Opinions

Interessante film om te zien, verrassend kort. Maar het blijkt toch de perfecte tijdsduur te zijn voor zo een soort film, meer (overbodige) scènes zou deze film geen goed doen.
Ik kwam er pas achter dat het allemaal in John zijn hoofd afspeelt als hij net heeft gegeten. Je ziet dan duidelijk een shot van zijn bord met daarop wat overgebleven doperwtjes en tomaten, vervolgens zie je dezelfde bord ook terugkomen bij de buren. En dan kun je de punten wel elkaar verbinden.

Verder zat er echt een te gruwelijke scène in. De scène waarin John en Kim sex hebben, een erg onorthodoxe scène om te zien. En later blijkt dit ook duidelijk te worden als we een flashback zien waarin Ingrid tegen John zegt dat hij alleen maar opgewonden kan worden van geweld.

Wat ik wel jammer vind is dat het op het eind alles zo duidelijk wordt gemaakt. Dat John dus zowel Ingrid en Ake heeft vermoord. Ik had graag gehad dat er nog iets te raden viel voor de kijker, net zoals bij een David Lynch film.

3,5 Sterren.

Gestileerde achtervolging.

Op basis van een kort geschreven teaser die ik een half jaar geleden las, verwachtte ik eigenlijk een gewelddadigere film te zien.

In een hoop mysterie zie je hoe een crimineel een prostituee ontmoet bij een afgelegen station in de nacht, terwijl er geen eind lijkt te komen aan de stromende regen. Hiermee wordt gelijk de toon gezet voor het vervolg. Uit een flashback blijkt dat de crimineel door een ongelukkige samenloop van omstandigheden op de vlucht is voor alles en iedereen.

Je zou verwachten dat deze klopjacht nogal wat voeten in aarde heeft. Jammer genoeg word je als kijker zowat overladen met informatie en - onnodige - personages, waardoor het enigszins lastig wordt om het verhaal te volgen. Ik miste dan ook de emotionele binding met deze personen, omdat ik mij nooit echt betrokken voelde bij de reis om uit hun miserie te ontsnappen.

Yi'nan Diao lijkt meer aandacht te hebben voor de neo-noir stijl. Te midden van een hoop nachtelijke regenbuien in neon verlichte straten worden je ogen getrakteerd op visuele hoogstandjes die veel intrige met zich meedragen. Van het creatief bloedvergieten tot aan het spelen met de schaduwen, zelfs fluorescerende schoenen nemen een opmerkelijke rol in.

Al met al is 'The Wild Goose Lake' een aardige visuele trip, maar het gebrek aan een spannend verhaal is een domper.

3,0 Sterren.

Vermakelijke film die je toch wel in de Kerst sfeer brengt. Met Chase als de ultieme familieman die weer in allerlei hilarische situaties belandt.

Niet hoogstaand wel vermakelijk.

3, 0 Sterren.

Is op zich wel een aardige comedy, waarbij ik nog steeds aan die ene scène met die laxeer middel me nog steeds is bijgebleven.
Verder niet echt bijzonder.

Ik geef 'm 3 sterren.

Redelijke mysterieuze film dat nergens echt spannend wordt, maar het blijft wel onderhoudend.

De grootste uitleg tegen het einde aan, had voor mij niet echt gehoeven. Echt alles wordt tot in de details uitgelegd, had wel wat te raden over kunnen blijven voor de kijker.

En jullie hebben gelijk François Cluzet lijkt inderdaad op Dustin Hoffman.

3,5 Sterren.

"He still thinks he's going to Lincoln to get his money."

Van de regisseur van The Descendants (2011) zie ik en dat vond ik best een vermakelijke film, omdat drama en comedy op een interessante wijze in elkaar worden verweven. Dit is ongeveer ook het geval in 'Nebraska'.

Het kabbelt lekker voort ondersteund door een fijne score en een - niet storend - zwart-wit contrast. Dit geheel zorgt voor een relaxte film waarbij je als kijker zijnde even tot rust kan komen. De echt grootse gebeurtenissen blijven zodoende uit, maar er zitten wel wat subtiele momenten in.

Drama en droge humor worden nauw verbonden. Dit uit zich in de dialogen en de manier waarop de verscheidene personages worden geportretteerd. Met name om het personage van June Squibb ging ik goed stuk. Zij kwam steeds met de raarste anekdotes en acties aanzetten; geweldig om te zien. Het eigenzinnige einde past wat dat betreft perfect in de lijn van de film.

