Opinions

Ja wel een mooie film, maar had toch gehoopt dat het me allemaal wat meer zou doen. Vond het vooral nogal afstandelijk, terwijl de materie toch erg zwaar is. Een echte acteursfilm, en daarin slaagt hij uitstekend, want vooral Malkovich is zeer goed op dreef. Audiovisueel wel een beetje saai, de landschappen zijn mooi maar worden vrij simpel in beeld gebracht.

3*

Eveneens een erg fraaie film van Koreeda, al vond ik hem toch (een stuk) minder dan Maborosi en Nobody Knows bijvoorbeeld. Die bleven echt hangen en imponeerde zowel inhoudelijk als visueel. Kan ook toeval zijn dat deze me minder deed, maar daar bleef het inhoudelijk wat achter. Ook visueel was het niet zo fraai als gehoopt.

Blijft wel staan dat de stijl, onderkoelde spanning, waarheidsgetrouwe dialogen en sfeer ook hier van zeer hoog niveau zijn. Ook het einde is zeer mooi. Ik hou het op een 3.5*.

Meer dan vermakelijk filmpje, maar zeker niet foutloos.

Film opent eigenlijk al prachtig, de hoofdrolspeler, Wikus van de Merwe, wordt geintroduceerd als een quasi-ambtenaar, sullig kantoortype die de hele volksverhuizing van alle buitenaardse wezens op aarde naar een omgeving buiten Johannesburg moet zien te regelen. De hele setting wordt duidelijk, en het verhaal krijgt zijn eerste richting. De verwijzingen naar de Apartheid en naar het Nazi-regime zijn overduidelijk, maar worden gelukkig nooit al te overheersend of belerend, en fungeren vooral als juiste achtergrond. De 'prawns' worden neergezet als dommige onderkruipsels die niks waard zijn en vooral een hinderlijk ras in de maatschappij is. De docustyle past wat dat betreft ook prima in dit begin, en dit eerste stuk vond ik ook echt het beste van de hele film.

Met de infectie van Van de Merwe kantelt de film, en verzandt het verhaal in een nogal standaard actiethrillertje met wat ontsnappingen, schietpartijen (weliswaar met erg machtige alien wapens!) en ander ren- en vliegwerk. De actie is echter wel zodanig verzorgd dat je je niet gaat vervelen, en ziet er vaak ook wel goed uit. Verder zitten er wat leuke details in, bijvoorbeeld Van der Merwe's transformatie die telkens een stapje verder gaat, en dingetjes als een 'normaal' en een 'alien'-oog zijn toch echt wel de moeite waard.
Als geheel blijven er nog wel wat vraagtekens over het verhaal staan, niet alles is even logisch (want waarom zijn die hele wapens van de aliens zo'n issue, zijn ze enorm sterk, machtig en cool, maar zie je er geen alien een gebruiken, behalve dan als Van de Merwe zijn plan doorzet. En dat is pas echt raar als je bedenkt dat dezelfde aliens, 1.8 miljoen in getal, belachelijk behandeld worden en nou niet bepaald vredelievend staan tegenover hun overheersers. Een opstand is zo gepiept, zou je denken..

District 9, naar Hollywood-maatstaven mag het een Low-Budget film genoemd worden, heeft uitstekende SFX. Film opent al gelijk met het ruimteschip die er erg gedetailleerd uitziet. Camerawerk vond ik af en toe wat slordig, net als de editing, maar het zij vergeven voor een beginnende regisseur. Het is een prima begin. Film neigt inderdaad naar een sequel, ligt er zelfs iets te dik bovenop, want van een echt gerafineerd einde is geen sprake, wat toch wel jammer is. Gaat nu een beetje uit als een nachtkaarsje omdat het volledig binnen de lijn der verwachting ligt.

Maar al met al geen moment verveeld, wat jammer dat de lijn van het eerste uur niet doorgetrokken kon worden, maar ook als actiefilm vrij goed geslaagd. Iemand als Michael Bay moet zich echt de ogen uit zijn kop schamen met een veelvoud aan budget nog niet eens een schim te zijn van een film als deze. District 9 heeft prima effecten en aardige actiescenes weten neer te zetten, bevat leuke subtiliteiten en humor, waarmee Transformers 2 echt een wanproduct genoemd mag worden, zeker na vanavond.

