Opinions

Vergeleken met Wrights eerdere Shaun of the Dead en Hot Fuzz niet beter. Maar dat wil niet zeggen dat Scott Pilgrim van hem ook goed geslaagd is. De film opent prachtig met die Universal intro in game mode en daarna krijgen we een soort van teenagersfilm te zien in weer een appart jasje. Opzich is de film aan vele kanten erg overdreven en flauw maar toch weet de montage, de humor en ook vooral die game-dingen eromheen (komt me bekend voor van Ben X trouwens) de film wel goed te houden. Het acteerwerk is ook nog best goed en het plot lijkt in eerste instantie flauw en ook een typische plot voor een typische Amerikaanse nerdy puberfilm. Over die exen die Scott moet verslaan om een binding te krijgen met Ramona. En dat word erg leuk weergeven. De superkrachten thema word er regelmatig bijgehaald en de gevechten moeten het dan weghebben van een computerspelletje. Wat ik ook heel grappig vond was die veganisten-politie.

Ook de Toronto locatie was wel mooi, maar ik vraag me wel af wat Toronto nou als toevoeging heeft voor deze film.

Maar verder nog best een hartverwarmde luchtige komedie. Die helaas af en toe net iets te overdreven is.

3,5*

Altijd mooi, jeugdliefdes.

In The Scouting Book for Boys draait het om David en Emily, de enige leeftijdsgenootjes op een woonwagenkamp aan de grauwe Engelse kust. Dit duo is voor elkaar gemaakt, ze zijn rebels, manifestreren zich tussen de grote mensen en alles lijkt zorgeloos. Maar daar komt snel een eind aan als Emily bij haar vader moet gaan wonen en ze gewoonweg wegloopt.

Wat kan je er verder over zeggen? Uiteindelijk weet David als enige haar schuilplaats en is de daadwerkelijke reden dat ze gevlucht is het feit dat haar stiefvader nogal pervers was geweest in het verleden. Roddels en geruchten verspreiden zich en het drijft uiteindelijk ook David en zijn vertrouwen in de eens zo geliefde jeugdvriendin. Met een behoorlijk pijnlijke en schrijnende uitkomst van dien.

Best nog een knap werkje. Zij het nog wel degelijk. Maar het einde is een mokerslag.

3,5*

Best wel leuk.

En dat van de regisseur van het zeer geslaagde Paranormal Activity: The Marked Ones... Het is een typische uberflauwe high school comedy... Maar dan wel voor 16 jaar en ouder. En dat laatste trok bij mij nog net dat beetje aandacht.

En de inmiddels duizend en ...... ste zombievariant is nog prima te doen als je goed stoned bent. De grappen zijn zo fout, plat, puberaal en idioot... met als uitschieter die ene piemel-grap... of die zombie tieten-stunt. Maar ondertussen is de typische gore, de vele bloed en ingewanden en het feit hoe die drie losers het tegen een zooitje zombies gaan opnemen wel uiterst vermakelijk. Het acteerwerk... Tsja, wat zal ik er eens over zeggen. Die barvrouw is de uitschieter.

Ik heb wel gelachen.

3,0*

Had deze voor het eerst in 2003 gezien en afgelopen week eindelijk eens de triologie gekocht op Marktplaats. En deel 1 herzien. En het was me weer een portie topvermaak. Eng is het natuurlijk niet echt maar de spanning en de ironie stijgt er wel vanaf en de onliners van de Ghostface zijn geweldig en niemand is veilig. Neve Cambwell vond ik een stoere meid en ook erg goed acteren. Daarnaast vond ik David Aquette ook harstikke goed. Met zijn humoristische uitstraling. En voor de rest is het gewoon weer een lijn horrorvermaak met zijn vele onvergetelijke momenten en een verrassend einde.

Maar verder zit de film gewoon voltreffelijk inelkaar.

4,0*

Ook het vervolg was weer helemaal top. Dit keer worden de gebeurtenissen uit deel 1 tot een film gemaakt en is Ghostface een hype geworden en worden de pakken in elke kostuumhandel verkocht. Dat had nou beter niet kunnen gebeuren. Want de moorden beginnen opnieuw. Het epioloog was weer goed en we keren weer terug naar Sidney en haar vriendje Randy en ex-agent Riley. En zo word Sid uiteindelijk weer doelwit en mogen we weer uitvogelen wie er dit keer in dat pak rondloopt. Er word weer flink op los gesteekt en de ironie druipt er weer flink van af. Dus het is weer genieten geblazen met deze film. Ook het einde in dat theater was weer opnieuw meeslepend en verrassend.

Even goed als deel 1.

