Majo no Takkyûbin (1989)

Netflix heeft een geniale zet gedaan door Ghibli films aan te kopen. Hiermee blijven ze veruit de beste streamingservice. Nu heb ik nog niet alle Ghibli films gezien, dus kan ik de komende maanden lekker aan de slag met het restant. Deze klassieker kreeg als eerst het genoegen om een kijkbeurt te krijgen. Uiteraard heb ik de film in het Japans gekeken. Ik heb gemerkt bij Nefflix en anime dat de subs zijn gebaseerd op de Japanse dub, dus het is verwarrend dat de dubs en subs niet met elkaar matchen. Enfin, de film zelf. Het is echt verbazingwekkend dat er 1989 achter de film staat, want dat zie je absoluut niet af aan de film. Wat is alles mooi geanimeerd zeg. De film heeft zeker de tand des tijds doorstaan. Kiki's Delivery Service is klein van opzet en groots van hart. Het voordeel is dat de film erg sympathiek is en je continu met een glimlach zit te kijken. Het nadeel is dat het geheel een beetje stuurloos aanvoelt en ik mis een einddoel in de film waar het naartoe wil werken. Het einde voelt ook wat abrupt aan en ik heb niet echt het idee dat Kiki echt iets heeft moeten overwinnen. Het verliezen van haar heksenkrachten is eigenlijk het enige dilemma van de film. Conclusie: Kiki's Delivery Service is een klein en visueel prachtige film met een groot hart, maar het mist een duidelijk doel waardoor een echte spanningsboog ontbreekt. 3,0*

Fijne Ghibli. Deze film heeft een heerlijke vibe. Hou altijd wel van als het het een animatie is waarbij er geen vijand is. Ook in deze is er lekker weinig gevaar op de weg, maar het raakt je wel omdat het van die leuke alledaagse probleempjes heeft met een fantasy sausje. Wanneer ze haar mojo verliest en dat het meisje uit het bos dan verteld dat je wat rust moet nemen en het dan wel weer terug komt, is zo een relevante feel good boodschap die je zelden ziet in schreeuwerige animaties. 4 sterren.

Blijft geweldig. Er zijn zo van die films die na verloop van tijd wat wegzakken in het geheugen, maar die bij herziening steeds weer weten verheugen. Dit is er zo eentje. Er zit weinig drama in, de film kent ook niet al te veel grootse momenten of erg opvallende personages, maar daar ligt net deel van de kracht. Een film zonder groot drama die toch intrigeert, maar vooral blij maakt. Miyazaki's wereld is er eentje waar mensen elkaar steunen, inherent goed zijn en waar alles ook wel goed komt, zonder daar een expliciet punt of moraallesje van te maken. En dat is heerlijk om zien. Visueel blijft het ook sterk, met name omdat Miyazaki's oog voor kleine details ongeëvenaard is. Soundtrack ook mooi, personages zijn lief en aandoenlijk en het tempo is perfect. Een fijne film om telkens weer een stukje opnieuw te ontdekken. 4.0* en een uitgebreide review