Opinions

"You're the strangest fucking girl I've ever met."

Ik verwachtte eigenlijk Mischief Night (2013) te zien, maar ik kreeg dus dit voorgeschoteld.

Op zich begint het nog best interessant moet ik zeggen. De film heeft al de ingrediënten voor een typische Halloween slasher: een onheilspellende sfeer, een gemaskerde killer en een aardig kat-en-muisspel. Hierbij word je als kijker min of meer in het ongewisse gelaten over de achtergrond van de protagonist.

Ware het niet dat na ruim een halfuur 'Mischief Night' plots een andere wending aanneemt. De horror lijkt helemaal buitenspel gezet te zijn en in plaats daarvan krijg je een soort van romantisch onderonsje voor je kiezen. Op deze manier wordt het meer karakter gedreven; wat je niet zo vaak ziet in een dergelijke film. Ik kon het in ieder geval wel waarderen.

Wat dat betreft had het wellicht iets ingekort kunnen worden, omdat de angel van de film er zo enigszins uit is gehaald. Ik neem aan dat niet iedereen de langzame pacing zal kunnen appreciëren. Gelukkig brengt het slot nog enige soelaas.

Al met al een leuke poging tot iets anders binnen de gebaande paden van een slasher, jammer genoeg pakt het niet helemaal goed uit. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor wat - wannabe grappige - outtakes van Malcolm McDowell en een extra scène.

2,5 Sterren.

Oppervlakkige rellen.

Hier had ik eerlijk gezegd meer van verwacht.

Aan de hand van brigadier Stéphane Ruiz word je meegenomen naar zijn eerste werkdag in de banlieue van Parijs. Hij wordt hier ingewerkt door twee oudgedienden die het klappen van de zweep al kennen en op zijn zachtst gezegd nogal roekeloos te werk gaan. Het wordt voor hem in ieder geval een dag om nooit meer te vergeten.

Je valt als kijker van de ene verbazing in de andere, hoewel de comedy en de karikaturen wat mij betreft weggelaten hadden mogen worden. Op deze wijze ontkomt 'Les Misérables' niet aan de clichés; ik mis een stukje vernieuwing. Weliswaar gebruikt men hedendaagse gebruiksvoorwerpen als smartphones en drones, maar de vergelijking met genregenoten is al gauw gemaakt.

Ik heb begrepen dat Ladj Ly zelf ook is opgegroeid in een soortgelijke wijk. Dit komt de authenticiteit zeker ten goede. Op een soort van documentaire-achtige stijl weet hij de spanningen goed vast te leggen. Dit levert zonder twijfel een aantal indringende momenten op die rauw overkomen. Het is alleen jammer dat het geheel vrij oppervlakkig blijft.

Al met al een prima drama, maar ik mis net dat stukje extra dat de film naar een hoger niveau tilt.

Dikke 3,0 sterren.

Leuke thriller om te zien. Je zal toch maar als schrijver ontvoerd worden door zo een vrouw die allemaal nare dingen met je doet. Dat heeft in deze film zeker voor de nodige spanning situaties gezorgd. Bates deed het leuk als psycho en Caan ook als schrijver die gevangen werd gehouden en er alles aan deed om maar te ontsnappen.

Ik geef 'm 4, 0 sterren.

"There's got to be a way to find her."

'Searching' was een leuke verrassing, dus ik ging hier met goede verwachtingen in.

In dit standalone vervolg zijn de rollen omgedraaid. Ditmaal is het een ouder die verdwijnt en een kind dat op een zoektocht gaat. Dochter June wendt hiervoor alle technologie aan die ze tot haar beschikking heeft om haar moeder en diens nieuwe vriendje te vinden. Zij zijn voor het laatst gespot tijdens hun vakantie in Colombia, maar zijn sindsdien volledig van de kaart verdwenen.

Hetzelfde trucje met de vertelstructuur rondom beeldschermen wordt nogmaals herhaald. In het vorige deel had dat nog zo zijn charme, omdat je te maken had met een personage dat vrijwel atechnisch was. Nu heb je te maken met een tiener die zowat alles met een paar klikken weet te vinden. Desondanks was ik in het eerste uur best geïnvesteerd in het verhaal.

Met de toename aan berichten die op je afgevuurd wordt, neemt helaas ook de geloofwaardigheid af. De plotwendingen worden namelijk steeds absurder en het lijkt alsof de makers van gekkigheid niet meer wisten wat ze moesten verzinnen. Hierdoor deed het mij qua verloop niet veel meer. Wel moet gezegd worden dat de montage strak was; dat kan niet anders met twee regisseurs die vaardig zijn op dat vlak.

Al met al is 'Missing' een teleurstellend vervolg geworden. Het trucje is wat mij betreft uitgewerkt.

