Opinions

Een hele sterke James Caan hier met name in een redelijk bizarre film. Voor mij iets te recht-toe-recht-aan voor een thriller misschien echter, daarom 3.5 en geen 4*.

Schitterende confronterende film over een onderwerp waar je eigenlijk al van weet hoe het in elkaar zit. Daarom niet minder heftig.

4*

Niet echt goed.

De film valt of staat bij de groepsdynamiek, en dat is gewoon niet helemaal geloofwaardig. Ten eerste geloof je het proces niet, mensen acteren niet als mensen maar als scripttools en maken omslagen die nergens 'echt' overkomen.

De film staat daarnaast bol van de rare keuzes. Een kleine greep daaruit is alleen al te krijgen in het laatste halfuur. De hoofdpersoon en zijn handlangers willen weg, maar de overwegingen en de twijfel krijgen de kijker totaal niet mee, plus, de hele keuze is aardig willekeurig. Meer dan 'we moeten hier weg' is het niet, terwijl de enige dreiging van buitenaf tot dan toe een stel vliegen was die tegen de ruit aan vlogen omdat het winkelcentrum veel licht gaf. Als je het mij vraagt is de keuze tussen of het licht uit, of over een parkeerplaats met krioelende beesten naar een auto rennen, waarmee je nog nergens bent, snel gemaakt. Mochten ze nog een ontzettend goede reden hebben daar weg te gaan had ik het nog geaccepteerd, maar de enige goede reden krijgen ze pas tijdens de ontsnaping, waarop er een die fundamentalist door d'r hoofd knalt. Waarom iemand daar niet eerder aan gedacht heeft, of misschien iets minder rigoreus dan dit, maar toch, je hebt met je groep een pistool in bezit nota bene..

Naja het zal wel, maar dan besluit je te gaan, kom je een heel eind, maar als je wagen dan zonder benzine komt te zitten besluit je vier man af te knallen (waaronder je eigen kind, waar het script niet eens echt bij stilstaat gek genoeg), omdat je in de verte wat gegrom hoort? Wat een overlevingsdrang zeg... Einde was dan wel weer aardig en haalt het geheel iets omhoog, maar had veel beter kunnen zijn als je daarvoor menselijke overwegingen en beslissingen te zien kreeg.

Verder nog wel meer minpunten zoals het acteerwerk wat over de linie niet best was. Ook had ik bijna geen tijdsbesef omdat (afgezonderd van wat bloedspetters) niemand uiterlijk veranderde, vermoeider oogden en dat soort dingen, terwijl ze al een paar dagen op de grond in een supermarkt sliepen. Ook vond ik de monstens er veel te digitaal uitzien, en de keuze om ze al zo snel te tonen onbegrijpelijk. Van de mist zelf ging tenminste een grimmige dreiging uit, omdat niet duidelijk is wat er aan de hand is, daar was door een stel tentakels te betrekken al snel weinig meer van over.

Vond de film er uit zien als een Sci-Fi Channel werk, door de digitale (lelijke) monsters, en ook de scene-overgangen (fade out-fade in) waren heel erg reclameblokproof. Camerawerk was nog wel te doen, maar het script, daar valt niet mee te leven.

Kleine 2*, doordat ik het slot nog wel te pruimen vond, mag wel wat vaker zo'n sterk unhappy end. Jammer genoeg krijgt het totaal niet de impact die het hoort te verdienen.

Mooi geschoten, maar ietwat afstandelijke film. De symboliek zat er lekker doorheen, maar vond het wat te lang en te nietszeggend worden hoe langer ik de film keek.

Sommige shots waren dusdanig indrukwekkend dat ik een onvoldoende niet kan veroorloven. Ook erg knap kleurgebruik.

