Opinions

Haha wat een volslagen krankzinnige film zeg, werkelijk totaal debiel, maar wél verrassend leuk.

Eigenlijk ben ik vrij tevreden, was bang voor Neeson, ik zag daar gewoon echt geen Hannibal in. Dat is hij dan ook niet, geeft een eigen draai aan het karakter, en pakt goed uit. Ik was ook erg bang voor Rampage, en niet onterecht want dat slaat werkelijk nergens op, en ook niet op een grappige manier. Acteren kan hij echt niet, presence is totaal afwezig, hoe hij 'Fool' uitspreekt is belachelijk (al was het niet belachelijker dan hoe hij de andere dialogen bracht), hij ziet er niet uit. Enige leuke momenten rondom zijn persoon komen volledig voort uit goed geschreven sciptmomentjes of voorzetjes. Die 'inner-struggle' van hem ook, wtf wat een dwaze fase was dat ook weer zeg..

Het meeste beviel Copley me die erg knap uit de verf kwam als Murdoch met een hoogtepuntje in de film met het op de hak nemen van Braveheart.. Jammer dat hij na halverwege niet zo meer gebruikt werd, want dat was veruit de grappigste van het stel. Bradley Cooper viel me ook wel mee trouwens, die was echt niet te harden in The Hangover, hier al een stuk beter.

Zijpersonages zijn erg wisselvallig, Patrick Wilson was best goed, de rest was vrij slecht zonder uitzondering.

Ik was ook bang dat het veel te serieus 'cool' zou worden. Nou dat was het dus even niet Een zeldzaam achterlijk verhaal, met talloze waanzinnig lompe scenes, maar wel vaak vermakelijk. De humor werkte vrij regelmatig erg goed, maar zeker ook weer niet altijd helaas. Film duurt uiteindelijk ook wat lang en wordt wat flauw met opstapelingen van ontknopingen enzo, maargoed. Carnahan is ook een nogal vervelende regisseur vind ik zelf, met quasi-coole montage en lopende cameramannen die alle kanten op bewegen enzo (want zo lijkt het blijkbaar dat je er zelf bijbent ofzo, nooit echt begrepen). Toch wel een flink smetje. De soundtrack was verder erg onzichtbaar, maar misschien is dat ook niet eens zo'n slecht teken, normaal valt die toch altijd wel op in negatieve zin in zulke films.

Al met al een absolute meevaller, had er niks van verwacht, maar het is best grappig. Net zo stompzinnige als de serie, maar wel op een heel andere manier. En er vielen doden/gewonden blijkbaar, iets wat onmogelijk is in het wondere universum van het A-team, kon eigenlijk toch niet.

3*

Toch wel aardig wat erg leuke shorts. Met name in het tweede gedeelte van het omnibus wordt het erg leuk. Dat soort dingen overheersen toch wel.

Begon toch ook wel moeizaam met A, B, C (wat haast een kopie van Cronocrimes was), D is wat beter, E, F, G waren weer wat minder, I was tof, J geinig, K wel oke. Vanaf L begint het toch pas echt top te worden, waar M weliswaar een dieptepunt van de omnibus is, met vooral O als eerste échte hoogtepunt (hoewel misschien niet zo heel veel met het thema te maken heeft, maar vooruit), P was stom, Q lollig, R en S best tof, T en U beiden geniaal (Wheatley ), V en W weer wat minder (maar W hoort desondanks bij de leukste helft), Y is een Troma-terugkeer, X erg sterk en Z is van de Japanse inbreng de meest leuke.

Top 5'je:

1. U

2. T

3. O

4. X

5. R

Maakt ook een 3.5*, best lastig om zoiets een cijfer te geven, maar het was lang niet allemaal even goed. Wel leuk zoiets in de bios te zien, tempo als een tierelier en vermakelijk snel.

Geweldig.

Ongelofelijk grappige film. Moet ik ook wel zeggen dat ik enorm houd van ongemakkelijke stiltes en ronduit pijnlijke situaties. Ik kan er niks aan doen, maar dat vind ik gewoon erg grappig.

