Opinions

"I know you had fuck all choices. Afraid time's up. Time to jump out of this shit box."

Volgens mij heb ik de oude films nooit gezien, maar de games heb ik wel altijd met veel plezier gespeeld. De hype rondom deze reboot maakte mij dan ook erg benieuwd.

Het welbekende concept rondom het toernooi tussen Earthrealm en Outworld wordt weer als rode draad gebruikt. Ditmaal geeft men er wel een andere draai aan door een nieuw personage te introduceren in de vorm van Cole Young. Het is een aardige poging om de boel wat op te schudden, maar het verhaal stelt uiteraard niet veel voor.

Als liefhebber kijk je vanzelfsprekend voor de actie. Wat dat betreft is het een beetje wisselvallig te noemen. Aan de ene kant zijn de gevechten vrij braafjes en eigenlijk zijn alleen de kenmerkende fatalities lekker bloederig. De vele cuts maken het er niet beter op. Het is erg jammer dat de broodnodige rauwheid ontbreekt in het geheel.

Qua pacing loopt het niet allemaal even lekker. Daarbij is er een sterk contrast tussen de serieuze opening en het verdere verloop. De film lijkt de hele tijd op te bouwen naar het toernooi, maar is plotsklaps afgelopen; voor mijn gevoel was er niet echt een finale. Het is dat er uit de verrassende hoek van Kano nog wat leuke humor in zit. De beste man draagt zowat de film.

Al met al is deze reboot van 'Mortal Kombat' best oké voor wat het is, maar er had echt meer uitgehaald kunnen worden. Desondanks ben ik wel benieuwd naar een eventueel vervolg.

Kleine 3,0 sterren.

"This better not go straight to video."

Opvallend om vanuit het niets een animatiefilm uit de 'Mortal Kombat' franchise te zien.

Dit is eigenlijk de zoveelste hervertelling van de game, alleen wordt er nu meer ingegaan op de oorsprong van Scorpion. Ondertussen vindt het allesomvattende toernooi plaats tussen Outworld en Earthrealm. Er staat veel op het spel; als de aarde nog één keer verliest, dan staan alle inwoners ten dode opgeschreven.

Op de introductie na komt Scorpion nauwelijks in beeld. In plaats daarvan staan Liu Kang, Johnny Cage en Sonya Blade centraal. Op zich is dat niet zo erg, want middels Cage zit er wat leuke humor in verwerkt. Nochtans is het jammer dat het plot simpelweg non-existent is. Door net iets meer tijd te steken in de karakters had men het geheel al naar een hoger plan kunnen tillen.

Een pluspunt is dan weer wel dat 'Scorpions Revenge' de - broodnodige - Rated R kwalificatie heeft gekregen. Qua gore en vliegende ledematen kom je dan ook zeker aan je trekken, zelfs de kenmerkende X-Ray moves komen voorbij. Buiten de actie om is wel te merken dat de animatie niet helemaal soepel loopt, maar gelukkig zit er meer dan genoeg bloederige actie in verwerkt om dat te verbloemen.

Al met al een vermakelijke animatiefilm die de liefhebber zal kunnen smaken.

Kleine 3,0 sterren.

"It takes a minnow to catch a barracuda, a barracuda to catch a shark."

Met het werk van Anton Corbijn ben ik niet zo bekend en met het bronmateriaal al helemaal niet, dus er stond me een verrassing te wachten in de bios.

Je krijgt als kijker te maken met de Duitse inlichtingendienst en hoe zij te werk gaan, hoewel dit erg oppervlakkig in beeld wordt gebracht. Toch zitten er wat leuke dingen in verwerkt, zoals de manier waarop informatie wordt doorgegeven. Maar over het geheel gezien is 'A Most Wanted Man' een vrij droge registratie van zetten zonder echt spanning te creëren. Daarvoor is de pacing net te traag.

Gedurende de speelduur krijg je hier en daar wel enkele aanwijzingen die duiden op het verleden en waar men naar toewerkt, maar het blijft gering. Gelukkig zet Philip Seymour Hoffman een sterk personage neer; geweldig, doch ironisch om hem als een uitgebluste rot in het vak te zien.

Wat wel consistent blijft, is de enigszins drukkende sfeer. In dat opzicht kruipt er een bepaald sluimerend gevoel door de film. Hierdoor worden simpele momenten ineens belangrijk en is het wijs om karakters te onthouden van dialoog, zoals goed naar voren komt in het passende eind.

Al met al een degelijke thriller, maar je moet wel van het trage tempo houden. Bovendien moet je helemaal geen actie verwachten. Desondanks is dit wel een mooi afscheid van Hoffman.

3,0 Sterren.

