Opinions

Tweede film van Balabanov die ik zag (de laatste twee die hij gemaakt had ook meteen), maar ik trek de regisseur denk ik gewoon niet.

Wederom tergend irritante muziek, stugge, weinig boeiende verhaaltjes, en zeer matige acteurs. Leuk om met amateurs te werken, maar dan moet je er wel je screenplay op aanpassen, dit was echt te veel van het goeie.

Verder het verhaaltje, dat halverwege toch een vrij aardige wending kende. Het schreeuwt allemaal erg hard 'STALKER' en de locaties (vooral op het einde) zijn erg fraai maar visueel wordt er vrij weinig mee gedaan.

2*

Best leuk geprobeerd adhv een doorgeslagen droogheid, maar het werkt bij lange na niet de volle 100 minuten. Eigenlijk is het na 45 wel gewoon klaar. Tel daarbij op dat zaken als de mise-en-scene, het geluid en de editting vrij zwak is. Jammer want vond het ergens wel een sympathieke poging. 2*

Dan ook (eindelijk) gezien.

Had er graag meer voor gegeven, maar helaas is dit voor mij toch tegenvallend geworden. Martial arts boeit me te weinig, en de vrees die me bekroop in de eerste scene werd toch een beetje waarheid. De actiescenes waren té overgestileerd en aangedikt dat het niet meer werkt. De film ziet er verder echt wel prachtig uit maar het werkt op de een of andere manier allemaal net niet. Te gemaakt mooi ofzo. Ik geniet meer van die typische Wong shots in de wat rustigere scenes. Die zijn ook echt wel om te smullen. Jammer genoeg boeit het verhaal verder niet echt, te rommelig en fragmentarisch verteld, en emotioneel zo aangedikt en sentimenteel dat het soms op je lachspieren ging werken, niet de bedoeling zo lijkt me.

Wel veel beter dan die andere Ip Man film die ik zag, maar voor een film van Wong Kar Wai is dat toch niet genoeg. 3*tje.

Iets beter te verteren dan House of the Flying Daggers, maar nog steeds weet het lang niet voldoende te boeien. Afgezien dan van een resem aan mooie locaties en Doyle's werk mag er zijn, maar zelfs dat is het laatste half uur niet interessant genoeg meer om weerstand te bieden aan een erg langdradig verhaal. Rashomon maar dan op elk vlak minder. 2.5*

Een vrij lege huls.

Een vrij typisch martial-arts verhaaltje, eer, oprechtheid, dat soort dingen. Allemaal niet bepaald cliché-vermijdend, integendeel. Stuk voor stuk lege personages, allemaal in dienst van het bewaren van de eer en glorie van Ip Man, die was natuurlijk wijs, goed, ingetogen en oprecht. Dit in tegenstelling tot de Japanners die hard, gruwelijk en woest waren. Het is eigenlijk een aardig verkapte propaganda film om het Chinese volk op te waarderen. Stond er nou op het einde écht iets van 'In 1945 werden de Japanners verslagen, eindelijk wonnen de Chinezen' ??

Nee vond het echt weinig bijzonders. Het verhaal is niks meer dan het toewerken naar een clash die zich al halverwege aandient en waar de uitkomst toch ook niet als een verrassing zal zijn gekomen. Dat slotgevecht zelf was ook wel heel cliché, met zo'n gebruikelijke 'turn-over' in het gevecht waar Ip dan ineens de overhand krijgt.

Moet gezegd dat de gevechten zelf vaak wel erg tof in beeld werden gebracht, eigenlijk het enige wat me nog een beetje bij de les hield. Ze konden allemaal ook echt razendsnel handelingen uitvoeren, knap om te zien. Jammer genoeg dat er op acterend vlak niet zoveel van dat talent overbleef. Nemen we de acteurs van het slotduel; Ip kijkt continu attent voor zich uit, beleefd, maar wel eentonig, Miura kijkt continu boos, wreed, maar al even eentonig. Acteren kun je het eigenlijk amper noemen. Visueel valt vooral op het contrast met de gevechten, die waren (erg) sterk geschoten, de dramatische scenes allemaal erg saai en ouderwets in beeld gebracht. De soundtrack was ook dertien in een dozijn voor dit soort epische martial-arts films.

Een genre wat me amper ligt. Vind het vooral behoorlijk saai, en zo beperkt.

2*

Mifune is vooral geweldig, erg cool. Voor de rest vond ik het een beetje een tegenvaller ivm andere Kurosawa's, erg bijzonder is het niet, wel redelijk vermakelijk.

Het verhaaltje is wel leuk, en de rollen vind ik wel leuk ingevuld, inmiddels wel op een cliché manier, maar dat kun je de film niet echt kwalijk nemen. Vond de film er ook serieus mooi uit zien, niet echt uitbundig, maar wel fijn gekadeerd en de mise-en-scene is zoals altijd bij Kurosawa erg verzorgd. Soundtrack is herkenbaar en blijft aardig in je hoofd zitten.

