Opinions

Voor Nederlandse begrippen is dit best een goede actie/thriller. Op sommige momenten is hij best grof. Het verhaal is best goed en de film weet zelfs te boeien en is ook geregeld spannend. Goede gespeeld door Huub Stapel, en Monique Van De Ven.

Tja wat moet je van deze film zeggen ? Hij was vermakelijk zullen we maar zeggen. Het enige echte goede in deze film was de broeierige sfeer in het regenwoud. De slang ziet er erg nep uit en Jon Voight speelt zeer irritant. Maar voor de rest heb ik me er wel mee geamuseerd.

Met Horror heeft deze film helemaal niets van doen, maar als Thriller was deze Duitse film best redelijk.

Het ietwat cliché verhaal met een eveneens ietwat voorspelbaar verloop, zit aardig in elkaar en weet ook wel te boeien. Ook weet de film een bepaalde spanning op te bouwen naar de zoektocht van de daders van de bizarre praktijken (er worden personen ontvoerd, die daarna gebruikt worden voor illegale anatomiepraktijken) op de universiteit van Heidelberg. Ook met de uitvoering van het verhaal zit het wel goed en dat is vooral te danken aan de Duitse goede actrice Franka Potente, in de rol van Paula Henning die studente geneeskunde is, die best verdienstelijk speelt. De opening van het verhaal, waar er bij eenbewust zijnde patiënt anatomie werd uitgevoerd was wel aardig en werd ook visueel (met name de hand) aardig in beeld gebracht. Ook de scene met de ietwat sletterige vriendin Gretchen (gespeeld door Anna Loos) van Paula Henning, die te grazen werd genomen terwijl ze aan het vrijen was met een vriendje in de anatomieruimte, mocht er wel wezen.

Het laatste (zeg maar de laatste 30 minuten van het verhaal) gedeelte van het verhaal, waarbij al min of meer bekend is wie er achter de bizarre praktijken zit (een soort van rituele sekte met de naam "aAa" waarbij Hein, gespeeld door Benno Fürmann, helemaal ontspoort is) zit, was best aardig en heeft ook nog een verrassing in petto die wel behoorlijk cliché was en ook zeer voorspelbaar was.

Al met al gewoon een redelijke Duitse thriller, die zich opzicht wel lekker wegkijkt en die met een duur van precies 90 minuten nergens echt saai of vervelend wordt.

Eigenlijk best een leuk vervolg en persoonlijk vond ik deze zelfs iets leuker. Het is alleen jammer van de laatste vreselijke 20 minuten (ondanks het uitpakken daar met een sterrencast) die gewoon te achterlijk voor woorden zijn en ook totaal niet leuk of grappig zijn. Dat hele achterlijke en totaal overbodige gevecht had men gewoon compleet moeten schrappen.

Ondanks het zeer slechte einde heb ik me wel prima geamuseerd met deze leuke komedie en heb ik ook regelmatig moeten lachen. Vooral bij de scenes met de tourbus (beter gezegd het ongeluk ermee en wat er dan allemaal gebeurt) en het familiediner bij de zwarte familie heb ik in een deuk gelegen van het lachen. Ook zitten er meer dan voldoende andere grappige momenten in en dat komt vooral natuurlijk op conto van de cast die het gewoon leuk deed. Will Ferrell is natuurlijk heerlijk achterlijk overdreven en zeer in zijn element in deze film maar ook Paul Rudd, David Koechner en zelfs Christina Applegate (zag er ook niet onaardig uit) deden het leuk. De enige die juist enorm tegenviel was Steve Carell in de achterlijke rol van Brick Tamland die totaal niet grappig was, maar juist beschamend was (hetzelfde geldt eigenlijk voor de rol van Kristen Wiig) om te zien.

Het verhaal stelt misschien niet zoveel voor maar toch zat er min of meer een historisch toontje achter wat betreft het voorlezen van het nieuws en het presenteren ervan (vooral m.b.t. de kijkcijfers). Al met al heb ik me op de laatste 20 minuten van het verhaal goed geamuseerd met deze leuke komedie.

P.S. ik heb overigens de 119 minuten versie gezien.

Destijds gezien op Film 1 en met name de eerste helft van de film is best aardig en leuk. Daarna vond ik het een wat flauwe film worden. De cast is eigenlijk best indrukwekkend want er spellen toch best veel acteurs in mee die het best gemaakt hebben en ook vaak in komische films te zien zijn. En dan doel ik natuurlijk op Steve Carell, Paul Rudd en in mindere maten David Koechner. De cast (m.u.v. de tenenkrommende Christina Applegate) maakt het eigenlijk ook de moeite waard om deze film te bekijken want het verhaal opzicht is niet echt leuk. Zeker geen hoogvlieger deze komedie maar dankzij de duur en de cast is hij wel goed te doen.

Deze film zenden ze wel vaker uit op nieuwjaarsavond (in dit geval in de nacht). De film bestaat allemaal uit losse sketches waarvan een aantal legendarische zoals de "Lumber jack song". Niet alle sketches zijn even geweldig en op een gegeven moment heb je er ook wel genoeg van.

Vrij matige standaard Thriller met ook nog eens een zeer voorspelbaar verloop en ook eentje vol met clichés. De factor "originaliteit" is ook totaal niet van toepassing.

Het flauwe en inderdaad eenvoudige dertien in een dozijn verhaal stelt weinig voor en zit zoals eerder gezegd ook vol met clichés (zag maar gerust de één na de andere). Hierdoor is ook het verloop zo voorspelbaar en saai (zeker de eerste 45 minuten) als maar wat, waardoor het verhaal nauwelijks weet te boeien of spannend wordt. Verrassingen zitten er sowieso niet in en hetgene wat verrassend zou moeten voorstellen zie je al van ver aankomen. Pas na circa 45 minuten wordt het verhaal een beetje interessant als Ellie wordt ontvoerd. De zoektocht die daarna volgt, heeft ook weinig om handen. Het einde is nog een beetje aardig, maar (je voelt het al aankomen) zit natuurlijk ook weer vol met clichés. Visueel ziet de film er met beelden van de landschappen en locaties nog wel aardig uit en natuurlijk ook vanwege de schoonheden Amber Heard (in de rol van Stephanie) en Odette Yustman (in de rol van Ellie). Echt goed acteren kunnen ze helaas beiden niet. De emotieloze Karl Urban komt ook voor in het verhaal, maar zijn flut rol stelt weinig voor.

Al met al is dit gewoon een matige film die alleen vanwege het meespelen van Amber Heard en Odette Yustman nog het kijken waard is.

Wat een charmeur was die psychopaat Kyeong-Cheol (geweldige rol trouwens van Min-sik Choi) toch met teksten als "Kleed je uit, voordat ik je in stukken snijd kutwijf !"

Het verhaal was opzicht best goed en is zeer geregeld ook wel lekker hard (het had wat mij betreft wel explicieter gemogen, zeker in het eerste uur), maar het sloeg nergens op dat de agent Su-Hyeon hem niet afmaakte na een uur en hem in leven liet met het gevolg nog meer onschuldige slachtoffers. Goed, Su-Hyeon had hem geregeld flink te grazen maar kom op zeg het sloeg gewoon nergens op dat hij hem niet afmaakte (hij had hem tijdens het afmaken ook flink te grazen kunnen nemen). Het verhaal weet wel te boeien en ziet er visueel (behoorlijk kleurrijk) heel fraai uit. Ook de cast deed het prima. De film vond ik overigens wel veel te lang met bijna 2,5 uur en had makkelijk ingekort kunnen worden met 30-60 minuten. Het einde was overigens geweldig maar dat had hij dus ook een uur eerder kunnen doen.

Dat deze film het gehaald heeft op MovieMeter is apart maar wel leuk (het mogen er van mij ook meer worden), want dit is natuurlijk geen Erotiek / Fantasy film maar een Porno / Horror film die een pornografische parodie is op de Horror klassieker "The Exorcist (1973)", oftewel de "The Sexorcist" . Voor de jaren 70 was het natuurlijk, leuk en gewaagd, maar nu is het wel achterhaald en déjà vu.

In dit verhaal (in de jaren 70 werden pornofilms nog voorzien van een verhaal, zodat ze in een bioscoop gedraaid konden worden) over duivels en duivelbezweerders, maakt de duivel (Lamar Gilbert) van het onschuldige meisje Randy Maldemar (Linda York), dat een erotisch boek over duivelsspreuken leest, een nymfomane. Haar moeder, huisarts, psychiater (met de toepasselijk naam Dr. Max Wanker) en een verpleegster kunnen haar niet helpen, maar twee toevallig aanbellende bijbelverkopers wel.

