Opinions

De mooiste (mooie) beelden waren in de trailer gestopt helaas. Best fraai was het, en kijkbaar, maar het biedt vrij weinig meer dan een sfeerimpressie. Had er beduidend meer van verwacht. 2.5*

Pracht van een film.

Wat de film wat mij betreft zo mooi maakt is de ongrijpbare keuzes en motivaties van de personages. Alleen al het feit dat ze alle drie wat mij betreft niet helemaal sporen en al aardig idiote dingen doen, maakt het allemaal bijzonder intrigerend. Al redelijk vroeg in de film wordt het stilaan duidelijk welke kant dit op gaat, maar desondanks gaat het allemaal nog een trapje verder dan je verwacht.

Daarnaast spreken de veelgenoemde tradities een belangrijke rol. Het creëert ook een gevoel van isolatie dat de film zich afspreekt op een erg afgeschermde locatie. Vooral ook een erg mooie locatie trouwens. Drie briljante acteerprestaties ook.

Tot slot valt de serene visuele kant op, echt een hoop prachtige shots. Vooral ook de kadering valt op, naast de geweldig kleurrijke shots.

4*

Heb me toch maar eens gewaagd aan de verfilming van het boek dat door velen gezien wordt als een van de beste van dit decennium. Daarover kan ik echter geen oordeel geven, ik ben geen lezer, doe mij maar een goeie film. Dit vermeld ik er maar even bij voor de moviemeter-bezoeker die gelijk verwijst naar het boek dat 'veel beter' zou zijn, ik begin er niet aan, dus doe maar niet.

Ik was echter vóór het zien van de film al op de hoogte van de theoretische kant waar de film op stoelt, wat in principe een aardige theorie is. Hier komen we dan ook meteen wel aan een van de pluspunten van de film, want de fictieve kant van het verhaal vond ik dan weer niet zo bijzonder, maar ach het blijft film.

Om maar bij het begin te beginnen, het eerste uur van The Da Vinci Code is werkelijke een vliegende start, misschien zelfs een valse start, want voor je het weet wordt je al bestookt met -zo lijkt- relevante feiten over de achtergrond van de hoofdrolspelers en het verhaal. Nu ben ik daar niet pertinent op tegen, maar in een type film als deze zou ik niet direct op vol vermogen het verhaal instomen. Je moet gewoon op teveel letten in het eerste kwartier, en om het verhaal te kunnen volgen is het wel zo makkelijk laid-back de feiten tot je te nemen.

Over het algemeen vond ik de dialogen -met name- in het eerste uur echt erbarmelijk, het niveau ontsteeg de gemiddelde soap maar net, de emoties die je voorgeschoteld kregen waren wat mij betreft een van de grootste dieptepunten in de film.

Het middenstuk van de film vond ik dan nog het beste, het meest vage in ieder geval, en dat bevat nog een soort duistere sfeer, iets wat je absoluut nodig hebt als je zo'n film maakt. De feiten vallen een beetje op zijn plaats, wat aan de hand van Het Laatste Avondmaal wel knap wordt gevisualiseerd. Wat dan wel weer jammer is, is dat je op dat moment al het plot kan raden, dat ligt er zo ongelooflijk dik bovenop. De hele karakterontwikkeling van het personage die Audrey Tautou speelt gaat eigenlijk maar één kant op, bijna niet te missen als je het mij vraagt.

Nu het toch weer over de karakters hebben, Tom Hanks kan veeeeeeeel beter, Audrey Tautou ben ik sowieso niet kapot van. Jean Reno; tja ze hadden een keihard ogende Fransoos nodig, komen ze uiteraard op hem uit, waar is de creativiteit bij de casting tegenwoordig
De rol van Paul Bettany (als ik me niet vergis?) als Silas vond ik dan wel sterk overkomen, grauwe look en stem, prima.

Hoe dan ook, ik ben niet kapot van de film, integendeel. Ondanks de speelduur kostte het kennelijk veel moeite om de film nog binnen de 2,5 uur te houden. Het verhaal is niet zo heel moeilijk, maar wordt onnodig complex gehouden, waarschijnlijk onder leiding van het boek (op papier kan dat ook veel beter), door allerlei elementen aan het verhaal toe te voegen (het hele 'doel' van de rol van Jean Reno al bijvoorbeeld, ik vraag me hardop af wat daarvan de toegevoegde waarde is geweest. Ook die stroom van Latijnse termen kreeg ik het bij tijd en wijlen zuur van, beetje intressantdoenerij.) dat eigenlijk alleen maar afleidt en -zoals gezegd- het verhaal alleen maar complexer maakt dan het eigenlijk is.

