Opinions

Erg leuke film met een mooie indie-sfeer.

Film weet niet alle cliché's te omzeilen, maar er wordt in ieder geval prima mee omgesprongen. 500 Days kent een creatieve opzet die door de sprongetjes in de tijd al snel het een en ander prijs geeft over het verhaal, maar gelukkig nog genoeg achterhoudt om het geheel interessant te houden.

Verder bevat de film een heerlijke Indie-soundtrackje wat alleen maar toe te juichen valt en volledig binnen de sfeer van de film valt. Sowieso zitten er veelvuldig leuke verwijzingen naar met name Britse muziek (Beatles, Smiths, Belle and Sebastian, Joy Division, The Clash), en naar grote films (Seventh Seal, Persona, Graduate, Star Wars).

En als geheel is 500 Days ook gewoon erg herkenbaar, je zou zelf ook verliefd raken op Zooey na zo'n film. Prachtige ogen, goeie muzieksmaak, de kleine dingetjes die de moeite waard zijn. Maar toch mist er net iets tussen die twee..

dikke 3.5, neig toch ook wel een beetje naar een 4 stiekem.

Erg spannende horror dit, en een van de weinige handheld films met een gedegen script en een logische uitwerking.

Rec heeft voor op 'die andere' handheldfilms zoals Paranormal Activity en Cloverfield dat er een slim uitgangspunt gekozen wordt, namelijk van een embedded televisieploeg. Zorgt er voor dat het volgen van elke willekeurige scene een stuk logischer is, en het de film meteen ook veel overtuigender. Natuurlijk niet helemaal perfect, soms blijven ze filmen terwijl ze beter kunnen rennen voor hun leven, maar het stoorde een stuk minder.

Nee, echt origineel is het allemaal niet (het zijn weer eens zombies/vampiers/andersoortige ondoden), maar de spanning vergoedt veel. Geheel is ook erg knap in beeld gebracht, en was vooral ook onder de indruk van het geluid. Soms viel dat even weg, het gepiep werkte ook prima, en het onduidelijke blurry-effect deed je echt geloven dat je daadwerkelijk naar een getuige-verslag zat te kijken.

Goeie speelduur ook, valt niet in herhaling, en je schrikt je regelmatig te pletter. 4*

Heel wat minder.

Voornamelijk omdat het de verantwoording voor het aanwezig zijn van de camera midden in het hele gebeuren (in tegenstelling tot deel 1) niet vasthoudt. Wordt ook een beetje overdreven allemaal als blijkt dat er zich op een gegeven moment 3 camera's in het gebouw bevinden. What are the odds? Helemaal het feit dat die verslaggeefster op een gegeven moment terugkeert met die camera in de hand gaat nergens meer over. Sowieso komt het hele handheld gebeuren heel wat minder naturel over dan in het eerste deel van Rec. Zo is er met name in de eerste helft van de film praktisch geen interactie met de cameraman, wat natuurlijk totaal nergens op slaat.

Verder is het meer van het zelfde en dat verlang je toch eigenlijk ook wel. Behoorlijk wat spannende scenes zonder erg eng te worden overigens, maar het blijft toch behoorlijk intens. Aan de andere kant moet zo'n film als dit toch wat extra's hebben om aan de beleving van de eerste te komen, en dat is toch niet het geval. Het opknippen in 2 (of zelfs 3) delen was een aardige poging maar was niet genoeg om echt origineel uit de hoek te komen.

3.0*

Haha dit deel zeg. Had al wel het idee dat ze het wat over een andere boeg gingen gooien nu het virus buiten het appartementencomplex huis ging houden, maar dit is wel heel wat anders. Het idee alleen al om eerst met het zelfde soort hand-held idee verder te gaan met de serie, maar daar na 20 minuten gewoon mee te stoppen

Gelukkig is dit opzich allemaal nog wel te vergeven omdat dit deel een volbloed horrorcomedy is geworden. De spanning en intensiteit van deel 1 en 2 is totaal verdwenen. Voor mij was die formule nog niet echt uitgewerkt, maar ik snap de keuze wel om nu eens wat anders te doen. Eigenlijk moet je ook maar niet te veel naar deel 1 en 2 kijken om deze film te kunnen waarderen, en de hoop onzin en belachelijk geforceerde melodrama en zombiecliche's (die itt de eerste twee delen opeens zo traag als stront blijken te zijn ) over je heen laten komen, dan is het -ondanks dat het voor een horrorcomedy een beetje slapjes blijft- best genietbaar.