Het acteerwerk (als je het zo kan noemen) is ronduit belachelijk, de mensen die in deze film spelen zijn ronduit lelijk (uitzonderingen daargelaten zoals Rene Bond als de rondborstige verpleegster en ze was de eerste pornoactrice met borstimplantaten) en de pornografische scènes bereiken het tegenovergestelde van mensen opwinden. Het wordt al snel duidelijk dat we hier te maken hebben met een Porno film i.p.v. een Erotiek film, want al na circa vijf minuten duikt moeder Turgid Maldemar (Starlyn Simone) het bed in met klusjesman George (Robert Bedford, wat ongetwijfeld niet zijn echte naam zal zijn geweest) en maakt dochter Randy een zwarte brandende kaars uit (na het lezen van het boek, waarin je ook de namen van alle acteurs en actrices ziet verschijnen en dat was best leuk gedaan) welke ze gaat gebruiken als dildo. Gedurende die circa 10 minuten durende scène zien we dan o.a. close-ups van geslachtsdelen, beffen, vingeren, pijpen, masturberen (met de de kaars) en neuken. Het enige wat je niet zult zien in deze film, zijn klaarkom scenes. Tijdens de porno scenes krijg je ook steeds verschrikkelijke "cheese" muziek te horen en dat was in de jaren 70 min of meer de standaard in pornofilms.

Ook wordt snel duidelijk dat dit een erotische parodie is op de "The Exorcist" als de duivel (die er ook wat "creepy" uitzag middels make-up) na circa 15 minuten verschijnt aan het bed van Randy (die wilt gaan slapen na het masturberen) in zwarte ouderwetse kleding (inclusief een zwarte hoed), waarna hij haar lichaam en geest in zijn bezit neemt. Dit heeft tot gevolg dat Randy een sex beluste vrouw wordt en dat haar geslachtsdeel uit zichzelf kan spreken (dan zie het geslachtsdeel ook vaak in close-up en maakt deze sprekende bewegingen) en dan vooral vunzige en grove teksten. Zo zegt hij tegen de vertrekkende (als hij de badkamer binnenkomt om iets te repareren en waarbij Randy zich in bad zit te wassen) klusjesman George:

"You Motherfucker"

Waarop deze zegt:

"I sure was."

Ondanks dat het verhaal natuurlijk belachelijk slecht is, zitten er wel wat leuke, humoristische (vooral vanwege het sprekende geslachtsdeel) en bizarre scènes in die deze film toch nog enigszins genietbaar maakt. Zo wordt de huisarts (Chesley Noone) tijdens het beffen (ze moet immers onderzocht worden) van Randy bijna door Randy gestikt als deze haar benen stevig om zijn lichaam klemt en hij met zijn gezicht in het geslachtsdeel van Randy blijft vastzitten. Natuurlijk moet de verpleegster (Rene Bond) Randy ook onderzoeken en stopt zij een grote kwikthermometer in haar kont om haar lichaamstemperatuur te meten. De verpleegster heeft echter geen seks met Randy, maar zij wordt wel op een gegeven moment op brute wijze verkracht door klusjesman George (die van de trap is gegooid door de duivel nadat hij seks heeft gehad met Randy en daarbij is hij gewond geraakt), waarbij George haar grijpt (plakt dan ook haar mond af met tape) en vastbindt op de keukentafel en waarna hij haar witte verpleegstersuniform open knipt (met een schaar) en haar bruine panty's omlaag trekt. Daarna begint hij haar lichaam overal te likken en op het moment als hij aan haar geslachtsdeel wilt gaan likken, pakt hij een blik bier uit de voorraadkast en zegt hij:

"I would like to have something to drink during dinner."

Tijdens het likken van haar geslachtsdeel drinkt hij ook regelmatig van het bier, waarna hij haar verkracht (speelt dan o.a. met haar borsten).

Nadat de huisarts met de staart tussen de benen is vertrokken, haalt de moeder er een psychiater bij, te weten Dr. Max Wanker (Nimrod Sappho), die Randy wilt behandelen met een vibrator. Haar sprekende en met de Duivel bezetten geslachtsdeel wilt dat echter niet en nadat de psychiater de vibrator in Randy's (die op een stoel zit) geslachtsdeel stopt, vliegt deze er op een gegeven moment hardhandig uit, waarna deze in de muur terechtkomt. In de tussentijd is Randy de psychiater hardhandig aan het pijpen (de psychiater heeft namelijk zijn geslachtsdeel uit zijn broek gehaald omdat hij die vergelijkbaar vindt met de vibrator), waarbij ze bijna zijn geslachtsdeel afbijt. Wat opzicht ook wel leuk is aan die scène, is dat moeder Turgid vlak van te voren met haar dochter Randy praat en die heeft dan een grote "Annabelle" pop in haar armen.

In de tussentijd lust moeder Turgid er ook wel pap van, want buiten de klusjesman wordt ze ook genomen door de lokale politicus Lucius Watergag (die een grote gele button op zijn jasje heeft met daarop de tekst "Lucius Watergag gets in quick !" en ik vond hem tevens wat lijken op zanger Barney Greenway van de Grindcore-band "Napalm Death") als zij zich voorover buigt (draagt uiteraard geen ondergoed onder haar rok) om hem iets in te schenken. Turgid raakt er echter niet opgewonden van en steekt dan een sigaar op die ze gaat roken terwijl ze op zijn hondjes genomen wordt door Lucius.

Als moeder Turgid ten einde raad is met haar dochter (die dan inmiddels vastgebonden op een stoel zit met zowel haar mond als vagina afgeplakt, zodat die beiden niet meer kunnen praten), komen er toevallig twee bijbelverkopers (vader en zoon) langs die haar dochter kunnen helpen. Daarbij wordt bijbelverkoper Dennis Harp (Robbie Roberson), oftewel de zoon, verliefd op Randy en duikt bijbelverkoper Peter Harp (John Barnum) het bed in met moeder Turgid nadat Randy hem eerst verkracht en gedumpt heeft. Omdat Dennis verliefd is op Randy, neuken ze natuurlijk ook met elkaar en daarbij wordt dan de duivel verdreven (beter gezegd geneukt) uit het lichaam van Randy. De duivel gaat dan echter niet weg, maar ontfermd zich nu over het lichaam van de verpleegster die nog steeds volledig naakt op de keukentafel vastgebonden ligt en daarna is de film na circa 83 minuten afgelopen.

Het lijkt me sterk dat iemand deze film gaat bekijken om hoogstaande (wel toepasselijk bij deze film, ondanks dat er niets omhoog gaat staan omdat het niet opwindend is ) cinema te verwachten, maar voor de liefhebbers (zoals ik die nu de eerste stem en eerste persoonlijke mening plaatst) is deze film nog wel het aankijken waard.

"Is she good in bed?"

Deze Misdaad / Drama film heb ik gekeken vanwege het meespelen van de mooie rondborstige Monique Gabrielle, die ik een paar maanden geleden zag in de slechte Actie / Fantasy film "Deathstalker II (1987)" en waarin zij het enige pluspunt (zeg maar gerust twee pluspunten ) was. De film staat hier wel betiteld als een Misdaad / Drama film, maar als je naar de filmposter kijkt (waarop Monique Gabrielle bijna naakt te zien is) weet je eigenlijk al genoeg, want dit is gewoon een Erotiek film. Want de film bestaat voornamelijk uit seksscènes of andere mogelijkheden voor naaktheid, waardoor er weinig plot overblijft. Ik vind dat overigens niet erg

In dit verhaal draait het om Angel (Monique Gabrielle), die als tienermeisje buitengewoon gehecht is aan haar stiefvader Steven (John Phillip Law). In feite zo gehecht dat ze haar moeder (Gail Jensen) heeft vermoord uit angst dat iemand tussen hen in zou komen. Angel wordt naar een instelling gestuurd en jaren later wordt ze vrijgelaten en spoort ze haar lieve stiefvader op, die nu samen met zijn nieuwe vriendin Michelle (Rachel Vickers) woont. Opnieuw gaat de inmiddels volwassen Angel de strijd aan om haar stiefvader voor zichzelf te houden.

De film begint gelijk met de moord op de moeder van Angel, die buiten op klaarlichte dag de was aan het ophangen is. Daarna zien we een mes in de lucht, horen we de moeder schreeuwen en zien we bloed op het mes en wordt de moeder vermoord (dan zien we ook bloed op de was, wat zonde is omdat die net gewassen is) door haar tienerdochter Angel (waarvan we de ogen te zien krijgen) alsof ze de beroemde Horror / Thriller film "Psycho (1960)" proberen te kopiëren. Daarna volgen de opening credits (begeleidt met goedkope pop / rock muziek) en belanden we in de huidige tijd en zien we makelaar Steven met zijn nieuwe liefde Michelle vrijen en neuken in bed (dan zijn we ook voor het eerst de mooie borsten van Rachel Vickers, oftewel pornoster Raven).

Tijdens dat vrijen / neuken zien we ook een taxi aankomen in de regen en gaat uiteindelijk de deurbel. Ondanks dat ze in eerste instantie doorgaan met vrijen / neuken, besluit Steven uiteindelijk toch om naar beneden te gaan en om de deur te openen, waarbij er dan gezegd wordt:

“Daddy! It’s me, Angel!”