4,0*

En natuurlijk, deel 3 is ook weer supergoed. Sid is gevlucht uit Woodsborro en woont nu in LA nabij Hollywood waar momenteel gewerkt word aan deel 3 van Stab. En natuurlijk, ook daar in de omgeving worden er inene weer moorden gepleegt door Ghostface (Who is it now?) En dit keer zijn de trucjes en traps slimmer gedaan. Namelijk met die ene stemvervalser. Sid is weer beregoed en natuurlijk kon Riley het denk ook niet laten om mee te gaan naar LA, en alsof dat erg is. Want ik vind het me toch een geweldige vent. En de lijn is gewoon nog een beetje hetzelfte als de eerste 2 delen maar de moorden worden steeds slimmer uitgevoerd en de waarheid komt steeds dichterbij. Welke scene mij kippenvel bezorgde was toch echter die scene waar Sid een nachtmerrie krijgt over der moeder.

En wie de Ghostface nu is, ga ik niet zeggen, maar dat je verbaast word kan ik je wel garanderen.

Maar verder een prima deel 3. De derde delen zijn altijd het beste!

4,0*

We zijn weer 11 jaar verder.... en toe aan een nieuwe Scream. Die hereniging kregen we en valt het tegen? Nee.

Het begin is wel weer erg leuk. Eerst krijgen we een soort film in film met die hele fictieve Stab reeks, wat Wes Craven geloof ik uit Ironie zo vervelend en afgezaagd mogelijk wou maken voor de kijkers. Daarna begint de film, hetzelfte plaatsje en de moorden die 11 jaar en eerder gepleegd zijn lijken nu behoorlijke inspiratiebronnen te zijn voor parodieén, carnaval en vermaak voor de jeugdige inwoners. We gaan ook weer terug naar onze oude vrienden, die natuurlijk ook alweer de 30/40 gepasseerd zijn. Sid is inmiddels schrijver geworden en is berucht als slachtoffer van Ghostface killer en is een groot succes. Ook haar oude vriendin Gale komt terug en ook de vrolijke sherrif Dewey is weer van de partij. Door de Stab-rage worden er veel grappen uitgehaald met telefoontjes en kan iedereen er inmiddels al wel om lachen. Maar aan die grappen komt toch weer een einde.

Want Ghostface is terug en slaat opnieuw op de ouderwetse telefoontjes wijze aan het moorden en Sid is opnieuw het doelwit, samen met een hoop andere tieners. (rolletjes van oa Hayden Pannetiere, Emma Roberts) en we krijgen weer hetzelfte verhaal, wat zeker niet verkeerd uitpakt en weer voor ouderwets vermaak zorgt en voor een verrassende ontknoping. En waarbij de gene die nu achter de moorden zit als held is gestorven.

Zeker geen tegenvaller maar gewoon weer een erg fijne deel in de reeks. Had me weer prima weten te vermaken.

4,0*

Deze vond ik best wel redelijk. Goed verhaal, Soms spannend en leuke rollen. I LOVE Sience Fiction.

3,0

13 jaar later na de vermakelijke Screamers komt er een deel 2. (en het is inmiddels ook al 5 jaar geleden dat ik de eerste deel heb gezien) Je zou er opzich niet al te veel van verwachten maar dat viel toch best wel mee. Screamers 2 is zo slecht nog niet maar kijkt toch lekker weg. Het is ook even geweldadig en smerig als de eerste deel en alles komt ook een beetje op hetzelfte neer. Alleen hebben we nu niet alleen van die zelfbestuurende slijptol-moordenaars maar dit keer krijgen we ook te maken met (screamer)-Aliens. De film doet dan toch ook een beetje denken aan Alien. Verder is het acteerwerk ook redelijk goed, en Hendriksen laat ook weer wat moois zien. Alleen is de film wel heel erg voorspelbaar en weet je al een half uur van te voren wat er al gaat gebeuren en wie er dood gaat. Ook weet je al ruim een kwartier voor het einde al dat als die Guy en die Bronte gevlucht zijn in de ruimteschip dat Guy ook een Screamer-alien blijkt te zijn. Al moet ik toch wel zeggen dat als het gebeurt je evengoed wel even de rillingen over je rug krijgt. En dan nog dat onverwachte babytje in Bronte der buik waar zo'n slijptol uit het handje komt. Toch evengoed best wel een beetje kippenvel ook al is het voorspelbaar.

Toch evengoed een redelijk vermakelijk vervolg. Niet zo goed maar ook zeker niet slecht.

3,0*

Laatst nog herzien na 6 jaar en hij was na de 2de kijkbeurt uiteraard beter. Natuurlijk want als 11 jarige snap je der natuurlijk geen bal van.

