Opinions

Een bij vlagen vermakelijke B-film. Die Melissa Joan Hart (van Sabrina the Teenage Witch) ziet er overigens niet meer uit.

Verder vrij standaard een aantal mensen bij elkaar in een kamertje en één voor één gaan ze allemaal dood. Ik vond die Coogan overigens wel lachen, jammer dat hij redelijk snel dood ging.

Het eind was wel enigszins verrassend te noemen, alleen jammer dat ze ontsnapte aan haar lot.

2. 0 Sterren.

"The man who seeks revenge should dig two graves."

Ik ben eerlijk gezegd niet zo bekend met het werk van Scott Adkins, ik heb hem alleen echt in actie kunnen zien tijdens The Expendables 2. Maar nu ik Shadow of a Tear heb gezien, zal ik de beste man in de gaten gaan houden.

Het verhaal zelf is nogal clichématig, doch onderhoudend te noemen. Het wordt redelijk op gang gehouden en er zit een leuk gevonden plotwending in. Daarnaast zit er een redelijke variatie aan settings in, wat het geheel enigszins fris houdt.

Het simpele verhaal is natuurlijk als kapstok bedoelt voor de vele vechtscènes die er plaatsvinden gedurende de film en dat zijn er behoorlijk wat. De keur aan gevechten kennen een uitstekende choreografie en sommige daarvan lijken zelfs in één take opgenomen te zijn. Wat een geweldenaar is Adkins toch ook. Ik las op IMDB een bericht van een gebruiker die de film gekscherend omschrijft als een porno zonder vrouwen. Als je het vanuit dat opzicht gaat bekijken, heeft hij in zekere mate gelijk; de dialogen worden tot een minimum beperkt en de gevechten voeren de boventoon.

Al met al een vermakelijke martial arts film om eens gezien te hebben. Deze productie behoort zeker wel tot één van de betere 'direct-to-video' releases.

3,0 Sterren.

"Welcome to Asia. You're gonna love it here."

John Erick Dowdle begin ik als regisseur steeds meer te waarderen. Nu mag hij voor de verandering eens aan de slag in een ander genre als horror, wat hem niet verkeerd afgaat.

Het opmerkelijke aan 'No Escape' is dat Owen Wilson sinds tijden weer te zien is in een serieuze rol; dit keer als vader die met zijn gezin in een niet nader te noemen Aziatisch land een verse start maakt. Het begint allemaal nog vrij gemoedelijk, met de introductie van het gezin en hoe er minieme achtergrondinformatie wordt gegeven.

Gelukkig duurt het niet lang voordat het aangename plaats moet maken voor een ware coup waarin niets en niemand veilig is. Het zorgt voor een snelle pacing met een gevoel van ernst. Het gezin moet namelijk alsmaar van de ene nijpende situatie naar de andere zien te vluchten. Als kijker zit je er redelijk dicht op, vooral omdat Dowdle het niet schuwt om grafisch te werk te gaan. Qua grofheid valt het overigens mee, maar het komt soms wel hard binnen.

Waar je wel rekening mee moet houden is een bepaalde mate van ongeloofwaardigheid en de logica die op momenten ver te zoeken is. Zo zit er bijvoorbeeld een scène tussen waar het gezin op de meest absurdistische wijze van het ene gebouw naar het andere moet springen. Tegen het eind aan moet de film dan ook aan kracht inboeten. Daarbovenop wordt er nog een moralistische boodschap weggemoffeld.

Al met al een spannende en bovenal onderhoudende actiefilm die je wel met een korreltje zout moet nemen om er optimaal van te kunnen genieten.

3,0 Sterren.

"Date him. Date him hard."

'Good Boys' vond ik een ontzettend leuke comedy, dus ik was op zich wel benieuwd naar deze film.

Jennifer Lawrence speelt hier Maddie, een Uber-chauffeur die haar auto heeft verloren. Hierdoor kan ze haar rekeningen niet betalen en dreigt ze haar huis te verliezen. Ze reageert op een advertentie waarin twee overbezorgde ouders vragen om hun introverte zoon uit zijn schulp te helpen. Een ogenschijnlijk makkelijk klusje, maar dat blijkt toch anders uit te pakken.

'No Hard Feelings' is weer zo een ouderwets ranzige comedy waarin genoeg te beleven valt. Er zijn een hoop gestoorde situaties en de grove humor mag er zeker zijn, hoewel het er soms te dik bovenop ligt. Lawrence draagt met gemak de film; zowel de fysieke humor als de gevatte dialogen gaan haar moeiteloos af.