De inmiddels volwassen vrouw Angel staat namelijk voor de deur met een pop en een koffer en beweert zijn stiefdochter te zijn en vraagt ​​om een ​​plek om te overnachten. Hoewel Michelle dat eigenlijk niet wilt, geeft Steven Angel een kamer op de bovenverdieping voor één nacht, waar ze de koffer vol poppen uitpakt. We weten dan gelijk dat Angel ze nog steeds niet allemaal meer op een rijtje heeft. Dat is natuurlijk niet verrassend, want anders was er geen verhaal.

Ondertussen zien we in Malibu in Los Angeles woekeraar, witwasser en oplichter Johnny La Costa (Erik Estrada) in zijn luxe woning met zwembad voorzien van topless vrouwen (waaronder Paula Revee als Julie) iemand afpersen, te weten zakenman Jerry (Hoke Howell) en zijn scharrel Amy (Sazzy Lee Calhoun), omdat hij hem geld schuldig is. Johnny laat Jerry's hand pijnigen door zijn handlanger Nick (John E. Coleman) en laat ook de remmen saboteren van zijn auto, waardoor hij vanaf een klif in de zee stort en verongelukt. Johnny werkt voor voor de grotere baas Vince (Richard Harrison), maar belangrijk voor de kijker is dat Johnny een verzameling naakte en zonnebadende vrouwen heeft, die rondhangen en naaktzwemmen in en rond het zwembad Dus iedere keer dat we Johnny in beeld zien in de tuin van zijn woning, zien we ook altijd naakte en zonnebadende vrouwen rond het zwembad.

En laat nu makelaar Steven Johnny ook geld schuldig zijn. Dus daarom heeft men dit verhaaltje omtrent Johnny bedacht in deze film, die verder weinig om handen heeft. In de ochtend erna als Michelle nog in bed ligt en Angel in de keuken bezig is met het ontbijt en de koffie, zegt ze tegen Steven "Do you love her" en mijn openingszin, waar Steven niet van gediend is. Het ontbijt brengt ze daarna naar Michelle die nog in bed ligt en die daar duidelijk niet van gediend is, want ze zegt tegen haar:

"I don't eat breakfast."

Waarna ze boos rokend opstaat en naar de douche loopt. Snel wordt duidelijk dat Angel sluw en manipulatief is en behoorlijk losgeslagen is. Ze terroriseert namelijk Michelle omdat ze van haar af wilt, ze snijdt zichzelf met een mes, ze praat en speelt met haar poppen waar ze ook boos op wordt en ook bespioneert ze de seksuele activiteiten van haar stiefvader met Michelle. Dit eerste en laatste is natuurlijk weer een goede zaak voor de kijkers.

Zo zien we na circa 19 minuten Michelle rokend in de douche stappen, gevolgd door Angel (dat is tevens de eerste keer dat we de mooie en flinke borsten van Monique Gabrielle te zien krijgen) die dan Michelle begint te wassen (inclusief haar borsten) met een washandje en haar hand en die daar niet echt van gediend is (zeker als Angel Michelle's schaamstreek begint te wassen) en weer uit de douche stapt en waarbij Angel (die dan haar eigen borsten begint te wassen) het niet kan laten om te glimlachen. Na circa 26 minuten zien we Steven weer vrijen / neuken in bed met Michelle en staat Angel stiekem aan de deur te kijken, die ervan geil wordt. Als na circa 31 minuten Angel een nachtmerrie heeft (over het vermoorden van haar moeder) en begint te schreeuwen, gaat Steven kijken en laat Angel haar badjas open wanneer hij haar kamer binnenkomt. Hij zegt dan ook.

"Oh excuse me, I heard a scream."

Angel vindt het natuurlijk niet erg en ze zoent hem ook (waar Steven niet van gediend is) en wrijft zichzelf tegen hem aan.

Voor Michelle is dan inmiddels de maat vol en ze wilt dat Angel vertrekt en zij doet dat ook na circa 35 minuten, waarbij ze wel een reservesleutel van de woning meeneemt. Als Michelle dan na circa 40 minuten weer onder de douche staat, en Angel voor de douchedeur staat met een mes, heeft ze het vermoeden dat er iemand in huis is. Als Steven daarna weer terugkomt (hij moest namelijk naar Johnny die hem vijf dagen de tijd geeft om hem het verschuldigde geld te betalen) wordt er niemand gevonden in het huis en gaan ze weer na circa 44 minuten vrijen / neuken in bed. Angel (die natuurlijk in huis is) gaat dan weer kijken aan de deur en begint nu ook haar borsten te betasten en zelfs haar vagina (dan zien we voor het eerst ook wat van de de schaamstreek van Monique Gabrielle) en als ze de slaapkamer binnenloopt en naast het bed van Steven en Michelle staat en zichzelf betast, verbeeldt ze zich het te doen in bed met Steven.

Na circa 47 minuten wordt ze dan opgemerkt door Michelle en Steven en zegt Michelle tegen haar:

"What the hell you staring at."

In plaatst dat Steven heel boos op haar wordt en haar uit huis zet, gaat hij met haar praten en mag ze weer één nacht blijven Als Steven de ochtend erna weg is en Michelle nog in bed ligt, maakt Angel haar wakker en vertelt ze tegen Michelle dat Steven het met haar gedaan heeft (en wat dus niet waar is) toen hij met haar ging praten. Angel begint daarna Michelle aan te raken zoals Steven dat zogenaamd met haar deed en gaat daarna lesbisch doen met Michelle, waarbij ze aan Michelle's borsten zuigt en ook doen ze borst tegen borst. Echt lang duurt het helaas niet, want Michelle is eigenlijk boos en stapt dan ook op een gegeven moment uit bed en gaat haar gezicht wassen op de badkamer.

Daarna belt na circa 55 minuten een verpleegster (Suzanne Ager) van een instelling Angel op of het met haar goed gaat en zien we via flashback beelden van Angel in een dwangbuis en waarbij ook haar mond wordt afgeplakt. Dus Angel is gestoord, maar dat wisten we natuurlijk al, maar ze is wel prettig gestoord voor ons als kijker Als Steven dan weer thuis komt, slaat Michelle hem in zijn gezicht, omdat hij het zogenaamd met Angel gedaan heeft. Steven zegt dat Angel liegt (en wat dus klopt) en dat zijn leven in gevaar is omdat hij geld schuldig is aan Johnny. Ondertussen zien we Angel aan een eettafeltje zitten met haar poppen, waar ze boos tegen wordt. Als Steven en Michelle dan weggaan om ergens te gaan eten (eigenlijk had Angel eten gemaakt), komt Nick na circa 65 minuten langs voor Steven die er niet is.

Angel die sexy gekleed is in witte avondkleding begint dan zielig te doen tegen Nick en begint hem ook te verleiden en doet ook een handboei om zijn hand en haar hand. Daarna zien we na circa 68 minuten Angel met Nick neuken (standje missionaris) op een witte berenvel bij de open haard. Als Nick dan op een gegeven moment op de rug gaat liggen en Angel bovenop hem zit, maakt ze haar handboei los en bevestigd ze die aan de andere hand van Nick. Terwijl ze dan op hem rijdt (dan zien we ook de kop van de beer bewegen) en Nick bijna tot zijn hoogtepunt komt, pakt Angel opeens een tang (waarmee je houtblokken in de open haard kunt leggen) en vermoordt ze daarmee Nick na circa 72 minuten.

Die fraaie scène was tevens de laatste keer dat we Monique Gabrielle naakt (in dit geval borsten, billen en de schaamstreek die ze mooi getrimd heeft) te zien krijgen en dat was tevens ook de laatste keer dat we seks / naaktheid te zien krijgen in de film, die dan nog circa 8 minuten duurt. Daarna komt Johnny langs die Nick dood aantreft verkleedt en opgemaakt als vrouw en hij wordt dan ook vermoordt door Angel en dat met een mes na circa 75 minuten.

Als Steven en Michelle weer thuis komen van hun etentje, treffen ze de dode lichamen aan van Nick en Johnny aan en willen ze 911 bellen. Als ze daarna Angel op bed aantreffen met een pop in haar armen en haar gezicht geschminkt als een pop, doen ze dat niet en mag Angel als beloning voor het afrekenen van Nick en Johnny een trio met Steven en Michelle doen. Dat laatste is natuurlijk een grapje van mij , want hoe het nu afloopt met Angel is onbekend en vermoedelijk wordt ze weer opgenomen in het ziekenhuis. Daarna zien we nog even Vince bij het huis van Johnny en zien we één van de zwembadvrouwen langs de weg staan die wordt opgepikt door iemand in een rode Porsche, waarna de film na precies 80 minuten is afgelopen en we nog een ondergaande zon in de zee bij Malibu te zien krijgen als laatste shot van de film.

