Opinions

De meest vermakelijke Kurosawa tot nu toe.

Prachtig avontuurlijke film met geweldige personages. Veel aandacht naar de boeren die natuurlijk een geweldige chemie hebben, tegen wil en dank komen ze in de meest oncomfortabele situatie, en maar zeiken en steunen. Kon de humor zeker waarderen.

Mifune heeft wederom een machtige uitstraling, acteert een stuk minder uitbundig dan in Seven Samurai en Rashomon, maar die charisma is zo sterk dat het eigenlijk niks uitmaakt.

Verder een geinig verhaaltje, maar geweldig in beeld gebracht. Mooiste scene vond ik het speergevecht, zulke overtuigende choreografie.

4*

Leuk filmpje maar niet erg bijzonder.

Het is zelfs een beetje te veel van hetzelfde. Maar ook een Ghibli die weinig nieuws en wat saaiige fases kent is nog altijd wel aardig. De film ziet er intussen als vertrouwd mooi uit, de soundtrack is wel oké. Verhaaltje is aardig maar de afwerking wat mak, dan bedoel ik met name de afwikkeling. De eerste scenes in het huis zijn veel sterker dan de rest van de film eigenlijk.

Wel leuk is hoe je alledaagse voorwerpen gebruikt ziet worden door miniatuur-mensjes. Niet echt briljant, maar de details zijn wel geinig.

3*

Geweldige tragische en pijnlijke film met interessante themathiek. Enorm goeie vertolkingen ook die de inhoud extra kracht meegeven. Visueel erg fraai, mede door de omgeving, maar de audio spreekt wat mij betreft het meeste tot de verbeelding. Intens en grimmig, en het weet ook op perfecte wijze inhoud te geven aan de beleving van Katalin, al krijg je dat vaak in retrospectief mee tijdens de film.

Uitstekend debuut. Stricklands tweede film vond ik een stukje minder, maar ook die film borduurt verder op een ingeslagen weg.

4.0*

Vrij saai.

Je ziet wel herkenbare Tarkovsky-dingetjes terug (de spiegeltjes, refelecties in het water), maar het verhaal is weinig aan. Misschien ook gewoon te kort om er echt iets van te kunnen maken. De droomsequentie op het einde vond ik dan nog het mooiste, en het meest aansprekende ook gezien zijn latere oeuvre.

2*

Ik vond het nogal tegenvallend. Een paar halfslachtige pogingen er een 70s pulp revival filmpje van te maken, maar dan veel minder gevat en leuk. Een portie geweld moet kunnen, maar het kreeg hier nogal een gemaakte indruk. Als film niet grimmig genoeg, maar vooral niet zo lollig als ik had gehoopt.

2.5*

Beetje zeurderig en prekerig filmpje. Veel te uitleggerig ook, en ook de soundtrack vond ik een beetje vervelend. Het verhaaltje boeide me verder ook te weinig.

2*

Een meer dan waardig afscheid. Een nostalgische trip waar Miyazaki zijn laatste adem van zijn eigen passie in heeft gestopt. Schitterend geanimeerd (misschien wel beter dan ooit - die aardbeving bijv.) en prachtig verteld verhaaltje met een fantasy-randje, rond donkere tijden in de Japanse historie. 4*

Viel me toch een tikje tegen.

Hoofdpersoon is erg sterk, wel een uitzonderlijk groot deel van de film natuurlijk. De scenes waarin zijn paranoia naar voren komt zijn wat mij betreft het sterkste. De camera dicht op de persoon werkt in die context ook erg goed.

Als Keane aan de beterende hand is wordt de film een beetje aan de langdradige kant, om pas in het laatste kwartier weer echt interessant te worden.

Erg eigen film, had toch op iets aparters gehoopt, en heeft af en toe moeite echt boeiend te blijven. 3*

De serie is best onderhoudend. Ik vond dit filmpje toch wel heel weinig toevoegen en gemakzuchtig, met een melig kerst-sausje. Meta-grapjes over cliché’s in kerstfilms en er dan keurig zelf aan mee doen.