Kleine 3*

Erg interessant en uitermate goed geschoten en geacteerd.

Jammer dat de case ietwat ongeloofwaardig overkomt (vooral het feit dat de advocaat kennelijk niks van de punten van de jury heeft aangehaald, daar wordt mijns inziens nogal makkelijk aan voorbij gegaan. Hoewel het wel klopt dat aan zo'n zaak geen eer te behalen valt voor een beginnende advocaat natuurlijk). En af en toe zitten er nogal wat gekke beslissingen in (Nummer 7 zegt not-guilty, om een hele slechte reden, maar krijgt gek genoeg wel 2 extra stemmen mee).

Verder is het vooral erg goed geregisseerd en zijn de acteurs erg sterk. De kritiek op vooral het jurysysteem mag er duidelijk uit te halen vallen, het is maar afhankelijk wie er in zitten of er een beetje kritisch naar de feiten gekeken wordt. Toch wel bijzonder in een land waar iedereen zo trots is op hun lekenrechtspraak en hun 'working-mans-rights'.

3.5*

Hoewel ik de vorige twee films van McQueen denk ik sterker vond (Shame zeker), toch weer een bijzonder fraaie film. Ik was een beetje bevreesd door iets te veel Amerikaans melodrama en te veel leed om het leed, maar McQueen springt er juist wel erg sterk mee om. Het is een redelijk traditionele film, waarin de minder traditionele scenes er duidelijk uitspringen wat mij betreft. Scenes die juist door hun lengte erg sterk worden. Hoe hard, ruw en verschrikkelijk ook, de scene waarin Salomon wordt opgehangen is juist sterk door de lengte, om wat er om hem heen gebeurd, de ogenschijnlijke normalisering van de gang van zaken.

Ook behoorlijk verontrustend om te tonen hoe naast de bekende bruten zoals het personage van Fassbender en diens vrouw, ook ontwikkelde en sympathieke lui zoals die van Cumberbatch gewoon meedoen met de hele gang van zaken. Verder inderdaad erg goed overgebracht door Ejiofor en de rest. Enige wat ik echt niet zo goed vond werken is de keuze om Pitt zo prominent op te laten draven. Vond ik minder geslaagd en een beetje bedacht overkomen.

Verder een stuk beter dan verwacht omdat McQueen zijn stijl -weliswaar in iets getemperde vorm- weet door te trekken. Een ruwe en niet-geromantiseerde weergave van hoe de slavernij moet zijn geweest. 3.5*

Dat is nou net wat het best een cliché en voordehandliggende film maakt. En ook dat ik de film precies zo vond als ik had verwacht. Dat je de afloop al weet boeit me dan niet eens, maar dat Aron dan ook daadwerkelijk op een zeer ouderwetse manier zijn leven aan zich voorbij ziet gaan, en wat hij allemaal voor fouten niet heeft gemaakt maakt het niet echt bijzonder. Had ik niet direct van Boyle verwacht, die werkt zijn films toch vaak wel verfrissender uit.

De film is zeker wel vermakelijk, vlot ook vooral en opzich wel stijlvol geschoten. Vooral in het begin zitten er mooie plaatjes in, en het tempo wordt flink vastgehouden door de splitscreens en de scherpe editing. Eenmaal in de kloof is het ook nog wel boeiend, maar weinig opzienbarend. Wat je wel verwacht gaat hij eerst zijn opties af. Je arm losrukken, mislukt. De steen wegduwen, mislukt. Steen wegschrapen, schiet ook niet op. Steen optillen met touwen, ook geen succes. Ondertussen raken de voorraden en het water op enzo. Al snel komt de optie langs om dan maar je arm te amputeren. Inderdaad absoluut een last resort, en daar ben je best toe bereid even af te wachten of je nog iets te binnen schiet lijkt me... maar, als het personage al klaarblijkelijk die optie heeft geprobeerd en overwogen, dan verwacht je niet direct dat je net zolang wacht tot je praktisch dood bent. Of op z'n minst verwacht je dan een indicatie waarom het personage zo lang wacht. Ik mis toch een pragmatische overweging om zo lang te wachten hier, de film weet het niet echt over te brengen. In plaats daarvan zien we hoe het personage toneelstukjes opvoert met z'n videocamera. Sowieso al een scene die erg overdone was, maar qua timing en logica deed het wel een wenkbrouw fronsen. Ook het feit dat hij uiteraard ook nog paranoia werd was een beetje flauw.

