Opinions

Grappig hoe ingewikkeld doch simpel een verhaal kan zijn om tot een goede film te komen.

L.A. Confidential is hier een perfect voorbeeld van.

Er gebeurt van alles, verscheidene theorieën die mogelijk zijn met de nodige gedoseerde actie.

De kijker wordt eigenlijk bij de hand genomen en uiteindelijk wordt alles duidelijk, er blijft geen enkele vraag onbeantwoord.

En om de geweldige sterrencast niet te vergeten, in één woord: meesterlijk.

Dikke 4,0 sterren.

"It's pretty strange that we keep running into each other."

Normaal gesproken ga ik musicals het liefst uit de weg, maar voor deze titel maak ik graag een uitzondering. Damien Chazelle weet namelijk na 'Whiplash' wederom te imponeren met een film waarin muziek centraal staat.

Aan de basis staat een simpel boy-meets-girl verhaal waar beginnend actrice Mia en jazzpianist Sebastian elkaars pad alsmaar blijven kruisen. Als kijker volg je de ontwikkelingen die de twee met elkaar doormaken gedurende de jaargetijden. Het vormt de opmaat naar het vervullen van diens dromen en geconfronteerd worden met de harde realiteit.

Het verloop mag dan clichématig zijn, maar de aandoenlijkheid houd je vast. Mede dankzij Ryan Gosling en Emma Stone die de sterren van de hemel acteren, bovenal voelt de chemie tussen deze twee erg oprecht en natuurlijk aan. Deze ongebreidelde enthousiasme zet de toon van de film maar weer eens goed aan.

Met 'La La Land' weet Chazelle op zijn eigen manier een hommage te brengen aan de klassieke musicals uit de jaren '50. In het bijzonder valt de prachtige mise-en-scène op; voornamelijk one-shot scènes waar de kleuren en het decor de overhand krijgen. En dan heb ik het nog geen eens gehad over de aanstekelijke muziek en geweldige choreografie. Het is gewoonweg genieten geblazen waar een wirwar aan emoties de boventoon voert, met een fantastisch slot die zo uit het hart gegrepen is.

Al met al een heerlijke musical die je een ongenaakbare magische ervaring geeft. Dit is zonder twijfel een must-see, ook al houd je niet van het genre.

4,5 Sterren.

Een vage doch mooi fantasievol film uit de koker van Del Toro. Waarbij de keiharde realiteit afgewisseld wordt door een sprookje. Geen idee hoe hij erop is gekomen, maar op de één of andere manier heb ik er toch wel van genoten.

Verder is er een prachtige setting aanwezig waardoor je visueel niks tekort komt en als kijker meegevoerd wordt in een (volwassen) sprookje met een zeer sterk spelend hoofd actrice.

Gewoon 4, 0 sterren.

Op zich wel redelijk, velen vallen over het feit dat er niet echt veel bekend is over de killer. Maar dat deert mij niet echt, dat zou de film waarschijnlijk alleen maar ophouden.

Af en toe wel wat onlogische keuzes van de personages, maar dit dient alleen maar als kapstok voor aardige kills. Ik moest overigens wel lachen om Steven die hier en daar onbedoeld grappige dingen eruit gooide en zijn kill was wel nice gedaan.

Goed voor 2,0 sterren.

Redelijk filmpje, vond ik 'm eerlijk gezegd wel wat tegenvallen.
Verhaallijn is niet boeiend en zombies die opeens slim zijn en met machinegeweren, hou maar op...

De actie was op zich wel oké en de zombies zagen er echt goed uit, dat dan weer wel. Helaas werd het nergens echt eng.

Nipt 2,5 sterren.

"You watch too many Hollywood movies."

Leuke titel.

Je volgt in 'Landmine Goes Click' drie Amerikaanse backpackers die aan het wandelen zijn door het platteland van Georgië. Alles loopt vrij gemoedelijk tot Chris op een landmijn stapt en Daniel ervandoor gaat, waardoor Alicia als enige overblijft om Chris uit zijn nijpende situatie te helpen. Het is een aardige opzet die een beetje aan 'Phone Booth' doet denken.

Hulp lijkt te komen in de vorm van de lokale jager Ilya, maar de twee geraken van de regen in de drup. De intenties van de jager om te helpen veranderen namelijk al gauw naar een gestoord spelletje waar vernedering en fysiek geweld centraal staan. Je zou verwachten dat je hierdoor helemaal bevangen wordt, echter werkt dit op momenten irriterend.

