Opinions

Blijft een geweldige film. Heerlijk sfeertje. Gek dat die Pearce verder zo onbekend is gebleven, want hij doet het erg goed.

Een goede, vakkundig gemaakte fantasyfilm, maar helaas wordt de zorgvuldig opgebouwde sprookjesachtige sfeer teniet gedaan door veel ranzigheden en irritante, onlogische keuzes die door de hoofdpersoon worden gemaakt.

De ranzigheden kan je zien als een manier om het contrast tussen de sprookjeswereld en de (echte) wrede wereld aan te geven, maar voor mij als kijker leidde het enkel af. Ik vraag me dan ook af wat in godsnaam de doelgroep is van een film als dit. Geen kinderen in elk geval.

Hoewel de film een leuk verhaal en uitgangspunt kent (meisje heeft ellendig leven en gaat daarom compleet op in haar fantasie), maakt de hoofdpersoon nog minder logische keuzes dan de hele cast van een film a la "I know what you did last summer" bij elkaar. Een enge holle boom, een creepy labyrint: "the most sensible thing to do is, of course, to explore it on my own" (zie ook de laatste Halloween-aflevering van The Simpsons waarin dit fenomeen aan de kaak wordt gesteld). Je zit constant met het idee "Stom kind, wat doe je nou! Ga daar niet heen!" enz, met als tragisch dieptepunt de scène waarin de druiven steelt. Zeer ergerlijk.

3.5 sterren

We zapten hier langs en zagen iets, waarvan we onmiddellijk zeiden: wat de fuck IS dit. Het was net begonnen op TV dus we bleven kijken.

Het is zo heerlijk fout en over the top dat ik in het begin een paar keer hard heb gelachen.

Naar het einde toe weet de film die lijn niet echt vast te houden en wordt het wat minder, maar al met al een grappige, merkwaardige film/musical.

3 sterren

Gisteren herzien met mijn oudste zoon (8). Qua geweld een randgevalletje, maar vooruit, voordeel van de twijfel: met je zoon een film kijken van jeugd- en cultheld Arnold is één van de mooiste dingen om te doen als vader.

Deze film wordt gezien als een behoorlijke dip in het oeuvre van Schwarzenegger, maar de vraag is of dat terecht is. Het neemt het complete 80s en early 90s actie-genre op de hak. Dit soort heerlijke satirische nonsens was destijds nog niet of nauwelijks gedaan.

Veel kijkers vonden Danny ook slecht en de carrière van de acteur die hem speelde, is ook nooit echt van de grond gekomen. Maar op een enkel ergerlijk moment na, trek je nergens de haren uit je hoofd vanwege zijn (gebrek aan) talent. Het valt allemaal reuze mee.

Tel daar een eindeloze rits aan cameo's en verwijzingen naar andere films bij op en je hebt een hartstikke leuke film die voor kinderen best spannend is en voor ouderen ontspannend vanwege het feit dat allerlei actiefilm-clichés worden gepersifleerd.

3,5 sterren blijven staan!

Aardige film met in plaats van overthetop onzin, eens een keer wat meer normale, herkenbare, menselijke dingen en emoties.

Vind de plotomschrijving op deze site wel slecht, het geeft de hele film weg. Zal eens kijken of ik iets beters kan bakken.

3.5 sterren

Erg goede film, al werd hij op het eind wel wat smerig. Maar aan de andere kant, als je die twee smerige dingen uit de film haalt, komt Amin nog veel te lief over. Dus in die zin is het wel functioneel.

De tweede helft van de film is ook nog eens erg spannend, omdat Garrigan een fictief personage is, heb je geen idee hoe het met hem af zal lopen.

4 sterren

Oh oh oh, Jean-Claude.

Ik heb de man hoog zitten. In tegenstelling tot veel andere actiehelden (zoals Steven Seagal en Bruce Willis) blijft hij zichzelf namelijk opnieuw uitvinden, niet zelden met gedurfde keuzes.

Na zijn succes in de late jaren 80 en vroege jaren 90 met onder meer het onvergetelijke Bloodsport, Universal Soldier en Timecop, was Street Fighter de eerste uit een lange reeks flops (en een periode van drugsgebruik). Met het abominabele The Quest uit 1996 reed zijn carrière ogenschijnlijk definitief van de klif (en sleepte Roger Moore aan zijn haren mee de diepte in).