Het verloop gaat voor mijn gevoel wel erg makkelijk, waardoor bepaalde ontwikkelingen te verwaarlozen zijn. Van de wisselwerking tussen de zelfverzekerde Maddie en de onhandige Percy had ik dan ook zeker meer verwacht. Daarbij lijkt het erop dat sommige subplots er nogal lukraak aan zijn toegevoegd, echter worden deze nooit echt afgerond. Voornamelijk in de laatste akte gaat de film alle kanten op.

Al met al een aardige comedy die eigenhandig gered wordt door Lawrence.

3,0 Sterren.

Na Azumi en The Midnight Meat Train - die ik allebei niet al te denderend vond - is dit mijn derde film van Ryûhei Kitamura en gelukkig is er wel enige verbetering te zien, maar het is helaas nog steeds niet al teveel soeps.

Qua verhaal is het zeker zwak te noemen, op de één of andere manier probeert er een soort van diepgang gecreëerd te worden wat helemaal niet uit de verf komt. De plotwending is dan nog wel aardig gedaan gelukkig.

No One Lives moet het dan voornamelijk hebben van de brute kills met voldoende gore, maar ook hier snapte ik een aantal scènes niet echt. Bij de ene scène krijg je wel alles vol in beeld te zien en bij de andere scène lijkt het alsof de smerigheid vooral niet in beeld gebracht mag worden.

Ik heb me overigens wel geërgerd aan het acteerwerk, dat was me op sommige momenten wel erg belabberd zeg; als je weer eens voor de zoveelste keer naar een kansloze dialoog moest kijken. Niks ten nadele van Luke Evans, hij zorgt er tenminste nog voor dat de film het aankijken waard is met zijn coole gedrag. Hierbij mag ik America Olivo niet vergeten te noemen, zij zag er wel erg appetijtelijk uit en komt op een interessante manier aan haar eind.
Voor de WWE fans onder ons, Brodus Clay speelt een klein rolletje als een bad guy.

Al met al een redelijke B-film met wat leuke kills, maar verwacht geen hoogstaand verhaal ook al anticipeert de regisseur hier wel enigszins op.

Kleine 2,5 sterren.

"I'm sorry."

Deze film wou ik eigenlijk al zien sinds de release, maar op de één of andere manier is het er maar niet van gekomen. In een spontane bui heb ik 'm vandaag toch maar opgezet en het heeft mij zeker niet teleurgesteld.

De jonge Brynn woont in een afgelegen landhuis en lijkt een vrij eenzaam bestaan te leiden. Ze zal niet lang alleen blijven, want voor ze het weet staan er aliens voor haar deur en moet ze voor haar leven vechten. Op de achtergrond speelt er nog een intrigerend trauma mee.

Op deze wijze ontstaat er een spannend kat-en-muisspel. De dreiging wordt zorgvuldig opgebouwd en als het eenmaal losgaat, dan gaat het ook goed los. Als kijker zou je het gebrek aan dialoog bijna vergeten, hoewel er wat mij betreft best een scheldwoord of twee vanaf mocht. Daarbij draagt Kaitlyn Dever de film met gemak door louter non-verbaal te communiceren; haar gezichtsuitdrukkingen zijn veelzeggend.

Het is verfrissend te noemen dat het trauma niet wordt voorgekauwd en dat je ook daadwerkelijk op zoek moet naar visuele hints om het gehele plaatje te begrijpen. Het is alleen jammer dat het gebeuren net iets te uitgerekt wordt, want op een gegeven moment snap je het wel. De aliens hadden qua design eveneens origineler gemogen.

Al met al is 'No One Will Save You' een vermakelijke Sci-Fi geworden. Overigens is het slot erg gedurfd, respect.

3,5 Sterren.

Mijn eerste Ittenbach en gezien de berichten hier gelijk ook de beste.

Het verbaasde me dat de film rustig opgebouwd wordt en er soort van de tijd wordt genomen om Jennifer te introduceren door middel van oude filmpjes voordat het goed en wel begint.

Om na plus minus 25 minuten de gore te introduceren en de verscheidene niveaus waar Jennifer doorheen moet om 'puur' te worden. Hierbij wordt zij geleid door een vreemd uitziende man in een soort van sm-achtige pak en een masker met leren tentakels eraan.

