Opinions

Mwah, op zich een aardig gegeven. Alleen kon er zoveel meer mee gedaan worden.

Voor mij vooral een hoop wiskundig geneuzel en dingen die nooit echt verder uitgelegd worden. Zoals wat Oliva op die boot heeft uitgespookt enz.

Alsnog een voldoende waard 3, 0 sterren.

Wat raar dat er nog geen berichten bij deze film zijn geplaatst. Ik heb 'm zelf vannacht gekeken en ik moet zeggen dat dit een erg sterke film is die op momenten: grappig, spannend en ontroerend is met een erg sterk einde waarvan je mond openslaat.

Sommige aspecten hadden overigen wel iets van Bin Jip, zoals Felix later in Claudia's huis ging wonen. Dus eigenlijk wordt hijzelf de onuitgenodigde gast, zoals Martin volgens hem bij hem in zijn huis ging wonen.
Wel lachen dat Vera en Claudia door dezelfde actrice worden gespeeld, ik weet niet of dit door budget redenen is gedaan of met opzet. In ieder geval kun je het op vele manieren opvatten. Zo kun je het opvatten dat Claudia de verpersoonlijking is van Vera, omdat ze is neergeschoten en dus niet meer kan lopen. Martin kun je zien als het ongeboren kind dat naar buiten probeert te komen, maar daarin faalt.

Zo zullen er vast nog wel vele dingen zijn zoals je deze film kunt opvatten.

Een scène die erg veel indruk op mij maakte was dat je al die schaduwen zag. Ik dacht dat Felix vele klonen van zichzelf zag hoe hij Claudia volgde. Waardoor ik weer dacht dat dit een soort tijdreisfilm was, omdat het later pas duidelijk wordt wat er zich in de kelder bevind.

Al met al is dit zeker een aanrader en net zoals andere buitenlandse toppers wordt hiervan ook een Amerikaanse remake gemaakt die onder de naam: The Uninvited Guest die ergens in 2011 moet uitkomen.

4, 0 Sterren, kan na een herziening zeker hoger uitpakken.

"While everybody is taking life I'm going to be saving it."

Mel Gibson is het regisseren nog niet verleerd, getuige deze verpletterende comeback.

Deze biopic over Desmond T. Doss spreekt vanzelfsprekend tot de verbeelding; een hospik die zo graag zijn land wil verdedigen, maar uit geloofsovertuiging weigert om te doden en zelfs geen wapen draagt. De film wordt rustig opgebouwd en neemt je mee in het leven van Doss, waardoor je de beste man beter leert kennen. Bovenal krijg je meer begrip voor zijn geloof.

In eerste instantie dacht ik dat het geloof centraal zou staan, maar juist de worsteling hiermee wordt getoond. Het knappe is dat zowel gelovigen als niet-gelovigen zich hierin kunnen vinden, omdat het menselijke voorop staat. Daarbij is het verfrissend om te zien dat er voor de verandering eens niet het blik met patriottisme wordt opengetrokken.

'Hacksaw Ridge' kent een rechtlijnige aanpak waarin veel clichés de ronde doen, maar het wordt allemaal zo effectief in beeld gebracht. Voornamelijk het deel op het slagveld is indrukwekkend te noemen. Gibson weet op een realistische wijze alle gruwelen te tonen, zonder ergens voor terug te deinzen. Het levert brute veldslagen op waar de ledematen en explosies je om de oren vliegen.

Het overzicht wordt nooit ofte nimmer verloren en het sterke acteerwerk van Andrew Garfield houdt de kijker bij de les. Hij belichaamt Doss met volle overtuiging in al zijn - verlegen - bescheidenheid. Daarnaast is de cast dik in orde, zelfs Vince Vaughn laat zien dat hij toch kan acteren. Om vooral Hugo Weaving niet te vergeten.

Al met al een geweldige biopic die er geen doekjes om windt en je ademloos achterlaat.

4,0 Sterren.

Mislukte rampenfilm.

