Opinions

Ulta-amateuristische prut.

Zeldzaam lelijke film, echt niets zag er uit. Zag er uit als zo'n bizar slechte Latino-soap eigenlijk.

Verder valt er niet zo heel veel over te zeggen, behalve dan dat dit soort filmpjes pas de moeite waard worden als ze grappig zijn. Dat was dus niet bepaald het geval. Redelijk genante vertoning, waarbij ik me naarmate de film vorderde eigenlijk continu afvroeg of ik uberhaupt ooit wel eens om Spaanstalige humor heb moeten lachen, kan het me niet herinneren.

Vooruit 1*, het idee is namelijk best de moeite waard. Daar houden we het ook echt op.

TWBB moet ik nog steeds hoognodig eens herzien (die viel toentertijd niet zo goed), maar dat was toch duidelijk de film die het meest verwant is aan The Master. Al is het maar vanwege de charismatische duo-hoofdrollen die beide film kleuren, en de religie die wederom een meer dan substantiele rol speelt, en de metaforen over de Amerikaanse maatschappij die in de film verweven zijn.

Ik merk dat The Master een hele lastige film is om te beoordelen. Zo eentje waarbij overdenking en herziening de film goed doen. Ik had gisteren nog de mogelijkheid hem op een 'groot' doek te zien, hoewel ik hem dolgraag in 70mm had willen zien, maar het is duidelijk dat een groter formaat een absolute plus is voor de ruime cinematografie.

Inhoudelijk moet het even bezinken. Ik vond de wisselwerking tussen de charismatische kwakzalver enerzijds, en de labiele getraumatiseerde landloper anderzijds al erg interessant. Vooral hoe Dodd Freddie als sprekend voorbeeld van zijn zogenaamde genezing van het dierlijke innerlijk van de mens ge-/misbruikte en Freddie Dodd de andere kant op gebruikte als handvat voor zijn uitbarstingen, vond ik diepte geven. Moet ook een film zijn die inhoudelijk herzieningswaarde heeft.

Rollen van Phoenix en Seymour Hoffman zijn geweldig, soundtrack is uitstekend en het redelijk fragmentarische karakter vind ik meerwaarde hebben.

Mooie film. 4*

Een artistiek hoogtepunt..

Zowel op visueel vlak, een vormgeving, contrastarm, vegerig soortig olieverfidee maar dan in filmvorm, ik vond het geweldig. Echt iets volledig nieuws voor mij, en het had iets betoverends. Maar ook inhoudelijk trouwens, een typische Russische hypnotiserende betovering met lang uitgesponnen scenes. Geweldige shots in een desolate omgeving, mooie dialogen (eerder monologen), maar vooral een liefdevol portret van moeder en zoon vergeven van rust en kalmte.

Pas mijn eerste Sokurov, naar op zoek gegaan vanwege de eerdere successen van de Russische cinema, en dit is alweer een pareltje. Is dit een beetje herkenbaar voor zijn films, of valt het niet te vergelijken? In ieder geval een dikke aanrader voor liefhebbers trage, emotionele en typisch Russische films, evengoed een afrader voor de vlotte kijkers.

4.5*

van het weekend weer gezien, en doe er een halve ster bij. Gewoon een zeer leuke kinderfilm met een mooie moraal.

Bijzonder apart gefilmd en met een bijzonder sfeertje en een hoop geweldige scenes. Lavant blijft altijd top in dit soort rollen. 4*

Ik had het idee dat het type film meer richting Cube en consorten zou gaan. Geen idee hoe ik daar bij kwam, want je ziet de tieners vrij duidelijk op de poster, en dan weet je het eigenlijk tegenwoordig wel.

Een film die zich ontrafelt tot een wel erg ongeloofwaardig en vergezocht geheel (het was gewoon maar een testje.. ). Met stronteigenwijze personages die zonder duidelijke reden de boel lopen op te houden zodat de prestaties van onze helden nog verder uitvergroot worden. Verder is het op zich weer kijkbaar, maar zo binnen de lijntjes dat het zwaar gaat tegen staan. Helemaal als je de afgelopen tijd ook al Hunger Games, Ender's Game, Divergent en de hele mikmak hebt gezien.

2.0*

Goeie film.

Al een tijdje geen oude misdaadfilms meer gezien, maar soms heb je er wel weer zin in. Leuk vanwege de sfeer, realisme en het acteerwerk. Het verhaaltje is wat langdradig, en eigenlijk is het eerste halfuur meteen al het sterkste van de film, komisch ook, en van die herkenbare lange takes en dialogen.