Meer dan 2* kan ik niet geven, en ik geloof ook wel dat ik begrijp waar de matige recensies toentertijd vandaan kwamen.

Onbegrijpelijk dat er niet wat kritischer naar deze film gekeken wordt (zo lijkt het althans). Knullig script en dialogen. Rare keuzes en vooral erg onnozel uitgewerkt.

Eigenlijk in zijn geheel een compleet onlogische film. Qua plot sowieso al vroeg te voorspellen natuurlijk. Verder is het blijkbaar logischer om je (klein)kind te vermoorden dan gewoon te vertellen dat ze niet bij haar moeder maar bij haar oma is opgegroeid. Je zit dan ook zo na de film te denken waarom die oude advocaat in die rolstoel zo zwaar in paniek raakte. Geen idee. Of (en het meest frapante) uberhaupt dat er aan de ene kant een baby verdwijnt bij de zoon (en er voor veroordeelt wordt) en aan de andere kant een baby opduikt bij zijn moeder (die naar ik aanneem niet zwanger was)... en dat blijkbaar niemand dat vreemd vindt. En waarom iedereen veronderstelt dat wanneer Ray zegt dat ie niks over de baby mag vertellen, dat iemand hem precies die dag had opgezocht (en niet in de 30 jaar daarvoor een keertje)... en dat het dan ook nog precies klopt. En dat elk sleuteltje of boekje wat Iris vindt precies alle geheimen blootlegt. Je moet er ook wel erg in mee willen gaan als je gelooft dat Iris en Ray 30 jaar schelen.. en zo kun je eigenlijk vrijwel eindeloos doorgaan met elementen in de film die wel heel ongeloofwaardig en vergezocht over komen.

Maar het is niet alleen het plot. Het wordt hoog tijd dat er eens een film komt die autisten wat meer variëteit gaat bieden en niet alleen maar laat kleuren, puzzels laat oplossen en gekke ticks geeft. Fedja van Huet doet het best aardig, maar ze hadden het personage Ray om de te beginnen al niet zo extreem willekeurig laten fluctueren in zijn reacties. Het ene moment praat ie heel gewoon terug, 10 seconde later, zonder dat er iets significants gebeurt komen er weer Rainman-kreten uit.

De film is op de een of andere manier nog vrij aardig te kijken maar eigenlijk wordt ie hoe langer hoe onnozeler.

1.5*

Leuke vlotte film.

Wel wat minder dan Oldboy, minder subtiel en minder verrassend, maar nog wel goed weg te kijken. Komt goed op gang en houdt het tempo lekker vast. Sunwoo is een cool personage met een logische maar prima uitgewerkte omslag. Mooie opbouw ook. Verder een knap einde.

Echt groots wordt het nooit, maar het is allemaal leuk om te volgen.

3.5*

Redelijke film omwille van de leuke rollen die in de film aanwezig zijn, ook met de nodige subtiele humor. Verder vond ik het visueel ook zeker niet verkeerd. Het zag er mooi en verzorgd uit, met soms wat scenes die er nog verder uitsprongen. Toch vond ik alles inhoudelijk bij vlagen wat moeizaam. Een beetje een langdradige film die halverwege nogal stil valt en qua vertelling op dat moment niet echt veel meer kan brengen. Daardoor wordt het laatste stuk een beetje saai.

Kleine 3*

Goeie film.

Al blijft het wachten tot Cronenberg weer echt een keer uitpakt. De film kenmerkt zich door geweldige acteurs en hun dialogen. Fassbender, de acteur van het moment als Jung en Mortensen als Freud stelen de show met hun scherpe gesprekken en conversaties. Knightley was wat minder, haar tics en maniertjes in het begin waren wat overdreven, en ook haar accent was niet echt lekker. Wel leuk om Cassel weer eens te zien, was volgens mij wel een tijdje geleden. Ergens wel jammer dat zijn rol maar zo beperkt was, maar zijn vluchtige verschijning werkt wel als katalysator van het verhaal.

Ook het verhaal is wel boeiend, de relatie tussen Spielrein en Jung was duidelijk de kern, maar de relatie tussen Freud en Jung boeide me wat meer. Wel erg leuk om te zien hoe de verhoudingen zorgden voor een revolutie in de psycho-analyse

Bijzonder mooie aankleding ook van de film, en toch ook wel grappig dat Cronenberg het even niet kon laten wat viezige drab in zijn film te stoppen. A Dangerous Method is uiteindelijk wel een sterke film geworden, maar ergens had het toch wel wat scherper gekund.