Al met al een aangename film om eens gezien te hebben. Misschien moet ik toch maar eens een keer op zoek naar het eerdere werk van Alexander Payne.

3,0 Sterren.

"They took everything from me."

Ik ben zelf een redelijk groot fan van de gamereeks en heb een stuk of zeven delen ervan gespeeld, waarmee ik me kostelijk heb vermaakt. Toen ik hoorde van de plannen om hier een film van te maken, was ik enigszins sceptisch. Want hoe zou je zoiets kunnen verfilmen, naast het feit dat 'The Fast and the Furious' min of meer deze plek heeft ingenomen. Maar ik moet zeggen dat het best goed is gelukt.

Qua verhaal is het uiteraard erg simplistisch en voorspelbaar gehouden, net zoals in de games. Het is wel onderhoudend te noemen en verveelt nergens. Debet hieraan is Aaron Paul die prima roeit met de riemen die hij heeft; hij weet de protagonist van de juiste emoties te voorzien. Hierdoor ga je als kijker met hem meeleven gedurende zijn race naar gerechtigheid. Daarnaast is de lieftallige Imogen Poots geen straf om tegenaan te kijken. Het helpt dat de onderlinge chemie tussen Paul en Poots goed over komt.

Maar waar het natuurlijk om draait zijn: de snelle bolides, (politie)achtervolgingen en gestoorde manoeuvres. Hiervan zijn er genoeg te vinden in 'Need for Speed'. Zo zie je de meest exotische sportwagens over het beeld scheuren, met hier en daar een spectaculaire crash als gevolg. De manier waarop dit is vastgelegd, zorgt voor de nodige dosis adrenaline; mede door enkele P.O.V. shots zat ik er helemaal in. Tevens is er geen gebruik gemaakt van CGI en/of green screen, daardoor komt het geheel authentiek over.

Al met al erg vermakelijk, ik had niet verwacht dat ik zo veel plezier hieraan zou beleven. Ik zat dan ook zowat de hele film met een grote glimlach op mijn gezicht te genieten van al het racegeweld. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra scène.

3,5 Sterren.

"Is that a fraternity?"

De trailer vond ik al niet zo bijzonder, dus met lage verwachtingen meegepakt in de bios. Achteraf gezien blijkt het beter te zijn geweest, want echt veel soeps is het niet.

Op zich zou het gegeven van een jong stel vs. een studentenvereniging garant moeten staan voor een hoop ongein en gestoorde situaties; dit gebeurt helaas maar mondjesmaat. Dat ligt deels aan de casting. Seth Rogen speelt zijn gebruikelijke rol, maar het is Rose Byrne die erg leuk uit de hoek komt. Alleen de tegenstand die ze krijgen van de personages van Zac Efron en Dave Franco faalt zowat in alle opzichten. Sowieso snap ik niet wat Efron in een comedy doet. Het is te zien dat hij zijn best doet, maar hij heeft totaal geen gevoel voor humor en slaat meermaals de plank mis met zijn pogingen om grappig over te komen. Overigens lijkt Christopher Mintz-Plasse verdwaald te zijn met zijn minieme rol.

Daarentegen kon ik sommige improvisaties van Rogen wel waarderen. Hierbij zijn een aantal referenties naar bekende films en tv-series best lachen. Enkel het wilde aspect van uitbundige studentenfeestjes valt ietwat in het water. Deze worden namelijk vrij tam gebracht, waarbij het grootste feest uit de trailer er nog geen eens in zit. En daar zat ik nou net op te wachten.

Jammer genoeg ontkomt ook 'Neighbors' niet aan de enigszins moraliserende toon van dat er meer in het leven zit dan feesten, alhoewel dit gelukkig wel tot een minimum beperkt blijft. Wat mij betreft had het gerust achterwege gelaten mogen worden.

Al met al heeft de film zo zijn grappige momenten, maar over het algemeen blijft het aan de flauwe kant.

2,5 Sterren.

"This isn’t working!"

Commercieel gezien was deel één natuurlijk een succes, maar dit onnodige vervolg is er duidelijk met de haren bijgesleept.