In het begin is het nog even wennen aan het wat houterige acteerwerk. Van Warmerdam is en blijft niet de beste acteur die je kunt bedenken, maar ik kan het volledig accepteren dat hij zich steevast in zijn eigen films cast. Juist om de regie in de belangrijkste dialogen te bewaren, werkt uiteindelijk ook perfect hier.

Kroon op de film is natuurlijk de hele scene met Loes Luca. Ik denk dat ik zelden zo lang gelachen heb om een film als tijdens deze scenes. Echt ongelofelijk, vanaf de hele planning tot het einde zit het zo perfect in elkaar. Die lullige triestheid van mensen. Alles daar om heen is wat minder, maar nog steeds zitten er erg veel zeer leuke scenes in.

Perfect ook om het erg op toneel te laten lijken. De decors zien er wat knullig uit, maar het past geweldig in de hele atmosfeer van de film en het verhaaltje.

Van Warmerdam is geniaal. Dikke 4*

ps. ook wel bizar om Annet Malherbe terug te zien, maar dan zo'n 100 kilo lichter..

Om te beginnen al gauw een uur te lang..

En verder nogal een onbenullig verhaaltje wat amper boeit. Echt slecht is het niet, maar dat is nou eenmaal vaak niet genoeg. En dan worden er nog allerlei elementen ingestopt die makkelijk weg hadden kunnen worden gelaten, ja zo krijg je wel 2 1/4 uur vol. Mateo die plotseling de vader van Diego blijkt te zijn, dan denk je toch ook van, zucht, en dan? Die zoon van Ernesto had ook een tamelijk onbeduidende rol eigenlijk, erg kenmerkend voor de film, waar Almodovar veel te veel instopt wat niet boeiend blijkt te zijn.

En verder begint me nogal tegen te staan dat Almodovar maar weer bij Penelope Cruz uitkomt, mag dan wel een hele mooie vrouw zijn, maar het wordt een beetje suf. Sowieso zie je weer veel te veel bekende gezichten (wéér Lola Duenas), en krijg je iets te veel het gevoel dat de Spaanse Cinema uit iets te veel vriendjespolitiek bestaat.

kleine 2.5* - 0,5* voor een belachelijk lange speelduur maakt 2*. Als Almodovar gewoon to the point had geweest had hier best wat ingezeten.

Niet significant beter of slechter dan Vanilla Sky.

Vind ook deze film al een basisidee met potentie hebben, maar qua uitwerking valt het allemaal nogal tegen. Ook hier is het allemaal een beetje een rommeltje, maar houdt het nog stand vanwege de mysterie. Was nu niet zoveel sprake meer van omdat ik de remake al een tijd terug zag, was de exacte afwikkeling ook al een beetje kwijt, dus dat scheelde wel.

Kijkt als geheel wel aardig weg, maar dingen als de soundtrack stonden me toch wel duidelijk tegen. En verder natuurlijk die verloren potentie, mijn vermoeden dat de remake de potentie nogal slecht had uitgewerkt bleek niet te kloppen, het bronmateriaal had er ook al last van.

2.5*

Cameron kwam bij mij nooit verder dan 3.5*, maar dit vind ik toch wel duidelijk zijn beste tot nu toe.

Prachtige onderwaterwereld, erg strak geregisseerd, prima geacteerd. De soundtrack is bij vlagen erg sterk en vooral sfeer- en spanningverhogend. Er zitten een aantal geweldige scenes in die de film ver boven die middelmaat uit brengt, vooral als je enige voeling hebt met de leegte van de oceaan.

Enige kritiekpunten liggen in het iets te makkelijke politieke statement (typisch 80s natuurlijk), en het plotselinge sentiment op het einde. Jammer, maar daarvoor was ik al overtuigd van de kracht van deze film.

4*

zwaar over de top en alles wordt wel heel keurig aan elkaar geknoopt op het einde, maar wel vermakelijk verder. Beetje rommelig gebracht maar wel met een goed tempo en aardige stukjes actie.

Dit leek niet echt ergens op. Een nogal flauwe poging een wat diepere laag te raken in sci-fi. De laatste jaren aan populariteit gewonnen immers.