3.5*

Dat je het een saaie boel vind kan ik me voorstellen, maar dat er niks gebeurt? Onbegrijpelijke reactie, er gebeurd wel degelijk van alles, maar je moet er wel bij stilstaan wat er gaande is. Kan me er wel in vinden dat het wat langdradig wordt bij tijd en wijlen, dat vond ik zelf ook wel een minpuntje, maar volgens mij ontkom je daar ook niet aan als je zulk verval wilt tonen.

Dit is ook geen film met uitgesproken emoties, Koreeda kiest er voor de kindacteurs (die het stuk voor stuk geweldig doen) niet te veel meelij te gunnen zodat je dat er zelf uit moet halen. Want een impact is er natuurlijk wel degelijk. En op deze manier is de emotionele betrokkenheid van de kijker vele malen groter dan bij een uitgespeld 'boewoehoe wat hebben we het zwaar' gebeuren.

Weliswaar gebaseerd op een waargebeurd verhaal, van sommige zaken kan ik me gewoonweg niet voorstellen dat het ook daadwerkelijk zo plaats heeft gevonden. De huisbazin die de zwijnenstal binnenloopt, een paar kinderen ziet zitten, aanneemt dat het maar nichtjes zijn, en de moeder die al tijden weg is, zo wordt bevestigd. En vervolgens doodleuk wegloopt met een kind op d'r arm alsof er niks geks aan de hand is :

Maartoch, bij vlagen erg mooi, geweldige scene bij het vliegveld met prachtige lichtinvallen, en voor de rest een knap verteld verhaal.

4*

Net wat minder dan Anderson's leukste films. Na deze kwam Mr. Fox, wat wel weer een stap vooruit was.

Deze vond ik wel leuk, maar net wat minder scherp, en ik mistte ook wat sterkere humor. Jammer dat Murray en Huston niet wat grotere rollen hadden, maar verder is de chemie tussen Wilson, Brody en Schwartzman absoluut de moeite waard. Vooral Wilson en Schwartzman passen perfect in Andersons werelden. Brody is wat stijver, maar juist dat is wel de moeite waard.

Leuke film, heb het idee dat deze van alle films van Anderson het meest op Moonrise Kingdom lijkt die ik nog moet zien. Ben benieuwd of die weer net wat extra's heeft.

3.5*

Vrij slecht.

Ben deze gaan kijken omdat het (zo hoorde ik) veel overlap met Blade Runner kent. Klopt wel een beetje, maar de vergelijking legt vrij makkelijk bloot waarom dit niks is en Blade Runner nou juist wel.

Visueel begint Proyas aardig, goed opgelet bij Blade Runner, leuke donkere sfeer, leuke designs en aardige cameravoeringen. Maar daarna zakt het toch echt in elkaar. Veel verder dan donkere kamertjes komt Proyas niet, waar Blade Runner je keer op keer weet te verbazen met verbluffend lichtspel en contrast. Special effects zijn daarnaast behoorlijk ondermaats, zag er werkelijk niet uit als ze op het laatst boven de stad zweven. Ook die battle zelfs was behoorlijk lelijk allemaal.

Daarnaast vond ik het verhaal gewoon niks. Simplistisch puzzeltje waar bij elke bevinding een nieuw feitje wordt blootgelegd, en keurig de clou erachteraan zo na een uur. Filosofie van de koude grond waar verder ook totaal niks mee gedaan wordt, het is me dan ook om het even dat zoiets er in zit. Waar je bij Blade Runner echt een zoektocht naar identiteit krijgt voorgeschoteld, is het hier enkel een opmaat naar een climax.

En verder storen me nog een hoop kleine dingetjes, zoals een werkelijk erbarmelijk slechte prestatie van Sutherland, die designs van die mannetjes zien er echt niet uit en het feit dat halverwege de film opgemerkt wordt 'hey het is wel vaak donker hier', toen dacht ik echt " ". Ook gewoon een film waar ik nu al geen scene meer kan terughalen die ik me zal herinneren, of het moet het einde zijn waar het net wat terughoudender wordt gebracht.

Zit inderdaad ook veel in van The Matrix, Blade Runner dus ook, maar verder moest ik ook wel eens denken aan City of the Lost Children. Stuk voor stuk oneindig veel beter dan Dark City helaas.