De hierop volgende scènes die de vier niveaus moeten voorstellen waar Jennifer doorheen moet zijn vrij bizar te noemen. Met name de scène waarin een man zijn penis helemaal wordt opengeknipt, was erg pijnlijk om naar te kijken.
Daarnaast waren de sm-kelder en een soort van Smeagol-achtig personage memorabel te noemen.

Om tegen het einde aan de actiekant op te gaan en meer van het vage verhaal te ontvouwen. Hieruit blijkt dat het verhaal op zich wel de moeite waard is, wat ik niet echt had verwacht.
Alleen het filosofische geneuzel op het laatst met de lijkschouwers hadden ze weg kunnen laten.

3,0 Sterren.

Erg povere horror.

Vrij standaard weer allemaal, wat jongeren die gestrand zijn en blijkbaar hebben ze allemaal ieder iets te verbergen voor de ander. En daar bovenop dan nog eens de geest van het meisje dat ze allemaal dood wil hebben blijkbaar...
Om de twist niet te vergeten dat de jongen die een meisje van de vriendengroep heeft aangereden blijkbaar daar is geboren, omdat zijn moeder daar werd vastgehouden door zijn vader die het niet kon aanzien dat zijn dochtertje (de geest) dood was en de moeder verkracht heeft om alsnog voor nageslacht te zorgen.

Het klinkt allemaal vrij luguber, maar dat is het echt niet. Het was zelfs vrij saai te noemen, nergens werd het eng en als je dan met een schrikeffect als een hobbelpaard die op iemand afkomt moet komen...
Over het acteerwerk zal ik maar zwijgen.

Kleine 1,0 sterren.

"It's just a number."

Een waardig afscheid van Daniel Craig.

In 'Spectre' zag je al dat James Bond van plan was om een rustig leven te leiden met Madeleine. Lang kan hij helaas niet genieten van zijn pensioen, want voor hij het weet moet hij weer in actie komen. Ditmaal moet hij een gevaarlijk virus zien te stoppen die de hele mensheid bedreigt; what else is new?

Het virus is een excuus om Bond weer allerlei - exotische - locaties te laten bezoeken waarin het vanzelfsprekend helemaal losgaat. Ik moet zeggen dat de actiescènes echt geweldig in beeld worden gebracht. Het is lekker spectaculair en er gebeurt werkelijk van alles, met name het gedeelte in Cuba is het leukst. Dat komt vooral door de aanwezigheid van Ana de Armas, des te jammer dat zij maar zo een klein rolletje heeft.

'No Time to Die' tracht meer in te gaan op de emotionele diepgang van de personages, maar juist dit komt niet goed uit de verf. De zogenoemde trauma's zijn vrijwel nietszeggend en bad guy Lyutsifer Safin is wel erg eendimensionaal. Craig zelf doet het naar behoren, al is duidelijk te zien dat hij er inmiddels ook wel klaar mee is.

Al met al een vermakelijke afronding van de voorgaande films met Craig, maar het drama had beter uitgewerkt kunnen worden. Nu alleen nog afwachten wie de volgende Bond zal worden.

Dikke 3,0 sterren.

"This is the end of everything!"

Vandaag in Imax 3D meegepakt om eens te zien wat Darren Aronofsky van dit epische Bijbelverhaal heeft gemaakt en het is me eerlijk gezegd iets tegengevallen.

Het is een half mislukte re-interpretatie geworden waarin enkele toegevoegde elementen misplaatst voelen. Al is het wel te prijzen dat Aronofsky zijn eigen draai eraan heeft gegeven en zich niet puur richt op het religieuze, hoewel er wel een aantal dingen zijn die kort de ronde doen, zoals: de schepping van de aarde, Adam & Eva enz. De geportretteerde wereld doet me denken aan een soort van steampunk, ondanks dat het - expres - vrij vaag wordt gehouden. Het zou me niet verbazen als dit een soort hedendaags alternatief universum is.

Op zich is de opbouw naar het hele gebeuren met de nodige spanning van tegenstanders prima te noemen. Alleen is het jammer dat Anthony Hopkins' personage zo onzinnig wordt neergezet; zijn obsessie met bessen. Naast de stenen monsters die letterlijk uit de lucht zijn gegrepen. Hierbij kon de CGI beter, daarentegen ziet de zondvloed er gelukkig wel goed uit.

Maar eenmaal aangekomen op de Ark wordt het niveau stukken minder, zelfs deprimerend wil ik zeggen. Dit komt mede door Noach die opeens in een naargeestige rotzak verandert. Daarbij voert het melodrama de boventoon. Het uit zich in gebeurtenissen die te geforceerd zijn, waardoor dit stuk op een gegeven moment erg langdradig wordt.