Maar tegen alle verwachting in, luidde Wake of Death (2004) een wederopstanding in. In die film zie je Jean Claude voor het eerst huilen. Daarna volgde het alleraardigste JCVD (2008), waarin hij zichzelf speelt en we samen met hem terugkijken op zijn leven en carrière. Het hoogtepunt tot nu toe, is de briljante keuze om de rol van buitengewoon boosaardige slechterik op zich te nemen in The Expendables 2 (2012).

Dat Van Damme niet vies is van wat zelfreflectie zien we in de serie Van Johnson. Hier speelt hij wederom zichzelf, maar dan een parodie (die serie moet ik nog zien).

Wat verwachten we dan van The Last Mercenary? Nou, heel wat. De trailer belooft een vrolijke film. En het is Frans. Dan denk ik al snel aan Luc Besson. Of de nieuwe hitserie op Netflix met Omar Sy: Lupin.

Een verwachting die je na een half uur drastisch moet bijstellen. Het is meer Louis de Funès op zijn allerslechtst. Dat vond ik hilarisch toen ik een jaar of 10 was. Nu, krap 30 jaar later... not so much.

De film wil luchtig van toon zijn, maar schiet finaal door naar het kinderachtige. De bijrollen zijn allemaal domme karikaturen, de ene nog irritanter dan de andere.

Het dieptepunt is de Paul Giamatti-esque ambtenaar. Als je dacht dat het niet triester kon dan een scooter-rit in zijn onderbroek (uiteraard een wit, seksloos Mr. Bean model), denk dan opnieuw. Op zeker moment kan hij niet meer praten omdat zijn tong uit zijn mond hangt, wat vervolgens zo lang doorgaat dat het ronduit ongemakkelijk wordt om naar te kijken.

Onderbroekenlol dus - letterlijk.

Een schurk die de film Scarface adoreert, wist nog wel een glimlach op mijn gezicht te krijgen, al is dat vooral door de herkenbaarheid en de muziek ("Push it to the limit"). Zelfs het palmbomenbehang meende ik te herkennen van het kantoor van "Lopez Motors".

Op de openingsscène en een plichtmatige car chase na, doet Jean Claude van Damme ook amper iets noemenswaardigs. Tijdens een gevecht in een WC probeert hij iets van zijn oude glorie te laten zien, maar de choreografie en regie zijn zo futloos en ongeïnspireerd dat het niet uit de verf komt (voor een intens pleegevecht moet je Unleashed kijken, of Mission: Impossible - Fallout). Jean-Claude is vooral bezig met veel te dicht bij de camera te komen, zodat je ziet hoe oud hij is.

Sylvester Stallone is 75 en heeft het gezicht van een leeggelopen, platgedrukte voetbal, maar ziet er desondanks beter uit dan Jean-Claude. En waar Sly zichzelf voor elke film nog even oppompt, heeft JCVD duidelijk geen zin gehad om in de gym een tandje bij te zetten want zijn vel hangt maar slap om zijn doorleefde lijf.

Tegen het einde van de film loopt Jean-Claude langs een filmposter van het voornoemde Bloodsport en zegt: "dat is pas een man". Deze speelse knipoog annex meta-grap komt niet over en resulteert vooral in een vreemd moment.

De genadeklap voor de film is een obligatoire twist in het verhaal die totaal niet werkt omdat je niks hebt met de betrokken personages. Nee, niet best deze film. Jean-Claude kan prima overweg met comedy denk ik, maar liever niet weer een Franse. Het is veel te flauw.

2 sterren

Hele mooie film, al zij het wat voorspelbaar.

Het is gewoon de miniserie "Shogun" (1980) maar dan 180 jaar later, een Amerikaanse hoofdpersoon in plaats van een Brit, en het geheel is wat vlotter, heftiger, bloederiger maar vooral: melodramatischer. En, if I may add: beter.

"The Last Samurai" is een lust voor het oog, qua kleuren en landschappen, en dat maakt de film heel erg sfeervol. De goede muziek draagt daar ook aan bij, maar op het laatst wordt het iets te geforceerd emotioneel.

Desalniettemin heb ik me zeer goed geamuseerd en dat beloon ik met 4 sterren.

Arnold is terug!

Toen ik het plot las vond ik het jammer dat hij zijn terugkeer inluidt met deze film. Maar de film viel me enorm mee.