Verder ook niet al te bijzonder, het is een herkenbare Western-achtige structuur. Hoewel de remake dat ook door de setting wat meer heeft, komt dat hier ook wel erg duidelijk naar voren. Nooit echt mijn lievelingsgenre geweest, maar het is wel een vermakelijk leuk filmpje geworden.

3.5*

Mooie film, maar had beter kunnen zijn.

Audiovisueel zeker knap, maar net niet helemaal top. Had visueel toch wat beter gekund. Geluid was goed, soundtrack ook, maar soms past het niet helemaal bij de beelden, hou toch wat meer van een iets abstractere soundtrack bij dit soort films.

Wel een fijne trip verder, maar het einde vond ik toch wat over de top overkomen. Had veel subtieler en verfijnder gemogen. Opzich wel het type film waar ik van houd, maar niet zo sterk als ik had gehoopt.

Kleine 3.5*

Wat een schande zeg. Blij dat het een gratis kaartje was, anders was ik hier natuurlijk nooit naartoe geweest. Geloof ook dat de hele zaal niet wist hoe snel ze moest vertrekken na afloop.

Goh, weer een film van Woody Allen waar iedereen op zoek gaat naar liefde, waar mensen niet zeker zijn over relaties, waar een ouwe vent een jong grietje aan de haak slaat, de humor zogenaamd scherp is, en waar dialogen zo 'natuurlijk' en 'echt' zijn dat het weer gestructureerd aandoet.

Een eentonigere filmmaker is er denk ik niet, en ja ach zo nu en dan kon er een glimlachje af, maar die moderne Allen films vind ik echt geen moer aan (ken de ouwe niet). Ik vrees dan ook dat ik de komende jaren niks nieuws van de man zie.

2*

Reitman herpakt zich wat met Young Adult.

Na het leuke Thank You For Smoking, en zelfs nog iets leukere Juno leek een mooie carriere open te liggen. Wat mij betreft was Up In The Air echt een misser, en is Young Adult een aardige comeback.

Young Adult is een leuk, hier en daar herkenbaar portret met af en toe aardige humor. Het is allemaal schrijnende triestheid, al is het mij net iets te flauwtjes. Leukste personage was de dikke manke Nerd, vooral qua delivery wel een erg aangename toevoeging.

Toch gaat het niet overal even goed in deze film. De moraal ligt er vaak wel dik bovenop, althans, hij is niet te missen en nogal oppervlakkig. Ook de voice-over in de vorm van de geschreven fragmenten uit de boeken zitten niet helemaal lekker. En zo nu en dan vond ik de film iets te herhalend worden.

Als midweeks tussendoortje wel de moeite waard, erg verheffend is het niet, maar wel goed voor een lachje hier en daar in een verder best aardig script en personages. 3*

Toch wel wat opvallend lauwe reacties, al had ik het idee dat het gemiddelde hier een stuk lager was. Ik durf toch wel te zeggen beter dan Micmacs, zelfs beter dan Amelie (maar nu heb ik die persoonlijk nooit écht heel bijzonder gevonden). Nadert het niveau van Une Long Dimanche en Cité als je het mij vraagt. De nieuwste Jeunet is een ontzettend sympathieke film over een jongetje die het schuldgevoel over de dood van zijn tweelingbroertje ontvlucht en zich probeert te bewijzen aan (voornamelijk) zijn vader. Zeer lieve film die natuurlijk best sentimenteel is maar dat wel op een goeie, onschuldige, manier verwerkt door het verhaal heen.

Prachtig camerawerk en vooral een zeer mooie omgeving (een pré voor een roadmovie) met een hoop leuke ideeen verwerkt in een licht sprookjesachtige semi-fantasy film. Minder 'gek' en weelderig dan Jeunet kan zijn. Het werkt eigenlijk allemaal erg goed, en eigenlijk vond ik dat jochie geknipt voor deze rol en vult hij de dialogen meer dan waardig in ("What is the reason behind this embargo..?" ). Natuurlijk komt hij soms wat onwennig en stroef over, maar kon me daar verder eigenlijk geen moment aan storen. Daar was de rest te leuk voor. Alleen het einde (het stuk vanaf aankomst in Washington) vond ik op de een of andere manier iets minder geslaagd. Dat was er net wat te veel aan ofzo, kwam iets te geforceerd over. Maar verder erg genoten.

4.0*

Remakes moeten wel van sterke huizen komen om iets interessants te bieden, en gelukkig zorgt de verplaatsing naar Japan wel voor genoeg variatie in locaties en andere elementen inherent aan de westerns. Deze film is dan ook fraai om te volgen, maar blijft verder op het vlak van de personages, sfeer, en iconische scenes wel een stuk achter Eastwoods versie. Verder geen schande, want het blijft allemaal wel behoorlijk eigenzinnig, maar overtreft het origineel eigenlijk op geen enkel vlak. 3*