Saai verhaal, slecht geschreven, vreemde scriptkeuzes (serieus, die apen...? Dat inklimmen in die raket..??) totaal oninteressante personages en geforceerde actie om de kijker niet kwijt te raken. Dan werken die slappe beschouwingen van de protagonist nogal op de zenuwen...

Viel me heel erg tegen. Dan ben ik normaal altijd wel te porren voor zulke foute en zwarte humor, maar waarom nu dan niet? Ik durf het niet te zeggen, buiten dat ik af en toe wel kon glimlachen om een enkele opmerking, maar het gros van de dialogen deed me eigenlijk allemaal heel weinig. En als de humor niet werkt dan houdt het al snel op in een film als deze, ondanks dat het verhaal me opzich best had kunnen bekoren.

Helaas. 2*

Fellinesque film van Jonze. Best leuk maar ik vond het toch lastig er veel mee te kunnen. Was het tongue in cheek-cheesy? Moet haast wel, maar dat ik er nog niet echt 100% achter sta of dit echt heel goed werkte en het cliché-vermijden ook wel weer vanzichzelf wat cliché was zegt ook wel weer wat. Voor een keer is Cage erg lollig in zijn maniertjes enzo, maar verder vond ik Jonze in Where The Wild Things Are toch iets beter uit de verf komen. Vermoedelijk ligt Her me ook iets meer. kleine 3.5*

Tijd terug dat ik een Ferrara zag. Jammer genoeg kon ik hier niet zo veel mee. Aan de ene kant best boeiend vanwege de originele aanpak, met gritty beelden en een coole soundtrack. Aan de andere kant iets te veel filosofische quotes waar ik weinig chocola van kon maken. 2.5*

Net niet helemaal. Beetje een passieloze afwerking van een geinig gegeven.

Ik zat de hele film in m'n hoofd met het idee dat dit ongetwijfeld gebaseerd was op een episode van The Twilight Zone. Zat ik er niet ver naast toen bij de aftiteling bleek dat het zelfs gebaseerd was op een verhaal van Philip K. Dick. En hier zit hem een beetje een van de grootste problemen. De opzet van de film is namelijk best leuk, aan de uitwerking schort het een beetje. Eigenlijk merk je aan alles dat het een verhaal is dat meer thuishoort in de jaren 60 of 70 dan anno nu, mannen met hoeden doen er alles aan om hele levens te sturen en ontmoetingen te belemmeren, het klinkt al erg klassiek. Uiteindelijk moet er iemand aan te pas komen die in is slaap is gesukkeld om het onvermijdelijke toch te laten plaatsvonden. Louter toeval of moet het zo zijn?

Vervolgens zit de film vol met concflicten tussen vrij wil en predestinatie, waaruit al snel blijkt dat door liefde de vrije wil onoverkomelijk is. Een clou die eigenlijk pas aan het einde vorm krijgt. Best geinig gedaan nog van die scenes waarin ze er van alles aan doen om Damon niet bij dat grietje te krijgen, tot auto-ongelukken aan toe. Gaat allemaal een beetje ver, maargoed.

Er worden wel wat rare keuzes en vreemde opmerkingen gemaakt.

* Damon laat dat meisje in het ziekenhuis achter. Wat er in de tussentijd gebeurd is, is niet helemaal duidelijk, maar zij denkt dan: 'Oke dan niet', probeert Damon niet op te zoeken (het is een beroemd congreslid!), en trouwt gewoon maar met d'r ex. wel erg rigoreus.
* Die 'Hammer' vertelt op een gegeven moment aan Damon het hoe en waarom van het sturen van mensen. Dat ze de mensheid bij het handje hebben genomen, en na de Romeinse Tijd wel dachten dat ze het zelf aankonden, waarna de Dark Ages volgden. Want tot en met de Romeinen ging het allemaal toch zo goed enzo. Bovendien zijn de Middeleeuwen een puur West-Europees begrip, overal ter wereld zijn in die periode juist wel floriserende culturen geweest. Of hielpen ze alleen in de Westerse Wereld?
* Wat is nou uiteindelijk zo erg aan als Damon en dat meisje samen zijn. 'Dan heeft ie geen passie meer als politicus is het argument?' Wat maakt het nou allemaal uit als je toch alles kunt sturen etc. Dan vindt je vast wel iemand anders om de wereld te redden zou ik denken.
* Dat Damon uiteindelijk doorheeft hoe de boel in elkaar zit lijkt me ook niet zo gek als je ziet hoe die hoedenlui midden in de stad tekeer gingen, zullen ze een hoop herinneringen voor gewist moeten hebben.