Dat komt met name doordat hij zo nu en dan lekker grof en bloederig is. Ah-nuld kiest er voor om terug te keren met een echte actiefilm en niet met een watjesfilm met kinder-rating. En dat kan ik alleen maar toejuichen.

De film heeft een goede balans tussen serieuze momenten en slapstick (waar Knoxville voor zorgt). Hoewel nergens hoogdravend is het ook nergens slecht, maar je ziet wel de hand van een veelbelovend regisseur (Kim).

Inhoudelijk stelt het niet veel voor. Ik las kritieken dat het nergens op slaat dat Arnold en de zijnen een drugsbaas tegenhouden waar ze helemaal niets mee te maken hebben, maar de heren die het stadje komen "verkennen" zorgen er wel degelijk voor dat Arnold & co iets hebben af te rekenen met het geboefte.

3.5 sterren

Last Vegas is een coming-of-age komedie die vooral leunt op de sterrencast. Want wat ze doen is natuurlijk niet heel erg baanbrekend: de beest uithangen in Las Vegas. De manier waarop, met eindeloze kwinkslagen naar elkaars bejaardheid, is wel echter wel leuk en aanstekelijk.

De vier oudjes liggen ver genoeg uit elkaar zodat iedere kijker wel een favoriet heeft. Ze hebben zichtbaar lol in de film en Last Vegas vliegt voorbij. Maar ook de drama-scènes werken goed en overtuigend, zowaar een beetje meeslepend.

Geen van de vier heren en Mary Steenburgen in haar bijrol niet - doet nog enige poging hun ouderdom te verhullen en dat verdient applaus. Net als de geniale cameo van 50 Cent

3,5 sterren

The Laundromat wordt zo origineel en aanstekelijk gebracht, dat het bijna niet opvalt dat de inhoud behoorlijk te wensen overlaat.

De vergelijking met The Big Short is al snel gemaakt. Ook daar werd ingewikkelde materie op een geestige manier uitgelegd. En ook daar vond ik het niet echt een spetterende film.

Het excentrieke duo Oldman/Banderas neemt je mee en praat de fragmentarische film aan elkaar. Op het laatst mag Meryl Streep een soort Jerry Springer's Final Thought (c) brengen. Daar tussenin zien we een serie losse situaties, sketches zou je ze bijna kunnen noemen, die de film meer een aangeklede documentaire dan een speelfilm maken.

Het ergste is dat de omvang, diepgang, ernst en onrechtvaardigheid van het schandaal niet ècht goed uit de verf komt. Het is een verhaal over lege BV's en aandelen-aan-toonder, maar de strekking en boodschap blijven niet goed hangen, behalve dan dat je snapt dat er in Panama twee bankiers zaten die gekke dingen deden met geld. Of zoiets.

Mogelijk was het beter geweest om één hoofdpersoon (bijvoorbeeld Streep) te volgen, terwijl ze laag voor laag het hele gebeuren blootlegt en uitpluist in een thriller-setting in plaats van de twee grote boeven tot een soort Bassie en Adriaan te maken, die je eigenlijk onmogelijk kunt haten.

3 sterren

Eindelijk weer een goede film die me echt wist te boeien èn te verrassen.

Belangrijk hierbij is, dat ik de plotsamenvatting niet had gelezen, of op zijn minst een heel andere. Ik wist dat Butler boos zou zijn en tegenover Foxx zou komen te staan, maar niet hoe. Ik verwachtte iets als Death Sentence. Dat liep anders, en pakte enorm entertainend uit.

Net als bij die eeeeeeenigszins vergelijkbare film, wordt bij dit soort filmpjes niet meer eindeloos het liefdevolle huishouden van de persoon getoond.

Gewoon een glimlach van dochtertje naar vader, een deurbel, en de boeven verschijnen al ten tonele. Alles wat daaraan voorafgaat geloven we wel en de makers vermoeien ons er niet mee.

Los van prima acteerwerk en interessante twists, had ik af en toe wel moeite me in 1 van beide personages in te leven. De grens tussen goed en slecht is in deze film heel erg dun, en dat haalt je wel een beetje "uit de film".

"Law Abiding Citizen" voelt dan ook aan alsof je naar een voetbalwedstrijd kijkt die weliswaar enorm entertainend is, maar je kent de teams niet dus voel je er ook geen emotie bij zoals bij je eigen kluppie.

