Opinions

Een werkelijk fantastisch eerste uur. Zeer intens, prachtig uitgewerkt en geschoten film. Jammer genoeg gaat het daarna wel wat over de rand. Jammer.. De visuele effecten vond ik eigenlijk zeer cool, ondanks de gedateerde uitstraling vond ik het zijn charme hebben en goed werken. Hoe dan ook erg onder de indruk van deze film die hangt tussen een Cronenberg en Possession qua body horror en waanzin. Erg sterk ingevulde rollen ook. 4*, maar had een halfje meer moeten zijn.

Mooie film.

Aan de andere kant ook wat makkelijk 'toevallige' paralellen leggen. In het eerste halfuur dacht ik ook echt een hele mooie film te zien, helaas komt het niet allemaal even goed uit de verf.

De film ziet er heerlijk en speels uit, de muziek is erg fijn. Jammer genoeg is het verhaal een beetje KO na driekwart en mondt het maar uit in een te verwachte ontknoping, deed me niet zoveel. Jammer ook dat de hoofdpersonages in de verschillende levensfasen totaal niet leken op elkaar.

3.5*

Schitterende film. Vooral in de manier waarop er in veel scenes enorm veel energie wordt gestoken, en in andere scenes juist weer subtiel drama boven komt drijven. Die scenes met dat vuurwerk zijn magistraal.

4*

Prachtige, wervelende sfeerschets van Fellini's jeugd.

Eigenlijk gewoon plot- en richtingsloos en een groot sfeervol en visueel feest. Geweldige personages en mooie dialogen kleuren de film tot wat het is, gewoon erg leuk om te zien.

Er zijn paralellen te trekken met de films van Kusturica, heeft dit ongetwijfeld ook gezien en als inspiratie gebruikt. Al vind ik die films vaak ook nog wat grappiger dan Amarcord. Wel een andere, minder uitgesproken vorm van humor weliswaar, wat meer tussen de lijntjes, maar ook met slapstickelementen en effecten van muziek. Helaas ook niet altijd even grappig.

kleine 4*

Kon hier minder mee dan verwacht.

De short van Cattet & Forzani in the ABC's of Death vond ik erg sterk. En dat is 'm nou net, in het kort werkt dit veel beter. Dat blijkt wel uit het feit dat ik deze film na 45 minuten onverwachts moest afzetten. Het begin vond ik erg hoopgevend, coole look en dito muziek en een grimmig sfeertje. Zat het eerste kwartier gebiologeerd te kijken. Na enige tijd begon de aandacht te verslapppen omdat het als film vrij weinig te vertellen heeft. Toen kwam dus de onverwachte break.

Gisteren de laatste 45 minuten gekeken (+de 5 minuten ervoor die ik al had gezien) en eigenlijk zat ik er direct weer in, om vervolgens na enige tijd weer flink qua kracht in te boeten. Enerzijds zijn de beelden, de stijl, en de audio erg sterk. Anderzijds is de film te langdradig en te mager van stof om heel erg lang te boeien. Toch wel erg jammer. Zo begint het op een gegeven moment tegen te staan dat de makers er bij vlagen wel heel erg hun best voor doen om er iets 'anders' dan gebruikelijk mee te maken. Beetje erg abstracte kritiek, ben ik me bewust van, maar kan het niet anders formuleren.

Dus hou ik het op een kleine 3*, ik merk dat het positieve meer blijft hangen dan het negatieve, dus misschien komt er tzt nog wel een herziening van.

Niet alles is wat het lijkt..

Verre van een slechte film, maar om nou te zeggen dat ik diep onder de indruk ben, nou nee.

Had ooit al eens een stukje van American Beauty gezien, maar door het rumoer van gezelschap na een halfuurtje afgehaakt. Tot dat moment vond ik het vooral redelijk gezapig. Eigenlijk vind ik dat nog steeds wel, pas na een kleine driekwartier wordt het fijn.

Spacey wordt grappiger, op een soort van Office Space-achtige manier doet ie wat ie wil, en vooral wat ie zelf leuk vindt. Personages worden wat kleurrijker, het cynisme neemt toe, zo ook de humor. Helaas wordt het me tegen het einde wat te bedacht dramatisch. Gelukkig wel rustig en mooi gebracht zodat het niet echt stoort.

In ieder geval vond ik het verder niet ontroerend ofzo, wel vermakelijk en best komisch bij tijd en wijlen, maar dat is het ook wel een beetje.