3.5*

Misschien leuk voor als je Rear Window niet kent, maar voor de rest erg slap en nikszeggend. Een van de belangrijkste elementen van het concept zou de twijfel van het hoofdpersonage zijn, en of hij nu gewoon zelf doordraait of niet, maar dat is in deze film niet of nauwelijks uitgewerkt. Ook nogal een ongelukkige keuze binnen het concept om Laboeuf niet écht aan zijn kamertje gekluisterd te laten zijn. Hij kan lekker zijn tuintje in, en als het echt moet rent hij nog verder weg. Je krijgt nooit het idee dat hij ergens gevangen zit.

Verder trek ik Laboeuf al nooit zo, en helemaal niet nu hij een strontvervelend joch speelt. De rest van de tienercast trekt ook op weinig. Alleen Morse' rol biedt nog enige leuke scenes. Wat dan weer jammer was is dat hij zijn vakkundig opgebouwde cover-up op niet zo subtiele wijze verklapt om er nog een spannend eind aan te kunnen breien...

Vrij matige film, maar het idee is 60 jaar later nog net zo sterk. 1.5**

Tsja.. ik heb begrepen dat het een boekverfilming is, maar je kunt het moeilijk los zien films als The Hunger Games, die ook al niet bepaald origineel zijn. Een totalitair, futuristisch wereld na een grote oorlog, waarin bepaalde delen van de maatschappij primitiever zijn dan de ander, waarin een jong meisje tegen haar eigen en ieders verrassing opstaat tegen de heerser, inclusief de nodige romantiek links en rechts. Eigenlijk is het gewoon precies hetzelfde allemaal.

De film zelf dan, die is redelijk 13 in een dozijn te noemen. De maatschappij klinkt redelijk absurd en voelt eigenlijk nergens doordacht aan. Het lijkt mij dat je in het uitoefenen van bepaalde beroepen niet om verschillende uiteenlopende eigenschappen heen kunt. Nu moet je het misschien niet zo serieus nemen allemaal, maar de film zelf is dat qua toon wel.
De problemen ontstaan wanneer mensen niet in een categorie ingedeeld kunnen worden. De film maakt eigenlijk amper duidelijk wat daar nu zo erg aan is, maar het komt er op neer dat deze 'divergents' niet makkelijk te controleren zijn. Het blijft in ieder geval allemaal nogal vaag en wordt eigenlijk nauwelijks toegelicht.

Verder is het allemaal redelijk, cheesy, braaf en voorspelbaar, maar zonder dat het nou echt stoort. Ook de soundtrack en het visuele aspect zijn nogal zouteloos. Tot slotte hadden ze wel stevig mogen snijden, want 2 uur 20 minuten is drie kwartier te lang. Eigenlijk gebeurde er ook lang veel te weinig om de speelduur te kunnen verantwoorden.

Zo blijft er staan dat het duidelijk een young adult doelgroep dient aan te spreken en dat ik daarmee waarschijnlijk niet de beste beoordelaar ben in deze, maar ik vond het allemaal niet heel sterk. Sci-fi verveelt me per definitie niet snel, maar daar blijft het wel bij.

2.0*

Redelijk B-filmpje.

Deed qua thema's wat denken aan Blindness (2008), maar dan een stuk heftiger en ook minder subtiel.

Aardig geschoten, soundtrack is ook wel redelijk sterk, en het verhaaltje is opzich wel de moeite waard. De film scoort verder flink op rouwheid en gruwel. Verder is er echter genoeg aan te merken op zaken als het acteerniveau (absoluut niet best), en wordt het hoe langer hij duurt wat te veel over-the-top. Kwam op een gegeven moment absoluut niet meer geloofwaardig over.