Omdat dit natuurlijk een B-film is, is de cast natuurlijk ook niet hoogstand, maar wel vond ik het leuk om Erik Estrada weer eens terug te zien in een film, want hem kan ik vooral van de leuke motorpolitieserie "CHiPs (TV Series 1977–1983)". En verder is het natuurlijk vooral genieten van Monique Gabrielle (met haar fraaie rondborstige lichaam) en Rachel Vickers (die ook rondborstig is, maar wel minder dan Monique Gabrielle) die ook nog eens regelmatig naakt (borsten, billen en zelfs een klein beetje schaamstreek) te zien zijn en vooral Rachel Vickers.

Monique Gabrielle speelt haar rol van kinderlijke gek naar gestoorde nymfomane best aardig en dat geldt helaas niet voor John Phillip Law (inmiddels overleden) als stiefvader Steven die nooit getrouwd is geweest met de vermoorde moeder van Angel en dus eigenlijk ook niets te maken heeft met Angel. Hij zegt op een gegeven moment ook tegen Angel "I am not your daddy". Hij speelt als een sulletje (Michelle heeft duidelijk de broek aan), maar heeft wel het geluk dat hij een aantal seksscènes mocht doen met Rachel Vickers en zelfs eentje met Monique Gabrielle. En hoewel de zwembadvrouwen niks toevoegen aan het verhaal, waren ze natuurlijk wel leuk om naar te kijken en vooral Paula Revee.

Het verhaal stelt natuurlijk weinig voor en de broeierige saxofoonmuziek en de pop / rock muziek (die beiden te horen zijn tijdens seksscènes) vond ik eerlijk gezegd irritant, maar desalniettemin heb ik me eigenlijk nog best goed vermaakt met "Angel Eyes" (zou er een pornoversie op de film gemaakt worden, dan zou die ongetwijfeld "Anal Eyes" heten ) en dat komt vooral natuurlijk door Monique Gabrielle (ze zuigt ook regelmatig aan een rode snoeplolly) en Rachel Vickers.

Ook komt het verhaal regelmatig komisch over qua slechte dialogen en absurde overgangen. Ze roept Michelle op een gegeven moment tegen Steven "Take me shopping!”, waarna de uitbarsting abrupt overgaat in een seksscène. Ik vond dat ook prima i.p.v. dat je ze ziet winkelen, want ik zie graag seks en naaktheid in films en zeker als het ook nog eens gaat om mooie vrouwen zoals Monique Gabrielle en Rachel Vickers. Vanwege beide vrouwen krijgt de film van mij ook een nipte voldoende.

P.S. leuk, maar ook niet verrassend, dat ik de eerste ben die iets over deze film heeft geschreven.

Alweer de derde film in de "Has Fallen" actiereeks rond Secret Service-agent Mike Banning (Gerard Butler) en eigenlijk ook de minste, want deze was wel heel voorspelbaar en clichématig.

Wanneer de president, te weten President Trumbull (Morgan Freeman), gaat vissen op een afgelegen meer, lanceren slechteriken een batterij drones die hun doelwit griezelig nauwkeurig kunnen identificeren en elimineren. De slechteriken slagen er weliswaar niet in om de president uit te schakelen, omdat Mike Banning daar een stokje voor steekt, maar ze blazen wel de rest van het beveiligingsteam genadeloos aan flarden. Omdat Banning als enige agent de aanslag overleefd heeft, wordt hij beschuldigd van een poging tot moord op de president. Banning slaat op de vlucht en terwijl hij de echte dreiging probeert te ontmaskeren, moet hij zijn eigen collega’s en de FBI zien te ontwijken en ook moet hij wederom de president zien te beschermen.

De scène met de drones in het begin van de film is eigenlijk ook het hoogtepunt van de hele film, die alle moeite van de wereld heeft om zichzelf boven de middelmaat te tillen. "Angel Has Fallen" wordt echter nooit zo slecht dat je naar de uitgang wilt rennen (dat heb ik wel een paar keren overwogen) en vooral omdat hij voldoende vaart en actie (o.a. het laten ontploffen van een ziekenhuis) heeft. Er zit namelijk een hoop geweld in, en er vallen ook heel veel doden. De kronkelplot vol verraad en vergelding (deed me soms denken aan de Actie / Thriller film "The Fugitive (1993)") is echter nooit inventief of verrassend (sterker nog, vrijwel alles zie je al aankomen) genoeg om je naar het puntje van je stoel te dwingen. Wat dat betreft is het eigenlijk ook maar een dertien in een dozijn film.

Misschien heeft de cast dat ook aangevoeld, want in dit derde deel zien we alleen nog Gerard Butler en Morgan Freeman terug in hun bekende rollen, maar Aaron Eckhart en Radha Mitchell helaas niet meer en de laatste, die normaal gesproken de echtgenote (Leah) van Mike Banning speelt, is nu vervangen door de iets jongere Piper Perabo. Niet dat haar personage veel om het lijf heeft, want ze is niet meer dan de lieftallige moeder van Bannings dochtertje.

Wel is het leuk om te zien dat "good old'" Nick Nolte zijn rentree in de reeks maakt en dat als Clay Banning, oftewel de vader van Mike Banning die een Vietnamveteraan is met Posttraumatische stressstoornis (PTSS) en die zichzelf onvindbaar heeft gemaakt (een soort van Unabomber). Hem vond ik wel een leuke toevoeging in het verhaal en hij zorgde ook voor wat humor. Degene die ook haar rentree maakt in deze film is Jada Pinkett Smith als FBI Agent Thompson, maar haar zullen we niet meer terug zien in een eventueel vierde deel, want zij wordt namelijk doodgeschoten door slechterik Wade Jennings (Danny Huston), die voorheen nog een vriend was van Mike Banning. Een andere voorspelbare slechterik is overigens Vicepresident Kirby (Tim Blake Nelson).

Al met al is dit dus de minste film in de reeks, maar omdat het verhaal best veel actie, geweld, droge opmerkingen en humor bevat, is hij best nog redelijk te doen. En we hebben hier natuurlijk te maken met een actiefilm en die hoeft niet perse een goed verhaal te hebben (het is wel fijn als het verhaal goed uitgewerkt is), want die moet juist veel vaart hebben (dat heeft hij zeker en soms op het lachwekkende af) en spannend zijn (dat is hij zeker niet).

P.S. tijdens de aftiteling volgt nog een extra scène en die was best grappig.

Knap dat deze film nog zo'n hoog gemiddelde heeft ? Dat Zoe Bell maar snel stopt met acteren en zich alleen maar focused op stuntwerk want acteren kan ze gewoon niet. Ze speelde echt dramatisch slecht in deze film (de overige acteurs trouwens ook). Met een andere actrice zou deze film ook niet echt beter zijn want het was echt een draak van een film met een bagger verhaal. Het ergste van deze film was nog wel de vreselijke muziek die vrijwel bij iedere scene aanwezig was. Snel vergeten deze troep.

Deze ietwat flauwe Komedie / Romantiek film, werd in de Verenigde Staten een grote hit, terwijl hij hier geen volle zalen trok.

In dit verhaal draait het om de timide zakenman Dave Buznik (Adam Sandler), die na een opstootje om een drankje in een vliegtuig ten onrechte wordt veroordeeld tot een cursus "boosheidbeheersing". Zijn therapeut is Dr. Buddy Rydell (Jack Nicholson) en die runt zijn praktijk op een aparte manier. Binnen de kortste keren staat Dave Buznik's leven op zijn kop en moet hij alles doen wat Dr. Buddy Rydell hem opdraagt.

De opening van de film met een flashback van Dave Buznik's jeugd in 1978 waarbij hij vernedert werd, was best leuk, maar voor de rest is dit een onevenwichtige komedie waarin dan wel de fans van Adam Sandler (speelt met zijn film-alter ego de rol van braverik met onderdrukte woede) dan wel de fans van Jack Nicholson (speelt met zijn imago de rol van ster met woede uitbarstingen), teleurgesteld worden.

Dat het toch nog enigszins vermakelijk is, komt vooral door Jack Nicholson. Verder is het leuk om te zien dat een aantal bekende acteurs en actrices ook een rol of rolletje hebben in deze film, zoals de altijd leuke Marisa Tomei (in de rol van Linda, die de vriendin is van Dave), Woody Harrelson (in de rol van beveiligingsagent Gary en "Galaxia") en John Turturro (in de rol van mede therapiepatiënt Chuck).

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze Komedie / Romantiek film (duurt circa 100 minuten) en dan vooral vanwege Jack Nicholson.

Deze film mag dan wel op een ware gebeurtenis zijn gebaseerd (dat wordt tenminste op het einde gezegd), maar ik vond het maar een saaie, sfeerloze en langdradige bedoeling en het verhaal heeft ook eigenlijk weinig te doen met Horror (ook al lijkt het er soms wel op) en is meer een Mystery film.