Dikke 2,0 sterren.

Leuke actie film om te zien met uiteraard die meesterlijke scène waarin Cruise aan een kabel naar beneden gaat om wat bestanden te jatten van de CIA.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

"Our lives are the sum of our choices."

Het is gewaagd om het laatste deel in deze fenomenale reeks als tweeluik te presenteren, maar na afloop kan ik het zeker wel begrijpen. Dit vervolg zit namelijk bommetje vol.

Ditmaal komt Ethan Hunt in aanraking met The Entity, een levensgevaarlijke vorm van kunstmatige intelligentie die de mensheid bedreigt. Logischerwijs probeert iedereen de sleutel daartoe in handen te krijgen. Aan Hunt en zijn team is het om deze dreiging te stoppen en zo kan het spektakel weer beginnen.

'Dead Reckoning Part One' kun je zien als één lange achtervolging. Hiervoor worden er een aantal toffe locaties aangedaan die uiteraard dienen als grootse set pieces. Tom Cruise is hier wederom op zijn best en schudt moeiteloos de ene na de andere stunt uit zijn mouw. Het levert zonder meer adembenemende actie op. Het is duidelijk te merken dat Christopher McQuarrie zijn wildste dromen in beeld heeft gebracht.

Het gebeuren met The Entity blijft vaag en is eigenlijk ook niet logisch, maar een kniesoor die daarop let. De geweldige cast weet het prima te verbloemen. De oudgedienden zijn aanwezig en de nieuwkomers zijn fijn, vooral van Hayley Atwell hoop ik meer te zien. Op momenten wordt er zelfs meer humor geïmplementeerd; een welkome afwisseling tussen al het gehaast. Overigens blijft het een genot om Cruise als een malle te zien rennen, zoals alleen hij dat kan en dat op zijn leeftijd.

Al met al een waanzinnig vervolg. Ik ben nu al benieuwd hoe men dit gaat overtreffen in het afsluitende deel.

4,0 Sterren.

"Oh, you know, same old Ethan."

Deze reeks blijft een ongekend hoog niveau vasthouden en wordt met elk deel alsmaar beter. Vanzelfsprekend waren de verwachtingen dan ook hooggespannen voor dit vervolg.

Ethan Hunt moet ditmaal racen tegen de klok om een nucleaire dreiging tegen te houden. Het is slechts een kapstok om verscheidene locaties aan te doen, gezien het op hetzelfde neerkomt; of iemand zit hem op de hielen of hij moet zelf de achtervolging inzetten. Desondanks blijft het allemaal erg onderhoudend in elkaar steken.

Er wordt een aardige poging gedaan om alle verhaallijnen uit de voorgaande delen bij elkaar te brengen. Dit komt niet helemaal goed over, omdat het narratief onnodig ingewikkeld wordt gemaakt. Meer moet je hier niet achter zoeken. Wel is te merken dat Hunt zijn moreel kompas flink op de proef wordt gesteld, gesteund door de ernstigere - en soms sentimentele - toon.

Zoals vanouds zit het met de actie weer snor. In 'Fallout' gaan de set pieces van groot, groter naar grootst. Tom Cruise, de ultieme waaghals blijft fenomenaal in deze scènes waarin hij opnieuw alle stunts voor zijn rekening neemt. Als kijker word je meegenomen naar: een spectaculaire free-fall parachutesprong, een harde knokpartij in het toilet, een helmloze motorachtervolging door de drukke straten van Parijs en een duizelingwekkende helikoptersequentie. Het houdt niet over. Christopher McQuarrie weet het geheel wederom strak in beeld te brengen.

Al met al een prima vervolg, maar de eerste tekenen zijn wel zichtbaar dat de rek er een beetje uit is. Toch ben ik stiekem benieuwd wat een volgend deel in petto zou hebben. Overigens is de IMAX 3D ervaring zeker aan te bevelen.

Dikke 3,5 sterren.

Vanmiddag in Imax gezien.

Ik kan er kort over zijn, erg dikke actiefilm waar je 'u' tegen zegt.

Deze film heeft mijn verwachtingen zelfs overtroffen, het is soms gewoon met open mond kijken wat Ethan Hunt nou weer van plan is.

Met name de scène waar hij de Burj Khalifa toren op moet klimmen is echt spectaculair te noemen.

Dikke 4,0 sterren. *gaat snel zijn top tien voor 2011 veranderen*

"This may very well be our last mission."

Wat een heerlijke reeks blijft dit toch en niet in de laatste plaats vanwege de baanbrekende stunts die Tom Cruise weer voor zijn rekening neemt.