Toch 4 sterren

De film duurt te lang om meeslepend te zijn. De lengte had op mij als kijker en vervreemdende uitwerking. En ik heb het idee dat de film juist poogt meeslepend te zijn... Dat is dus niet gelukt.

Positief zijn de sets, de vele figuranten, en de goede effecten e.d. voor die tijd. Het is alleen wel een beetje nodig om iets te weten over de tijd en de motieven van de diverse partijen, want ik had geen idee dat de Britten tijdens WO1 ook bezig waren in Arabië.

Dramatisch slecht zijn de waardeloze theaterdialogen, Lawrence zijn makeup (eyeliner), en de algehele gayness van Lawrence. Opmerkelijk genoeg wordt over de "echte" T.E. Lawrence gezegd dat hij homo zou zijn, welnu, Peter O'Toole is er goed in geslaagd zijn personage als zodanig te portretteren.

Maar veruit het ergste was nog wel de tenenkrommend irritante score. Sjonge wat ging dat vervelen zeg. Daarom was het ook superirritant dat er twee vreemde 'pauzes' in de film zaten - op de DVD - bestaande uit zo'n 5 minuten aan stilstaand beeld met alweer dat tenenkrommende muziekje eronder.

Nee, het was een slechte combinatie tussen een theaterstuk en een spektakelfilm.

2.5 sterren

Op de DVD hoes stond "van de producer van Lock Stock en Snatch", maar dit wekte een beetje een verkeerde suggestie. (Al vond ik de poster op de hoes, met de gele auto en het strijkijzer, beter dan deze trouwens.)

Ik vond het meer de Britse Carlito's Way, zeker gezien het einde, waarin ook een onbeduidend, beginnend gangstertje een rol speelt. Het was serieuzer, ingewikkelder en de focus lag meer op het verhaal dan de dingen eromheen.
De film is geweldig gefilmd, veel afwisselende shots en kleuren, zonder daarbij irritant Tony Scott-achtig te worden. De tronie van Craig en de geweldige soundtrack maken het compleet.

4 sterren

Eigenlijk is de film alleen al cool omdat Daniel Craig de hele tijd in een hele coole Audi stationbak rondrijdt.

Ja, ik houd hier wel van. Helaas moest ik wel van tevoren een beetje lezen over het plot omdat ik beslist niet houd van horror. Met "Op een avond staat er plotseling iemand voor de deur" kan ik weinig. Wie is het? Frits Barend? De duivel? Freddy Kruger? ET? Gelukkig blijkt dit geen horror, maar een mysteryfilm, één van mijn favoriete genres!

Leave The World Behind heeft een prima cast, onheilspellende muziek en opvallende camera standpunten. Die dienen niet altijd een duidelijk doel maar houden je als kijker wel geboeid. En gebaseerd op een boek! Dat is in mijn beleving altijd een plus. Het kijkt ondanks de royale speelduur lekker weg en kakt alleen halverwege even een beetje in.

Uiteindelijk is dit dus een film die zich focust op een kleine groep mensen en hoe die zich staande houden in een dreigende situatie, zal ik maar zeggen. Het doet denken aan de serie "Jericho", of met wat fantasie "Under The Dome", die ook het grotere geheel vaag lieten maar zich richtten op het menselijke. Hoe handelen mensen in zo'n situatie? Bij wie komt het goede en bij wie komt het slechte naar boven?

Daar schiet deze film wel wat tekort. De personages handelen op zich vrij rationeel. Maar voor ze zich echt bewust raken van de ernst van de zaak en alle info met elkaar uitwisselen om een plan kunnen maken, vallen ze van de ene gekke scène in de andere. Er zit weinig diepgang en karakterontwikkeling in. Als je zo'n soort film maakt, maar dan niet met presidenten en generaals in de hoofdrol maar doorsnee mensen in een AirBnB huis, geef je personages dan wat meer te doen. Het kan best zijn dat de vier personages op literair niveau een metafoor zijn voor iets, maar als dit zo is, dan komt het ook totaal niet uit de verf.

Een enorm pluspunt is wel dat we als kijker niet compleet in het ongewisse blijven over wat er - op grote schaal - nou eigenlijk aan de hand is. Dat is altijd zo'n enorme bummer. Er wordt hier net genoeg verteld om je nieuwsgierigheid te stillen.