Het scheelt in dit soort films ook wel heel erg dat ik Keitel gewoon zo goed vind altijd. Misschien wel mijn favoriete Hollywoodacteur. De Niro vond ik het wel iets minder doen af en toe.

Visueel was het ook niet verkeerd, vooral in het begin zaten er mooi gecutte scenes in. En ook die rode filter in dat barretje zag er mooi uit. De soundtrack zat er ook bijzonder lekker tussendoor geweven.

Het mist allemaal iets extra's uiteindelijk, vooral inhoudelijk, maar absoluut de moeite waard. 3.5*

Erg sterk. Prachtig gefilmd vooral, en verder lekker traag maar ontzettend betekenisvol. De locaties zijn uitstekend, de acteurs idem dito, maar bovenal is de film erg goed verteld. 4*

Hehehehe belachelijk

Wat een debiele film, maar wel echt leuk. Dikke trap onder de gordel naar the Muppets, Sesamestraat enz. Alleen al hoe ze over die golfbaan lopen En dan dat vlak voor die aftiteling. Sowieso was die kikker wel echt fantastisch hoor

Braindead blijft nog steeds ongeevenaard, maar dit vond ik wel leuker dan Bad Taste.

3.5*

Erg donker, contrastrijk, indrukwekkend geschoten film, die iets minder intens was dan ik had verwacht, maar daarmee niet minder goed was. Een interessant portret langs coole locaties. Knap verteld en goed gespeeld ook. 4*

Hoe dan ook prachtig.

Vooral het begin en slot imponerend, vooral op emotioneel en audiovisueel vlak. Daartussen zit een inhoudelijk wederom best imponerend familieportret van Von Trier centraal, na Antichrist lijkt hij dat toch flink onder de knie te krijgen. Het stuk op de bruiloft vond ik toch duidelijk wat minder, part two vond ik erg sterk, heel direct en mooi opgebouwd.

Wat betreft het visuele is zoals gezegd het begin en einde vreselijk mooi. Daar tussenin grijpt Von Trier een beetje terug op een Dogme camerawerk wat op een groot scherm zo nu en dan wel wat rommelig oogt. Maar functioneel is het wel gezien de setting van de bruiloft. Het camerawerk in het tweede deel is ook al een stuk beheerster. En wat een prachtige setting voor een landhuis. Deed me ergens ook wel denken aan Last Year in Marienbad met die tuin, hoewel de film wel heel anders is natuurlijk.

Hoe dan ook een memorabele film, bijna traditiegetrouw van Von Trier.

4*

Mijn eerste bioscoopfilm van 2010, een sterrencast, een beginnende regisseur, veel lelijke opplaksnorren een boek als voorbeeld en een sluimerende grens tussen waarheid en fictie, wat krijg je dan?

Had vooraf weinig over deze film gezien of gelezen, buiten een trailertje een tijdje terug in de bioscoop. Wist dus niet echt wat ik kon verwachten. Een film die duidelijk gemaakt is met een glimlach op het gezicht, bij iedereen. Heb me kostelijk geamuseerd. Fijne humor, domme personages en zo nu en dan een inside joke. Al dat gelul over Jedi's, wat mij betreft een geweldige zet om uitgerekend Ewan McGregor daar dan tegenover te zetten.. (voor wie het niet wist, McGregor speelt Obi-Wan in Episode I t/m III) Geeft in ieder geval aan dat de acteurs er zelf ook niet al te gewichtig over doen, en had ook vaak het idee dat iemand als Clooney alle moeite had niet zelf te moeten lachen bij bepaalde scenes. Zulke grapjes zitten er wel vaker in, McGregor met een stropdas met Schotse ruit op het einde, en soms zelf dingetjes die waarschijnlijk toevallig een komisch tintje geven (de acteur die in Avatar de bad guy speelde, speelt ook hier een brigadier in het leger, maar dan eentje met een iets te goed hart ).

Clooney is daarnaast wederom goed op dreef, zoals altijd wel als hij zich niet serieus neemt. Bridges is een beetje kleurloos, McGregor niet al te opvallend. In Spacey's rol had meer gezeten, kwam wat te weinig uit de verf naar mijn zin.

Het verhaaltje is aardig. Vrij stompzinnig natuurlijk, maar wel met een aardige laag met blijkbaar een kern van waarheid. Tegen het einde kakt het wel een stukje in, de humor wordt minder scherp, en moddert nog wat aan (happy end voelt er een beetje achter geplakt). Film is echter boeiend en grappig genoeg het eerste uur voor een leuke avond, en op zeker dat de acteurs hun tijd ook goed besteed hebben.