Deel twee biedt - zoals verwacht - niets vernieuwend; ditmaal wordt het groepje feestende mannelijke studenten ingewisseld voor een vrouwenclubje dat min of meer tegen de 'gevestigde orde' wil ingaan. Het stel Mac en Kelly dat al genoeg problemen heeft met hun dochter, die een voorliefde heeft voor mama's vibrator, krijgt nu hulp van oude vijand Teddy om de nieuwe buren te bestrijden.

'Bad Neighbours 2' probeert enigszins diepgang te bieden door een geforceerde boodschap over gendergelijkheid erin te verwerken, maar het schaadt de film alleen maar. Dit komt voornamelijk omdat de vrouwelijke studenten het presteren om nog irritanter te zijn dan hun mannelijke equivalent, met voorop Chloë Grace Moretz die hopeloos faalt om haar personage iets rebels mee te geven. Daarbij vergeleken lijkt Zac Efron een verademing te zijn, hoewel hij nog steeds geen gevoel voor humor heeft.

Qua verloop is dit vervolg simpelweg een herhaling van zetten waarin veel grappen uit deel één gerecycled worden. Bovendien zijn er een aantal scènes lukraak in gemonteerd, waardoor het geheel onevenwichtig aanvoelt. Het is dat er af en toe een paar geslaagde momenten tussen zitten en Seth Rogen op een bepaalde manier grappig blijft.

Al met al een ongeïnspireerd vervolg waar miniem plezier uit valt te halen. Nu maar hopen dat het bij dit deel blijft.

Krappe 2,0 sterren.

"I don't want to be like them. They want to be like me."

Nicolas Winding Refn die zich waagt aan het horrorgenre doet bij mij alle alarmbellen rinkelen, al is deze titel meer een psychologische thriller te noemen.

De modewereld is een interessant onderwerp om een film aan te wijden. Als kijker volg je hiervoor Jesse, een beginnend model die in al haar naïviteit een weg probeert te vinden in deze jungle. Het plot en de daarbij behorende personages ogen leeg, maar dit is bewust zo gedaan om je stukje bij beetje een bevreemdend gevoel te geven bij hetgeen wat zich zorgvuldig ontvouwt.

Er wordt leuk ingespeeld op het schoonheidsideaal waaraan modellen moeten voldoen; onderling is het jaloezie ten voeten uit dat gekoppeld wordt aan een baas boven baas allegorie. De getoonde dynamiek en de dialogen gespitst op oppervlakkigheid bewijzen dat de opzettelijke leegte slechts schijn is. En iedereen weet dat schijn bedriegt, het ligt er alleen aan hoe je het als geheel wil en kan interpreteren.

Refn is een meester in het creëren van een beklemmende sfeer, wat hij bij deze film maar weer eens bewijst. 'The Neon Demon' is een gestileerd audiovisueel kunststukje dat bol staat van hypnotiserende scènes, ondersteund door een heerlijke synthesizer score van Cliff Martinez. De uiteindelijke transformatie van Jesse is intrigerend, hoewel de film naar het einde toe iets te veel wil met de symboliek.

Al met al een indringende thriller die je moet ervaren in al zijn esthetiek. Wel had ik graag iets meer horror gezien.

3,5 Sterren.

"Nerdcore hip hop is...nerdy hip hop."

Ik heb nooit geweten dat er zoiets bestond als 'nerdcore'. Het blijkt een stroming binnen de hip hop te zijn voor nerds en de daaraan gerelateerde dingen, weer wat nieuws geleerd.

De docu geeft een leuk inzicht over deze stroming waarin de nerds die eraan doen aan het woord komen, maar ook enkele beroemdheden als Prince Paul en 'Weird Al' Yankovic. Met name de gedachtes van Prince Paul (o.a. de producer van De La Soul) kon ik wel waarderen. Op deze wijze kom je als kijker meer over dit fenomeen te weten.

Ik vind het alleen jammer dat het op een gegeven moment repetitief wordt; het is zowat de hele tijd van optreden naar optreden gaan. Uiteraard gaat 'Nerdcore Rising' over de tour van MC Frontalot en zijn band, maar ik had graag meer afwisseling gezien in de vorm van andere artiesten die gevolgd worden. Nu blijft het bij een paar nerds die af en toe hun zegje doen. Overigens kan de muziek er net mee door, alhoewel ik het zelf nooit zal draaien.