Kleine 3.5*

wel aardig, maar veel verder dan een krappe 3.5* kom ik niet. Een vrij standaard verhaal, allemaal al wel min of meer gezien in andere misdaad-films. Iemand met macht krijgt mooie vrouw, good cop-bad cop component, rise and fall component.

Verder toch wel aardig uitgewerkt, maar niet zo bijzonder. Film van het jaar is het al helemaal niet wat mij betreft.

Leuk sfeertje, aardig verhaaltje, leuke muziek. Maar echt bijzonder is dit toch moeilijk te noemen. Verder is het wel duidelijk hoe O'Russel dit heeft aangepakt. 5 grote namen, 5 licht-maffe personages, elk hebben ze hun eigen achtergrondstrubbelingen die een tikkeltje ploeterend aan de slag gaan op een niet al te nobele queeste. Maakt het geheel wat ambivalent, want niemand is goed, slecht, eerlijk of oneerlijk te noemen. Wat prima is verder, maar het maakt het soms ook wat onevenwichtig hier. Het is een film die soms niet helemaal weet of de humor een onderdeel of de hoofdmoot van de film wil vormen lijkt het wel.

Best fijn maar ik weet niet zo goed wat ik er echt mee moet. Qua regie had je bij zo iets als dit toch meer op Boogie Nights-achtige wervelingen gehoopt, maar visueel is het te standaard om er zo'n film van te maken. Dat had het komedie-aspect met de rare personages iets meer vorm kunnen geven dan nu het geval was denk ik. 3*

Grauwe topfilm, met een Kubrick-achtige verhaallijn en vertelwijze. Dikke 4*

Alleen.. die muziek.. hoewel in de tijdgeest, het blijft kutmuziek.

Niet bijster interessant, viel tegen.

Voor het geval dat; een vlotte actiefilm is ook niet wat ik verwachtte. Dit is wel het soort film dat ik had verwacht qua thema en pacing. Had echter wel gehoopt dat de personages en het verhaal een beetje interessant waren geweest. Ook visueel viel het niet mee.

In principe vind ik zwijgzame en mysterieuze personages vaak wel boeiend, Clooney zou hier wat weg hebben van Delon in Le Samouraï zo werd gezegd. Helaas niet bepaald het geval. Clooney is eigenlijk de hele film lang argwanend, veel meer haal ik niet uit zijn personages. Best begrijpelijk dat je dat als opmaat brengt in het verhaal, maar na een uur heb je het punt echt wel door. Verder vond ik zijn personage alles behalve mysterieus, het is volledig duidelijk wat hem zo argwanend en bang maakt. Zo'n flashback rond driekwart van die film was dan wat mij betreft echt een pijnlijke misser en totaal nergens voor nodig.
Clooney zelf doet het niet echt geweldig vind ik zelf, ook wel moeilijk hier heel veel van te maken, maar eigenlijk doet ie niet veel anders dan voor zich uit kijken en afwezig zijn.

Uit het verhaal kan ik ook niet zo gek veel halen, nogal voorspelbaar en standaard gebeuren van 'the stranger' die op een exotische locatie lokale bevolking ontmoet. Uiteraard kan ook de romance niet ontbreken, wat toch echt tot gevolg heeft dat het van een Europees aandoende film tegen het einde weer een onsmakelijk Hollywood-randje krijgt. Zo'n scene op het einde ook waar Clooney dat grietje vraagt mee weg te gaan. Zo cliché dat het bijna het hele ingetogen karakter van de film om zeep helpt.

Visueel viel het me ook behoorlijk tegen. In Control liet Corbijn als debutant erg fraaie dingen zien, in deze iets commercielere film doet hij zo nu en dan ook weer fraaie dingen, maar het had gewoon beter gekund. In het begin zaten er heel wat fraaie sfeervolle shots in binnen het stadje waar hij erg mooi gebruik maakte van het licht. De mooiste scene vond ik zelf nog wel tijdens de openingscredits in de tunnel, erg jammer dat dit echt al binnen 5 minuten is. Voor de rest laat Corbijn shots zien van een mooi plaatsje en mooie natuur die vaak nogal betekenisloos waren (als er een auto voorbij rijdt ofzo), maar vooral erg makkelijk overkomen omdat de omgeving zo te zien nu eenmaal erg mooi is. Werkelijk geen shot was dan ook gewaagd wat mij betreft, gewoon een fijne registratie, meer niet.