Het verhaal welke draait om het tienermeisje Tess (zeer matig en eigenlijk ook zonder enige overtuiging gespeeld door de saaie Ryan Simpkins) die onder medische behandeling staat (ze moet iedere dag een pil slikken voor haar toestand, die spontaan kan veranderen) en die samen met haar moeder Jessica (eveneens zeer matig gespeeld door Annika Marks en ook zonder overtuiging) verhuisd zijn naar een nieuwe kleine stad. Tess heeft ook nog een vader genaamd Robert (gespeeld door Cliff Chamberlain), maar die zit in het leger en zit ergens ver weg en communiceert met zijn gezin via de computer.

In hetzelfde stadje heeft recent een dodelijk ongeval plaatsgevonden, waarbij moeder Sarah (gespeeld door Karina Logue, maar helaas ook zonder enige overtuiging en ze loopt steeds rond met dezelfde emotieloze gezichtsuitdrukking) haar tienerdochter Lucy (gespeeld door Amberley Gridley) heeft verloren door een tragisch auto ongeluk waarbij Lucy kwaad (vanwege een uitstapje waar ze van haar moeder niet heen mag gaan) bij haar moeder uit de auto stapt en dan dodelijk wordt aangereden door een auto. Daarmee begint de film overigens gelijk en na dat ongeluk (na circa 5 minuten) komt Tess pas inbeeld die vrij geïsoleerd in het stadje rondloopt (beter gezegd skate). Ze zoekt ook geen vriendschap en is alleen met haarzelf bezig. Om beide moeders en beide dochters draait het nu in deze film, waarbij dochter Lucy terugkeert via het lichaam van Tess (ze heeft namelijk een gave die haar toestand spontaan kan veranderen en waardoor een geest kan binnentreden en haar lichaam kan overnemen) en waarom beide moeders dan vechten. Dat laatste overigens niet letterlijk maar figuurlijk.

Opzicht was het uitgangspunt voor dit verhaal wel leuk gevonden, maar het hele verhaal komt gewoon niet opgang en weet helaas ook nergens te boeien, laat staan dat het ergens spannend wordt. Er wordt eigenlijk ook weinig met het verhaal gedaan, terwijl er leuke mogelijkheden waren om het verhaal spannend te maken. Ook de uitvoering van het verhaal valt vies tegen, visueel ziet het er nog best aardig uit, en dat is mede te wijten aan de onbekende cast die werkelijk dramatisch slecht acteert. Je krijgt ook met geen enkel persoon een band en wat er allemaal met de saaie en niet interessante Tess gebeurt, maakt ook geen indruk. In het begin van het verhaal zitten nog een paar scenes die een heel klein beetje creepy (o.a. via geluiden, handen, schaduw en schommels) zijn, maar je schrikt er wel totaal niet van en veel impact hebben ze ook niet.

Ook het einde van het verhaal valt vies tegen als Tess weer terugkeert in haar eigen lichaam en dan zegt "mama, ik ben voor jou teruggekomen en ik laat je niet meer alleen" Eerlijk gezegd sloeg dat nergens op en ik snap de context van die uitspraak m.b.t. het verhaal ook niet, want de moeder voelde zich niet alleen en was alleen bezorgd om haar dochter. Al met al is dit gewoon een hele saaie en langdradige Mystery film die niet weet te boeien (is eerder slaapverwekkend) en al zeker niet weet te vermaken. De film duurt met bijna 90 minuten gelukkig niet lang en dat is misschien nog wel het beste aan deze film.

Deze vermakelijke Actie / Thriller film heeft eigenlijk drie sterke punten, namelijk het jaren 80 openingsnummer "Anna" van de West-Duitse muziekgroep "Trio" , de fraaie Russische hoofdrolspeelster Sasha Luss als de sexy maar emotieloze superspionne Anna (die o.a. in lingerie liquideert) en Helen Mirren als KGB-kreng Olga, die als een schoorsteen rookt.

In dit verhaal draait het dus om de Russische Anna, die werkzaam is als verkoopster op de markt van Matroesjka poppen, tot ze internationaal doorbreekt en het helemaal maakt als model bij een prestigieus Frans modellenbureau. Achter haar mooie uiterlijk huist evenwel een duister geheim, want ze leidt een uiterst geheim dubbelleven als kille en keiharde huurmoordenaar. Meerdere organisaties en mannen hebben hun oog op haar laten vallen.

Qua verhaal, dat zich afspeelt in de jaren 80 en 90 en vol zit met Koude Oorlog-clichés, is deze film vergelijkbaar met gelijksoortige films als "Red Sparrow (2018)" en "Atomic Blonde (2017)". De film bevat twee degelijke actiescènes (in een restaurant en tijdens een tijdens een ontsnappingspoging) met sterke vechtchoreografieën, die behoorlijk wat indruk maken en waarbij Anna o.a. tegenstanders liquideert in lingerie en met borden en een vork.

Buiten de bloedmooie Sasha Luss (die één keer kort topless te zien is) in de rol van Anna, wiens wereld bestaat uit grauwe kazernes uit het Sovjettijdperk en kleurrijke fotoshoots in Parijs en Milaan, is het verder heerlijk om Helen Mirren (met grote bril) te zien als de meedogenloze Olga, die de opdrachten regelt voor Anna. Verder zijn er leuke rollen voor de bekende acteurs Luke Evans (als KGB-instructeur Alex Tchenkov) en Cillian Murphy (als CIA-agent Lenny Miller), waarmee Anna beiden iets heeft, en de laatste merkt haar op tijdens een undercoverklus als model in Parijs en dwingt haar om als dubbelspion voor de Amerikanen de allerhoogste KGB-baas, te weten Vassiliev (Eric Godon), om te leggen, maar dan wel met vrijheid als beloning. Ook nog noemenswaardig is de onbekende maar best mooie Lera Abova (met zeer korte haren) in de rol van model Maude, want met haar heeft Anna een lesbische relatie (althans dat veinst ze).

Het grote minpunt is echter de overdreven veel plotwendingen en tijdsprongen, die de film een beetje tot een rommeltje maken. Zo spring je binnen de eerste 30 minuten "vijf jaar later" naar "drie jaar eerder" naar "drie jaar later" en naar "zes maanden eerder" ! En daar blijft het niet bij. Deze overkill haalt alle tempo uit het verhaal en werkt eerder op de lachspieren dan dat het imponeert.

Dat op de lachspieren werken geldt overigens ook voor de vele "cheesy" oneliners zoals:

“Dat etentje gaat nooit plaatsvinden, dus laten we neuken”

Aangezien het daarbij gaat om Anna die het aanbiedt, is het natuurlijk wel een goede ruil. Ook neukt Anna een keer haar KGB-instructeur Alex Tchenkov in een bezemkast (overigens met een doel, maar dat zie je naderhand pas), waar ze dan na afloop zegt “Daar was ik aan toe” en waarop hij dan antwoordt “Me too” Dat laatste is natuurlijk vanwege de #MeToo beweging wat misplaatst en die beweging is regisseur Luc Besson waarschijnlijk helemaal ontgaan gezien de verfilming in deze vorm.

Wat ook best fout is, is dat het verhaal zich afspeelt in de jaren 80 en begin jaren 90, maar dat men wel al gebruik maakt van moderne laptops met internet en ook gebruikt men USB sticks om data te stelen De muziek komt overigens wel uit de jaren 80 en 90, want buiten het eerder genoemde nummer "Anna" (wat overigens niet te horen is ) van "Trio", hoor je verder Pump Up The Jam van "Technotronic" en "Need You Tonight" van "INXS". Dat laatste vond ik best leuk, want een paar dagen eerder zag ik nog de Documentaire / Biografie film "Mystify: Michael Hutchence (2019)". Verder speekt de KGB gewoon Engels (aangedikt met een dramatisch Russisch-Engels accent), terwijl het Russische volk (waaronder een crimineel vriendje van Anna) juist Russisch spreekt ?

Al met al kon deze Actie / Thriller film beter, maar vermakelijk is het zeker.

Min of meer een vrouwenfilm (niets ten nadele van dat) maar wel eentje die best mooi in elkaar zit en ook weet te boeien. Dat laatste komt natuurlijk vooral door de prima cast die best overtuigend speelt en dan heb ik het vooral over Jodie Foster (als Anna) en Yun-Fat Chow (als The King, niet te verwarren met Elvis ). Maar ook Bai Ling deed het goed.

Qua geloofwaardigheid moet je deze film met een korreltje zout nemen en historisch gezien wordt het allemaal te liefjes en te romantisch weergegeven.

De beelden zien er trouwens zeer fraai uit en de romantiek tussen Anna en The King wordt ook mooi weergegeven. De film duurt met bijna 2,5 uur behoorlijk lang maar eigenlijk verveelde de film me nergens. Het het einde was trouwens best goed.

