Opinions

Begint ietwat moeizaam, maar het laatste halfuur is fantastisch. Prachtige uitwerking van de Jodenvervolging op microniveau. Erg sterk uitgewerkt op het laatst waar de bevreemdende muziek een steeds belangrijkere rol krijgt en vooral de droomsequenties in het oog springen. 4*

Nee, Van Warmerdam niet in zijn beste vorm.

Het verhaal-in-script element was erg flauw. Van Warmerdam moet gedacht hebben dat het voor de rest allemaal een beetje slap was en dit erbij gestopt om wat body aan de film te geven. En daar heeft op zich wel gelijk in, het echte verhaaltje mist de frustraties die zijn beste films mij wel wisten op te roepen, in positieve zin dan.

De humor is tegenvallend onscherp, personages komen niet erg uit de verf, en Tekla Reuten strontvervelend. En dan gaan de toch al houterige dialogen en het matige acteerwerk van m.n. Van Warmerdam zelf opvallen, waar dat in zijn leukere films totaal geen issue zijn.

Beetje hetzelfde euvel als Emma Blank. Drie of vier leuke grappen ten spijt..

Kleine 2.5*

Ik trek dit vaak gewoon wel.

Redelijk klassiek SF gebeuren met de nodige onnozelheid zo links en rechts in een verder bloedserieus verhaal. Zo moest ik wel erg lachen om het feit dat die Scavs vanaf het moment dat duidelijk wordt dat het gewoon mensen ineens niet meer met een rare bliepjestaal communiceren en geen moment meer met een rare Alienhelm rondlopen. Waarom deden ze dat überhaupt, net doen of het geen mensen waren om te beginnen. Sloeg weer helemaal nergens op. En ook dat die 'Sally' eerst heel helder spreekt en dan tegen het einde ineens heel duister begint te klinken met een hoop gekraak. Ik ben niet achterlijk hoor.

Verder kijkt het allemaal wel. Visueel duidelijk erg gelikt en afgewerkt maar ook weer niet al te spannend. Die Drones vond ik verder wel redelijk coole dingen, maar qua ontwerp is het sowieso allemaal niet zo opzienbarend. Het verhaaltje is in de basis nog best de moeite maar had wat beter uitgewerkt moeten worden. Redelijk standaard qua SF-thema's, zo links en rechts wat identieitsvragen die eigenlijk niet uitgewerkt worden, maar kom me er verder ook niet echt aan storen hoe plat het was. Het enorm melige gehalte van de laatste 15 minuten waren er uiteindelijk wat te veel aan.

Cruise is verder een behoorlijke miskleun voor een film als deze, maar daar had ik wel rekening mee gehouden. De rest van de cast is afgezien van Freeman erg kleurloos, en ook die komt behoorlijk cliché over.

Al met al mag ik graag een grotesque Sci-Fi zoals deze zo eens paar jaar zien. Dat het niet al te goed is neem ik voor de 2 uur dat ie duurt maar voor lief.

2.5*-3.0*

Wel eens 'wat anders' om niet elk dier van uitgebreid commentaar te voorzien en allerlei eigenschappen toe te dichten zoals we wel vaker zien in natuurdocumentaires. Het geeft een soort klinische benadering aan deze film waar de beelden meer op zichzelf staan en vooral voor zichzelf spreken. Het nadeel was alleen dat het na verloop van tijd allemaal wel veel van hetzelfde begon te worden. Zo zie je dat een stukje context ook wel goed werkt om de aandacht wat meer vast te houden.

Verder vond ik het er nogal te veel aan dat ze de hele tijd dat jochie opvoerden. Zag er wel heel cheasy uit…

2.5*

Nogal stuurloos inderdaad. Bovendien niet al te eng, meer mysterieus dan angstaanjagend. Er gebeurt overigens eigenlijk lang niet heel erg veel, maar vliegt op een gegeven moment alle kanten uit. Wat niet eens heel vervelend was, best origineel qua structuur maar daarmee nog niet bijster goed. Hielp ook niet dat de hoofdrolspeelster een verschrikkelijke wijsneus was. Het einde was verder typisch inspiratieloos.

