Opinions

Haha deze film. Met 2 uur en driekwartier een enorme zit. Helemaal omdat het de hele speelduur een vage brij is met veel filosofische gezwets waar je eigenlijk heel weinig mee kunt. Maar desondanks boeit het wel de hele tijd. Allerlei symboliek waar je je vinger niet achter kunt krijgen, maar vooral een fantastische aankleding en locaties is wat de film echt heel bijzonder maakt. Die pakken zijn echt schitterend.

Ook weer erg mooi en herkenbaar op zijn Zulawski's in beeld gebracht met veel intense close-ups en veel beweging. Verder is het ook wel een film waar je blij mee bent als hij afgelopen is maar toch met positieve herinneringen aan terugdenkt.

4.0*

Goed gekeken naar Fucking Amal, iets te goed wel.

Sommige films kun je moeilijk als slecht bestempelen, maar tegelijkertijd doet het je niks, en voelt het erg onecht aan. Het doet me werkelijk heel weinig, zelfde probleem had Fucking Amal ook al, maar dat was toch allemaal wat scherper. Water Lilies is best aardig, maar op geen enkele manier weet je je te verplaatsen in de personages. Ondertussen helpt het dan niet dat er een nogal wat eigenaardige manier van vertellen wordt gekozen, waar je meer dan eens je vraagtekens bij wil zetten. Ze spelen personages van 15 jaar oud, en zelfs dat zou je ze niet geven, zeker Marie niet. En dan toch komen ze rustig een club binnen. Verder geen flard ouderlijk toezicht, aan een nacht wegblijven wordt geen enkele aandacht geschonken. Nu snap ik ook best dat daar allerlei verklaringen voor te bedenken zijn. Maar al dit soort kleinigheden deden je toch extra beseffen dat je naar een film zat te kijken en de onpersoonlijkheid vrij groot is. En verder had ik zoals gezegd continu het idee naar Fucking Amal 2 te kijken, de gelijkenissen zijn wel iets te duidelijk naar mijn zin.

Heb niet zoveel met zulke films. Toen deze in de pakketservice verscheen en ik het plot las had ik iets abstracters verwacht. Het kan niet altijd meezitten.

2.5*

Cronenberg is wel een held ja.

Zijn onuitputtelijke creativiteit moet hier wel tot het hoogtepunt gekomen zijn. Verwacht niet te veel logica, dan ben je bij Cronenberg in het algemeen, en Naked Lunch in het bijzonder niet aan het goeie adres in ieder geval. Al die designs van 'kakkerlak-typmachines' en alle andere wezens zijn ronduit fantastisch. Ook een erg smerige film. Het verhaaltje is van secundair belang maar wat lastig te volgen. Een iets hoger tempo zou de film vermoedelijk wel goed hebben gedaan denk ik.

Ronduit bizar en intrigerend geheel, wat helaas wat vlotter had gemogen om een echt goed cijfer te krijgen. Dan vond ik The Fly en Videodrome toch wel een stukje beter, maar alsnog alle lof voor al deze creativiteit.

3.5*

Ik kende nog niks van Pen-Ek Ratanaruang, dus het was zojuist mijn eerste. Had voor het festival nog Last Life In The Universe willen zien, maar dat kwam er helaas niet meer van.

Maar ondanks dat ik geen referentie had met zijn andere werk viel het me tegen. Langdradigheid alom, mooie shots ten spijt. De openingsscene zette gelijk al de toon voor de gehele film met een handheld view door de jungle. Opzich erg mooi geschoten, maar wat mij betreft te leeg en te weinig opzienbarend om zo'n lange scene interessant te houden. Verder in de film wint de film wel wat aan intresse door enkele knappe scenes (met die boom bijvoorbeeld). De mysterieuze feeling van de film vond ik nog de sterkste kant, maar daar moest je al gauw een uur op wachten.

