Opinions

Ik vond het juist een erg leuke en originele film. Er zat minder actie in dan ik verwachtte, maar ik vond het gegeven van Groot-Britannië als fascistische staat prima uitgewerkt, zodat ik dat niet eens heel erg miste. Echt een goede comic-adaptatie.

V was ook uniek, met name grappig, vooral omdat hij de hele tijd in Shakespearian English praat, dus een stuk welbespraakter dan een Batman of een Spider-Man.

En, in tegenstelling tot alle andere superheldenfilms, blijft het masker dit keer zitten waar het zit. Het is jammer dat er (kennelijk) geen vervolg komt die wat meer uitlicht wat V nu wel en niet kan. In die zin vond ik in deze film zijn achtergrond (het hoe en waarom) maar matig belicht.

Goed gedaan, 4 sterren.

Een onverwacht grappige film die maar blijft geven, en geven, en geven. Bijna geen echte missers, maar vooral heel veel hilarische onzin en ook prachtige subtiele grappen.

Hoewel ik Charlie Day irritant vind, is zijn bijrol als rafting-gids bij de Grand Canyon toch wel één van de hoogtepunten, zeker met de muziek erbij. De vele verwijzingen naar het origineel zijn erg leuk, hoewel ik die niet gezien heb. Een leuk detail is dat daar (aldus de trailer) ook een scène met een mooie dame in een Ferrari in voor kwam, maar dat liep vast anders af dan hier.

Ook de scène met Chris Hamsworth in zijn onderbroek, die terwijl hij de kamer uit loopt nog één keer compleet zonder doel zijn been ergens op zet, dan zegt "yeah" en doorloopt. Wat een lol moeten ze gehad hebben bij het maken hiervan, vreemd genoeg geen blooper reel tijdens de aftiteling.

Ik denk dat die gouwe ouwe alleen nog maar tegen kan vallen na deze frisse, vlotte, eigentijdse remake/reboot/vervolg.

4 sterren!

Waardeloze film natuurlijk.

Teveel plotjes met een nieuwe dimensie in oppervlakkigheid en voorspelbaarheid.

Toch onmogelijk echt te haten omdat je om je oren geslagen wordt met een ontelbaar aantal happy ends dat je glazuur barst en je ruiten eruit springen.

De film is dan ook een soort suikerspin: veel zoetigheid maar eigenlijk niet meer dan drie suikerklontjes.

2,5 ster

Hoogepunt(je) van de film is natuurlijk: "Kneel for you queen, Nzunga!!"

Dit is een film waar je iedereen in verwacht, behalve Tom Cruise in de hoofdrol. Gaat hij Hitler bombarderen in een F-14? Gaat hij een wedstrijdje stockcar racen? Of gaat hij een lekkere cocktail voor hem mixen? Het was dus even wennen, mister uber-Amerikaan als Duitse verzetsheld. Maar hij doet het niet slecht.

Zolang er films over WW2 gemaakt worden, is er al het taal-probleem. Engels lullende nazi's is nou eenmaal lastig te verkroppen. Cruise lepelt voor het fatsoen aan het begin een paar zinnen Duits op (relatief accentloos), wat snel overgaat in het Engels. Vrijwel meteen word je opgezogen door de sfeer, kostuums, sets en voertuigen. Heel goed gedaan.

Het taalprobleem komt pas terug - en hard ook - als je Hitlert in het Engels hoort praten.

Verder is het nog een behoorlijk spannende film, ondanks feit dat je weet hoe het verhaal (ongeveer) gaat. De vele personages die in kort tempo worden geintroduceerd maken het soms lastig te volgen.

3.5 sterren

Wat mij betreft tegenvaller van het jaar.

Tom Hardy heeft zijn "merk" in korte tijd opgewaardeerd tot A-merk en het lijkt eigenlijk een garantie voor kwaliteit en originaliteit. Daarnaast straalt de trailer iets geheel anders uit dan andere Marvel films. Het is erg sinister en bijna horror-achtigs.

Na Deadpool en het nog betere Deadpool II bleek Marvel meer in huis te hebben dan de relatief brave Avengers, dus waren mijn verwachtingen vrij hoog.

Het is dan tamelijk ontnuchterend dat de film weinig origineel is, nauwelijks sinister, amper horror en dat Tom Hardy ook maar weinig van zijn kunnen laat zien.

De special effects waren natuurlijk weergaloos, maar daarmee red je het niet meer vandaag de dag. We zijn als kijker erg verwend wat dat betreft - zo erg dat we misschien weer terug willen naar de basis. Een goed verhaal, plotwendingen, goed acteerwerk.

2,5 sterren

Venom: Let There Be Carnage is niet beter of slechter dan het eerste deel. Het is meer van hetzelfde en alweer dat gevoel dat er een heel leuk uitgangspunt is, dat maar matig uitgewerkt wordt.

Namelijk van de schizofrenie van Eddie Brock, wiens 'andere ik' daadwerkelijk een ander persoon is (een alien). Eentje met een grappige stem, lekker grof en bot, maar toch... Het is gewoon niet echt grappig. Met een paar andere schrijvers zouden de dialogen veel geestiger zijn en dan heb je mij al snel om.

