ook vond ik de ziekenhuissetting wel goed gekozen. Een setting die vaak lijkt te werken bij dit soort films.

Het subplot van de voodoo priester die Cordell weer tot leven wekte vond ik wel erg ver gezocht, maar ach, we hebben antihelden als deze wel op gekkere manieren tot leven zien komen.

Wederom een leuke film. De liefhebbers van de voorgaande delen zullen van deze ook weer kunnen genieten.

Taaie zit.
Als een man de producer, cameraman en regisseur van de film moet zijn is dat meestal al een teken dat het in ieder geval erg low budget zal zijn.
Het plot doet wat denken aan Blood Feast, maar de uitwerking is vele malen saaier.
Het acteer werk is niet al te best (zachtjes uitgedrukt) en de scenes worden vaak vanuit een camerastandpunt geschoten. Verrassend is het dan wel weer dat er on screen te zien is hoe de moordenaar het hart uitrukt (een homp vlees van de lokale slager waarschijnlijk).
De manier waarop hij zijn offers uitvoert is alleen wat eentonig.
Zo nu en dan nog wel kunnen lachen om de cheesy conversaties, maar meer dan dat weet deze 'Mardi Gras Massacre' ook niet te bieden.

Daar waar men met het eerste deel nog goed wist te vermaken door de heerlijk overdreven actie en cheesy personages, slaat dit deel de plank volledig mis. Het "verhaal" verschilt niet zo heel erg veel van dat uit de originele film, maar men probeert hier jammer genoeg teveel om er een serieuze actiefilm van te maken. Dit zorgt er nou juist voor dat het allemaal wat houterig en slecht overkomt. Het enige vermakelijke was de aanwezigheid van Michael Rooker.

Door de soms wel erg foute teksten en de extreme, over-the-top actie scenes waarin duidelijk word dat het hoofdpersonage zo sterk is dat zelfs Schwarzenegger nog onder de indruk zou zijn.

Enorm overdreven B-film met een dertien in een dozijn verhaal, maar vooral door het eerstgenoemde blijft het een beetje "zo fout dat het weer leuk word" film.

Ik ben van de generatie die opgroeide met een ruime keuze aan films over pratende en/of intelligente dieren, zoals de Dr. Dolittle, Babe en Beethoven films.
Mede daardoor was deze film dan ook weinig verassend. Een nogal voorspelbaar plot en veel grappen waar ik niet om kon lachen (al vond ik Chupadogbra toch wel erg leuk gevonden) maakten het kijkplezier er niet beter op.
Men had het geld dat ze aan de hele rits bekende mensen die de honden inspraken beter kunnen besteden aan de special fx, want die zien er bij tijd en wijlen er wel heel erg computer geanimeerd uit.
Misschien leuk als luchtig kijkvoer voor de kids, maar ik vind hem behoorlijk matig.

Dat deze Burton zo'n lage waardering krijgt, zowel hier als op imdb deze keer.
Goed, de humor moet een beetje je ding zijn, maar bij mij was het al vanaf het begin raak.
Jack Nicholson in een dubbelrol als de president van de V.S. en een (Southern) zakenman (inclusief een hele rits aan pruiken en foute cowboyhoeden).
Burton ging voor een over-the-top spoof van de jaren '50 scifi flicks en slaagt hier erg goed in.
Van Pierce Brosnan die continu een pijp tussen zijn tanden geklemd heeft tot Sarah Jessica Parker die van hoofd ruilt met haar hondje, ik vind het (bijna) allemaal leuk.
Neem daar nog eens de lekker foute scifi soundtrack van Danny Elfman bij plus belachelijk uitziende aliens die mensen kunnen reduceren tot rood/groen gekleurde geraamtes.
Een oorlog die ontketend word door een vredesduif waaruit blijkt dat de aliens een soort paranoïde angst voor vogels hebben. En dat de jodel van Slim Whitman deze weer moet beëindigen. Je moet er maar op komen, maar ik vind het toch erg grappig/leuk verzonnen.
Het zal mede door het type humor lang niet iedereens ding zijn, maar voor mij is deze film een schot in de roos.

