Opinions

Een heel stuk beter dan het vorige deel, maar het weet mij niet helemaal te overtuigen.

Het donkere en onheilspellende sfeertje is wel goed neergezet, er kan op elk moment wel iets gebeuren. Dit is vooral te zien in de eerste paar scènes als Harry moet ontsnappen en de meetings tussen Voldemort en zijn onderdanen.

Ook leuk om te zien dat er weer wat mensen doodgaan, mooiste dood vond ik die van Dobby.

Kom maar op met die laatste film.

3,5 Sterren.

Eindelijk verlost van Harry en een mooie afsluiter.
Lekker veel actie en net zoals de voorgaande drie films lekker duister en om natuurlijk Alan Rickman niet te vergeten als Snape.

Het einde hadden ze alleen weg kunnen laten, een vriend van me zei al gekscherend:"Het leek net twee minuten later." Dan hadden ze beter andere (oudere) acteurs kunnen inhuren daarvoor.

Dikke 4,0 sterren.

Toch wel iets beter dan deel drie en hè, hè er gaat eindelijk iemand dood.
Ik ben blij dat de sfeer hier eindelijk donker is en we komen weer wat meer dingen te weten. Zoals dat die pa van Malfidus Voldemort helpt enz. en natuurlijk weer een confrontatie met Voldemort.

3, 5 Sterren van mij.

Zo vandaag dan maar eens in de bios gezien, nadat ik alle delen - voor het eerst - heb gezien van de week.

En ik moet zeggen dat het best wel een saaie film was, ik viel soms bijna in slaap. En dat hele liefdesverhaaltje neemt teveel tijd in beslag en is ook helemaal niet interessant of zo.

De actie had echt veel beter gekund, er waren nu maar een paar momenten dat het redelijk los ging.

Wat wel goed was, is de duistere sfeer. Heerlijk om te zien.

Ik had alleen wel wat meer flashbacks gezien van die Voldemort.

EDIT: Trouwens wel leuk om te zien dat zowat iedereen zijn of haar rol nog speelt. Zoals die Neville, Fred en George enz.

3, 0 Sterren van mij

Tot nu toe de beste Potter film die ik heb gezien, eindelijk lekker duister.
Het verhaal vind ik dit keer wat beter en die nieuwe lerares speelt haar rol te goed, echt irritant vond ik haar zeg.
En weer een confrontatie tussen Potter en Voldemort die echt heerlijk was om te zien.

4, 0 Sterren van mij.

Ik heb Harry Potter altijd al als iets voor kinderen beschouwd, maar ben door wat mensen toch overgehaald om de films maar eens te gaan kijken. Aan de boeken ga ik geen tijd verspillen, want ik ben niet zo een lezer.

De film kwam op zich wel aardig op gang en het wordt gekenmerkt door een passende sfeer. Alleen gaandeweg begon ik me een beetje te irriteren aan al die spreuken, bijnamen, personages enz.

Uiteindelijk heb ik me toch door deze film heen kunnen worstelen en eindstand: echt bijzonder vond ik het nou ook weer niet, maar echt slecht was het ook niet te noemen.

Eens kijken of ik door de andere delen kan komen, want op de één of andere manier ben ik enigszins toch wel benieuwd wat er met Harry gaat gebeuren en wie er allemaal dood gaan enz.

3, 0 Sterren van mij.

Beetje standaard filmpje die wel redelijk is. Het verhaal gaat natuurlijk nergens over, maar de kills zijn echt goed in beeld gebracht. Het bloed spat er aan alle kanten van af. Alleen ietwat jammer dat het abrupt eindigt.

Wat het comedy aspect betreft was het wel redelijk, ik heb op zich wel kunnen lachen om die twee bimbo's en die Chinese gast.

2,0 Sterren.

Redelijk vervolg, alleen jammer dat het op het eind pas redelijk los ging.
In het begin moest de film het meer van de humor hebben, zoals die koekjes gast en later kwam dan gelukkig wel wat flinke gore erin met toch een grappige scène (als die ene gast het meisje van achteren pakt en zijn hoofd er dan wordt afgehakt ).