Levan Bakhia probeert je te choqueren, met hints naar een 'I Spit on Your Grave' en klaarblijkelijk commentaar op Amerika. Des te curieus dat de laatste act een ommezwaai is waar alles samenkomt. Hierbij laat voormalig Disney-ster Sterling Knight zich van een totaal andere kant zien die je als kijker enigszins ontredderd achterlaat.

Al met al een meedogenloos drama dat niet voor iedereen is weggelegd, maar indruk maakt het zeker.

Kleine 3,0 sterren.

In tegenstelling tot deel 1, vond ik deze film dus echt saai, gewoon om te huilen. Deze film gaat totaal nergens over.

Ik geef 'm 1, 5 sterren, omdat Jolie het nog ietwat goedmaakt.

Aardige actie film, met wat leuke actie scènes en uiteraard Jolie die het geweldig doet, alleen voor haar kijk je al naar deze film

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

Erg sympathieke film om te zien, met name Gosling zet zijn rol als de timide en aandoenlijke Lars echt goed neer. Hij zou echt geen kwaad kunnen doen.

Erg mooi om te zien hoe Lars met de pop omgaat en zich geen ene moment bedenkt dat het maar een pop is, maar gewoon een echt mens waarmee hij naar feestjes gaat en Bianca krijgt uiteindelijk zelfs een baan en doet vrijwilligerswerk.

Zodra Bianca werd opgenomen zag je het eigenlijk wel een beetje aankomen, de frustraties tussen Lars en haar. Wat dus resulteert in haar 'dood'. Wat overigens wel erg overdreven is gedaan met een ambulance en een kerkdienst, maar goed.

Kleine 4,0 sterren.

Wel een aardige film, maar verder niks bijzonders. Verhaal is ook nogal kinderachtig.

Wel lachen trouwens dat je Stallone als The Terminator ziet afgebeeld bij de videotheek.

Ik geef 'm 2, 5 sterren.

Simpelweg een saaie film, wordt nergens echt interessant. Bovendien wordt er gewoon teveel gepraat en is er van horror niet echt sprake... Als je het slechte einde dan wilt meerekenen.
Links laten liggen.

0,5 Sterren.

"Why is my life so shit?!"

Dit leek mij wel een leuke film om in de kerstsfeer te komen. Het aanzien van de lieftallige Emilia Clarke helpt natuurlijk ook mee.

Centraal staat de losbandige Kate. Ze heeft duidelijk haar leven niet op orde en heeft niet eens een vaste slaapplek. Alleen haar bijbaan als elfje in een kerstwinkel is een constante factor, terwijl ze probeert door te breken als zangeres. Dit alles verandert zodra ze de mysterieuze Tom ontmoet.

Aanvankelijk dacht ik te maken te hebben met de zoveelste boy meets girl - in dit geval andersom - film, maar het pakt toch anders uit. Uiteraard zitten er de nodige clichés in verwerkt voorzien van een George Michael soundtrack. Desondanks kabbelt het allemaal prima voort en blijft er een fijn sfeertje aanwezig. De humor is ook geslaagd te noemen.

Clarke heb ik tot nu toe enkel gezien in serieuze rollen, dus het was een grote verrassing hoe ze in een dergelijke film zou overkomen. Ik moet zeggen dat ze echt sterk en charmant haar rol neerzet. Henry Golding komt dan weer te gemaakt over. 'Last Christmas' blijft jammer genoeg wel erg vlak. Dit is onder andere te merken in hoe de subplots worden afgeraffeld.

Al met al een vermakelijke romcom waar je je geen buil aan kan vallen tijdens Kerstmis.

3,0 Sterren.

"It's not the dust I'm worried about."

Beetje rare titel aangezien er maar één dag op Mars wordt weergegeven.

Enfin, op zich begint het nog wel aardig; het hele gebeuren wordt mysterieus gehouden en als kijker moet je erachter zien te komen hoe het geheel in elkaar steekt. Maar als eenmaal de clou wordt weggegeven, zwakt 'The Last Days on Mars' af. Het ontpopt zich tot een sleurend kat-en-muisspel dat nergens spannend wordt.