3*

Het is maar wat je onder 'goedkoop' verstaat. Zie hier weinig lowbudget aan, maar erg veel kan de film ook nooit gekost hebben. Bepaalde looks van de film zijn dan ook duidelijke artistieke keuzes. Er is gekozen om de achtergronden vaak een schilderachtige uitstraling te geven. Hierdoor heb je echt het gevoel door een schilderlandschap te wandelen. Sterke keuze wat mij betreft.

Goedkoop of niet, The Mill and the Cross ziet er erg mooi uit. Prachtige camerapunten en heldere, mooi gekadeerde shots op indrukwekkende locaties. Er wordt niet echt veel verteld, het is meer een collage van personages in een bepaald tijdsbeeld en de totstandkoming van een beroemd schilderij. Vond het eigenlijk allemaal vooral wel erg mooi gemaakt en uitzien, al had het wat meer om het lijf kunnen hebben dan nu het geval is.

3.5*

Tegenvaller.

Een film die bijna integraal langs je heen gaat. Erg afstandelijk gebeuren, een paar mooie plaatjes ten spijt. 2*

Wat is er met deze man aan de hand. Een film vol met Freudiaanse bla bla en een en al obsessieve trekjes. Lelijk geschoten en rommelig ge-edit maar bovenal gewoon ronduit droevig. Er wordt niks gezegd in de film (hoezo belachelijk geforceerd) maar net als Pieta is dit weer vreselijk schreeuwerige, aangedikte, opgeklopte onzin waar ik niet eens zin heb om er iets zinnigs over te zeggen. Behalve dan dat het de saaiste anderhalf uur van Imagine waren.

1.5*

Vreemd genoeg vond ik deze van Dolan juist weer wat minder. Het is een mooie film, daar niet van, maar toch een stukje minder dan Laurence Anyways. wat mij betreft Ook Tom a la Ferme vond ik sterker. Het verhaaltje vond ik er soms net iets te veel aan. Het aspectratio is een eyecatcher van de film, maar voegt wat mij betreft toch wat weinig toe. Had toch soms graag iets meer overzicht gehad.

3.5*

Heerlijke film, eigenlijk gek want waarom weet ik niet zo goed.

Vond het eerste stuk wel humoristisch, maar nergens echt geniaal ofzo, wel erg stijl- en sfeervol en vooral vanwege de ontwikkelingen wel lollig. Lang is het vooral het cynisme wat overheerst, met een paar erg leuke scenes, zoals het ongemakkelijke gesprek aan de tafel in het barretje, de dansscene en eigenlijk alle scenes bij de Yakuza's. Op het eind wordt het juist wat donkerder en grimmiger en de humor maakt wat meer plaats voor een grauwe sfeer, werkte erg goed. Prachtig de scenes na de bestorming in de gangen van het hotel, en alle sfeer valt met het slot wel op z'n plaats...

Geweldig hoe Takagi het voor zich ziet gebeuren, overreding van de agenten en co, en hoe iedereen dolblij over elkaar heen rollebolt . Vooral het laatste stuk wat me erg beviel. Het gezapige tempo is eerst even wennen (laat ik het zo zeggen, ik had het niet echt verwacht gezien de poster m.n.), maar wat je daarna krijgt is toch wel vooral heel cool. Er echt goed de vinger erop leggen lukt nog niet, het is vooral zo dat het allemaal erg goed aanvoelt qua sfeer en afronding.

4*

Slecht geschreven, nog slechtere personages. Verder gelukkig nog ergens wel wat luchtig dat het wel aardig kijkt.

Edit: dat Britse accent van dat joch was ook nogal out-of-place.

Jammer dat het eco-thema af en toe iets te nadrukkelijk naar voren kwam, want dat scheelt toch wel iets voor de beoordeling.

Een leuke animatie is het toch zeker weer. Creatieve designs (die poppetjes in het begin, prachtig ), leuke personages en een aangenaam verhaal. Ondertussen was de soundtrack af en toe wat pompeus, maar in de context past het vaak ook weer wel. Duurt misschien net een kwartiertje te lang, maar het einde is erg mooi.