1.5*, Proyas' zoveelste onvoldoende. Slappe hap.

Einde van de reeks, ook weer niet bepaald geniaal.

Wel beter dan Batman Begins gelukkig, maar toch wel duidelijk minder dan The Dark Knight. Die had nog iets psychologisch in zich. Dit is eigenlijk louter dom gebeuk.

Allereerst te beginnen bij Batman zelf. Die heeft even tijd nodig om op gang te komen, eigenlijk wel de prettigste fase van de film. Veel Caine en aardige dialogen met humor. Eigenlijk jammer dat het script hem er halverwege nagenoeg uit heeft geschreven, was volgens mij ook helemaal niet nodig, maargoed. Minder Batman met grommende stem, dat was ook wel fijn, maar het blijft een nogal dom gehoor, helemaal als hij op die manier met mensen praat die gewoon weten dat ie Bruce Wayne is.

Bane is de bad-guy van dienst, waar ik vooraf wel benieuwd naar was, niet in de laatste plaats vanwege Hardy. Qua formaat in ieder geval best indrukwekkend. Jammer genoeg komt hij niet al te best uit de verf vanachter zijn masker. Juist een acteur die met zijn stem en uitstraling heel ver komt, maar met een vervormde stem net klonk als iemand die door een snorkel sprak. Tussen het nasale geluid hoor je toch echter wel zo nu en dan zijn gevoel voor timing in dialoog, toch zonde dat het zo vaak verloren moet gaan, hier had toch wel een wat beter verstaanbaar 'duister' geluid van uit kunnen gaan.

Catwoman vond ik wel een aardige toevoeging, meer qua invulling dan scripttechnisch overigens. Ik vind Hathaway doorgaans een nogal saai, kleurloos actrice, maar ik vond dr hier leuk overkomen, best humoristisch ook. In het verhaal doet ze daarentegen niet al te veel, behalve dan als love-interest dienen. De sterkste vertolkingen komen om naam van Joseph-Gordon Levitt en Gary Oldham. Vooral eerstgenoemde is een goeie toevoeging aan het verhaal geweest wat mij betreft.

Het script is echter wat mij betreft duidelijk een stap terug. Om een aantal redenen. Vooral het psychologische aspect wat The Joker toe had gevoegd is verdwenen. Althans, het lijkt alsof Nolan toch iets sociaalpsychologisch heeft toe willen voegen met de anarchistische revolutie van Bane. Wat ik dan (totaal) niet snap is dat je dan vervolgens alleen maar te zien krijgt hoe zijn handlangers (de gevangenen die hij bevrijdt, en die rioollui) daar mee omgaan, en niet de gewone burger. Voelen zij zich bevrijdt? Wat is het gevolg op het dagelijks leven? Zit er niet toch een kern van waarheid in de woorden en daden van Bane? Nee het blijft allemaal bijzonder vlak, je ziet er niks over, Bane is gewoon slecht en dat is het.. totaal niet in lijn met de aard van zijn acties.

Maar ook verder valt er op het script genoeg aan te merken. Ook veel kleine dingetjes (die politielui die na 5 maanden uit het riool stormen alsof ze er een paar uur zaten). Ook de bom is nogal een eigenaardig element. Want eerst vertelt de geniale Russische wetenschapper dat het ongeveer een paar maanden duurt, maar het is niet echt te zeggen. Staat er ineens een tellertje op dat ding op het einde... En hoe laat je zo'n ding bewust ontploffen, als hij alleen af gaat omdat het instabiel wordt. Uitermate vreemd allemaal..
Verderop krijg je de twist, die het er allemaal ook niet interessanter op maakte. Want van een anarchistische revolutie wordt het een supersaai 'ik-wil-mijn-vader-wreken-en-de-boel-opblazen'. Ook nogal vreemd dat de helden met krap twee minuten op de teller alle tijd nemen om elkaar te zoenen en afscheid te nemen etc... ik weet niet hoor, prioriteiten?

Choreografie etc vond ik ook maar matig. Veel meer dan met stompen en doen zijn Batman en Bane niet bezig. Hun onderlinge gevechten zijn dan absoluut niet indrukwekkend. Sommige dialogen (met name tijdens die gevechten lieten ook nogal te wensen over.. voorbeeldje:

Bane: So you came back to die with your city?
Batman: No. I came here to stop you.