Al met al kan het er allemaal net mee door, maar een echt spektakel is het niet geworden. Wat ik afgaande op de trailer wel had verwacht. Overigens moet je als gelovige (wat ik zelf ook ben) 'Noah' met een korrel zout nemen, want het is uiteindelijk maar een film die ter vermaak dient. Het bronmateriaal wordt in ieder geval op een redelijk respectvolle manier behandelt.

3,0 Sterren.

"Just a bit excessive, but glorious."

Ilya Naishuller leverde met 'Hardcore Henry' een aardige film af, maar het was voor mijn gevoel niet helemaal geslaagd. Om die reden temperde ik vooraf mijn verwachtingen. Gelukkig blijkt dat achteraf nergens voor nodig te zijn geweest.

De vergelijking met de 'John Wick' franchise is al snel gemaakt. Daarbij heeft Derek Kolstad ook deze film neergepend. Op deze manier krijg je een clichématig verhaaltje voorgeschoteld waar een ogenschijnlijk burgerlijke man het tegen een flinke hoeveelheid Russen moet opnemen.

Bob Odenkirk ken ik voornamelijk als de slinkse advocaat Saul Goodman. Des te verrassend om hem voor de verandering eens als actieheld te zien. Hij brengt de nodige charme met zich mee en zorgt ervoor dat het dunne plot onderhoudend blijft. De bijrollen van Christopher Lloyd en RZA zijn een leuke toevoeging.

Maar waar je uiteraard voor kijkt is natuurlijk de actie. Ik moet zeggen dat dit echt smullen is geblazen. Het gaat er lekker hard aan toe en de scènes gaan - onverwachts - vrij lang door. Hoewel het merendeel over-the-top is, kan ik de rauwheid zeker waarderen; fris en bloederig tegelijkertijd. De heerlijke soundtrack maakt het helemaal af.

Al met al is 'Nobody' een enorm toffe actiefilm geworden. Het vervolg kan wat mij betreft niet snel genoeg komen.

Dikke 3,5 sterren.

"Then recently he sent me this book that he's written. It's violent and it's sad. And he dedicated it to me."

Achter modeontwerper Tom Ford had ik nooit een regisseur gezocht, maar dit blijkt inmiddels zijn tweede speelfilm te zijn.

Aan de basis staat een galeriehoudster die ogenschijnlijk niets te klagen heeft, maar ondertussen kampt met: financiële problemen, een overspelige echtgenoot en van binnen eigenlijk ongelukkig is. Het manuscript dat ze toegestuurd krijgt van haar ex roept oude herinneringen naar boven die ze diep weggestopt dacht te hebben.

Op deze manier wordt er een raamvertelling gecreëerd waarin drie verhalen door elkaar lopen; het heden, het manuscript en de flashbacks naar de relatie tussen Susan en Edward. Ondanks de verschillende verhaallijnen blijft het overzicht knap behouden en zorgt Ford ervoor dat deze slim in elkaar zijn verweven. Als kijker krijg je daarvoor puzzelstukjes aangereikt die langzamerhand in elkaar vallen.

Het resultaat is een koele, berekende vertelling waar liefde, geweld en wraak centraal staan. Het sterke acteerwerk van de gehele cast benadrukt dit nog maar eens, met name Jake Gyllenhaal, Michael Shannon en Aaron Taylor-Johnson laten een diepe indruk achter. Om het geheel te complementeren is 'Nocturnal Animals' voorzien van treffende sfeerbeelden, ondersteund door - opzettelijk - een contrast te schetsen tussen het stedelijke en de woestijn.

Al met al een indringende thriller die je op het eerste gezicht een simpel narratief voorschotelt, maar onderwijl kundig speelt met een diepere emotionele onderlaag op zoek naar de ware betekenis van zwakte.

4,0 Sterren.

"I'm not hijacking this plane. I'm trying to save it!"

Die Liam Neeson toch, dat hij op zijn oude dag nog eens een volleerd actieheld mag worden. Het gaat 'm niet slecht af moet ik zeggen.