Niet de beste Ghibli, maar heb me alweer vermaakt. Ook deze zit weer vol met van die kleine details, designs waar Disney nooit aan zal komen, een klein moraaltje (niet al te doorgedrukt gelukkig), en visuele pracht. Kleine 4*

Het beklijft minder dan ik had verwacht. Ik denk omdat ik het een veel te drukke film vond. Neem even de tijd om te bezweren! De regisseur moet bang zijn geweest dat het verhaal stil zou vallen ofzo, er moet zo enorm veel in worden gestopt dat het de belevenis hier en daar flink teniet doet.

Goede film maar effe een tandje minder willen vertellen had best prettig geweest.

Niet al te hoogstaand, beetje gezapig. Nu interesseert het me weinig dat de aliens weinig aan bod kwamen, maar dit was wel erg vrijblijvend en by the book. Wel geloofwaardig neergezet verder, zeker gezien het budget, en een aardige VS - Mexico metafoor. 2.5*

Vond het wel een aardige animatiefilm eigenlijk. Aantal komische momenten met een hoog 'random'-gehalte. Blijft ook lang erg goed uit te houden, maar uiteindelijk neemt het behoorlijk kazige verhaal te veel de overhand waardoor er niet meer dan 3* inzit. Toch wel vermaakt hoor

Hartstikke leuk verhaal, helaas kwam de humor maar bij vlagen en vond ik het maar zelden echt heel grappig. Als totaalplaatje wel een schattig verhaal en leuke personages. Animaties zijn al wel een klein beetje gedateerd, maar het gaat nu eenmaal snel in de wereld van Pixar.

Verder dus opzich best humoristisch, maar nergens geniaal of groots. Af en toe wel leuk gevonden dingetjes, maar had veel meer mee gedaan mogen worden wat mij betreft.

3*

Was hoog tijd dat ik alle Monty Python's in bezit kreeg, en onlangs een mooie boxset gekocht. Blijven natuurlijk geniale films die nooit vervelen. Vanavond The Holy Grail maar weer eens gekeken. Vond het gek genoeg als een van de weinige altijd de minste van de drie, en volgens mij nog steeds, maar ook deze is behoorlijk geniaal. Halfje erbij.

Bijzonder nietszeggende en suffe film. Dat ik bij het uitlopen van de zaal al niet eens meer wist hoe de personages heette zegt eigenlijk wel genoeg. Ze hebben geen van allen een identiteit. Karakter komt ook nauwelijks uit de verf, en dat is toch wel raar voor zo'n karakteristieke sterrencast. Verder een braaf en burgerlijk uitgewerkt verhaal waarin nauwelijks iets gebeurt, waarin er compleet geen karakterontwikkeling is, en waar de wisselwerking tussen de personages totaal niet uit de verf komt. Elk obstakel in het verhaal heeft ook amper invloed. Pijnlijk om te zien, er gaan twee man dood, maar het zijn allebei edelfiguranten en wat het nu eigenlijk uitmaakt? De emotionele betrokkenheid bij dit verhaal is nihil, en als de grapjes dan ook nog zeer zelden aan komen worden de 2 uur erg plichtmatig.

2*

Onderhoudende sci-fi drama.

Ja drama, want erg veel thriller is er niet bij. Erg diep gaat het echter ook niet, en is wel wat aan de voorspelbare kant, maar de film is sfeervol, en het verhaal ingenieus genoeg om te kunnen boeien.
Jones leent wat elementen van klassieke science-fiction films, de vergelijking met Solyaris (de waanbeelden) en 2001 (de intelligente computer) is snel gemaakt, maar veel verder dan die losse elementen draagt de film niet. Moon is veel 'gewoner' en rechtlijniger dan eerdergenoemde films.