Dat is jammer te noemen, want de film ziet er best verzorgd uit voor zo een - relatief - klein budget. De spaarzame locaties en de Rovers waarin de crew rondrijdt zijn namelijk prima. Met deze middelen had beter omgegaan kunnen worden. Overigens slaan de vage 'aanvallen' die het personage van Liev Schreiber heeft nergens op, omdat er niet dieper wordt ingegaan op het ongeval waarvoor hij zichzelf verantwoordelijk houdt.

Al met al matig, hier had toch iets meer ingezeten.

2,0 Sterren.

"Confess!"

Aanvankelijk leek deze film mij niets, maar omdat een collega hier benieuwd naar was, ben ik toch meegegaan. Achteraf kan ik zeggen dat ik in positieve zin verrast ben en het was een waar spektakel om dit op het witte doek te zien.

Ridley Scott presenteert een middeleeuws epos dat ingaat op de verkrachting van Marguerite, de vrouw van Jean de Carrouges. Zij is - naar eigen zeggen - verkracht door Jacques Le Gris, een goede vriend van Jean. Om dit euvel te beslechten, wordt er een duel op leven en dood georganiseerd waarin de winnaar de waarheid heeft gesproken.

'The Last Duel' wordt vanuit de perspectieven van de drie hoofdpersonages verteld. Hierin zie je als kijker telkens een net iets andere variant van de waarheid belicht worden, opdat je door alle details zelf een oordeel kunt vellen. Dit zorgt er echter wel voor dat dezelfde scènes zich meermaals herhalen, waardoor de vaart uit het geheel wordt gehaald.

Desondanks werd ik helemaal ondergedompeld in de film. Het is duidelijk te zien dat Scott zijn miljoenenbudget optimaal heeft gebruikt om alles er zo authentiek mogelijk uit te laten zien. Dit alles wordt ondersteund door prima acteerwerk (Jodie Comer is het hoogtepunt), hoewel ik Ben Affleck enigszins uit de toon vind vallen. Het uiteindelijke duel wordt werkelijk fantastisch in beeld gebracht; van elke brute beuk tot aan de stiltes. Wat dat betreft is Scott zijn touch zeker niet kwijt.

Al met al een indrukwekkend en bovenal meeslepend epos dat gezien moet worden in de bios.

4,0 Sterren.

Slaapverwekkend.

Waar ik het eerste deel (2,5 sterren) nog best wel vermakelijk vond dankzij het found footage stijltje en het laatste halfuur waarin het helemaal losgaat, is dat bij dit deel wel anders. Allereerst zijn ze afgestapt van het found footage en is het gewoon normaal gefilmd.

Ten tweede leek het qua verhaal alsof ik naar één of andere tienerfilm aan het kijken was met alle situaties van dien: vriendjes, relaties en dat soort onzin.
Hier en daar zaten er dan nog wat tamme scènes bij die zogenaamd eng moesten zijn, maar ik vond het maar op niks trekken. Sommige dingen zie je ook al van mijlenver aankomen, zoals Chris die zijn keel doorsnijdt.

En als je na een saai uur dan eindelijk bij de exorcisme aangekomen bent, gebeurt er nog steeds niks noemenswaardig. Al zag de opzet er wel interessant uit. Waarschijnlijk de slechtste exorcisme scène die ik ooit heb gezien, erg pover gedaan.
Het einde was op zich wel oké, als Nell bezeten raakt en de stad in chaos zet. Maar het is allemaal mosterd na de maaltijd, de cameravoering helpt hier ook niet bij. Alles wordt wel erg opvallend buiten beeld gehouden, alsof er met kleine kinderen rekening gehouden moet worden...

Al met al erg slecht, persoonlijk zou ik hier mijn tijd niet mee verdoen. Er valt niks boeiends te zien, de spanning is ver te zoeken en er is geen sfeer. Ik hoef echt geen derde deel te zien.

Kleine 1,0 sterren.

Afgelopen donderdag in de bios gezien en het is op zich wel een redelijk vermakelijke film. Had er denk iets te veel verwachting van helaas, zoals ik die zo vaak heb bij horror films. Ik zal ze in het vervolg maar laag houden, dan kan het alleen nog maar meevallen.