Debet hieraan is het eerste trage uur; het duurt simpelweg te lang voor het echt op gang komt. Ondertussen krijg je als kijker te maken met een hoop clichés en hysterische personages die alleen maar kunnen schreeuwen lijkt het. Deze zogenaamde karakterontwikkeling om de personages sympathiek over te laten komen, heeft merendeels een averechts effect. Hierbij is de typische Zuid-Koreaanse humor aanwezig, een dooddoener voor dergelijke films als je het mij vraagt.

Eenmaal bij de tsunami aangekomen, gaat het nog geen eens goed los. Het blijft jammer genoeg bij een paar aardige scènes. Tijdens het noodlot is de logica ver te zoeken wat betreft het zeeniveau en de acties van sommige personages. Hierbij ergerde ik me mateloos aan de humor die weer terugkeert, met name in de scène op de brug waar een personage - op miraculeuze wijze - ternauwernood de ene na de andere container weet te ontwijken...

Al met al erg ondermaats te noemen. Een gemiste kans, zeker als je kijkt naar het grote budget.

1,5 Sterren.

Vietnamese Martial Arts.

Het lijkt erop dat steeds meer Aziatische landen zich mengen in het actiegenre. Ditmaal is het de beurt aan Vietnam. Wat mij betreft een positieve ontwikkeling.

Er wordt een simplistisch plot opgezet à la 'Taken' waar een alleenstaande moeder haar ontvoerde dochter moet zien te redden. Veel stelt het uiteraard niet voor, maar een dergelijke opzet is altijd prima om gelijk in de film te komen. De inleiding laat je rustig kennismaken met de moeder-dochterrelatie en hun leefsituatie, waardoor je bijna zou denken dat dit een dramafilm is.

De actie laat gelukkig niet lang op zich wachten en al gauw word je meegenomen naar de nodige achtervolgingen en gevechten. Ik heb begrepen dat hierin voornamelijk Vovinam (de traditionele vechtsport uit Vietnam) centraal staat. Op deze wijze ga je van het rustige platteland naar het nachtleven van Saigon. Hierbij is de cinematografie te prijzen, met name de neonbelichting is een genot voor het oog.

Veronica Ngo doet het naar behoren en het is zeker knap te noemen dat ze de meeste stunts zelf doet, maar nergens heb ik dat viscerale gevoel, zoals een Gareth Evans of Timo Tjahjanto wel naar voren weten te brengen. Door iets te veel cuts worden de gevechten helaas ook niet overzichtelijk in beeld gebracht. Alleen bij het slotstuk lijkt 'Hai Phuong' echt voluit te willen gaan.

Al met al een vermakelijke actiefilm, maar qua gevechten had ik toch iets meer verwacht.

Kleine 3,0 sterren.

Gisteren in de bios gezien en op zich wel een vermakelijk tussendoortje.
Zitten wel wat leuke dingen en sommige wel origineel, niet de standaard sex, pis- en poepgrappen.
Ik moest alleen wel mijn handen voor m'n ogen houden toen die Owen Wilson in het bubbelbad zat en gered werd door de twee heren.

3,0 Sterren.

Van de week opgenomen en vanochtend gekeken. En het was wel een aardige horror, de spanning en de sfeer zaten er zeker goed in. Plus de muziek van Carpenter die de finishing touch geeft.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

"He can speak. He just chooses not to."

Dit vervolg moet dus een herkalibratie voorstellen; alle vervolgdelen worden genegeerd en men borduurt verder op de eerste film. Een gewaagde keus waar je zo je bedenkingen bij kan hebben.

In dit deel zijn we 40 jaar verder en wordt Laurie Strode geportretteerd als een soort Sarah Connor in haar eigen bunker. Hierin is zij tot de tanden bewapend om de confrontatie met Michael Myers aan te gaan. Toevalligerwijs breekt Myers tijdens een gevangenistransport uit en kan het slachten beginnen.

Althans, dat zou je denken. Er worden te veel dingen bijgehaald die gericht zijn op tieners, zoals dat gedoe omtrent de kleindochter. Bijkans is het merendeel van de cast vrij matig te noemen. Zo heeft David Gordon Green er ook nog een handje van om allerlei zaken erbij te betrekken die kant noch wal raken. Alsof het mij iets kan interesseren wat voor broodje iemand eet, really?!

