Opinions

Magistrale film.

Visueel oogt het erg modern, maar wat te degelijk. Enkele scenes brengen de status van deze film naar boven, het verhaal, de thematiek en Peter Lorre ronden het geheel af. Dit is zo'n film die amper verouderd, een beetje een Clockwork Orange van die generatie qua moraal. Beseffend dat je in '31 nog wel een tijdje kon wachten op zoiets als TBS maakt dit gewoon een buitengewoon interessante tijdsschets. De ondervragingsscene op het einde is niks anders dan een maatschappelijke discussie die 80 jaar later nog geen spat is veranderd.

De eerste schaduw op de pilaar, de M op de hand, de achtervolging, de ondervraging. Stuk voor stuk memorabele scenes, in een film die op zichzelf al erg vlot en vermakelijk is, maar ook nog dat beetje extra heeft.

4*

Alweer een wondertje van Koreeda.

Mag dan zijn eerste film zijn geweest, eigenlijk kan ik niet anders zeggen dat het een van zijn besten is. Alleen al die scene met die stoet langs de zee is al zo onwaarschijnlijk mooi. Echt een briljante scene, zo ontzettend goed ingedeeld en geschoten.

Zoveel rust en kalmte, in een mooi sereen verhaal. Hoe simpel kan een film maken ogenschijnlijk zijn. Dat (bijna) niemand dit zo goed kan als Koreeda is veelzeggend.

Ik heb het wel vaker gezegd, maar films waar je vrij weinig over kunt zeggen vind ik vaak de beste films, alles valt op de juiste plek en meer is er eigenlijk niet nodig als je het mij vraagt.

4.5* en op naar Distance.

Naar verwachting.

Dat wil zeggen erg amusant, humoristisch, cool en vlot. Vrijwel alle personages zijn perfect gecast. Trejo doet niks geks maar is wel een brok charisma in zijn rol, ook zijn oneliners zijn bijna zonder uitzondering grappig. De Niro zet zich zelf en conservatief Amerika aardig te kijk met zijn rol. Ook Alba en Rodriguez zijn erg gepast als de hard-ass chicks (zien er erg goed uit), ook Fahey en Seagal hebben een perfecte kop voor hun rol. Ook leuk om de Twins weer teurg te zien ( ) weliswaar wat kort maar dat hoort er ook een beetje bij.

De film is daarnaast gelukkig erg grappig, niet perfect qua humor want soms wel erg flauw. Ook het verhaal is bovenverwachting omdat het vooral erg actueel is, ook in het aanhalen van enkele quotes uit de recente Presidentsverkiezingen in de VS zijn erg leuk.

Helaas ook enkele minpunten. Van de rol van Lohan begrijp ik weinig, voegt in zijn geheel niks toe, buiten dat ze sowieso al gewoon geen uitstraling heeft, en meer weg heeft van een crackhoertje zonder voortanden dan iets wat voor babe moet doorgaan, en dan die stem
Verder vond ik het ietwat storend hoe geforceerd Rodriguez vast wilde houden aan de fake trailer, enkele fragmenten worden er zo opzichtig tussengeplakt om het cirkeltje maar rond te krijgen, neem nou alleen al die mini-gun op de motor. Daarnaast vind ik het toch wel jammer dat hij niet wat meer doet met het genre waar hij naar verwijst. Vond het een stuk minder over-the-top dan Planet Terror, daar zat zeker nog wel ruimte in. Ook visueel vond ik dat Planet Terror op dat vlak gewoon meer uit de kast haalde, het zag er in Machete zelfs wat flets uit en qua choreografie ook niet altijd even denderend.

Al met al allemaal vrij kleine minpunten. Maakt dat het te leuk is voor een 3.5* en te weinig imponerend voor een 4*. Maar als ik hem dan vergelijk met Planet Terror vind ik hem niet per definitie leuker dan die film, en ook die gaf ik 3.5*, dus deze in eerste instantie ook maar.