Ik ben wat negatief, ik had dan ook meer verwacht. Het is dan ook geen waanzinnig slechte film natuurlijk, zeker vakkundig gemaakt, maar ook een film uit zovelen en zeker niet memorabel.

2.5*

Vond er niet zoveel aan.

Een aardig verhaaltje, maar o zo saai uitgewerkt, en een plotje wat ook al erg slapjes is. Zag daarnaast de zwarte humor wel, maar ik heb maar een keer moeten gniffelen denk ik. Soundtrack vond ik ook wisselvallig, begon wel veelbelovend met Anthony & The Johnsons, maar kon dat niet altijd vasthouden.

2.5*

Briljante film. Krachtigere verhaallijnen dan vergelijkbare films als Crash en Babel. Camerawerk echt subliem, vooral rauw en met een soort sluwheid. Geweldige cast, met name Gael Garcia Bernal begint zo langzamerhand een van mijn favoriete acteurs te worden. Wat zet die toch altijd idioot sterke rollen neer. Ook in Amores Perros is hij wat mij betreft de beste van verder ook allemaal sublieme acteurs.

4.5*

Oertypisch arthouse drama natuurlijk, maar wel goed uitgewerkt door de droge realistische benadering die je emotioneel veel meer weet te raken dan andere pogingen. Desondanks had het iets minder doorsnee mogen zijn.

3.5*

Minder dan Dolan's debuut, nog steeds wel een aardig speels filmpje. Paar leuke scenes, The Knife in de soundtrack, maar gaat wat te lang door als het al niet echt interessant meer is.

Monty Python kun je altijd kijken, en ook blijven kijken. Een monument.

De eerste bioscoopfilm is dan ook gewoon een verzamelijk losse sketches, maar dat komt de totale waanzin en willekeur ten goede. Gewoon belachelijk grappig Helaas heel af en toe iets minder scherp dan in de serie.

4.0*

Weer een uitermate mooie Tarkovsky.

Komt wel een beetje moeizaam op gang, het eerste stuk draait misschien net iets te veel om de introductie en de dialogen worden net iets te lang vastgehouden. Pas het tweede stuk imponeerde bij mij echt. Tarkovsky weet weer op onnavolgbare wijze beelden te tonen, met een zwaar verhaal en een veelvoud van prachtige scenes. De vraagstukken over kunst en geloof in dat tijdsbeeld zijn interessant, alleen een beetje afstandelijk nog. In ieder geval typisch Tarkovski natuurlijk dat niet direct elke betekenis helder is.

De Overval en vooral ook het klokkenmaken zijn geweldige hoofdstukken, en Tarkovsky krijgt het ook hier voor elkaar water geweldig te laten klinken en er nog beter te laten uit zien. Daar komt misschien wel mijn grootste fascinatie voor zijn werk vandaan.

Moeilijke film dus, maar ook gewoon erg mooi, vooral het tweede deel. 4*

Ik houd wel van dit soort films.

Boeiend genoeg qua verhaal. Natuurlijk is het soms net wat te veel jargon om alles tot in de puntjes te begrijpen, dat was soms wel wat vervelend, maar voor de rest is het een makkelijk te volgen film. Ondanks de speelduur had de film nog wel iets langer kunnen duren, aangezien toch wel veel elementen vrij snel de revue passeren.

Visueel is het wat verouderd, maar vaak nog wel geinig. De splitt-screenes vallen op, net als die 'moderne' equipment. Ondanks dat het inmiddels niet bepaald meer indrukwekkend is vind ik dat soort dingen altijd wel leuk. Net zoals die klinische 2001-achtige basis.

Ook de soundtrack is sterk en sfeerverhogend. Mooie kille noisy geluidjes.

Leuke film, dit soort onderwerpen verouderen ook niet snel. Was daarom ook blij dat -ondanks een kleine opmerking- de Russen er eens niet bijgehaald werden.

dikke 3.5*

Aardige wraakfilm die lang niet alles uit de kast haalt.