Wow, impressive
Kijk ik ben niet perse iemand die de hele film door coole quotes wil horen, maar als je het zo duidelijk probeert de hele trilogie door, en dan op het einde van het laatste deel met zoiets waanzinnig sufs aan komt zetten... met zo'n aangedikte zware stem nog wel..

Uiteindelijk is het natuurlijk wel degelijk gemaakt, goed strak geluid. Visueel is het echter te degelijk als je zo uitpakt. Ik bedoel, zo'n scene als op dat American Football veld. Lijkt me ontzettend spectaculair om te zien, de hele boel stort in. Wordt dan echt bijzonder matig in beeld gebracht, en ook direct weer weggecut nog bijna voordat die speler over de lijn is gelopen. Geen tijd om even te bezinken en indruk te maken. Nolan heeft ook eigenlijk totaal geen eigen stempel, het ziet er allemaal duur maar enorm by-the-book uit.

Maargoed uiteindelijk wel een vermakelijke film hoor. Duurt alleen wel te lang, en echt zo geniaal niet. Maar aangezien hij een beetje tussen deel 1 en 2 hangt qua niveau is dat ook het cijfer wat erbij hoort.

3*

Erg lekkere vlotte film, met The Joker dit maal als het beste personage wat ik sinds tijden heb gezien.

ruime 3.5*

Flink teleurstellend.

Het is voornamelijk allemaal nogal saai. Eigenlijk gebeurt er maar barweinig in Dark Shadows. Het voelt het eerste uur nogal aan als een aflevering van een blije sitcom met wat alternatieve figuren, valt iets te veel op dat het ook daadwerkelijk daar op gebaseerd is. Desondanks (of misschien wel onder invloed daarvan..) wordt er krampachtig geprobeerd nog wat van het verhaaltje te maken door Barnabas Collins de vishandel weer op sleeptouw te nemen, wat hem om vage redenen nog uitstekend lukt ook. Je moet toch ergens beginnen, maar meer dan een tussenscene van een paar minuten trekt de film hier niet voor uit, verder kijkt geen van de familieleden ook maar een moment om naar de ingeblikte sardientjes, nergens blijkt uit of het ook daadwerkelijk een succes is. Filler kun je het echter amper noemen, want er is bijna niks om op te vullen. Burton moet ook gedacht hebben dat er wel erg weinig ontwikkeling was, dus dan laten we Collins bijvoorbeeld maar even een feest geven om de boel op te leuken. En zo krijg je eigenlijk driekwart van de film plotarm filmmateriaal, wat Burton in het laatste kwart recht lijkt te willen trekken. Weliswaar het meest vlotte en daarom leukste deel van de film, maartoch.

En nu vind ik dit soort dingen totaal niet erg als de film wat anders kan bieden, maar ook daar stelt dit teleur. De humor is niet bijster sterk. Af en toe wel een redelijk grapje, maar minstens net zo vaak is de humor erg flauw, bijna onherkenbaar voor Burton. Na een halfuur is elke grap mbt de generatiekloof, de hippies en lavalampen-cliché's en de staat van onze hoofdrolspeler wel gemaakt, waardoor het allemaal erg veel van hetzelfde wordt. Verder is de casting zoals verwacht ontzettend inspiratieloos. Buiten de eeuwige zelfde gezichten is de invulling van elke rol inwisselbaar. Depp komt dit keer saai over als een variant op zijn typetjes-rollen, maar met name zijn taalgebruik wordt naarmate de film vordert steeds vermoeiender.
Tot slot is ook de visuele kant een beetje tegenvallend. Had toch op z'n minst verwacht dat de film er wat indrukwekkender uitzag. Alleen in het begin zie je de vertrouwde grauwe look van Burton terug, met de jaren 70 weet hij eigenlijk amper raad, en is teleurstellend en inwisselbaar. Ook de muziekkeuze had wat origineler gemogen.

Het is ook weer geen razend slechte film. Het is kijkbaar, soms best geinig, maar ik vond het uiteindelijk vrij saai, weinig creatief, en een tikje gemakzuchtig. 2*

Behoorlijk clichéfilmpje met vrij matige acteurs. Audiovisueel nogal zenuwachtig maar niet bepaald subtiel of stijlvol. Kwam in ieder geval allemaal niet echt over. Al moet gezegd, het laatste stuk mocht er zijn, werd allemaal wat abstracter en intenser.