Desondanks wordt er in 'Halloween' wel een aardig sfeertje gecreëerd, middels de - vernieuwde - iconische score van John Carpenter. En als Myers eenmaal zijn eerste bloederige kills maakt, is het weer genieten geblazen. Jammer genoeg merk je als kijker wel op dat er een bepaalde dreiging mist vanuit de beste man, waardoor het geheel niet spannend wil worden. Eveneens helpt het niet dat sommige scènes te tam zijn.

Al met al een redelijk vervolg, maar duidelijk te overhyped.

Kleine 3,0 sterren.

"It all ends now."

'Halloween Kills' was een leuke verrassing, dus ik had wel zin in dit vervolg. Jammer genoeg is dit niets meer dan een goedkope melkkoe geworden.

In dit deel zijn we inmiddels vier jaar verder. Laurie Strode probeert samen met haar kleindochter een rustig bestaan te leiden. De beste vrouw bakt taarten en is zelfs een boek aan het schrijven over haar ervaringen met Michael. Lang duurt deze rust niet, want een getroebleerde jongeman betreedt het toneel en natuurlijk sluimert Michael Myers nog altijd op de achtergrond.

Nadat Laurie in het vorige deel vrijwel al haar tijd doorbracht in het ziekenhuis vanwege haar verwondingen, verwachtte ik eigenlijk dat de focus weer op haar gericht zou zijn. Daar kom je als kijker toch flink bedrogen uit. Ditmaal staan zowel zij als Michael aan de zijlijn, terwijl één of andere nobody alle tijd opslokt.

Er wordt een nietszeggend liefdesverhaaltje opgezet dat volledig uit de toon valt. Dit is ook te merken aan de pacing; het voelt allemaal zo traag en saai aan. De kills vallen eveneens tegen, alleen een paar zijn nog aardig. De finale is al helemaal lachwekkend te noemen. Over het geheel miste ik echt de nodige dreiging van Myers.

Al met al is 'Halloween Ends' een enorm teleurstellende afsluiter geworden. En dat is best zonde, want de vorige twee delen mochten er zeker zijn.

2,0 Sterren.

"Michael Myers is alive."

Het vorige deel kon mij niet zo bekoren, dus ik ging hier met lage verwachtingen in. En ik moet zeggen dat David Gordon Green zichzelf heeft overtroffen met dit vervolg.

Michael Myers werd in het vorige deel voor dood achtergelaten in het brandende huis van Laurie Strode. Eind goed al goed zou je zeggen, maar zo makkelijk kom je natuurlijk niet af van Michael. Zo mag het hele riedeltje weer van voren af aan beginnen.

Op deze wijze wordt er een massahysterie gecreëerd tussen de bewoners van Haddonfield. Zij vormen een menigte die als een kip zonder kop het stadje afspeurt. Dit zijn voornamelijk personages die een klein rolletje in het origineel hadden; een leuke touch. Het is alleen jammer dat de focus daardoor minder op Laurie ligt.

Lang hoef je daar als kijker niet bij stil te staan, want de brute kills die Myers aan elkaar rijgt zijn werkelijk om te smullen. Waar ik het in 'Halloween' soms tam vond, is daar in dit vervolg niets van te merken. Het bloed spuit alle kanten op en het is gore alom, heerlijk! De klassieke score en de sfeer maken het helemaal af.

Al met al is 'Halloween Kills' een erg vermakelijk vervolg te noemen. Ik ben benieuwd hoe dit zal eindigen in 'Halloween Ends'.

3,5 Sterren.

Dat dacht ik dus ook - toen ik deze film vanmiddag in de bios zag -, dat hij zeg maar het eerste uur een foute superheld zou zijn en het laatste half uur een standaard superheld zou spelen. Maar wow dat Theron dus ook zulke krachten blijkt te bezitten zag ik echt niet aankomen. Ik had wel het vermoeden dat ze iets met elkaar gehad zouden kunnen hebben, maar dit.