Aan het einde worden genoeg hints gegeven waardoor we mogen aannemen dat alle personages naar de bunker gaan waar Rose al is. Dat is in zekere zin een happy end op micro-schaal, maar hoe het grotere geheel verder gaat, blijft natuurlijk gissen.

Een vreselijke film.

In de film wordt zoveel gezopen en gekotst dat mijn eigen wijntje niet meer smaakte, maar goed, dat weet je van tevoren. Wat ik niet wist was dat Nicholas Cage een VRESELIJK irritant personage neerzet. De romance tussen hem en Shue is totaal ongeloofwaardig, want hij ziet er echt niet uit, hij stinkt en is zoals gezegd vreselijk vervelend.

De film had na tien minuten ook kunnen eindigen met Cage die zichzelf ophangt. Waarom kiest hij voor zo'n langzame, pijnlijke dood? En waarom koos ik voor deze langzame, pijnlijke, vervelende film?

1,5 ster

Das Leben der Anderen is een schitterende film zonder al teveel opsmuk. Prachtig geacteerd, een meeslepend verhaal en een geweldige, in toenemende mate beklemmende sfeer.

Hoewel je het helemaal niet verwacht, krijg je in het laatste kwartier nog een epiloog cadeau.

Behalve een goed drama en bij vlagen ijzersterke thriller, is het ook een belangrijk tijdsdocument. Het laat zien hoe het systeem in de DDR werkte (of poogde te werken). Daarbij is de mistroostige sfeer echt fenomenaal.

Een punt van kritiek is de ommezwaai in het denken van hoofdpersoon Gerd Wiesler; hij is een koele, zakelijke hardliner binnen het Stasi-apparaat die van het ene op het andere moment begint te veranderen. Ironisch genoeg vormt juist deze karakterontwikkeling de kern van de film, daarom is het jammer dat die niet helemaal plausibel overkomt. Wat voor hem nou concreet de 'aanzet' was, ik kan mijn vinger er niet op leggen.

4,5 sterren

Recent heb ik nog weer genoten van het briljante eerste deel. Ziet er prachtig uit, een feest der herkenning en geweldige humor.

Met hoge verwachtingen slingeren we vandaag dit vervolg aan maar lieve help, wat een absurd zwakke sequel. Het heeft een suf verhaal zonder focus, heel veel grapjes die totaal niet landen, geen herkenbaarheid, het is drukker dan een ADHD kind met twee gram speed in de neus. Oh en: het is een musical met vervelende liedjes op één na.

Het doet totaal niet denken aan de ontzettend leuke eerste film, maar lijkt meer op de eveneens onuitstaanbare "Lego City" animatie serie. Ook dat is mega druk en heeft grapjes en woordgrapjes die zo suf zijn dat je teennagels omhoogklappen van ergernis.

Zelfs leuke verwijzingen naar Mad Max en Terminator en een cameo van Bruce Willis kan dit niet redden.

2 sterren

The Lego Movie heeft een verwaarloosbaar verhaal over een doodgewoon poppetje dat voor iemand anders wordt aangezien en zo ongewild in een avontuur belandt waarbij hij de hele LEGO wereld moet redden. Het is een beetje suf en uitgekauwd, maar ik heb zelden een film gezien waarbij een zwak verhaal zo briljant werd gecompenseerd door alle andere factoren.

Er zijn vier factoren die deze film bijna geniaal maken. Om ergens te beginnen: de humor. Die is gewoon enorm goed. Soms wat braafjes maar de film wordt gemaakt door de grapjes die je als kind mist, maar die je als volwassene des te meer weet te waarderen. Gortdroge momenten zoals het noodlot van de Star Wars figuren of hoofdpersoon Emmet die valt, landt en maar door blijft schreeuwen. Of Shaquille O'Neal die een aanval doet op de vijand, roept "are you ready for this?" en daarna teleurgesteld constateert "they were ready for that". Ook de zelfingenomenheid van Batman en zijn voorliefde voor alles wat duister is (beluister ook goed de aftiteling!) is geweldig.

Ten tweede is er een zeer sterke cast met geweldige voiceacting en talloze cameos met als hoogtepunt toch wel Tatum en Hill als het duo Superman en Green Lantern. Onlangs heb ik hen nog mogen bewonderen in "22 Jump Street" dus het was erg leuk om ze nu weer als komisch duo te zien.