'Non-Stop' zit vol met de nodige onlogica en plotgaten, hierbij komt de toevalligheid bij sommige dingen wel erg snel om de hoek kijken. Maar als je daar tussendoor kijkt, hou je een prima film over. De spanning zit er gelijk goed in, omdat het niet lang duurt voor de dreigementen beginnen. Het is letterlijk een race tegen de klok om het volgende slachtoffer te vermijden. Als kijker zijnde ben je dan ook zelf aan het speuren naar de dader en word je steeds op het verkeerde been gezet, wat maar weer eens blijkt uit de conclusie; erg vergezocht allemaal. Het lijkt typisch Amerikaans te zijn.

Het is alleen wel meer thriller dan actie; de spaarzame actiemomenten worden voor het laatst bewaard. Op zich niets mis mee, want Neeson draagt de film prima als norse Air Marshal met zijn no-nonsense aanpak. Daarnaast is de supporting cast met namen als: Julianne Moore, Scoot McNairy en Michelle Dockery dik in orde.

Al met al best vermakelijk om eens gezien te hebben, zolang je maar niet te veel op de fouten let. Ik ben blij dat er na lange tijd eindelijk weer eens een degelijke vliegtuigkapingsfilm uit is.

3,0 Sterren.

"You see, gamers are the new athlethes."

Het gegeven van deze film is best interessant te noemen en zou voor de nodige grappen en grollen moeten zorgen, helaas is het tegendeel waar.

Qua verhaal is het simpel gehouden en voor een kleinschalige comedy als dit zou het prima moeten zijn. Alleen is het jammer dat er een paar onlogische plotontwikkelingen inzitten, alsof het à la minute verzonnen is. Daarnaast zien de beelden van de wedstrijden er nogal inspiratieloos uit, bij een game als Gears of War 3 zou er meer spektakel in moeten zitten. Degene die deze gamebeelden heeft vastgelegd zou zich moeten schamen.

De verscheidene personages kunnen er wel mee door, al liggen bepaalde stereotype aspecten er dik bovenop. De grappen zelf zijn oké, ondanks dat het op momenten geforceerd overkomt. Casper van Dien die zichzelf met het nodige zelfspot portretteert was erg grappig, jammer genoeg zit hij er maar voor een paar scènes in. Verder leek het erop alsof Jason Mewes niet helemaal in zijn element was.

Voor een film die pretendeert op gamers gericht te zijn, zitten er overigens een hoop fouten in. De casual kijker zal dat wellicht niet opvallen, maar ik als gamer zag het wel. Ze waren bijvoorbeeld aan het gamen op een Mac, terwijl een Mac niet voor gamen is bedoelt en zo zitten er nog wel wat fouten in. Een gemiste kans.

Al met al matig en de makers hadden beter hun huiswerk moeten als ze met een film voor gamers komen. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een hoop bloopers, deze zijn opvallend genoeg grappiger dan de hele film bij elkaar.

Kleine 2,0 sterren.

"They're just waiting for the perfect time to shove metal probes up our asses."

Na twee films gemaakt te hebben die in het horrorgenre liggen, probeert Jordan Peele nu meer richting Sci-Fi te gaan. Hoewel er aan dat genre niet strikt wordt vastgehouden.

Daniel Kaluuya en Keke Palmer spelen hier broer en zus die een paardenboerderij runnen. Na het overlijden van hun vader is het moeilijk om het hoofd boven water te houden. Hun geldproblemen lijken echter niet in verhouding te staan met de UFO die ze boven hun ranch spotten. In plaats van zich uit de voeten te maken, proberen ze er een slaatje uit te slaan.

Met deze film laat Peele het racisme en klassenonderscheid achter zich door nu de focus te leggen op de exploitatie van tragedie en het bijkomende mediaspektakel. Dit wordt ook wel geïllustreerd middels het trauma waarmee Jupe, het voormalig kindsterretje, kampt. Het najagen van roem kent namelijk een hoge prijs.

Het in beeld brengen van dit spektakel lijkt op momenten alle kanten uit te gaan qua genre. Echter wordt het geheel fenomenaal gevangen; het camerawerk en sound design is smullen geblazen. Als kijker kun je niets anders doen dan genieten. Het is alleen jammer dat Peele tegen het einde aan zijn hand lijkt te overspelen, waardoor er wat aan kracht wordt ingeboet.

Al met al is 'Nope' net een tikkeltje minder dan de voorgaande twee films van Peele, maar desondanks zeker de moeite waard. Overigens is er voor de liefhebber na de eindcredits nog een kleine easter egg te zien in de vorm van een poster.

3,5 Sterren.

"It's not how important one feels when one dies, but rather how guilty everybody else feels."