3.5*

Aardige film. Goed verhaal met uitstekend acteerwerk. Gaat dieper dan ik had verwacht, de filmposter is wat dat betreft goed gekozen. Visueel wel nogal gedateerd, qua sfeer ook een beetje als een jaren 70 Krimi. Verbaas me er ook over dat hij van '81 is, had hem zeker 10 jaar ouder geschat.

Goeie eindscene ook. 3*

Vond hem wat minder dan bijv. A Bout de Souffle en Bande a Part. Iets te dichtgemetseld ofzo. Ik mistte zo hier en daar het frivole en pakkende uit die films.

Langs de andere kant wel een aardige film, en ik snap wel weer dat dit als Godard's beste beschouwd zal worden. Het kleurengebruik is fantastisch, over elke camerapositie en beweging is diep nagedacht, scenes zijn plaatjes. Maar toch had het niet het gewenste effect op mij. Zo'n soundtrack maakte in het begin nog indruk op me, maar hoe langer de film duurde en hoe vaker exact dezelfde compositie werd herhaald, hoe vervelender ik hem vond.

3*

Bij toeval op tv gezien, meteen de eerste Amerikaanse film van de gebroeders Pang die ik zie.

Vond hier in ieder geval helemaal niks aan. Het enige wat me in positieve zin opvalt zijn de aardige pogingen wat met de camera te doen, en wat sfeervolle scenes, met name in die kelder. Voor de rest is het een ontzettend clichématige, flauwe en slappe film wat tegen het einde dommer en dommer wordt, die flashbacks met die vent, zo idioot zie je ze zelden . Ook het geforceerde dramarandje is vooral lachwekkend.

Eigenlijk een enorm goedkope B-film, waar soms nog wel wat van te maken valt, maar hier is vrijwel alles slecht uitgewerkt, en valt het horroraspect heel erg tegen. Saaie slappe film. 1.5*

Absolute landmarkfilm.

Vooral in het begin erg indrukwekkend qua expressieve decors. Vond het wat dat betreft wel echt genieten van de details hoe er gedacht werd over een volledig ge-automatiseerde wereld anno 1927. Die ritmische bewegingen van de arbeiders in het begin zijn toch erg iconisch.

Naderhand werd het toch iets minder, het verhaaltje hangt een beetje te los aan de thema's van de film, maar de sterke muziek en het expressieve acteerwerk, samen met de decors expressionistische decors blijven de aandacht erbij houden.

Houd ik het op een 3.5*, de gerestaureerde versie gezien en het is wat aan de lange kant soms, maar verder weinig op deze classic aan te merken.

Enorm saaie bedoeling van een film die wel 4 uur lijkt te duren. Erg leeg gedoe eigenlijk over een onbenullig en nietszeggend verhaal. Ook zo'n lekker flauw einde erachter aan geplakt waar nog geen klein sprankje fantasie voor gebruikt is.

Clooney die ook maar als een houten klaas rondloopt en totaal vervangbaar is draagt natuurlijk ook niet bij aan de filmervaring. Dat deze film vorig jaar genomineerd is voor een Oscar is natuurlijk een farce. Nee hier zit werkelijk heel weinig in.

1,5*

Ben een liefhebber van Jeunet, eigenlijk is alleen Alien Resurrection slecht, de rest is leuk tot erg leuk tot erg goed. Micmacs is gewoon leuk.

Verder niet zo bijzonder, en af en toe een beetje mak, maar er zitten genoeg geinige scenes in. Paar debiele apparaten, maffe scenes, komische personages en je bent er wel weer. Visueel is het prima, maar lang niet zo sterk als hij eerder heeft laten zien, en qua designs van apparaten had ik toch wat meer gehoopt vooraf.

Leuk tussendoortje. 3.5*

De regie en montage blinkt toch wel uit in deze film. Deed me geregeld denken aan de Nouvelle Vague, maar ik vraag me af of dat bewust is geweest of louter ' toeval'. Had altijd de indruk dat dit redelijk langs de VS is gegaan, maar ik kan het mis hebben.