Any way, het komt wat langzaam op gang. Het was wel lachen dat het in een soort van documentaire achtige vorm wordt gebracht en die dominee met zijn fake exorcisms. Was wel goed in beeld gebracht toen hij het bij dat meisje deed. Ik ging echt stuk toen. Wat dat betreft deed het me soms wel (onbedoeld) aan een comedy denken.

Gelukkig wordt het nog wel aardig spannend in het laatste stuk, als blijkt dat het meisje ook daadwerkelijk bezeten is. Knap gespeeld door die Bell trouwens, ik las dat ze die buiging in haar rug zelf kon maken zonder special effects of zo.

Einde deed me wel zwaar denken aan Blair Witch.

Goed voor 2, 5 sterren. Dit is makkelijk een film die je kunt skippen, maar leuk genoeg is als tussendoortje als je niks te doen hebt.

Over het algemeen vrij saai en dan heb ik nog de 'unrated' versie gezien...
Er zaten wel wat leuke dingen in zoals: de verkrachtingsscène, en op het laatst in de huis en niet te vergeten de magnetron scène. Maar dat maakt de film echt niet goed.

De bad guys vind ik overigens niet sterk qua uiterlijk, het lijkt net of ze net uit de sportschool komen...

1,5 Sterren.

"Last night, I saw something, in my dreams."

'Baby Driver' vond ik erg teleurstellend, maar dit is weer een stap in de goede richting.

Eloise is een naïef meisje dat modeontwerper wil worden. Gelukkig voor haar wordt ze geselecteerd om te studeren aan de modeacademie in Londen. Eenmaal aangekomen in de grote stad blijkt de ervaring op zijn zachtst gezegd nogal overweldigend te zijn, vooral als ze elke avond om onverklaarbare redenen in de jaren '60 beland...

De eerste keer wanneer de film overschakelt naar de jaren '60 is werkelijk fantastisch te noemen. Als kijker waan je jezelf voor even in die tijd. Alles klopt gewoon, van de aankleding tot en met de muziek. Het is ontzettend sfeervol en je hebt eigenlijk geen idee waar het allemaal naartoe zal leiden. Daarbij zijn de overgangen tussen Thomasin McKenzie en Anya Taylor-Joy zowat naadloos, chapeau!

Het is alleen jammer dat Edgar Wright op den duur het spoor enigszins bijster is; het narratief begint te haperen. Met name tegen het einde aan vervalt het geheel in een herhaling van zetten, waardoor de rek er al gauw uitgaat. En ondanks verwoede pogingen wordt het nergens echt eng, zonde. Wat dat betreft is het slot ook erg braaf.

Al met al is 'Last Night in Soho' een vermakelijk mysterie die het meer van de sfeer moet hebben.

3,5 Sterren.

Redelijk thriller die ietwat langzaam op gang komt. Maar gelukkig wordt dit ruimschoots goedgemaakt met de introductie van de personages en lukt het zelfs nog enigszins om ze van karakterontwikkeling te voorzien. De film moet het met name van Dougray Scott en de lieftallige Kara Tointon hebben.

Eenmaal op stoom gekomen gaat de film gelukkig wel aardig los en er zaten best wel wat interessante actiescènes tussen. Het mindere is alleen dat je als kijker in het duister gelaten wordt over het motief van de dader en volgens mij komt hij zelfs geen enkele keer in beeld.

Al met al wel een redelijke thriller om de avond mee door te komen. Je moet alleen wel rekening houden met een lange aanloop en enkele plotgaten.

2,5 Sterren.

Gisteren opgenomen en vanochtend gekeken. En man wat was dit een geweldige film zeg, ik werd er helemaal in meegezogen. Het wordt lekker rustig verteld en de locaties zijn echt prachtig, acteerwerk is ook goed. Ik zie niet echt minpunten in deze film, misschien dat Cruise niet op het eind doodgaat, maar ja.

Ik geef 'm 4, 5 sterren.

"I'm a simple guy. I don't have any special skills."

Het zoveelste vehikel met Gerard Butler.

Butler speelt hier Will. Hij is met zijn vrouw op weg naar haar ouders, zodat zij daar even tot rust kan komen en wellicht het huwelijk met Will kan afkappen. Tijdens een stop bij het tankstation ontbreekt plots ieder spoor van haar. Hij schakelt de politie in, maar vanwege de traagheid neemt hij het heft in eigen handen.