The Adjustment Bureau is uiteindelijk een beetje een manke film. Er zitten leuke dingen in, maar overall blijft het nogal een grijs muisje met wat vreemde aannames. Ook visueel blijft het beperkt, en de relatie tussen Damon en Blunt komt nooit echt van de grond.

2.5*

Wel oke.

Had er tot uitbrengen niet erg veel vertrouwen in dat dit iets zou worden, maar veel positieve reacties maken wel nieuwsgierig. De trailer viel ook niet echt mee dus echt goed wist ik niet wat ik moest verwachten.


Het begin is in ieder geval best leuk, met de optitieling en de eerste scenes op de markt. De motion-capture is super gedetailleerd en erg vloeiend, op de scenes na waarin te voet achtervolgd werd (in het begin in het huis bijvoorbeeld zag het er wat houterig uit). De grote achtervolging op het einde in het stadje was echt wel leuk gedaan. Daar tegenover staat dat ik de stijl wat te slick en klinisch vond.

Het verhaaltje is niet zo boeiend. Veel speurwerk, maar het gaat allemaal zo rap en zoveel is binnen een kleine 2 uur gepropt dat je onmogelijk zelf mee kunt puzzelen. De hint is nog niet gevonden of de volgende stap in de zoektocht is al gezet. Verder wat cliché-scenes zo tegen het eind, en een nogal gehaast slot, maar het is toch redelijk vermakelijk allemaal.

Paar leuke scenes, Haddock is af en toe wel geinig, maar de beeldgrapjes zijn zonder uitzondering duf, en de techniek (motion-capture) is inmiddels wel echt een meerwaarde voor dit soort films. Zeker geen film die je snel afraadt, maar braaf en wat cliché voor echt een bijzondere ervaring voor mij althans.

Kleine 3*

Vermakelijk tussendoortje, die eigenlijk voorbij is voordat je het weet.

Erg veel om het lijf heeft het niet vond ik. Het hangt een beetje tussen een parallele wereld en realiteit in, wat opzichzelf een leuk uitgangspunt is, maar toch niet helemaal goed uit de verf komt. De hoofdrol is een leuke vertolking, de bijrollen vond ik wat minder. Muziekkeuze is wat standaard maar vrij aardig. Qua regie en beeldvoering effectief.

Ruime 3*, had wat gekker gemogen wat mij betreft, verder niet zoveel op aan te merken.

Erg sterk debuut. Was getriggered door Simon Killer vam Campos, al net zo'n fascinerende film.

Dit soort films werken voor mij voor de onderhuidse spanningen die overal aanwezig zijn. Geloofwaardige personages en dialogen met soms wat ongrijpbare acties. Visueel spreekt het me ook aan en draagt absoluut bij aan de indrukken die de film overbrengt.

Indrukwekkend filmpje wat beklijft over de gehele lijn. Campos is een hele goeie filmmaker.

4.0*

Zeker geen fan, maar ABBA had nog wel een duidelijk herkenbaar geluid. Dit in tegenstelling tot die zouteloze eenheidsworst die we op het eind zagen. Meteen ook verreweg het minst boeiende van de hele reportage.

Ik heb de omgekeerde weg bewandeld..

Wel een mooie Herzog, maar vooralsnog weet hij mij nog niet echt te pakken. Op de een of andere manier werkt de film wel, maar echt overweldigend vond ik het toch niet, en dat had ik bij Valhalla Rising tot op zekere hoogte wel.

Aguirre bruist van de geweldige personages, met name Klinski, maar ik moest me toch keer op keer over dat Duits heenzetten, vreemde keuze van Herzog, al weet ik ook niet in hoeverre hij aan de taalkeuze vast zat.