Scripttechnisch zitten er ook wat matige dingen in. Neem alleen al dat wapen in dat koffieblik. Ze zitten daar goedbetert wekenlang op z'n minst, hebben geen fuck te doen buiten wat seksuele perversiteiten en wat martelingen hier en daar, maar ze zijn al die tijd totaal niet benieuwd wat er in een koffieblik die midden op een plankje in een opslagruimte staat... goed het zal wel. Maar daarnaast zijn bepaalde personages (zoals die Sam) gewoon te onnozel om los te lopen, waardoor het steeds lastiger wordt de film nog enigzins serieus te nemen.

Verder duurde de 2 uur me ook wat te lang. Het tempo ligt weliswaar hoog genoeg, maar doordat de film er gelijk inknalt (wat opzich zeker geen minpunt is) wordt het allemaal wel wat te lang gerekt. Had zeker 20-30 minuten kunnen schelen denk ik.

Maar verder niet onaardig. Beetje te overdreven aangedikt vaak allemaal, maar niettemin verveelt het niet. 3*

Dat de hoogtijdagen van Tarentino inmiddels alweer een tijdje achter ons liggen wordt ook met Django Unchained bevestigd. Niet dat het een enorm slechte film is, maar hij lijkt 'het' wel echt kwijt te zijn.

Na twee al beduidend mindere films is Django Unchained nog een stuk minder. Algemeen genomen vond ik er wederom leuke tot erg leuke momenten in zitten. Zo begon het allemaal wel leuk toen dat hele dorp uitliep omdat er een neger op een paard zat enzo, maar door de bank genomen zijn de humor, de dialogen etc weer minder scherp, en zijn de personages wat wisselvallig. Zo vond ik bijvoorbeeld de KKK-scene behoorlijk flauw. Het eerste stuk van de film vond ik zelfs behoorlijk kolderiek, ben ik ook niet echt van Tarentino gewend. Later werd het wat serieuzer.

Ik verbaas me er bijvoorbeeld over dat ze Waltz een Golden Globe hebben gegeven. Dat is hem belonen voor een rol hetzelfde invullen als je bekendste rol, niet toevallig ook een film van Tarentino. Waltz doet eigenlijk niet veel anders dan toen hij Hans Landa speelde. Daar beklijfde het personage alleen veel meer. Dat valt hier redelijk tegen moet ik zeggen. Ja, het is soms weer leuk, maar je hebt continu het idee naar een herhalingsoefening te kijken, hij spreekt zelfs wéér vloeiend Frans. Het ligt overigens erg voor de hand te denken dat Waltz niet gecast is voor de rol van Duitse premiejager, maar dat de rol en het verhaal is aangepast om hem er in te laten meedoen. Ik weet niet of ik dat zo'n goed idee vind. Ook DiCaprio vond ik maar flauw overkomen, ik weet niet maar kwam geen moment over als slavendrijver.
Nee dan vond ik Foxx toch -onverwachts- een stuk beter, die transformeert zich in een soort 21e-eeuwse Fred Williamson, zeker tegen het einde met dat brilletje enzo kwam hij als zwarte revolverheld erg goed over! Maar het hoogtepunt vond ik Samuel L. Jackson, de absolute smaakmaker in de Tarentino-traditie als je het mij vraagt.

Maar het grootste probleem mag duidelijk zijn. Wat een script. Ongelofelijk hoe Tarentino hier mee denkt weg te komen. Main plot is het bevrijden van de vrouw van Django. Daarvoor wordt in allerlei rare bochten gewrongen. In plaats van een paar honderd dollar uit te trekken om Broomhilda vrij te kopen, volgt er een erg vergezocht rollenspel waarbij het plan is zogenaamd een vecht-neger te kopen van de eigenaar van (o.a.) Broomhilda, en haar dan (blijkbaar) ook gelijk mee te kopen. Om dan vervolgens die 12.000 dollar en die vecht-neger te laten voor wat het is. Het wordt niet duidelijk verteld, maar de heren premiejagers willen blijkbaar het geld én Broomhilda. In lijn met de personages ligt in de veronderstelling dat ze op Broomhilda een enorm bod doen, pakweg 2000 dollar. En de rest van die 10.0000 in hun zak steken. Zonder risico. Dat had DiCaprio toch gewoon geaccepteerd?! Nee in plaats daarvan krijgen we een heel omslachtig verhaal omdat het plot anders natuurlijk niet leuk genoeg is voor een fim. Maar dat was natuurlijk niet het ergste, want de deal is beklonken, en zijn Django en zijn vrouw vrij, en dan schiet de slimme, doordachte en bovenal betrokken Waltz DiCaprio neer? Wat had dit te betekenen?