De talloze referenties zijn ook erg geestig. Sommige pik je er zo uit, maar andere zijn veel dieper en verwijzen naar minder voor de hand liggen dingen uit films, muziek, popcultuur en eerder werk van de makers. Een lange (maar wellicht niet eens volledige) lijst met verwijzingen vind je hier.

Tot slot, save the best for last, is daar de animatie. Ik moest drie keer kijken of het wel een animatiefilm was omdat het zo ècht op LEGO lijkt dat ik heel even dacht dat het met stopmotion techniek gemaakt was. Niet alleen was het een feest der herkenning met alle kleine blokjes en stukjes maar ook de verschillende thema's gaven mij een heerlijk melancholisch gevoel. De cowboywereld met de paarden die niet konden bewegen. Of de LEGO-thema's die het personage Wildstyles kort aanstipt: "those we don't speak of". Daaronder het dubieuze en geflopte Fabuland en andere suffe thema's. Maar vooral de idiote aandacht voor detail, zoals zelfs het verticale naadje over het haar van Emmet, tilt deze film ver, heel ver boven het maaiveld uit.

Er is wel een goede reden om deze film geen 5 sterren te geven en dat is het zieke tempo. Het gaat sneller dan een ADHD kind met drie zakken winegums achter de kiezen. Het totale gebrek aan adempauze geeft je helaas veel te weinig tijd om te genieten van alle briljante humor, verwijzingen en de sublieme animatie.

Een veel gehoorde kritiek is dat de film in feite een hele lange commercial is. Dat vond ik eerst nogal overdreven maar na het zien van de film snap ik het wel een beetje. Dat LEGO voor jong en oud is en dat het superleuk is om niet de instructies te volgen maar juist zelf dingen te verzinnen is de boodschap die we spelenderwijs moeten onthouden. Maar dat vind ik helemaal niet erg want die boodschap is gewoon waar. LEGO is veruit het meest briljante speelgoed ooit gemaakt (even de bizarre thema's daargelaten). Over enkele weken mag ik mezelf papa noemen en zodra de kleine ook maar iets kan, krijgt hij/zij zijn eerste (of: mijn oude) DUPLO blokken in zijn/haar knuistjes geduwd.

4,5 sterren

Gisteren weer eens gezien, en nu viel me pas echt op hoe goed Natalie Portman acteert voor haar leeftijd.

Blijft één van mijn favoriete films dit. De actie/drama verhouding is zo goed gebalanceerd als het personage Léon zelf: een keiharde hitman die eigenlijk op sociaal vlak niet erg begaafd is.

Prachtig, nog altijd 5 sterren.

Ik verdeel mijn films altijd in twee groepen: films die ik in mijn eentje kijk als mijn vrouw een avondje weg is, en films die geschikt zijn om gezellig met mijn vrouw te kijken. Het eerste lijstje is bedoeld voor extreem flauwe films en extreem gewelddadige films. Op dat tweede lijstje belanden zo nu en dan per ongeluk de verkeerde films. Na een paar flinke missers (met als dieptepunt A Million Way to Die in The West) durfde ik het niet aan om deze film op dat lijstje te zetten. Vrouw is met twee vriendinnen eten, beppen en dat soort vrouwendingen doen en papa kijkt Let's Be Cops. Papa heeft goed gegokt.

Al vanaf het begin overheerst een complete afkeer van beide hoofdpersonages. Ze doen hun best maar de karakters zijn plat, puberaal en oninteressant. De keuzes die ze maken zijn zelfs binnen het kader van flauwe komedie volkomen ongeloofwaardig. Uiteraard zitten er wel een paar leuke momenten en geslaagde grappen in, maar nergens brengt het veel meer dan een glimlach teweeg.

Dit is een film die met het zelfde script maar met betere acteurs stukken beter zou zijn. Ik noem wat: Seth Rogen versus Chris Rock / Chris Tucker / Kevin Hart? Alles is beter dan deze twee kneuzen. De grappen zouden dan nog steeds flauw zijn, maar de dialogen veel leuker. Er is ruimte zat voor improvisatie maar deze acteurs hebben daar de capaciteiten niet voor.

Ik ben heel blij dat ik deze in mijn eentje heb gekeken want anders had ik voor straf Valentine's Day en New Years Eve op 1 avond moeten kijken ter compensatie.

1,5 ster

Nee, er komen ook Amerikanen in voor en die spreken gewoon Engels Maar iedereen praat verder in zijn eigen taal... Zoals het hoort.