2.0*

Logische film van deze tijd. Wil het geen incasher noemen, maar het doet wel erg denken aan recente films als Kick Ass en Scott Pilgrim. Redelijk cartoonesk (al is het hier wat minder uitbundig), vlot gemonteerd, en bestemd voor een duidelijk niet al te volgroeide doelgroep.

Een filmpje dat verder ook nogal te lijden heeft onder de stroom aan semi-gevatte dialogen en hipper dan hip teenager uitstraling en personages. Zo'n film met om de haverklap van die scenes dat het gevaar op de loer ligt maar er gelukkig nog wel tijd is voor een scherpe opmerking en een glimlach. Die vreselijke "Stormy" kon ik maar moeilijk hebben ('Oddie', brrrrr), echt niet te harden zulke personages. Jammer want ik vond dat meisje in Afterschool nog best aardig voor de dag komen.

Het verhaaltje is redelijk standaard, uitleggerig en tegen het eind te sentimenteel, maar als geheel is de film best nog te kijken. Hoewel soms dus wat vervelend allemaal, maar heb me eigenlijk niet verveeld en voor een filmpje met niet al te veel diepgang na een werkdag voldoet het nog wel aardig. Echt goed is het desondanks niet.

Magere 2,5*.

Eerste stuk en laatste stuk vond ik het beste. Muzikaal ook fijner, vooral dat allereerste nummer

Biedt qua beelden wat mij betreft genoeg om interessant te blijven. Al blijven de make-up effecten en dergelijke zo nu en dan wel wat achter, er zitten heel wat toffe en vooral verontrustende scenes in. Vooral op het eind was het echt ronduit akelig, die geluiden en beelden, brrr kreeg er best kippenvel van.

Niet over de hele linie even goed, het middenstuk bevatte te veel 'gemakkelijke' digitale mediaplayer-achtige effecten die me nooit zoveel doen. Maar wel erg vermakelijk. Veel beter dan Umfeld.

3.5*

Met Offret heb ik nu alle speelfilms van Tarkovsky gezien (afgezonderd van het afstudeerproject), en zijn laatste film is eigenlijk de eerste waar ik teleurstelling voel.

Eigenlijk een film die in vergelijking met de rest van zijn oeuvre nergens in uitblinkt. Cinematografie is weer erg verzorgd, maar het springt niet meer zo in het oog als je gewend bent. De mooiste scenes vond ik nog die dromerige stukken. Soundtrack vond ik niet veel bijzonders niet memorabel en ook niet sfeervol.
Het verhaal deed me zo mogelijk nog minder, had grote moeite het eerste uur door te komen, waarna gelukkig beterschap kwam, maar erg boeiend werd het helaas alsnog niet. Erg afstandelijk vond ik het, dialogen gaan ook veelal langs je heen. Personages vond ik daarnaast ook niet zo heel erg interessant, alleen Alexander was gezien zijn ontwikkeling wel boeiend, van de rest wist ik niet zo goed wat ik er mee aan moest. Kan ook goed zijn dat ik daar wat gemist heb.

Eerste Tarkovsky waar ik me serieus verveeld heb tijdens bepaalde stukken, en voor zijn doen op veel vlakken vrij modaal. De beelden, en enkele knappe scenes (de dromerige zwart-wit stukken, en het brandende huis dan met name) trekken de film nog net naar een voldoende, maar gezien de rest van zijn werk toch gewoon een stuk minder.

3*

Sterk en bizar.

Uitermate geschikt natuurlijk om Bro hier voor op te voeren en volledig los te laten gaan. Sowieso al een zeer sterk acteur, maar vooral zijn uiterlijk helpt hier mee.

Nooit zo'n fan van hand-held found-footage materiaal, maar hier werkt het wel goed. Niet al te serieus genomen allemaal, en vooral naar het einde toe een hoop geweldige scenes.

