Opinions

Gewoon weer erg geslaagd. Animaties zijn weer wat meer basic maar nog altijd erg mooi. Liefelijk verhaaltje, leuke aanstekelijke soundtrack en komische personages. Het is nergens vernieuwend of opzienbarend maar wel weer gewoon meer dan geslaagd.

3.5*

Niet echt overtuigend om een 60 jaar oude fitnessopa die de hele dag in de sportschool zit en waarschijnlijk geen alcohol, suikers en verzadigde vetten tot zich neemt, af te zetten tegen 20-ers en 30-ers die voor het eerst gaan sporten, dan zeggen ‘ze houden me niet bij!’, en dat dat dan komt omdat je vegan bent....

Dat schetst toch wel mijn grootste bezwaar, de causaliteit gaat vrij kort door de bocht. En dat terwijl ik anderzijds de bewustwording wel heel belangrijk vind en ook mij verder aan het denken zet. Je vergeeft die overcompensatie nu wel een beetje voor het goede doel zeg maar.

Nog eens bekeken vrijdag nu hij weer op tv was, maar vond hem toch een stukje minder dan de eerste keer. Het verloop van 'het spel' is zo afhankelijk van de keuzes die de hoofdpersoon maakt, dat dit maar moeilijk vol te houden is. Je vraagt je toch af wat ze gaan doen als in de slotscene Douglas 5 meter naar rechts van de flat afspringt. Desalniettemin blijft The Game opzich een spannende thriller. Zak iets, naar 3*.

Degelijk grauw stadsdrama. Weinig bijzonders vond ik het verder, maar wel vrij sterk.

Wat wel beter had gekund is er wat meer een clou in te verwerken. Nu loopt de film iets te veel af als een typisch Europees arthousewerk. Dat is het verder dan ook wel gewoon natuurlijk, maar hier onderscheidt Le Gamin au Velo zich niet al te veel van.

Het verhaaltje is wel de moeite waard, maar wat te degelijk afgewerkt, de regie is eveneens niet al te wereldschokkend, maar wel gewoon goed.

Eigenlijk een film waar niet zo heel veel op aan te merken valt, maar ook niet heel veel achterlaat. Ik heb de term 'degelijk' al een paar keer gebruikt, maar dat is dan ook het meest kenmerkende wat er over te zeggen valt.

3*

Niet echt veel aan. Het eerste uur stelt nog wel wat voor, het laatste halfuur slaat dan weer nergens op. Verschrikkelijk slap. Paul Bettany doet hier prima werk, wat McDowell laat zien lijkt dan weer helemaal nergens op. Een smet op de carriere.

2*

Best een mooi filmpje.

Na In Time was ik erg teleurgesteld in Niccol, een uiterst banale en domme film was dat. Gattaca is een stuk sterker.

Het uitgangspunt is interessant, relevant met het oog op de toekomst, en minder fictief dan de film zelf stelt. Desalniettemin vond ik de gebruikte thema's niet helemaal interessant. Het plotje over doorzettingsvermogen, lef en het lot etc is een beetje flauw, en gaat een beetje voorbij aan het principe dat er nu ook al mensen zijn die van nature sterker, gezonder, 'beter gelukt' zijn. Maar waar predestinatie in beginsel een voorsprong is, wil dat niet zeggen dat alles maar aan komt waaien. Kun je niet goed zwemmen, kun je dat trainen. Als je lichaam geschikt is om snel te zwemmen, maar je traint er niet op, win je nooit. Het is eigenlijk vrij simpel, maar hier wordt verondersteld dat het een ontzettend tegendraadse opvatting is had ik continu het gevoel. Ik ben er niet helemaal uit of dat de bedoeling was van de makers, of ze zelf het hele supermens gebeuren zien als een (mogelijke) bron van succes voor het individu.

Wel leuk vond ik hoe dingen als maatschappelijk racisme zijn verwerkt. Het is wat makkelijk maar eigenlijk werkt het toch wel goed, omdat het vrijwel niets verschilt van racisme in elke huidige en vorige maatschappij. Dat soort details maken het wel de moeite waard.

De film richt zich sterk op het geval van de hoofdrolspeler, zodat er geen zijlijntjes terug te vinden zijn. Aan de ene kant wel fijn, maar daardoor mist de film wel wat breedte. Zo is het zeker gezien het onderwerp erg interessant de maatschappij nog wat verder te schetsen. Verder begeeft het verhaal zich continu tegen de achtergrond van een ruimtereis die eigenlijk niets prijsgeeft. Dat soort uitbreidingen hadden de film denk ik wat meer context kunnen geven.