Het roerige, tragische (de dood van haar zoon Daniel op 20-jarige leeftijd) en korte leven (slechts 39 jaar oud) van de hoogblonde en rondborstige Anna Nicole Smith leent zich natuurlijk uitstekend voor een biopic (zijn er overigens al een aantal van gemaakt). Maar als je hoopt om een een glimp op te kunnen vangen van de vrouw achter Anna Nicole Smith, dan kom je bedrogen uit, want in dit verhaal (alweer hetzelfde, namelijk van dorpsdanseres tot Playboy-blondje, haar huwelijke met een stokoude miljardair en haar groeiende pillenverslaving die haar uiteindelijk de das omdeed) krijg je alleen de hoerende, sloerende, pillen slikkende en zuipende karikatuur te zien waar ze in de loop der tijd in was veranderd.

Deze biopic was een uitgelezen mogelijkheid om Anna Nicole Smith menselijk te maken, maar daar lijken de makers van deze Drama / Biografie film zich geen moment van bewust te zijn geweest. De fraaie Agnes Bruckner (helaas geen bloot van te zien), die de hoofdrol voor haar rekening neemt, maakt een al even zielloze indruk en dat geldt ook voor haar tegenspelers Cary Elwes (in de rol van E. Pierce Marshall, die de zoon van J. Howard Marshall speelt, met wie ze om de erfenis strijdt), Virginia Madsen (in de rol van Virgie Arthur, oftewel de moeder van Anna Nicole Smith) en Adam Goldberg (in de rol van Howard K. Stern, die de advocaat en manager was van Anna Nicole Smith). Alleen de inmiddels overleden Martin Landau (in de rol van de 89-jarige miljardair J. Howard Marshall, waarmee de destijds 26-jarige Anna Nicole trouwde) weet met humor wat sjeu aan zijn rol te geven.

Ik had graag willen ontdekken wie de vrouw was die achter de tragische karikatuur Anna Nicole Smith schuil ging, maar deze vlakke Drama / Biografie film geeft daar helaas geen antwoorden op, maar toont alleen een Anna Nicole Smith als losgeslagen bimbo, die velen van ons al kende uit de roddelrubrieken en de realityshows. Al met al geen mooi eerbetoon aan Anna Nicole Smith en dat heeft ze natuurlijk vooral aan zichzelf te wijten.

Ondanks de vele negatieve berichten hier over deze film, is deze film mij toch goed bevallen.

Het verhaal (afkomstig uit de goede film "The Conjuring (2013)") wist mij in ieder geval te boeien en ik vond het ook geregeld spannend met een aantal aardige kippenvel momenten. Ook de uitvoering (lekkere spannende sfeer) van het verhaal (hier en daar wel wat cliché) vond ik best goed op het ietwat flauwe einde na. Annabelle is natuurlijk geen actieve pop zoals Chuckie, maar toch vond ik haar behoorlijk creepy. Hoewel de cast niet hoogstaand was en het ook vrij onbekende acteurs en actrices waren, deden bij hoofdrolspelers Annabelle Wallis en Ward Horton het best aardig.

Al met al gewoon een lekkere spannende horror, welke zich prima wegkijkt.

Ik vond dit meer een Horror / Mystery film voor kinderen/tieners dan voor volwassenen en de bioscoop (ik was naar de voorstelling van 22:45 uur gegaan) was dan ook voor het merendeel gevuld met deze doelgroep. Had ik dat geweten, dan had ik deze film gewoon overgeslagen en had ik hem naderhand wel eens gepindakaasd als liefhebber en thuis gekeken.

In deze derde film over de pop "Annabelle" spelen ook kinderen (eentje, te weten de 10-jarige dochter Judy Warren, die worstelt met de opkomende paranormale gaven die ze van haar moeder heeft geërfd) en tieners (drie, waaronder babysitter Mary Ellen en diens beste vriendin Daniela en de laatste rouwt om een verloren dierbare) de hoofdrol en zien we de paranormale Lorraine Warren (de echte is dit jaar overleden) en Ed Warren, wederom gespeeld door Vera Farmiga en Patrick Wilson, alleen even tijdens het begin en tijdens het zoetsappige einde.

Zoals "Walter S." het al aangeeft neemt de film een flinke aanloop en moet het daarbij ook vooral hebben van de dreigende sfeer. Er zitten wel een paar spannende en creepy scènes (met name door de demonische bruid, waar men ook weer een eigen film over kan maken en hetzelfde geldt voor de "The Samurai", "The Ferryman" en "The Demon Hound") in, die weliswaar op één hand te tellen zijn, maar echt spannend of eng wordt het helaas nergens en ook vallen er geen doden en dat komt natuurlijk omdat kinderen centraal staan in deze film en dan vindt men het natuurlijk ongepast en zielig om een aantal daarvan op een gruwelijke manier te laten sterven. Natuurlijk zitten er ook wat schrikmomenten in, welke vooral bestaan uit jumpscares die je van te voren al voelt aankomen.

De kinderen zijn eigenlijk ook het grote minpunt in dit verhaal (ondanks dat ik Madison Iseman wel een leuke meid vond), want door hun is het toch vooral flauwheid, onnozelheid (komt vooral op conto van Katie Sarife), voorspelbaarheid en clichématigheid wat de klok slaat en daardoor heb ik me eigenlijk ook nauwelijks vermaakt met deze matige tienerhorrorfilm, die zich grotendeels afspeelt in het huis van het gezin "Warren", met hun leuk gevulde "Artifact Room" (zoals een TV beeldscherm die een gruwelijke toekomst laat zien) en waardoor het ook wel wat wegheeft van een spookhuis film.

P.S. Van mij mag men nu ook wel stoppen met de "Annabelle" films.

Deze Horror / Thriller film, of beter gezegd het tweede deel in de "Annabelle" reeks, moet het vooral hebben van de spanningsopbouw en de schrikmomenten i.p.v. het verhaal met gebrek aan opbouw en logica.

In dit verhaal draait het om poppenmaker Samuel (Anthony LaPaglia) en zijn vrouw Esther (Miranda Otto), wiens dochtertje Bee (Samara Lee) enkele jaren geleden tragisch is omgekomen bij een auto-ongeluk. Wanneer het plaatselijke weeshuis zijn deuren sluit, besluit het stel een non, te weten Charlotte (Stephanie Sigman), en een 6-tal meisjes/meiden in hun huis te verwelkomen. Ze worden daarbij al snel het doelwit van de demonisch pop Annabelle, die een creatie is van de poppenmaker.

In dit verhaal krijg je dus het ontstaan te zien van de demonisch pop Annabelle, welke al eerder te zien was in de horrorfilms "The Conjuring (2013)" en "Annabelle (2014)". Ondanks dat het verhaal eigenlijk niet zoveel voorstelt (met name een goede opbouw en logica ontbreken) en het ook best een clichématig verloop heeft, heb ik me er toch zeker mee vermaakt en dat komt omdat deze film vol zit met spannende scenes en schrikmomenten (die vooral bestaan uit harde geluiden en plotselinge verschijningen in beeld), wat dus zorgt voor de nodige creepy sfeer.

De verandering van het inmiddels overleden meisje Bee in een demonisch wezen, werd overigens ook creepy in beeld gebracht en verder was het leuk gedaan dat "The Nun" (die ook al te zien was in de Horror film "The Conjuring 2 (2016)", waar overigens ook nog heel even de pop Annabelle te zien is via een glazen vitrine) ook even te zien is in dit verhaal en haar zullen we wederom terug zien in haar eigen Horror film "The Nun (2018)".

Het einde van het verhaal, met de dan inmiddels volwassen geworden geadopteerde Janice (die dan Annabelle heet), vond ik maar vaag, waarbij ik me afvraag of de man (die op het punt staat om iemand van de ouders, die Annabelle hebben geadopteerd, te vermoorden) die daarbij heel even te zien was, Charles Manson moest voorstellen, want daar vond ik hem aardig op lijken. De cast deed het best verdienstelijk en vooral de twee meisjes Lulu Wilson (in de rol van weesmeisje Linda) en Talitha Eliana Bateman (in de rol van het weesmeisje Janice met polio), die eigenlijk ook de twee hoofdrolspelers zijn in het verhaal. Maar de meeste indruk maakt natuurlijk de pop Annabelle met haar aanblik.

Al met al een vermakelijk tweede deel in de "Annabelle" reeks, waarbij deze Horror / Thriller film het vooral moet hebben van de spanningsopbouw en de schrikmomenten en die zitten er meer dan genoeg in. Ik ben benieuwd of er nog een derde deel zal volgen.

Toen ik vanmorgen omstreeks 11:00 uur wakker werd en vanuit bed de televisie aanzette, zag ik deze Drama / Familie film voorbij komen op "Film 1" en heb ik hem maar afgekeken ondanks dat ik de eerste 30 minuten gemist heb.