Qua verhaal is dit een direct vervolg op deel vier waarin je kennismaakt met The Syndicate; een soort van anti-IMF die op slinkse wijze de wereldheerschappij probeert te veroveren. Echt veel informatie over deze organisatie wordt er verder niet prijsgegeven en dat is maar beter ook, want het plot is duidelijk ondergeschikt, ondanks dat het nog vrij onderhoudend blijft.

Het is te merken dat men teruggrijpt naar de oudere delen door een combinatie van klassieke spionage te herintroduceren en tegelijkertijd losgaat met knallende actie. Daarbij mag de komische noot - wederom afkomstig in de vorm van Simon Pegg - zeker niet ontbreken. Het zorgt voor een aangenaam geheel dat gedurende de speelduur nooit verveelt, al had de bad guy dreigender mogen overkomen.

Maar de grootste blikvanger is de geweldige actie. Deze is dermate goed gedoseerd dat je als kijker op het puntje van je stoel blijft zitten. Vanaf het begin word je gelijk verwend met de kenmerkende vliegtuigstunt uit de trailers en het houdt gewoon niet op. 'Rogue Nation' is gevuld met halsbrekende capriolen waarin Cruise als een waaghals mag schitteren. Christopher McQuarrie weet deze actiescènes erg strak in beeld te brengen, waardoor je niets mist.

Al met al een geslaagd vervolg om van te smullen. Cruise mag van mij nog wel even blijven doorgaan met deze fantastische reeks. Overigens kan ik de speciale aftel sequentie in IMAX afgestemd op de huisstijl van 'Mission: Impossible' wel waarderen.

4,0 Sterren.

Duidelijk minder dan deel 1, acteerwerk vond ik ook minder en het hele verhaallijn wat erin zat was vaag met een virus dat losgelaten dreigt te worden en Cruise die een anti gif moet stelen.
De stempel van Woo is duidelijk zichtbaar in die ene scène dat Cruise net wegloopt en dan zie je opeens uit het niks witte duiven voor Cruise uit vliegen, erg logisch.

Ik geef 'm 2, 5 sterren.

Leuke actie film om te zien, met lekker veel actie dat elkaar naadloos opvolgt en ook goed in beeld gebracht. Hoffman als bad guy is ook meesterlijk.

Ik geef 'm 4 sterren.

Een redelijke film met een slecht verhaal en slechte special effects. Soms zag het er echt te nep uit. Op sommige momenten naar het einde toe begon ik gewoon te lachen hoe nep het was en om het soms erbarmelijke acteerwerk....

Zo een beetje de enige die ik goed, laat ik zelfs subliem zeggen was die ene vrouw die helemaal in het geloof op ging. Op een gegeven moment werd ik haar ook zo zat dat ik net zoals die Ollie een kogel door haar hoofd wou jagen.

Alleen blijft het naar mijn mening iets te veel bij één punt hangen, bij de supermarkt dus. Verder wordt er te weinig ingegaan op wat er nou daadwerkelijk mis is gegaan bij dat militaire project en vanuit welke werelden enz. die wezen nou wel komen.

De film eindigt ook heel vaag. Heeft die Jane net al die 4 mensen gekild en wilt hij zichzelf laten doden door die wezens, komt het leger eraan.


2, 0 Sterren van mij.

"Movies were always there for me."

Bij het zien van de eerste trailer keek ik er al naar uit om deze film in de bios te zien, maar dat is helaas door de huidige situatie niet meer van toepassing.

De familie Mitchell is nou niet echt een normaal gezin te noemen. Zodra dochter Katie wordt aangenomen voor de filmschool besluiten ze om de banden eens aan te halen middels het maken van een road trip. Nietsvermoedend komen ze terecht in een technologische apocalyps waarin robots de wereld overnemen.

Qua stijl doet 'The Mitchells vs. the Machines' mij erg denken aan het geslaagde 'Into the Spider-Verse'. Ook deze film schotelt jou als kijker in een rap tempo een hoop visuele hoogstandjes voor. Daarbij zijn de gevatte grappen over het gebruik van technologie mooi meegenomen. Het komt allemaal lekker fris over.

Op den duur merk je wel dat de hyperactiviteit iets te veel van het goede is; al die memes en dergelijke worden hinderlijk. Hiervoor wordt er af en toe wel wat gas teruggenomen door wat meer in te gaan op het familiegebeuren. Echter ligt laatstgenoemde er soms te dik bovenop.

Al met al een vermakelijke animatiefilm voor het hele gezin.

Dikke 3,0 sterren.

"If you wear a dress and have an animal sidekick, you're a princess."

Voorop was ik benieuwd of The Rock zich staande kon houden in een stemrol en het gaat hem niet onaardig af moet ik zeggen.