De film is erg mooi geschoten, waar vooral de scenes in het begin opvallen met het wassende water, en de reflecties van de rivier later in de film. Erg knappe soundtrack ook.

Mooi ook hoe de bemanning werkelijk alle moraal overboord gooit naar verloop van tijd, en Herzog speelt daar qua regie mooi op in.

Ik merk wel dat ik de film na afloop al beter vond dan tijdens het kijken, maar het echte briljante zie ik er nog niet in, misschien voor de volgende keer.

3.5*

De oudste Wong Kar-Wai die ik tot nu toe heb gezien, en voor het grootste gedeelte is het weer alles waar ik de regisseur en met name cinematographer Doyle om waardeer. Erg erg sfeervol en de acteurs zijn allemaal geweldig. Soundtrack kent ook wat mooie fases, en visueel is het weer erg sterk.

Maar alles is net wat minder dan veel van zijn latere films vind ik toch. Visueel is het vooral fraai qua shots, maar camerawerk vond ik niet echt groots en de editing is toch later wel een veel sterker punt van Wong geworden. Ook de muziek deed me minder, en het verhaaltje en de relaties zijn niet zo ongelofelijk pakkend als ik had gehoopt.

Maar ook een iets mindere Wong is alsnog erg mooi, lekker en swingend. 3.5*

Zeker een hele bijzondere film.

Vliegt werkelijk alle kanten uit en er zit echt ontzettend veel in. Duurt ook lang genoeg om er veel in te stoppen. Eigenlijk vallen een paar dingen in positieve zin op. Dat zijn legio memorabele scenes, een paar leuke personages, en de soundtrack. Het valt me steeds vaker op dat ik klassieke muziek in films erg goed kan pruimen, terwijl ik er zelf absoluut nooit naar luister. In combinatie met de beelden werkt dat op de een of andere manier voor mij erg goed. Vind Beethoven's S7 en de Bolero hier dan ook een erg fijne toevoeging aan de soundtrack. Enige kritiekpunt is dat de soundtrack an sich niet erg breed is, en er veel fragmenten vaker terugkeren.

De film zelf is een allergaartje van een raar verhaal en aparte personages. Werkt verder wel aardig, maar als script is het niet zo heel bijzonder. De aparte situaties werken dan ook veel beter. Dan komen we bij de speelduur, die natuurlijk erg lang is, maar wat mij betreft is dat juist niet een van de sterkste punten. Bijna 4 uur reikt naar epische proporties, maar daar vind ik het dan net weer niet de film naar. Zo lang had van mij niet echt gehoeven.

Al met al wel bijzonder genoeg. Heb me ook echt wel vermaakt, mooie scenes op het strand ook vooral, maar vind de speelduur een beetje overdreven.

kleine 3.5*

Had me eens voorgenomen bij de videotheek een Manga film mee te nemen. Heb heel weinig met het type film, tenminste, zo voel ik dat, maar had ook nog nooit een speelfilm gezien in de stijl. Tot gisteravond dan.

Akira was eigenlijk de enige Manga die ik zo snel zag staan, maar wist wel dat deze goed aangeschreven stond. Heb me ook nog behoorlijk vermaakt. Moest wel erg wennen aan de typisch Japanse, en voor mij vaak een beetje flauw ogende taalgebruik en ook gelaatsuitdrukkingen. Die dikuitgepuilde aders, kaaklijn, het haar dat recht overeind gaat staan en dat soort dingen vind ik altijd wat overdreven gedoe en is ook wel een beetje de reden dat ik niks heb met het soort films.

Zoals ik al zei heb ik me nog best vermaakt, want het verhaal vond ik behoorlijk interessant, en vooral lekker vlot van begin tot eind, in de 2 uur speelduur hebben ze echt een volwaardig en erg uitgebreid verhaal gekregen. Personages waren over het algemeen ook prima, al vond ik Kei niet al te veel toevoegen.

Al met al 3*, en mogelijk over een tijdje nog maar eens een andere film uit het genre.