Maar gewoon een zeer goede film. Die regenachtige sfeer zorgt al voor een rauwe situatie. Freeman en Pitt waren een perfecte duo en sommige moorden waren uiteraard erg ziek. Maar toch was dit nou niet een doodenge film zoals achter op het hoesje vermeld stond. Dat viel reuze mee.

Verhoogd naar 4,5

(Whats in the box? )

Man wat een kutfilm.

De hele zooi is gewoon saai die sexscenes zijn ook totaal niet opwindend omdat die Barkin al bejaard was, en voor de rest gewoon saai saai en nog eens saai. Gewoon een dom rukverhaal. Kijk liever Scarface, Heat of Donnie Brasco, lekker laten liggen deze. Kop voor dat zelfte geld maar een rol pleepapier. Daar ben je zelf beter tevreden mee dan deze waardeloze klotefilm

0,5

Gebeurde inderdaad niet echt veel in nee, maar evengoed was dit wel een prima tussendoortje. De eerste halfuur is inderdaad wel goed en doet inderdaad een beetje aan The Bourne-films denken. Wat de film helemaal goed maakt is de Amsterdam-scene (die dit keer niet in Boekarest of Sofia is opgenomen, maar de Nederlanders spreken dan weer met een vaag accent) die nog een fijne actiescene in petto had. Daarna zakt de film inelkaar en word het een beetje Cliche. Maar neemt nog niet weg dat ik me wel geamuseerd heb. Alec Baldwin vond ik ook wel iets hebben. Wel jammer dat Corey Johnson maar een piepklein rolletje heeft.

Maar desondanks wel een vermakelijk filmpje.

3,5*

Inderdaad geen goede film maar toch op bepaalde momenten vermakelijk en toch nog goede rollen van Hoskins, Depardieu en Aquarette. Bale vond ik toch helaas wel een teleurstelling. In al die mooie rollen wat hij gewoonlijk heeft is ie in The Secret Agent zo'n vervelend zielig ventje. Past toch echt niet bij hem. Erg jammer dat hij zo moet spelen. En dan hem nog groot op de hoes vermelden terwijl hij ook maar slechts een kwartiertje aanwezig is. Gelukkig heeft Bale later veel betere films gemaakt. En ondanks Bale een van mijn beste acteurs is is hij in Secret agent de enige teleurstelling. DFW maakt wel vaker van dat soort misleidingen.

Maar verder was het verhaaltje en de 1800zoveel sfeer wel redelijk goed. Verder was het geen topper.

2,5*

Onderhoudende Franse thriller dat erg doelt op de Arabieren die getraind worden tot zelfmoord terroristen om dan in Parijs een aanslag te plegen, wat hier ook erg goed is neergezet. Voor de rest is het allemaal een vrij standaard conspiracy filmpje met hier en daar een hoop drama, en nog redelijk onderhoudende thrillermomenten. Ook die scene's tussen Alex en zijn moeder zijn erg sterk.

Prima kleine film.

3,0*

Was een prima onvoorspelbare film. Dit soort termen blijven toch altijd wel leuk en je hebt in het begin en na een tijdje nog steeds nergens benul van. Johnny Depp laat ook weer zijn goede kant zien als normale burgerman en vanaf het begin, nadat we kennis hebben gemaakt met de onwaarschijnlijke John Shooter word de film regelmatig spannend en mysterieus. Tegen het einde word alles wel weer duidelijker: John Shooter bestaat natuurlijk niet en we komen er achter dat Depp schizofreen is en alles (die chantagemoorden van die zogenaamde Shooter meegeteld) allemaal zelf heeft gedaan. Zo'n conclusie blijft wel interesant. Moest ook een beetje aan Shutter Island denken.

Gewoon weer een geslaagde verrassende Stephen King verfilming en een flink straaltje mysterie. Niks mis mee.

4,0*

Erg coole en gestoorde home-invasion horrorfilm. Een van de betere...

Spanjaarden zijn toch ook, naast Frankrijk en Oostenrijk, de meesters in de Euro-horror, lees: vaak horror in combinatie met psychologische fuck-ups waarbij we meer richting de arthouse gaan. Zo zie ik het graag.

En ligt het er nou aan dat standaard-verhaaltjes soms nooit saai weten te worden of ligt het er nou aan dat de nieuwe tricks en draaitjes de boel mooi weten op te poetsen? Afijn... we volgen een gezinnetje (man, vrouw, dochter) die zijn verhuist naar een gigantische kast van een huis aan de rand van Madrid. Nouja, rebelse dochter probleempjes, liefelijk geneuzel tussen de twee ouders die nog eventjes fijne herinneringen halen... en dan plotseling, een gebivakeerde man die door het raam springt en de romance grondig verstoord... en er blijken er nog twee te zijn.