Allemaal dus wel snel, vlot en zeker niet vervelend, en visueel is het sterk. Ook Franco doet het prima, en soms is het zelfs nog best grappig. Maar echt een beetje te simplistisch en voor de hand liggend om echt te imponeren. Het enige wat je je eigenlijk afvraagt is... 'zou ik het ook kunnen'. Credits daarvoor, maar dat is toch wel het minste wat je mag verwachten toch.

Krappe 3*

Ik vond de film eerder lollig dan echt goed. Alleen al dat eind "i wanna win!!" . Sowieso kun je de film moeilijk serieus nemen, neem nu die rol van Perlman. En zo'n scene dat hij dat lijk met een boekje in een karretje door de straat rijdt.

Voor de rest is het allemaal redelijk onevenwichtig. De eerste 10/11 sins worden er rap doorheen gewerkt, het einde neemt iets meer tijd maar komt helaas niet al te goed uit de verf op het thriller-vlak.

Kleine 2.5* voor het vermaak.

Nogal lauwe horror die eigenlijk op geen enkel vlak weet te imponeren. Weliswaar mag het concept er zijn, en haalt het daar nog wel een paar aardige scenes en afzonderlijke elementen uit, maar als totaalplaatje lijkt het nergens op.

Allereerst visueel weinig boeiends, vooral erg saai geschoten. Verder mag er uiteraard ook geen flauw sentimenteel vader-kind-relatie ontbreken, en jawel, man en vrouw zijn uit elkaar maar toch niet helemaal. Erg triest om dat soort dingen wéér terug te zien in een horrorfilm, helemaal de manier waarop met een hoop gehuil en gejammer over en weer. Dan rest er eigenlijk niks meer dan een opvolging van concepten veroorzaakt door en binnen die kamer voor de duur van deze film, die eigenlijk om de minuut wel weer vernieuwen, maar waar enkele er slechts enkele van de moeite waard zijn. Ik noem het raam aan de overkant, die er als enige echt uit springt.

Op het moment dat Cusack voor het eerst 'uit' de kamer is zet de film nog wel een aardig stapje in de goede richting, maar met de filmwetenschap die je hebt, en het feit dat je weet dat het een Stephen King-verhaaltje betreft, is het wachten tot hij toch nog ernstig in de problemen komt. Jammer dat die verrassing daar niet wat beter in het script verwerkt kan worden.

Grootste pijnpunt blijft dan zelfs nog ongenoemd, en dat is Cusack zelf, doorgaans al geen beste acteur, hier helemaal alles behalve overtuigend. Vind het altijd echt zo'n acteur die er bijgehaald wordt als er een hoop andere namen hebben afgezegd voor de hoofdrol. Zo niet kan ik me amper voorstellen dat je als producent zo iemand bovenaan je lijstje zet. Dacht aan het begin zelfs dat dit een soort van parodie was, best wel gek dat een acteur zo'n effect op je beleving kan hebben.

Al met al een behoorlijk identiteitsloos filmpje dat het van enkele concepten moet hebben om het enigzins kijkbaar te houden. Spannend, creepy en/of fascinerend is het namelijk totaal niet, audiovisueel ook al niet boeiend, en het sentimentele kantje en Cusack maken het er ook al niet beter op.

1.5*

En wat betreft de opmerkingen van Samuel L. Jackson vat ik iets toch niet helemaal in de context van de film.. Blijkbaar is een hotel verplicht een kamer te verhuren mits deze beschikbaar is. Oke prima, maar als dan blijkbaar Cusack het hotel een dienst heeft bewezen door de fik er in te zetten, waarom is er dan niemand in het hotel die daar niet eerder aan heeft gedacht? Zelfs minder rigoreuze middelen zoals een schroevendraaier om het plaatje van de deur te schroeven lijken me al voldoende. Als je niet al gewoon de kamer kan verhuren aan iemand (die er verder nooit komt weliswaar) voor 1 cent per dag ofzo.

Tot mijn spijt heb ik deze in de bioscoop moeten missen. Het is wel duidelijk dat dit meer recht zou hebben gedaan aan de ervaring. Maar ook thuis is de film op veel vlakken bijzonder indrukwekkend, de decors, omgeving en personages staan vooral in dienst van het concept en dat concept wordt snaarstrak uitgevoerd dankzij uitmuntend camerawerk van Deakins.

