Opinions

Een zeer degelijke, vermakelijke popcornfilm, maar de film wist me nergens te raken, verrassen of prikkelen. Leuk, maar niet speciaal.

3 sterren

Het is toch wat met die strip-verfilmingen van de laatste jaren. Steeds weer drijft de vraag naar boven: is een striptekenaar gaan tekenen omdat hij niet kon schrijven, of is een schrijver gaan schrijven omdat hij niet kon tekenen?

Niet zelden blijkt dat eerste het geval. Strips hebben een slecht verhaal. Kinderlijk, inconsistent en gewoon stom. De makers van Astérix losten dat op door samen te werken: de ene tekende, de andere schreef de verhalen. Totdat de schrijver overleed en de tekenaar ook de verhalen ging doen. Vanaf dat moment werd de strip Astérix dus ineens veel minder leuk.

Mijn punt is dat superhelden kinderlijke keuzes maken en inconsistenter zijn dan een gemiddelde soap-acteur in een periode van 25 jaar. De gemiddelde actrice in GTST is 2x draagmoeder geweest, 8x verslaafd, 12x ontvoerd, 8 keer getrouwd, 1x van geslacht veranderd en weer terug, heeft 3 moorden gepleegd en 2 keer contact gelegd met met hiernamaals.

Vergelijk dat met Magneto. Die is vaker op en neer gegaan van goodguy naar badguy dan iemand met schizofrenie en ADHD.

Schurken in strips zijn, op een enkele uitzondering na, nooit in- en inslecht (op de Joker uit Batman na, misschien). Ze zijn vaak door externe omstandigheden of een (wetenschappelijk experimenteel) ongeluk gedwongen zo te geworden. Het is een leuke, positief bedoelde insteek. Ik waardeer dat. Maar het maakt het er niet makkelijker op. Magneto weet het allemaal niet meer en wij als kijker ook niet.

Naast irrationeel gedrag van hoofdrolspelers heeft deze nieuwe X-Men film ook last van het feit dat het een prequel is. Het budget is 10x groter, de special effects zijn 10x dikker en de dreiging is veel groter dan in de eerste trilogie van zo'n 15 jaar geleden. Als je die nu terugziet is het vrij knullig te bedenken dat een deel van die personages deze epische battle met Apocalypse er al op heeft zitten. Wat kan er nou erger zijn?

Maar goed, na een stuk of 200 Marvel-films in amper 10 jaar weet je waar je aan begint. Kom op, het is geen The Game (over goed verhaal gesproken!). Als je dat allemaal aan de kant zet is het natuurlijk kwalitatief een prachtige film. Vooral het personage Quicksilver is (weer) geweldig. Hij is droog en komisch maar zijn scènes zijn vooral bijzonder spectaculair. Het stukje waarin hij een heldendaad verricht is wat mij betreft het hoogtepunt van de film.

Maar het voornaamste wapenfeit van X-Men: Apocalypse is dat we nu weten waarom Charles Xavier kaal is.

3 sterren

Ik vond de eerdere X-Men fims, de Wolverine one-man-shows incluis, altijd degelijk, maar nooit erg hoogdravend. Het vorige deel, X-Men First Class, gaf de personages wat meer diepgang en dat pakte erg goed uit. Mijn verwachtingen van Days of Future Past waren daardoor misschien iets te hoog. Wederom is de film degelijk en prettig voor zowel oog als oor. Maar zoals zo vaak de laatste tijd bij stripverhaal-verfilmingen is het het verhaal dat rammelt.

De film laat er geen gras over groeien. Uit de trailer weten we al dat Wolverine - goh, wie anders - terug in de tijd gestuurd gaat worden en amper tien minuten na de openingscredits is hij reeds goed en wel onderweg. En maar beter ook: de veredelde cameos van Stewart en McKellen konden niet snel genoeg over zijn. Ze zijn echt een beetje te oud en lijken er helemaal geen zin in te hebben. Maar Wolverine dus. Daat gaat hij weer. Het wordt dus weer de Wolverine-show. Zoals bijna iedere X-Men film. Ik vind de verhaalmogelijkheden rond zijn personage ondertussen wel een beetje op maar ja, wie ben ik.

Hoewel Wolverine niet ouder wordt, is hij, wellicht zodat wij als kijker de flashbacks en -forwards beter kunnen volgen, in de "dystopische toekomst" toch wat grijs aan de slapen. Wolverine wordt wakker in zijn jongere zelf en hoewel hij misschien niet veel verandert, kun je toch moeilijk om zijn opgepompte torso en bijna ontploffende spierballen heen. Alsof dat niet genoeg is, lopen over zijn armen aderen die dikker zijn dan de slangen waarmee ik Euro 95 tank in mijn Opel. Lieve help Hugh Jackman, een beetje fitnessen mag hoor, maar zelfs Stallone is niet zo opgepompt. Het uiterlijk van Jackman lukt zelfs niet met anabolen, maar alleen met een fietspomp in je reet.

De rest van de film trekt daarna ietwat futloos aan je voorbij. Het verrast, verwondert en verbaast werkelijk nergens. Niet alleen is het zouteloos, veel dingen zijn zo'n beetje gekopieerd uit Terminator en The Matrix. Een dude met een stalen skelet die terug in de tijd rijst? Heee... Robots die op zoek gaan naar de laatste verblijfplaats van mensen? En die dan ook nog sentinels heten? Heee...