Toch allemaal niet veel. 2,5 voor het bier, de burgers en het enthousiasme van een volle zaal vermoed ik. Thuis had ik vermoedelijk niet verder dan 2.0* gekomen voor een herhalingsoefening die er opzichtig een schepje bovenop wil doen, met veel bekende gezichten om er maar celebs in te kunnen gooien (personage met 4 maskers was het stomst van alles), nog nietszeggendere personages met maar weer eens Charlie Sheen die 'winning' zegt ( ) en Mel Gibson die er totaal niks van weet te maken en bovenal is het over de gehele linie te slap. Alleen Trejo blijft leuk.
Deel 1 was leuk maar dit is overbodig, een paar leuke momenten (vooral in het begin) ten spijt.

Wel leuk een keer gezien te hebben. Ik vond de stunts en de actiescenes best spectaculair, maar je ziet er vaak wel aan af dat er niet veel budget te besteden was.

Toch had dit wat ruwer mogen zijn om echt indruk te maken. Het was bij vlagen redelijk cheasy allemaal met die criminelen erbij, een grimmigere toon had veel gescheeld denk ik.

Ik hou het op een kleine 3*

Achja ook best leuk. Niet veel beter dan deel 1 moet ik zeggen. Die was ergens nog wat serieuzer, dit komt steeds meer in de richting van goeie Camp met allerlei idioten van slechterikken die gewoon echt te belachelijk overkomen.

Wel wat anders qua toon, ook minder op het snelwegaspect gericht. Dit komt meer in de richting van een blauwdruk voor post-apocalyptische primitieve actiefilms. Het is leuk om eens te zien maar wel erg melig. Ook wel erg goedkoop -daar komt ie weer mikey- die versnellingen erin gegooid worden, ook gewoon een keer toen je er nog mensen tussendoor zag rennen. Geen idee wie bedacht heeft dat dat een goed idee was.

Actiescenes zijn verder wel aardig spectaculair en die wagens etc zien er wel lollig uit verder zodat je de aandacht er wel bij houdt. Maar om nou te zeggen dat dit geweldig goed is ofzo, dat niet.

3.0*

Heel verstandig opgezette film. Niet al te veel verhaal, het is niet dat je heel erg ingenieus te werk kunt gaan met deze wereld. Dan kun je er beter gewoon een parcours van maken waar de hele handel door een woestenij van stof, benzine en vuur doorheen gejaagd worden.

Daarnaast leeft het geheel door de eindeloze details van het wereldje. Die hele Vinking-cultus waanzin die er doorheen is verweven is een gegeven waar gelukkig niet al te lang bij stil wordt gestaan, maar wel een hoop leuke details oplevert. En dan is het geheel behoorlijk ruw en intens in beeld gebracht, met een hoop massa en een zooitje vage figuren. Die ik trouwens allemaal niet even goed vond werken. Dat en de iets te lange speelduur zijn de minpuntjes. Buiten dat gewoon een prima actiefilm. Kleine 4*

Hier werd ik toch wel een beetje heel erg zenuwachtig van.

Erg luide en drukke film met veel hysterische personages. Stond er niet een te brullen, baldadig te doen, of te rennen, dan werd er wel een liedje gespeeld en collectief hyperactieve dansjes gedaan. Er zaten toch een paar erg vreselijke scenes in dit keer, vooral de muziekscenes. Neem alleen al die scene wanneer ze net op het eiland zijn en 'I like to move it' werd gespeeld. Had op dat moment eigenlijk erg veel zin om de tv uit te zetten en te gaan koken. Geen idee ook waarom ik dat niet gewoon heb gedaan trouwens, aangezien op het einde bleek dat de makers het toch zo'n ontzettend leuke scene vonden dat ze het gewoon nog een keer durfden te proberen.

Andere minpunten zijn de aartslelijke stijl en de (grotendeels) lauwe humor. Ik denk dat ik 2 of 3 keer heb moeten grinniken, maar dan meer om zo'n scene als de verwijzing naar American Beauty, dat vond ik dan nog wel leuk gedaan. Voor de rest was het absoluut niet veel. Het verhaaltje is ook al niet bijster creatief, maar dat mag geen verrassing meer heten in de Amerikaanse animatiewereld.