En dat is het begin van een grote nachtmerrie van het gezin, want aan hun woonsituatie te zien valt er veel geld te halen voor de Albanese onderklasse. De gruwel en het liters bloed worden echter wel vaak vervangen door het psychologische geweld en een uiteindelijke wrijving tussen de drie heren. De ene is onvoorstelbaar en lijkt wel de rustigste te zijn door de vader enkele kansen te geven om de banken langs te gaan met de auto, de andere begint op den duur erg veel last van zijn geweten te krijgen en weer de andere is gewoon een klinkklare psychopaat. Deze opzet werd erg sterk uitgewerkt waardoor je als kijker ook op den duur niet meer weet welke kant deze film op wilt gaan.

Maar dat de film bol staat van de onvergetelijke scenes staat wel gerant: Die Haneke achtige televisie/snack-scene bijvoorbeeld of die scene dat er een agent langskomt, dochterliefs wraak, en dan vooral het happy (?!)einde... En horrorfans die dorstig zijn naar liters niet getreurd... de hel breekt het laatste half uur, na een uur aan gekte en wanhoop, pas echt los.

Grappig om te zien dat de leider van de bende een acteur blijkt te zijn van Nederlandse afkomst.

Nee, precies zoals ik het wil hebben: rauw, subtiel en in your face. Erg fijn stukje Spaanse horrorcinema is dit... al dan niet een mijlpaal.

Benieuwd wat de regisseur van de remake van Inside heeft gemaakt.

4,5*

Saw meets Hostel meets Texas Chainsaw Massacre meets Midnight Meattrain (de laatste zou wel weer afgekeken hebben van deze) Het is natuurlijk weer een afgezaagd filmpie, maar ach. Het blijft toch wel leuk om dit soort klonen te zien, zolang ze een beetje geen spotgoedkoop kwaliteit hebben en belachelijk slecht geacteerd zijn. Deze film is eigenlijk grotendeels open en dat merk je ook vooral aan het einde. Eerst denk je dat Jacob Goodnight de potentiele slachter is maar het is zijn moeder die hem vanaf zijn jeugd heeft gekweld en hem dit soort dingen heeft gedwongen en aangeleerd. Dus echt zo'n bad guy is Goodnight stiekemweg niet. Dat maakt het toch wel weer boeiend.

Verder vond ik het gore term ook weer lekker op dreef en vaak ook heel pijnlijk en het acteren was ook wel om te spreken. Toch wel een vermakelijk tussendoortje.

3,5*

Nou...daar zat ik dan met hoge verwachtingen en na het lezen van de positieve reviews en het feit dat de regisseurs van Shutter hier ook deel van nemen. Ik was ook wel weer even toe aan een Aziatische horrorfilm, maar Phobia was voor mij niet meer dan een karige vierluik alla Japanse Horror Anthlogy

Happiness: Bij de eerste seconden van deze aflevering voel je meteen al dat het een studentenprojectje is, al lijkt het hier en daar nog wel iewat eng te worden. Ook die foto-actie was best wel creepy, maar dat word hals over kop verpest door een einde die we al miljoenen keren hebben gezien, en dan is het nog onduidelijk en afgeraffeld afgewerkt ook.

2,0*

Tit for tat: Man man man, dit was toch een van de irritantste filmpjes die ik heb gezien. Het begint nog maar amper en je word al overspoeld door een brok teringherrie en een aaneenschakeling van totaal onnodige overhyperactieve montages van een jongen die gepest word en wraak neemt op de pestkoppen door met zijn superkrachten ze op Final Destination achtige wijze om te leggen. Oh....en dat was het? Zwaar irritant uitgewerkt verhaal dat nergens op slaat. Bah!

0,5*

In the Middle: Goed... Shutter was een dijk van een horrorfilm dus van de 2 regisseurs zou het met dit verhaal wel goedkomen.... hoop je. Ook dit verhaal is weer totaal niet geslaagd. Het concept is al afgezaagd (jongens gaan kamperen in een donker bos) en dan de uitwerking... kom op zeg! En dat van de regisseurs van Shutter? Naast het afgezaagde concept besloten ze er ook nog een zooi uberdomme en totaal niet grappige humor in te donderen dat netzoveel waarde had aan een typische Amerikaanse hersenloze high school komedie. Die acteurs waren ook superirritant en ook de uitwerking van het verhaal was weer zo bekend, flauw, dom en je wist al meteen bij het begin waar alles op neer zou kunnen komen. Echt...Pisathakanun en Wongpoom schaam jullie! Wat een schijtzooi! Ze moesten dit verhaal wel hebben geschreven/bedacht toen ze stronken waren.