Overigens wel leuk de verwijzingen naar Halloween en The Rise of Leslie Vernon.

2,0 Sterren.

Ik ben nooit een fan geweest van de Hatchet reeks, maar uit interesse toch het derde deel meegepakt en echt boeiend vond ik 'm helaas niet. Ik had gehoopt dat een nieuwe regisseur wat reuring zou brengen.

De gore ziet er op zich wel aardig uit, maar de stukken daartussenin met lange dialogen die nergens naartoe gaan zijn te verwaarlozen. Het toppunt is denk ik wel als ze in het bos zijn en al hun wapens afvuren, een hoop loze schietactie wat ik sowieso niet in een horror vind passen.

Al met al een slechte afsluiter van de Hatchet trilogie, die ik overall gezien niet al te bijzonder heb gevonden. Dan kijk ik liever nog een keer naar de Feast trilogie van John Gulager waar comedy en horror veel beter zijn uitgewerkt.

Kleine 2,0 sterren.

"Why are you filming this?"

Met zo een gegeven is het vanzelfsprekend dat het een hoop stof doet opwaaien, helaas komt het niet helemaal uit de verf.

Op zich begint het nog best aardig door letterlijk met de deur in huis te vallen. De opeenvolging van - zieke - gebeurtenissen hakt er dan ook goed in. Dit komt door de realistische aanpak waarmee het gebeuren gebracht wordt; veel long takes waarin geen ruimte gelaten wordt voor genade. Het resulteert zich in shock value uitentreuren. Als kijker gaat dit je zeker niet in de koude kleren zitten.

Jammer genoeg verpesten enkele details de film, zoals het amateuristisch vastbinden van de slachtoffers. Daarnaast lijkt het erop alsof er iets te veel geïmproviseerd is. Hierdoor bestaan de dialogen zowat alleen uit scheldwoorden en lopen de daders er op momenten ietwat verloren bij. Wat dat betreft komen sommige handelingen vrij lachwekkend over.

Al met al redelijk. Als het sterke begin werd doorgetrokken over het geheel zou 'Hate Crime' in zijn opzet geslaagd zijn, maar in de tweede helft vallen de tekortkomingen al gauw op.

2,5 Sterren.

"Division is how they win. Unity is how they crumble."

De realiteit heeft de fictie ingehaald...

De opening waarin de jonge Starr tezamen met haar broertjes van hun vader het gesprek krijgt over hoe te handelen wanneer je als Afro-Amerikaan in aanraking komt met de politie is eigenlijk al een voorbode van wat gaat komen. Haar jeugdvriend wordt tijdens een zogenaamde routinecontrole namelijk door een blanke agent voor haar ogen doodgeschoten. Dit plaatst Starr in een tweespalt die de nodige gevolgen hebben.

Je maakt van dichtbij mee hoe Starr in een innerlijke strijd verwikkeld raakt. Enerzijds is er de wereld op de privéschool die voornamelijk bevolkt wordt door blanke studenten en anderzijds het onrecht in de zwarte gemeenschap. Het laat je nadenken over de schrijnende ongelijkheid en hoe racisme nog steeds een belangrijk onderwerp is.

Amandla Stenberg weet de film uitstekend te dragen, waardoor je als kijker elke emotie meekrijgt. Hierdoor kijk je ook makkelijker door enkele oneffenheden heen, omdat bepaalde dingen nogal gepolijst overkomen; ik mis een beetje de rauwheid in het geheel. Desondanks staat de boodschap als een paal boven water. En dat is iets wat relevant blijft.

Al met al is 'The Hate U Give' een gedegen drama dat in de huidige maatschappij actueel blijft.

3,5 Sterren.

"One of them fellas is not what he says he is."

Gelukkig heeft Pathé besloten om vanaf vandaag voorpremières te vertonen, waardoor het nieuwe jaar prima ingeluid kan worden.