In de basis had deze film van mij een betere normering dan de 2.5* kunnen krijgen die ik nu ga geven. Maar ik ergerde me echt vreselijk aan de herhalingen in de dialogen, tot wel vaak 5x toe in één dialoog. Dat scheelt voor mij echt een vol punt helaas. Verder geeft de film namelijk een goed inzicht in de simpele levenswijze op het Iraanse platteland. Een dorp, nog geen paar kilometer verderop, is al een reis naar het onbekende. Leuk om te zien..

Overigens was het opvoedkundige karakter nogal fout natuurlijk, maar het blijft een film van de Iraanse Staat.

Dit is toch niet waar ik Sono het liefst zie. Te gezapig en weinig boeiend drama zonder 'randje'. Te serieus en gewichtig en te weinig relativering denk ik, want ik kon er niet zo veel mee. 2.5*, volgende keer weer wat gekker als het kan, na Himizu de tweede 'teleurstelling' op rij..

Ja toch wel verrassend leuk. Bij toeval al zo snel gezien eigenlijk, maar heb me kostelijk vermaakt.

Valt me wel op te lezen dat de film onverwacht on-puberaal zou zijn. Nu verwachtte ik inderdaad wel hele flauwe domme pubergrapjes, en dat was het gelukkig niet, maar de film is toch zeker wel puberaal, net als de humor. Gelukkig maakt het niet zo veel uit, en is het te begrijpen aangezien de adolescentie zowat het belangrijkste uit de film is.

Het concept is erg leuk, de uitwerking had wat scherper gekund. Vond het gewelddadige karakter in de film wel meevallen, en zo lijp en gestoord is het allemaal niet. De humor is goed te hebben, maar ook zeker niet dolkomisch. Voor de rest zijn de actiescenes goed geschoten, maar hadden ze wat feller gemogen. Bovendien trekt het soms iets te veel naar de 'coolheid', iets wat niet echt binnen de toon van de film past.

Verder doen de acteurs het wel aardig, Cage is nogal kleurloos maar ziet er wel droog uit met z'n opplaksnor die hij in actie nog wat langer heeft gemaakt. Moretz is bijna altijd wel irritant, maar dat viel hier wel mee. En Aaron Johnson heeft wel een droge sullige kop, maar valt verder niet echt op, ook niet in negatieve zin overigens.

Had er echt niet zoveel van verwacht, dus dit was toch wel een aangename verrassing. Een leuk concept, een aardige uitwerking, maar bovenal wel een mooi potje vermaak.

3.5*

Dit vond ik dan weer erg weinig aan.

Begint al tamelijk slecht als een soort kinderavontuurtje, zoektochtje of hoe je het ook wil noemen. Ontwikkelt zich als een erg vergezocht en op veel toevalligheden gebaseerd verhaaltje. Een erg schreeuwerig gedoe ook, wat mijn toch al opkomende koppijn zeker niet wisten te onderdrukken. Ergens halverwege is er een kleine opleving, als die connectie met de bijbel zich wat ontvouwt, maar al vrij snel daarna gaat de film weer met een zelfde stramien door.

En dan die soundtrack, werkelijk bespottelijk dit, dat je kijkers zoiets durft voor te schotelen. Bijna een parodie zo klonkt het, maar helaas was het niet grappig bedoeld. Animaties waren ook erg doorsnee, beetje oldschool puppy-eyes gedoe, maar weinig interessant.

2*, krap.

Veel beter dan deel 1.

Dit is daadwerkelijk een boeiende film geworden, met veel sfeer en uitstekende animaties. Zitten een aantal prachtige scenes in, vooral met die sneeuwval. Verder is het verhaal gewoon een stuk interessanter, en heeft het wat minder die 'een stel agenten beleven avonturen'-gevoel wat in deel 1 overheerste. Maar bovenal is de soundtrack in dit deel veel beter, al zat er af en toe wel een twijfelachtige compositie in, maargoed het was al een hele opluchting dat het vaak daadwerkelijk sfeerverhogend werkte.

Helaas ook niet altijd even lekker te volgen, er zitten zo nu en dan ook scenes in die behoorlijk langs je heen gaan, maar als geheel een boeiende en sfeervolle film.