Een van de minste animaties die ik heb gezien. Kan zelfs niet zeggen dat ie makkelijk wegkeek, dat is toch wel heel erg. Zo halverwege had ik het al aardig gezien met de nogal saaie en duffe bedoeling. Gelukkig duurt ie niet al te lang.

1.5*

Een wat saaie film, ondanks dat het al niet zo lang duurt.

Roth doet het verder wel erg goed, maar dat is wel het meest positieve punt van de hele punt. Voor de rest heb ik me best zitten vervelen, want erg veel interessants wordt er niet verteld. Eigenlijk is de film vooral gebouwd rondom de lange scene halverwege in dat kamertje, veruit de beste scene dan ook. Nogal rommelig als geheel ook.

2*

Ik hou eigenlijk niet van Allen, maar toch beland ik door omstandigheden op regelmatige basis bij zijn nieuwste film in de zaal. Wat dat betreft viel deze me mee. Al moet je dan wel in een bui zijn om door zijn eeuwige gezeur over de Angelsaksische elite die allemaal in Europa gaan zitten heen prikken. Ook weer met dat quasi-intellectuele gedweep dat de kop op komt steken.

Het werkt als film vooral door de rollen die erg aangenaam zijn. Firth was leuk als karikatuur van zichzelf, en ook Emma Stone sloot zich daar goed bij aan. De setting en het tijdsbeeld was verder aardig neer gezet, en de warme uitstraling van de film hielp wel.

Natuurlijk was het verhaal extreem voorspelbaar en had de film lekker moeten stoppen toen Firth de boel ontmaskerd had. Lekker verbitterd en zelfingenomen terug naar Engeland, maar in plaats daarvan krijgen we een hoop slap afgezaagd gezeik. Jammer, maar voor de rest best een leuk filmpje. 3*

Echt een uitstekende film, geweldig acteerwerk van vooral Cruise. Zeker 4 sterren, misschien komt er nog een halfje bij..

Een van de weinige Ghibli's waar ik niet zo veel mee kon.

Het begon redelijk hysterisch, met een hoop bizar snelle en schreeuwerige dialogen tussen ouders en kind. Op het moment dat Kiki op pad gaat pakt de film enkele minuten wat rust en voelde ik de welbekende magie weer terugkeren, ook dankzij Kawai's muziek. Helaas is dat allemaal niet echt zo mooi als het kan zijn, en bij aankomst in het stadje komt Kiki weer allerlei mensen tegen die luidkeels in lachen uitbarsten etc.

Jammer genoeg niet zo meeslepend als het kan zijn. Een Europees aandoende jeugdfilm, gezien het verhaaltje. Had denk ik meer de moeite waard geweest als ik dit op jonge leeftijd had gezien. Dan had die kat nog wel leuker geweest denk ik bijvoorbeeld (heerlijk droog gebracht telkens). Nu vond ik het een aardig typische kinderfilm met veel drukte om de vaart er in te houden, maar weinig rust en charme om het ook voor ouderen geweldig te maken.

Tegenvaller. 2.5*

Ik weet het niet helemaal..

Sowieso vond ik het iets te episch voor een sociaal thema, dat einde vond ik ook een beetje to much voor iemand waar je toch best wat kritischer op mag zijn. Malcolm X is iets te duidelijk een voorbeeld voor Spike Lee, snap best dat hij dat is hoor, maar het ligt er allemaal wel erg dik bovenop.
Vond de rise nog wel het sterkste gedeelte denk ik, het moment dat hij echt 'groot' wordt valt de film wel een beetje stil en is het vooral een beetje pitloos, niet zo heel boeiend gebracht en verder is het maar wachten op zijn dood.

Hoe dan ook best uit te zitten, maar vooral omdat ik de geschiedenis verder wel erg interessant vind. Als film vond ik het een beetje tegenvallen. Wel een uitstekende rol van Denzel Washington, duidelijk de rol van zijn leven, beter heb ik hem nog niet eerder gezien.

2.5*

ps. Wel geinig dat ik een paar maanden terug nog in Harlem ben geweest, ook zo'n beetje in het episch centrum van Malcolm X' succes bij de Apollo (125 st. als ik me niet vergis).