In dergelijke films heeft het personage van Butler altijd wel speciale vaardigheden vanwege zijn achtergrond, echter wordt hier de nadruk gelegd op het feit dat hij slechts een simpele projectontwikkelaar is. Op deze wijze komt hij op momenten erg onbeholpen over. Dit had zeker wel wat moet ik zeggen.

Voor mijn gevoel blijft men iets te veel in de opbouwende fase zitten. Als kijker denk je namelijk dat er toegewerkt wordt naar iets groots, maar in plaats daarvan zakt het geheel langzaam in elkaar. Dit is vooral te merken in het slot dat van vele toevalligheden aan elkaar hangt. Het is alsof het budget op was en er maar een eind aan is gebreid; te stompzinnig.

Al met al is 'Last Seen Alive' een vrij nietszeggende thriller waar weinig aan valt te beleven, tenzij je fan bent van Butler.

Kleine 2,5 sterren.

"You are the lucky rookie to work the very last shift in this mausoleum."

Met het werk van Anthony DiBlasi ben ik nog niet bekend, maar dit leek me wel een prima titel.

Een beginnend agente krijgt op haar eerste dag de taak om de laatste dienst te draaien op een politiebureau dat binnenkort sluit. Het lijkt een makkelijk klusje te zijn en afgezien van een verdwaalde zwerver lijkt er weinig spannends te gebeuren. Maar al gauw vinden er allemaal bovennatuurlijke dingen plaats waarvoor ik gelijk de benen zou nemen, echter weet Jessica het langer uit te houden.

Middels het verlaten politiebureau wordt er een aardig sfeertje neergezet; als kijker heb je vanaf het begin al een onheilspellend gevoel hierbij. Bovendien is het te prijzen dat DiBlasi alles er niet zo dik bovenop legt, omdat er slechts kleine dingen gebeuren. Op deze manier wordt de spanning gedegen opgebouwd.

Op den duur wordt het mysterie rondom de sekte meer blootgelegd en begrijp je de connectie, hoewel er wel iets anders gekozen had mogen worden in plaats van weer zo een wannabe Charles Manson sekte. Alleen merk je dat de onthullingen de juiste impact missen, waardoor het gebeuren tegen het einde aan afzwakt. Op een gegeven moment vervalt 'Last Shift' namelijk in veel van hetzelfde. Niets ten nadele van Juliana Harkavy die het naar behoren doet.

Al met al een redelijke horror, maar er wordt net iets te veel binnen de lijntjes gekleurd.

Kleine 2,5 sterren.

"I saw enough blood and death... I know what's coming."

Ondertussen is dit alweer de vijfde film die ik heb gezien van Jee-woon Kim, hij maakt met deze film ook gelijk zijn Amerikaanse debuut en het smaakt wel naar meer moet ik zeggen. De beste man heeft me tot nu toe nog steeds niet teleurgesteld.

Enfin terug naar de film, Arnold Schwarzenegger speelt na een afwezigheid van tien jaar eindelijk weer eens de hoofdrol in een film. En dit doet hij met verve, weliswaar iets rustiger om zijn oude lichaam - die ondertussen al heel wat heeft doorgemaakt - te sparen. Maar dat deert niet echt, er blijft genoeg over om van te genieten. Dit keer mag Schwarzenegger opdraven als sheriff van een stoffig stadje. Er zitten weer genoeg leuke one-liners - met de nodige zelfspot - in. De delivery in combinatie met de mimiek van Schwarzenegger blijft nog steeds overeind staan als vanouds.
De bijrollen van o.a.: Johnny Knoxville en Luis Guzmán zorgen daarnaast voor een leuke komische noot. Forest Whitaker geeft hier wat tegengas met zijn serieuze rol.

Van het verhaal zelf - dat een redelijk lange aanloop kent - moet je niet al teveel verwachten en is dit dan eigenlijk ook meer als kapstok bedoelt om zoveel mogelijk keiharde actiescènes voor te schotelen aan de kijker. Op sommige momenten leek het zelfs of ik naar de verfilming van Need for Speed Most Wanted zat te kijken, door de uitstekende achtervolgingsscènes. Het kat-en-muisspel in het maïsveld was ook erg nice.
Het schietgeweld wordt daarnaast ook uitvoerig tentoongesteld, ik had er trouwens niet op gerekend dat het zo grafisch in beeld werd gebracht: het bloed vliegt mooi in het rond als een lichaamsdeel wordt geraakt.