Verder vond ik het niet al te bijzonder. Twee enorme karikaturen trekken met elkaar op om er iets van te maken. Het is een redelijk trieste film, maar toch vol met positivisme, vooral dankzij het personage van Voight. Het is vast een metafoor voor de Amerikaanse samenleving en 'The American Dream', maar het komt redelijk achterhaald over. Acteerwerk vond ik niet al te groots, vooral omdat Hoffman en Voight er veel te grote karikaturen van hebben gemaakt. Ook het einde is veel te getelefoneerd, wist geen indruk meer te maken. Muziek paste verder wel goed.

Kleine 3*

Niet helemaal.

Allereerst de pluspunten, sfeertje is luchtig, Parijs wordt leuk neergezet, en het idee achter de film is heerlijk. Jammer genoeg zet Allen niet de stap om er ook daadwerkelijk iets wervelends van te maken. Die hele nostalgie kreeg ik verder amper mee, zag er niet in wat het nou zo bijzonder aan was voor Wilson, behalve dan dat hij op pad ging met wat beroemdheden.

Naar verloop van tijd worden die cameo's ook wel wat duf, en heb je het wel gezien met de film, aangezien het amper ergens over gaat. De bottomline vond ik uiteindelijk ook wat inspiratieloos. Echt gelachen heb ik ook niet, wel gegniffeld zo nu en dan, en het is verder totaal liefelijk zodat je het wel voor lief neemt, en de film verveelt eigenlijk ook weer niet (duurt ook amper 1,5 uur natuurlijk, maar toch).

Al met al wel charmant maar té statisch en niet zo bijzonder als ik had verwacht. Veel ongeloofwaardige Allen-dialogen, wat we wel gewend zijn, en uiteraard een dubieuze romance die het onder de laag weer een zelfde soort film maken. De tripjes van Wilson zijn leuk, voor een uurtje, daarna loopt de plaat wat vast.

2.5*

Handig zo’n meisje om tegen te praten, zodat je de kijker het hele verhaal kunt uitleggen.

Begrijp niet dat je als filmmaker nog zin hebt om een dergelijk generiek, weeïg, filmpje in elkaar te draaien. Het genre sci-fi onwaardig.

Vorig weekend gezien. Allemaal net iets te melig om echt goed te worden als je het mij vraagt. Begon interessanter dan de afwikkeling. Vond de vorige films van Nichols toch wat geraffineerder en minder melodramatisch. Dat slot kon echt niet...

Kleine 3.0*

Goeie film!

Speelt aardig met het idee dat het bij iedereen wel eens een langere periode lijkt dat alles tegen zit. Ik vond het juist een pluspunt dat Cesár niet zomaar alles doet om mensen ongelukkig te maken, maar toch ook nog gewoon bang is om gepakt te worden, en ergens de fatsoensnormen probeert te bewaren. Maakt het een veel subtieler en complexer personage dan alleen maar een sadistisch monster. Daarom ook vond ik het einde wat jammer, hoewel het qua fascinatie wel in lijn met het personage is, begrijp ik de rationale keuze minder.

Het is verder ook geen geweldig geniale film, maar wel vermakelijk. Had op bepaalde details nog wel wat sterker kunnen zijn maar ach.. Tosar doet het erg goed, audiovisueel is het degelijk maar niet zo bijzonder. Camerawerk was nog het meest in orde. De film moet het voor het grootste gedeelte hebben van de ingenieuze spelletjes, en een paar aardig spannende scenes. Gek genoeg betrapte ik mezelf er op dat ik nog best sympathie kon opwekken voor Cesár, beetje eng wel.

3.5*

Begint wat moeizaam maar na verloop van tijd begint dat emotioneel totaal doodgeslagen toontje met stoicijnse koppen en montone dialogen steeds beter te werken. De grappige gesprekken en situaties worden ook steeds fijner. 3.5*

Een biopic dat eigenlijk 15 jaar terug gemaakt had moeten worden. Doet een beetje achterhaald aan, de tegenstanders van homorechten doen nu helemaal half-achterlijk aan om de acties van Harvey Milk controversieel te maken. En ja, dit moet je inderdaad in de tijdgeest zien, helemaal waar, en juist daarom vind ik de film niet opzienbarend genoeg.

Van Sant is weer op de degelijke toer, niet dat het onderwerp zich leent voor een Gerry-achtige regie, maar ik vond zijn 'experimentele' fase erg geslaagd (met name Elephant en Gerry, Paranoid Park was wat minder, Last Days nog niet gezien), en hoop eigenlijk wel dat hij die draad weer snel oppakt. Zoals gezegd is Milk erg degelijk, visueel gewoon zoals het moet zijn, maar daar is ook alles wel mee gezegd. Erg gewoontjes. Het verhaal wordt ook nogal braaf verteld en komt zelden verder dan weer die degelijkheid. Halverwege begon ik dan ook wat verveelde trekjes te vertonen.. 'kan er een versnellinkje bij, iets, iemand?'.