Erg zwakke film. Had hier toch best wat van verwacht, zo'n Europese horror met een goeie cast en een aardige synopsis.

Eerste en grootste jammerlijke feitje, het is een spookverhaal, zo plichtmatig als je het maar hebben wilt. Op zich is het begin niet zo heel verkeerd, tot het vervalt in spokerijen etc., want dat had het tot dan niet hoeven zijn. Daarna verloopt alles volgens zo'n cliche riedeltje dat je er niet goed van wordt. Vrouw van een eeuw geleden maar weer eens, asylum maar weer eens, misvormd, dun spook maar weer eens, opduikend uit schaduwen maar weer eens. Vul maar aan.

Het hielp ook niet echt dat ik de rol van Chastain erg vond tegenvallen. Hulde dat ze eens een ander personage speelt. Ik heb haar performances wel eens bekritiseerd omdat ze de neiging had altijd als huisvrouw gecast te worden, dus eigenlijk moet ik ook niet zeiken, maar dit paste haar ook niet. Beetje een geforceerde rockchick werd dit, die dan eerst als een soort ruwe bolster moet overkomen, maar gaandeweg toch zorgzamer werd. Behalve dat het script dit erg matig uitwerkt vond ik haar invulling ook niet erg sterk. Of je verwacht er gewoon meer van, dat kan ook.. Verder is het scripttechnisch ook niet erg sterk, waarbij de personages vanalles te weten komen over het hoe en waarom door allerlei dromen en vizioenen enzo zonder dat de film kan uitleggen waarom ze die ineens krijgen, en dat soort dingen. Erg slordig en gemakzuchtig verteld.

Visueel nog wel redelijk, maar niet wereldschokkend, de soundtrack leek soms uit The Adams Family te komen, spannend is het eigenlijk ook niet, en het einde nog enigzins gedurfd maar vond het toen al te tegenvallend om er echt iets van te vinden.

2*

Erg goede film. Prachtige parralellen en een aantal geweldige scenes. Soms ook subtiel wat komisch, maar Mammoth vertelt vooral gewoon een verhaal over veranderingen en belangrijke zaken in het leven, zonder dat het een moralistisch levenslesje wordt.

En ondanks de diepe wens verandert er uiteindelijk nog niets..

Bijzonder jammer en ook gewoon raar dat zo weinig mensen deze film maar gezien hebben.

4*, behoort tot het betere werk van 2009.

Viel me enigszins mee. Ken eigenlijk helemaal niets van Superman afgezien van die tv-serie van de jaren 90 die wel eens voorbij kwam op tv, maar het sprak me nooit aan.

Was er wel verbaasd over hoe lang de film duurt. Totaal onnodig. Bijna 2,5 uur en eigenlijk is vooral (alleen) het laatste stuk de moeite waard. Verder zit de film vol met semi-ontwikkelingen en flashbacks. Het begin is nog spectaculair te noemen, daarna gebeurt er tot het moment dat Zod op aarde arriveert vrijwel niks, terwijl er toch nog een hoop dingen de revue passeren over de achtergrond van Superman etc. Grootste euvel is dat het zo lang gerekt wordt. Ondanks dat is het maar een platte ellende geworden. Gek genoeg lijken Snyder en Nolan wel te proberen. Een paar opmerkingen over normbesef, trouw, vrije keuze en lotsbestemmingen komen voorbij, maar er wordt niets mee gedaan. Sterker nog, er zit nog geen vleugje twijfel in het hele handelen van Superman terwijl daar toch alle ruimte voor was.

Afijn, een illusie armer kwam er op het einde toch nog een aardig stukje actie aan te pas. Ik vond het duel in dat stadje eigenlijk het leukste, toen ging de voet toch wat op het gas. Er zat veel massa en kracht achter de gevechten, en alles mocht kapot. Snyder mocht het nog wat beter in beeld brengen, maar de ervaring kwam behoorlijk goed over. Daarna zitten er nog twee aardige gevechten in die de film tot het einde toe leuk hielden. Waren eigenlijk ook wel de enige fases dat het echt interessant was.