De film was toen ook gewoon een beetje klaar, maar gaat daarna nog zeker een half uur door. Het zakte toen helemaal als een pudding in elkaar. Tarentino moest zichzelf ook nog even laten opdraven, dat was behoorlijk genant om te zien, om te langdradig naar een einde toe te kunnen hobbelen.

Verder vond ik de muziekkeuze -zeker voor Tarentino, die had daar ooit gevoel voor-, erg matig! Die rapnummers bijvoorbeeld, hoe bedenk je het. Dat vond ik het andere duidelijke minpunt. Leek wel alsof er een studio was die hem daarbij overruled heeft, om wat meer tieners te trekken ofzo, begreep er heel weinig van.

Al met al... ik denk dat Tarentino zijn goeie ideeen verbruikt heeft, toch wel zonde.

2.5*

Over de gehele linie minder dan Chungking Express. Het is alsnog wel een goeie film, maar het mist wat sfeer, flair en werveling.

Muziek is ook een stuk minder, visueel net niet helemaal scherp. Blijft staan dat Wong wel weer echt mooie dingen op het scherm tovert, maar niet altijd, en dat is wat jammer. Zo waren de vertraagde shoot-outs niet helemaal sterk vond ik.

Komt allemaal net wat te kort, is dan ook wel leuk en mooi, maar niet echt groots. 3.5*

Sfeervolle, wervelende film over vooroordelen en hoe ze kunnen escaleren in echte problemen.

Vooral erg broeierig, en de juiste keuze van Lee om dat tot uiting te brengen in de rood-gele gloed over de beelden. Verder een film zonder al te veel verhaal, lang is het gewoon a-day-in-a-life en de sfeer er omheen, maar uiteindelijk leidt iets onbenulligs tot meer serieuze materie. Feitelijk voel je dat ook wel aankomen in bepaalde scenes waar de 'niggers' zelf duidelijk ook racistische momenten kennen. Gelukkig gaat Lee er niet belerend mee om en dat maakt het een veel genietbaardere anti-racisme en anti-geweldsfilm dan vele anderen. Stuk beter ook dan zijn eigen Malcolm X.

4*

Had hem al eens gezien, maar kon me echt totaal niet herinneren wat ik er van vond.

Uiteindelijk wel een aardige film maar weinig bijzonders. Pacino is vooral erg veel aan het schreeuwen op straat, in die fases vond ik hem niet zo overtuigend. Eenmaal op rustige toer in de bank vond ik hem veel sterker. Jammer wel dat Cazale totaal ondergesneeuwd raakt en er erg weinig met zijn -toch wel- aanzienlijke functie gedaan wordt.

Ondertussen zijn de gijzelaars wel heel erg snel cooperatief geworden, en vond ik dat de film zo halverwege aardig stilvalt. Als eenmaal alles wel vaststaat is het wachten tot die bus komt, en worden er allemaal dingetjes gebruikt om het tempo erin te laten zitten. Niks aan het handje, maar dan moet opeens het lichtuitvallen, of weer iemand een dokter nodig hebben. Tja..

Het kijkt allemaal prima weg en het is sterk gemaakt, maar niet zo groots. 3*

Als je primair de film zelf bekijkt is het gewoon een goede film, alleen had deze toneelstuksetting van mij niet gehoeven. Ik zie hier het geniale niet van in. Had meer in gezeten op dat gebied.. 3*

Van wat ik op het afgelopen IFFR zag was dit veruit de slechtste. Verhaal hangt met wat jatwerk aan elkaar, camerawerk stelde geen moer voor. Verder een enorm tamme sfeer en een hoop lachwekkende scenes zonder dat ze zo bedoeld zijn.