Maar toch wel een leuke film. Ziet er mooi uit, over de filter is nagedacht, en ook het camerawerk is best de moeite waard. 3.5*

Mooie film, maar ik mis iets extra's.

Wat de film inderdaad goed doet is een soort van magische wereld te creeeren, maar dan door enkele details, personages, landschappen etc, en niet door een spookjesachtig thema oid. Hierdoor krijg je een film over ernstige problematiek, die duidelijk beleefd wordt door de jongeren zelf op een veel speelsere manier. Vond de film dan ook een wat luchtigere en speelsere versie van Nobody Knows, al vind ik die film toch wel een stuk beter.

Het speelse karakter en de relaxte sfeer is absoluut een pluspunt, maar de film blijft daar iets te veel in hangen. Vind de karakters buiten het jongste broertje wat te vlak, en inhoudelijk vindt er iets te weinig plaats. Het is eigenlijk vooral een herhaling van zetten op een gegeven moment.

De humor is zeker niet vervelend, maar had soms wat scherper gemogen. Het is vooral de droogheid van bepaalde shots die het goed doen, zoals wanneer er ongemakkelijke stiltes vallen etc. Visueel is het een aangenaam filmpje, al beperkt de pracht zich iets te veel tot intermezzo's en landschapshots. Ook de muziek is bijzonder leuk trouwens.

Zo is het best een mooie film, maar elk pluspunt heeft toch ook wel een kritiekpuntje. De 3.5* is dik verdiend, want het is absoluut een vermakelijke, leuke film, maar het had hier en daar net wat beter gekund.

Als geheel nogal onevenwichtig, en ook heel erg wisselvallig.

Deel 1 is nogal bombastisch, heeft een kenmerkende tekenstijl, maar is ook vooral erg mooi geanimeerd. Verder niet echt bijzonder, verhaaltje is een beetje vervelend zelfs. Kleine 2.5*

Deel 2 was het dieptepunt. Deed erg denken aan Dead Leaves, dus dat zegt ook gelijk genoeg. Qua animatiestijl spreekt het me al helemaal niet aan, maar als het dan ook een vooral vreselijk irritant en niet-komisch tafereel is houdt het al snel op. 1*

Met deel 3 wordt de stijgende lijn ingezet. Erg bijzonder en een creatieve tekenstijl die ik nog niet eerder in deze hoedanigheid zag. Leuk en liefelijk verhaaltje en leuke stemmetjes. 3.5*

Deel 4 is duidelijk de meest ingetogen van de vijf, met een maf sfeertje in een desolate setting. Animaties springen er niet bijzonder uit vond ik, maar had qua verhaal wel het meest te bieden. 3.5*

Het laatste deel is veruit de beste van allemaal. Geweldige trip met erg mooie animaties. Vertelt eigenlijk niks, maar er hangt wel een geweldig sfeertje aan. 4.5*

Gemiddeld precies 3*. Maar feitelijk wel een kleine. Zoals gezegd nogal onevenwichting, omdat het thema wel heel vrij geinterpreteerd wordt en er van cohesie totaal geen sprake is.

Soms vraag je je toch wel af wat filmmakers willen laten zien met hun film. Genova is er zo eentje waar je dat hardop kan afvragen, maar antwoorden zul je niet snel vinden.

En dan begon het nog zo hoopvol met gelijk een rush aan emoties, daarna duikelt de film al snel in elkaar. Moet er een sfeerzetting plaatsvinden in Genoa? Het lijkt er een beetje op, maar het faalt hopeloos. Wat je van de stad ziet is zo mak als het maar kan en zeer doorsnee. Wat oude kerkjes, steegjes, de wat slechtere kant. Verhaal kun je het ook nauwelijks noemen, ontwikkelingen zitten er nauwelijks in, en die er inzitten zijn onbenullig of voorspelbaar. Die rebellie van de oudste dochter is ook zeer zeer braaf maar alsnog erg mak, doorsnee en voorspelbaar. Die relaties komen sowieso geen van allen uit de verf. Het einde is er dan ook nog eentje die je al vooraf kan invullen we zijn alledrie op precies hetzelfde moment op precies hetzelfde punt en we zijn weer saampjes, bah wat een dooie boel zeg, als dat het beste is wat je kan bedenken .

Camerawerk was verder vrij mager, als je bijvoorbeeld die scenes bij die zoektocht naar dat dochtertje zag, of het moment dat de vader ging zwemmen. Zag er werkelijk vreselijk uit.