"You give and you give and you give. It’s just never enough."

Darren Aronofsky die een horror maakt spreekt vanzelfsprekend tot de verbeelding en je kunt al aan je water voelen dat de meningen zwaar verdeeld zullen zijn.

In eerste instantie lijkt 'Mother!' een vrij conventioneel narratief te volgen waarin een stel bestaand uit een schrijver en een aankomend moeder een rustig bestaan probeert te leiden. Deze rust wordt al gauw verstoord als er alsmaar ongenodigde gasten over de vloer komen. Langzaamaan vormt dit de opmaat naar een hoop waanzin.

Het is duidelijk dat Aronofsky de film hevig implementeert met verscheidene symbolieken en metaforen. Op een gegeven moment lijkt de allegorie de overhand te nemen, waardoor er zelfs Bijbelse invloeden naar voren komen; de schepping speelt hierin een prominente rol. Daarbij is de vergelijking met 'Rosemary's Baby' ook snel gemaakt.

Met Jennifer Lawrence en Javier Bardem heb je twee capabele acteurs, hoewel de film misschien iets te repetitief is om hun kunnen naar voren te laten komen. Als kijker volg je in het bijzonder Lawrence op de voet middels vele close-ups die op den duur enkel nog wanhoop laat zien. Wat dat betreft is de bizarre finale een ware sensatie, waarbij je steeds dieper en dieper in een koortsachtige nachtmerrie beland waar geen ontsnappen meer aan is. Uitentreuren gaat dit door, zonder enige genade te tonen.

Al met al een hoogst intrigerende horror, met wellicht iets te veel zelfverheerlijking. Desondanks zeker de moeite waard.

Dikke 3,0 sterren.

"I'm proud of my boys, they never forget their momma."

Met het origineel ben ik niet bekend, maar ik vind deze remake echt zwaar tegenvallen. Ik had het allemaal veel grimmiger en viezer verwacht, maar wat ik aanschouwde was maar een tamme en matige thriller.

Weliswaar begint het nog wel enigszins goed met de zoons die het huis binnenvallen en uiteraard later met de komst van de moeder (uitstekende rol van Rebecca De Mornay), maar de film verzand daarna helaas in allerlei onwaarschijnlijkheden en idiote situaties. Waardoor ik vaak meer aan het lachen was om de stompzinnigheid van de acties i.p.v. te zitten sidderen om wat er daadwerkelijk gebeurd.

De film duurde ook nog eens te lang waardoor mijn aandacht geregeld verslapte, gelukkig wordt dit nog wel enigszins goedgemaakt door enkele brute scènes.

Dat de verscheidene personages zowat allemaal inwisselbaar zijn helpt ook niet echt mee.

2,0 Sterren.

Soort van Tom & Jerry in het echt, alleen moet Tom de twee broers voorstellen.

Zitten wel wat leuke dingen.

3,0 Sterren.

Op zich ben ik zo nu en dan wel in voor wat platte humor, maar dit vond ik toch net weer iets teveel van het goede.

Sowieso is het te prijzen dat er een ware sterrencast meedoet aan de verscheidene korte filmpjes - dat bij elkaar gehouden wordt door een onzinnig verhaaltje over twee vrienden die het broertje van één van de vrienden eens goed terug wilt pakken - en zich bewust voor schut laten zetten.

Gedurende de film vraag je jezelf dan ook af wat voor onbenullig filmpje er weer hiernaar zal komen. Het is dan ook veelal 'hit and miss', desondanks heb ik wel een paar keer goed kunnen lachen. Maar over het algemeen is het meer bij glimlachen gebleven.

Al met al op zich wel een geinige film om eens een keer gezien te hebben, mits je van platte humor houdt. De film had naar mijn mening wel iets ingekort kunnen worden, want op een gegeven moment had ik het eigenlijk wel gezien.

2,0 Sterren.

Op zich wel een redelijk vermakelijke film, al is het alleen maar om mevrouw Jolie in interessante outfits zien rond te lopen.

Voor de rest deed het me niet al te veel, humor is niet geslaagd en de romantiek is nergens echt te vinden. De actie daarentegen is op zich wel aardig.

Nipt 3,0 sterren.

"We're gonna be fine. Look where we are."

Nee, dit is 'm toch niet helemaal geworden.

'Mr. Jones' begint als een generieke found footage film met alle clichés van dien. Op zich kon ik dat nog best hebben, omdat het geheel lekker mysterieus wordt gehouden en als kijker zijnde wil je weten hoe de vork in de steel zit. Hierbij doen Jon Foster en Sarah Jones het als stelletje niet onaardig.