Een moeilijke film om te beoordelen, want de mengeling van zowel comedy als drama komt niet helemaal goed uit de verf. Ik vond het zelfs nog teveel aan de vlakte blijven, er had zoveel meer gedaan kunnen worden. De band tussen Norman en zijn vader had beter uitgewerkt kunnen worden en ik heb het gevoel alsof Emily VanCamp's personage er maar een beetje bijhangt.

Desondanks kabbelt de film wel redelijk voort, ondersteund door een mooie score van Andrew Bird die de film naar een hoger plan tilt.

Al met al is de film toch niet helemaal geslaagd in zijn opzet, gelukkig wordt dit goedgemaakt door het sterke spel van Dan Byrd en de mooie score.

Kleine 3,0 sterren.

Mwah, had er toch meer van verwacht. Nu was het best een langdradige film zonder veel spanning erin. Op enkele sterke scènes na dan, zoals op het laatst in het bos en als de vrouw zichzelf in de fik steekt.

Kleine 2,5 sterren.

"Remember for whom you shed your last teardrop."

Met 'The Witch' liet Robert Eggers al zien een fijn gevoel voor detail en authenticiteit te hebben. Met een aanzienlijk hoger budget probeert hij nu een iets toegankelijke film te maken.

Ditmaal kiest hij ervoor om een Vikingepos te maken rondom de Scandinavische legende van Amleth. In deze vorm zie je hoe de jonge prins getuige is op de moord van zijn vader en vervolgens zint op wraak. Hiervoor bewandelt hij een pad gevuld met de nodige waanzin.

Voor een dergelijk rechtlijnig verhaal worden er toch veel omzwervingen gemaakt. Weliswaar is het interessant om de Noorse mythologie te zien en alles wat daarmee gepaard gaat, maar dit maakt de film naar mijn mening iets te langdradig. Bijkans lijkt men te vergeten dat er nog wraak moet worden genomen...

Over het geheel genomen zit de sfeer er wel gelijk goed in; lekker rauw en zowat compromisloos. Eggers brengt dit zonder enige opsmuk in beeld. Dit levert een aantal brute momenten op waarin er vol inzet wordt op het aloude oerinstinct. Als kijker word je er helemaal in ondergedompeld. Het zorgt in ieder geval voor een enerverende ervaring.

Al met al is 'The Northman' een intrigerend epos te noemen, maar houd er zeker rekening mee dat je enige affiniteit met Eggers' eerdere werk moet hebben om deze film te kunnen appreciëren. Desalniettemin is het fijn om eens totaal iets anders te zien.

Dikke 3,0 sterren.

Ik vond dus echt niks aan deze film, te saai voor een comedy gewoon. Ik kon er niet om lachen en er waren geen geslaagde scènes voor mij, gewoon één totaal mislukte comedy of parodie op tiener comedy's.

Ik geef 'm 1 ster.

"Is anybody else working late tonight?"

Het zal vast een grote omschakeling zijn geweest voor regisseur Joe Johnston om aan dit kleinschalige project te werken, terwijl hij drie jaar geleden nog aan Captain America: The First Avenger (2011) heeft gewerkt. Niet dat het veel verschil uitmaakt, aangezien het beide matige films zijn.

Enfin, als kijker word je al gauw in de film gegooid; de personages worden vluchtig geïntroduceerd en er wordt nauwelijks de tijd genomen om iets van een verhaallijn uit te zetten. Wat op zich redelijk werkt, omdat de vaart er goed in zit, omringt door een vleugje mysterie. Hierbij is er sprake van een aardige spanningsopbouw.

Alleen jammer dat het in de tweede helft wel erg snel begint af te zwakken. De acties van de hoofdpersoon en moordenaar raken kant noch wal, wat voor een lichte irritatie zorgt. Daarnaast komen de welbekende clichés naar boven drijven inclusief onlogica omtrent bepaalde motieven. Wat dat betreft past het open einde er perfect bij.

Al met al matig te noemen. Best zonde, want het begint nog zo aardig. Tevens duurt het eigenlijk veel te kort met een speelduur van maar 71 minuten. Hier had gerust een normaal eind aan vastgeplakt mogen worden.

2,0 Sterren.

Tja, op zich wel een redelijke film met een innovatief concept. Alleen vind ik het niet al te goed uit de verf komen.

Het acteerwerk voelt wat te geforceerd aan en tja voor een comedy heb ik niet echt veel gelachen, had veel te maken met een glimlach op m'n gezicht.