Het verhaal is zoals gezegd een beetje voorspelbaar, de suggestie van de aanwezigheid van kloons wordt al snel duidelijk, maar de uiteindelijke openbaring laat wat lang op zich wachten. Zelfde geldt eigenlijk voor de uitwerking van het einde, wat wel nagenoeg zo eindigt zoals je had verwacht. Maar het geheel en de ontwikkeling van het verhaal is verder ingenieus genoeg.

Verder vallen de designs en de effecten op, gezien het budget valt daar al helemaal niks op aan te merken. Erg sfeervolle en mooi opgezette locatie. Een soundtrack van Clint Mansell trekt verder sowieso wel mijn aandacht. Ook deze is mooi en erg sfeervol, maar de man heeft imponerendere composities afgeleverd.

Knappe film, wel een beetje wat ik er van verwacht had, waardige debuutfilm. 3.5*

Wederom bijzonder leuk.

Moet wel zeggen dat het wat minder is dan verwacht, en Moonrise Kingdom blijft achter bij de leukste films van Anderson. Ligt denk ik vooral aan het gebrek aan iets wat ik al eerder deze thread noemde. Anderson beheerst zijn films op een bijzondere manier, werkt altijd een plotje erg rustig uit door bijna driekwart van de scenes met amper relevantie voor het plot. En desondanks zijn de films steevast vlot, ik hou daar van.

Moonrise Kingdom legt de nadruk echter wat meer op het plot, eigenlijk gaat het vrijwel continu over het verhaal. Dat vond ik toch wat minder. Ook de humor vond ik wat minder sterk. Maar desondanks, het blijft een heerlijk sfeervol en kleurrijk filmpje. Knap en liefelijk verhaaltje en een lekker tempo op mooie locaties. De scoutingwereld past perfect in Andersons belevingswereld.

3.5*

Zowaar nog redelijk te doen.

Ik had hier minder dan niks van verwacht, en dan wist ik nog niet eens dat ie van Dick Maas was, doorgaans al niet al te veel garantie op iets wat ik wat kan vinden, maar dit viel toch nog best mee.

Een verstandige zet om dit dusdanig overdreven te presenteren dat het gaat werken, normaal gesproken ligt dat nog redelijk voor de hand, maar Maas mist vaak de plank op dat vlak als je het mij vraagt. Vaak is het gewoon te slecht en fout voor woorden, maar hier hoort het allemaal bij de stijl van de film.

Zwaar aangedikte personages en scenes, visueel ook opgeklopt kleurrijk met als contrast bijvoorbeeld de Wallen ( ). Qua humor is het allemaal wat minder, blijft veel te lang hangen in de standaard grapjes, maar doordat het verhaal en de stijl te belachelijk voor woorden is blijft het allemaal nog wel de moeite waard. Sommige personages zoals die van de echtgenoten passen er eigenlijk niet tussen, beetje een gekke keus.

Tegen het einde is de lol er wel een beetje vanaf en duurt het allemaal wel erg lang voordat de set-up gaat plaatsvinden, maar al met al is het denk ik de leukste Maas die ik heb gezien.

2.5*

Eerste 5 kwartier vond ik toch wel een sterk staaltje thrillerfilmerij. Prettig naargeestig sfeertje, veel vaag gedoe en mysterie, en effectieve spanning. Deed erg denken aan Knowing van een paar jaar terug, al is deze wel beter.

Daarna bloedt het allemaal helaas een beetje dood met een anticlimax tot gevolg. Na het uit de doeken doen van het toch al niet al te sterke plotje is het een beetje over met de lol. Valt ook niet mee dat Gere niet bepaald overtuigend weet over te komen in de sentimentelere scenes en komen er wat te veel clichématige scenes bovendrijven.

Hou net een 3*tje over.

Matige film, die autisten als stuk voor stuk idioten afschildert. Weinig subtiel portret van Aspergerpatienten, met daarbij ook een erg doordeweeks verhaaltje. Zulke bijzonder personen verdienen toch wel een wat minder clichérijk liefdesverhaal dan dit. Dit was gewoon van begin tot eind in te vullen. Eigenlijk triest dat je ook nog durft aan te komen met het meisje dat zich niet kan binden maar dat uiteindelijk tóch doet. Heel suf.