2.5*

The Office is natuurlijk 100x leuker maar het zou ook wel raar zijn om iets anders te verwachten. Geinig dat het net anders is, de grappen zijn bij vlagen weer erg goed, maar het is er aan af te zien dat Merchant hier niet aan mee heeft gewerkt en je merkt hoe sterk de bijpersonages in The Offices waren. Nu is eigenlijk alleen de rapper een meerwaarde.
Het schrijfwerk is ook niet je-dat zonder Merchant. Ineens vinden de bandleden hem wel aardig op het einde, hoe kom je er bij...

Maar zeker geen flater dus.

Vermakelijk, maar niet gek veel meer.

Heb het origineel nooit gezien, dus weet niet in hoeverre dit het origineel volgt. Heb sowieso niet zo gek veel Zombiefilms gezien, gewoon omdat ik er zelden iets aan vindt. Ook Dawn of the Dead volgt een doorsnee formule met een locatie, een stel mensen, een verdediging en een ontsnapping. Begon sowieso al veel te snel naar mijn zin, nog geen paar minuten verder stormen de zombies al in het rond, en dan moet je de openingscredits nog krijgen. Vond het wel heel erg to the point om ervoor te kiezen dat we direct de zombiewaanzin binnenvallen. De openingscredits die ik dan wel weer cool vond met Cash en de veelzeggende beelden.

Verder een behoorlijk rommelig verhaaltje. Had vrij vaak het gevoel dat er in scenes gesneden was om dit op TV te mogen laten zien, iemand die daar iets over kan zeggen? Middenstuk was soms zelfs een beetje saaïg. Tegen het einde een aantal keuzes die wel wat dubieus (sommige zeg maar gerust overdreven dom dan doel ik op dat kind wat achter die hond aanging), maar over het algemeen was het geheel spannend genoeg om te blijven boeien.

Aardig voor een keertje. 3*

De eerste van de nieuwe reeks was best te doen, maar veel meer dan voortborduren wil dit tweede deel niet worden. Allemaal nogal slapjes en ondoordacht en weinig overtuigend. Script is verder ook zo-zo en Oldman is tegenwoordig wel het schoolvoorbeeld van typecasting geworden. Visueel ook niet al te geweldig met veel overtypische "battle-shots" van dravende legers enzo. Daarnaast wat melige 'gebroederlijke' scenes zo links en rechts en we kunnen toch wel spreken van een teleurstellend vervolg.

2.0*

Slecht script. Flauwekul verhaal waar geen logica in zit en tevens slaat het werkelijk nergens op als je uberhaupt 1x in je leven naar Erwin Krol en het weer hebt gekeken. Dat Emmerich ook maar denkt dat je gewoon maar iets kan verzinnen, het vervolgens niet wetenschappelijk kan laten onderbouwen in de film, en daarmee he publiek kan foppen, dat vind ik nog wel het meest triest.

1,5e* voor Jake Gyllenhaal die er nog iets van probeert te maken.

Te snel, te vlot en te kort.

Dit is echt zo'n film die door het visuele, de soundtrack en de sfeer veel langer had moeten duren en veel meer de tijd had moeten nemen. Malick tovert echt heel veel mooie plaatjes op het scherm, maar helaas neemt hij niet altijd de tijd de beelden in je te laten opnemen, en cut hij weer naar een volgend (alweer) mooi shot. Jammer dat hij daar niet wat meer de rust in heeft genomen.

Het tempo ligt ook in het verhaal te hoog. Gebeurtenissen volgen elkaar soms in rap tempo op (hop ineens een cut naar de bruiloft). In het begin is het verhaaltje ook niet echt bijster interessant. Simpel verhaaltje waar de richting al snel aardig duidelijk is. Bij het moment dat Abby aangeeft van de Boer te houden werd dat wel een stuk interessanter. Je merkt het aan de sfeer, aan de soundtrack van Morricone, die iets feller wordt, en vooral aan Gere die ingetogen woede uitstraalt.

Al met al wel echt een mooie film, maar langer, trager, korter had het misschien wel tot een meesterwerk verheven. Vooral die scenes met dat mist op het water waren echt genieten geblazen. 3.5*

ps. De Criterion Blu-Ray is echt

Ik vond het echt een ijzersterke film. Behoorlijk hard, ruw (misschien soms wat té ruw zelfs), geweldige personages en een goede dosis humor tegen de achtergrond van parallele tragedies van 3 families die ook nog eens elkaar kennen of leren kennen. Mooi einde ook.

Uitstekend debuut. 4*

Uitstekende film van Audiard, vond hem nog iets sterker dan Un Prophete.