In het begin was het ook een goede mix van humor en actie, maar later werd het opeens weer drama. Heel raar allemaal, alsof de maker niet wist welke richting hij met deze film op moest gaan.
En dat hele verhaal over die paren, dat hij haar steeds gered had enz. Hoefde voor mij niet zo, het werd toen net iets te serieus en dat had met deze film eigenlijk niet gehoeven naar mijn mening.

Special effects waren goed vooral in de begin scènes. Humor zat er ook goed in en het acteerwerk was ook goed. Smith wou blijkbaar laten zien dat 'ie ook kon acteren doelend op het drama gebeuren. Ach ik heb me er niet aan gestoord. Het mooiste zou eigenlijk zijn als zowel Smith en Theron's karakters het niet zouden overleven, maar Hollywood en happy endings hè.

Trouwens wat heeft hij eigenlijk met adelaren? In die film worden daar steeds opmerking over gemaakt en op het laatst zie je hem zelfs met een adelaar in beeld. Maar nergens waar het duidelijk wordt gemaakt.

Al met al toch een aardige film om te zien als je niks beters te doen hebt. Ik geef 'm 3, 0 sterren.

Aziatische Hangover.

Dit is min of meer het hobbyproject van de YouTube vlogger genaamd kevjumba (echte naam: Kevin Wu), wellicht dat enkele mensen weleens een (grappig) filmpje van hem hebben gezien. Hij heeft zelf het script geschreven, is samen met enkele van zijn vrienden naar Hawaï gegaan om daar de film te schieten en daar is Hang Loose uitgekomen. Hang Loose slaat overigens op het shaka teken wat je maakt als je duim en pink naar buiten wijzen terwijl je andere vingers gesloten zijn, zoals te zien is op de poster.

Enfin, terug naar de film. Dit is dus eigenlijk The Hangover alleen met een compleet Aziatische cast. Het heeft ook zo een typisch verhaaltje waar de meest gekke situaties zich elkaar in rap tempo opvolgen. Hier en daar geslaagd, alleen komt het af en toe iets te geforceerd over.

Desondanks kijkt het door de korte tijdsduur aardig weg en het is zeker niet te zien dat we hier met een hobbyprojectje te maken hebben, want de shots zien erg professioneel uit. De verscheidene timelapsen hebben ook wel wat.

Kevin Wu doet het als sulletje niet onaardig en ontpopt zich tegen het einde van de film dan ook echt als 'The Man'. Erg leuk om die ontwikkeling te zien. De andere castleden doen het ook niet onverdienstelijk, met name het charisma van Dante Basco spat van het scherm.

Al met al op zich wel een redelijk debuut voor de jonge Kevin Wu. Alleen is het jammer dat de grappen iets teveel geforceerd overkomen en de film niet weet wanneer een scène on-grappig wordt.

2,5 Sterren.

"I think there's someone in our house."

De vergelijking met El Habitante Incierto (2004) vind ik ietwat vergezocht, hoewel er minieme raakvlakken zijn.

Ik wist vooraf niet dat dit een found footage film zou zijn, maar in deze opzet past het perfect. Des te meer vanwege de minimalistische aanpak. Wel hangt er vanwege de invalshoeken van de verborgen camera's een soort van 'Paranormal Activity' vibe, alleen dan zonder de aanwezigheid van geesten.

Het mooie of eigenlijk het ongemakkelijke van 'Hangman' is dat je als kijker nauwlettend de stappen van de gemaskerde indringer volgt. Het zorgt voor een intrigerend voyeuristisch aspect dat speelt met de onzekerheden van het gezin na de inbraak. Wat volgt zijn een aantal opmerkelijke en bovenal benauwende scènes die de spanning goed opbouwen.

Toch is het jammer te noemen dat de film op een gegeven moment ontaardt in een herhaling van zetten; de indringer die zijn standaard ding doet en maar niet toeslaat. Daarbij krijg je met de familie nauwelijks een binding en het is vooral zonde dat er met enkele uitgezette lijntjes bar weinig wordt gedaan. Overigens is de drukkende score wel een pluspunt.

Al met al best een redelijke thriller, maar voor mijn gevoel had hier meer in gezeten.