Het gegeven is niet zo origineel, en zeker niet voor een Koreaanse film. Wraak lijkt inmiddels wel een nationale hobby te zijn geworden. Structuur is verder ook niet zo boeiend. In het middenstuk hikt het wat tegen een gimmick aan hoe die kerel elke keer weer de straat op getrapt wordt en weer wordt opgejaagd. Verder wel leuk qua concept, maar eigenlijk behoorlijk repititief. Buiten dat zitten er ook wat gemakzuchtige en vreemde scriptelementen in (wat is de kans dat je willekeurig in een afvoer grijpt en de ring van je vrouw tevoorschijn tovert?), zelfs het idee dat je dit zo lang gaat rekken en risico's blijft nemen voelt onnatuurlijk aan.

Pluspunten zijn er ook wel. Buiten dat de acteurs het goed doen, is het een vermakelijk zooitje met een lekker tempo. Ook is het geweld behoorlijk gevarieerd en heftig. Bovendien zitten er (zeker in het begin) plaatjes van shots in, zeker in die loods die op het einde nog terugkeert, met prachtige grauwe kleuren en contrast. Het camerawerk is ook te prijzen, hoewel soms te rommelig is het vaak wel effectief en verrassend.

Al met al wel een (dikke) voldoende, maar inhoudelijk had het een stuk strakker gekund.

3*

Aan alle kanten mensen die wegliepen, net alsof ze dit niet zagen aankomen. Natuurlijk is L'Ange wel extreem experimenteel, maar absoluut niet ondoenlijk lijkt me. Vond het eerlijk gezegd ook best wel irritant dat gepraat om je heen en continu dat gezucht en gesteun, dan ging die weer weg, dan lag er daar weer een te snurken. Kom op zeg, je bent niet alleen.

Maargoed over L'Ange zelf. Een serie scenes met telkens weer akelig uitziende personages. Dat in combinatie met veel herhaling en veel lichtebruik. Je moet er echt van houden natuurlijk. Sommige scenes (de eerste twee en in de bibliotheek) duren gewoonweg te lang. Andere scenes gaan weer niet lang genoeg (de trap bijvoorbeeld). Ergens halverwege zat er ook een prachtig, veel te kort durend, shot van een stel mannetjes die van een helling afliepen. Dat was voor mij echt het hoogtepunt van de film. De sfeerzetting met het geluid vond ik over het algemeen ook erg sterk. Naast me zat een bejaard stel overigens af en toe de oren dicht te houden

De vergelijking met 2001, zoals in dat magazine telkeens weer genoemd werd, ontgaat me volledig, lijkt er in de verste verte nog niet op. Eraserhead kan ik dan nog wel inkomen, maar ik heb toch wel een voorkeur voor een sfeerzetting binnen een verhaal in plaats van een kaal audiovisueel experiment als deze.

3*

ps. de korte film ervoor was misschien nog wel iets beter.

Een film die al een tijd klaar lag.

Keek uit naar de sfeer en het mysterieuze verhaal. Met de sfeer zit het heel goed, veel donkere steegjes, lugubere flashbacks etc. Rourke en De Niro passen daar wat mij betreft ook perfect binnen.

Mysterieus is de film tot op bepaalde hoogte ook wel, al viel het mysterie zelf wel tegen. De hints door de film waren veel te talrijk om nog verbaasd te zijn door het plot. Verder wél een leuk script, en ondanks dat je het verloop eigenlijk wel weet (Faust), is dit toch wel een fijne moderne variant.

Ook de soundtrack is zeker de moeite waard. Als totaalplaatje vermakelijke thriller die je geen moment weet te vervelen, en sfeervolle locaties en personages neerzet. Plot is te obvious, maar dat maakt maar deels uit.

3.5*

Ieeeetsje beter dan Da Vinci, maar ook maar een klein tikje. En dat komt omdat het simpele verhaal ook niet onnozel ingewikkeld gemaakt wordt, zodat je er geen zak meer van volgt, zoals in Da Vinci. Maar voor de rest? Volledig het zelfde type film, maar dat was te verwachten. Simpel speurtochtje met irritante achtervolginkjes ondersteund door vreselijke muziek. Tegen het einde wat flauwe wendingen, waardoor de film bijna een halfuur te lang doorkabbelt terwijl de spanning al lang weg was.

Verder kijkt Hanks weer 2,5 uur alsof hij diep aan het nadenken is, en roept dan weer iets als 'Hij is in gevaar', waardoor de hele meute weer naar de andere kant van de stad sprint

Howard maakt het zich er wederom veel te makkelijk af door zo'n gemakzuchtig thrillertje te produceren, en ik kan me ook werkelijk niet voorstellen dat die boeken zo leuk zijn, het verhaal is zo simpel als het maar kan (misschien dat ze juist daarom wel goed scoren, iemand?)