1*

Mooie ingetogen film. Op visueel gebied meer dan groots. Camerawerk is extreem verzorgd en het gevoel voor kleur is ongekend. Helaas deden de verhaallijnen me niet altijd even veel.

Toch 3.5*

Wordt wel gezien als voorloper van Black Cat, White Cat, en niet zo gek natuurlijk..

Voor Kusturica begrippen een erg serieuze film vond ik, hoewel er (vooral in het begin) best wat te lachen valt. De serieuze kant van de film heeft echter ook genoeg te bieden, het verhaal is erg sterk. Qua regie laat Kusturica zich ook weer van zijn beste kant zien, hoewel je ook merkt dat het nog een vroege film van hem is.

Uiteindelijk genoten van een mooie film, maar ik ben ook blij dat Kusturica zich later meer is gaan toeleggen op komische films, want daar geniet ik toch wel wat meer van.

3.5*

Ja wat moeten we hiervan zeggen. Ik had continu het idee dat er veel in de film geknipt is. Aan veel punten wordt te snel voorbij gegaan, waardoor de film nogal gehaast overkomt. Tevens vind ik het een beetje jammer dat het weer een select groepje Nederlandse acteurs zijn die hierin meespelen, het zijn altijd dezelfde koppen in Nederlandse films die je ziet. Nu kun je de acteurs daar moeilijk op aanspreken, maar de producenten hadden Chantal Janzen en Cas Jansen natuurlijk niet moeten casten. Maar misschien zegt dit ook wel veel over de breedte van de Nederlandse acteertop.

Muller en Lammers spelen degelijk, niet meer dan dat. Lammers, doorgaans een topacteur wat mij betreft, kwam zelfs bij vlagen wat geforceerd 'boos' over, bijvoorbeeld in de scene met Janzen in die auto waar ze verteld dat hij z'n geld niet krijgt .

Daarnaast vond ik het verhaal eigenlijk een heel standaard misdaadverhaal. Niks bijzonders allemaal.

Het was dus al met al allemaal matig en 'net-niet'.. 2.5* derhalve..

Mooie sfeervol en poëtisch mysterie. Het is erg lastig te zeggen hoe of wat als je het mij vraagt, maar dat maakt de film niet minder sterk. Had soms wel wat minder langdradig gekund.

Verder blinkt de film vooral uit in zijn ritmische montage.

3.5*

Gisteren weer gezien, en het blijft echt een geweldige film. Alles zit uitstekend in elkaar en valt helemaal op zijn plaats op het einde..

Nog een halve ster erbij, naar een 4.5..

Klassieke oudjes blijken me nogmaals niet zo te liggen.

Ben niet zo'n liefhebber van noirs, Double Indemnity verandert daar niet zoveel aan. Vind ook dit wel een leuk vlot filmpje, maar iets briljants kan ik er niet uithalen. Vrij typisch voor de film-noir stroming (al was dit geloof ik de eerste toch?), met rappe (iets te) goed geschreven dialogen, femme fatales en een aardig misdaadverhaaltje, plot is ook alles behalve geniaal maar wel oké. Vond het niet erg spannend ook, maar wel goed gemaakt. En dat is het eigenlijk wel, goed gemaakt, visueel degelijk maar echt niks wat ik mooi vond, een aardig tereugkerend deuntje en prima acteurs. Meer is het eigenlijk niet.

Zoals altijd spreken me enkele dingetjes nog wel aan, zoals die oude auto's en kleding enzo, maar het is weer geen klassieker die me overrompelt. Kleine 2 uur zijn zo voorbij, en niet geergerd, verveeld of wat dan ook... maar verder?

3*

Geweldige Kieslowski, beter nog dan Rouge.

De kleuraccenten spreken me wat meer aan ergens, groen/geel is een wat natuurlijkere filter gevoelsmatig. Qua shots en camerabewegingen is de film fantastisch, de muziek is bijna buitenaards.

Een paar scenes, zoals met het poppenspel, zijn echt fenomenaal. Het verhaaltje is intiem, subtiel en sfeervol. Irene Jacob speelt erg goed.