0,5*

Last Fright: Nou, ik was al helemaal ondaan door de (zwaar) mislukte verhalen hierboven en deze titel was wel helemaal een lachertje dus verwachte hier helemaal niks van. Maar dat liep dan toch net even anders uit. Het verhaaltje met de domste titel is nog best wel ok. Dit keer over een stewardes tegen een Iranese prinses, die ook vrij creepy was. De uitwerking van het verhaal was nog wel iets bijzonders, maar ook best akelig. Deze was voor mij nog wel geslaagd.

3,0*

Tja, 3 flutverhalen en 1 redelijke. Al had ik echt wel veel meer verwacht van deze omnibus, het lijkt er wel op alsof Aziatische horroromnibussen wel vaker falen. De Three-omnibussen zouden ze nooit kunnen overtreffen want dat blijven gewoon de beste. Op het laatste verhaal na was dit gewoon ronduit teleurstellend.

2,0*

Ik vond deze Cage-flick helemaal zo slecht nog niet, sterker nog, ik vond dit weer een erg slim uitgepakt thrillertje dat de good-old wraakthema weer eens een andere draai geeft. Precies: Will Gerards (aangenaam rolletje weer van Cage) vrouw word door zinloos geweld in elkaar geslagen en beland zwaargewond in het ziekenhuis en Will is helemaal het boekie zoek. Dan krijgt hij ineens te maken met Simon (Ook weer sterk neergezet door Guy Pearce) die hem aanbied de geweldenaar te laten vermoorden. Cage stemt er na veel twijvels in mee en speelt het spelletje mee. Maar hij krijgt door dat er nog wel veel meer van hem teruggeeist word dan hij dacht en dat de zaakjes van Simon wel meer op zijn stokkie heeft.

Waarbij er toch een best sterk thrillertje word neergezet die keer op keer weer verrassende wendingen heeft en waarbij elke keer steeds meer dingen duidelijk worden. En ja... of dit nu standaard is, toch werkt het weer behoorlijk goed. Ook de New Orleans locatie is weer prima geschoten.

Prima thrillertje.

3,5*

Laatste stem dit jaar...

Na al die matige manga-troep (met geweld) gezien te hebben, met als uitzondering Ghost in the Shell, moest ik toch maar eens Spirited Away proberen. Ook aangezien de vele zeer positieve recensies. Maar dit was me toch gewoon een buitengewone goede maar zeer emotionele film die je toch wel een beetje in een andere wereld meesleept. Dit is gewoon weer zo'n film die je emotioneel raakt en nog dagen erna in je hoofd blijft spoken. Ook zul je onverwachts huilneigingen krijgen omdat alles zo mooi en ondroerend word verteld en gedaan. Die Chihiro vond ik een schattig meisje die ook zo gevoelig en onzeker overkomt en dan dat moment dat ze in die fantasie wereld terecht komt. Dan begint het hele ondroerende gebeuren. De Fantasiewereld was ook mooi ontworpen en getekend. Sommige geesten en trollen zagen er wel weird uit. Dat omaatje vond ik BTW ook grappig en die 3 groene hoofden. De momenten eromheen zijn ook zoals gezegt erg aangrijpend en zorgt wel voor een apart gevoel. Dit fantastische sprookje voor kinderen raken zelfs ook ouderen. Elk piepklein momentje bezorgt je gewoon een brok in je keel. Gewoonlijk hou ik niet zo van sprookjes maar dit was toch wel heel mooi.

Verder vond ik Haku ook een erg goede (getekende) figurant. Die momenten tussen hem en Chihiro vind ik dan ook een van de mooiste momenten dat ook een van de onderdelen zijn waarbij je een brok in je keel krijgt. Die zweefscene vooral en dat Haku Eigenlijk een soort vogelachtige draak is. Dat ene beestje dat door die vlieg word gedragen vond ik ook erg schattig. Die ene geest in het zwart was om niet te vergeten ook best wel geinig alleen vind ik die wel een beetje kinderlokkerig overkomen. En verder was die grote blubbergeest met al dat oude ijzer in zijn maag ook grappig.

Misschien ook een rare vergelijking maar zouden de Pang-broertjes niet wat elementen uit Spirited Away gehaald hebben voor de film Re-Cycle?

Maar verder een zeer ontroerend sprookje voor jong en oud en alle filmliefhebbers. Spirited Away blijft na het zien ook nog wel in je achterhoofd rondspoken. Ook zal ik de film maar niet gaan kijken al je je depri voelt want ik denk dan dat dat net iets te veel word.

Maar dit was iig een anime-sprookje om "U" tegen te zeggen.

4,5*

Tsja...

De film duurde voor mij al veelste lang... althans, voordat er eens echt iets boeiends gebeurde. Het eerste uur is haast niet weg te werken. Zwaar amateuristisch, slecht acteerwerk en een doorlopende bloedirritante soundtrack die de film een rauw tintje zou moeten geven.