Jammer genoeg komen bepaalde aspecten niet goed uit de verf. Zo worden de scènes wel erg snel afgewisseld. Maar waar ik me het meest aan ergerde, is het laatste halfuur; anders gooi je gewoon je hele filmstijl overboord. Naast het feit dat de personages op momenten wel erg onlogische keuzes maken. Wat dat betreft kon het einde mij niet bekoren, ondanks dat het trippy gebeuren aardig overkomt.

Al met al matig. Als men één vaste filmstijl had gehanteerd, had het denk ik iets beter uitgepakt. Maar op deze manier werkt het - voor mij - niet.

2,0 Sterren.

"What is this horeshit?"

Uit interesse toch maar eens opgezet.

Als kijker word je gelijk midden in het verhaal gegooid, wat op zich wel te verklaren is; dit moet namelijk het vervolg zijn op een nog uit te komen prequel genaamd 'Muck: Feast of Saint Patrick'. Het is een bekend gegeven rondom een groepje jongeren die achterna worden gezeten door vage wezens.

Op zich een prima basis voor een hoop bloed en verderf, ware het niet dat je wel erg bedrogen uitkomt. Hetgeen dat volgt bestaat simpelweg niet meer uit: slecht acteerwerk, een warrige montage, lachwekkende dialogen en veel - overbodig - naakt. Het naakt gaat zelfs zo ver dat er een aantal scènes zijn waarin actrices louter hun lichaam aan het showen zijn middels o.a. verkleedpartijen voor de spiegel. Om eerlijk te zijn heb ik er niets op tegen om een Jaclyn Swedberg zo te zien, maar daarvoor kijk ik niet naar een dergelijke film.

Op horrorgebied valt er ook bar weinig te genieten. Het merendeel van de kills vindt buiten beeld plaats zonder enige vorm van spanning te creëren. Het is wel te prijzen dat Steve Wolsh enkel voor praktische effecten heeft gekozen, maar deze komen niet helemaal goed over. Daarbij word je geregeld uit de film gehaald door een soundtrack die volledig misplaatst is.

Al met al is 'Muck' een zielige bedoening dat door moet gaan als horrorfilm. Buiten het naakt om en een aantal grappige inside jokes kun je hier weinig plezier uit halen. Op naar de prequel dan maar...

1,0 Sterren.

"I knew it. I told you that dirty son of a bitch was trouble."

De film kijkt een beetje weg als een soort van jongensboek waarin het 'coming-of-age' redelijk centraal staat.

Helaas deed het (simpele) verhaal mij niet veel, gelukkig wordt dit ruimschoots goedgemaakt door het sterke acteerwerk van met name Matthew McConaughey en Tye Sheridan. McConaughey verbaasde mij zeer met zijn rol, omdat het toch weer iets anders is dan wat ik van hem gewend ben en Sheridan doet het voor zo een jong knaapje best goed.

Daarnaast zit er een prima sfeer in de film, het kabbelt lekker voort. Het kwam op momenten ietwat dromerig op me over door het aanzien van de mooie landschappen. Helaas speelt de traagheid naar mijn inziens de film toch te parten, het had van mij wel wat ingekort kunnen worden.

Al met al best een fijne warme film om eens gezien te hebben, ondanks dat het nergens al te bijzonder wordt.

3,0 Sterren.

"Welcome to a new world of gods and monsters."

De versie uit 1999 was niet hoogstaand, maar desondanks best vermakelijk. Helaas wordt dat niveau niet gehaald met deze reboot.

Universal wil blijkbaar ook inspringen op de hype om een universum te creëren à la Marvel en DC, hoewel je zou denken dat ze hun lesje wel hadden geleerd met het matig ontvangen 'Dracula Untold' waarmee het eigenlijke universum van start zou gaan. Deze film moet dan fungeren als het eerste deel van een goed gevuld Dark Universe. Er wordt wederom een standaard wraakverhaal opgezet die in dit geval geen potten kan breken.

Het manco van 'The Mummy' is dat men verscheidene genres door elkaar wil gooien om maar te vermaken. Maar juist dat breekt de film op; je kan niet zomaar een duistere scène afbreken om geforceerde humor te incorporeren. Hiermee worden potentieel sterke momenten meermaals ondergesneeuwd. In de basis is het geheel niets meer dan veel uitleg afwisselen met: actie, - wannabe - horror en humor, om vervolgens weer van voren te beginnen.

De film wordt tegen het einde aan onvermijdelijk vermoeiend. Zelfs Tom Cruise kan de boel niet redden, met name omdat je als kijker nooit kan meeleven met zijn vlakke personage. De rode draad is gewoonweg ver te zoeken, ondanks de simpele opzet. Ondertussen heb je nog Russell Crowe die wat staat te leuteren over monsters en Annabelle Wallis die enkel gebruikt wordt als dame in nood.