Na een tijdje heb ik het wel gezien en gaat het inderdaad vervelen net zoals aphexfreak zegt.

Nipt 3, 0 sterren vanwege het innovatieve concept.

"You were one bleak motherfucker my friend."

Dit leek me weer eens een geweldige actiefilm met Pierce Brosnan in de hoofdrol, maar het heeft helaas anders uitgepakt. Overigens opvallend om twee Bond-oudgedienden in één film te zien spelen.

Met het bronmateriaal ben ik niet bekend, maar ik neem aan dat het boek stukken beter is. Daarvoor valt de uitwerking van deze boekverfilming regelrecht in het water. Het resulteert zich in een clichématig verhaaltje dat vol zit met: onlogica, vage motieven en onzinnige plotwendingen. De slordige montage helpt hier zeker niet bij.

De spanning is dan ook ver te zoeken, omdat het geheel nergens interessant wil worden. Het is dat Brosnan de film weet te dragen, waardoor het nog enigszins te pruimen is. Daarnaast zijn de actiescènes in orde, hoewel het over het algemeen niet meer zijn dan generieke shoot-outs en achtervolgingen. Desondanks zitten er wel wat toffe, harde momenten tussen. Tevens blijft Olga Kurylenko een leuke verschijning om te zien.

Al met al is 'The November Man' vooral teleurstellend, met een gegeven dat al gauw de langdradige kant opgaat. Ik hoop dat het vervolg beter zal zijn.

Dikke 2,0 sterren.

"The more you look, the less you see."

Vanochtend in de bios meegepakt en het is iets minder spectaculair zoals het in de trailer wordt afgeschilderd, maar het kijkt best aardig weg moet ik zeggen. Hierbij moet je wel rekening houden met de keyline van deze film en dat is:"The closer you think you are, the less you'll actually see." Dit wordt in de film erg ruim genomen en er wordt hier met de kijker min of meer ook een loopje mee genomen als je eenmaal tegen het einde bent aangekomen.

Als kijker wordt je namelijk regelmatig met een kluitje in het riet gestuurd. De film zit dan ook vol met de nodige plotgaten en onlogica, maar als je buiten dat kijkt hou je een vermakelijke film over met het nodige spektakel, actie en (loze) plottwisten.

De sterrencast is ook prima gekozen, zo zijn er de veteranen Michael Caine en Morgan Freeman die de veelal jonge cast van de nodige tegengas voorzien. Erg leuk om Jesse Eisenberg voor de verandering weer eens in een mainstream film zien mee te spelen i.p.v. weer een indie film. Van Woody Harrelson kon ik ook genieten. Isla Fisher dient hierbij min of meer als eye candy. Alleen jammer dat Dave Franco er een beetje voor niks bijloopt lijkt het wel, hij heeft wel een toffe vechtscène met Ruffalo.

Aan de andere zijde was ik erg gecharmeerd van Mélanie 'Shosanna' Laurent en Mark Ruffalo, de twee delen een aardige chemie en laatstgenoemde komt wel erg veel in hachelijk situaties terecht. Maar dat wordt tegen het einde aan wel uitgelegd, wat een letterlijke façade.

Al met al best een genietbare film, gewoon niet teveel nadenken en je krijgt prima vermaak voorgeschoteld. De film is er ook vlot en onderhoudend genoeg voor.

3,5 Sterren.

"It’s good to be positive despite making zero progress in a year."

Het eerste deel was ondanks alle onzinnigheid best vermakelijk, maar een vervolg is eigenlijk overbodig.

'Now You See Me 2' schotelt je als kijker een - banale - heist film voor waarin The Four Horsemen al hun kunde moeten aanwenden om een computerchip te stelen. Op zich een aardige opzet, ware het niet dat dit vervolg een vergezocht plot heeft dat aan elkaar hangt van onlogica en onwaarschijnlijkheden.

Wat volgt is een hoop gebakken lucht waar de dubbele bodems alsmaar om de hoek komen kijken; de verrassing is er simpelweg van af. Hierdoor is het grootste gedeelte van de film enigszins langdradig te noemen, met name als men voor de zoveelste keer een plotwending of truc moet uitleggen. Om het vooral maar niet te hebben over de bespottelijke dubbelrol van Woody Harrelson.

De magie mag dan weg zijn, maar de grootse goocheltrucs zorgen wel voor het nodige vermaak. Jon M. Chu weet deze scènes namelijk met veel spektakel in beeld te brengen. Helaas overspeelt hij zijn hand tegen het einde, waardoor het geheel ontaardt in een stuurloos en bovenal ongeloofwaardig vehikel.