Dit verhaal speelt zich af aan het begin van 19de eeuw op Prins Edwardeiland, waar Matthew Cuthbert (Martin Sheen) en zijn zus Marilla (Sara Botsford) besluiten om een weesjongen op te nemen om te helpen op de boerderij. Wanneer ze onverwacht het meisje Anne Shirley (Ella Ballentine) toegewezen krijgen, krijgen ze de schrik van hun leven. Anne is een dromer, ver verwijderd van de pragmatische manieren van Marilla. Het is dat het alleen voor een periode is, dat Marilla instemt in het houden van Anne en alleen als ze uit de problemen blijft. Maar gaandeweg ontdekken Matthew en Marilla dat hun leven veel rijker is geworden, nadat Anne bij hun is gekomen.

Het is televisiebewerking van de klassieke roman (vertaald als "Anne van het groene huis") van de Canadese schrijfster Lucy Maud Montgomery (1874 – 1942), die meerdere vervolgen kreeg. Goedgemutst drama over een energiek meisje dat een leuke hoofdrol heeft met de jonge Ella Ballentine en als bonus Martin Sheen in de rol van de adoptievader. Het verhaal zit leuk in elkaar waarbij de roodharige Ella Ballentine bij iedereen de harten steelt en de omgevingsbeelden en locaties werden fraai in beeld gebracht. Er zit voldoende drama in (zo maakt Ella per ongeluk een vriendin dronken tijdens High Tea, redt Ella een ziek meisje met een medicijn, zakt ze door het ijs in een meer en lijkt ze op het einde de woning van Matthew en Marilla te moeten verlaten), maar het is wel steeds drama met een goede afloop en dat is natuurlijk begrijpelijk gezien het genre.

Al met al gewoon een leuke en hartverwarmende Drama / Familie film met een sterke rol van Ella Ballentine en leuke en goede bijrollen van Martin Sheen en Sara Botsford.

Volgens "Paramount Studios" was deze Sciencefiction / Avontuur film te "Intelligent en moeilijk" voor een groot publiek, waardoor "Annihilation" in Nederland direct op Netflix is verschenen en eerlijk gezegd kan ik me wel vinden in de woorden van "Paramount Studios". Deze film deed me ook wat denken aan de een paar jaar eerder uitgekomen wazige Sciencefiction / Mystery film "Arrival (2016)", die ik destijds helaas in de bioscoop heb gezien en deze film gelukkig thuis op de bank.

Ondanks het meespelen van de bekende actrices Natalie Portman (als bioloog Lena, die de held is van het verhaal en die samen met vier andere vrouwen een expeditie onderneemt naar "The shimmer", welke een mysterieus gebied is, dat zich steeds verder uitbreidt en de gehele aarde dreigt op te slokken) en oudgediende Jennifer Jason Leigh (als psycholoog Ventress), kon de film me ondanks het interessante verhaal (een combinatie van gedachte-experiment, filosofische parabel en een thriller) eigenlijk nergens echt boeien en spannend werd het eigenlijk ook nergens. Bovendien vond ik het verhaal op bepaalde momenten ook best langdradig en saai.

De vijf vrouwen betreden allen gewapend met een machinegeweer "The shimmer", maar echt veel actie zit er niet in dit verhaal en de actie die erin zit is, is vooral afkomstig van DNA aangepaste dieren zoals een krokodil en een soort van beer, die er ook nog eens zeer goedkoop en nep uitzagen (oftewel povere CGI effecten). En inderdaad waren de twee "My Little Pony" hertjes (zoals Ebenezer Scrooge die hierboven mooi omschrijft) gewoon lachwekkend.

Het laatste gedeelte in de vuurtoren was opzicht nog wel aardig, maar levert helaas geen antwoorden op en hetzelfde geldt voor het einde, waarbij ik net zoals bij de eerder genoemde film "Arrival" zoiets had van "Waar heb ik in hemelsnaam naar zitten te kijken en waar ging het nu eigenlijk om ?" en daarom krijgt deze film net zoals "Arrival" ook maar 2 sterren van mij.

Behoorlijk koude en kille film over de eenzame ongelukkig Laura (ze kruist ook de dagen af die ze overleeft via een maandelijkse kalender aan de muur) die ook behoorlijk geïsoleerd leeft (wat ze eigenlijk niet wilt want ze bespioneert via haar raam het gelukkig uitziende stelletje aan de overkant, wat ze eigenlijk ook zou willen. Daarbij masturbeert ze zich overigens zelf) en eigenlijk alleen contact (buiten haar broer en moeder) heeft met de buitenwereld via onbekende mannen (die ze naar haar appartement meeneemt) die haar gebruiken voor seks (beter gezegd voor een snelle wip) als een soort van hoertje (maar dan zonder te betalen) en als ze klaar zijn gekomen totaal geen emoties vertonen tegenover Laura (eentje belt daarna gewoon doodleuk zijn vrouw op dat hij nog op het werk is en over een paar minuten thuis zal komen ) en ook daarna weer met de horizon verdwijnen.

De leefomstandigheden van de kleine mollige Laura (overigens prima gespeeld door Monica del Carmen die veelvuldig bloot in beeld te zien is) zijn ook verreweg van ideaal want haar kleine appartement ziet er kil en ietwat vervallen uit. Datzelfde geldt voor haar eetgewoontes want ze eet gewoon voedsel uit blikken (geweldig was daarbij de scene waarbij ze uit een blik zit te eten en waarbij ze telefonisch tegen haar moeder verteld dat ze wat biefstukjes heeft gemaakt ). Ook rookt ze sigaretten.

Na circa 30 minuten krijgt ze met een persoon, genaamd Arturo, wel een soort van relatie, maar die is ook weer vooral gericht op seks (inclusief een scene waarbij ze Arturo aftrekt en haar bizarre dood wens vertelt) en waarbij ze ook hardhandig en vernederend gebruikt wordt voor SM-achtige praktijken (o.a. geslagen en wat gewurgd met een broekriem, sigaretten drukken op haar borsten, spelen met een mes waarbij ze o.a. vraagt "waarom snij je me niet ?" en "zou je mijn keel niet willen doorsnijden terwijl je me neukt" en ook wordt er zelfs over haar geplast. Na dat laatste en dat ze zich gedoucht heeft praten ze er ook over en geeft ze aan dat ze het wel lekker warm vond ). Ondanks dat (ze vindt het allemaal wel prettig) heeft ze wel gevoelens voor hem (hij praat tenminste ook met haar, iets was andere mannen niet deden en hij vindt haar ook leuk) en vertelt ze op een gegeven moment ook als Arturo haar vraagt wanneer ze haar maagdelijkheid heeft verloren, dat dat is gebeurt toen ze 12 jaar oud was en dat degene die het heeft gedaan hem niets aangaat. Na een bizarre gebeurtenis (dat betreft de eerdere genoemde bizarre dood wens) komt toch min of meer de aap uit de mouw dat het om haar vader (het wordt overigens wel nooit echt gezegd) gaat. Van haar vader heeft ze overigens nog een scheerapparaat welke ze regelmatig gebruikt om haar benen te scheren en op het einde ook haar flinke behaarde schaamstreek (na die scheerbeurt, die visueel aardig in beeld werd gebracht, zag je ook een kale spaarpot met gleuf ).

Het einde was overigens best goed. Terwijl ze zit te wachten (ze heeft ook al alles klaargelegd) dat haar dood wens zal worden uitgevoerd komt verrassenderwijs (en tegen haar verbazing, want ze had natuurlijk Arturo verwacht) haar broer langs die zijn liefdesverdriet vertelt en waardoor haar dood wens uiteindelijk niet zal doorgaan. Daar is ze overigens wel niet blij mee want vlak daarna stort ze huilend in elkaar. De maand februari (is ook een schrikkeljaar, waarbij de 29e eigenlijk de dag zou moeten zijn waarbij haar dood wens zou worden uitgevoerd) is dan inmiddels helemaal afgekruist en die draait ze dan om naar de maand maart.

Ondanks dat de hele film koud en kill overkomt en soms ook wat saai is, zit het verhaal wel goed in elkaar en vond ik het zelfs realistisch en ook fascinerend (ik heb in ieder geval geboeid zitten te kijken, en dan bedoel ik natuurlijk niet geboeid als op een SM-achtige wijze) en ziet het er zelfs onder de sombere omstandigheden wel visueel aardig uit. De film speelt zich overigens (op het begin na) de hele tijd af in het appartement van Laura.

P.S. Persoonlijk vind ik dat deze film hier een te laag gemiddelde heeft, dus hopelijk zal mijn review en stem bijdragen dat het gemiddelde punt van deze film uiteindelijk hoger zal worden.