Al met al een zeer geslaagde comeback van Arnold Schwarzenegger, hij staat nog steeds zijn mannetje. Ik kijk alweer uit naar zijn volgende film.

Dikke 3,5 sterren.

"Tonight we're gonna party like it's 1959."

Gisteren in de bios zonder enige verwachtingen meegepakt, omdat ik de trailer niet zo bijzonder vind. Maar ik moet zeggen dat het me is meegevallen. Overigens dacht ik een soort van bejaarde Hangover te zien, dit komt redelijk overeen; het is alleen minder banaal en over-the-top.

Het verhaal is uiteraard flinterdun te noemen, zoals een aantal gebruikers al eerder hebben aangegeven. Daarnaast hoefde het gedoe met de ruzie tussen de personages van Michael Douglas en Robert De Niro voor mij niet zo nodig, naast het feit dat het steeds aangekaart wordt. Waarschijnlijk is dit meer bedoelt als opvulmateriaal.

Last Vegas moet het dan ook meer hebben van de sterrencast; het plezier is van de acteurs af te zien en de onderlinge chemie komt goed naar voren. Er zijn een aantal leuke situaties waarin de oude knarren lekker los gaan, met hier en daar een fijne grap (geinige cameo van 50 Cent).

Al met al best vermakelijk om eens gezien te hebben. Echt hoogstaand is het niet, maar je komt er de avond wel mee door.

3,0 Sterren.

"There is something out there. Someone."

Het is jammer dat het zogenoemde gevaar zo duidelijk zichtbaar is op de poster, want ik had mij graag laten verrassen.

Enfin, gesitueerd in 1897 wordt het schip Demeter ingehuurd om houten kisten van Roemenië naar Engeland te vervoeren. De opdrachtgever is onbekend, maar er staat wel een dikke bonus te wachten voor de bemanning als het met spoed gebeurt. Jammer genoeg gooit een onbekend gevaar elke avond roet in het eten...

Volgens mij is het alweer even terug dat ik een film heb gezien die zich louter aan boord van een schip afspeelde. Dit zorgt altijd wel voor iets onheilspellends, omdat je - behalve de open zee - nergens naartoe kunt. Het schip wordt gelukkig dan ook erg sfeervol in beeld gebracht onder een nevel van mysterie. Als kijker leek het net alsof ik zelf aan boord was, met name door de hele rondleiding aan boord.

Met een dergelijke speelduur had ik wel verwacht dat men de karakters meer zou uitdiepen, alhoewel de cast zonder meer degelijk acteert. Veel aandacht gaat namelijk uit naar het onbekende kwaad dat elke nacht een nieuw slachtoffer maakt. Dit levert een aantal spannende scènes op, al had het wat mij betreft dreigender gemogen. Daarbij kon het met deze simpele opzet ongetwijfeld bondiger.

Al met al is 'The Last Voyage of the Demeter' een aardige horror voor tussendoor.

3,0 Sterren.

Faith is fragile.

Ik had hier toch iets meer van verwacht. De pacing van de film is erg traag te noemen en al teveel gebeurt er helaas niet.

Op zich is het idee wel interessant en Aaron Poole draagt de film prima in zijn eentje. De spookachtige stem van Vanessa Redgrave past hier goed bij. Alleen heb ik het gevoel dat regisseur Rodrigo Gudiño zich iets teveel gefocust heeft om de film zo goed mogelijk in beeld te brengen. Daar heb ik niks op tegen en er wordt best een griezelig sfeertje gecreëerd. Het probleem is alleen dat er voor een horror bar weinig gebeurt en echt eng wordt het helaas nergens. De film gaat dan ook als een nachtkaars uit en liet mij ontevreden achter.

Al met al erg matig te noemen door het gebrek aan horror, want er zaten op zich best wel wat goede ideeën in. De potentie is er, alleen jammer dat het allemaal niet zo goed uit de verf komt. Desondanks ga ik deze regisseur in de gaten houden, omdat ik het nodige talent in hem zie.

2,5 Sterren.

"You wanna quit?"

Blijkbaar moet dit de start zijn van een nieuwe franchise, maar ik betwijfel of deze er ooit nog zal komen.