Penn, ja bij vlagen wel wat over the top, het zal er wel bijhoren, maar ook weer meer dan degelijk vind ik het niet. Denk wel dat hij die oscar pakt, gezien het onderwerp wat de jury ongetwijfeld wat meer aanspreekt dan een ouwe worstelaar (misschien wat voorbarig, The Wrestler moet ik nog zien namelijk).

Zeker geen slechte film dus, maar geen must-see.

3*tje.

Wederom een aangename Coen, maar ook weer niet de uitschieter naast The Big Lebowski waar ik op blijf hopen.

Vooral de dialogen die ik hier erg sterk vond, erg ad-rem en direct allemaal. Niet buitensporig grappig maar zeker wel met humoristische vlagen. Leuke personages ook, vooral de zijpersonages die het goed doen. Daarnaast een sterk script, en je hebt een degelijke en sterke film. Jammer genoeg komt het ook nergens echt boven uit, en is het een gemiddelde film van de broers, maar dat is nog altijd wel genietbaar.

3.5*

Het wordt bijna eentonig, maar wederom een hele fijne Ghibli dit.

Was in het begin wat bang dat het erg veel ging lijken op The Cat Returns, gelukkig liggen de accenten volledig ergens anders en is dit niet de zoveelste Ghibli waar iemand in een fantasiewereld stapt met alle gevolgen van dien.

Eigenlijk weer een uitermate simpel verhaal, maar met veel sfeer en liefde gebracht. Neigt soms net wat te zoet te worden, maar dat herstelt de film dan weer op de juiste momenten. Vooral de droomsequenties werkte goed bij me.

3.5*

Vrij aardig.

Erg humoristisch vond ik het niet, al was het bij vlagen wel aardig. Soms net wat te kluchterig naar mijn smaak. Het is meer de zoete sfeer die vrij aardig werkt. Verder is het acteerwerk van m.n. de bijpersonages nogal theatraal, zeker t.o.v die Ray Liotta-kloon, die het redelijk ingetogen wil doen.

Verder is het wat langdradig en is het tegen het einde niet al te denderend, had een beetje het idee dat er niet echt een goed einde bedacht kon worden en dat het maar wat half-half eindigt.

Maar al met al nog best geinig voor een keertje, al vond ik het dus wel te langdradig worden op een gegeven moment, nog een halfje eraf daarvoor.

2.5*

Ja.

Heel vermoeiend allemaal. Vond er in Despicable Me ook al niet veel aan, maar dit is helemaal akelig. Ik snap ook echt niet dat volwassenen dit zo leuk vinden. Kinderen snap ik absoluut, maar het is allemaal totaal niet subtiel en dubbelzinnig ofzo.

1.5*

Vrij geslaagde Amerikaanse horror.

Van een Europeaan dan toch, dat maakt dat de sfeerschepping toch wel een stuk sterker dan ik in eerste instantie had verwacht. Zeker het eerste stuk werkt erg goed met een griezelig sfeertje en zenuwachtige cinematografie. Niet dat je anders verwacht, maar de weerspiegeling werd een aantal keer erg goed gebruikt.
Helaas is het scenario (neem ik aan) niet van Aja's hand, en dat merk je goed aan te overtypische structuur van de film, tot de nodige horror/thriller-cliche's aan toe. Het bijbehorende dramalijntje is dan ook niet erg geslaagd, veel te standaard uitgewerkt om echt te boeien.

De film werkt tot het laatste stuk door het concept. Spiegels in horrorfilms om schrikeffecten te creeeren is natuurlijk niks nieuws, maar door er hier een hele film om heen te bouwen spreekt het wel een irrationele angst aan. Het heeft een aantal aardig sterke scenes tot gevolg. Ik ben eigenlijk nooit vatbaar voor dat soort horrorthema's, maar hier werkte het zelfs bij mij nog wel enigzins.

Jammer genoeg is de angel wel uit de film als de zoektocht meer vorm krijgt, het laatste stuk is dan ook flink onnozel als alles overgerationaliseerd wordt en zeker wanneer Esseker daadwerkelijk gevonden wordt. Maar zeker het eerste stuk van de film is best goed. In elk geval een stuk betere poging dan Aja's eerste Amerikaanse film.

3*, vooral wat lager uiteindelijk door het laatste halfuur.