Nu is een mak en dun verhaaltje verder niet erg als de emoties en de sfeerzetting van zo'n stad een beetje werken (zie Lost in Translation), maar in Genova werkt het allemaal totaal niet. Gortdroog, saai, mak, braaf, voorspelbaar. Eigenlijk is Genova nergens interessant.

1.5*, voor het 2x langskomen van Modest Mouse.

Ik ken Buttgereit alleen van naam, maar net zijn segment vond ik het vrij duidelijk het minst. Traag en weinigzeggend stuk. Die andere segmenten vond ik daarmee niet meteen geniaal maar bieden toch wat meer vermaak. Qua uitstraling is het allemaal wat goedkoop, slechts enkele scenes spreken wat meer tot de verbeelding.

Overall toch een tikkeltje teleurstellend allemaal. 2.5*

Moeilijk te beoordelen, we kregen een print te zien zonder ondertiteling, en ondanks dat ik Duits altijd wel aardig makkelijk kan volgen was het hier een stuk lastiger. Te meer omdat het toch al niet zo'n beste print was, zo ook dus het geluid.

Uiteindelijk vielen een aantal dingen op in positieve en negatieve zin:

* Vrij matig theatraal acteerwerk en een paar knullig aandoende scenes.

* Opvallend overtuigende achtergrondshots van Berlijn, werkelijk alles is kapot, mensen wonen in kapotgeschoten huizen en dekken gaten in de muur af met een schilderijtje. Camerawerk en editing vond ik echter in zijn geheel nogal droog.

* Een mooi verhaal en vooral een knap laatste kwartier. Ook iets meer gevoelscinema dan daarvoor.

* Vlot en opvallend kort, verveeld daarom geen moment.

Het eerste halfuur kon me niet helemaal boeien, de rest maakt flink wat goed. Boven 3* kom ik echter niet uit.

Zou uitputting en uitzichtloosheid ooit zo mooi in beeld gebracht zijn?

Prachtige film hoor. Visueel echt zwaar hoogstaand zoals we eigenlijk wel heel vaak gewend zijn van Van Sant. De lange shots geven je de tijd alles in je op te nemen, inclusief wat de personages zonder iets te zeggen allemaal kunnen denken. Bijzonder knap hoe Van Sant al die desolate landschappen heeft weten te vinden.
In het begin waren de dialogen daarnaast erg sterk, zo was de quote over die situatie in Wheel of Fortune natuurlijk geweldig, en hoe Damon dat weet te brengen is echt geniaal. De dialogen vervagen (en verdwijnen) naar verloop van tijd logischerwijs, maar de uitputting neemt het dan al snel over. Sowieso doen Damon en Affleck het wat mij betreft uitstekend hier. Komt dan ook nog die uitstekende soundtrack bij.

4*

Vermakelijke klassieke misdaadfilm.

Weinig origineel qua script, maar de coolheid overheerst toch, in de personages en in de actiescenes. Gave achtervolgingen en shoot-outs, zoals we wel gewend zijn van Peckinpah. Qua editing en ritme had hij hier heel goed de smaak te pakken vond ik. De opening was weliswaar het hoogtepunt van de film (in die fabriek met die freeze-shots), maar de volle speelduur is het vermakelijk om naar te kijken.

Het is net wat te cliché en niet zo waanzinnig bijzonder, maar dat hoeft niet altijd. Jammer dat die sfeer in dit soort films eigenlijk nooit meer te zien is.

3.5*

Geinige film.

Leuk concept, maar nogal karig uitgewerkt. Werd een beetje rommelig zo nu en dan. Eerste halfuur veel beter dan de laatste 20 minuten, waar ik het allemaal wel weer gezien had. Wel één echt hele goeie scene, te weten dat etentje Voor de rest bij vlagen best grappig, laatste stuk was niet zoveel meer aan.

3*

Nog een keer gezien en ooit veel te laag beoordeeld. Dit is namelijk een van de beste van Jarmusch met zo'n geniale soundtrack, prachtige beelden, poetische vertelstijl en heel veel geweldige scenes en humor niet te vergeten. Simpel verhaaltje, maar alles wat film film maakt. 4,5*

Opvallend begin, waarna de film meteen wegzakt in eindeloze spookverhaaltjes, 1*

De politieke thriller, niet bepaald een innoverend genre zo blijkt maar weer.