2*

ps. die explosie was dan wel weer leuk gedaan.

Niet slecht, ook niet denderend.

Thematisch is het wel een fijne film, inderdaad erg kil en afstandelijk, heb daar niet zoveel moeite mee. Visueel is het echter wel behoorlijk wisselvallig, vooral in het begin zaten er best knappe camerabewegingen in, erg zweverig maar ook vrij secuur. Helaas was dat Kargl niet altijd even consequent, soms was oogt het wel erg afgeraffeld en niet scherp.

De film piekt ook wat te vroeg, zeg maar halverwege, waarna mijn aandacht in het laatste halfuur toch een stuk is afgezakt om de een of andere reden. Verder wel een interessante film.

3*

Het eerste stuk van de film vond ik schitterend. Dan vooral op basis van de regie, sfeer en cinematografie. Wright maakt het begin een wervelend stukje film met een hoop mooie (aparte) zaken. Vooral de decors vallen op, een meerwaarde, ook de dansscene op het bal in het begin is ronduit schitterend qua timing, ritme, camerawerk etc.

Later, zo pakweg rond halverwege werd het allemaal wat minder. Eenmaal in de armen van Vronsky kakt de film nogal in en wordt het een eindeloos getouwtrek tussen drie personages. Kon dit maar weinig echt boeiend vinden, vooral omdat het toch een substantieel deel uitmaakt van een film die toch al redelijk lang duurt. Het wordt dan ook duidelijk dat de film op emotioneel vlak niet al te veel over weet te brengen.

Verder blijft Knightley nogal een one-trick-pony. Kan me letterlijk geen film herinneren waar ze geen bekakte Engelse griet speelt. Vooruit, het speelt hier in Rusland, maar dat is redelijk inwisselbaar.

Jammer genoeg niet meer dan 3*, voor het mooie begin.

Hehe kan me goed voorstellen dat je dit heel saai vindt. Tegelijkertijd snap ik zelf ook helemaal niet zo goed waarom ik het geweldig vond. Moet het allemaal ook nog wat verwerken, kan ook nog niet echt een cijfer geven.

Vond die dialogen echt fantastisch, hoewel je soms amper meekreeg wat nou echt de betekenis was, was de poezie en het ritme al genoeg. Verder imponerende shots en vooral de montage die opvallen, en een erg aanwezige soundtrack. Daarnaast barst de film van de sfeer. Kan alleen niet zeggen wat dit nou echt goed maakt, maar sommige films hebben nu eenmaal een X-factor en dit is er eentje. Veel beter dan Reconstruction wat mij betreft die hier wel erg veel op lijkt moet ik zeggen.

4.5* voorlopig, kan deze dagen ook zomaar een halfje vanaf gaan.

Een stuk beter te verteren dan de Woody's van de laatste jaren, deze 500 Days of Summer avant-la-lettre (de overeenkomsten zijn wel heel erg opvallend ). Best wat aardige grapjes en Allen zelf is wat meer op zijn plek vond ik. Ook al mocht het wat minder met dat elitaire gedoe (afgeven op elitair gedoe is misschien nog wel meer elitair gedoe dan elitair gedoe zelf) en gedweep met namen links en rechts, heb ik me gelukkig weinig kunnen storen en zowaar vermaakt. Het was overigens pas de eerste oude Allen die ik zag, dus misschien kan ik hier wat meer mee dan die nieuwe films van hem.

Kleine 3.5*

Zeer bijzonder debuut.

Intrigerend concept, en qua uitwerking sterk gedaan.

Visueel ook zeker de moeite waard, maar niet zo imponerend als ik had verwacht. Het zelfde geld voor de soundtrack, die op zich niet verkeerd is, soms sfeerverhogend, maar ik vond hem vaak ook te weinig body en karakter hebben om bepaalde scenes te ondersteunen. Iets te veel volgens de standaard benadering qua muziekinvulling, geen echt verrassend keuzes etc. Dat vond ik wel jammer.

Maar verder zeker de moeite waard, kan misschien nog wat groeien.

dikke 3.5*

Duffe ellende, op het vermoeiende af.