3.5*

Wel eens wat anders geen gay-relatie te zien waar alles en iedereen wat over te zeggen moet hebben en waar de betrokkenen dapper strijden tegen maatschappelijk onrecht.

Niet dat het nou zo'n geweldige film is, maar ik was vooraf wel wat angstig dat het weer zó'n film moest worden. Uiteindelijk is de structuur en het verloop alsnog nogal standaard, en op emotioneel vlak werkt het amper ondanks de pogingen. Het is een wat saai en zeurderig relatiedrama, niet echt mijn genre wat het cijfer toch vooral bepaalt denk ik. Want het is wel goed gemaakt en geacteerd, maar het voelt vooral doordeweeks en bedacht aan. Het is dan ook al niet erg grappig, 2x grinniken en dat was het wel.

2.5*

p.s. zo halverwege was ik nogal bevreesd voor een einde waar ze dan met z'n drieën een gezinnetje zouden vormen, gelukkig kwam het niet zover.

Wel een vermakelijk filmpje, niks meer en niks minder, maar absoluut niet wereldschokkend. Paar komische situaties, maar vaak ook te lang dat er te weinig te lachen valt. En daar had de film veel meer uit kunnen halen, de memorabele scenes zoals bij de bushalte zijn top, en zo heb je er nog wel een paar, maar zeker in het begin mis je lang wat leuks. Toch zit er wel een goede balans in, want eigenlijk wordt het naar het einde steeds leuker. Mooie rol van Kitano zelf ook.
Verder visueel niet altijd even goed, zo waren de overgangen binnen de scenes vaak wat houterig. Zo had je ook een scene waar ze allemaal aan dat touw slingeren, waar je bij elk stukje de bladeren van de bomen allemaal erg duidelijk een stuk verschillend ziet hangen. Niet dat het enorm stoort, maar het valt net genoeg op. Terwijl er verder juist genoeg te genieten valt, mooie shots van de landschappen.

Prima 3,5* filmpje.

Ik heb deze in de bioscoop gezien en verwachte vrij veel bij het zien van de naam Tarentino. Maar dat viel nog wel tegen, camerawerk/regie was weer erg goed, maar het script, acteurprestaties en vooral de historische dialogen uit bijvoorbeeld Pulp Fiction vielen me een beetje tegen in Kill Bill.

Al met al door de verwachtingen viel het wat tegen, maar nog altijd een hele aardige film: 3.5*

Waar ik deel 1 gewoon maar op 3.5 heb laten staan vorige week, ga ik bij deel 2 naar de 4. De dialogen (soms eigenlijk monologen) zijn eigenlijk toch wel bijzonder sterk in 2, en dan met name in het Chapter 'van' Budd. De dialoog met de stripclubeigenaar, de monoloog van Budd tegen The Bride nadat ze is neergeschoten: Wakey Wakey, Eggs and Bakey . Tevens ware de dialogen tussen Budd en Elle bij vlagen geweldig.

Daarnaast vind ik deel 2 meer de echte ode van Tarentino aan het genre als je bijvoorbeeld het gebruik van de camera ziet in de scenes met Pai Mei .

Tot slot nog een eervolle vermelding voor de rol van Esteban Vihaio

Best de moeite waard.

Grimmig allergaartje van stromingen, waar op het einde de remmen flink los gaan. Op een gegeven moment overheerst het 'waar de fuck kijk ik in godsnaam naar', en dan doet de film iets goed. Het begin is wel wat traag en moeilijk te volgen (mede ook door het accent en gebrek aan subtitles), maar gaandeweg wordt eea steeds meer duidelijk.

Sterkste punt vond ik toch wel het sounddesign, wat de hele film door als een huis staat. Visueel was het ook al aangenaam. Acteurs waren ook erg sterk, en de film was soms zelfs best humoristisch. Vooral tegen het einde zitten er een paar geweldige scenes in. Absoluut een leuk warrig filmpje.