2.5*

Zoals al meer gezegd, het is kort, heeft weinig om het lijf, en ook het drama hangt er een beetje bij 'omdat je niet zonder kunt', maar het is inderdaad wel ontzettend vermakelijk als tussendoortje.

Vooral de nauwgezette kopie van de werkelijke wielerwereld en diens namen is leuk. Deed me denken aan de eerste Cycling Manager waar je ook van die verbasteringen van de renners- en ploegnamen had vanwege een gebrek aan licentie. Ook de race zelf is gedetailleerd uitgevoerd inclusief tactische elementen. Kwam erg realistisch over, behalve dan op het einde, waarbij het peloton in 12km 4 minuten dichtrijdt, en de sprint zelf, waarbij het Duitse sprintkanon op 200 meter in het wiel van de vluchters zit met veel meer snelheid en er niet over heen wist te komen. Toen werd er iets te opzichtig voor de spanning gekozen.

Maar voor de rest erg weinig op aan te merken, zou hem zo nog een keer op zetten vandaag. Visueel is het ook erg fraai en de Zuid-Spaanse sfeer is een extraatje.

3.5*

Leuke film, beetje een moderne Hitchcock.

Merkte vooral dat er veel stijlelementen in zaten waarin gerefereerd werd naar de wat klassiekere horrorfilms. Zat een terugkerend Psycho-muziekje in, en een paar shots deden erg denken aan die film denken. Verder kreeg ik door de gangetjes nog een The Shining-achtige associatie, maar eigenlijk is het verhaal vooral een Jack The Ripper-variant.

Het is ook zeker een spannende film, zeker het middenstuk. Op het einde vond ik het wat minder boeiend, vond het ook zonde dat het uiteindelijk de moordenaar zelf was die je op het juiste pad kreeg, niet erg geloofwaardig en wat gekunsteld.

Maar desondanks erg leuk. De film is op bepaalde momenten grappig, kent een leuk spannend sfeertje, en er komen wat bekende Deense gezichten langs. Vooral de cameo van Ullrich Thomsen, in een rol die niet echt bij hem lijkt te passen, wat dat juist weer een leuke toevoeging maakt

Kim Bodnia blijft een held, en de film is voorbij voordat je het weet. Uiteindelijk is het ook niet meer dan een leuke mengelmoes van verwijzingen etc, maar het is wel meer dan de moeite waard.

3.5*

Ik moet zeggen dat ik me best vermaakt hebt, alleen Julliette Lewis vond ik tergend slecht. De manier van filmen, en de verschillende kleuren trok me best wel. 3.5*

Redelijk maar had beter gemoeten. Als zo langzamerhand de puzzelstukjes in elkaar vallen is het wat mij betreft een beetje een teleurstellend geheel geworden. Tamelijk vergezocht plan waar ik me eigenlijk niet zo goed bij kan voorstellen dat mensen deze keuzes maken.
Cluzet is wel een vrij aardige acteur, wat wel helpt, en opzich is het mysterie lang nog wel aardig om te volgen, maar tegen het einde kon het me allemaal een stuk minder boeien. 2.5*

Weer een bijzonder aangename film van Payne, wiens humor altijd wel werkt. Ook in deze Straight Story-achtige film dus. Leuke figuren en aardig sympathiek uitgewerkt. Het zwart-wit vond ik alleen weinig meerwaarde hebben, maargoed. 3.5*

Een tijdje terug zag ik hier een stukje van op TV, en herinnerde me dat ik dit wel eens in mijn jeugd gezien moet hebben, maar dan met een Nederlandse voice-over. Zou dat kunnen?

In ieder geval sprak het me genoeg aan eens helemaal te bekijken, met wisselend succes. Een beetje vervelend wordt de film wel (elke keer het inzoomen op de lippen werkte niet echt), maar de stopmotion en de ideeën (bijv. die sok-wormen) zijn wel echt super. Het verhaaltje blijft als een huis staan, en de stijl past daar wel prima bij. Jammer dat het niet helemaal op alle fronten op zijn best is.