Slechte personages, duf script, maar nog een redelijk cijfer om een enkele aardige grap.

krappe 2*

Aardig spannende film met indrukwekkende acteerprestaties.

Deens acteergeweld maar weer eens met twee persoonlijke favorieten. Bro is echt een fenomeen wat mij betreft, niet perse alleen om deze rol. Ook Kaas is weer uitstekend op dreef.

Het verhaaltje is spannend, met een leuk klein sociaalmaatschappelijk dillema. De speurtocht laat zo nu en dan wel wat te wensen over. Neem alleen al het einde, Anker is dan dood, de spanning is er voor de kijker af. Maar maakt dit niet dat Jacob juist een stuk verdachter is, nadat hij ook al met dat stervende meisje in zijn armen heeft gestaan. Het lijkt wel (door een van de laatste scenes) dat iedereen weet wat er gebeurt is.... Het is ook nogal ongeloofwaardig dat Jacob zijn bewijzen amper op tafel legt in de loop van het verhaal, ondanks alle problemen waar hij in is geraakt.

Maar verder wel stijlvol geschoten, en ook de score is aardig onheilspellend. Zeker een vermakelijk filmpje, maar had toch wat beter afgewerkt mogen worden.

3*

Pff....

Oorzaak: busreis van 8 uur, lege iPhone, geen fatsoenlijke muziek, en de slaap kon ik al een tijdje niet vatten.

Gevolg: oervervelend ongrappig gebeuren, werkelijk alleen maar geergerd.

Kon me toch wel herinneren dat ik als kind nog wel eens met plezier naar Mr. Bean keek. Die eerdere film had ik een paar jaar terug ook nog een keer gezien bij toeval, en dat ging ook nog wel, maar dit.. echt ongelofelijk.

0.5*

Vrij matig, film wil vooral te veel.

Het is allemaal niet bijster geloofwaardig, maar het concept (alter-ego die de killer van tips & tricks voorziet) is natuurlijk best aardig. Daar kun je best wat mee aanvangen, moet je je wel louter op het interessante aspect van de film focussen.

In plaats daar van gaat het ook over een hoop personages die ook nog half-uitgediept moeten worden. Leek allemaal een beetje op een misdaadserie a la Dexter, behalve dan dat dit in 2 uur verteld moet worden, en niet over 5 seizoen van elke serie. Met andere woorden, dat werkt allemaal voor geen meter. Krijg je bijvoorbeeld een politieagente, met hele scheidingsperikelen erbij, met een seriemoordenaar van het type Zware Jongens en compaan die haar te grazen wil nemen. Enkel overdreven uitgebreid uitgewerkt (zelfs tot en met de geldeisen over en weer ) omdat Mr. Brooks mevrouw de agent wel waardering voor d'r heeft. Verder voegt het inhoudelijk totaal niks toe.

Evenals het plotlijntje met de dochter. Ook totaal geen zinnige toevoeging, uiteindelijk gaat Mr. Brooks even naar de universiteit en helpt hij dochterlief, om vervolgens verder te gaan met het plotje van de wannabe-killer Baffert. Verder dan dat reikt het niet. Het plot met de wannabe had eigenlijk het enige moeten zijn waar de film over had moeten gaan, eigenlijk gewoon een plat scripttool-personage, maar voor een bijpersonage wel te vergeven. Maar waarom dat dan met die dochter. Het is ook niet dat er nog subtiel mee om wordt gegaan (moest even denken aan de vader-zoon relatie in A History of Violence), het einde is dan ook al eeuwen te voorspellen. Nog flauwer is om hem dan ook nog wakker te laten worden, zo inspiratieloos.