'The Hateful Eight' is een typische Quentin Tarantino flick; als kijker krijg je wederom te maken met een bont gezelschap van kleurrijke personages die op de één of andere manier met elkaar verbonden zijn. Langzaamaan kom je erachter hoe de verhoudingen liggen en ben je zelf ook bezig om de puzzel op te lossen, aangezien eenieder wel iets op zijn kerfstok heeft.

Jammer genoeg is het wel erg lang wachten voordat er iets significants gebeurt. Met name in de eerste helft valt de trage pacing op. Ik snap dat Tarantino de verscheidene personages moet introduceren, maar het verhaal is gewoonweg te mager om een kleine drie uur op te teren en de dialogen zijn niet zo scherp als je gewend bent. Hierdoor is het lang aanpoten met de gang van zaken, bovendien lijkt het geheel meermaals in een klucht te willen vervallen.

De film wordt gered door de solide cast die het naar behoren doet, met Samuel L. Jackson en Jennifer Jason Leigh voorop. Daarbovenop zet de heerlijke score van Ennio Morricone de juiste toon. Tegen het einde aan is er weliswaar enige verbetering zichtbaar, maar hier zijn enkel en alleen de - bloederige - handelskenmerken van Tarantino te zien. De plotwendingen zijn namelijk te miniem om je aangenaam te kunnen verrassen.

Al met al best een vermakelijke western, maar duidelijk één die te lang doorgaat om daadwerkelijk te intrigeren. Wat dat betreft had er nog flink geschaafd kunnen worden aan het script.

3,0 Sterren.

"We just moved in."

Eigenlijk is 'Haunt' met alle clichés van dien weinig vernieuwend te noemen binnen het gegeven van een spookhuis. Naast het feit dat men wel erg veel naar een James Wan heeft gekeken. Desondanks wordt er zo wel iets aardigs neergezet, mede dankzij de onderlinge chemie tussen Harrison Gilbertson en Liana Liberato.

Alleen is het jammer dat de film over het geheel gezien te tam blijft. De geringe schrikmomenten werken dan ook niet echt. Wel wordt er een prima sfeertje gecreëerd, met als gevolg een aantal mooie scènes in de sneeuw en binnenshuis.

Al met al redelijk, maar verwacht geen horror die je van je sokken zal blazen. Gelukkig is de speelduur niet zo lang.

Kleine 2,5 sterren.

"Do you want to see my face?"

Als ik in een oogopslag de vorige films van Scott Beck en Bryan Woods zie, lijkt het niet veel soeps, maar dit is een leuke meevaller. En ik lees net dat ze ook hebben meegeschreven aan het sterke 'A Quiet Place'.

Een groepje jongeren dat in een spookhuis moet zien te overleven is niets nieuws onder de zon. Soortgelijke opzetjes zijn al eerder getoond in bijvoorbeeld een 'The Houses October Built' en 'Escape Room'. Er wordt nog wel gepoogd om een dramatisch randje aan het geheel mee te geven door iets meer in te gaan op de geschiedenis van Harper, maar veel moet je hier niet van verwachten.

Bij aankomst van het spookhuis zit de sfeer er gelijk goed in. In eerste instantie lijk je net zoals de jongeren terecht te zijn gekomen in een clichématig gebeuren, maar nietszeggende dingen als een plastic skelet uit de muur maken al gauw plaats voor een hoop narigheid. Op deze wijze wordt er een aardig kat-en-muisspel gecreëerd tussen de gemaskerde bad guys en de jongeren.

Het verloop is weliswaar vrij standaard en op momenten nogal vergezocht, maar je blijft je toch afvragen waar het naartoe gaat. Daarvoor doet de cast het naar behoren, met name Katie Stevens steekt erboven uit; haar spel zorgt er zelfs voor dat ik zowaar ging meeleven met het drama van haar personage. De bloederige kills worden bovendien nog eens prima in beeld gebracht.

Al met al is 'Haunt' een onderhoudende horror die eigenlijk niets bijzonders doet, maar vermakelijk is het zeker. Wat mij betreft komt hier een vervolg op.

3,0 Sterren.

"Tic tac toe in yo' face!"