Ik vind hem niet beter of slechter dan Flags Of Our Fathers. Hij is een tikje aangrijpender, en de uitzichtloze situatie waarin de Japanners op Iwo zich bevonden wordt geweldig goed weergegeven. Toch is de film niet overal even onderhoudend (tikkeltje langdradig).

Desondanks een sfeervolle, goed gefilmde actiefilm die samen met Flags een prachtig geheel vormt.

4 sterren

Zeer degelijke thriller met een vleugje science fiction. Juist dat laatste (je komt erachter naarmate de film vordert) verwachtte ik totaal niet in een Nederlandse film. Het mysterie van een groot bedrijf enzo, niet wetende wat men daar allemaal uitspookt. Uitermate boeiend.

Grappig trouwens hoe een gesprek gaat over een vrouw die "geschoren is van onderen". Kennelijk was dat nieuw in die tijd (oude Playboy centerfolds uit die jaren onderschrijven dat )

Eén van de beste Nederlandse films ooit gemaakt.

4 sterren

Lightyear heeft een wel heel losse samenhang met de beroemde Toy Story films, maar hey, uitmelken die hap nietwaar.

Een modern-klassieke animatiefilm is dit zeker niet, maar vermakelijk is het wel. Het verhaal zit niet kinderlijk simpel in elkaar, sterker nog: het is beter dan verwacht. Het leent wat elementen bij andere films en de uiteindelijke twist (antagonist blijkt een slechte, toekomstige versie van de hoofdpersoon) komt me ook bekend voor. Maar het is leuk om te zien dat kinderen een keer iets quasi-intelligents voorgeschoteld krijgen.

Uiteraard wel voorzien van een moraal: samen is beter dan alleen, bladiebla. En een persoon blijkt lesbisch, maar de scène waar dit in naar voren komt is kort genoeg om er uit te kunnen knippen voor release in China en zandbaklanden. Wel apart dat de lesbienne in kwestie een kleindochter kreeg, blijkbaar hadden de kolonisten op die planeet ook even snel een adoptie-systeem bedacht? Wie zal het zeggen.
Als dit het is, het terloops benoemen, dan kan ik met het normaliseren van LHBT in films geen enkele moeite hebben. Het komt niet drammerig over. Veel andere films van de laatste jaren, waarin dit echt wordt ingewreven, kunnen hier een voorbeeld aan nemen.

De animatie is erg goed. Nieuwe personages vallen tegen en grappen zijn vaak niet grappig. Sommige scènes vind ik best spannend voor een 6+ rating moet ik zeggen.

Uiteraard wordt er gehint op een sequel en ik verwacht wel dat die er komt.

3 sterren

Vooropgesteld: de ontzettend on-nederlandse, foute sfeer aan boord van een cruiseschip wil ik zeker nog eens meemaken. Als een soort ramptoerisme. Maar deze film is vreselijk vlak. Het is een weinig diepgaand drama en een amper grappige komedie. Ik kan nooit zoveel met dit soort vleesch-noch-visch films.

Daarnaast is het uitgangspunt erg slecht geschreven. Ik bedoel: die vent laat haar bij het altaar staan. Echt zo'n facepalm moment, want dit gebeurt alleen in romkoms. Hoe realistisch is het, dat juist voor het altaar een druppel komt die de emmer doet overlopen en de bruidegom "nee" zegt? Was je doof en blind in de rest van je relatie?

Ook de uitleg die vader op zeker moment geeft over waarom hij destijds de benen nam, is totaal beroerd. We worden als kijker geacht om dit, net als de dochter, te accepteren. Maar het is pure lariekoek allemaal.

Na voornoemde bruiloft zet ze op een zuipen en is dan "ineens" aan boord van het cruiseschip dat ze had geboekt voor haar huwelijksreis. Het verloop van de film kent geen enkele verrassing en dat je vader en dochter onvermijdelijk naar elkaar toe ziet groeien is nou ook weer geen totale marteling voor je ogen... Alhoewel, die Kirsten Bell moet doorgaan voor hot chick, maar ze heeft een beetje een raar hoofd. Ik zou er geen trucje op kunnen in elk geval. Ze heeft bovendien het figuur van een veertienjarig jongetje, ook al niet echt mijn ding, maar soit.