Krappe 2,5 sterren.

Mwah, op zich wel een aardig vervolg. Alleen het is toch weer meer van hetzelfde. Hetzelfde scenario, alleen is dit keer iemand anders kwijt die ze moeten vinden.
De situaties zijn op zich wel lachen, alleen toch net iets minder dan het eerste deel en Mike Tyson hadden ze net zo goed weg kunnen laten, voegt totaal niks toe aan deze film.

Mocht er ooit een deel drie komen, dan hoop ik echt dat ze met een ander concept komen. Deze cast mag wat mij betreft wel weer terugkomen met als belangrijkste personages: Alan en Mr. Chow.

Dikke 3,0 sterren.

"I told myself, I would never come back."

Vanochtend in de bios meegepakt en ondanks enkele negatieve berichten is het me allemaal best meegevallen.

Ik ben blij dat dit geen herhalingsoefening is geworden van de eerste twee films en er zo op een andere voet verder wordt gegaan, hierbij worden de nodige referenties gemaakt naar de vorige delen en het verhaal sluit hier prima op aan, met o.a.: de terugkeer van Jade en de baby die is opgegroeid en Mr. Chow die uit de gevangenis in Thailand is ontsnapt.
Overigens is hier niet echt sprake van een 'hangover', om die te zien moet je wel even wachten tot de film is afgelopen. Ik kreeg hierbij gelijk weer een flashback naar de vorige delen, erg grappig om Stu met borsten te zien en Mr. Chow die het weer eens niet kan laten om naakt rond te lopen. Dit is meteen ook het gedeelte waar ik het hardst om heb gelachen.

Dit deel deel staat duidelijk in het teken om alle losse eindjes aan elkaar te knopen. Zo wordt er eindelijk ingegaan op Alan's problemen en krijgt Mr. Chow meer screentime.
Al moet ik zeggen dat het met deze aanpak niet al te grappig meer wordt en de extreem gekke situaties uitblijven.
Wat wel blijft is de chemie onderling tussen de Wolfpack en de conversaties. Als dat niet meer helpt dan is er altijd Zach Galifianakis die de boel redt, bijvoorbeeld de scène waarin hij zo overdreven huilt als parodie op de huilende neger van YouTube.

Verder moet je niet al teveel grote verrassingen verwachten, op een plotwending na. Die Mr. Chow ziet er toch slimmer uit dan dat hij eruit ziet, hierbij zorgt ook hij voor wat interessante situaties met zijn karakteristieke uitspraken.

Al met al best wel een vermakelijke comedy, al moet je er niet al te hoge verwachtingen van hebben. Maar het kijkt toch best aardig weg. Het is duidelijk dat de koek nu op is, ze mogen het van mij wel bij dit laatste deel laten zoals de makers al van tevoren hebben aangegeven.

Kleine 3,0 sterren.

Gewoon een goede vermakelijke comedy. Met leuke grappen erin, interessante personages en situaties.

Alleen naar mijn mening iets te overrated. Ik vind het persoonlijk nergens echt briljant worden, op wat dingen na.

Zoals die Chinees en die bebaarde gast.

3, 5 Sterren van mij.

Wederom een saaie film om te zien. Die scène met de zwijnen en dat hij die ene gast een stuk van zijn eigen hersens laat eten hebben wat, maar meer dan dat ook niet.

Ik geef 'm 1 ster.

En ik had mezelf nog zo voorgenomen om deze film niet te gaan kijken...

En toch heb ik 'm vanochtend maar even meegepakt in de bios aangezien ik toch in de stad moest zijn en het koud was. Anyway, genoeg excuses. Wat ik te zien kreeg was wel vermakelijk te noemen.

Het verhaal is lekker simpel, zonder enige plotwendingen en dit deerde mij ook niet echt. Het was recht voor je raap actie in een moderne vertelling van het welbekende Hans & Grietje sprookje met wapens, bloed en Gemma Arterton als Gretel die er zeker mag zijn in haar leren outfit en oh, ja Jeremy Renner als Hansel.

