Amsterdamned (1988)

Dick Maas, het is altijd pulp, maar wel vermakelijke pulp. Op sommige momenten moet ik bij deze film ook wel aan Pulp Fiction denken, zoals bij de lijkschouwing met de terloopse opmerkingen over hamburgers bijvoorbeeld. Of gewoon door de moorden, waarbij het net als bij Tarantino de camera net voor het moment supreme wegdraait, en het vooral om de suggestie gaat, maar waarbij Maas het met zijn luchtbed duidelijk wint van Tarantino met zijn oor in Reservoir Dogs bijvoorbeeld. Het lijk van de prostituee dat bloederig over de rondvaartboot sleept zie ik Tarantino al helemaal niet doen eerlijk gezegd. Qua karakters en dialogen is dit verder typisch "in your face" Nederlands, waarbij zowat ieder karakter bijdehand is en/of een grote bek heeft. Ik kan bijvoorbeeld enorm genieten van zo'n bijpersonage die de hoofdpersoon voor "beschuitlul" uitscheldt, maar ook een jonge Tatum Dagelet is best een aardige toevoeging. Verder een hoop bekenden van de Flodderkast. Huub Stapel natuurlijk voorop, maar ook Lou Landré, en misschien wel het leukste om Lettie Oosthoek, buurvrouw Neuteboom in Flodder nu terug te zien als een raaskallende zwerfster. Verder is dit gewoon een onderhoudende triller. De spanning zit er goed in, en er zijn een aantal scènes die best spectaculair voor die tijd zijn, zoals de motor achtervolging, maar met name de speedbootscène. Leuk dat de Oude Gracht in Utrecht, misschien wel de mooiste gracht van het land boven de Amsterdamse grachten, die daarentegen weer mooiere huizen hebben, ook nog even voorbijkomt, wanneer de boten de terrasgangers op de kade natspuiten en vervolgens zelf de kade op schuiven. En helemaal prachtig is de cameo van Bert Haanstra met zijn fanfare, een schitterende hommage aan deze Nederlandse filmpionier. Zeker niet de beste film, al is het maar vanwege het einde dat een beetje makkelijk is, maar het is wel erg vermakelijk. 3,5*.

Voor de zoveelste keer herzien, al was ik de vorige keer wel een stuk jonger, maar Amsterdamned blijft zijn kracht behouden. Het Amsterdam van de jaren 80 wordt heerlijk in beeld gebracht. Maas voegt er een moordende duiker, een coole rechercheur, en bovenal erg veel actie aan toe: Top amusement. De actie mag er ook daadwerkelijk zijn. Achtervolgingen zijn in Maas zijn films vaak top, zo ook hier. Af en toe ook gortdroge humor, die soms werkt, en soms ook de plank misslaat. Dat mag de pret echter niet drukken want het blijft zijn volledige speelduur erg vermakelijk. Het verraste me dat ik toch nog even schrok toen de duiker in het boothuis uit het water springt en Monique van de Ven vastgrijpt. Scene in het riool is eveneens erg sterk. Met Amsterdamned heeft Maas iets gemaakt wat tot op de dag van vandaag het meest in de buurt komt van een Giallo uit de lage landen. Blijft interessant. Overigens wel erg houterig geacteerd door iedereen, maar daar kijken we maar even doorheen.

Ziet er op alle vlak meer uit als een Amerikaanse film, en lijkt heel commercieel bedoeld. De serial killer film Amsterdamned is best gaaf geregisseerd en verveelt niet. Maas wist enkele sterke scènes uit zijn mouw te toveren, niet in het minst de speedboat achtervolging in de grachten, misschien wel de beste actiescène uit de Nederlandse film. Om één of andere reden vond ik ondanks de hoge kwaliteit de spanning ontbreken. Enkel de whodunnit maakt houdt het nog geheimzinnig. De zogenaamde spannende scènes waarin de killer toeslaat zijn dan weer zo voorspelbaar dat ze helemaal niet werken. Net als de Lift is dit een bovengemiddelde thriller, die ze meer op de Belgische TV zouden moeten uitzenden.