Ook wel aardig vond ik het charisma van zowel de hoofdrolspelers als de bad guy, die eigenlijk zorgde voor het enige ambivalente aspect van de film. Andere bijrollen vond ik heel wat kleurlozer, zoals Adams en Crowe. De soundtrack was wel intensief maar amper memorabel, had meer identiteit aan mogen zitten dan deze eenheidsworst. Qua regie en dialogen vond ik het verder allemaal behoorlijk matig.

Te lang vooral, en niet bijster interessant. Eerste kwartiertje en het laatste halfuur bieden het nodige spektakel. Verder een vrij saaie vertoning. 2.5*

Toch teleurstellend hoor. Een heel simpel verhaal met een slot dat je van mijlenver voelt aankomen. De eerste helft was echt tenenkrommend slecht, met uiteraard Dakota Fanning op kop. Wat men toch ziet in dit kindsterretje is voor mij een raadsel. Als ze wat lief lacht gaat het nog, als ze gaat praten wordt het al heel wat minder, maar als ze gaat schreeuwen krijg je pas echt knallende koppijn. Wat een ramp.

In het tweede deel wordt de film wel een stuk aantrekkelijker, zoals een dergelijk film moet zijn. Geen emo-tv, maar gewoon coole actiescenes. Tony Scott kan dat wat mij betreft ook niet, emoties goed in beeld brengen. In ieder geval herstelt de film zich met het tweede part nog wel iets.

Het camerawerk en regie was daarnaast zenuwmakend, vervelend en onoverzichtelijk. Had ook totaal geen toegevoegde waarde voor het verhaal.

2.5e magere sterretjes

Herzien om nu eens alledrie de films te kunnen zien.

Met de remake in het achterhoofd valt het nog meer op dat deze wat stoffiger oogt. De vele gemakkelijke aannames in het plot zijn ook nog steeds duidelijk aanwezig, maar ik vind het origineel toch wel iets beter verteld. Verder een redelijke speurtocht om de avond mee door te komen, maar een top 250 notering vind ik allemaal iets te veel eer. Blijft een magere 3*-film.

Een van de betere Coens.

Sfeervolle film met een goed script en een excelerende Billy Bob als apathische echtgenoot/kapper/pechvogel. Cinematografisch bij vlagen erg overtuigend, mooie scenes in het celletje met die lichtinval van bovenaf. Verder een hoop leuke gevatte opmerkingen van Thornton in voice-over vorm die goed vielen. Jammer dat het laatste halfuur de fut er wel een tikje uitwas.

3.5*

Gave film.

Niet direct spannend en thrillerachtig zoals je in de andere 'Hannibal'-adaptaties kunt verwachten, eerder een audiovisuele zoektocht en karakterstudie tegelijk dan een bloedstollend verhaal. Prachtig die blik van Graham en zijn duidelijke vorm van begrip en sympathie en innerlijke strijd omtrent de seriemoordenaar. Zijn ratio en woede winnen het uiteindelijk wel.

De film is ook tamelijk fragmentarisch en rommelig om je alleen maar op het verhaal te focussen. Het is ook voor mij wel begrijpelijk dat ze dit boek nog een keer verfilmd hebben met Hopkins, voor het publiek, want dit is nou niet echt wat je verwacht als je alleen maar Silence of the Lambs kent.

Visueel ook heel sterk, vooral qua editing erg mooi, maar ook sommige shots en slow-motions waren heel sterk. Op het einde zat ik naar een Peckinpah te kijken had ik het idee, zelfde stijltje. Veel mooie locaties ook, vooral het eerste uur. Zwakte daarna net wat af vond ik. De muziek echter was in het begin erg sterk (lekker mysterieuze synth), maar werd steeds een beetje minder, tot je tegen het einde steeds meer cheesy 80's hitjes te verwerken kreeg.

Einde is erg sterk, bloedstollend zelfs qua sfeer, spannend is de film niet. Was ik ook wel op voorbereid.