3.5*

Oh man, een van de beste films van het jaar

Klopt bijna integraal. De sfeer, de muziek, de regie, de personages, de climax. Een film die bijna alles goed doet. Valt eigenlijk vrij weinig over te zeggen, behalve dat het nog even moet bezinken, en dat het werkelijk nergens op slaat hoe dit aan zijn gemiddelde moet komen. Een ongrijpbare protagonist, geweldige niet te bevatte scenes, grove identiteit. Ergens ook wel te begrijpen dat dit op tegenstand stuit, maar dit kan bijna niet anders dan uitgroeien tot een klassieker.

Dikke 4*, prachtige tijdloze film.

Aardige film, maar mist toch wel wat.

Is inderdaad op papier in bepaalde scenes erg weird, maar op beeld valt het eigenlijk wel tegen. Scenes zoals met de kippenpoot zijn zeker niet zo bizar als je zou verwachten. Kwam zelfs nogal krampachtig over allemaal.

Voor de rest zit het met de sfeer juist wel goed, en is het audiovisueel ook zeker niet verkeerd. Op acteervlak valt inderdaad de prestatie van McConaughey op die ik eigenlijk alleen maar kende van reputatie. Hirsch vond ik maar zo-zo, de andere rollen zijn allemaal vrij sterk.

Over het algemeen kon ik de cynische ondertoon wel waarderen, afzonderlijke 'bevreemdende' scenes vond ik echter niet al te best uit de verf komen.

3*

Geweldige film, nog betere Gazzara. Een geweldige uitstraling voor een geweldige rol.

Een levendig filmpje met wervelend hand-held camerawerk. Verder als karakterstudie ook erg geslaagd met een aantal erg mooie scenes. Hele coole soundtrack ook (dat openingsnummer ) en een perfect ritme en tempo. En ook nog eens met de nodige subtiele humor.

Eigenlijk kan ik amper echte minpunten bedenken. Erg stijlvol.

Dikke 4*

Oei ja dat de hele dag rondhangen in en rond een gebouwtje en dat die familie van de slachtoffers achteraf een groepsfoto gingen maken. Rare gewaarwording vond ik dat. Verder qua docu iets te droog misschien.

Vond het eerlijk gezegd de minste Kubrick die ik tot nu toe zag.

Toch geen bijzonder sterke Heist-film, vond het verhaal maar weinig spectaculair, wel aardig maar ook niet meer dan dat. Grootste pluspunt was toch eigenlijk de sfeer, maar dat alleen kan The Killing niet redden. Vond het acteren over het algemeen oké, behalve in de shooting-scenes, waar er bijvoorbeeld erg kolderiek werd gevallen. Zag er niet echt goed uit. Sowieso vond ik deze scenes er visueel ook niet geweldig uitzien, beetje houterig in gesneden.

Ook wel een beetje flauw die laatse scenes met die hond. Al vond ik de absoluut laatste scene wel weer erg mooi.

De balans komt uiteindelijk niet verder dan 2,5*, de eerste onvoldoende voor Kubrick..

Leuke film, maar had er toch wat meer van verwacht.

Conceptueel is het best goed, een bereikbaar onbewoond eiland, waar je gewoon de stad vanaf kunt zien etc. Maakt het een tikkeltje absurdisch allemaal. Jammer genoeg beloopt het binnen het 'Robinson Crusoe-genre' wel nogal de geijkte paden. En dat vond ik een beetje teleurstellend. De film gaat weliswaar niet over zijn survival ansich, maar toch is dat aspect wel wat te voor de hand liggend. Daarnaast vond ik de humor zelf wat te matig, veel kluchterigheid.

Ook vond ik dat de film me te weinig deed. Zo'n omvattend plot om mais te gaan verbouwen is weliswaar best geinig, maar het is overdreven metaforisch als onderdeel voor zijn struggle dat het niet helemaal meer werkt om er een halve film aan te wijden als je het mij vraagt.

In de onderlinge relatie met het meisje had denk ik ook wat meer gezeten. Het wordt op het einde ook allemaal wat rigorieus als je het mij vraagt. Oke dan wordt je van het eiland gehaald, begrijpelijk dat dat een impact is. Maar om dan gelijk maar weer te besluiten dat je toch nog zelfmoord gaat plegen... aangezien je zo op dat eiland terug kan zijn kan ik me voorstellen dat je nog eerder probeert dat de doen. Zeker als je nog graag contact wilt houden met dat meisje.