Het scenario had van mij iets minder gescript mogen zijn (net op de plek aankomen als de aanval begint, net op het slagveld niet geraakt worden door kanonnen, het vliegtuig dat net precies bovenop het schuurtje waar ze schuilen neerstort etc.), en ook de muziek was er me persoonlijk iets te veel aan qua bombastiek en episch gehalte. Er zat voor mij zeker nog een halfje extra in als de vertelling en beeldtaal iets subtieler zou zijn.

4*

2,5 jaar geleden alweer dat ik op 2001 heb gestemd (en wel met 3* toentertijd). Was dus hoog tijd voor een herziening, te meer omdat ik afgelopen zomer een stukje tegenkwam op tv en al op basis van dat korte fragment besefte dat ik de hele film 2 jaar daarvoor al niet zo mooi vond als dat enkele fragment dat ik toen zag.

Met de kerstperiode niet erg veel vrije tijd (ja de bioscopen draaien juist nu erg goed), maar vanmiddag toch de tijd gevonden eens een langere film te herzien. En dat dat nodig was is gebleken.

Op visueel gebied stond ik weer vanaf minuut één versteld, absoluut cinematografisch een van de sterkste films aller tijden, en voor een film van 40 jaar oud is dit helemaal absurd goed. Waar ik 2,5 jaar geleden nog niet veel kon met het abstracte verhaal liet ik me deze keer maar gewoon overvallen door het verhaal zonder verder al te veel te letten op de betekenis of eventuele logica. Want om eerlijk te zijn is dat echt van ondergeschikt belang, zeker het slot. Gewoon ervaren en verder niet zeuren zeg maar. Dat maakte 2001 voor mij deze keer een schitterende ervaring en mag dan ook flink wat plekken stijgen in het favoriete Kubrick-lijstje.

Gaat naar 4.5*

Viel me niet eens erg tegen.

Visueel kan het gewoonweg niet op tegen 2001, en dat voor een film van 15 jaar later. De beste stukken waren toch nog wel goed afgekeken van Kubrick, dat mocht duidelijk zijn. Vond de dialogen ook zo nu en dan wat te gemaakt, en de monoloog van Dr. Floyd richting aarde was helemaal te onnatuurlijk. Wie praat er zo tegen een geliefde?

Toch heb ik me best vermaakt en waren de laatste 20 minuten helemaal niet onaardig. Zeker in het licht van de naderende wereldoorlog op aarde. Kan echter gewoon nergens tippen aan de sfeer, cinematografie en audiovisuele insteek van Kubrick.

3*

Een film waar Emmerich zelf ongetwijfeld soppend van wakker zou worden. Dit is namelijk een film waar hij alle rampen die hij ooit heeft verfilmd in één film mocht stoppen. Alleen de aliens ontbreken nog.

Potsierlijke rampenfilm weer, die zoals wel vaker tot de helft nog wel grappig is (vanwege zijn stompzinnigheid), maar daarna alleen maar in een sleur geraakt. De acteurs zijn bedroevend, Ejiofor heb ik toch wel hoog zitten, waar was die mee bezig zeg? Cusack voldoet wel aan de verwachtingen. Bijrolletjes zoals die van Woody Harrelson zijn wel heel erg bedenkelijk.

Een ander probleem met zulke filmpjes is dat teveel verhaal alle pijnpunten verder blootlegt, en te weinig verhaal maakt het maar een opstapeling van visueel geweld. Dat maakt dat het hier ook weer erg pijnlijk is. De ene keer denk je: 'kap eens met die onzin, vloedgolven tot over de Himalaya maak je mij niet bang mee, en zo zit het weer helemaal vol met domme quasi-wetenschap waar een kijker met enige algemene kennis zo doorheen prikt. En natuurlijk de gescheiden vader, zo clichematig dat ik er geen woorden aan vuil hoef te maken. Aan de andere kant zitten er ook fases in dat je de rollercoaster aan instortende gebouwen enz wel erg zat begint te worden.

Verder zijn de alom aanwezige elementen als dat de wereld het met elkaar moeten oplossen, en is het 'wir sind allen bruder'-gedoe ondragelijk. Al die vervelende stereotype accentjes (die Russen ) zijn ook weer eens in de film gepropt. En zo is het weer een film geworden die je overal al eens teruggezien hebt, met name in het oeuvre van Emmerich zelf natuurlijk.

1.5*, voor de technische kant van de effecten vooral. Allemaal weer erg gescript hoe alles valt, en soms zie je de bluescreens er iets te veel aan af. Maar ook omdat de acteurs nou niet bepaald goed weten hoe ze er mee om moeten gaan.