Prachtige film om te zien en te horen, voor de rest moet je je maar laten meevoeren in het mysterie en genieten van veel mooie scenes. 'Pourquoi Deux?'

4.5*

Het is moeilijk om niet met Brazil te vergelijken, en ook Le Proces is bijvoorbeeld niet heel ver weg, maar toch weet The Double zich redelijk op eigen benen te staan. Ik vond het vooral erg goed werken door de bevreemdende sfeer die er in de film hing. Het kleurengebruik en de aankleding is in ieder geval bijzonder fraai, en ook het camerawerk vond ik iets extra's geven. Eisenberg past ook meer dan prima in zijn dubbelrol. Kleine 4*

Opzich geen onaardig filmpje, inderdaad uitstekende rollen van Streep en Seymour, wat zo'n beetje 75% van de film draagt. Voor de rest een tikje ongeloofwaardig verhaal, maar gelukkig wordt dat niet al te overheersend.

Wat dan wel nogal tegenstaat is dat Doubt nogal oubollig oogt en ook nergens al te veel opzien kan baren. Lijkt me ook een bewuste keuze van de filmmakers om het verhaal nergens echt heavy te maken, alsof ze ergens in het achterhoofd bang waren om mensen echt pijn te doen. Opzich leent de achtergrond zich genoeg voor een veel zwaardere film, maar Doubt blijft vooral erg opvallend braaf. Jammer.

Komt daarom niet verder dan 'aardig'. 3*

Andermaal een heerlijke audiovisuele belevenis van Jarmusch die zich ondertussen wel in mijn favorietenlijstje begint te nestelen.

Tal van prachtige shots van begin tot eind, met een aantal scenes in het moeras die me erg aan Ivan's Childhood deden denken. Leuke soundtrack ook en een broeierige en swingende sfeer. Geweldig ook hoe Jarmusch ruwweg drie verschillende locaties in de sfeer betrekt en ze alledrie feilloos neerzet.

Daarnaast zijn de hoofdrolspelers gewoon alledrie geweldig. De dialogen zijn dan ook geweldig geschreven, misschien dat dat werkt, maar er is gewoon echt niks op aan te merken. Jarmusch' humor werkt ook fantastisch. Lekker ongecompliceerd verhaaltje ook, maar natuurlijk gaat die niet om het verhaal, dat zou echt alleen maar de dialogen, humor, sfeer en het audiovisuele in de weg zitten.

Net iets minder dan Dead Man, maar komt alsnog aan een 4.5*

Het debuut van Weatley op filmgebied.

Vrij aardig toch wel. Het was duidelijk zijn eerste, maar het begin is er. Qua dialogen is het op zich nog wel aardig, maar te vaak wat te houterig. Vond het ook niet al te soepel verteld, en het verhaaltje an sich net niet boeiend genoeg.

De humor staat er wel, samen met een paar leuke personages blijft er toch een leuk filmpje over.

3*

Subtiel komisch, daar houden we van

De speelduur van Dr. Strangelove is wel perfect, veel langer had het verhaal ook niet staande kunnen houden. De film houdt lekker de vaart erin, en valt geen moment stil. Saai lees ik? Veel pakkender zul je ze niet vinden.

4*

Raimi produceert weer als vanouds. Heerlijk over de top horrorverhaaltje met vreselijk veel komische scenes en daarbij ook nog eens een hoop schrikmomenten die bij vlagen ook nog erg goed werken. Soms iets te dik aangezet met veel geluid, maar vooral gewoon erg grappig, smerig en absurd.

Top vermaak. 4*

Erg slecht. Na 10 minuten dacht ik 'het zal toch niet'. Na drie kwartier was het van dit: Klik.