Want voor het plot hoef je het niet te doen natuurlijk. Want hoe leuk je het ook aankleedt, het blijven eendimensionale stripfiguren. Meer dan een simpel wraak-verhaaltje is het niet.

Misschien dat een buddy-movie met Spider-Man (daar wordt op gehint) er meer uit kan halen.

2,5 sterren

Nou ik heb dus woord gehouden. In het vliegtuig vanuit de USA dit ding maar eens opgezet. En het is inderdaad niet best.

Je weet dat je een film met een slap verhaaltje gaat kijken. Daar reken ik het ook niet op af. Want het verhaaltje is best oke. Hier en daar best leuke grappen. Maar het acteerwerk, kom nou dan mag toch wel iets beter.

Kim Feenstra slaat toch echt wel alles, ze is echt niet plezierig om naar te kijken (en luisteren). Maar ook de rest van de cast acteerde beroerd. Dokter Simon Engelkes was nog wel oke, net als Simone Kleinsma. Jim acteert redelijk. De tietjes van de dochter van Ludo konden haar magere vertoning ook niet redden. Kooijman ging ook nog wel. Maar Sanne Vogel, hoewel prettig om te zien, vond ik ook houterig.

Het dieptepunt was nog wel de cameo van Armin. Vanonder zijn bloempotkapsel acteert Armin - die ik overigens best hoog heb zitten - slechter dan een afwasborstel met zuignap.

Je krijgt wat je verwacht, of eigenlijk, wat je als kijker verdient.

1,5 sterren

Gekunstelde romance, weinig spanning, dom einde.

Na het geweldige North by Northwest had ik toch vrij hoge verwachtingen van deze film. Het begon veelbelovend als mysterie, maar de tweede helft verzandde in een sterk gedateerd liefdesdrama. Dit, gecombineerd met de benzinestift-wenkbrauwen van Kim Novak en het stomme einde (was het nou een ongeluk, of wat?) maken dat ik deze film snel zal vergeten.

Vice is een opvallende film. De karakters lijken opvallend goed. Met name de ouder gemaakte Steve Carrell lijkt sprekend op Donald Rumsfeld. Maar Bale als Cheney is ook echt geweldig, zijn gezicht, manier van spreken en maniertjes... Erg goed, maar soms wat gekunsteld en onnatuurlijk. Beetje alsof je je oom op een verjaardag zijn beste Robert de Niro impressie ziet doen.

Sam Rockwel is een re-de-lij-ke George W. Bush, maar ik snap nog steeds niet dat ze het met steeds nieuwe acteurs proberen (Brolin in Oliver Stone's "W." was ook maar zo-zo) als de briljante Bush in "Harold and Kumar escape from Guantanamo Bay" gewoon niet te overtreffen is.

(Overtuig u zelf: Harold & Kumar G-Bay / George W.Bush Funny - YouTube)

De stijl is ook opvallend: veel visuele grapjes en zelfs halverwege een aftiteling, die toch geen aftiteling blijkt. Ik kon dat wel waarderen, want het sleept je door de droge stukken in Vice heen. Maar er valt ook het nodige te lachen in de film.

Aan de andere kant is de film een portret van een grotendeels schimmige figuur. Een man die in de coulissen veel macht naar zich toe trekt. En daar heeft de film het moeilijk. Want alle visuele kwinkslagen ten spijt, is twee uur na de openingscredits de figuur Cheney niet minder mysterieus dan aan het begin. Wat dreef hem?

Zijn leven in deze film is een fragmentarisch en onsamenhangend samenraapsel van een totale loser die ineens een powerhungry tycoon wordt. We zien een paar sleutelmomenten waarop hij een opportunistische keuze maakt en zo zichzelf weer hogerop elleboogt, maar echt te rijmen valt het allemaal niet.

Maar het gaat ook helemaal niet om een geloofwaardige transitie van onbenul naar machtige man. De makers willen gewoon een punt maken.

Zo wordt er onomwonden beweerd dat nog voor de brandende Twin Towers waren ingestort, Cheney al een plannetje had gesmeed om er zelf beter van te worden.

Het was de makers ook totaal niet te doen om inzicht te verschaffen in de psyche van de hoofdpersoon (zoals een normale biopic dat doet). Het was ze vooral te doen om de stellingname tegen alles wat ook maar republikeins, rechts of kapitalistisch is angehaucht .

Een op linkse leest geschoeid statement! Joh, totáál niet voorspelbaar ook. Michael Moore en zijn vette pens zullen wel schudden van het lachen, als er nu al films worden gemaakt in de geest van Michael Moore, zonder dat Michael Moore er met zijn ongewassen reet voor uit zijn leunstoel hoeft te komen.

Winning!

Voor wie het allemaal nog niet duidelijk genoeg is, krijgen we een midcredits-scène die Trump-supporters nog even als volidioten portretteert. Subtiel hoor.

Dit is een tendentieuze satire vermomd als biografie, waarbij teveel mensen niet door de vermomming heen prikken vrees ik.

2,5 sterren