Wat me opviel was voornamelijk de volwassen toon van deze film, de scheldwoorden vliegen rond en het bloed spat ook letterlijk van het doek af, mooi hè dat 3D. Ik kan het alleen maar toejuichen, want zulke sprookjes als die van Hans & Grietje waren in eerste instantie ook voor volwassen bedoeld.

Al met al toch wel een vermakelijk tussendoortje, gewoon verstand op nul en genieten maar.

3,0 Sterren.

Ik had deze film al sinds vorig jaar op m'n pc staan en maar eens besloten om 'm vandaag te gaan kijken. En ik moet zeggen wat een kansloze film is dit zeg, het is een wonder dat ik de hele film kon uitkijken.

Het verhaal gaat ergens over, er is totaal geen spanning, dingen die eng moeten zijn, zijn totaal niet eng en ga zo maar door.

Om het over het acteerwerk maar niet te hebben.

Ik ga verder geen woorden aan deze film vuil maken, 0, 5 sterren van mij.

"She doesn't seem like a responsible person."

Typische mumblecore van Joe Swanberg.

Het opvallende aan 'Happy Christmas' is dat het vrij weinig met Kerstmis te maken heeft; het feest lijkt meer bijzaak te zijn. Op zich niet erg, want het thema is subtiel aanwezig. Wel heb ik het gevoel dat de film enigszins stuurloos is, omdat er allerlei subplotjes geïntroduceerd worden die onafgemaakt (achter)blijven.

Gelukkig zet de cast stuk voor stuk aangename personages neer. De dialogen zijn over het algemeen geïmproviseerd, maar er zit een bepaalde spontaniteit in waardoor het geheel nergens echt saai wordt. Dat heeft deels met de willekeurige situaties te maken die op hun eigen manier natuurlijk overkomen. Tegen het einde aan wordt er wel gepoogd om een zekere lijn aan te houden, maar Swanberg weet dat jammer genoeg niet op te volgen met een passende finale.

Al met al best aardig, maar dit genre moet wel in je straatje liggen. Overigens hulde voor het schattige zoontje van Swanberg. Mocht je nog geïnteresseerd zijn, na de eindcredits volgt een extra scène.

Kleine 3,0 sterren.

"You've never seen Groundhog Day?"

Met Christopher Landon aan het roer kan het verkeren.

Je krijgt hier te maken met Tree, een typische bimbo van een studente die alleen maar met zichzelf bezig is. Hier begint langzaamaan verandering in te komen als ze op haar verjaardag vermoord wordt en de volgende dag weer wakker wordt, om vervolgens haar sterfdag te herbeleven. Op zich een prima concept à la 'Groundhog Day' voor dit niemendalletje.

Door gebruik te maken van een tijdlus zou je zeggen dat er genoeg ruimte is om enkele inventieve dingen te tonen, maar het merendeel is gebaseerd op domme keuzes die met zwarte humor wordt gebracht. Zelf had ik graag meer creatieve kills gezien die expliciet in beeld worden gebracht, maar de softe PG-13 rating helpt helaas niet; het geld van de tieners moet immers ook binnengeharkt worden. Hierdoor is er niets engs te beleven.

Toch kijkt 'Happy Death Day' aardig weg, met name door Jessica Rothe die haar personage met veel plezier speelt. Op den duur zie je ook wat de reden is achter haar bitchy gedrag. Des te jammer dat het hele gebeuren verpest wordt door een erg onnozel motief. Wel moet gezegd worden dat het masker van de killer iets cools heeft.

Al met al een vrij brave horror die geschikt is als tussendoortje, mocht je niets anders voorhanden hebben.

2,5 Sterren.

"You've never seen Back to the Future?"

Dit is één van de weinige keren dat ik het vervolg beter vind dan de voorganger, vooral gezien ik 'Happy Death Day' met een onvoldoende heb beoordeeld.

Op het eerste gezicht lijkt men hetzelfde trucje te herhalen, maar gelukkig wordt er een verrassend leuke draai aan gegeven. In dit vervolg kom je als kijker meer te weten over de reden waarom de tijdlus is ontstaan. Blijkbaar is de boosdoener een zelfgemaakte machine van wat medestudenten die de boel in gang heeft gezet, dus tijd om de vicieuze cirkel weer te doorbreken.