Apart filmpje, maar echt overtuigend vind ik het allemaal niet.

Wel een aardig verhaal, niet altijd even interessant, maar het had zo zijn momenten. Visueel zeker sterk, maar de soundtrack was juist erg droog en eentonig.

Ging dus een beetje alle kanten uit, soms mooi, soms afstandelijk. Het audiovisuele had ook zijn goede punten, maar ook weer niet. Kon me wel 2 uur boeien, maar zal dit ook niet snel opnieuw opzetten.

3*

Beide films van Mortier staan audiovisueel wel op de kaart, maar ik vind ze allebei niet meer dan aardig blijkbaar. Ook 22 Mei vind ik, net als Ex-Drummer totaal uit de bocht vliegen. Vertelt vrij weinig waar ik enige voeling mee heb, maar verpakt het in een soort opgeblazen karakter wat me allemaal amper boeit. Ook nu weer wordt er bij elk personage 180x om de materie heengedraaid. Pretenties te over, en Mortier maakt ze op bepaalde vlakken wel waar, maar beeldtaal heeft hij wat mij betreft (nog) niet zoveel kaas van gegeten.

Gelukkig is het allemaal wel sfeervol, erg mooi, en de post-rock soundtrack is erg sterk. Ook de climax is best sterk (ook wel weer opgeklopt overdramatisch). De stijl doet denken aan Elephant (mede-user McSavah merkte dat al op voordat ik hem zag), met een soort routinematige opbouw en veel shots van de rug of het zij-aanzicht, erg mooi gedaan. Maar voor de rest stelt het een beetje teleur. 3*

ps. Wel handig dat de Rotterdamse metro helemaal naar Brussel rijdt, nooit geweten

Hmm dat had ik nou echt totaal niet. Erg afstandelijke film, behalve dan in het begin vlak na de ontploffing waar het net lijkt of je zelf ook half-doof bent.

Leuke mockumentary.

Chaotisch zooitje, mooie personages, humoristisch en geweldige muziek. Geeft een mooi tijdsbeeld en zet het geheel stijlvol neer. Jammer genoeg duurt het misschien net wat te lang voort, maar ach..

3.5*

Sterke film, mooi einde. Norton is weer erg goed, Hoffman ook, maar Pepper komt me iets te geforceerd over. Haalt het qua acteerprestaties niet bij de andere 2..

3.5* voorlopig..

Best het aankijken waard, maar ook niet veel meer dan dat. Sowieso kan het genre me niet vaak echt blij maken, maar 28 Days Later weet in ieder geval nog enigzins te boeien. Wordt echter maar zelden spannend, eigenlijk was maar één scene, die in de tunnel écht goed. Bij vlagen wel sterk in beeld gebracht (af en toe straalde er ook wel wat low-budget vanaf), en een uitstekende soundtrack ook, maar dan heb je de pluspunten wel weer gehad. Wel een mooie verwijzing naar Troje met het beeld van Laocoon waar je Jim als ondergang van de vesting in kan zien.

Niet slecht dus, maar het is gewoon niet helemaal mijn genre. 2.5*

De Western is niet direct een geliefd genre van me, maar als het gedragen wordt door veel sfeer en goeie personages ben ik er vaak wel bereid voor te gaan zitten.

3:10 to Yuma is net zo'n Western die me helemaal niet aanspreekt, erg actiegedreven en vrij sfeerloos. Personages deden me niks, en waren soms zelfs vrij vervelend. Ik kon die Charlie Prince (weet niet hoe de acteur heet), echt niet uitstaan. Echt zo'n veel te klinische outlaw waar je niks van gelooft. Crowe vind ik sowieso geen goed acteur, en komt hier ook niet al te best uit de verf. Bale is geen cowboy, ook niet als hij een baard laat staan.

Verder een vrij saaiig verhaaltje, best uit te zitten, maar gewoon niet zo heel interessant. Ontkomt niet aan alle cliché's van outlaws, cowboys, Indianen, en saloons. Zelfs dat 'bad guy met een goed hart'-gedoe vond ik allemaal vrij geforceerd. Film is best af te kijken, maar maakt amper indruk. Ik ken het origineel niet, maar heb het gevoel dat dat een erg rauwe Western moet zijn geweest, deze remake voelt in ieder geval erg modern en klinisch aan.

2.5*

Fijne vampierfilm.