3*

Oppervlakkig en voorspelbaar. Merkte weinig van een creatieve geest van de regisseur, niet in de shots (slowmotions bij de vleet) en al helemaal niet in de muziek (onheilspellende dertien in een dozijn meuk). Heb Samuel L. Jackson ook wel eens beter zien spelen. De spanning was nog wel aardig en zorgde ervoor dat het geen totale prut was. 2.5*

Studentencomedies... of naja eigenlijk dit soort Amerikaanse komedies in het algemeen. Niks voor mij. Had er niks van verwacht en veel is het ook niet. Een nogal rommelig en duidelijk erg snel in elkaar gedraaid filmpje waar de geslaagde grappen traditiegetrouw op de hand van een vuurwerkslachtoffer te tellen zijn. Rogen vindt vooral zichzelf weer erg leuk, en de rest doolt er wat om heen. Het studentikoze thema biedt na een jaar of 30 aan genregenoten natuurlijk ook heel weinig extra's, net als de jonge ouders die hun jeugd niet goed los kunnen laten. Dat plus de nodige grapjes over wiet (ooooh wat gewaagd!) waar in de rest van de westerse wereld de wenkbrauwen voor gefronst worden.

Nee ik kan helemaal niks met dit soort oertypisch Amerikaanse slappe hap. 2.0*

Een nogal flauwe animatie uit de Ghibli-stal. Mist een belangrijk component, de sfeer. Verhaaltje is ook erg mager en erg rommelig en fragmentarisch. Het feit dat het weer neerkomt op een personage dat weer moet terugkeren naar de echte wereld spreekt ook niet veel creativiteit uit.

Animaties vond ik ook niet altijd even verfijnd, net als de muziek die wel herkenbaar is, maar nergens blijft hangen.
Dit alles maakt het tot duidelijk een mindere Ghibli. 2*

De film is duidelijk zeer zeer mooi geschoten. Net als in de twee andere bekende films van Kalatozov maakt hij gebruik van een wijd arsenaal aan technieken en camerabewegingen zodat de film alleen al vanwege het visuele aspect geprezen mag worden.

Echter net als in met name The Cranes Are Flying komt er weer een flinke dosis melodrama aan te pas om een verhaal te vertellen. En desondanks lukt het nog niet echt goed mee te leven met de personages. Had dan ook een film mooiere film kunnen zijn denk ik.

Maar als je alleen al het laatste stuk ziet, de tocht naar de redding zeg maar, en al die geweldige locaties en landschappen die ze langskomen. Daar moet al minstens 3.5* voor worden gegeven.

Conceptueel, qua aankleding en stijl enzovoorts, vond ik dit eigenlijk wel enorm leuk. Het narratief is een stuk minder, daar hebben de makers echt nog wel stappen te zetten. Afgezien van de grote lijnen die wel te volgen zijn, zijn de details aardig onnavolgbaar. Sympathiek en vooruitstrevende filmmakerij uit een on-traditionele cinemawereld.

Geen onaardige film, maar veel te verwachten thematiek en dito sentiment.

Het is wat zonde dat Never Let Me Go wat rommelig aanvoelt, en dat je amper voeling krijgt met het thema. Ik vond het vooral vreemd dat er toch een behoorlijk macabere geneeskundige ethiek in zit, maar het je nergens iets doet dat de personages er in gevangen zitten. Eigenlijk mis je een heel stuk binding met het geheel van ethiek en moraal, en zit je totaal geen afweging te maken voor jezelf ofzo.

Verder ziet de film er wel oké uit, en de soundtrack is niet slecht. Ook zijn Mulligan en Garfield goed op dreef (Knightley valt regelmatig op door matige prestaties). Verder is het zo'n film die je gewoon uit kijkt, je niet verveelt, maar niks doet. Gezien het script toch niet echt de bedoeling lijkt me.

2.5*

Lange versie gezien.