Erg vermakelijk, maar... iets te voor de hand liggend. Met andere woorden, je verwacht eigenlijk al vrij snel hoe het ongeveer moet gaan lopen. En daarbij hangt het iets te veel af van Bro. Pakt dan wel goed uit, maar als film is het toch wat te beperkt misschien.

Daarom 3.5*, en net geen 4*

Berlijn

Koffie-queeste

Lekker zondagmiddagfilmpje. Veel sfeer en een mooie karakterschets, beetje (te) kolderiek aandoend af en toe, maar als Jarmusch liefhebber kon ik hier wel wat mee.

3.5*

Wat een cijfers her en der. Vond het echt een hele matige film.

Om te beginnen is de film zo ontzettend langdradig en gerekt dat ze zowaar tot twee uur (!) zijn gekomen. Film had met wat beter snijwerk makkelijk binnen de anderhalf uur gekund. Maar toegegeven, dit is typische kritiek als je al niet echt in de film zit. Maar dat was dus niet het geval.

Een behoorlijk concept, maar met het uitgangspunt dat het hoofdpersonage langzamerhand haar zicht verliest wordt bijna niks gedaan, allerlei plotelementen worden er bij gehaald die verder ook totaal niet uitgewerkt worden. De man had een verhouding met de zus... oke interessant al is het wat afgezaagd, maar dat is het dan ook gewoon, het blijft bij de mededeling. Net als dat de badguy de zoon van dat ouwe vrouwtje blijkt te zijn, wat je al van ver zag aankomen, maar waar elke relevantie ontbreekt. En zo zit er wel meer opvulling om het plot optisch wat meer de moeite waard te maken, maar eigenlijk is het allemaal een behoorlijk flauw en veel te langgerekt verhaaltje. Het allerslechtste moment van de film zat helemaal aan het einde, dat je ineens de sterrenhemel zag met belachelijk geforceerde muziek. Beschamend dik aangezette cheesy onzin...

Een van de weinige pluspunten was dat er in het begin nog wel redelijk spannend was, maar de afwikkeling was ook wel een stuk minder effectief. Verder was het motief van de slechterik nog wel origineel, maar ook niet meer dan dat. Audiovisueel was het ook niet al te boeiend.

Uiteindelijk vond ik het vooral veel te langdradig en flauw, veel te veel lijntjes terwijl er vergeten wordt het concept zelf degelijk uit te werken. 2*

De film werkt juist wel wat mij betreft. Er sluimert iets tussen de twee (wat Oldham op een gegeven moment ook aangeeft) en Reichardt benadert dat op een zeer ongemakkelijke, rustige manier. Juist de dialogen versterken dat. Mijn grootste probleem met de film is dat hij juist wat te kort duurt, een langere film had het geheel een stuk meer bezwerend en confronterend gemaakt. Daarom vond ik haar twee latere films toch ietsje beter. 3.5*

Old Boy heb ik in mijn begin-MM periode gezien, maar kan me daar afgezien van de grote lijnen niet zo gek veel meer van herinneren. Wat er hier met het plot gedaan is tov het origineel weet ik verder niet meer, alleen de clou wist ik nog wel. Erg veel referentiekader had ik dus niet (meer), had verwacht dat de film daarom wat beter verdragen zou worden.

Helaas is dat het laatste probleem wel, het is gewoon een slechte film. Vooral erg knullig in elkaar gedraaid. De eerste de beste keer dat hij gebeld wordt op zijn iPhone lijkt het wel of hij niks anders gewend is. Maar dan de scene erna wel heel geforceerd reageren op Google (moet ik dan daar intikken wat ik wil weten...). Je kreeg nergens het gevoel dat Brolin echt lang was weggestopt. En ook de vechtscenes waren om te janken zo slecht. Iedereen staat netjes te wachten (maar wel optisch wat te zwaaien) totdat Brolin ze uit kan schakelen. Niet om aan te zien. En met al dit soort kleine dingetjes begint het ook steeds meer te steken dat de benadering van het betrekkelijk van de pot gerukte verhaal veel te serieus is. Ik kan me bijna niet voorstellen dat de Koreaanse versie ook zo belachelijk vergezocht en over de top was.