Aardig drama over het leed welke de Duitse vrouwen werd aangedaan door het Russische leger op het einde van de oorlog. Wat er allemaal gebeurt is, is natuurlijk niet goed te praten maar aangezien de Duitsers gruwelijke misdaden hebben begaan in Rusland is het wel enigszins te begrijpen. Het verhaal is best boeiend en zit ook wel goed in elkaar (vooral te danken aan de goede cast) maar is ook regelmatig saai en het duurt misschien ook wel te lang. Van mij had het ook nog wat dramatischer mogen zijn want echt aangrijpend vond ik het niet. Zoals gezegd deed de cast het goed met uitschieters in de vorm van Nina Hoss (mooie vrouw trouwens) en Yevgeni Sidikhin. Ook leuk dat Eva Braun (Juliane Köhler) uit Der Untergang een kleine rol speelt in deze film, maar dan wel niet als Eva Braun.

Heb deze een paar jaar geleden op Film 1 gezien en dacht altijd dat Alex Baldwin erin speelde. Maar nu zie ik dat zijn broer Daniel Baldwin erin speelt. Gelukkig maar want anders was Alex Baldwin erg ver afgegleden. Het verhaal was eigenlijk al te belachelijk voor worden net zoals de uitvoering. Dit is echt een voorbeeld van een slechte B-film. De film staat betiteld als een Actie / Science-Fiction film maar in de praktijk is het toch meer een drama, want het is allemaal gewoon dramatisch slecht.

Tegenvallend vervolg, die er natuurlijk moest komen na het succesvolle eerste deel. Dit vervolg is 8 jaar later vooral gemaakt om de beurs van Eddie Murphy en Nick Nolte te spekken (wat zeker ook gelukt is).

Het verhaal is min of meer gelijk aan het eerste deel en hetzelfde geldt eigenlijk voor de uitvoering. De uitvoering is echter niet meer zo sprankelend als het eerste deel en het komt nu ook regelmatig wat geforceerd over. Door het duo Eddie Murphy en Nick Nolte (hun chemie is nu wel stukken minder) is de film wel nog goed bekijkbaar (ook dit vervolg duurt niet echt lang). Ook zit er natuurlijk nog de nodige actie en humor in.

Na deze film begon het verval van Eddie Murphy razendsnel en waren de meeste films waarin hij de hoofdrol had nauwelijks het aankijken waard. Voor Eddie Murphy gelde toen vooral kwantiteit en snel geld binnenhalen boven kwaliteit.

Vervolg op "A Cinderella Story (2004)" met dit keer Selena Gomez in de hoofdrol i.p.v. Hilary Duff, dat merkwaardig genoeg iets leuker en beter is.

Als Mary Santiago (Selena Gomez) op een gemaskerd bal zanger Joey Parker (Andrew Seeley) ontmoet, is het liefde op het eerste gezicht. Ze dansen en worden al snel stapelverliefd op elkaar. Als Gomez om twaalf uur plotseling naar huis gaat, vergeet ze haar mp3-speler. Seely vindt het apparaat, maar heeft geen idee wie zij is.

Moderne bewerking van het oude Assepoester-verhaal, met aardig spel, dansjes en liedjes.

Best een aardige en mooie film met een zeer origineel concept. Helaas draait de film niet volledig om dat concept maar om een tragische gebeurtenis, anders had ik de film waarschijnlijk nog beter gevonden. Dit ontroerende verhaal is overigens best aardig en weet ook wel te boeien, zeker de laatste 20 minuten zijn goed hoewel het einde me iets te plots was. De opbouw van het verhaal is best traag maar wordt wel fraai in beeld gebracht wat regelmatig prachtige plaatjes oplevert. Ook wordt er niet zoveel in gesproken maar de meeste beelden spreken voor zich. De cast (eigenlijk maar twee hoofdrolspelers) deed het trouwens ook best goed en dan met name Brit Marling die zeer overtuigend speelde.

Toch wel een tegenvallend vervolg op het leuke eerste deel "Stakeout (1987)".

De originaliteit is ver te zoeken in dit deel en ook de uitvoering valt wat tegen. Richard Dreyfuss en Emilio Estevez redden nog enigszins de film (met name de eerste) en de vreselijk irritante Rosie O'Donnell verpest met name de hele film. Ze ziet er in eerste instantie ook niet uit en ze is ook totaal niet grappig. Ze zorgt meer in de deze film voor beeldvulling (letterlijk en figuurlijk).

Hier en daar zitten er inderdaad wel nog een paar leuke grappen in, maar veel stelt het allemaal niet voor.

Het eerbetoon aan de overleden Amerikaanse film acteur en komiek Gene Wilder, zou niet compleet zijn als ik ook zijn laatste film (dan reken ik de televisiefilms die hij daarna nog gemaakt heeft niet mee) zou hebben herzien en dat is tevens met Richard Pryor (was voor hem ook de laatste film waarin hij een hoofdrol heeft), met wie hij samen in 4-films heeft gespeeld. Tijdens het maken van deze film waren beide heren al aardig op leeftijd en Richard Pryor ook al ernstig ziek (multiple sclerose) en dat is ook goed te zien in deze film, want hij oogt erg houterig.

Hoewel dit zeker niet de beste film is van het leuke duo Gene Wilder en Richard Pryor, was het verhaal toch wel leuk gevonden en weet het verhaal ook wel te vermaken van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 85 minuten). Het is eigenlijk een soort van "See No Evil, Hear No Evil (..." film, waarbij Gene Wilder een doof persoon speelt en Richard Pryor een blind persoon, maar in deze film speelt Gene Wilder dit keer een leugenaar met de namen George (de Volvo verkoper) en Abe Fielding (een miljonair) waarmee hij verward wordt en Richard Pryor een oplichter met de naam Eddie Dash.

Het verhaal is misschien niet hoogstaand, maar zit wel leuk in elkaar en zeker in de eerste 45 minuten, waarbij ook genoeg te (glim)lachen valt zoals de introductie van Eddie Dash als saxofoonspeler (terwijl hij niet echt speelt maar gewoon een bandje heeft opgezet) en George in een psychiatrische kliniek, waar de vliegtuigen zeer laag overheen vliegen en waardoor het hele gebouw schudt. Ook als George wordt aangezien als de miljonair Abe Fielding en hij de rol zeer overdreven gaat spelen (o.a. in het restaurant), valt er genoeg te (glim)lachen. Na 45 minuten komt er een leuke winding in het verhaal, waarbij George eigenlijk de persoon is die wordt opgelicht (het hele Abe gedoe is namelijk in scene gezet door Rupert Dibbs, die uit is op een erfenis, en een aantal acteurs en actrices) en hij moet ook worden vermoord (dit i.v.m. een erfenis van Abe Fielding senior). Vanaf dan wordt het verhaal wel wat flauw, maar bevat het wel nog twee sterke en leuke scenes en die hebben alle twee met muziek te maken.

Zo wordt Eddie Dash aangezien (door niemand minder dan Andy Summers van de Engelse rockband "The Police") als een zeer goede saxofoonspeler en moet hij samen een liedje spelen met een ritmeband. En George/Abe gaat jodelen voor Elaine (zogenaamd de vrouw van Abe Fielding, gespeeld door Mercedes Ruehl, waarop George verliefd wordt) en hij heeft speciaal een jodel liedje voor haar gemaakt met de toepasselijk naam "Jodelaine" De uitvoering daarvan was schitterend en mede ook omdat Elaine het mooi vindt en ook gaat mee jodelen. Voor de rest is helaas de humor daarna aan de erg flauwe kant met o.a. de scene bij de tandarts (om zijn tandgegevens te verkrijgen als hij vermoord wordt) met lachgas en de eendenjacht (waarbij George eigenlijk per ongeluk dood moet worden geschoten door Eddie Dash) waar men een beer tegenkomt en George ertegen gaat praten. Ook het einde (waarbij George jodelend van de zogenaamde dood herrijst) was aardig flauw.

De cast doet het niet meer dan verdienstelijk en helaas geldt dat ook voor Gene Wilder en Richard Pryor, waarbij Gene Wilder het wel nog het leukste doet (heeft natuurlijk ook te maken met de ziekte van Richard Pryor). Beiden dragen met gemak wel nog deze film. Het was verder leuk om Stephen Lang (in de rol van slechterik Rupert Dibbs die George doet oplichten en hem ook wil vermoorden) weer eens terug te zien en hetzelfde geldt voor de destijds mooie Vanessa Williams (in de flut rol van Gloria, waarop Eddie Dash verliefd wordt). Mercedes Ruehl deed het eigenlijk ook nog best leuk in de rol van Elaine, en ze zag er ook best leuk uit (zelfs een keer sexy in haar ondergoed voorzien van jarretels).

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze enigszins flauwe Komedie film en met name ook omdat het de laatste film is van Gene Wilder en Richard Pryor als duo en ook als hoofdrolspelers in een film. Hiermee beëindig ik tevens mijn eerbetoon aan de pas overleden Gene Wilder (7 films van hem gezien in dit weekend) en eigenlijk ook Richard Pryor (4 films van hem gezien en alle 4 samen met Gene Wilder).