Malick's benadering van film maken blijft altijd wel boeien. Het nadeel is dat het ietwat pretentieuze wat zijn films altijd al wel hebben hier iets te veel op valt door het vrij basale verhaaltje. Misschien niet zo'n heel goede keuze om een verhaal te verfilmen waarbij je al zo'n sterke associatie kent. Desalniettemin wel sterk uitgevoerd, botsende belangen en conflicten en de worstelingen in twee nieuwe werelden. 3.5*, toch wel een stuk minder dan The Thin Red Line en Tree of Life, de film heeft vooral te lijden ook onder die vergelijking ben ik bang.

Ai.

Soms heb je films met onsympathieke hoofdpersonages, en soms heb je films met ronduit irritante zelfingenomen onsympathieke hoofdpersonages. Nick (het hoofdpersonage) is simpelweg een enorme eikel, waar je anderhalf uur tegen aan moet kijken. Dat is vrij lastig.

Leukste van de film was dat het in Rotterdam afspeelt, samen met het einde. Daartussen waren de personages slecht uitgewerkt en de dialogen houterig. Het verhaaltje is tamelijk vergezocht, en voor je het weet zitten ze ineens in een auto op weg naar Kroatië, zonder al te beste motivatie.

Had denk ik nog wel kunnen werken als roadtrip, maar daar is de trip veel te kort voor, en de irritatie daarvoor veel te lang.

Een paar aardige shots ten spijt, toch een ruime onvoldoende. 2*

Goeie film, maar ik vermoed dat ik iets te veel verwachtingen kreeg door de inleidende spreker. Die roemde namelijk het camerawerk en cinematografie. Dat heb ik er niet uit kunnen halen helaas, dat was zelfs behoorlijk saai. Inhoudelijk zeker wel de moeite waard, en erg leuk dat dit in de Sovjet-tijd is gemaakt.

Redelijk gewone natuurdocu. Toch heeft het iets extra's, onbewust waarschijnlijk omdat je niet naar de savannah van Afrika zit te kijken, maar naar je eigen achtertuin. Je hebt hier toch meer een emotionele band mee ofzo, al klinkt dat wat sentimenteler dan ik het bedoel.

Het is wel gewoon erg mooi allemaal. De visuele kwaliteit van de BBC docu's wordt niet gehaald, maar toch boeide dit me meer. Vooral om bovenstaande reden waarschijnlijk, maar ook omdat we leeuwen, panters, gazellen en gnoe's wel een beetje kennen zo langzamerhand. Hoe zo'n gewiekste vos tewerk gaat, en hoe die paarden als een gezelschap leven, vond ik toch wat boeiender om te zien. Het einde is bij vlagen best pijnlijk, maar toch ook wel goed dat ze die harde winter hebben getoond.

De varieteit aan dieren had wat groter gemogen, en de voice-over van die AH supermarktmanager was veel te popie-jopie, maar dat zijn ook de enige serieuze minpuntjes die ik kan bedenken. Vond het boeiend genoeg, en wat interessanter dan wat er over het algemeen over Afrika getoond wordt, maar ook weer niet extreem veel beter dan de gemiddelde natuurdocu.

3*

Leuke Jarmusch, maar nogal wisselvallig.

Begint inderdaad vrij gezapig in L.A., maar het New York segment is wel echt geweldig. De manier waarop Rosie Perez tekeer gaat, heerlijk. Daarna volgt Parijs, een nogal kort tussenverhaaltje, opzich best aardig, maar tussen N.Y. en Rome valt het nauwelijks op.

Rome vond ik dan zelf nog wel het leukste van allemaal, dat verhaal en die mimiek van Benigni . Daarna bloedt het een beetje dood in Finland, waarschijnlijk de meest serieuze van de vijf.

Toch knap hoe Jarmusch vijf uiteenlopende personages, verhalen, verschillen in sfeer, en serieuze/luchtige tonen in een vorm weet te gieten.

3*

Het is een film met gebreken, maar eenmaal in de film werkt het toch allemaal prima.