Met 'Moana' lijkt Disney een ander pad in te slaan, maar het is slechts schijn. Als kijker krijg je namelijk wederom te maken met de standaard ingrediënten die Disney in zowat elke animatiefilm omtrent een prinses gebruikt; van de dik aangezette moraal tot aan de sullige sidekick. Desondanks is het te prijzen dat de Polynesische cultuur gedegen wordt weergeven, hoewel men er soms iets te ver in doordraaft.

Qua verloop ligt de focus op de reis en de verscheidene gestoorde situaties waar Moana en Maui in verstrikt raken. Echt ingewikkeld, laat staan moeilijk wordt het nergens, aangezien er al gauw een - eenvoudige - oplossing in het verschiet ligt. Het doel is dan ook om het verhaal zo braaf mogelijk te vertellen, ondersteund door koddige humor.

Visueel is de film erg fraai te noemen. Ik waande me door de kleurrijke beelden zowaar in een tropisch paradijs waar het aangenaam vertoeven is. Daarbij zijn de karaktermodellen naar een hoger niveau getrokken. Dit is bovendien één van de weinige keren dat ik me niet stoor aan de liedjes die aanstekelijk werken.

Al met al best een vermakelijke animatiefilm, ondanks alle clichés en het gemakkelijke slot.

3,0 Sterren.

"I never stopped filming!"

The Strangers (2008) vond ik niet zo boeiend, maar dit slaat werkelijk alles.

Het gegeven lijkt leuk, maar de uitwerking is enorm langdradig. Daarbij vraag ik me af waarom de film gesitueerd is in 1995, aangezien het niets toevoegt aan het geheel. Bovendien is het technisch niet mogelijk i.v.m. batterijen die naargelang leeglopen, hoewel ze hier op magische wijze opgeladen blijven.

Qua verloop gebeurt er gewoonweg niets bijzonders, omdat er bar weinig met de personages wordt gedaan. Alleen het gedoe met de clown is nog enigszins vermakelijk. Op zich zit de spanning er wel redelijk in, maar dat wordt verpest door alsmaar repetitieve schrikmomenten te gebruiken. Hierdoor wordt het al gauw vervelend.

Toch heb je als kijker het gevoel dat er naar iets onheilspellend wordt toegewerkt, maar dat blijkt uiteindelijk een fikse teleurstelling te zijn. De clou is namelijk te vergezocht en strookt niet helemaal met de voorgaande gebeurtenissen; door de - grote - plotgaten wordt 'Mockingbird' een janboel van jewelste.

Al met al een vermoeiende found footage horror die nergens naartoe leidt.

Dikke 1,5 sterren.

"Where are you?"

Ik dacht dat ik naar deze Ritual (2012) zat te kijken, maar het ging er allemaal wel heel anders aan toe. Om er vervolgens achter te komen dat ik naar deze film heb gekeken, Ritual is namelijk de alternatieve titel van deze film en is ook te zien tijdens de eindcredits. Wel zie ik dat Modus Anomali afkomstig is van regisseur Joko Anwar, van hem heb ik al eerder Pintu Terlarang (2009) gezien en die was op zich wel vermakelijk te noemen.

Helaas wordt het niveau van eerdergenoemde film nooit gehaald en ziet het er erg amateuristisch uit. Dit komt mede door de Indonesische cast die Engels praat, dit pakt erg slecht uit. Daarnaast moet je als kijker wel erg je best doen om te zien wat er gebeurt tijdens de nachtscènes. Om het over de povere effecten maar niet te hebben, als er bloed wordt getoond ziet dit er niet uit. Soms laten ze het bloed achterwege, bijvoorbeeld als de protagonist met zijn kapmes iemand steekt zit er geen bloed aan.

Qua verhaal is het op zich wel slim bedacht, duidelijk een mindfuck net zoals de voorgaande film van Anwar. Helaas valt er weinig te puzzelen door de nodige plotgaten en is de uitwerking niet al te best. Tevens is de spanning ver te zoeken.

Al met al een povere horror die lijkt alsof het door amateurs is gemaakt, totaal niet de moeite waard.

1,0 Sterren.

Molly's decolleté.

Aaron Sorkin kan zich beter richten op het schrijven van scenario's.

Het leven van Molly Bloom spreekt tot de verbeelding, zeker als je bedenkt dat ze vele underground pokertoernooien heeft georganiseerd die bekend staan om de hoge inzetten en Hollywoodsterren die er niet vies van waren om een gokje te wagen. Maar dat ene takje waarover ze struikelde kun je gerust met een korreltje zout nemen, omdat deze gebeurtenis nooit heeft plaatsgevonden. Een beetje jammer om gelijk met een leugen te beginnen.