Al met al best lachen om eens gezien te hebben als je nog nooit van dit genre hebt gehoord, maar qua documentaire is het weinig vernieuwend.

3,0 Sterren.

Redelijke film, met een verhaal die zich maar niet goed ontwikkelt tijdens film. Verder komt deze film gewoon te gedateerd over, met floppy's enz.

Ik geef 'm 1, 5 sterren.

"They are so wild and aggressive."

Op basis van eerdere berichten op de bekendere horrorsites had ik wellicht iets te hoge verwachtingen voor mezelf geschept.

Vanuit de Filipijnen wordt er een groep zware criminelen naar Zuid-Korea vervoerd. Om het gevaar miniem te houden worden ze getransporteerd via een vrachtschip. En laat nu juist daar een sinistere kracht zich schuilhouden...

Met de uitbraak van de gevangenen gaat de film op zich voortvarend van start. Het geweld en het bloed vliegen je namelijk zowat om de oren. Dit is werkelijk genieten geblazen. Er zitten een aantal gory kills in die je zeker even doen opkijken van verbazing, geweldig!

Het is alleen jammer dat men zich tegen het middenstuk opeens gaat bezighouden met het achtergrondverhaal. Naar mijn inziens leidt het louter af, vooral omdat het niet veel toevoegt aan het geheel. Hetzelfde geldt voor enkele personages die zogenoemd meer ermee te maken lijken te hebben; het merendeel is simpelweg bedoeld als kanonnenvoer. Daarbij miste ik eigenlijk ook een echt hoofdpersonage.

Al met al is 'Project Wolf Hunting' een bloederig actiespektakel te noemen, echter hadden ze het wat mij betreft bij een rechtlijnig verhaaltje mogen houden voor een betere flow.

Dikke 3,0 sterren.

Erg vermakelijke film vol met clichés, maar dat deert niet. Want op de manier waarop dit allemaal wordt gebracht is het toch wel vermakelijk te noemen. Kijkt gewoon lekker weg door de montage en de gevechten die wel aardig in beeld worden gebracht.

Daarnaast natuurlijk ook Heard als eye candy en man wat lijkt die Sean Faris toch veel op een jonge Tom Cruise zeg.

Overigens was ik ook erg gecharmeerd van Hounsou, mooie ingetogen rol.

Dikke 3,5 sterren.

Redelijk vermakelijke comedy vol met cliché, maar dat deert niet echt.

Leuk om de vele cameo's te zien en uiteraard Dushku.

2,5 Sterren.

Gewoon een vermakelijke film om een keer gezien te hebben.
Zitten wat leuke dingen tussen, met name Gerrie vond het grappigst. Alleen wel jammer dat je zo een beetje alles al wel hebt gezien in de trailer. De 'running gag' met die verstandelijk gehandicapte was wel lachen, hetzelfde met een voertuig die vanuit het niets iemand doodrijdt.

Middenstuk was naar mijn mening weer iets te langzaam, alsof ze de film moesten opvullen en dan nog die Arnie erbij...

Al met al toch 3,0 sterren.

"I don't think we're here to get better."

Het meest knappe aan 'The New Mutants' is dat de film na alle uitstel toch in de bios is uitgebracht.

Vijf jonge mutanten zitten tegen hun wil opgesloten in een landhuis dat dienstdoet als een kliniek/school. Gaandeweg tracht een dokter erachter te komen wat hun superkrachten zijn. Het lijkt een interessant gegeven te zijn, maar draait uit op een doelloos verhaal.

Het merendeel van de film zit je te kijken naar ellenlange groepsgesprekken die nauwelijks iets toevoegen. Op deze manier wordt er gepoogd om de personages te voorzien van enige achtergrond, maar het is simpelweg niet boeiend. Het probleem is dat de dialogen enorm ondermaats zijn en de cast zelf lijkt er ook geen zin in te hebben. Dit haalt veel van de spanning weg.

Men gooit er nog wat horrorelementen tegenaan om de boel enigszins op te schudden. Jammer genoeg krijg je veel clichés voorgeschoteld die geen indruk maken. Het resultaat is een rommeltje te noemen. De pay-off voegt niet veel toe; wat matige CGI en nietszeggende actie.

Al met al een karige superheldenfilm die je na afloop gelijk weer bent vergeten. Hier valt echt weinig bijzonders uit te halen.