De waslijst aan films met zo'n 'oh hij is zelf van het padje af' plot begint toch wel erg lang te worden. Dat dit al halverwege de film geopenbaard wordt was opzich nog enigzins 'anders dan anders', zodat de tweede helft van de film over de zoektocht naar de waarheid kan gaan. Blijkt dat de hoofdpersoon niet alleen allerlei waanideeën over zijn niet bestaande succesvolle leven en gefantaseerd gezinnetje heeft die al jaren zijn vermoord, maar óók nog eens spoken blijkt te kunnen zien! Ja wat is het nou?? En een moordcomplot erbij dus, zijn gezin is vermoord door een huurmoordenaar.. die eigenlijk de overbuurvrouw had moeten hebben, was een foutje. Haha, hoe bedenk je het. Zitten die echtgenoot en de killer ook echt op dat moment nog te bespreken, alsof die allebei niet wisten wat er 5 jaar voor gebeurd was, zo ging dat
En alsof dat niet het ergste is zijn er ook nog gewoon hele stukken tekst naderhand ingesproken, terwijl iedereen gewoon zijn mond stilhoudt. Geen idee waar dat op sloeg, maar als ze het een beter alternatief vonden om dit zo opvallend te doen ipv die betekenisloze zinnetjes van "I love you honey" eruit te laten?

Jammer voor een rits aan prima acteurs die hier ook weinig in te zoeken hebben. 1*

Los Angeles
November, 2011

Een keer in de zoveel tijd verschijnt er een film die je al een jaar op de radar hebt, en waar de verwachtingen naarmate de release nadert epische vormen beginnen aan te nemen. Drive was er zo een, een film van een regisseur die inmiddels al makkelijk zijn kunnen heeft aangetoond, maar waarvan je aanvoelde dat hij nog niet al zijn kunnen heeft laten zien. Nicolas Winding Refn heeft zich in de afgelopen 15 jaar ontpopt tot een geweldige cineast, die zich zeker de laatste jaren steeds veelzijdiger is gaan opstellen, maar altijd een bottomline in zijn films heeft; geweld. Een grauwe desolate stad, gecombineerd met het besef dat de protagonist in Refn's films altijd bijzonder is, dat hij vrijwel altijd het beste uit zijn acteurs weet te halen, en de visuele flair van zijn eerdere films en de trailer (en gelekte scene), maakte Drive vooraf al dé titel van het jaar. De verwachtingen konden dus al niet hoger zijn.

Zondagavond was het dan eindelijk zo ver, een maand voor de Nederlandse release, op een hele gave locatie (Google: FACT Picturehouse Liverpool, hele gave bioscoop!) De film begint met een opbouw richting de eerste 'Getaway-scene', die al eerder op Youtube te zien is geweest. De scene was al retespannend, maar op het grote doek is hij nog veel gaver. Alleen al de aanloop, de monoloog van Gosling die zijn karakter typeert, de shots in het kamertje, magnifiek gewoon. Als de scene zich dan eenmaal verder ontvouwt tot de afloop, en de openingscredits over het scherm rollen, de magnifieke shots van LA het beeld vullen (Blade Runner, iemand?), en de eerste 80's-achtige song voorbij komt, dan weet je eigenlijk dat je een meesterwerk gaat kijken. De rilingen liepen over mijn lijf na die eerste 10 minuten.

Het verhaal wat zich hierna ontvouwt is verder niet zo radicaal anders dan wat je in een misdaadfilm mag verwachten, een moderne noir met een stille cooole hoofdpersoon, een vrouw, en de stad als belangrijk personages. Zoals altijd gaat het er om wat je er mee doet, en gelukkig doet Refn het briljant. De ene na de andere heerlijke scene volgen zich op, zoals de scene in de stripclub, de strandscenes, de achtervolgingen, maar ook minder heftige scenes als de ontmoeting tussen Mulligan en Gosling zijn geweldig. Refn weet het excessieve masculine geweld ook echt geweldig op te bouwen en te doseren, zodat het nergens slap effectbejag wordt.

De belangrijkste troef van de film is eigenlijk de sfeer. Gevoed door de waanzinnig coole soundtrack waan je je in de jaren 80. Visueel is het ook prachtig, niet overdone, vrij bescheiden, maar wel heel erg stijlvol, precies geschoten, met geweldige camerabewegingen, lichtinval en contrast en editing van de hand van een meester.