Het duurt even voordat je doorhebt dat Irons geen Engelstalig personage wat leesgeeft in Zwitserland speelt, maar gewoon een Zwitser is in een verhaal dat zich voornamelijk in Portugal afspeelt, en waarin elk personage (ook onderling) Engels spreekt. Zelfs de accenten zijn niet allemaal Portugees, maar wat wil je ook met een hele verzameling bekende Europese acteurs. Ik heb menig Duitser en Brit gezien, een Francaise, een Zweedse, maar een Portugees heb ik niet kunnen ontdekken terwijl het toch bijna allemaal Portugezen moeten voorstellen. Afijn de taalkwestie, daar ben je eigenlijk wel redelijk snel overheen. Het verhaaltje zelf is namelijk best te moeite waard, maar je moet er enige fantasie voor hebben. Zo wordt de motivatie van het hoofdpersonage pas wat laat (half) duidelijk, waardoor je het idee krijgt dat het boek wat ruimer de tijd heeft genomen personages uit te werken.

Maar verder zit je aardig in de film en is het de moeite waard de zoektocht van het hoofdpersonage te blijven volgen. Het is namelijk niet alleen een zoektocht naar de waarheid achter het boekje wat hij vindt, maar ook een persoonlijk avontuur van iemand in de vroege herfst van zijn leven. Hoewel dat wat inlevingsvermogen vraagt omdat het niet optimaal wordt uitgewerkt is dat wel een mooi aspect aan de film.

Visueel begon de film aardig met een paar mooie shots, maar later verwatert het allemaal wat. Een soundtrack is me eigenlijk amper opgevallen. Verder is het een prima geacteerde film en een aardig inkijkje in een toch wat vergeten stukje Europese geschiedenis.

ruime 3*

Sterk debuut van deze regisseur op leeftijd. Zeer apart (bizar) neergzet, lijkt eerst een soort Drive-kloon te worden, maar gaat gelukkig een heel eigen weg. Lekker cynisch neergezet, misschien daarin wel wat ouderwets (de 80s-feel zit niet alleen in het uiterlijk van de film), maar ook wel weer erg modern en nog steeds even actueel. Het personage van Gyllenhaal is daarin een prima katalysator met zijn psychopatische neigingen en ongemakkelijk correcte taalgebruik. Desondanks vond ik het iets te gewoontjes eindigen, had er graag nog wat meer voor willen geven, maar het vuurtje dooft mij iets te gemakkelijk.

ruime 3.5*

Ik schat rond 2000 al eens gezien, maar blijft erg leuk. Liedjes die itt Corpse Bride bijvoorbeeld wel in je hoofd blijven zitten, en ook met die bij vlagen subtiele grapjes. Verder een hoop leuke personages (Oogie Boogieman ) en een grappige duistere variant op Kerstmis. Duurt ook kort genoeg om niet in herhaling te vallen.

4*

Ach, misschien wel iets minder dan Tokyo Gore Police, maar veel minder echt niet. Het zit weer vol met bizarre creaturen, en het bruist weer van de creativiteit. Ook de minpunten zijn weer aanwezig, best lelijke CGI, en een halfuur te lange speelduur.

Maar het is fun, weinig origineels aan tov andere Nishimura's geloof ik, dus de vraag is hoelang je kunt blijven volhouden nagenoeg dezelfde films te gaan maken, maar tot dat moment kan ik me er vaak wel mee vermaken.

3*

Bedenkelijke film..

Vond het wel een aardige optie als brakke zondagmiddagfilm, dus vandaar dat ik deze ging kijken. Heb namelijk heel weinig met martial arts films, weet er niks van, en het doet me niks. Maar was wel benieuwd.

Begint wel leuk, had vooraf het idee dat het allemaal erg over de top en met een komische noot gebracht zou worden, en de openingsscene leek daarin te bevestigen. Helaas is de rest van de film akelig serieus, terwijl daar een aanleiding compleet voor ontbreekt.