Kleine 2,0 sterren.

"I have a very particular set of skills."

Met iemand als Taika Waititi aan het roer kan het alle kanten opgaan, maar dit is mij nog best meegevallen.

Zelf ben ik totaal onbekend met de gebeurtenissen rondom Thomas Rongen en het falen van het nationale elftal van Amerikaans-Samoa. Dus qua verloop was alles nieuw voor mij in deze film gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Alhoewel je sommige dingen van tevoren uiteraard wel kan zien aankomen, gezien dit in de basis eigenlijk de zoveelste underdog story is.

Bij het eerste aanzicht van Waititi in een foute vermomming als priester lijkt de flauwe toon jammer genoeg al gezet te worden. Dit is voornamelijk in de eerste helft te merken waarin zowat elk personage als een karikatuur van zichzelf wordt neergezet en daarbovenop nog eens de aangezette meligheid; vrij irritant. Hierin miste ik als kijker zeker de oprechtheid van het gegeven.

Het is dan ook even volhouden, maar in de tweede helft wordt de film zowaar beter. Naarmate je meer te weten komt over de verscheidene achtergronden komt er meer een ritme in. Daarbij is de cast best innemend te noemen. Wel had ik iets meer van de trainingen en de eigenlijke wedstrijd willen zien, maar ik denk niet dat de kunde aanwezig was om dat degelijk in beeld te brengen.

Al met al is 'Next Goal Wins' een aardige comedy voor tussendoor. Overigens komt er na de eindcredits nog een extra scène.

Kleine 3,0 sterren.

Ik vond het een erg sterke film om te zien. Overigens lees ik nu pas dat dit een re-make is van een Franse film.

Het begint misschien ietwat traag, maar Crowe houdt de spanning er goed in en je gaat met hem meeleven met al de pogingen die hij tracht te doen om zijn vrouw te bevrijden.

Overigens word je als kijker ook steeds in twijfel gehouden met de dingen die gaan gebeuren, het zijn misschien kleine dingen. Maar het blijft de film interessant houden.

3,5 Sterren.

Leuke film om te zien. Het verhaal stelt niet al te veel voor, maar Chan maakt dat allemaal goed met z'n stunts en grappen.

En natuurlijk de stad waar ik in woon komt er in voor, dat is helemaal top.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

"You're the world's worst detective."

Het is alweer een paar jaar geleden dat ik Ryan Gosling in een film heb gezien. Dus ik keek hier toch wel naar uit.

Shane Black betreedt hier geen onbekend terrein, gezien hij als schrijver van o.a. de 'Lethal Weapon' reeks bekend is met de zogenoemde buddy film. Zo ook in 'The Nice Guys' waarin twee tegenpolen tegen willens en wetens een verdwijning moeten zien op te lossen. Het is alleen jammer dat men moet teren op een mager script dat weinig vernieuwend is.

De film moet het meer hebben van de chemie tussen Russell Crowe en Gosling. Met name laatstgenoemde komt meerdere malen geweldig uit de hoek als onhandige detective die - ongewild - in de meest penibele en bovenal gestoorde situaties terecht komt. Het zorgt voor fijne humor, ondersteund door cynische dialogen.

Een groot pluspunt is de jaren '70 sfeer die echt voortreffelijk uit de verf komt; van het kleurgebruik tot aan de dik aangezette soundtrack. Daarbij zitten er een aantal goede actiescènes in verwerkt. Desondanks kan Black niet voorkomen dat de film op een gegeven moment de langdradigheid opzoekt en enigszins blijft hangen in flauwheid.

Al met al best een vermakelijke buddy film, maar net iets te veel van het goede.

Dikke 3,0 sterren.

"Het wiel van het leven draait op volle toeren."

Vanochtend in de bios zonder enige verwachtingen gezien bij gebrek aan iets beters en ik werd in positieve zin erg verrast. Ik heb nooit geweten dat er zo een mooi stuk ongerepte natuur was in Nederland.

Er zit een mooie opbouw in de docu door alle facetten van de daarbij behorende seizoensgetijden weer te geven. Hierbij is goed te zien hoe warm, doch koud de natuur kan zijn. De poging om er iets van verhaal in te verwerken, werkt best goed en daardoor ga je als kijker ook echt meeleven met de gebeurtenissen die er plaatsvinden. Tevens zit er een mooie symboliek van leven en dood in door te beginnen met lente en de geboorte van het zwarte veulen, de dood van het veulen in de winter en om weer helemaal opnieuw te beginnen met de lente.