'The Last Witch Hunter' heeft namelijk niets nieuws onder de zon te bieden; het is een samenraapsel van verscheidene films in het genre die je zo kunt dromen. Wel is het interessant om te zien hoe de heksen in hedendaags New York leven, al had deze leefstijl iets meer belicht kunnen worden.

Vin Diesel mag hier als - ongeloofwaardige - heksenjager komen opdraven die alsmaar stoïcijns in de camera blijft turen, terwijl hij als volleerd detective van alles moet zien te ontrafelen. Het resulteert zich in een langdradig geheel gevuld met platte personages, domme humor en plotgaten. Qua verloop is het dan ook allemaal weinig opzienbarend te noemen.

Op de één of andere manier zit de spanning er wel redelijk in, maar er is gewoonweg geen enkele pay-off. Daarvoor wordt de actie te rommelig en bovenal vluchtig in beeld gebracht. Hierbij varieert de CGI in kwaliteit, wat ertoe leidt dat je als kijker nooit weet waar je aan toe bent. Op spaarzame momenten zorgt het voor een leuke verrassing, maar over het merendeel is het ondermaats.

Al met al een vrij matige actiefilm die een hoop probeert te doen, maar zowat in elk opzicht faalt. Overigens is Rose Leslie wel een klein lichtpunt.

Dikke 1,5 sterren.

Erg mooie horror over een jongen die vrienden wordt met zijn buurmeisje die een vampier blijkt te zijn. Een vrij onwaarschijnlijk gegeven dat toch wel goed uitgewerkt wordt, het zou haast een familiefilm kunnen zijn wille het niet dat er enkele gruwelijke scènes in zitten.

Het verhaal wordt goed opgebouwd en rustig verteld. En de sfeer die om deze film heen hangt is echt mooi, de beelden in het donker in combinatie met de sneeuw werken erg versterkend. Prachtig gedaan.

4,0 Sterren.

Zo deze film al anderhalf jaar op m'n pc staan en werd echt tijd om 'm te gaan bekijken.

Ik heb al vele dingen over deze film gehoord (gun-fu, slowmo's) en hoe deze film inspirerend is gaan werken. Denk maar bijvoorbeeld aan de game Max Payne.

Het verhaal is niet al te bijzonder, maar de actie maakt alles meer dan goed. En dat heeft deze film volop en het is naar mijn mening niet alleen maar domme actie, maar het is ook nog eens goed in elkaar gezet.

Het schietend glijden van de trap, in een slowmo achteruit springen en met twee guns tegelijk schieten, het rijdend liggen op een ziekenhuisbed en ga zo maar door.

Een dikke 3, 5 sterren.

"When the gates are secured, emotions are welcomed. We can all sit down ready to be swept away. It's the ideal quartet."

Meer gekeken omdat ik Christopher Walken een baas vind, helaas ben ik tijdens het kijken tot de ontdekking gekomen dat hij er maar bar weinig inzit.

Qua verhaal draait het eigenlijk meer om de strubbelingen buiten het kwartet, dan dat het om de Parkinson-problemen van Peter gaat; een gemiste kans. Nu lijkt het alsof er maar wat zijplotjes bij zijn gehaald om het geheel interessanter te maken, terwijl A Late Quartet er gebaat bij was om de focus op Peter te leggen en wat voor effect zijn problemen hebben op de groep. Nu krijg je als kijker o.a. te maken met een eenmalige buitenechtelijke affaire en dochterlief die iets begint met de eerste violist. Dat is erg jammer te noemen.

Gelukkig is het acteerwerk van de verscheidene acteurs sterk, echt geweldig hoe met name Walken zijn gepijnigde personage vorm geeft. De anekdote die hij met zijn klas deelt over zijn ontmoetingen met cello legende Pau Casals, kwam wat dat betreft goed over.

Van de spaarzame strijkmuziek zelf had ik eerlijk gezegd iets meer verwacht, misschien heeft het voor een gedeelte te maken met de acteurs die niet zo bedreven zijn in het bespelen van zo een dergelijk instrument. De finale had dan ook ietwat beter gekund.

Al met al best oké om eens gezien te hebben, maar weet wel waar je aan begint als je denkt dat de film zich hoofdzakelijk richt op cellospeler Peter Mitchell.

3,0 Sterren.