Waar deel één nog een vrij brave slasher was met wat zwarte humor, is 'Happy Death Day 2U' zowat een full-blown comedy met een vleugje Sci-Fi geworden. Christopher Landon stopt er een hoop absurditeit in, maar slaagt er toch in om voortdurend de lachers op zijn hand te hebben. Daarvoor zijn de krankzinnige situaties gewoonweg enorm genietbaar.

Jessica Rothe speelt wederom met veel plezier haar rol, wat het vermaak vergroot; haar voor de zoveelste keer dood zien gaan blijft leuk. Het fijne is ook dat je meer te weten komt over Tree en het dilemma waar ze voor komt te staan. Wel had ik zo mijn bedenkingen bij enkele ontwikkelingen en jammer genoeg wordt er nooit ingegaan op een belangrijk plotpunt, maar dat mag de pret zeker niet drukken.

Al met al een verrassend vermakelijk vervolg. Wat mij betreft mag er gerust nog een deel komen. Overigens wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra scène.

3,0 Sterren.

"The rules are simple: you run, we hunt you!"

In een eerder bericht refereerde ik dat één van de gebruikte posters doet denken aan 'Blue Ruin'. Jammer genoeg hebben de makers nauwelijks enige kwaliteit kunnen overnemen.

De opzet van een klopjacht is al veel vaker voorbij gekomen en biedt niets nieuws. Als kijker krijg je te maken met een alcoholist die door een dorpje reist, om vervolgens terecht te komen in het jaarlijkse jachtspel die de inwoners houden. Een simpel uitgangspunt waar weinig bijzonders mee wordt gedaan.

Het leidt tot een gezapig kat-en-muisspel waar een aantal rednecks de jacht op de alcoholist en enkele andere toevallige passanten openen. Dit gebeuren komt vrij langzaam op gang; zelfs als er gejaagd wordt, gebeurt er niets noemenswaardig. Aan het prikkelende kleurgebruik en de groezelige locaties is nog te danken dat de sfeer er aardig in zit.

Horror heb ik niet kunnen bespeuren in 'Happy Hunting', gezien de matige kills amper gore bevatten. Echt spannend wordt het helaas ook nergens. Daarvoor spelen de rednecks te veel een karikatuur van zichzelf, waardoor de gepoogde ernstige situatie op momenten lachwekkend wordt. Martin Dingle Wall doet duidelijk zijn best, maar het is gewoonweg niet genoeg.

Al met al een nietszeggende thriller die je zo weer vergeten bent.

1,5 Sterren.

Ijzersterke film om te zien, met een ingenieuze verhaal. Het acteerwerk van Page en Wilson is ook sterk. Wat ik als man zijnde pijnlijk vond om te zien was de castratie scène, maar later blijkt dat ze maar een spelletje met hem heeft gespeeld.
Wat ik nou niet begrijp is wat de connectie tussen Hayley en Jeff precies is, ik bedoel ze hebben elkaar wel via een chatbox leren kennen en Hayley maakte meerdere accounts aan waarop ze zei dat ze volwassen was en juist op de account waarop ze minderjarig was daar reageerde Jeff op. Hoe zit het eigenlijk met die handlanger van Jeff? Hayley zegt dat hij zich ook heeft opgehangen en hij zei dat Jeff de moordenaar was van Donna. Verder wordt er niet meer over die handlanger gerept. En hoe zit het eigenlijk zelf met Hayley of hoe ze dan mag heten, want volgens haar is het een valse naam. Ze geeft aan dat ze gek is en heeft het er ook over dat ze met haar therapeut moet praten enz. Er zijn in ieder geval veel aspecten van deze film die beter belicht hadden kunnen worden.

Ik geef 'm alsnog 4 sterren.

Gisteravond opgenomen en vanochtend gekeken en was op zich wel een aardige film, alleen vond ik het niet spannend genoeg. Dat zou eigenlijk wel moeten, omdat de film zich 's nachts en in de regen afspeelt. Freeman en Slater konden mij ook niet echt overtuigen om eerlijk te zijn. Al met al gewoon een aardig filmpje, niks meer en niks minder.