Vooral de zogenaamde martelscene's komen zo nep en geforceerd over waarbij ik amper onder de indruk ben geraakt. De familie is... ook geforceerd... alles is geforceerd. Wanneer het actiegedeelte boven water komt is er enkele verlichting... en krijgen we enkele redelijke lompe kills voorgeschoteld. Maar daar blijft het ook bij. De enige figurant die me nog wel kon bekoren was die vader van de familie...

2,0*

Ik had deze toch maar uit nieuwschierigheid gedownload en had er ook niet echt veel van verwacht. Maar dat viel nog wel reuze mee. Senseless is gewoon een standaard shocking martel filmpje die op een een of andere manier dat niet alle zakenmannetjes onschuldig zijn en gewoon een ontoepasselijke straf krijgen. Wat Gast fout heeft gedaan word geassocieerd met flashbacks uit zijn jeugd en dat vond ik wel erg bijzonder. De martelingen gaan er hard aan toe en natuurlijk is Senseless ook alleen maar om te shockeren. De martelingen zelf zijn erg pijnlijk en soms kan je ze ook wel voelen. Bijvoorbeeld diemet je hand door een kaasrasp. Die gemaskerde terrorist was ook gruwelijk ziek. Het einde daarin tegen is ook erg verrassend.

En ik dacht trouwens dat het feit dat de film zich in Brussel afspeelde een misleiding was van de uitgever. Maar aan het einde waneer Gast uit die martelkamer komt en in zo'n loods verschijnt zie je hier en daar borden met Nederlands en Franse teksten. Dus de gebeurtenissen vinden wel degelijk in Belgie plaats. Wat Belgie eigenlijk als toevoeging heeft hieraan is mij onbekend. Maar wel leuk natuurlijk.

Verder heb ik me toch nog wel weten te vermaken met deze torture film. Deed trouwens ook een beetje aan Untraceble denken.

3,5*

Zweeds spookfilmpje...

Maar dan niet echt zoveel nieuws onder de zon: Vrouw die verhuist naar een appartement waar jaren terug een moord plaats vond. De vreemde buren.... Uiteindelijk weet je al snel welke richting dit op gaat. Al met al vond ik het wel een vermakelijk tussendoortje die het soms moet hebben van de tedere scenes, hallucinaties en de duistere montage. Ook was het acteerwerk ook zeker niet slecht. Ook dat meisje heeft een sterke rol en die geest ziet er griezelig uit.

Ja, het einde... die had ik al zien aankomen.

3,0*

Was inderdaad nou niet echt de beste van Douglas. Weer zo'n standaard samenzwering, president als doelwit filmpje dat overgens op vele ogenblikken erg goedkoop oogt. Actie en spanning komt er weinig in voor Douglas en Sutherland spelen weer van die typische zenuwenlijers zoals je ze altijd wel tegenkomt in dit soort films. Er zaten hier en daar nog enkele leukigheidjes maar voor de rest is het allemaal voorspelbaar en ouwe koek. Die actiescene aan het einde maakt wel weer een beetje wat goed maar daar blijft het dan ook bij.

2,5*

In 2009 me nog massaal verdiept in Kim Ki-Duk films, en het was net ook weer erg bewonderend om even terug te bladeren in de recensies alvorens ik er hier eentje ging plaatsen. Daarna is het echter een beetje verwaterd. Totdat ik de controversiële verhalen over Duk's nieuwste film Moebius heb gehoord en dat dat kwa converse erg in de buurt kwam van The Isle. Nouja, daar wakkerde mijn interesse weer, want controversiële films zijn bij mij altijd welkom.

De stijl van Kim Ki-duk en de mooie plaatjes waarbij ook meer aandacht wordt besteed aan de natuur heb ik nog goed onthouden en dat valt ook meteen weer op in deze film. Dit keer van het begin tot het eind op het water, in een soort huttendorp voor vissers, waar elke visser zo zijn drijvende hut heeft. Een van de vissers is de obsessieve suïcidale man Hyun-Shik, die dagelijks zo zijn voedsel (en nachtelijk plezier) krijgt van prostituee/dienstmeisje Hee-Jin. Er ontstaat al snel een band tussen de twee wanneer Hee achter Shik's verleden komt en erdoor gefascineerd raakt, of kan je het echter wel medelijden noemen? Het loopt in ieder geval zoals het loopt: er begint een destructieve relatie tussen twee gebroken mensen, en uiteraard weet je hoe dat gaat lopen en hoe onderhuids en ziekelijk dat gaat verlopen.