Daarnaast rare bijrollen van m.n. Samuel L. Jackson die hier niet veel uit kan richten en Copley die ook weer zo enorm aangedikt uitgewerkt is. Maar bovenal leek deze film wel in een paar weken uit de grond gestampt. Het kwam zo gehaast en geforceerd over en er leek nauwelijks nagedacht over de uitwerking dat het geen moment goed over wist te komen.

Wellicht binnenkort het origineel maar eens herzien. 2.0*

Uitstekende film. Bij vlagen keihard, maar over de linie vaak opvallend subtiel. Absoluut geen film die de harde scenes nodig heeft voor de aandacht.

4*

Best grappig zo nu en dan maar over de gehele linie wat te mager. Als film behoorlijk mislukt en gekunsteld. Samenraapsel van bekende Rotterdammers en andere BN’ers en een stuk citymarketing. Over de regie zullen we het verder maar niet hebben.. Ook nogal melodramatisch op een gegeven moment.

Werkt denk ik beter als een serie losse sketches.

Heston is natuurlijk ongeveer 500 keer cooler dan Will Smith in al zijn films bij elkaar opgeteld, maar qua film vond ik het origineel niet zo best. Maar eigenlijk vond ik de remake ook gewoon slecht trouwens. Erg lullige "badguys" met die albinozombies, en verder ziet het er ondanks het aardige sfeertje behoorlijk knullig uit allemaal. Vooral toen er sprake was van enige actie erg verouderd. 2.0*

Viel me alleszins mee.

Ik ken het origineel verder jammer genoeg nog niet, en ongetwijfeld is die ook beter. Je merkt ook aan de film dat er een hoop scenes een op een over genomen zijn die net niet helemaal werken.
Maar desondanks vond ik het nog best een aardig horrorfilmpje. De spanning komt bij vlagen, maar weet je niet de hele tijd te pakken. Visueel is het ook nog wel in orde, sfeervolle belichting ondanks een wat cliché filtertje, maar ach. De kills waren verder ook wel de moeite waard, ondanks dat ze van mijlenver werden aangekondigd.

De grootse attractie van de film zou echter Damien moeten zijn, maar dat is eigenlijk niks meer dan een boze peuter. En verder is de speurtocht weer zo eentje waar alles toevallig op de juiste plek valt.

Binnenkort maar eens het origineel proberen, die lijkt me na deze wel erg de moeite waard. Maar voor een avondje vond ik deze ook nog wel te doen, had er veel minder van verwacht.

2.5*

Het boek nooit gelezen, dus die ballast had ik niet.

Vond die vooral een prachtig film, in hoeverre het de sfeer van het boek benadert kan ik niet zeggen, denk eigenlijk dat ik dit minder had gevonden als ik het boek wel had gelezen, aangezien zo'n boek waarschijnlijk de sfeer net wat anders had overgebracht, ook door het verschil in medium.

Erg mooi gedaan dit, en erg sterk gespeelde en goed geschreven personages. Daar geloof ik dan wel weer van dat het dicht bij het boek ligt. Veel geweldig geschreven gesprekken en voice-overs ook. Vooral de manier van uitspreken. Ik bedoel...

"“The only people for me are the mad ones, the ones who are mad to live, mad to talk, mad to be saved, desirous of everything at the same time, the ones who never yawn or say a commonplace thing, but burn, burn, burn, like fabulous yellow roman candles exploding like spiders across the stars and in the middle you see the blue centerlight pop and everybody goes "Awww!”

....je kan de makers van deze film er wellicht weinig credits voor geven, maar het is wel pure genialiteit. Vooral ook hoe Sam Riley het brengt maakt het extra mooi.