Een zeer goed geschreven en vertelde film, met veel stijl geregistreerd en met zeer interessante personages en vertolkingen. Emotioneel werkt het goed, en op het tempo en de speelduur is eigenlijk niks aan te merken.

Met het einde had ik ook niet veel moeite. Het werkt vrij goed als (mogelijke) katalysator van verantwoordelijkheidsgevoel van het personage van Schoenearts. Het levert in ieder geval een mooie scene op aan de telefoon in het ziekenhuis.

Erg sterke film. 4*

Een hoopvol en sfeervol begin waar helaas verder niet al te veel mee gedaan wordt. De opzet van de film is vrij goed maar wordt te langdradig uitgewerkt en boeide eigenlijk gewoon niet zo. Niet echt spannend, inclusief overdreven en slap slot. Meest interessante vond ik nog de geluidseffecten en de muziek.

2.5*

Aardig slecht.

Horror? Thriller? Thriller kan ik nog wel mee leven, veel horror vond ik er niet aan. Heb sowieso de indruk dat dit meer de kaart van de komedie speelt dan dat het echt spannend wil zijn.

Terwijl aan de andere kant het toch wel echt poogt spanning op te bouwen. Het idee is wel leuk overigens, echt een typische nachtmerrie zo'n eindeloze weg. Jammer genoeg wordt er alles behalve optimaal mee omgesprongen. Zo'n scene als waar ze het bos inlopen en aan de andere kant van de weg uitkomen hadden ze er veel meer in moeten stoppen. Eng, spannend of mysterieus is het eigenlijk nergens. Komisch in het begin wel enigzins, maar ook niet meer dan een glimlach en een gniffel.

Eigenlijk een beetje van alles en uiteindelijk niks. Maakt het een behoorlijk lelijke en duffe film. Snel afgelopen, dat wel.

1.5*

- You William Blake?

- Yes I am, do you know my poetry?

Briljante sfeerfilm met een waanzinnige soundtrack van Neil Young.

De film is echt zo'n typische belevenis met veel symboliek en poethische scenes die je gewoon over je heen laat komen. Geweldige muziek dus, geweldige dialogen/monologen, lang nazinderende scenes. Verder heeft Jarmusch de film weer prachtig geschoten. Waar zijn laatste (The Limits of Control) me toch wel behoorlijk tegenviel is dat hier zeker niet het geval. De terugkomende herhalingen, typisch Jarmusch, komen weer terug (You got Tabacco?), en de subtiele humor is keer op keer fijn en absoluut niet storend.

Grootse, nagenoeg perfecte film. Eigenlijk wel mijn favoriete Western, is dan ook eigenlijk amper een echte Western te noemen. Geweldig gewoon.

4.5*

Vond het een aangenaam filmpje. Had de synopsis niet voor me en verwachte eigenlijk op basis van wat ik me herinnerde een Midlands-misdaadfilmpje. Het is toch wel duidelijk meer dan dat. Vrij vreemd aanvoelende film waar de muzikale intermezzo's niet echt passen in de rest van de film, ondanks dat een soundtrack met namen als Bonnie "Prince" Billy en Smog altijd wel goed valt. Toch geeft dit de film wel iets memorabels mee, al weet ik nog niet goed hoe. Voor de rest draait de film duidelijk om de afrekening die pas tegen het eind zijn achtergrond openbaart met een surrealistisch randje. Vond Considine daarin een prima rol neerzetten, maar de rest werd iets te veel een karikatuur.

De afrekeningen waren redelijk indrukwekkend binnen een sfeervolle aankleding. Het is eigenlijk vrij goed neer gezet hoe niemand aan zijn lot kan ontkomen, in hoeverre je nog een loser of leider bent, of al lang en breed aan het milieu was onttrokken maakt niet veel uit voor Considine.

Stuk beter dan This is England. 3.5*

Zeker niet de beste Cronenberg, maar alsnog wel een aardig filmpje.

Een aardig sfeertje en goeie personages. In het begin was de dubbelrol van Irons nog wat houterig, mede ook door de regie (in sommige scenes iets te duidelijk elkaar buiten beeld gehouden), maar tegen het einde werd het steeds overtuigender en sterker.

Visueel niet altijd even optimaal, ook de soundtrack was niet echt sterk, wat te bombastisch, maar verder inhoudelijk wel een aardig bizarre film. Erg ingetogen en subtiel, maar toch kon het me niet voor de volle 100% grijpen, terwijl ik hier toch normaal wel erg van houd. Wel leuk dat je onverwachts de vaste thema's van Cronenberg terugziet tegen het einde.

