La Maschera del Demonio (1960)

Het was weer van The Haunting geleden dat ik nog eens een horrorfilm in zwart-wit had gezien, en ik moet toegeven dat het toch wat speciaals is. Als het goed gedaan wordt, geeft het zeker een meerwaarde. Black Sunday is een boeiende heksen-/vampierenfilm die het vooral moet hebben van een oerdegelijk verhaal en prachtige gotische decors. Geen zwevende ondoden, scherpe tanden of bloedende halzen, maar gewoon sobere cinema. Ik was ook aangenaam verrast door de goede acteerprestaties, al doet de dubbing daar spijtig genoeg wel afbreuk aan, en de subtiele maar efficiënte gore-momenten (het jaartal in acht genomen). Toch heb je als kijker anno 2006 meer nodig dan dat om echt te rillen van angst. Conclusie: Gezien de soberheid en de leeftijd van de film misschien geen voer voor de massa, maar absoluut een aanrader voor de doorwinterde horrorfanaat. Bovendien is Black Sunday een film die zich gemakkelijk kan meten met genreklassiekers als Dracula en Frankenstein.

Prachtige griezelfilm van Mario Bava. De look van de film is prachtig. Zelden heb ik zo'n mooie zwart/wit-film gezien; het geeft de film echt een meerwaarde die verloren was gegaan was de film in kleur geschoten. De sets zijn adembenemend mooi en de constante mist die deze sets omhuld geeft alles dat fantastische enge sfeertje. Het verhaal is niet bijzonder, maar enkele ijzersterke individuele scènes maken dat ruimschoots goed. De sterkste vind ik het moment dat het bloed van de dokter op Barbara Steele's lijk terecht komt en de ogen en de huid langzaam terug regenereren. Ook bevat de film een vrij brute scène waarin het masker op Steele's gezicht geslagen wordt, één van de beste schrikmomenten van de film. Verder neemt de film rustig de tijd en heeft de kijker lekker de tijd om van de visuele pracht te genieten. maar is het eind van de film lekker spectaculair, en hoewel het overdreven happy end een beetje geforceerd overkomt is het absoluut een mooie afsluiter van deze uiterst sfeervolle film.

Vandaag de Green Cow DVD bekeken en ik moet zeggen dat ik wederom erg tevreden ben over de geweldige gotische setting die Bava kan creëren (zoals in zijn eveneens sterke "The Whip and the Body"). Ik heb over het algemeen wat minder met zwart-wit films, maar bij deze deed het juist een effectieve bijdrage leveren. Vooral in de scene waarin een dode man opstaat uit zijn graf zorgt het voor een mysterieuze sfeer. Verder is de aandacht voor de sets en de kostuums, etc. haast te vergelijken met het betere Hammer werk. Steele trekt de meeste aandacht door haar schoonheid die ze weet te combineren met angstaanjagendheid. Erg knap gespeeld. Een aanrader voor de liefhebbers van gotische (Euro)horrors.