Visueel is het echt genieten geblazen. Er zitten een hoop mooie shots in van het prachtige landschap, verscheidene time-laps momenten, een paar toffe slow motion scènes en ga zo maar door. De kalme score hieronder werkte erg sfeerverhogend.

Al met al een geslaagde natuurdocumentaire afkomstig van Nederlandse bodem, die bovendien nog eens van begin tot eind blijft boeien. Een klein minpuntje vond ik wel de voice-over van Harry Piekema, ik relateer hem nog te veel met AH. Alhoewel het niet erg storend is.

3,5 Sterren.

"This sounds like a fucking gangster movie."

In samenwerking met Kimo Stamboel heeft Timo Tjahjanto een aantal toffe horrorfilms uitgebracht. Met 'Headshot' flirtte hij al met het actiegenre en met deze titel staat hij alleen aan het roer, wat hem niet verkeerd af gaat.

Er wordt een simpel verhaaltje opgezet rondom een huurmoordenaar voor de Triade die het niet over zijn hart kan verkrijgen om een jong meisje te vermoorden. In plaats daarvan doodt hij zijn handlangers, om vervolgens een leger aan huurmoordenaars achter zich aan te krijgen. Het is een welbekend uitgangspunt dat slechts dient als kapstok.

Als je bekend bent met 'Serbuan Maut' en diens opvolger, dan zie je een hoop vertrouwde gezichten voorbij komen. Voorop staat uiteraard - posterboy van Pencak Silat - Iko Uwais, die eveneens de choreografie heeft verzorgd, maar namen als: Joe Taslim, Julie Estelle en Zack Lee mogen er zeker ook zijn. Het is enkel jammer dat de onderlinge verhoudingen tussen de personages enigszins vaag blijft, waardoor op momenten onnodig de vaart uit de film wordt gehaald.

Op het gebied van actie weet Tjahjanto onmiskenbaar de lat hoog te leggen. Als liefhebber kun je louter smullen van de brute scènes die expliciet in beeld worden gebracht. In een bijna moordend tempo krijg je een hoop inventieve en bovenal roekeloze situaties voorgeschoteld, waarbij je je meermaals afvraagt hoe men dit voor elkaar heeft kunnen krijgen. Mede door het dynamische camerawerk en sterk sound design zit je er helemaal in.

Al met al is 'The Night Comes For Us' een heerlijke actiefilm geworden. Laten we hopen dat dit maar een groots succes mag worden, opdat Tjahjanto hier gevolg aan kan geven.

Dikke 3,5 sterren.

"What is in the suitcase?"

Toch niet helemaal wat ik ervan had verwacht.

Russell is door enkele verkeerde keuzes in het leven aan lager wal geraakt. Om toch wat geld te kunnen verdienen, klust hij bij als een chauffeur voor Jaunt (een soort van Uber). Zijn rustige kerstavond slaat volledig om wanneer hij Charlotte oppikt.

De twee lijken het in eerste instantie prima met elkaar te kunnen vinden. Het scheelt dat AJ Bowen en Sophie Dalah een aardige chemie onderling hebben. Tegen het zomerse kerstdecor gaat het er dan ook vrij gemoedelijk aan toe. Wanneer het mysterieuze koffertje zijn intrede maakt, neemt de reis alsmaar rare wendingen aan.

In korte tijd vindt er van alles plaats. Niet alles werkt even goed, maar ik vond het vermakelijk om te zien hoe de personages opeens een andere kant van zichzelf tonen. Op momenten mocht het wel iets spannender aangezet worden, omdat de hele opzet naar iets episch lijkt te leiden. Desalniettemin is het slot zeker verrassend te noemen.

Al met al is 'Night Drive' best oké voor tussendoor. De korte speelduur is mooi meegenomen.

2,5 Sterren.

"I'm bored, I want to go home."

Met zo een sterrencast tot je beschikking zou je toch meer kunnen doen.

Het is een opvallend gegeven dat een afgeleefde rechercheur - die opmerkelijk afgetraind is voor zijn huidige conditie - noodgedwongen samenwerkt met een ex-rechter die er rare praktijken op nahoudt om sekscriminelen te pakken. Zodra de vermoedelijke dader is gepakt, begint het spelletje eigenlijk pas. Dat zou althans de bedoeling moeten zijn, maar in deze opzet valt dat nog vies tegen.