Het verhaaltje is niet zoveel waard, een structuur zoals duizenden zombie/vampier of whatever horrorsurvivalfilmpje. De acteurs zijn ook allemaal niet bepaald best, maar gelukkig komt de film verder ruim boven de middelmaat uit. Visueel is het soms erg mooi, al zitten er ook wat minpuntjes in, de sneeuw bijvoorbeeld ziet er wat fake uit. De soundtrack en sounddesign is vaak ook erg sterk, blijft het ritmisch toch wel de moeite waard.

Het is ook allemaal best spannend, en die vampiers zien er toch wel erg cool uit. Geloofwaardig, maar toch creepy genoeg. Vooral hun leider heeft een goeie uitstraling.

Ietwat aan de lange kant, en zeker niet perfect, maar absoluut vermakelijk en spannend genoeg.

3.5*

Een fikse tegenvaller. Om maar met de minpunten te beginnen; verschrikkelijk overdreven gevechten, bijvoorbeeld de scene waarin dat groepje perzen van die klif wordt geduwd, de Perzische soldaten vielen naar beneden alsof ze gelanceerd werden. Het deed me denken aan de Power Rangers, zo overdreven werd er gevallen. Daarnaast die semi-gevoelige scenes, zoals de dialogen tussen Leonidas en zijn vrouw, Leonidas en Xerxes, de vrouw van Leonidas en die politicus. Ze waren niet alleen vreselijk onrealistisch, maar ook gewoon heel slecht 'gespeeld'. Daarnaast die vervelende flitsen in de overigens verder ook volledig overbodige en niets toevoegende sexscene, die ook nog eens naar mijn mening totaal niet paste bij het imago van Leonidas als gevoelloze en keiharde strijder.
Verder zoals ik al zei vind ik de gevechten an sich vreselijk overdreven gemaakt, dat overdadige bloed alle kanten op, die bovenmenselijk hoge sprongen die de Spartanen maakten. Dan nog die overdreven rare beesten, mensen met bulten, ik weet het allemaal niet wat er niet voorbij kwam.

Dan nu de pluspunten. Het verhaal in zijn algemeen is al goed en natuurlijk legendarisch. In deze film wat matig uitgewerkt, maar vooruit, aangezien zo'n vechtfilm moeilijk verweten kan worden dat er geen ijzersterk uitgewerkt verhaal staat zal ik dat de makers niet verwijten. Daarnaast vond ik, hoewel ik zoals gezegd de gevechten zelf me deden denken aan de Power Rangers, deze wel goed in beeld gebracht en mooi dmv die slowmotions en mooie effecten waren de beelden desalniettemin erg goed.

Concluderend kan ik deze film onmogelijk een voldoende geven. Het is echter ook weer niet zo slecht dat ik over moet gaan tot de welbekende 0.5* waar nogal veel mensen op overgaan.
2* lijkt me dus wel een eerlijke score voor deze film voor mij.

Sterke film.

Leunt flink op een script wat tot de verbeelding spreekt. Het is ook een relevant maatschappelijk en ingewikkeld probleem wat we voorgeschoteld krijgen. Kan overal gebeuren. Wordt ook erg goed uitgewerkt, op een paar cliché's na. Er zit een overmijdelijke scene in waar 'hij' met de nek wordt aangekeken in -zoals altijd- een supermarkt. Een scene die we iets te vaak gezien hebben en waar wel iets creatievers mee gedaan kan worden zo langzamerhand.

De film is ook audiovisueel zeker de moeite waard, met name in het begin. Ook de locatie (Le Havre) is een mooi decor. Verder is het een degelijk en sterk gespeelde film met een relevant onderwerp. Het weet uiteindelijk net niet helemaal te beklijven, maar het is wel boeiend.

3.5*

Sterke kille film.

Tegen de achtergrond van een hoop lelijkheid en tristesse, met een hoop grauwe en droevige thema's. Zeker geen gezellige film, wel heel goed en relevant. Bijzonder goed gespeeld ook en aangrijpend door een aantal mooie lang uitgesponnen scenes.

3.5*

Redelijke film.

Al begint het toch wel behoorlijk slecht, en eigenlijk is het eerste uur wel redelijk slap. Zeker hoe die jongen te horen krijgt + zijn reactie wat hij heeft deed pijn aan de ogen (ongeloofwaardigheid alom), en ook elementen zoals de Alzheimer van zijn vader, en het chick-scoor gedeelte voegden helemaal niets toe aan deze film. Ook de geprezen luchtigheid vond ik maar geforceerd overkomen. Eigenlijk geloofde ik niet echt veel van de film. Te meer ook omdat ik me aan zowat elk bijpersonage stoorde, Rogen voorop.