Zwaar onnozel verhaaltje, gebracht alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Verder opvallend weinig actie het eerste uur, vervelende flashbacks van die training van hem, maar dat is logischerwijs niet iets waar ik op zit te wachten, niet een uur lang in ieder geval.

Dan op driekwart wordt er eindelijk wat gehakt, maar de duffe computereffectjes doen de film verder de das om, net als op een hoop droevig gefluister. Film neemt zich echt veel te serieus om leuk te zijn, ondanks af en toe wat aardige scenes. Als geheel veel slecht acteerwerk, slecht geschreven dialogen (ik druk me nog netjes uit denk ik, leek echt nergens op), en een eind wat je van 10km aan zag komen.

1,5*

ps. Iemand die begreep hoe ze van Berlijn, in een ogenblik opeens ergens in een bergachtig Aziatisch ogend gebied terecht kwamen?

Kan me voegen bij Reinbo, sfeervol, maar nergens echt sterk.

Mwah.

Wel aardig te volgen, beetje sfeer, grappig verhaaltje maar Polanski werkt het nogal rommelig uit. Einde vond ik een beetje slap, multi-interpretabel, maar niet al te boeiend of opzienbarend. Tegenvallende climax waar de film zo'n beetje de hele tijd naar toe werkt.

Verder een redelijk vervelende soundtrack waar ik af en toe weinig van begreep, het deuntje was best mysterieus, maar ging na 5x wel op de zenuwen werken.

2.5*

Een heel aardige film, maar oscarwinnaar? Daar heb ik het afgelopen Oscarjaar toch een aantal betere films voor gezien. Maar vooruit, de Oscarwinnaar zal nooit het grootste gedeelte van de filmliefhebbers plezieren.

De oscar voor Bardem begrijp ik dan wel weer volledig, ook hier is hij weer fantastisch. Het blijkt maar weer dat hij een zeer veelzijdig acteur is. Heel verdiend.

No Country For Old Men zelf heeft heel wat goede punten. Een groot aantal zeer spannende scenes. Zoals ik al zei, een formidabele Bardem, en een heel behoorlijk verhaal. Grootste minpunt was toch wel het voor mij nogal onbevredigende laatste halfuur. 3.5*, waar er voor mij toch wel meer in had gezeten.

Het is bijna niet voor te stellen hoe Aronofsky verzeild is geraakt in dit project.. of althans, als hij dit naar zijn hand kunnen zetten had het wat kunnen worden. Waarbij ik nog in het midden laat of dit falen een intern of extern probleem is geworden. Of je de man nou wel of niet kunt waarderen, deze film past in ieder geval totaal niet in zijn oeuvre.

Want wat een ramp van een film is dit geworden. Om te beginnen oeverloos saai en enorm langdradig. Verder compleet opgeblazen, sentimentele, aangedikte rotzooi als je het mij vraagt. Alleen al dat oversentimentele einde. Schitterend, we zingen een liedje en Noach slaat compleet om.. en alles wat daarna komt is zo mogelijk nog erger. Verder gebeurt er eigenlijk de hele film vrij weinig, behalve dan de vulling die links en rechts om de hoek komt kijken, zoals die Kain-afstammeling aan boord. Voegt echt helemaal niks toe en dient alleen maar om de film nog iets van body te geven. Allemaal om de belachelijk overdreven speelduur van 2 1/4 uur aan te tikken.

En wat te denken van de sip kijkende CGI-reuzen.. of het erbarmelijke acteerwerk. Crowe was sowieso weer vreselijk maar wordt op dat vlak dik afgetroefd door Connely (die preek van d'r ). Ik kan hier eigenlijk weinig goeds over bedenken, behalve dat het er visueel bij vlagen nog wel aardig uit zag, maar dan meer op een groteske manieren nauwelijks consequent. Oh, en de overduidelijke evolutie die in beeld wordt gebracht terwijl Noach verteld over het werk van God was wel een lollig detail.

1.5*, en hopelijk een wijze les rijker voor Darren.