Al met al een redelijk vervolg, maar de koek is wat mij betreft nu wel op. Jammer genoeg is deel drie al aangekondigd.

Kleine 2,5 sterren.

"What did you see?"

Het eerste deel vroeg nou niet echt om een vervolg, maar de melkkoe die The Conjuring Universe heet, moet uiteraard tot de laatste druppel worden uitgemolken.

Valak blijkt ditmaal bezit te hebben genomen van Maurice. De beste man werkt nu als conciërge voor een Franse kostschool. Hierop moet zuster Irene - met tegenzin - weer in actie komen en neemt hiervoor een non in opleiding mee.

Er wordt om de zoveel tijd geschakeld tussen de reis van de nonnen en het gebeuren met Maurice. Dit loopt niet al te lekker moet ik zeggen; alsof er lukraak wat losse scènes aan elkaar zijn geplakt. Qua pacing is het dan ook ontzettend wisselvallig te noemen. Hetzelfde geldt eveneens voor het acteerwerk.

Over het geheel ziet 'The Nun II' er wel verzorgd uit, vooral de belichting is op momenten uitstekend. En zo een scène met de wapperende magazines heb ik niet eerder gezien. Des te jammer dat Michael Chaves voor de rest weinig bijzonders meer weet te brengen. Het zijn voornamelijk de standaard jump scares, hoewel sommige kills wel vermakelijk zijn.

Al met al een redelijk vervolg, maar voor de liefhebber is hier niets nieuws onder de zon te vinden. Overigens volgt er tijdens de eindcredits nog een extra scène.

2,5 Sterren.

"I saw a nun."

Met uitzondering van 'Annabelle' vind ik de films uit het 'Conjuring' universum zeker de moeite waard. Dus deze titel leek me wel interessant, vooral met een verhaal afkomstig van James Wan.

'The Nun' is de derde spin-off uit de reeks en bevindt zich chronologisch gezien als eerste in de tijdlijn. Gesitueerd in het Roemenië van 1952 volg je priester Burke en zuster Irene (een non in opleiding) die de mysterieuze zelfmoord van een non trachten te onderzoeken. Met als achtergrond een spookachtig kasteel dat dienstdoet als klooster lijkt het onheil gelijk goed te beginnen.

Jammer genoeg hapert het geheel vrij gauw; het narratief heeft weinig om op voort te borduren en er worden wat subplotjes bijgehaald waar niets meer mee gedaan wordt. Het is een goedkoop excuus om de twee personages alsmaar van elkaar te scheiden, terwijl ze voor de zoveelste keer zorgelijk ronddwalen in de nachtelijke uren op zoek naar schimmen. Demián Bichir weet hier geen indruk te maken, des te verrassender dat Taissa Farmiga beter in haar rol zit.

Mede door de locatie en de onheilspellende score is de film sfeervol genoeg, echter wordt er nauwelijks de moeite genomen om de spanning op te bouwen. Hierdoor is het merendeel een aaneenschakeling van clichés die je simpelweg te vaak hebt gezien. De bedoelde dreiging die Valak moet uitstralen wordt daardoor verminderd. Op een paar aardige jump scares na is er dan ook weinig spannends aan.

Al met al een redelijk rommelige spin-off die Valak geen eer aan doet.

Kleine 2,5 sterren.

"I look like a slut, but don't be fooled."

Op zich snap ik de dik aangezette toon om dit als een parodie op het genre over te laten komen, maar helaas komt het niet uit de verf.

Het flinterdunne verhaallijntje past wat dat betreft perfect bij 'Nurse 3-D' en Paz de la Huerta zet haar personage op een - intentioneel?! - beroerde wijze neer. Dit gaat gepaard met een hoop seksuele innuendo's en naaktheid. Persoonlijk vind ik dat ze op een transseksueel lijkt, dus daar haalde ik mijn genoegen niet uit.

Jammer genoeg wordt het op een gegeven moment te veel van hetzelfde en heb je het als kijker wel gehad met al die onzin. De film schijnt maar niet los te komen, daarbij is de spanning ver te zoeken. Weliswaar kent het een aardig eind met wat leuke CGI gore, echter is het niet genoeg om het geheel te redden.

Al met al vrij mislukt te noemen. Best zonde, want met dit gegeven kan zo veel meer gedaan worden.

1,5 Sterren.