Al met al een hopeloos begin van een nieuw universum. Overigens voegt IMAX 3D werkelijk niets toe aan de ervaring.

Krappe 2,0 sterren.

"This whole thing is fucking nuts."

Het is dat ik deze film toevallig zag langskomen op Netflix (Amerika), want na mijn enthousiaste bericht uit 2015 ben ik deze titel uit het oog verloren.

In deze samenwerking tussen Ankama Animations en Studio 4°C zie je hoe een loser uit het getto verstrikt raakt in een rare samenzwering met aliens die de aarde hebben geïnfiltreerd. Het opmerkelijke is hierbij dat Angelino en zijn twee vrienden er ook niet bepaald normaal uitzien. In deze opzet lijkt het net alsof je terecht bent gekomen in 'Grand Theft Auto: San Andreas' en een Gorillaz clip.

Het is te merken dat men in 'Mutafukaz' meer kwijt wil dan de speelduur toelaat. Op deze manier krijg je te maken met allerlei - vage - subplots die weinig toegevoegde waarde hebben in een al overvol geheel. En dat terwijl er gemiste kansen zijn met betrekking tot het sociaal commentaar. Best jammer, want hier had echt meer mee gedaan kunnen worden.

In plaats daarvan wordt het plot voortgestuwd door talloze achtervolgingen en bloederige shoot-outs. Deze zijn weliswaar vermakelijk te noemen, maar verhullen zeker niet de inconsistenties. Qua animatie moet ik wel toegeven dat de film er gelikt uitziet; de omgevingen zijn gevuld met enorm veel detail en de actie wordt vloeiend in beeld gebracht. Soms ligt de coole, zelfbewuste toon er wel erg dik bovenop.

Al met al een redelijke animatiefilm die duidelijk meer aandacht heeft voor actie dan een consistent verhaal.

2,5 Sterren.

"This kind of thing hurts my reputation."

Als deze titel het zogenaamde magnum opus van Duncan Jones moet voorstellen, dan is hij flink op zijn bek gegaan. Vooral als je bedenkt dat hij hier al meer dan tien jaar mee bezig is geweest.

Het uitgangspunt van een man die sinds jongs af aan niet kan praten en op zoek gaat naar zijn verdwenen vriendin in een futuristisch Berlijn lijkt op zich nog interessant. Ondertussen volg je nog twee chirurgen die zo uit 'MASH' zijn weggelopen. Ogenschijnlijk heeft het weinig met elkaar te maken, maar gaandeweg kruisen beide partijen steeds elkaars paden.

Al gauw ontstaat er een kat-en-muisspel dat nauwelijks indruk kan maken. Daarvoor is het geheel simpelweg te onsamenhangend; als je hoofd- en bijzaak niet van elkaar kan onderscheiden, dan doe je echt iets fout. Met de gimmick van een stomme man wordt verder ook niets gedaan, met name omdat Alexander Skarsgård een matige prestatie aflevert. Met lege dialogen en rare fetisj ploetert men verder, maar het mag allemaal niet baten.

Het film noir sfeertje tegen een futuristisch Berlijn oogt in eerste instantie nog hoopvol, maar in feite is het gewoon kitsch. Het merendeel is een slap aftreksel van 'Blade Runner', gesteund door een nietszeggende score. Op een ironische manier past het wel bij deze film, gezien de tergende saaiheid en onbedoelde komische vormen die 'Mute' soms aanneemt.

Al met al een fikse miskleun die je gerust kan overslaan. Ik ben benieuwd of Jones zich hierna nog kan herpakken.

1,5 Sterren.

Redelijke horror die het met name van de sfeer moet hebben, want echt eng wordt het niet en de geest had ook wel wat betere make-up kunnen gebruiken.

Maar desondanks kijkt het wel aardig weg, de appetijtelijke dames zijn meegenomen en langzaam maar zeker kom je door de flashbacks meer over het verhaal te weten.

Verder is het ook wel interessant dat er soort van twee eindes zijn, maar desondanks loopt het alsnog slecht met Ken af.

Kleine 3,0 sterren.

Vrij matige film, moet de horror versie van Big Brother voorstellen.
Nou het enige wat ik zag was alleen maar ruzie in het begin, tot het moment dat Travis zijn opwachting maakt en het enigszins leuker wordt en er kills worden gemaakt.
Leukste en verrassendste kill was toch wel die van Matt als hij Charlie aan het masseren is en opeens in de camera kijkt met:"Should I kill her now."

En dan het einde met de politieagent die zijn opwachting maakt, dan weet je al waar het naartoe gaat...

1,5 Sterren.