Erg saaie tourneur naar niks. Elk seizoen krijg je weer hetzelfde riedeltje van dezelfde mensen die weer in een nieuwe fase zijn aangeland. De dialogen waren ook zo bedacht, visueel is het erg saai, veel verder dan een grauwige filter in de winter komt Leigh niet. Een paar vervelende personages ook, met name Mary natuurlijk die er wel uitspringt, zo erg dat van enige compassie met haar zielige bestaan ook geen sprake is.

Ik vind het allemaal zo duidelijk als wat waar dit om draait, maar het deed me echt helemaal niks. Het leidt tot niks, als karakterstudie schiet het tekort, de humor is slechts een enkele keer niet meer dan aardig. En dan duurt het ook nog dik 2 uur. Inmiddels al de 3e film van Leigh die ik zie, maar de eerste boven de 1,5* moet ik nog tegen komen.

1.5*

Een stomme film anno 2007, dat kan eigenlijk alleen maar falen.

De omgeving vond ik er dan nog wel best leuk uitzien. Deed me denken aan Delicatessen, al is het daar allemaal veel grauwer. Voor de rest heb ik me eigenlijk vooral zitten verbijten om dit uit de hand gelopen afstudeerproject. Dit had best wat kunnen zijn voor een korte film, een kwartiertje dit experiment doen en verder links laten liggen. Maar anderhalf uur lang is echt veeeeeeel te lang. De stijl had ik in ieder geval al vrij snel gezien.

Het verhaal is eigenlijk gewoon wel heel erg kut, allemaal maar onzinnig vaag en totaal niet pakkend. Laatste half uur waren echt een marteling, lang uitgesponnen bullshit met vliegende letters. Ook de muziek werd na verloop van tijd steeds irritanter om te horen, en vond ik vooral erg fantasieloos. Vond nou ook niet echt dat de muziek vaak goed bij de scenes paste.

Nee ik vond er echt helemaal niks aan. Erg gewaagd, dat zeker, maar tegelijk net zo flauw. 1.5*

Zwaar intense en grafische cinema hoor.

Cinematografisch werkelijk een pareltje, vanaf de zwaar gestyleerde openingsscenes af fascinerend. Contrast met de 'gewone' scenes komt af en toe wat met horten en stoten, maar eigenlijk stoorde dat nauwelijks. Verder echt zo'n film die je doet sidderen, en je mee doet leven tot in het diepste, niet in de laatste plaats vanwege zijn nogal grafische walgelijkheden, maar zeker niet alleen maar daarom. Surrealistisch en symbolisch ook, en zonder dat ik nu alle symboliek kon vatten (denk meer niet dan wel zelfs), past het wel binnen de macabere setting.

Von Trier brengt een ode aan Tarkovsky, en visueel komt hij behoorlijk in de buurt van de meester, inhoudelijk is laatstgenoemde toch een pak subtieler, maar zo intens is zelfs hij nog nooit bezig geweest.

Al met al zeker niet perfect (soms in de emoties iets te random), maar wel een belevenis en erg memorabele cinema. Kan me uitermate goed voorstellen dat je dit niet trekt, maar elke zichzelf respecterende filmliefhebber zou er toch goed aan doen een klassieker in wording op z'n minst een kans te geven.

4*

De vergelijking met vaders is onvermijdelijk, dus daar doe ik ook maar aan mee. Het uitgangspunt is leuk, doch iets te vergezocht als je het vergelijkt met de uitganspunten van verwante films als Videodrome en ExistenZ etc. De sociale kritiek en spoof op de verering van celebrities die bekend zijn louter vanwege het feit dat ze bekend zijn vind ik erg geslaagd, inclusief die hele modified voedselindustrie die er bij komt kijken. Erg toffe details in deze film ook, vooral die ultra-klinische (witte) lab-aankleding vond ik erg fijn.

Ook audiovisueel vond ik het genieten geblazen met goed camerawerk en een erg sfeerverhogende score. Paar mooie scenes bijvoorbeeld wanneer het hoofdpersonage tussen de bloemen door loopt. De special-effects en de afwerking van de designs hadden anno 2012 echter misschien toch net wat beter gekund.

Het einde vond ik toch iets minder. Het plot zelf vond ik eigenlijk nog wel aardig gevonden en de aandacht bleef er nog wel bij, maar het had wat mij betreft wat abstracter gemogen. Iets te veel focus op het afronden van het verhaaltje en minder op de sterke punten van de film. Desondanks hou ik het op een kleine 4*. 3.5* is eigenlijk net te weinig voor zo'n interessante film.