Veel gebeurt er verder niet in de film, het is vooral het neerzetten van een nieuwe belevingswereld die tot dat moment compleet out-of-the-box was. De afzonderlijke ontmoetingen en scenes waren vrijwel allemaal de moeite waard. Misschien dat het soms allemaal net een beetje te veel is (zo'n scene met Buscemi is wel geinig, maar voelt er een beetje te veel -pun intended- tussengenaaid, het voegt niet veel toe aan wat je al weet van Dean), maar uiteindelijk ben ik ook meer dan blij dat de film zoveel de tijd heeft genomen zijn karakters uit te werken. Ander klein minpuntje was het sluimerende 'familiethema' wat er in voor kwam, stond een klein beetje haaks op de rest soms. Verder niet zo storend, maar toch niet helemaal perfect in het geheel ingewerkt.

Twee van de mooiste scenes dan nog even, de scene dat Dean vertelt over de orgie met de neger die hij net had ontmoet. Vooral hoe hij daar tussen allerlei emoties heen en weer gaat voor, na en tijdens het verhaal, en de stilte die er op volgt. Verder was het einde natuurlijk ook prachtig. Wellicht wat te sentimenteel om Dean als zo'n hobo neer te zetten op dat moment, maar het werkte toch erg goed. Ik heb eigenlijk vrijwel nooit dat een film me emotioneert, dus als dat lukt mag het zeker genoemd worden.

Heerlijke film, swingend, broeierig en levendig. Mooie decors en locaties ook elke keer, en audiovisueel is er eigenlijk ook niks op aan te merken.

4*

Wat is Brando waanzinnig in deze film. Dat maakt al 50% van deze film, maar ook voor de rest vond ik het een bijzonder fraaie film. Mooie vertelling over iemand die zich aan zijn afkomst wil ontworstelen en zijn hart volgt. Fraaie locaties en sterke personages maken het wel een beetje af. 4*

Moet de bekendste misdaadfilm zijn geweest die ik nog niet had gezien.

Uiteindelijk ook wat teleurstellend. Niet zo indrukwekkend als de grote Westerns van Leone. De score van Morricone is zelfs vrij vervelend. Het verhaal pakte me nauwelijks, en dat maakt bijna 4 uur wel erg lang.

Moet gezegd dat het met de sfeer wel weer goed zat, en dat er een paar erg fijne scenes in zaten die de film wel overeind houden. Daarbij ook een geweldige cast en aankleding.

3*

Beh... best gezapig eigenlijk. Niet dat ik er heel veel van verwachtte, maar hier zat nog minder sjeu aan dat ik had voorzien. Hele krappe 3*

Geinige film, maar zooo voorspelbaar. De ongepast onheilspellende muziek op het einde was ook jammer..

3*

Juist wel een film die mij aan zou moeten spreken. Beetje een allergaartje van films als Pi en Existenz maar dan toch een stuk minder.

Audiovisueel is het opzich wel prettig, krijgt een beetje een bedompt sfeertje daardoor, maar ik vond niet dat het heel erg wist uit te blinken t.o.v. soortgelijke films. Het verhaaltje vond ik ook niet erg meeslepend, en de thema's van het verhaaltje zijn verder ook niet bijster orgineel meer. Beetje een magere clou ook, wat daarvoor zat was uiteindelijk ook niet super, maar ik had nog lang de hoop dat het einde veel recht ging trekken.

Niet heel vervelend maar wat te slapjes om echt boeiend te zijn. Tegenwoordig moet je toch van iets betere huize komen met een filmpje als dit. 2.5*