4*

Sfeer- en stijlvol, dat toch zeker wel. Ook de soundtrack en het visuele uitgangspunt maakt dat de film boeiend genoeg is. Verder vond ik het toch allemaal wel erg ouderwets overkomen, inclusief de motivering van Frank die wel erg cliche aandoet. Toch zeker niet ontevreden.

3.5*

Schitterende film weer van Cronenberg. Weinig realistisch, al geloof je zo dat dit soort mensen verblindt door het leven gaan. Vooral dat joch met dat 'verwende-kinderen-haar' werkt erg goed. Een grote lege huls van nietskunners met een wrang absurdistisch sfeertje. Thematisch iets te verwant aan Cosmopolis, dus dit moet hij niet te veel blijven doen, maar als film op zich weer erg de moeite waard.

4.0*

Ongelofelijk sterke thriller! 2 uur lang niet van mijn plek geweest, niet eens zin om een nieuw biertje te pakken. Zo geboeid zijn door een film komt maar zelden voor.

Enorm duistere suspense, met de badkamer- én tandartsscene twee van de spannendste filmscenes in de filmhistorie wat mij betreft. Daarbij komt de vaak subtiele humor die de film nog eens extra glans geeft.

Absoluut een pareltje, die misschien nog wel in waardering gaat stijgen, want deze gaan we zeker nog een keer bekijken.

4.5* nu, het is dat ik eigenlijk nooit in één keer de 5* geef, deze kan behoorlijk ver komen. Tevens een plek in de top 10

ps. Hoffman is en blijft een fenomeen

Zoals verwacht erg aangenaam. Grappig zoals alleen Rotterdammers dat kunnen zijn, en het weet de juiste gevoelige snaar te raken met het drama. Het is allemaal behoorlijk sentimenteel en aangedikt, maar desondanks werkt het wel vrij goed, ook al heeft het narratief niet zo gek veel om het lijf.

Toch nog wel wat minpuntjes, want de montage vond ik niet zo best. Het is denk ik vooral een nadeel dat je de stad goed kent, maar vooral rond tijdens de Marathon zelf werd er kris-kras over het parcours ge-edit. Zag er allemaal een beetje slordig uit. Verder worden er zo links en rechts wat zijlijntjes aangewend die eigenlijk nergens naar leiden (rolletje van Georgina Verbaan bijvoorbeeld, met een trouwens erg nep accentje).

Maar verder erg vermaakt. 3.5*

edit: oh al rond de 160.000 bezoekers tot en met woensdag geloof ik he?

Blijft gewoon een van m'n favoriete Burton's. De stijl is ongekend sterk, en is een grote knipoog naar de sci-fi uit de jaren 30 tot 60. Een van de mooist vormgegeven comedy's ooit, en stiekem ook gewoon een van de leukste.

Erg sterke film.

Een mumblecore-achtige stijl, met onbekende maar zeer goeie acteurs. Mooi gestileerd met een ruw randje, camerawerk erg dicht op de huid en nogal uit de losse pols, werkt goed in de setting en het verhaal, en de bijbehorende rommelige mindset van de hoofdrolspeelster. Sterkste punt van de film vond ik eigenlijk wel de montage. Scenes tussen de twee fases van het verhaal lopen een aantal keer heel gaaf vloeiend in elkaar over.

Verder een mooi, subtiel en ingetogen verhaaltje. Rustig verteld, maar toch indrukwekkend. Ook een einde dat net wat extra's geeft. Het voelt inderdaad niet echt af, maar binnen een verhaaltje waar toch al niet veel wordt prijsgegeven een meer dan waardige afsluiting.

4*

Dat wordt wel zijdelings genoemd.. PR. Lijkt me ook niet heel interessant om dat in deze film te hebben.

Ik vond het om andere redenen maar zo-zo. Het ziet er wel superfraai uit allemaal, machtige shots van Mars voornamelijk dan. Het is iets waar Scott zijn ei nog wel in kwijt kan. Verder vond ik Damon's rol goed werken, het kreeg allemaal een iets luchtiger randje dan wat je op het eerste oog zou verwachten.