Want ook The Isle is weer flink onderhuids en subtiel, Wat psychologie betreft gaat het helemaal los terwijl er niet al te veel bloot gegeven hoeft te worden, en wat voor conclusie je er zelf uit moet trekken is ook nog maar de vraag. Het lijkt er ook op alsof je pas later beseft waar je naar gekeken hebt en vooral enkele ontiegelijk pijnlijke momenten, lees: zelfmoord willen plegen door een visdraad met een vishaakje in te slikken (nu weet ik ook waar Saw zijn inspiraties vandaan heeft gehaald), of datzelfde geval gaan doen in je vagina, en dan ook nog met een pincet al die stukjes haak eruit peuteren of die ene vis die aan beide kanten al bewerkt was en teruggegooid was ook niet prettig om aan te zien.

Ook het einde was lekker bizar, waarbij je zou denken dat het een droom is.

Goed dat ik me weer een beetje in Ki-Duk ben gaan verdiepen en dit heeft me weer de aanleiding gegeven om weer wat films van hem te gaan bekijken/bestellen. Dit was in ieder geval weer een sterk filmpje van Ki-Duk over een verknipte relatie, waar inmiddels ook al een heleboel films van zijn gemaakt.

4,0*

Uit Indonesie nog nooit films gezien, laat staan actiefilms. Van China, Japan, Thailand en Korea heb ik al behoorlijk wat strakke, spectaculaire actiefilms achter de kiezen. Nu komt dus uiteindelijk ook Indonesië uit de hoek met zo'n thema. En laten ze die dan eens lekker extreem geweldadig en uitermate bloederig hebben bijgewerkt.

Ohja, om dan gelijk het jonge publiek aan te trekken, zodat die sneller op deze film af zullen gaan: DE MUZIKANT MIKE SHINODA VAN LINKIN PARK DOET DE SOUNDTRACK!!!! Hoop nu dat ze geen kaartje meer hoeven te kopen voor een Hollywood blockbuster nu ik dit heb gezegd

Maargoed, nu over naar de film en wat moet ik zeggen. Het verhaal is gewoon weer zo dun als een bierviltje maar het resultaat is toch wel erg fijn. Een SWAT-team (met als hoofdfigurant Rama) krijgt de opdracht om in de buitenwijk van Jakarta een flatgebouw vol criminelen, drugsdealers en andere schorem schoon te vegen, met als leider, de meedogenloze sadistische Tama, die ondertussen ook de verhuurder is (die kennismaking met hem, waarbij hij 3 van zijn leden executeert was al een heerlijke start). De SWAT treed binnen en de eerste 3 verdiepingen verlopen vlekkeloos, maar Tama had de hele korps al verwacht en vanaf dat moment breekt de hel los en krijgen we me toch een shootout voorgeschoteld, die zo lekker intens en bloederig in beeld word gebracht. Bloed spat in het rond, slachtoffers worden helemaal aan gort geschoten en tussendoor worden er nog met andere voorwerpen een paar brute kills gemaakt (met een bijl bijvoorbeeld) Wanneer de munitie op is en er een paar teamleden overblijven moeten ze het met hun vechtkunsten en hun messen verder zien te redden, en dat word hier ook weer op een heerlijke genadeloze wijze neergezet. Sommige kills lijken op dat van een horrorfilm en de Machete's, Army Knife's, meubels, en zelfs een TL-Buis (geniale Kill )De passende breek en steek geluiden klinken lekker onsmakelijk en ik vond die rugbreek scene met die trapleuning en vaak ook andere hits behoorlijk pijnlijk af en toe. Daarnaast word alles ook in een behoorlijke claustrofobische sfeer gegoten wat soms mee te voelen is. Ook is er wel weer plaats voor een beetje Aziatische melodrama, bijvoorbeeld wanneer blijkt dat Rama's broer lid is van de hele onderwereld. Ja, zulke dingen ontloop je niet bij Aziatische actiefilms.

Je kan het al bijna zo zien: Hong Kong had The Killer en Hard Boiled, Thailand Ong Bak, en Indonesië lijkt de elementen van de opgenoemde films wel door een blender te gooien en we krijgen The Raid, die toch nog best erg geslaagd is. Alleen konden de shoot outs wel even wat langer duren en de adrenaline ervan kon nog wel ietsje hoger (misschien inderdaad door de camera werk) Maar voor de rest is dit een geweldige film en ook helemaal in het rijtje thuis bij de Aziatische actie/misdaadklassiekers. Ik verbaas me nog wel om de soundtrack, want een Aziatische film die Linkin Park als soundtrack heeft (met natuurlijk in samenwerking van de M83 componist Joseph Trapanese) of andere beroemde Amerikaanse muziek, dat kom je niet zo snel tegen. Maar verder gewoon klasse, dit doet de Indonesische cinema denk ik wel in een klap met de kop boven het maaiveld uitsteken. Als bepaalde puntjes hierboven wat sterker waren imo dan had deze zo een 5 gehad.