Verder maakt Gosling deze film af. Zoals we gewend zijn van Refn is zijn casting geweldig, en haalt hij altijd het beste uit zijn hoofdpersonages. Als zwijgzame eenzaat door een film lopen en geloofwaardig blijven is niet makkelijk, maar Gosling doet het als geen ander. Ook Mulligan doet het erg goed, en ook de bijrollen zoals die van Perlman zijn erg sterk. Stuk voor stuk geweldige personages die de film boeiend houdt. Net als bepaalde kleine details, zoals het tandenstokertje en het jasje van Gosling maken er een iconisch filmpersonage van.

Absoluut een waan-zin-nig gave film. Amper in woorden uit te drukken. Heerlijk tempo (noem het traag, maar het was qua tempo en speelduur gewoonweg perfect), audiovisueel gewoonweg briljant, dito personages, dito verhaal, dito memorabele scenes. Gewoon voor de volle 100% een meesterwerk waar zeker de afgelopen 5 jaar niets vergelijkbaars qua kwaliteit is uitgekomen. Refn is zo'n regisseur die zijn sporen al verdiend heeft, maar je altijd wel het gevoel had dat het beste nog moest komen. Dit zal zijn Magnus Opus moeten zijn, zo niet dan wil ik niet eens stilstaan bij zijn talent. In een jaar met toch al zoveel mooie titels is dit (tot nu toe) absoluut de beste, ik ben benieuwd hoe ver hij gaat komen bij de herziening, over een maandje.

5*

Hele slechte film. Als je maar ooit 1 autorace heeft gezien moet je toch rollend over de grond gaan van het lachen. Ontzettend onrealistische racesituaties, in 2 rondes van de laatste naar de 2e plek rijden, dat soort dingen. Inhaalmanouvres die nergens op slaan, het circuit leek net 3 meter breed, allemaal dat soort idiote dingen. Verder bijzonder matig camerawerk, een heel slecht script, en slechte acteurs.

Lekker laten liggen deze film, al krijg je er nog geld bij..

1*

Redelijk misdaadfilmpje. Roskam weet een prima sfeertje neer te zetten maar het lukt niet om voor de volle 100% te overtuigen. Daar is het script te doorsnee voor. Verder wel wat goeie rollen, wat het wel genietbaar maakt, maar het is allemaal niet bijster indrukwekkend en origineel. 3.0*

Absurdisme ten top

Vrij bizarre film ja, en ook tamelijk hilarisch vaak. Werkelijk briljant als je sommige scenes wist te bedenken, al zaten er ook gewoon veel herkenbare dingen in.

De humor kan ik erg waarderen, hoewel het nog wel wat stabieler had gemogen van mij. Erg briljante stukjes werden afgewisseld met wat mindere fragmenten. Het deed me allemaal een beetje denken aan Gummbah. Niet zozeer de humor zelf, maar wel de kijk op de mensheid. Alles is lelijk, de kamers, de meubels, het weer, de muren, maar vooral ook de mensen

De film leeft ook op bepaalde details, ik hou erg veel van details in humor, die vaak nog wel het leukste zijn dan wat je in eerste instantie ziet. Maken het ook leuker zo'n film vaker te zien. Ook dat gejammer vond ik geweldig, hoogtepunt was die zwaar pijnlijke vrijscene Andere grootse scenes waren die lift die net te snel dichtging (geweldige timing), die kerel met z'n bosje bloemen, die tafellakens en het servies (je weet dat ie komt, en toch is de opbouw zo briljant ), en die vent met die enorme trommel (die triestheid in zijn oefening, heerlijk ).

Die algehele lulligheid en troosteloosheid van de cynische toon is misschien wel het mooiste van allemaal, en voor mij de reden dat ik wel kan vergeven en begrijpen dat het niet aan een stuk door dolkomisch is. Anderson brengt het allemaal ook zo geweldig in beeld, en vooral ook zo goed gekadeerd en getimed, dat de registratie van oerlelijke objecten en kleuren zelfs op visueel gebied erg aangenaam was.

Dikke 4*, ik merk dat ik de film met de minuut leuker ga vinden nu hij afgelopen is, dus wie weet.