De film lijkt een inzichtelijk kijkje te geven in dit flitsend wereldje, maar afgezien van een aantal interessante momenten - die vlot zijn gemonteerd - is de rest te verwaarlozen. 'Molly's Game' is namelijk niets meer dan een langdradige opsomming van wat feitjes gemaskeerd door het weelderige decolleté van Jessica Chastain; dit verzacht gelukkig nog de pijn. Middels gekunstelde flashbacks en voice-overs moet je het maar voor zoete koek slikken.

Alles wijst erop dat er ergens iets mis is gegaan, want hoe kun je zo een intrigerende premisse op deze manier om zeep helpen?! Waarom zou je als kijker ooit iets om de beste dame moeten geven als er nauwelijks sprake is van enige diepgang, laat staan haar nietszeggende motief om spelers te beschermen. Dat het geheel qua drank en drugs braaf in beeld wordt gebracht zegt genoeg. Het is aan het conto van Chastain toe te schrijven dat de film nog enig niveau heeft.

Al met al een vrij matige biopic die te veel blijft hangen in oppervlakkigheid en het gebrek aan lef. Sorkin kan zich hier niet uit bluffen.

Dikke 2,0 sterren.

"It always sounds so simple and yet so moronic."

Dit doet me op de één of andere manier denken aan het gebeuren rondom Tarik Z.

Enfin, 'Money Monster' richt zich op de fluctuerende wereld van de beurs en een populair beursprogramma dat je nauwelijks serieus kan nemen; de presentator doet rare dansjes en de meest onzinnige uitspraken. Des te opmerkelijker dat een gemiddelde arbeider het programma komt gijzelen.

De film moet het meer hebben van het sterke begin en de situatie die zich afspeelt tijdens de uitzending. Door te kiezen voor een real time benadering word je als kijker al gauw ondergedompeld in de hectiek die er ontstaat. Helaas wordt er net iets te veel geschakeld naar de buitenwereld waar personages en hun motieven niet kunnen boeien. Wat mij betreft had de focus enkel en alleen mogen liggen op de tv-studio.

De cast doet het naar behoren, met voorop George Clooney en Julia Roberts. Desondanks kunnen ook zij niet verhullen dat de film langzaamaan moet inboeten aan geloofwaardigheid. Het is te zien dat Jodie Foster dieper wil gaan door een stukje maatschappijkritiek en een - geforceerde - moralistische boodschap erin te verwerken, maar het mag allemaal gewoonweg niet baten. Bovendien is de humor misplaatst te noemen.

Al met al een redelijke thriller waar meer mee gedaan had kunnen worden.

Dikke 2,5 sterren.

"You like John Wick?"

Wie had ooit verwacht dat de ietwat zachtaardige en verlegen jongeman uit 'Slumdog Millionaire' in een dergelijke actiefilm zou schitteren. Maar het is Dev Patel wonderbaarlijk gelukt. Om maar niet te zwijgen over het feit dat hij de film zelf nog eens heeft geregisseerd, geschreven en geproduceerd.

Patel stapt hier in de schoenen van een naamloze jongeman die zijn geld bij elkaar schraapt door zich tijdens straatgevechten volledig in elkaar te laten slaan. Zijn doel is om wraak te nemen op degene die verantwoordelijk is voor de dood van zijn moeder. Op deze wijze wurmt hij zich een weg naar boven.

Dit narratief heb je als liefhebber uiteraard al vaker voorbij zien komen. Hierbij kun je denken aan een 'John Wick' en 'Oldeuboi'. Desondanks weet Patel hier zijn eigen draai aan te geven, middels de legende van Hanuman, de aapachtige hindoegod. Dit weerspiegelt zich in het sociale commentaar van de film, hoewel de symboliek er iets te dik bovenop ligt.

Qua actie kom je zeker aan je trekken. Deze scènes zijn lekker hard van opzet en hebben een rauw randje. Het is alleen jammer dat er soms sprake is van een shaky cam, want iets meer overzicht zou de film niet schaden. Daarentegen kan ik de chaos wel waarderen, voornamelijk tegen het einde aan waar het goed losgaat. Ik kan niets anders dan diep en diep respect te hebben voor Patel die letterlijk zijn lichaam heeft opgeofferd voor deze film; met gebroken botten en al bleef hij gewoon verder draaien.

Al met al is 'Monkey Man' een zeer verdienstelijk regiedebuut van Patel geworden. Ik ben nu al benieuwd geworden naar zijn toekomstige werk.

Dikke 3,5 sterren.

"Don't play with faith boy. Nothing good will come."

Op het eerste gezicht verwachtte ik hier weinig van, maar het is me meegevallen moet ik zeggen.