Tegen beter weten in gekeken, omdat ik toch niks te doen had. Maar dit is wel erg pover zeg. Een hoop mislukte en platte plas-, poep- en seksgrappen bij elkaar die nergens, maar dan ook nergens grappig worden. Teveel geforceerde humor wat kant noch walk raakt.

Het verhaaltje neemt o.a. films als: Paranormal Activity, The Devil Inside en The Excorcist op de hak. Daar zou genoeg mee te doen moeten zijn zou je denken, maar deze film bewijst het pijnlijke tegendeel. Ik moet zeggen dat het wel een redelijk begin kent, maar de film wordt te repetitief en sommige irritante personages helpen hier niet bij. Met name tegen het einde aan wordt het wel erg bont gemaakt met de introductie van Cedric the Entertainer als de priester.

Al met al een zeer pijnlijke parodie die niet de moeite waard is, bespaar je de moeite en sla deze film over. Niet te geloven dat hier een vervolg op komt.

Kleine 1,0 sterren.

"I'm gonna light a vanilla candle and it's gonna be a game-changer."

De versie met Eddie Murphy heb ik niet gezien, maar dat lijkt mij voor deze reboot niet van belang.

Hier volg je de alleenstaande moeder Gabbie die samen met haar zoon intrekt in een vervallen herenhuis. Ze hopen na wat ongeluk een frisse start te maken, maar dan komen ze nog flink bedrogen uit. Het herenhuis blijkt namelijk bezeten te zijn door geesten. Hierop wordt er een zogenoemde dream team ingeschakeld.

De film is duidelijk gericht op het hele gezin, waardoor het niet al te eng wordt. Wel wordt er ingegaan op onderwerpen omtrent verdriet en rouw. Dit ligt er soms iets te dik bovenop, maar wordt nergens al te vervelend. Wat dat betreft had er meer gedaan kunnen worden met het personage van LaKeith Stanfield.

'Haunted Mansion' moet het meer hebben van het bonte gezelschap dat voor voldoende humor zorgt in een vrij simpele plot. Dan blijft het toch jammer dat de scares niet helemaal werken, vooral omdat de CGI erg opzichtig is. Dit haalt heel veel van de spanning weg. Over het geheel genomen blijft de sfeer er gelukkig wel aardig in.

Al met al een redelijke horror voor het hele gezin.

Kleine 2,5 sterren.

"How long have you been awake?"

Sinds ik met Cube (1997) kennis heb gemaakt met regisseur Vincenzo Natali, kijk ik altijd uit naar zijn films. Hij treedt altijd buiten de gebaande paden met zijn projecten en dat is met Haunter niet anders.

Qua verhaal heeft het wat weg van een Groundhog Day (1993), alleen dan met een twist. De eerste helft is lekker mysterieus gehouden en als kijker word je gelijk in het diepe gegooid met Lisa (aardige rol van Abigail Breslin). De sfeer zit er wat dat betreft goed in, met de intrede van Stephen McHattie wordt het nog interessanter.

Jammer genoeg vind ik de uiteindelijke clou dat de geest van de moordenaar andere lichamen overneemt, niet interessant te noemen. Tevens ontbreekt het de film aan de nodige schrikmomenten om de spanning echt goed op te drijven.

Al met al best vermakelijk om eens gezien te hebben. Helaas wordt de film gepresenteerd als thriller, waardoor de angel eruit is gehaald.

3,0 Sterren.

Vanochtend in de bios meegepakt en deze film is echt lachwekkend slecht te noemen. Ik betrapte mezelf erop dat ik om de horrorgedeeltes - die totaal niet eng zijn - meer aan het lachen was, dan dat ik ervan schrok. Overigens snap ik niet waarom deze film een deel twee meekrijgt, want dit verhaal staat helemaal los van het eerste deel.

Qua verhaal is het niet boeiend en wat betreft horror is het net zoals in het eerste deel wederom erg voorspelbaar en vol met cliché. De geesten zien er alles behalve eng uit, om het over Mr. Gordy maar niet te hebben...
Tegen het einde aan wordt het gelukkig wel iets beter, maar dat redt de film niet. De scène waarin Katee Sackhoff's personage aan draden hangt zag er wel erg nice uit.