Tot het laatste stuk dan. Want lang kon ik me totaal niet inbeelden hoe erg het voor iemand moet zijn met zo'n slopende ziekte, de film weet eigenlijk niet meer over te brengen dan dat hij wat moet hoesten, af en toe moe is en een muts op heeft om zijn kale hoofd te verbergen. Op het laatst komt er gelukkig een stuk meer (menselijke) emotie bij kijken, en veerde de film flink op.

Erg humoristisch kon ik de film verder niet noemen, het is wat dat betreft wel een beetje grappig met de handrem erop. Maar al met al viel het laatste stuk toch nog net op de juiste plek, en laat de film je toch met een redelijk goed gevoel achter, hoe cliché en voorspelbaar het slot eigenlijk allemaal ook mag zijn.

3*, heel nipt, al neigt de recensie wat meer naar de 2.5*, het laatste stuk raakt je toch nog wel meer dan je van te voren verwacht, en dat is ook een kwaliteit.

Redelijk sterke film.

Door de grauwe filter en het effectieve, rustige camerawerk draagt de film een heel goed 'verdrietig' sfeertje met zich mee. En samen met het acteerwerk vond ik dat het sterkste punt aan de film.

Het verhaaltje verloopt verder behoorlijk volgens de verwachtingen, inclusief de dader die eerst ontkent, dan toegeeft, en op een gegeven moment zelfs de vader gaat uitdagen met details over de verkrachting en moord. Maar eigenlijk is het verder de staat van de vader waar het om draait. Die had soms wat beter uitgewerkt kunnen worden, maar het doet het wel aardig uiteindelijk. Daarnaast maakte het zoeken naar het chaletje door de politie de film wat veelzijdiger dan ik had verwacht, al is dat ook weer niet de meest interessante kant van de film.

Donker en behoorlijk pijnlijk filmpje wat een realistische kwestie aan de kaart stelt. Ik heb weliswaar (nog) geen kinderen, maar ik neem aan dat iedere vader/moeder zich wel afvraagt waar hij of zij toe in staat is in zo'n situatie.

dikke 3.5*

9 was een van die veelbelovende zomertitels, met een trailer en met name een poster die deze verwachtingen opwekten. Tim Burton erbij als producent om wat publiek te trekken, en dan is het maar afwachten wat het eindresultaat is.

9 vertelt het verhaal van 9 en 8 andere lappenpoppen die in een wereld waar de mensheid is vergaan moeten zien te overleven. Dat wordt lastig gemaakt door een aantal agressieve machines. Stukje bij beetje ontdekken 9 en de anderen hoe deze Apocalypse heeft plaatsgevonden, en wat hun rol is. Dit verhaal is vrij rechtlijnig, maar wat mij betreft aardig gevonden, en leuk uitgewerkt. Haalt duidelijk zijn inspiratie uit eerdere Apocalpytische films als The Terminator en The Matrix reeksen. Had 9 het alleen van het verhaal moeten hebben was het niet veel geweest, maar gelukkig is dat niet het geval..

Want de animaties en de design zijn fantastisch. Geweldig mooie omgevingen worden je vanaf de eerste scenes toegeworpen. De luchten zijn bij vlagen geniaal, en ook die poppen zelf zien er goed uit en hun bewegingen zijn lekker vloeiend. Qua designs zijn de poppen ook erg fijn, ze hebben allemaal zo hun uiterlijke kenmerken zodat ze verrassend goed uit elkaar zijn te houden, iets wat me vooraf toch een vrij lastige klus zou worden, maar dat valt alleszins mee. Verder springen qua design de machines er erg uit, prachtige moordmachines waar de een er nog gevaarlijk uit ziet dan de ander. Daarnaast nog een veelvoud aan mooie scenes met geweldige shots van brandende gebouwen, een desolate omgeving, grauwe luchten en een vallende asregen. Het komt dan ook regelmatig voor dat je je eigenlijk op de voorgrond zou moeten focussen, maar de achtergrond eigenlijk nog veel intressanter is.