Ook wel apart om te zien dat Mr. Brooks allerlei dingen kan uithalen zonder dat z'n vrouw merkt dat ie weg is. Er zitten gewoon te veel dingen in waardoor het bij z'n familie zou kunnen opvallen (bijvoorbeeld dat ie overdag ineens het vliegtuig gaat pakken enzo, en 's nachts nooit in bed ligt. Gaat z'n vrouw nooit in die gallerij kijken waarom hij al dagen 's nachts bezig is?)

Films als deze moeten of karakterstudies zijn, of ontzettend grimmig en boos. Nu is het echt een slap allergaartje geworden. Verder vond ik Costner ook (zoals altijd) wat te kleurloos voor dit soort rollen, Moore en die wannabe-killer zijn zelfs slecht. Film vermaakt opzich nog wel redelijk, en er zitten een paar aardige nachtshots in, en er zit zo af en toe wat aardige muziek in (soms ook belachelijk slechte 'stoere' rockmuziek, met die shoot-out bijvoorbeeld ) maar overall is vooral het script te zwak door overdaad.

2*

Had wat mij betreft veel meer uit kunnen halen, vond hem dan uiteindelijk net aan de verkeerde kant van de weegschaal zitten. Behoorlijke teleurstelling, ook wel een beetje lastig uit te leggen wat me tegenstond, maar ik ga het toch proberen.

Het meest jammerlijke aan deze film vind ik dat er best veel leuke elementen en concepten in zitten, maar dat het ook gewoon te veel van het goede is vaak. Soms is het zelfs redelijk onzinnig wat je ziet. Zo zijn er best knappe vermengingen van herinneringen uitgewerkt, maar om dat nou zo lang en vaak te herhalen en te onderstrepen werd me gewoon echt te veel. Vond het allemaal zo ontzettend niet to-the-point en langdradig en langdurig dat het einde me echt enorm begon te vervelen.

Verder vond ik de film vaak iets te opgemooid (geen woord, dat weet ik ook wel, maar ik kan het echt niet beter omschrijven). Erg vaak had ik het idee dat Van Dormael zich echt geen raad meer wist in de brij, en zelf ook allerlei ideëen en plannen begon te verwarren en vermengen. En dit merkte je ook terug in de soundtrack die echt te overdadig was. Sommige films hebben te veel soundtrack, dit was echt een schoolvoorbeeld daarvan wat mij betreft. En ik snapte ook de keuzes voor bepaalde nummers op dat bewuste moment gewoon niet soms, Where is my mind? als ze aan het blowen zijn? Oke een geweldig nummer, dat vind ik ook, maar totaal out-of-line met de rest van de soundtrack en vrij onbegrijpelijk voor juist die ene scene.

Erg jammer, want er zitten best wat goeie scenes en concepten in waar dan zo weinig mee gedaan wordt. Snap ook niet dat de film maar blijft doorgaan en doorgaan op het einde, hij duurt al zo lang.

2*

p.s. de film deed me meer dan eens denken aan The Fountain, wel een heel andere film met andere thema's, maar qua feel en sfeer komt het aardig overeen, al was The Fountain wat mij betreft veel beter.

Een prima film, maar had er toch wat meer van verwacht. Lijkt wat mij betreft wel een klein beetje op Stand By Me qua toon, maar die vind ik wat beter. De parallellen van Ellis en de illusie van de liefdeslevens waarbinnen hij betrokken raakt liggen er iets te dik bovenop. Ook de omslag van Mud ligt wel erg voor de hand, vooral de manier waarop... Ook het eind is er een beetje te veel aan wat mij betreft. Was in Nichols vorige films ook niet het sterkste punt van de film, het einde. McConaughey doet het weer goed, maar het wordt nu wel iets te veel van hetzelfde. Sinds een paar jaar speelt hij wel elke keer een marginale redneck.

Desalniettemin is het qua karakterstudie en sfeer allemaal goed genoeg voor een kleine 3.5*, maar er had toch wat meer van gemaakt kunnen worden.