3*.

Lauw filmpje,

Komt erg prutserig over op de een of andere manier. Acteerwerk is flink onder de maat. Aardig vervelende personages (man man die broodjesetende agent ), script is rommelig (waarom z'n vrouw daar in dat plaatsje begraven, waarom rustig met die pop naast je slapen als je sterk het vermoeden hebt dat het iets te maken heeft met de dood van je vrouw?). De clou is erg omslachtig, en spanning zit er amper in.

Ik had eigenlijk nooit verwacht dat ik dit ging zeggen, maar zelfs voor een Wan valt ie tegen. Normaal merk je toch wel dat ie talent heeft, maar dat blijkt in ieder geval niet uit deze film.

1.5*

Vrij flauw.

Begon goed, de eerste toekomstvisies waren goed uitgevoerd. Vooral leuk dat je Walken midden in de actie zag zitten, en ook qua tempo waren die scenes erg goed afgewerkt. Eigenlijk was het tot driekwartier een leuk filmpje om te zien, aardig snel daarna werd het al wat meer slepend. Middenstuk was redelijk gezapig, een beetje plotontwikkelingetjes voor de vorm maar niet al te boeiend. Het einde was weer iets aardiger, maar uiteindelijk ook nogal slap.

De soundtrack vond ik erg matig, net als de cast (buiten Walken en Sheen). Uiteindelijk is het echt zo'n 'mwoa-film' geworden, en zeker een van de minste Cronenbergs.

2.5*

Laatste Tarentino die ik nog moest zien, en nou ben ik niet echt fan ofzo, al zitten er toch wel goeie tot hele goeie films tussen (Pulp Fiction, Reservoir Dogs, Kill Bill 2), maar ook wat mindere films (Jackie Brown, Inglourious Basterds). Dan had ik toch niet verwacht dat hij daadwerkelijk een erg matige film had afgeleverd, voor het eerst dat het serieus een saaie film is geworden.

Had onlangs Planet Terror al gezien (erg leuk), dit is toch heel wat anders. Film is duidelijk opgesplist in twee delen, en een veelgehoorde kritiek is dat het tweede zoveel minder is. Vind er eigenlijk amper verschil in zitten. Het is twee keer hetzelfde riedeltje van keuvelende vriendinnen, wat gelul over seksleven, one-liners bij de vleet, en de stuntman die zich er mee gaat bemoeien. Enkel de afloop is anders. Vond ook het eerste stuk gewoon niet zo heel veel aan, als het een van een andere regisseur was geweest hadden we gezegd 'Tarentino Light', de verwijzingen naar eigen en andere films maken het een Tarentino, maar verder is het een allemaal behoorlijk slappe vertoning. Paar geinige scenes ten spijt.

Het tweede stuk is al het zelfde verhaal. Enige leuke wending was dat de dames behoorlijk kick-ass waren, iets wat het tweede deel nog enigzins kon verantwoorden, anders had het echt integraal geschrapt mogen worden. Zag ook niet zo in waarom er een kleine stijlwijziging voor moest doorgevoerd moest worden (betere beeldkwaliteit, dat zwart-wit opeens), zoveel verschil zat er niet tussen de stukken, behalve dan dat het naar een ander type film verwees. Verder was een jammerende Russel wel aardig.

Kon de muziekkeuze wel weer waarderen, Tarentino komt altijd wel met vrijwel onbekende catchy deuntjes, al is het hier lang niet zo memorabel als wat hij eerder gebracht heeft. Zoals eigenlijk wel de hele film, veel herhaling (zijn dialoogopbouw was ooit innoverend, maar nu erg herhalend), en een stuk minder grappig dan wat je gewend bent.

Verreweg zijn minste, ook veel minder dan Planet Terror. Vrij saai, sporadisch grappig, enkele aardige scenes. 2* lijkt me nog best netjes.

In alles slecht, amateuristisch en zwaar over the top, behalve op een punt...... de vermakelijkheid! Bij vlagen erg komisch, gitzwarte humor en geweldige personages, een auto met swastika's op het dak en een man en vrouw in nazi-pak achter het stuur .

Verhaaltje erom heen was te belachelijk voor woorden, maargoed hoe cares, heb me met name het eerste stuk prima vermaakt, en wat mij betreft had het laatste stuk net zo moeten zijn zonder dat het gigantisch slechte -maar daarom toch ook wel weer grappige- verhaal te veel de overhand kreeg.

3*