Het is na al die duizenden tijdreis-films lastig om nog origineel te zijn maar deze film doet niet eens zijn best om er een originele draai aan te geven. Het is allemaal zo duf. Misschien op de prachtige scène met Quicksilver in de keuken na, dan. Toegegeven, in het land der blinden is éénoog koning, maar die scène, zowel qua idee als uitvoering, stijgt mijlenver boven de rest van de matige film uit.

Het duurt niet lang of de stripverhaal-wortels van de X-Men komen bovendrijven. Dat brengt meestal weinig goeds. Het valt misschien op hoe ik hier het woord 'comics' vermijd, maar dat komt omdat we in het Nederlands met 'stripverhaal' een fantastische vertaling hebben voor een woord dat Nederlandse recensenten uitsluitend gebruiken uit oogpunt van interessantdoenerij.

Maar, de stripverhaal-wortels dus. The Dark Knight Rises had hier ook al last van: incostistent gedrag van badguys. Bane is enerzijds Batman's aartsvijand, maar in andere verhaallijnen werken ze samen. Zo ook het personage van Magneto. In het vorige deel had ik het idee dat ze zijn karakter enigszins hadden 'genormaliseerd' naar een punt waarop we verder konden. Maar nu schiet zijn loyaliteit sneller heen en weer dan een ADHD-kind in een Haribo-fabriek. Om maar te zwijgen over zijn kompaan Raven, of Mystique (blijkbaar verandert haar naam als ze van partij wisselt) die ook niet wist wat ze nou wilde.

Het totale onbegrip voor wat de personages beweegt zorgde ervoor dat ik op een gegeven moment maar plaatjes ging kijken. Ik voelde het niet, het deed me niets en ik geloofde het allemaal wel. En dat is natuurlijk doodzonde van een film die verder heel veel dingen goed doet. Het is echt raar dat stripverhaal-films het qua verhaal de laatste tijd zo vreselijk laten afweten. Maar misschien ben ik wel te oud voor deze onzin.

2,5 sterren

Een degelijke backstory voor Xavier en Magneto, maar voor de rest vooral veel los zand.

Het is aardig dat ze de gebeurtenissen uit X-Men: First Class laten samenvallen met echte nieuwsfeiten. In dit geval de Cuban missile crisis, oftewel het hoogtepunt van de Koude Oorlog. Het doet denken aan een andere film die realiteit en fictie geweldig mixt en daardoor verhaaltechnisch automatisch meerwaarde krijgt: Transformers 3.

Maar er is ook genoeg op de film te zeiken. De mutant pupillen zijn vreselijke forgettable en inwisselbare flutpersonages. Op Raven/Mystique na, al komt dat vooral omdat ik sinds deze film een zwak heb voor Jennifer Lawrence die met haar hamsterwangetjes èrg veel girl-next-door charme heeft. Maar de rest van de pupillen kon wat mij betreft niet snel genoeg konden worden afgemaakt door Kevin Bacon.

Kevin Baycunt is zoals altijd degelijk, ook als badguy, maar mijn god Kevin, als men je vraagt om een paar zinnen in het Duits op te lepelen, ga dan twee keer een vrijdagmiddag bij een talencoach langs, luie klaploper dat je d'r zit. Kevin Spekmans praat slechter Duits dan de slechtste terrorist in Die Hard 1. Nou weet ik dat de gemiddelde Amerikaan denkt dat Kopenhagen de hoofdstad is van Amsterdam, maar kom op, je WEET dat je film ook wordt uitgebracht BUITEN Kansas en Alabama en dat er mensen zijn die denken: jeetje Bacon, wat ben jij een luie mongool. Je praat als een Duitser met een downsyndroom.

Dit alles in tegenstelling tot de geweldige Michael Fassbender (toevallig ècht een Duitser) wiens carrière de laatste jaren in een gigantische stroomversnelling is geraakt. Iemand met talent en een mooie karakterkop van wie we nog veel gaan horen. Het zij hem gegund, want hij weet van zijn enigszins platte rol als 'schurk-in-de-dop' Erik Lansherr echt het maximale te maken. Hierbij vergeleken is het optreden van McAvoy (wie?) toch wel wat braafjes en makkelijk.

De mooiste scène, nou vooruit, de op 1-na-mooiste scène (want dat is natuurlijk de cameo van Wolverine) speelt zich af met Erik in die kroeg in Argentinië, die ver weg doet denken aan de weergaloze scène in de kelder-kroeg in Inglorious Basterds. De spanning was om te snijden, ondanks dat je allang weet hoe het af gaat lopen (in tegenstelling tot I.B.). Deze scène staat echter op eenzame hoogte in vergelijking met de rest van de film, die een redelijk standaard superheromovie patroon volgt.

Kleine, vreemde cameo's zijn er weggelegd voor Michael Ironside en (ik moest zijn naam even opzoeken toen ik dit schreef, ik geef het toe) Ray Wise. U welbekend uit Twin Peaks, Red Alert 2 ("You call 'em off, Alex!") en Robocop ("Hhhheeellllppp.... Mmmmeeeee....")

4 sterren vliegt door mijn gedachten maar daarvoor heb ik niet kraaiend van plezier op de sofa gestuiterd. Maar met 3 sterren heb ik het gevoel dat ik de film toch wat tekort doe.

Nou, 3,5 sterren dan maar.

P.S. Ik was enigszins aangeschoten toen ik dit schreef.