Goede film, denk nu al een van de betere van 2006. Het begin geeft meteen al goed aan hoe verschillende mensen op 2 manieren tegen een gebeurtenis als een gijzeling aan kan kijken. (In dit geval Joden en Palestijnen). Het verhaal vond ik redelijk tot goed, maar miste een beetje een echte ontknoping op het einde.

Verder gewoon erg goede camerawerk en regie, maar dat mag je dan ook wel verwachten van Spielberg..

Desalniettemin 4 sterren, hadden er wat mij betreft 4.5 kunnen worden als het einde wat beter was geweest..

Wat moet je nou zeggen over een film als deze, Wong Kar Wai in de U S A, vooraf had ik mijn twijfels. Zijn stijl, tempo en gebrek aan al te veel verhaal in zijn films conflicteren toch vrijwel volledig met de maatstaven in Hollywood, en als je dan ziet dat Jude Law, een popzangeres, en nog wat andere grote Hollywoodsterren zijn gecast weet je toch niet helemaal wat je kunt verwachten.

Van die scepsis was na 2 minuten al niet veel meer over gelukkig. De prachtige fotografie, het spelen met de scherpte, rafelige slowmotions, schitterende kleuren en perfecte vloeiende editing. Het zit er weer allemaal in. Het eerste stuk in New York was echt fenomenaal. Deed vrijwel niks onder voor de cinematografie en de sfeer in In The Mood For Love wat mij betreft. Vond het eerste stuk ook aanvoelen als een halve remake van die film (twee mensen die op de een of andere manier zijn verlaten door hun geliefden, en naar elkaar toegroeien), dat werd op een gegeven moment ook versterkt door hetzelfde melodietje dat in ITMFL werd gebruikt. Zeker het beste stuk van de film, had er zo 5* aan kwijtgekund als de film zo goed was gebleven.

Helaas houdt Wong dit niveau niet helemaal vast. De rest is ook goed tot heel goed, maar eigenlijk wordt het telkens net een beetje minder. De cinematografie blijft nog steeds erg erg mooi, zeker ook in het tweede stuk. Ook dat verhaaltje is minimalistisch maar zeker de moeite waard. Gelukkig houdt Wong ook in een Amerikaanse films zijn intieme menselijke emoties vast. Richting het stuk met Portman vond ik de cinematografie zo hier en daar net wat minder imponerend, al kun je moeilijk zeggen dat het niet alsnog vreselijk mooi gedaan is. Vrijwel geen regisseur die zo consequent speelt met vorm, kleur en ritme en telkens wat moois op beeld weet te toveren.

Prachtig sfeertje door heel de film, echt heerlijk. Verhaaltjes zijn ook de moeite. Ook al is Jude Law geen Tony Leung doet hij het ook niet onaardig, net als Norah Jones. Ze probeert -gelukkig- niet al te hard veel te doen wat ze niet kan. Fungeert ook meer als repliek en leidraad, dus kan niet zo heel veel fout doen. Goed gecast wel. Portman vond ik zo af en toe iets to much, maar wel een stuk beter dan normaal, Weisz is het best op dreef. En wat de muziek betreft, ik ben echt geen fan van Norah Jones hoor, maar een beter passende soundtrack had ik niet kunnen bedenken (al zal ik het thuis niet opzetten).

Zalige film. Geniet van de beeldenstroom en sfeer, en het aardige verhaaltje is mooi meegenomen. 4.5*, doet niks onder voor Chungking Express, maar In The Mood For Love is nog steeds wat te hoog gegrepen.

Eigenlijk alles wat in de reacties hierboven al voorbij komt. Jammer genoeg maar een hoogst onboeiende film dit, erg Russisch in de zin van het lage tempo, maar ze vergeten hier dat het tempo in Russische cinema doorgaans juist zijn effect niet mist omdat er wel iets is om over te verwonderen.