IJzersterk. Heel anders dan Drive, maar dat had ik ook wel verwacht. De Fans die Refn met Drive heeft weten te winnen dreigt hij weer kwijt te raken met een film die thematisch, audiovisueel en qua tempo veel meer verwant is aan Fear X en Valhalla Rising. Only God Forgives is veel abstracter, donkerder, trager, en minder obvious dan Winding Refn's vorige film.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat deze film op wat meer weerstand stuit. Bij het lopen uit de zaal riep bijvoorbeeld al iemand 'Only God Understands'. Het is inderdaad een film die wat lastiger te doorgronden is. Nog buiten dat is de sfeer en de audiovisuele kracht van deze film al fantastisch. Bangkok is perfect geschikt voor deze duistere nachtmerrie, een vies oord waar Westerlingen de lokale bevolking volop misbruikt en uitbuit. Het is de setting van een verhaal over een interne strijd met als thema's wraak, afrekening, "krijgen-wat-je-verdient". Julian zegt weinig, maar wat mij betreft gaat OGF vooral over zijn nachtmerries en zijn innerlijke conflict over goed en kwaad. De 'agent' heeft daarin praktisch de rol van Engel der Wrake, een soort abstracte entiteit (want hij is niet eens echt een agent als je het mij vraagt) die hoogstpersoonlijk een oordeel velt en de afrekening doet. Tegelijkertijd zorgt hij ook voor een nobele kant van de film. Het is mijns inziens ook een personage wat Julian in zijn dromen/nachtmerries lastig valt. Veel van deze film moet als droomsequentie gezien worden. Meer dan eens loopt Julian ergens rond en raakt dan in contact met bijv. zijn moeder, of Chang die zich ineens in de zelfde kamer bevindt. Daarin is de film ook in zekere zin een variant van Fear X. Zonder te veel te willen verklappen is veel van wat je te zien krijgt in beide films een hallucinatie/nachtmerrie. Vond ik eigenlijk het sterkste punt van de film, hoe het gevoel van interne strubbelingen en nachtmerries overgebracht worden.

Snel nog maar eens zien want er valt nog een hoop uit deze film te halen. Enige echte minpuntje vond ik eigenlijk de rol van Kristin Scott Thomas die veel subtieler verwerkt had mogen worden. Verder een schitterende abstracte film met een hoop typische Refn-elementen.

4.5*

Vond het een beetje stroef beginnen. Eenmaal op het platteland wordt het toch een aangenaam liefelijk filmpje. Eigenlijk perfect hoe de zwaarte van het begin erg gemakkelijk wordt losgelaten. Vond het juist wel wat hebben, ook al is het redelijk sentimenteel.

Jammer genoeg wordt er op het eind nog iets te veel aan plot doorgeduwd, dat had van mij niet echt gehoeven. Maar verder vond ik het een bijzonder knap gemaakte en mooi (qua stijl) animefilmpje. Een van de beteren vand e afgelopen tijd.

3.5*

Viel toch niet tegen. Aardige jeugdfilm met een aardige twist. Verder niet zo heel bijzonder en vaak ook wel een beetje doorsnee. Ook voor de verandering eens prima acteerwerk van de jeugd in een Nederlandse film.

ruime 3*

Vermakelijk in elkaar gedraaid, met veel lol gemaakt. Slimme opzet en handig gebruik maken van de mythe, ook al verloopt het wel allemaal zoals je vooraf wel verwacht (poster verraadt eigenlijk al te veel.. 3.5*

Dat Nolan geen kei is in het vertellen van een verhaal en personages zelden tot leven krijgt, mag bekend zijn. Wat dat betreft voldeed Oppenheimer volledig aan de verwachtingen. Pijnlijk is het wel dat je in 3u tijd de hoofdrolspeler zo vlak kunt houden, nota bene in een film die de naam draagt van je hoofdpersoon. Tuurlijk Nolan poogt wat ambiguiteit aan te brengen maar ook daarin slaagt hij amper, de lagen blijven betrekkelijk oppervlakkig.

Dat in combinatie met een regisseur die weer veel te veel in een film wil stoppen, alles is -zeker in de eerste helft- waanzinnig rommelig verteld. En dan de compleet over de top soundtrack en audiovisuele explosies de hele godbetert 3u lang… het houdt gewoon maar niet op… elke nuance en sfeer ontbreekt er door. De enige keer dat het wel goed werkte was die stilte tijdens zijn speech

Verder veel bekende acteurs die weinig laten zien. Nolan is ook zelden een scteursregisseur gebleken. Damon doet ook echt maar wat en ziet er vooral heel lullig uit.

Nee schromelijk overschat als je het mij vraagt.

Op een uiterst subtiele wijze wordt de waarde van (blind) geloof aan de kaak gesteld. Schitterend uitgewerkt met vooral een geweldig laatste kwartier. Lag lang op de plank, maar is niet tegengevallen. 4*