Vandaag de Green Cow DVD bekeken en ik moet zeggen dat ik wederom erg tevreden ben over de geweldige gotische setting die Bava kan creëren (zoals in zijn eveneens sterke "The Whip and the Body"). Ik heb over het algemeen wat minder met zwart-wit films, maar bij deze deed het juist een effectieve bijdrage leveren. Vooral in de scene waarin een dode man opstaat uit zijn graf zorgt het voor een mysterieuze sfeer.
Verder is de aandacht voor de sets en de kostuums, etc. haast te vergelijken met het betere Hammer werk. Steele trekt de meeste aandacht door haar schoonheid die ze weet te combineren met angstaanjagendheid. Erg knap gespeeld.
Een aanrader voor de liefhebbers van gotische (Euro)horrors.

Ik kan me helemaal bij mijn voorganger aansluiten. Behoorlijk over-the-top, maar dat komt voor een gedeelte ook wel door overacting. Al moet ik zeggen dat ze met de kostuums en decors soms ook wel ver gaan. Zo moeten bij de opgraving van Genghis Khan alle archeologen toepasselijke helmen dragen terwijl de Chinese helpers van die Aziatische strohoeden op moeten hebben. Volgens mij draagt in die scenes niemand geen hoofddeksel.
Verder vond ik Fu Manchu's martelmethode door iemand vast te binden onder een klok die continu geluid word hilarisch.
Karloff komt nog redelijk overtuigend over al Fu Manchu, waarbij hij het voordeel heeft dat het in zwart-wit geschoten is. Christopher Lee moest namelijk in zijn rol de nodige make-up dragen, wat het wel erg cheesy maakte.
Mede door de speelduur heb ik me geen seconde verveeld en weet deze ietwat gedateerde avonturenfilm voor prima vermaak te zorgen.

Een zeer theatraal gebrachte Poe verfilming. Hier en daar weet het visueel sterk uit te pakken. Zo vind ik de scenes met de "rode dood" zeer sterk en de bal scene is ook erg goed gebracht. Patrick Magee komt wat griezeliger over dan Price en men had beter de rollen om kunnen draaien, maar Price doet het ook zeker niet verkeerd.
Verder een film die soms wat probeert in te haken op de (godsdienstige) moraliteit van de mens. Hier en daar best sterk gebracht, zoals het gebruik van kinderen en dwergen als entertainment.
Vooral door de visuele pracht van onder andere de gekleurde kamers blijft de film boeiend en doet het wat denken aan het werk van Mario Bava.
Wederom een best sterke Poe film van Corman.

Voor het eerst sinds lange tijd weer eens gezien en van begin tot eind genoten.

De typetjes die voorbij komen zijn echt geweldig. Danny DeVito en Rhea Perlman doen het geweldig als de Wormwoods, Embeth Davidtz is aandoenlijk als miss Honey en Mara Wilson doet het leuk als Matilda.

Maar wie echt de show steelt is toch wel Pam Ferris als een geweldige miss Trunchbull.

DeVito had duidelijk zijn best gedaan om de sfeer en verhaallijn uit het boek het beste tot zijn recht te laten komen en dat werpt duidelijk zijn vruchten af. De personages, maar ook de toffe sets zorgen ervoor dat de wereld uit Dahl's boek tot leven komt.

Lekker over-the-top en een sterk feelgood gevoel zorgen ervoor dat dit voor zowel jong als oud erg leuk blijft om naar te kijken. Ik denk dat het ruim 10 jaar geleden moet zijn dat ik deze voor het laatst gezien had, maar ik heb er wederom erg van genoten.

Erg leuk, vooral voor diegenen die met Dahl's boeken en verfilmingen opgroeiden. Prachtig jeugdsentiment dat niks aan zijn effectiviteit verloren heeft.