Hier dus duidelijk niet, naast het lage tempo is dit gewoon oersaai, omdat er gewoon niks te beleven valt. Dacht ik het eerste uur dat dat met de bedoeling was om de finale meer effect mee te geven, maar steeds dichter bij het einde groeide het besef dat dit gewoon écht in zijn geheel totaal oninteressant was. Pas de laatste 20 minuten leeft het nog enigzins op. Geen moment spannend verder ook, laat staan angstaanjagend, en totaal wars van elke sfeer. Mist ook volledig the point met de soundtrack, die op zichzelf best goed was, maar qua timing echt nergens op sloeg. Volledig willekeurig zwengelde de muziek weer aan of zwakte hij af, geen logica in te bekennen.

Dan zijn de personages hier ook echt totaal niet boeiend verder, en is het acteerniveau ook niet bepaald om over naar huis te schrijven, dus daar valt ook niet veel voldoening uit te halen. De speelduur van twee uur vind ik dan ook echt onbegrijpelijk voor een film als deze.

Uiteindelijk een uitermate nikszeggend geheel waar de tijd duidelijk een vijand was. Enige wat nog opviel was de visuele kant, al vind ik het shot van een wiebelende camera nou niet direct mooi. Als er dan een echt mooi shot kwam kreeg je niet eens de mogelijkheid er van te genieten.

1.5*

Prima film! Maar had heel erg hoge verwachtingen (misschien vooral ingezet door de briljante poster), dus valt wat dat betreft ook wel een beetje tegen.

Had toch gehoopt dat het veel harder en nog persoonlijker was geweest, Mysterious Skin blijft toch vrij lang iets te afstandelijk. Maar het blijft een mooie film. Cinematografisch bij vlagen erg overtuigend, erg mooi gestyleerd filmpje. Ook de soundtrack is fenomenaal. Sterk verhaal ook, en goede acteerprestaties. Vooral die kerel die Neil speelde was echt geweldig bezig.

3.5*

Bijna elke Jarmusch levert een gelijksoortige recensie op, dus daar gaan we weer..

Ontzettend sfeervolle swingende film is dit weer. Stuk voor stuk prachtige personages, typische humor, en een ontzettend fijne soundtrack en registratie. Een regisseur die tevens het beste uit de acteurs weet te halen.

Buiten dat toch ook gewoon weer een volstrekt unieke film, maar dus wel met alle herkenbare Jarmusch-trekjes. En hoe je het ook wendt of keert, als z'n stijl je bevalt zijn ze gewoon bijna allemaal goed. Mystery Train is een van zijn besten wat mij betreft, omdat het zo lekker de broeierige sfeer van het Zuiden van de VS weet neer te zetten. De geweldige scenes zijn bijna niet te tellen zo veel, van die magnifieke bedscene met het Japanse stel in het begin, tot het meest grappige moment waar die hotelbediende gewoon dat opgeveegde glas op straat flikkert

Het enige wat ietwat in gebreken blijft is dat het eerste verhaaltje een beetje een outlier is t.o.v. de andere twee, terwijl die juist duidelijk wel wat met elkaar te maken hebben.

4*

Ik kan niet zo goed plaatsen wat me nou zo heeft gegrepen. Mystic River is helemaal niet zo'n bijzonder verhaal, het camerawerk en de regie is gewoon erg standaard, en het plot was ook niet de sterkste aller tijden.

Ik denk dat het toch de interpersoonlijke verhoudingen de sleutel is, ik vind deze echt optimaal vertaald naar het filmdoek. Penn is weer zeer goed en ook Bacon houdt zich goed staande. Robbins viel dan weer wat tegen, maar zo erg stond het me niet tegen, aangezien je de drie acteurs toch eerder als een pakket moet zien dan als individuen in deze film.

Het plot is braaf, maar ondertussen wel onderhoudend, stoorde me ook totaal niet aan het simpele karakter in deze. Eigenlijk was storend uberhaupt niet aan de orde geweest vanavond, ben gepakt door het verhaal en heb me meer dan uitstekend vermaakt.

4*