Het verhaal stelt op zich niet veel voor en het draait voornamelijk alleen om Jake en Tony (gestoorde rol van Stephen Lang). Gelukkig wordt dit ruimschoots goedgemaakt door degelijk acteerwerk en een aardige spanningsopbouw. De manier waarop de personages toch nog voorzien worden van enig achtergrondverhaal is mooi meegenomen, hierdoor voel je je als kijker meer betrokken.

Het is wel meer thriller dan horror, want echt eng wordt het nergens en de kills zijn - zelfs in de Unrated versie - vrij tam te noemen. Desondanks is het te prijzen dat de film nergens uit de bocht vliegt door idiote acties, iets wat je vaak wel ziet in dit genre. Daarnaast lijkt er een soort donkere filter over de film te zitten, waardoor het geheel er - op een goede wijze - duisterder uitziet.

Al met al best oké om eens gezien te hebben, helaas wordt er net iets te weinig met het gegeven gedaan. Zo had ik bijvoorbeeld graag de talisman van eigenaar zien veranderen.

2,5 Sterren.

Ik had 'm gisteren opgenomen en vanochtend gekeken en ik moet zeggen dat dit een hele mooie drama is en Theron acteert indrukwekkend. Richie heeft ook een mooie bijrol. Echt een mooie drama om te zien.

Ik geef 'm 4, 0 sterren.

"This can't be happening."

Het debuut van Chris von Hoffmann oogt niet bijzonder, dus ik hield bewust de verwachtingen laag bij deze titel. Gelukkig is dit een welkome verrassing geworden.

Het uitgangspunt van drie dieven die huizen beroven lijkt vrij standaard te zijn, maar hier wordt er zeker een leuke draai aan gegeven. Eén van de dieven probeert zo snel mogelijk een schuld af te lossen en een feestje in een herenhuis lijkt uitkomst te bieden, zonder te weten dat de gasten iets op hun kerfstok hebben. Het doet mij een beetje denken aan 'Don't Breathe'.

Je moet als kijker wel enigszins geduld kunnen opbrengen voordat het daadwerkelijk losgaat. Er wordt namelijk veel tijd besteed aan de personages, maar deze zijn simpelweg niet interessant genoeg. De cast is op zich redelijk en het is altijd plezierig om Lance Reddick te zien, alleen hebben ze jammer genoeg weinig om mee te werken.

De gehanteerde stijl is fijn en lekker mysterieus als opbouw naar het klapstuk. Wat dat betreft stelt 'Monster Party' absoluut niet teleur; de onzinnigheid die je krijgt voorgeschoteld is om te smullen. Je merkt wel dat het budget soms niet toereikend genoeg is, echter zitten er meer dan genoeg gestoorde momenten in waar het bloed rijkelijk vloeit. Een stukje zwarte humor topt het geheel prima af.

Al met al een vermakelijke horror voor tussendoor.

3,0 Sterren.

"Come on, it's not safe, let's go..."

Op basis van eerdere berichten wist ik op voorhand dat het niet om de aliens in Monsters draait, anders was ik na afloop waarschijnlijk alleen maar teleurgesteld geweest.

Het verhaal stelt eigenlijk niet zoveel voor; het kijkt meer weg als een 'roadmovie'. Gelukkig zijn de twee hoofdrolspelers meer dan capabel genoeg om de gehele film te dragen. De chemie die ze delen komt wat dat betreft goed over. Het verbaast me dan ook niet als ik op IMDB lees dat ze in hetzelfde jaar nog zijn getrouwd.

Het post-apocalyptische sfeertje wordt prima weergegeven. Echt knap hoe dit met minieme middelen tot stand is gekomen. Het verbaast me des te meer dat de cinematografie zo goed is, als kijker krijg je erg stijlvolle en kleurrijke beelden voorgeschoteld. De complimenterende soundtrack maakt het helemaal af. Ik was met name gecharmeerd van de boottocht.

Alleen jammer dat het creature design van de aliens ietwat matig is uitgewerkt, naast het feit dat ze halfbakken in beeld worden gebracht. Kies er dan voor om helemaal niks te laten zien of alles.

Al met al best een interessante film om eens gezien te hebben. Weet wel waar je aan begint als je verwacht dat aliens een prominente rol innemen.

3,0 Sterren.

"You don't think I'm scary?"

Als ik eerlijk ben, ben ik eigenlijk nooit een groot Pixar-fan geweest. De meeste films van ze zijn wel vermakelijk te noemen, maar ook niet meer dan dat. Tot ik dit misbaksel van een animatiefilm zag, Pixar is wel erg afgegleden zeg. Monsters, Inc. (2001) heb ik overigens niet gezien, maar die zal ongetwijfeld stukken beter zijn.