Al met al erg slecht, deze film is echt een verspilling van je tijd. Ik hoopte na het matige eerste deel verrast te worden met een aardige horror, maar ik kwam helaas van een koude kermis thuis.

Kleine 1,5 Sterren.

Niet al te bijzondere geestenhorror.

Op zich wordt er wel een leuke draai aan gegeven door een stukje drama eraan toe te voegen met de zoon die aan kanker lijdt. En later de vader die in zijn oude gewoontes vervalt en weer gaat gokken en naar de alcohol grijpt. Al zag die scène er echt lachwekkend uit, hoe hij al die lampen probeert uit te doen.

Qua drama is het dus niet je van het, maar wat betreft het horror gedeelte is het ook niet al te best. De schrikmomenten zie je echt ver van tevoren aankomen en zijn erg voorspelbaar te noemen. Zelf heb ik de 'Unrated' versie gezien, maar ook daar is niks engs in te bespeuren helaas.

Al met al een zeer matige horror die niet de moeite waard is en nergens eng wordt.

Krappe 2,0 sterren.

"Is the Tooth Fairy scary?"

Ik had een soort van enge versie van de Tandenfee verwacht, maar dit bleek uiteindelijk toch wat anders te zijn.

Op zich begint het nog best aardig moet ik zeggen; lekker mysterieus en een gedegen spanningsopbouw. Al ontkom je er als kijker niet aan dat je iets dergelijks elders hebt gezien in een betere uitvoering. Zo heeft 'Fairytale' te kampen met enkele pacing issues.

Wat dat betreft komen de scares niet helemaal aan, omdat ze simpelweg te snel afgekapt worden. Naast het feit dat de CGI flink achterblijft, wat de film niet ten goede komt. Echt eng wordt het dan ook nergens, ondanks dat er een fijn sfeertje is gecreëerd. Daarentegen kon ik de plotwending wel waarderen, al is het meer een geval van mosterd na de maaltijd.

Al met al een matige horror en dat is jammer te noemen, want hier had meer in kunnen zitten.

2,0 Sterren.

Een vermakelijke film met de nodige brute kills.

Het begint met de twee vriendinnen: Alex en Marie die op weg zijn naar het ouderlijk huis van Alex om daar te studeren voor hun tentamens en ondertussen zien we één of andere vage mannetje bevredigd zien worden in een busje door wat later blijkt een afgehakt hoofd.
Eenmaal aangekomen in het ouderlijk huis is het al avond en tijd om naar bed te gaan, maar alvorens iedereen al goed en wel in slaap is gevallen belt er iemand aan en dan begint de achtbaanrit die we Haute Tension noemen.
Met erg leuke kills als: de onthoofding van vader, moeders die Marie om hulp vraagt, hakbijl in de tankbediende en de kettingzaag op het eind.
Wat me alleen belet om deze film 4, 0 sterren te geven is de plot twist. Toen ik zag dat Marie en de moordenaar één persoon waren had ik echt zoiets van: Hou maar op.

Desondanks 3, 5 sterren.

Op zich wel een interessante film, alleen jammer dat het in het begin allemaal zo donker is. Je kunt echt nauwelijks zien wat er gebeurt, gemist kans naar mijn mening.
De (claustrofobische) sfeer is op zich wel goed neergezet en met de introductie van de vrouw werd het interessant, waardoor je er uiteindelijk achterkomt dat ze blijkbaar een stel zijn en er iets is voorgevallen in hun woning.

3,0 Sterren voor nu, kan wellicht hoger worden na een herziening.

Op zich wel een redelijk filmpje, alleen iets teveel sterren naar mijn mening waardoor het min of meer van het verhaal afleid.

Leukste rol vond ik toch die van Goodwin ondanks dat zij de onbekendste is.