Wat ik beduidend minder vond is het nogal obligate 'against-all-odds' sci-fi verhaaltje met de onvermijdelijke NASA-karakters die je langs alle kanten om de oren vliegen. Daarnaast is de film met 140 minuten nogal langdradig te noemen. Eerst de opbouw, Damon wordt zelfvoorzienend. Op een gegeven moment is het wachten op de tegenslagen, om vervolgens toch door te gaan. Eind goed al goed, en natuurlijk de hele wereld die op straat staat te juichen...

Het is gewoon allemaal te braaf, clichématig, gewoontjes om echt te boeien. Toch meestal iets wat Scott wel weet te vermijden als hij sciencefiction maakt.

krappe 3.0*

Zo was dit even bril-fucking-jant zeg

Misschien ben ik wel wat gevoelig voor harde en weerzinwekkende films, maar ik zie nou eenmaal graag dat films treffend in beeld worden gebracht. Martyrs deed wat dat betreft ruimschoots aan mijn smaak, en ook ruimschoots aan de verwachtingen. Keer op keer scenes die qua weerzinwekkendheid maar net op het randje waren, perfect dus! Smerig, bloederig, gestoord. En nergens staat dit het verhaal of de spanning in de weg. Spannend is Martyrs namelijk ook nog eens, en niet een beetje ook. Vooral het eerste deel kenmerkt zich door een flinke dosis spanning, maar dan moet het tweede deel dus nog beginnen. Ik besefte me halverwege dan ook dat ik al zóveel gezien had dat ik me afvroeg of het nog waanzinniger kon. Eigenlijk viel dat ook wel mee, de echte horror was wel zo'n beetje geweest (al kwam er dan nog die hele marteling nog overheen, en natuurlijk dat stropen van de huid), maar het slotstuk is toch zeker wel het beste stuk.

En dat verhaal... dat verhaal
Geniaal gevonden wat mij betreft. Lijkt eerst een beetje simpel wraak-filmpje te worden, dan schakelt hij vervolgens een aantal keer over naar een aantal andere genres, om tot slot een slotstuk met een religieuze achtergrond te forceren.
Ontwikkelingen zijn elke keer weer onvoorspelbaar! Pakt geweldig uit omdat je telkens op het verkeerde been gezet wordt en de film dan plotseling weer 180 graden draait. Waanzinnig interessant verteld! En het einde was dus echt met recht een geweldige climax. Volgens mij heb ik het allemaal wel goed begrepen (lees dat het niet voor iedereen het geval was?), maar ik interpreteerde het toch vooral als een soort bezinnig en straf voor het hele gezelschap. Maar misschien juist nog wel leuker voor de napret dat er meerdere interpretaties zijn.

En dit alles ook nog eens geweldig vernuftig in beeld gebracht (bijvoorbeeld die scene waar Julie d'r keel doorsnijdt, die regendruppels in slo-mo. Driewerf ).

Zit nog steeds wel een beetje na te trillen, blijft heavy shit.

5* maar gewoon meteen, kan altijd nog omlaag, niet dat ik dat verwacht ofzo, maartoch..

Prachtig, prachtig.

Had deze na een tip van een collega al een klein weekje op de pc staan toen Onderhond hier opeens 5* aan gaf. De verwachtingen lagen hiermee toch vrij hoog.

En teleurgesteld ben ik zeker niet, fantastisch mooi gemaakte stop-motion. Erg gedetailleerd vormgegeven, vooral terug te zien in hoe New York is gebouwd, hier moet echt heel veel tijd in gezeten hebben.

Verder een aandoenlijk verhaal met veel grappige momenten. Geen dijenkletsen-humor, maar je ziet wel bijna het gehele begin met een glimlach op je gezicht. Vind dat de film een klein beetje inzakt en iets van zijn magie verliest na de helft, maar het einde is juist weer erg mooi gedaan. De scene waar Mary zich wil ophangenis erg memorabel.

4*

127 minuten, veel en veels te lang voor een film met zeer weinig inhoud en sterk terend op een gimmick. Paar redelijk leuke momentjes ten spijt weinig soeps. 1.5*