Het verhaal is gevuld met de nodige clichés, alles wordt te snel opgelost d.m.v. goedkoop moraalgebruik. En ondertussen weet je als kijker al waar het hele gebeuren naartoe gaat, wat een voorspelbaarheid. Om vooral de humor niet te vergeten of beter gezegd het gebrek aan humor. De film wordt nergens, maar dan ook nergens grappig. Er zitten te veel geforceerde grappen in die kant noch wal raken, bij mij kon er in ieder geval geen glimlach vanaf.

Visueel ziet het er aardig uit, maar dat is wel te verwachten van een Pixar-film. Alleen zag het er naar mijn mening erg ongeïnspireerd uit. De personages komen fantasieloos over en zijn meer een soort van "blobberige vormpjes met verschillende elasticiteiten" om Onderhond zijn woorden te gebruiken.

Al met al erg pover, de ietwat lange speelduur helpt hier zeker niet bij. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra (ongrappige) scène.

Kleine 1,5 sterren.

"If you destroy their achievements, their history, it's like they never existed."

Vanochtend in de bios met lage verwachtingen meegepakt en maar beter ook, want echt veel soeps is het helaas niet.

Op zich is het idee leuk en blijkbaar is het - tot op zekere hoogte - gebaseerd op een waargebeurd verhaal, maar het komt gewoonweg niet op gang. 'The Monuments Men' lijkt de balans tussen comedy en drama niet te vinden, dit resulteert zich in komisch bedoelde scènes die nergens grappig worden en dramatische scènes waar de dramatiek ver is te zoeken. De veelal oude knarren lijken er de hele tijd verloren bij te lopen. De verveling komt hier al gauw om de hoek kijken.

De film blijft dan ook opvallend aan de vlakte zonder echt de diepte in te gaan. Het fragmentarische verloop helpt hier niet bij, hierdoor wordt het nooit spannend. Naast het feit dat op momenten het moraliserende toontje weer naar boven komt. Jammer genoeg kan de cast hier geen verandering in brengen, daarvoor zijn hun personages te flets. Daardoor voelde het voor mij aan alsof ik naar een verkapte Disneyfilm zat te kijken, zeker met het sentimentele muziekje dat van tijd tot tijd te horen is.

Al met al een gemiste kans wat mij betreft. Dit gebeuren had zo veel beter in beeld gebracht kunnen worden, m.u.v. het decor, kostuums en rekwisieten die wel in orde zijn.

2,0 Sterren.

Mooie film, toen ik het plot las vroeg ik me eigenlijk af wat de grote ontdekking zou zijn en het zijn dus klonen. Erg goed neergezet door Rockwell.

Verder hangt er een mooie kille sfeer rond dat de ruimte goed weergeeft.
Alleen een beetje jammer dat ik steeds Kevin Spacey voor me zag als ik zijn stem hoorde...

3,5 Sterren.

"This planet has suffered five extinctions. This is going to be the sixth."

Met Roland Emmerich aan het roer weet je vaak wel waar je aan toe bent, maar dit is wel erg pover te noemen.

Voor 'Moonfall' tapt Emmerich uit hetzelfde vaatje als zijn eerdere werk. Op deze manier krijg je een mix van: 'Independence Day', '2012' en 'The Day After Tomorrow' voorgeschoteld. Ditmaal dreigt de maan op de aarde af te stevenen. Om deze wereldramp af te wenden gaan een paar astronauten met een amateurwetenschapper de ruimte in.

Als kijker moet je jammer genoeg wel erg lang wachten voordat men in de ruimte geraakt. Blijkbaar moeten eerst de - onnodige - familiebanden worden aangehaald en de problemen waarmee ze kampen. Het leidt louter af, bovendien voegen deze bordkartonnen personages werkelijk niets toe. Hierdoor slaat de verveling al gauw toe.

Het spektakel zelf valt ook vies tegen. Hier en daar zitten er een aantal aardige scènes tussen waarin de CGI in orde is, maar voor mijn gevoel gaat het nergens echt los; het slot is eveneens nietszeggend. Ondertussen moet je de meest onnozele dialogen aanhoren, met name John Bradley gaat op een gegeven moment op je zenuwen werken.

Al met al een vermoeiende rampenfilm waar ik geen plezier uit heb kunnen halen.

1,5 Sterren.

"How far are we allowed to fix something that's broken?"

Het is verbazingwekkend dat je als Sony zijnde de keus hebt uit een keur aan karakters uit Spider-Man en dan uitgerekend bij Morbius uitkomt. En dan zitten er nog geen eens de dingen in die hem weleens tof zouden kunnen maken, zucht.