Qua narratief is 'Night Hunter' namelijk all over the place; de ene onzinnige plotwending na de andere. De rommeligheid druipt er vanaf. David Raymond heeft zichtbaar goed gekeken naar genregenoten en uit eenieder het beste gepakt om tot deze warboel te komen. Met deze onzin hou je mij in ieder geval niet voor de gek.

De acteurs lijken er ook weinig zin in te hebben, vooral Stanley Tucci en Nathan Fillion lopen hier erg verdwaald rond. De montage speelt hier waarschijnlijk een grote rol in, omdat alles elkaar kruist en personages lukraak verschijnen om vervolgens weer te verdwijnen. Een echt lekker lopend geheel is dit zeker niet te noemen. Alleen een schmierende Brendan Fletcher voelt zich hier duidelijk in thuis.

Al met al een onsamenhangende thriller waar ik niets mee kan.

Dikke 1,5 sterren.

"If you want to win the lottery, you have to make the money to buy a ticket."

Sterk regiedebuut voor Dan Gilroy.

'Nightcrawler' valt en staat met het indrukwekkende spel van Jake Gyllenhaal. Naar verluidt is de beste man negen kilo afgevallen om zichzelf als een hongerige coyote voor te doen. Iets wat zeker goed is overgekomen. Louis Bloom lijkt op het eerste gezicht namelijk een aimabele jongeman, maar ondertussen is het een psychopaat die langzaamaan ontwaart. Het resulteert zich in een intrigerende karakterstudie, mede omdat hij zijn achtergrond - expres - vaag houdt.

Maar de film snijdt ook een belangrijk punt aan qua kritiek op de sensatiebeluste nieuwsmedia; er is geen plaats voor integriteit en alles moet zo rauw mogelijk in beeld worden gebracht, het liefst tot bloedens toe. Hierbij zet Rene Russo een uitstekende katalysator neer die zo veel mogelijk wrange ongelukken wil uitzenden.

Wat dat betreft is het te merken dat de risico's naargelang de speelduur vordert alsmaar groter worden. Lou gaat letterlijk tot het uiterste, wat voor een hoop benauwende situaties zorgt. De nachtelijke setting i.c.m. de fijne montage draagt alleen maar bij aan de beklijvende sfeer die de kijker in zijn ferme greep houdt.

Al met al een indringende film die je niet zo snel zal vergeten, een echte must-see. Bovendien speelt Gyllenhaal hier waarschijnlijk de rol van zijn leven.

4,0 Sterren.

"You don't fool people, they fool themselves."

Een nieuwe film van Guillermo del Toro is altijd iets om naar uit te kijken. Al moet ik zeggen dat ik hier vrijwel blanco in ben gegaan, omdat ik buiten de namen van een paar acteurs niet veel heb meegekregen.

Ditmaal neemt Del Toro je mee naar de jaren '40. Hier volg je Stanton Carlisle die aan een nieuw leven begint in het circus. Aldaar leert hij de fijne kneepjes van de helderziendheid en wordt alsmaar beter in het misleiden van goedgelovige mensen. Hierbij is het de vraag hoeveel risico Stanton kan nemen voordat het fataal wordt, want zijn gulzigheid lijkt geen grenzen te kennen.

Vanaf het begin zit de sfeer er goed in. Ik waande mij gelijk in het modderige circus waarachter een heus rariteitenkabinet schuilgaat. De tijdsgeest is treffend en de doorleefde decors vormen prachtige metaforen. Het gevoel voor detail is simpelweg onberispelijk; zo een Maltese Falcon aansteker gebruiken is werkelijk schitterend. Door zulke dingen is 'Nightmare Alley' door en door een heerlijke film noir te noemen.

Het is intrigerend om te zien hoe ver iemand wil gaan. Hiervoor worden er over het geheel meerdere zaadjes geplant die zich langzamerhand ontkiemen. Dat er monsters ontbreken is geen gemis, want het ware monster bevindt zich hier in de menselijke natuur. Bradley Cooper vertolkt dit zeer sterk, met als gevolg een onvergetelijke slotscène.

Al met al levert Del Toro weer een geweldige film af. Deze film verdient echt meer publiek.