Er zitten wel wat herkenbare dingen in, alleen iets teveel situaties. Bijvoorbeeld dat hele gedoe met Barrymore had gewoon weggelaten kunnen worden. Dat was maar zo miniem. Het leid uiteindelijk wel ergens naar toe, maar alsnog.

Plus de film had ook wel wat ingekort kunnen worden.

Nipt 3,0 sterren.

"There's definitely something strange going on here."

De naam Elle Callahan doet bij mij geen belletje rinkelen, maar een kijkje op haar IMDb pagina toont dat ze audiovisueel werk heeft verricht voor enkele grote titels. Dat is zeker terug te zien in deze film.

Een groepje tieners dat tijdens het feesten in de problemen komt, lijkt standaard te zijn. Maar in 'Head Count' wordt er een leuke draai aan gegeven. Het gevaar komt door het oplezen van een nietszeggend versje à la Bloody Mary. In eerste instantie lacht iedereen het nog weg, maar het wordt serieus zodra de bovennatuurlijke entiteit zich daadwerkelijk begint te manifesteren.

Callahan slaagt erin om een ongemakkelijk sfeertje te creëren, vooral omdat je als kijker soms niet helemaal kan plaatsen wat er gebeurt. Dit heeft mede te maken met de tien personages die bijkans inwisselbaar zijn. Op deze manier wordt er gespeeld met de realiteit en de kracht van de suggestie, wat voor een aantal gestoorde momenten zorgt.

Het is alleen jammer dat er net iets te veel onthuld wordt; het mysterie had wat mij betreft in stand gehouden mogen worden. Best zonde, want qua productie oogt het geheel prima voor een dergelijke film. De conventionele fan zal denk ik ook niet helemaal aan zijn trekken komen, omdat het vrij braaf blijft. Dat deerde mij niet zozeer, alhoewel de film beter afgesloten had kunnen worden.

Al met al een veelbelovend debuut van Callahan. Haar volgende project genaamd 'Witch Hunt' ga ik zeker in de gaten houden.

Dikke 3,0 sterren.

"Maybe it was a troll."

Het is zeer lovenswaardig te noemen wat Jordan Downey voor elkaar heeft gekregen met zo een klein budget.

Zonder al te veel poespas word je geïntroduceerd met een zwijgzame krijger in een middeleeuwse setting. Hij is zijn dochter verloren aan een monster en is uit op wraak. Aan de collectie monsterhoofden aan zijn muur kun je wel opmaken dat er met hem niet te sollen valt.

Middels de zeer authentieke locatie zit de sfeer er al gelijk goed in. Het komt grimmig en naargeestig over; het zou zo in een aflevering van 'Game of Thrones' gebruikt kunnen worden. De toevoeging van: zelfgemaakte rekwisieten, een vrij zwijgzame protagonist en een onheilspellende score maken het geheel helemaal af.

Je moet als kijker alleen wel rekening houden met een lange aanloop waar er weinig tot niets gebeurt. Door het lage budget wordt ook het leeuwendeel van de monsters - bewust? - buiten beeld gehouden. Maar op den duur valt alles mooi samen in een finale die onder de huid kruipt.

Al met al is 'The Head Hunter' een intrigerende horror. De film zal niet bij iedereen in de smaak vallen, maar het is ontegenzeggelijk knap dat Downey dit voor elkaar heeft gekregen.

Kleine 3,0 sterren.

"Why don't you just come home?"

De Mo Brothers ken ik vooralsnog alleen als horrorregisseurs, maar een uitstapje naar het actiegenre gaat ze niet slecht af.

Iko Uwais mag hier komen opdraven als een man die aan geheugenverlies lijdt; middels flashbacks komt zijn geheugen stukje bij beetje terug en blijkt hij een niet zo rooskleurig verleden te hebben. De dokter met wie hij inmiddels goed bevriend is komt in de narigheid, waardoor hij alles op alles zet om haar te redden. Het is slechts een dun plot device om het verhaal in beweging te zetten.