En ook het sounddesign mag genoemd worden. Leuke maar weliswaar herkenbare soundtrack (zou me niet verbazen als de vaste componist van Burton hier wat gedaan heeft). Tegen het einde een scene met een oude gramofoonplaat die aangeslingerd wordt met de poppen, en de muziek die dan soort opgepoetst wordt en het hele achtergrondgeluid wegvalt. Vervolgens valt het omgevingsgeluid weer binnen als The Machine het scherm binnenloopt. Briljant gedaan.

Waar Disney/Pixar en Dreamworks al jaren lijken te zijn vastgeroest neemt de animatie buiten deze studio's een mooie wending. Erg creatief allemaal, bijvoorbeeld hoe allerlei 'normale' gebruiksvoorwerpen in deze post-Apocalyptische wereld gebruikt wordt door pop en machine. Was Coraline dit jaar al een geweldige animatiefilm, 9 is weliswaar iets minder sterk maar alsnog een prachtige film. Laten we hopen dat er de komende tijd nog meer van zulke filmpjes uitkomen.

4*

Indrukwekkend hoor, maar een goede docu is het absoluut niet omdat de heren er toevallig middenin zaten. Een indrukwekkend ooggetuigenverslag is het, niks meer. 2.5*

Fuck it, de film is af en toe best saaïg, maar hoe kun je daar nou over klagen als een film zo geweldig swingend is.

Hoe sfeervol is deze Godard ook weer, hij heeft de vibe weer uitermate goed te pakken en de film is weer extreem stijlvol. Met die jazz-soundtrack erbij enzo. Zitten ook echt een stuk of wat geweldige camerabewegingen bij, zoals een dubbele 360 graden shot die echt feilloos is uitgevoerd.

Dat het soms wat knullig oogt (voorbijgangers werken niet echt mee, de slotscenes zijn gaaf maar ietwat amateuristisch) daar doen we het dan maar mee. Breathless is ook nog eens geweldig geacteerd en verdient de status volledig.

4*

Weer eens een keer gezien. Was pas de 2e keer, maar de film blijft staan als een huis.

À l"intérieur is een uiterst simpel filmpje, en ook iedereen kan wel zien dat de personages een aantal aparte keuzes maken. Soms is het ook iets te veel bedacht om gore te kunnen creeeren. Allemaal waar.

Dat de film desondanks zenuwslopend spannend en bijzonder bruut is, bevestigt des te meer dat de minpunten makkelijk overstemd worden door de pluspunten. De tweede keer is de film minstens net zo spannend, dat sound-design is werkelijk te briljant voor woorden, en de pijn gaat door merg en been. Ik ken verder ook geen film waar bloed ook daadwerkelijk over komt als 'echt' bloed en geen filmbloed, op het einde is het echt een grote bloody mess waar je eng van wordt.

Enige mindere puntje van deze kijkbeurt vond ik dat de film eigenlijk net een kwartiertje langer had mogen duren, omdat je op sommige momenten meer spanning dan gore verlangt. Maar dat is iets waar ik verder geen punten voor kan aftrekken.

4.5* blijven staan.

Tamelijk bizarre film, althans het laatste stuk.

Ken nog niet zo veel van Miike, maar Visitor Q vond ik al ronduit belabberd, dus heb een tijdje gewacht met Audition. Ook hier vond ik het eerste stuk tamelijk saai, weliswaar met de bedoeling om de climax wat extra kracht mee te geven lijkt me, maar het was weer niet echt makkelijk daar doorheen te komen. Het slot maakt echter heel veel goed. Veel pijnlijke scenes, een enorm kille griet, de manier waarop ze met die onschuldige grimas al die martelingen uitvoert, om rillingen van te krijgen.

Verder vond ik de film wat aan de lelijke kant, maar kreeg het laatste halfuur me wel mee, werd er allemaal erg grauw en kleurrijk tegelijkertijd. De soundtrack is me eigenlijk amper opgevallen.

Er zit wel een stijgende lijn in bij Miike (in wat ik zie althans). Nu kom ik hopelijk nog eens wat van hem tegen wat niet zo saai begint en dan zit er misschien nog veel meer in.

3.5*

Bijzonder fraaie anime-klassieker. Het verhaaltje is op zich nog niet zo heel boeiend, maar het gaat vooral om het magische sfeertje. Het doet denken aan hoe mensen de eerste maanlanding beleefd moeten hebben, of tenminste wat ik me daar dan bij voorstel. Enorm gedetailleerd qua animaties ook, en de soundtrack vond ik ook erg bijzonder. Al met al ietsje te langdradig bij vlagen, maar verder erg mooi. 4*