Jared Leto stapt hier in de schoenen van biochemicus Michael Morbius. De beste man lijdt aan een zeldzame bloedziekte en denkt daartegen een remedie gevonden te hebben. Echter verandert hij in een soort van vampier met een dorst naar bloed.

'Morbius' is op zijn zachtst gezegd een rommeltje te noemen. Het is te merken dat men van alles probeert, maar het merendeel is simpelweg nietszeggend. Er worden personages geïntroduceerd die werkelijk geen rol van betekenis hebben, zoals de twee agenten die de moorden onderzoeken. Het narratief leidt nergens naartoe en is gevuld met de meest domme dialogen. Alleen Leto lijkt er nog zowaar plezier in te hebben.

Het geheel is erg bloedeloos; pun intended. Je maakt een film over een vampier en dan is er nauwelijks een druppeltje bloed zichtbaar... Een Rated R rating zou denk ik wel enigszins schelen, hoewel je dan wel iets moet zien. De actiescènes bestaan namelijk uit een dikke brij aan CGI en ongeïnspireerde slow motion effecten. Het is veelzeggend dat de film na het eindgevecht gelijk is afgelopen.

Al met al een film die je gerust kan overslaan. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor twee extra scènes.

2,0 Sterren.

"Shut up and run."

Tja, deze titel is eigenlijk niets meer dan het zoveelste Young Adult vehikel. Het grote verschil is dat de naam van Peter Jackson hieraan is verbonden.

Op zich wordt er een imposant post-apocalyptische toekomst gecreëerd overgoten door een steampunk sausje waar rijdende steden de aarde afstruinen naar grondstoffen. Daarbij slokken ze letterlijk kleine stadjes op, terwijl er een hoop vernieling wordt achtergelaten. Te midden van dit alles probeert de rebel Hester Shaw wraak te nemen op één van de machtigste leiders.

Visueel is 'Mortal Engines' een waar genot te noemen. De CGI is sterk en de grootse set pieces worden erg spectaculair in beeld gebracht. Het is alleen jammer dat Christian Rivers nauwelijks de tijd neemt om je hiervan te laten genieten, omdat hij zowat alles er met een moordend tempo doorheen jaagt. Een ervaren regisseur als Jackson had dit duidelijk beter aangepakt.

Echter heeft al het pracht en praal een keerzijde, want qua narratief gebeurt er werkelijk niets bijzonders. Daarvoor zijn de personages te nietszeggend, waardoor de motivaties te verwaarlozen zijn. Een onnodige subplot hier en een wannabe Terminator daar maken de boel er niet beter op; allemaal elementen die de leegte van deze film benadrukken. Het gevolg is een hoop rommeligheid die je als kijker onverschillig achterlaat.

Al met al een middelmatige Young Adult Sci-Fi. Als men hier een rendabele franchise van wil maken, zullen ze toch beter voor de dag moeten komen.

Kleine 2,5 sterren.

"Welcome to The City of Bones."

Vanochtend in de bios zonder enige verwachtingen gekeken en dat is maar beter ook, want echt veel had deze film mij niet te bieden. Het verbaast me des te meer dat ik het kon uitzitten.

Ik begrijp dat deze film een adaptatie is van een bekende boekenreeks. Nu ben ik zelf niet bekend met het bronmateriaal, maar zoals het hier vertoond werd was het niet om aan te zien. Voor mij leek het meer op een mislukte mengeling van Harry Potter met Twilight, ik zag echt zoveel clichés voorbij komen dat het niet meer normaal was. Ik vraag me dan ook af in hoeverre de schrijfster leentjebuur heeft gespeeld.

Qua verhaal snap ik dat in zo een eerste film alles geïntroduceerd moet worden, maar de wijze waarop het gebeurde is armtierig te noemen. Het voelde allemaal zo langdradig en oninteressant aan. De matige acteerprestaties van de cast helpen hier niet bij, met name Jamie Campbell Bower verpestte het door voor de zoveelste keer wannabe zwoel te kijken. Het kwam op mij erg gay over. Gelukkig deed Lily Collins het op zich niet onaardig als protagonist, dat ze er niet verkeerd uitziet is mooi meegenomen.

Daarnaast zijn de actiescènes nou niet echt iets om over naar huis te schrijven. Deze scènes werden erg warrig in beeld gebracht, waardoor je als kijker een slecht overzicht van de actie had. Tevens zijn ze simpelweg niet spectaculair genoeg. Het creature design zag er naar mijn mening ook erg goedkoop uit, meer lachwekkend op momenten. Demonen die er totaal niet eng en/of smerig uitzien.

Al met al een erg povere poging om een blijkbaar bekende boekenreeks te laten adapteren in een film. Alleen voor de echte fans denk ik, want de pretentieusheid druipt ervan af.

Krappe 2,0 sterren.