Maar al met al moet ik ook niet te negatief overkomen. Het deed me voornamelijk te weinig voor een hoog cijfer, maar het is wel een aangenaam en liefelijk filmpje met aardige cinematografie en leuke passende muziek. 3*

Weer zo'n typische Sono.

Zo langzamerhand mijn favoriete Japanse regisseur, dit is tot nu toe na Cold Fish voor mij zijn beste. Continu verbaas je je erover hoe de film de sickness weet over te brengen. Prachtige personages met een -nogal- eigen manier van rouwverwerking zeg maar die je niet elke dag meemaakt. Geweldige surrealistische en vooral kleurrijke scenes. Ook de decors zijn briljant, en doet de titel eer aan.

Briljante film, continu boeiend schouwspel en het einde is helemaal een gestoord hoopje waar alles waargemaakt wordt wat een film als deze moet zijn. Had nog wat luguberder gekund, maar dat heeft Sono later met Cold Fish volledig rechtgezet.

Kleine 4.5* maar wel dik verdiend.

Als deze film zo'n anderhalf uur had geduurd (wat gemakkelijk had gekund), had het best een aardige spektakelfilm kunnen zijn. De CGI vond ik best wel goed, de emoties van Kong waren bijzonder geloofwaardig. Wat dan juist zo opvallend was, was dat de bluescreen animaties juist heel erg matig waren.

2* voor met name de veel te lange speelduur voor een dergelijk simpel verhaal en enkel spektakel. Ik snap ook eigenlijk niet waarom Peter Jackson alles zo verschrikkelijk landurig moest uitwerken.

Bij vlagen aardige komedie met een trieste ondertoon.

Qua regie vond ik Scorsese niet zo boeiend, het is vooral de rol van De Niro die in het oog springt. Maakt eigenlijk de film, samen met het toch wel aardige verhaal, maar echt groots is het helaas allemaal niet.

3*

Een wat mindere Ferrara.

Begint pas op het einde leuker te worden, maar daarvoor is het toch vooral een nogal doorsnee misdaadfilm met een gewoon verhaaltje was zelfs vaak nogal saai is. Walken was weliswaar geweldig, Fishburne vond ik vanaf het begin juist behoorlijk irritant. Sowieso waren al die negers nogal overdreven aan het overacten.

Paar aardige scenes, één hele goeie waar Walken echt kon schitteren, maar voor de rest nogal modaal. Bad Lieutenant en The Funeral vond ik dan veel meer hebben.

2.5*

Minder truttig dan ik had verwacht.

Wel net zo stoffig als verwacht, ik heb heel weinig met Britse historische drama's om die reden. Het is allemaal heel erg gericht op het costume design en het verhaal. Gelukkig zitten hier wat andere accenten in, zoals de chemie tussen de hoofdrolspelers, en het is gelukkig niet al te verhalend.

Firth doet het aardig, maar dan vooral in de gewone scenes, als hij echt stottert vind ik hem een stuk minder overtuigend. Je merkt gewoon veel te duidelijk dat hij gewoon correct kan spreken ipv dat je denkt naar iemand met een spraakgebrek te zitten kijken. Die gedoodverfde favorietenrol voor de Oscars vind ik om die reden dan ook wel wat overdreven. De chemie met Rush is wel grappig.

De film heeft ook zijn geinige momentjes, maar over het algemeen is het toch niet meer dan oerdegelijkheid met een aardig uitgangspunt. Ook nog wel wat minpuntjes, ik noem een bij de haren bijgesleepte rol van Churchill die verder wat voor de sier rondliep (buiten dan om te laten zien, "kijk Churchill liep er toen ook al tussen, die kennen jullie wel van de geschiedenislessen"), tevens onmogelijk slecht vertolkt, leek bijna Little Britain, zo'n karikatuur werd er van gemaakt.

Een film voor en door 'The Decent Englishman'. Zal best wel de beste film pakken, omdat het op het oog de meest degelijke van allemaal is. 2.5*