Bobbie Bressee weet nog aardig te vermaken in haar rol. De overige castleden "acteren" nog flink wat slechter dan haar, waardoor zij nog best aardig uit de verf komt.

Buechler's make-up effecten zijn zo'n beetje de voornaamste oorzaak waardoor deze film van mij toch nog 3* krijgt. Deze zien er namelijk nog behoorlijk goed uit. Daarnaast is de typische jaren '80 sfeer in sommige scenes ook weer goed aanwezig. Bijvoorbeeld de scenes in het mausoleum zelf of de beginscene op het kerkhof.

Een vermakelijke demonenfilm met verrassend goede effecten. Er had veel meer in kunnen zitten, maar al met al prima voor een avondje vermaak.

Werd deze in NL echt uitgebracht als "Vol Gas"?
Maar nu over de film zelf: persoonlijk vind ik deze een stuk vermakelijker dan het 11 jaar later uitgebrachte "Trucks".
De maestro himself is duidelijk niet voor het filmmaken in de wieg gelegd, maar hij komt er nog redelijk mee weg door zijn niet al te serieuze stijl.
Alles blijft namelijk toffe kaas. Meer machines slaan op tilt en in het begin pakt men leuk uit door een kind vermoord te laten worden door een wals en een coach die een nare ontmoeting met de soda machine niet overleeft.
Verder hebben 9/10 castleden de opdracht gekregen om hillbillies en domme mensen of een combi van beiden te spelen.
Neem daar nog eens een door AC/DC overheerste soundtrack bij en je hebt alweer ruim genoeg elementen om iemand als mij een avondje vermaak te bezorgen. Leuke kaas voor een keer.

Die neus scene in het bad vond ik ook erg vermakelijk, maar die scene waar jij het over hebt is inderdaad ook erg tof.
Van dergelijke scenes moet de film het toch een beetje hebben. Het acteerwerk is natuurlijk niet geweldig en het verhaaltje is flinterdun.
Toch mogen de blauw belichte, bovennatuurlijke scenes er wel zijn en zorgt de soundtrack wel voor een apart sfeertje.
Dergelijke zaken zorgen ervoor dat dit een leuk, sleazy jaren '80 horrorfilmpje is. Nergens angstaanjagend, maar hier en daar gewoon erg vermakelijk.
Het tempo is wat vaster dan Avallone's voorgaande 'Spettri' en mede daardoor kijkt de film net wat lekkerder. Daarnaast zijn de make-up fx een stuk beter en hebben we deze keer gelukkig niet met een slecht gemaakt rubberen monster te maken.
Sleazy en lowbudget, mede daardoor vast niet voor iedereen, maar leuk voor de liefhebbers van slechte cinema.

Ik heb het boek niet gelezen en heb me ook nog nooit aan de Hunger Games of Twilight boeken/films of films als Divergent gewaagd. Wat dat betreft ging ik dus aardig blanco mbt young adult fiction boeken/films deze film in.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik positief verrast werd. De film weet wat langere tijd lekker mysterieus te blijven en de visioenen van Thomas zijn lekker vreemd.

Verder viel het acteerwerk me wel mee. De personages zijn wel een beetje de standaard Hollywood typetjes, maar de uitvoeringen van de jonge cast vond ik nog best aardig.

Verder ziet de film er visueel gezien erg mooi en slick uit. De monsters zijn nog best mooi in elkaar gezet en hun 'wereld' ziet er nog best 'echt' uit.

Maar wat me nog het meeste aan wist te spreken was het plot, want er bleek een best complexe theorie te zitten achter iets dat eerst leek op een "ziek experiment".

Hierbij scheelt het denk ik dat ik het boek niet gelezen heb, want ik vond de combinatie van de verschillende verhaalelementen wel origineel en tof verzonnen.

Ondanks dat we niet konden ontsnappen aan een aantal Hollywood cliché's, werd ik gisteravond toch positief verrast door deze Maze Runner.