Ik geef 'm 3, 0 sterren.

"You are half machine, half pussy."

Zoals verwacht had dit concept beter gewerkt als een korte film.

Qua verhaal moet je hier uiteraard niet veel van verwachten; er wordt een karig plot device gepresenteerd waarin de zwijgzame protagonist alsmaar van punt A naar punt B moet zien te geraken. Intrigerend is het niet te noemen en op een - vergezochte - plotwending na valt hier bar weinig uit te halen.

Waar 'Hardcore Henry' het meer van moet hebben, is de explosieve P.O.V. ervaring die je als kijker een hoop over-the-top actie voorschotelt. De film kijkt namelijk weg als een first-person shooter die de gemiddelde gamer zeker zal aanspreken. Daarbij is het te prijzen dat de camera niet wegdraait bij het grafische geweld, waardoor je er beter in zit en de kogels je zowat letterlijk om de oren vliegen.

Helaas moet ik concluderen dat het gevolgde stramien op een gegeven moment te repetitief wordt. Tevens weet Ilya Naishuller nauwelijks rustpunten te creëren, met als gevolg dat enige vermoeidheid onvermijdelijk is. Dat de personages nul inhoud hebben, helpt ook niet echt mee. Alleen Sharlto Copley die in de meest gestoorde rollen voorbij komt kan het geheel nog op peil houden.

Al met al best een vermakelijke actiefilm, maar iets te veel van hetzelfde.

3,0 Sterren.

Op zich wel een redelijk vermakelijke film, alleen naar mijn mening iets te lang om je geboeid te blijven houden.

Maar wel respect hoe ze met alles de draak steken in deze film, ik neem een: Guantanamo Bay en Cockmeat sandwich, terroristen, rednecks enz. En trouwens ik vond die Corddry echt geniaal als hoofd van de veiligheidsdienst, net toen ik dacht dat hij zichzelf niet meer kan overtreffen in de film doet hij het toch.

Nipt 3, 0 sterren van mij.

Wel een aardige film om te zien en er zitten heus wel wat aardige scènes in, maar ik vind dat deze film het helaas net niet heeft.

Ik geef 'm 2, 5 sterren.

"Fucking Richard Parker."

De naam Rob Grant zegt mij niets, maar een kijkje op zijn IMDb pagina toont dat hij alweer meer dan tien jaar in het vak zit. Hij levert met deze film in ieder geval een leuke introductie af.

Je krijgt hier te maken met de vrienden Richard, Jonah en Sasha; Sasha is de vriendin van Richard en Jonah is zijn beste vriend. Rijkeluiskind Richard heeft eigenlijk alles al, dus een harpoen - of toch een speergeweer - lijkt een uitstekend cadeau te zijn. Het is niet alsof er rare dingen mee gaan gebeuren als de drie een zeereisje gaan maken...

De gevatte voice-over leidt de film prima in en komt op belangrijke punten terug om het gebeuren te becommentariëren. Al gauw kun je vaststellen dat de drie vrienden niet bepaald snugger, dan wel veel geluk hebben en op enige sympathie hoeven ze zeker niet te rekenen. Dit zorgt voor een aantal gestoorde momenten waarbij de groepsdynamiek weer een andere wending neemt.

Er wordt bijna moeiteloos geschakeld tussen zwarte humor en horror. Hierdoor blijft 'Harpoon' onvoorspelbaar en spannend. Je vraagt je als kijker namelijk steeds af met wat voor absurd plan de drie weer komen om uit hun benarde situatie te ontsnappen. Wel had het soms iets scherper gemogen, maar dat maakt de pret er niet minder om.

Al met al een vermakelijke film voor tussendoor. De korte speelduur is ook mooi meegenomen.

Kleine 3,0 sterren.

Wel iets beter te doen dan deel één.

Alhoewel het toch veel van hetzelfde is.

Ik hoop dat de volgende toch wel donkerder is.

Toch goed voor 3, 0 sterren.