Wat volgt is een rechttoe-rechtaan actiefilm die er geen doekjes om windt. Ondanks het gebrek aan achtergrond blijft de film onderhoudend genoeg. De vergelijking met Gareth Evans en 'The Raid' reeks is dan ook al gauw gemaakt. Maar waar Evans zijn personages duidelijke motieven meegeeft, wordt dat hier achterwege gelaten. Hierdoor ben je als kijker minder geïnvesteerd in ze.

Gelukkig weet 'Headshot' voldoende punten te scoren op het gebied van de actiescènes die met een enorme intensiteit worden gebracht. Dit is te danken aan het dynamische camerawerk en sterk sound design. Op deze manier komt elk gebroken bot, kogelschot, snijwond enzovoort hard over. Mede door de brute choreografie blijft het een verrassing hoe de verscheidene omgevingen tot hun recht komen en welke objecten daarvoor gebruikt worden.

Al met al een heerlijk grafische actiefilm, met geweld om u tegen te zeggen. De volgende titel genaamd 'The Night Comes for Us' belooft nu al veel goeds.

3,5 Sterren.

Echt een meesterlijke film om te zien met niet te missen acteurs als de Niro en Pacino. Deze film is gewoon top, lekker veel actie, het acteerwerk is goed en een goede verhaallijn.

Ik geef 'm 4, 5 sterren.

"You're giving her beauty advice? Do you even own a fucking mirror?"

Gisteren zonder enige verwachtingen in de bios meegepakt, omdat de vorige film van Paul Feig: Bridesmaids niet echt mijn ding was. Gelukkig is het me allemaal wel meegevallen.

Het verhaaltje zelf vond ik niet echt bijster bijzonder, al zit er wel een plottwist in die toch nog enigszins verrassend is. Het is dan ook meer bedoelt om het duo Sandra Bullock en Melissa McCarthy te laten excelleren. Volgens mij ook de eerste keer dat er zo een 'buddy cop film' wordt gemaakt om twee vrouwen heen en dat pakt op zich niet verkeerd uit. Daarnaast verbaasde ik me lichtelijk over het geweld, want het gaat er op momenten best hard aan toe. Bijvoorbeeld als Ashburn een mes in haar been krijgt of als ze probeert de man in de restaurant te helpen, wat erg bloederig verloopt.

Wat betreft de humor zit het prima in elkaar, alhoewel het veelal 'hit-and-miss' is, omdat het hier en daar toch iets te flauw is. Tevens lijkt het alsof McCarthy alleen maar grappig kan overkomen door uitsluitend te schelden gedurende de film. Gelukkig kent The Heat een hoge grapdichtheid, waardoor je niet lang hoeft te wachten op de volgende grap en/of gestoorde situatie.

Al met al toch leuk om een keer gezien te hebben, alleen al om voor de verandering eens twee vrouwen de hoofdrol in zo een dergelijke film te zien spelen. Wel had de film ietwat ingekort kunnen worden om de vaart er beter in te houden.

3,0 Sterren.

"It's hot and boring."

Het leek me wel lachen om Maisie 'Arya Stark' Williams eens in iets anders te zien buiten 'Game of Thrones', maar dat heeft helaas anders uitgepakt.

Het eerste halfuur is het namelijk echt doorbijten geblazen, aangezien je als kijker te maken krijgt met een hoop 'familiedrama' dat nergens naartoe leidt. Het resulteert zich in beschamende dialogen en een irritante Williams. Overigens verdwijnt Stephen Dorff vrij snel van het toneel, dus daar moet je niets van verwachten.

Wat rest is een moeizaam kat-en-muisspel dat nergens spannend wil worden. Daarvoor zijn de achtervolgingen tam en maakt Svetlana Metkina weinig indruk om geloofwaardig over te komen. Op zich zijn er wel een aantal mooie shots van de woestijn aanwezig, maar op de één of andere manier is de fauna uitgestorven, tenzij je een paar verdwaalde dieren meetelt. Hierbij lijkt de enigszins geforceerde thematiek met de hyena verloren te zijn.

Al met al een oninteressante thriller die maar niet weet te boeien.

1,5 Sterren.