Op zich niet onaardig, best een cool stijltje maar soms ook nogal knullig. Zo waren die scenes waarin die gezichten vervormden best wel matig. Het einde duurde ook een kwartier te lang, veel te lang gerekt allemaal, en was nogal flauw ook.

Net aan een 3tje..

Geweldige humor, topvermaak. 3.5*

Beetje een light versie van het originele verhaal..

Het is een vervolg met een ander verhaaltje, maar het lijkt wel of de Disney-saus de scherpe randjes heeft doen verdwijnen. Veel minder tergend, veel minder laagdrempelige filosofie enz. Burton heeft het er zowat integraal uitgehaald en er een typische familiefilm van gemaakt. Een absoluut minpunt..

Vond hem wel iets leuker dan verwacht. Oke, Depp is behoorlijk irritant, ik snap best dat je hem op alle posters wil zetten, maar om hem nou geforceerd in elke scene neer te gooien om maar Johnny Depp in beeld te kunnen brengen, begon redelijk te vervelen. Sowieso wel een beetje 'makkelijk' geacteerd door de man, en dan dat stomme geforceerde dansje op het einde..

Gelukkig blijven de geweldige personages uit het origineel verder wel overeind, en gaan ze soms nog een stapje verder. Helena Bonham Carter is geweldig als The Red Queen (Off with their heads!! ), net als de voice-acting van Stephen Fry als Cheshire Cat waar ik geen betere invulling had kunnen bedenken. Jammer genoeg viel Anne Hathaway er nogal buiten, erg slap en kleurloos geacteerd.

Verder visueel zeer mooi bij vlagen, de CGI vloekt als de pest soms, maar dat was iets waar ik me even overheen moest zetten, vaak was de versmelting juist opvallend mooi gedaan, en als geheel was het stiekem best stijlvol. Vooral een erg kleurrijk wereldje, al is dat gezien het verleden van het verhaal ook wel het minste wat je mag verwachten. De muziek vond ik vaak wel vreselijk, typische bombastische avonturensoundtrack, had toch wel wat meer van Elfman verwacht.

Al met al niet onaardig, soms best grappig, maar een paar flinke minpunten voor een hoog cijfer.

3*

Had deel 2 lang geleden eens gezien, was er toen allerminst van onder de indruk, maar ik heb het idee dat ik het tegenwoordig beter zal verteren. Vandaag deel 1 maar eens aangezet, heb de box (deel 1 t/m 4) al een tijdje in bezit.

Voor de tijd een subliem character-design, knap in elkaar gezette aankleding. Toch ben ik niet gigantisch onder de indruk van deze klassieker. Vond het aantal schrikmomenten wat te mager, hoewel die in kwaliteit allemaal prima in orde waren. Voor een 2 uur durende film is ook de kwantiteit belangrijk, maar vooral de aanloop duurde me wat te lang.

Al met al een prima sci-fi thriller, maar ben geen instant-fan zoals kennelijk een hoop filmfans dat wel zijn.

3.5*

Wederom een zwak deel. Zelfs misschien wel het saaiste deel van allemaal, maar ik vond 3 nog net wat slechter. Bovendien heb ik dit deel voor m'n gevoel lang geleden al eens gezien, of op z'n minst een stuk.

Dat de film zo saai is komt denk ik vooral doordat de actie wel erg standaard is. Het script kent wat nieuwe elementjes, maar die kun je moeilijk een verrijking noemen. Sowieso is dat klonen van Ripley een redelijk ridicuul uitganspunt, maar als het daar bij had gebleven had ik me denk ik nog prima kunnen vermaken. Wat ze niet hadden moeten doen is de Alien menselijke trekjes geven. Als er iets pure evil en monsterlijk was dan waren het de Aliens wel.

Al met al een behoorlijk standaard vervolg van de reeks.. het is wel mooi geweest. 2*

Teleurstellend toch wel.