4,0 Sterren.

"You have to have an unnatural motivation to do this."

Ik heb nog nooit van KNB Effects Group gehoord, maar het blijkt dat deze mannen de praktische effecten voor een hoop bekende horrorfilms hebben verzorgd en zelfs achter een serie als The Walking Dead zitten.

De docu wordt gedegen opgebouwd door de oprichters te introduceren. Als kijker word je door hun jeugd geleid en hoe hun passie zich dermate heeft ontwikkeld dat ze tot het punt zijn gekomen om uiteindelijk een eigen bedrijf op te zetten. Hierbij zijn de archiefbeelden van films als: Creature from the Black Lagoon (1954) en Evil Dead II (1987) van toegevoegde waarde. Maar daar blijft het niet bij, want ook de - legendarische - regisseurs John Carpenter en George A. Romero laten hun licht over de zaak schijnen. Sowieso komen er een hoop vakmensen (o.a. Tom Savini) uit het gebied aan het woord.

Het is interessant om te zien wat er qua effecten allemaal mogelijk is en hoe dit zich in de loop der jaren heeft ontwikkeld. Alleen had ik graag meer achter de schermen willen kijken, want nu blijft het bij een paar make-up effecten die uitgelegd worden. Daarnaast lijkt het geheel iets te veel op een reclamespotje voor KNB Effects Group; alsof zij het beste bedrijf zijn en niemand anders hen kan evenaren. Het had leuk geweest om enkele concurrenten aan bod te laten komen.

Al met al een inzichtvolle documentaire om eens gezien te hebben, maar wel meer voor de liefhebbers van het horrorgenre.

3,0 Sterren.

"You said you wanted to look like John Wick."

Na het zien van 'Jailbreak' ben ik Jean-Paul Ly in de gaten gaan houden en zo ben ik hier beland.

In een verlaten torenflat is een kleine filmploeg nog bezig om wat laatste shots te maken. De spanningen lopen hoog op als ze erachter komen dat de flat de volgende ochtend zal worden opgeblazen. Om het nog erger te maken zijn ze getuige van een moord en moeten ze hun talenten inzetten om de nacht te overleven. De martial arts ervaring van stuntman Donnie komt hierbij goed van pas.

Op deze wijze ontstaat er een aardig kat-en-muisspelletje dat door de hele flat leidt. Qua verhaal moet je er verder niet al te veel van verwachten, ondanks dat de personages voorzien worden van wat achtergrond tijdens de rustmomenten. Er zit - onverwachts - ook nog eens wat leuke humor in verwerkt, waardoor de boel luchtig blijft.

De actie zelf is heerlijk te noemen. Ly heeft in deze scènes eveneens gefungeerd als choreograaf en dat is zeker terug te zien. De actiescènes zijn namelijk lekker hard en het wordt allemaal overzichtelijk in beeld gebracht. Tegen het middenstuk aan zakt de film wel een beetje in, maar het actievolle slot maakt veel goed.

Al met al is 'Nightshooters' een vermakelijke actiefilm die zeker meer kijkers verdient.

3,0 Sterren.

Na Tôkyô Zankoku Keisatsu (2008) en Kyûketsu Shôjo tai Shôjo Furanken (2009) is dit mijn derde film van Yoshihiro Nishimura en ik moet zeggen dat het niveau van voorgaande films helaas nergens wordt gehaald, met name die van Tôkyô Zankoku Keisatsu niet.

Dit komt omdat ik het eerste uur echt slaapverwekkend vond, daar gebeurt gewoon veel te weinig. Het is denk ik wel tekenend dat pas na een uur de titel van de film in beeld verschijnt.

Maar goed, gelukkig begint het dan eindelijk goed en wel met alle ongein van dien.

Alleen vind ik het jammer dat de zombies er niet uitzien als zombies en geen idee wat die geweien op hun voorhoofd deden. De actie had ook wel iets spectaculairder in beeld gebracht mogen worden, maar desondanks blijven er door de bizarre situaties genoeg dingen over om je mee te vermaken. Zeker als het ondersteund wordt met een dikke soundtrack.

Al met al op zich wel een redelijk vermakelijke film, je moet alleen wel even door het slaapverwekkende eerste uur zien te werken en dan staat je echt zoveel ongein te wachten.

Kleine 2,5 sterren.