Ik vond dit heel lang best een prima film. Sfeervol, vooral ook door de soundtrack, leuk te volgen verhaaltje, intrigerende locatie op het eiland, mooi geschoten, fijne (Britse) humor. Weliswaar ook met wat minpuntjes al. Een gek bij de haren bijgeslepen halve romance tussen McGregor en de vrouw van bijvoorbeeld. En Brosnan is ook weer vrij slecht, Catrall is ook een redelijke non-actrice voor dit soort films. Komt echt totaal niet over als de pittige tante die ze moest voorstellen.

Maar naar goed gebruik in dit soort thrillers is alles niet wat het lijkt. De plottwist trekt echter op heel weinig en is dusdanig omslachtig dat ik een cynisch lachje weer niet kon onderdrukken. Veel te toevallig en vergezocht allemaal weer.

2.5*, krijgt er nog net een halfje bij vanwege de uiterst sterke en sfeervolle slotscene.

Blijft leuk, niet veel meer, maar gewoon leuk.

In mijn herinnering was hij wel wat komischer, maar ik moet deze film toch zeker 10 jaar geleden voor het eerst en laatst gezien hebben. En ook ik word ouder natuurlijk. Weet niet eens zeker of ik hem helemaal heb gezien of alleen het einde, want het begin op de Universiteit kon ik me eigenlijk niet meer herinneren.

Blijft een aardige opstapeling van droge quotes en leuke personages, misschien op die neger na wiens rol al weinig om het lijf had, maar ook nog eens veruit het minst droog uit de hoek kwam.

Verhaal is leuk in zijn eenvoud en had ook niet veel meer moeten zijn. Einde is nog steeds wel geniaal!

3* tje lijkt me het meest gepast, voor 3.5* vond ik het net niet komisch genoeg.

Typisch weinigzeggend traag arthouseproduct. Qua fotografie prima, maar verder totaal oninteressant. Ik mis dan echt een sfeer waar ik iets mee kan, ipv deze doodsheid. 2.0*

Aardige film van Raimi. Vooral een leuk script, hoewel niet zo heel verrassend toch vrij aardig uitgewerkt en in elkaar gezet. Wel jammer van de miscast van Reeves.. 3*

Aardig.

Het is uiteindelijk een beetje te veel een Sixth Sense variant, maar het werkt wel. Te meer omdat het flink wat sfeer met zich meebrengt en een paar effectief spannende scenes (hoogtepunt was de zenuwslopende liftscene) weet te brengen.

Een hoop enge stemmetjes, oude vrouwtjes, jonge ventjes, maken het wel de moeite waard. Op het einde wordt het allemaal wat slapper jammer genoeg. Visueel aardig, maar de soundtrack slaat op een aantal momenten de plank flink mis (op het einde zo'n raar muziekje wat een goede afloop suggereerde, huh?? Terwijl er juist met de geluidseffecten vaak niks mis was.

Al met al zeker de moeite waard. Het concept is aardig, maar door de clou vind ik het toch een stuk minder, iets te veel verklaringen zoeken voor bovennatuurlijke verschijnselen.

3*

Hele matige film. Een alles behalve geraffineerde thriller vol met karikaturen.

Vond hem ook tegenvallen. Hangt allemaal te veel aan het gegeven dat het apart is, omdat het in Farsi is. Een moedige poging, dat wel, maar ik vond het uiteindelijk toch allemaal wat te gewoontjes, en dat had het nou juist niet mogen zijn. Wel een leuke soundtrack inderdaad. 2.5*

ik vond het een cool sfeertje en een dito soundtrack hebben, en wat goeie scenes links en rechts, maar helaas is het over het algemeen net wat te cheesy.

Had beter moeten zijn.

De originele verfilming van het boek was niet zo bijzonder wat mij betreft. Leuk verhaaltje, redelijke personages, maar een iets te gewone zoektocht. Bovendien zag de film er beetje goedkoop uit, en was het niet zo spannend als het verhaal suggereerde.

Wat Fincher al beter doet is er audiovisueel een stuk meer mee te doen. De opening is het enige wat er écht uitspringt, maar verder is het ook wel mooi en grauw geschoten. Stuk interessanter dan de Zweedse versie in ieder geval. Ook de soundtrack is wat sterker, al vond ik het soms allemaal iets te misplaatst in de context van de bewuste scene, liep niet altijd even lekker. Desondanks was de film een stuk sfeervoller dan het origineel voor zover ik me dat kon herinneren.