De bijrolletjes zijn ook vreselijk cliché. Een black couple (waarvan de man meer weegt dan een gezinsauto op weg naar een Franse vakantiecamping), een gay couple en twee rijke bejaarde joden. One of everything.

Oh en een bijrolletje van Seth Rogen, als publiekstrekkertje, want hij is de man van de regisseuse. Zijn rolletje voelt wat overbodig maar is wel ontzettend geestig en direct tien keer leuker dan alle andere bijrollen bij elkaar. Volgens mij hoef je Rogen maar twee steekwoorden te geven en vult hij alle dialoog in met pure improvisatie.

Zal me niet heugen. 2.5 sterren

Het is weer een film met een vast aantal ingrediënten: een nobody, een mooie vrouw, een katalysator voor het plot: een tijdreismachine,een boek, een kaart en in dit geval een pil. Dit plotelement kan supernatural zijn, maar het hoeft niet. In deze film is het heel geloofwaardig. Gooi tot slot nog enkele mannen in pakken erbij, die jacht maken op de voornoemde nobody, en je hebt weer een film.

De laatste tijd is dit een erg populaire formule, van Wanted tot The Adjustment Bureau, tot Eagle Eye, tot Limitless. Gelukkig smul ik er altijd van, hoe oppervlakkig de film ook is.

En oppervlakkig is deze film wel, maar het is tegelijkertijd entertainend kijkvoer met de alombekende "wat zou jij doen" gedachte. Altijd boeiend. Wel jammer dat De Niro niet echt uit de verf komt.

3 sterren

Onderhoudende film, goede thriller.

Ik blijf het alleen onbegrijpelijk vinden dat plot-samenvattingen soms plotwendingen weggeven die halverwege de film pas plaatsvinden. Deze film zou veel beter en leuker zijn als je weinig tot niets van het plot weet.

4 sterren

P.S. Waarom zijn hier eigenlijk geen richtlijnen voor afgesproken in de filmwereld? Ik wil best weten wat er ongeveer in het eerste kwartier gebeurt, maar daarna niets.

Heel veel bekende gezichten, meer dan in beide voorgaande films bij elkaar.

Toch een zeer lage grapdichtheid en een totale afwezigheid van echte dijenkletsers van grappen. Owen Wilson is niet heel erg irritant maar ook absoluut niet leuk, Hoffman en Streisand zitten er bijna niet in, en De Niro komt amper uit de verf. Alba is vervelend, de rest kleurloos. De knokpartij is zeer flauw maar nog wel een klein hoogtepuntje.

Slecht script met te weinig om te lachen.

2 sterren

The Little Things is een sfeervolle, langzame misdaadfilm die aanvoelt als een Dirty Harry episode uit de jaren 70, maar dan zonder macho hoofdpersoon. Op zich heel prettig allemaal.

De film speelt zich af in 1990, hoewel dat geen ander doel dient dan sfeerschepping, waardoor de vibe van een klassieke politiefilm alleen maar wordt versterkt. Maar je weet: dit is een moderne film, dus komt er waarschijnlijk iets nieuws, iets raars, iets aparts. Dat is altijd zo: vroeger kwam je weg met een onderzoek, een achtervolging, een shootout en een aftiteling. In de jaren 90 ontdekte men dat je ook wel eens een ander einde kon bedenken dan 'happy end'. En tegenwoordig is daar de obligatoire 'twist'. Denzel is niet zomaar een agent, maar eentje met demonen uit zijn verleden.

Vaak vliegen films die een klassiek genre willen voorzien van een moderne sausje compleet uit de bocht, dus ik hield mijn hart vast. Maar ondanks dat er richting het einde inderdaad een hippe saus over het verhaal wordt gegoten, beklijft de prettige, klassieke politiefilm sfeer.

Het grootste manco vond ik eigenlijk de casting van Rami Malek. Hij doet het prima, maar hij heeft een moeilijk hoofd waardoor hij vaak getypecast wordt, het meest recent nog als schurk in No Time To Die. Het is dan ook erg wennen om hem te zien in een 'normale' rol.

3,5 sterren

Geweldige popcorn blockbuster met goede actie, de nodige oneliners en tegen verwachting in een geloofwaardige badguy.

Het stukje met de F-35, aan het eind, moet de VVD in de Tweede Kamer aan PvdA, SP en GL laten zien: een betere commercial voor de JSF is er niet Durf te wedden dat we dan 4x zoveel bestellen

4.5 sterren