Stompzinnig script vooral, met een van de meest gemakzuchtige uitgangspunten mogelijk. Elke kleuter kan nog wat originelers bedenken dan dat er tóch nog een Alien aan boord zat, c'mon zeg .
Verder nogal wat rare keuzes en opvallend ontwikkelingen tussendoor en tegen het einde. Die rare arts erbij, met die irritante geheimzinnigdoenerij omtrent zijn personage. Het leek wel alsof ze na paar weken filmen hadden besloten dat zijn personage niet interessant genoeg was, en ze hem maar hebben laten ombrengen. Beetje als een goedkope soap waar iemand uit geschreven wordt. Dat is maar een voorbeeld van een van de vele rare ontwikkelinkjes. Dit stoort gewoon heel erg in een film als deze, je moet gewoon een leuke verdediging tegen de Alien zien en vooral geen verhaal waar je continu vraagtekens bij moet zetten.

Verder vond ik de film opvallend lelijk, in vergelijking met de eerste twee delen die visueel hun tijd ver vooruit waren. Het was ook het eerste Alien-deel waar de Alien zelf af en toe met computeranimaties neergezet werd, maar dat kun je moeilijk een succes noemen. Zag er bij vlagen echt vreselijk amateuristisch uit. Zo had je die achtervolgingen waar je echt beschamende animaties voorgeschoteld kreeg. Zeker als je dat vergeleek met de costume design die je ook nog regelmatig terugzag, die er meteen ook oneindig veel beter uitzag.

Ik had al begrepen dat Fincher bij zijn debuut nogal te maken had met allerlei mensen die hun eigen stempel op de film wilden drukken, dat valt ook goed te zien. Verhaal lijkt op een compromis, de uitwerking is rommelig, en visueel nogal halfbakken.

1.5*

Had 2 al eens gezien, en een half jaartje terug 1 voor het eerst. Ik vind ze allebei wel fijn, en ze ontlopen elkaar niet veel, maar ik denk toch dat ik Aliens nipt prefereer.
Lang zag dat er toch niet helemaal naar uit want de eerste periode kenmerkt zich vooral door wat flauwe onliners en spierballentaal, verkondigt door hinderlijke personages. Het leidt nogal af van waar het echt om gaat, de Aliens. Dat is wat je wil zien, en niet zo'n irritante Vasquez met het acteerwerk van een eerste de beste Asylum-project. Halverwege lijkt ook Cameron dat te beseffen, want verder is de film heerlijk to the point. Het character-design is ook dit deel weer meer dan uitstekend.
Verder weer een prima verhaaltje erom heen wat vooral niet moet storen, en niet te veel op de voorgrond moet treden, daar slaagt Cameron goed in. De beweegreden van Ripley zelf om terug te keren is wel op het randje, maar vooruit..
Kom uit op 3,5. Had zomaar een halfje hoger kunnen (moeten) zijn als er niet zo veel gefocust zou zijn op stoere oneliners.

Hoogst creatief werkje. Vond het ook best goed werken, maar echt briljant wil het eigenlijk ook jammer genoeg niet worden.

Apart om hier wat over te zeggen, maar de film haalt alles uit het begrip 'cinema', leent zo hier en daar wat van arthouseklassiekers, en buigt de gebruikelijke vertelstructuur. Boe weet er visueel steevast een feestje van te vaken, maar vooral de serene soundtrack steelt hier de show. Wat de acteurs betreft; het zijn Denen, do I need to say more?

Toch had hier denk ik meer in gezeten, al kan ik er ook de vinger niet helemaal op leggen waarom en op welk vlak dat dan zou moeten zijn. Het is meer een gevoel achteraf, maar ik had toch wat indrukwekkenders verwacht.

3.5* desalniettemin.

Wat minder dan Dogtooth.

Het concept is natuurlijk geweldig, en er zitten een paar geweldige scenes bij. Maar daartussen vond ik het toch wat te mager en traag allemaal, als je het vergelijkt met Dogtooth.

Aan de andere kant vond ik Dogtooth naderhand ook beter dan het kijken, en aangezien ook Alps een paar hoogtepunten heeft kan dat ook het geval zijn.

Voor nu 3*.

Aparte film, visueel vrij sterk, een aardig sfeertje, maar overtuigd op de een of andere manier niet volledig. Vond het verhaal niet zo sterk, ook vaak een beetje onbegrijpelijk, maar vooral iets te vaak te saai.

2.5*