Het verhaaltje is verder niet veel anders, behalve dan dat ik sommige dingetjes hier net wat minder goed uitgewerkt vond worden. De opbouw is nog wel oke, de afwikkeling en de uiteindelijke clou waren veel te rommelig en gehaast. Kon me ook herinneren dat er veel meer werd gedaan met de gelijkenis tussen de twee nichtjes, nu komt het toch allemaal wat willekeurig over. Meer inhoudelijk vind ik het personage van Martin nog steeds niet helemaal geloofwaardig, en is het einde gewoon veel te langdradig en irrelevant voor de afwikkeling van deze film. Dat hele gedoe met die Wennerstrom is geen moment echt aan de orde, en om dan nog 20 minuten uit te trekken voor iets waar je helemaal geen context mee hebt kunnen opbouwen is verhaaltechnisch niet echt een goeie zet.

Verder slaat het allemaal nergens op om dit in het Engels te doen en dan wel in Zweden te laten spelen. Net of dit verhaal alleen in Zweden kan afspelen. Het ziet er zo onzinnig uit een kladblokje te zien met een of andere Zweedse merknaam of iets dergelijks, en dan wel een Engels geschreven aantekening. Of een nieuwsbulletin, in het Engels, maar met Zweedse tekst op het scherm. Of een melding van geen bereik op je telefoon, in het Zweeds, en dan ook nog in het Engels erna. En dan het verhaal van de accenten, wat eigenlijk nog wel het meest onzinnige is. Oke dan, ze praten Engels, maar dan wel met een Zweeds accent, althans niet iedereen, dat dan weer niet. Soms hebben ze weer een sterk Brits accent. Wat was er nou erg aan geweest dit in weet ik veel waar af te laten spelen, London ofzo, had echt helemaal niks uitgemaakt, maar wel rare gekunstelde taalkwesties gescheeld.

Qua acteerniveau verschilt het allemaal niet zo. Hoogstens Lisbeth was ietsje minder, maar voor de rest valt me ook hier niemand echt in positieve of negatieve zin op.

Uiteindelijk ietsje sterker, vooral op audiovisueel vlak en de sfeer. Maar verder had de film met zo'n budget en een grote regisseur veel meer moeten uitrichten. Bovendien is het gewoon te dom voor woorden hoe er met de taal wordt omgegaan. Krijgt dan ook dezelfde score als de Zweedse versie. Ook dit is een leuk filmpje, maar alles behalve bijzonder, en gewoon de nodige minpunten.

3*

Steekt gewoon heel degelijk in elkaar met een vrij simpel maar goed script en vliegt wat mij betreft niet de bocht uit. Had uiteindelijk misschien wat sterker kunnen finishen, maar afijn.

Een film die ik bij elk fragment dat ik er weer van zie slechter ga vinden. Opgeblazen, plat, sentimenteel, clichematig, en daarbij een verhaal schaamteloos gejat van Spartacus. Eigenlijk vind ik 2,5* nog hoog, maar voor minder zou ik hem nog een keer helemaal moeten zien.

Het is jammer dat deze film nogal te kampen heeft met de standaard belachelijke elementen. Een flutscript om Godzilla en de Muto's heen, stomme personages met voorop die vreselijke Watanabe, veel melige scenes etc etc. Maar toch doet de film ook best veel goed. Zo vond ik de artistieke input van Edwards bijzonder fraai. Paar hele coole actiescenes rond het eindgevecht in San Francisco, met als hoogtepunt de parachutistensprong. Verder vond ik het geluid over het algemeen ook zeer goed met veel geluidseffecten die doen denken aan A Space Odyssey. Maar ook de ontwerpen van de monsters mag er zijn. Gojira ziet er in de oude Japanse films altijd redelijk cheesy uit, maar ze hebben hem deze keer weten te vertalen naar een moderne variant zonder dat het zoals in de 1998 versie blijft bij een voet en een staart. Het blijft wel redelijk trouw aan de oude films dit keer. De gevechten zijn verder allemaal niet heel spectaculair, maar zijn verder wel vermakelijk genoeg.

Erg jammer dat Edwards (ongetwijfeld) verplicht was allerlei Hollywood-elementen moest toevoegen om het te verkopen, want volgens mij had hij hier iets veel mooiers van kunnen maken. 2.5*

Bizar filmpje. Lollige stukjes worden afgewisseld met mindere fases, maar over het algemeen is het toch wel erg zwart, absurd en luguber.

Het eerste uur volgen het ene na het andere maffe personage. Na het geweldige begin is het tempo voor de rest wat gezapig, eigenlijk wel erg Miike (niet dat ik nou veel heb gezien van hem). Vond het erg sterk en totaal maf, ging van een doodsbang geschminkt mannetje, naar een lopende koeienkop, naar de scene in die loods , en de finale is echt geniaal. Een van Miike's betere wat mij betreft.

4*