4,5*

Zeker een tof vervolg op het fenomenale The Raid, die gewoon op je scherm knalde, hakte en zaagde de volle anderhalf uur, maar toch niet helemaal zoals ik had verwacht.

We vinden Rama terug in de gevangenis, waar we al gelijk worden getrakteerd op een paar lekkere bloederige gevechten en verbluffende Pencak Silat kunsten die bij de beste man nog steeds helemaal in toom zijn en waarbij hij weer lekkere rake klappen uitdeelt en botten kraakt. Wanneer hij vrijkomt komen we in een heel ander thema terecht dan bij het eerste deel en je zou hierbij ook haast niet meer denken dat dit ook maar iets met deel 1 te maken heeft, en dat was ook te verwachten; in plaats van anderhalf uur achtermekaar knallen, schieten, botten breken en hakken en zagen stort dit deel zich voornamelijk in het misdaadthema dat op eerste inzicht nog veelbelovend blijft; We kruizen met de Japanse Yakuza (altijd vet!), Rama gaat undercover in de onderwereld (Nice!) en misschien komen we wel achter Rama's ware indentiteit (Tof!). Helaas worden deze concepten op een vrij rommelige en aan elkaar geknutselde manier verwerkt en wordt het misdaadthema een chaotisch mengelmoesje, waarbij de overzicht, en dan ook voornamelijk in de personage's, totaal vervaagd en gaat alles een beetje erg op de bonnefooi. Ik had ook verwacht dat de Yakuza hier ook wat meer aandacht zou krijgen, maar die blijven ook ver op de achtergrond meespelen, en het valt al bijna niet meer op dat we hier met de Japanse onderwereld te maken krijgen, waarbij het toewerken naar de actie/vechtscene's veelste lang wil duren, die hier daarentegen wel weer behoorlijk over de top zijn en lekker smerig (al mis ik hier ook wel een hoop dingen die ik in een trailer of still heb gezien) bijv. die autoachtervolging, de vanoudse Pencak Silat bottengebreek die Rama veroorzaakt, die hammergirl en die baseballbatboy (erg stereotype personage's), die ene ouwe die na vele messteken gewoon nog 25 man in elkaarbeukt en de misselijkmakende wonden die nog wel eens veroorzaakt worden, die scene in die pornostudio, finalescene.... e.d. Dit zijn echter nog wel de zoethoudertjes in de film ten opzichte van het afgeraffelde misdaadthema.

Evans had toch wel even langer mogen nadenken om een ijzersterk plot neer te zetten, en we hadden het hier dan inderdaad wel over een behoorlijke toffe combinatie gehad die misschien wel aan alle kanten zou werken. Hopelijk verbeterd hij dat met The Raid 3, maar ik denk dat het daar al niet te veel mis kan gaan want het schijnt dat Iko Kuwais het daar moet opnemen tegen Tony Jaa!

3,5*

Vermakelijke SF-filmpje die ook zo'n beetje alles heeft. Actie, Thriller, Avontuur en ook nog kanibalen erbij. Voor de rest is het wel duidelijk te zien dat er niet al te veel geld in is gestoken maar uiteindelijk hebben ze der wel een mooie sf film van weten te maken. Summer Glau is btw ook een sexy lenig meissie.

Verdere acteerwerk vond ik ook goed. De fx zien er ook erg mooi uit op bepaalde momenten. De decors zijn ook verschillend en soms lijkt het ook net alsof ze gewoon op aarde zijn ipv een verre planeet. Verder zijn de beelden van de ruimte wel erg mooi gemaakt. Het verhaallijn is ook mooi. Der zitten ook mooie gevechtscenes in en schietpartijen. Die kannibalen zien er ook best smerig uit.

Al met al een zeer ammuserende ruimtefilmpje. Zeer vermaakt met deze prent.

4,0*

Weer een heerlijke fijne film van de Coen Brothers met wel een hele sarcastische uitzichtloze schets van een Joodse volksbuurt, kaal, eenzaam... De film zelf is ook al schitterend in elkaar gezet met dat begin waarbij we kennismaken met de overgrootouders (?) van Larry en vervolgens begint de uitzichtloze en bizare vertelling zoals we dat van de Coen Brothers kennen en dan ook vooral het uitzichtloze bestaan van Larry dat zeker niet op zijn rolletjes loopt. Een zoon die de afgrond in gaat door zijn onverschilligheid, een vrouw die een ander heeft gevonden. Nee, alles gaat weer lekker fout, maar het lijkt wel een keiharde terugslag van de Joden tegen het Jodenhaat, heb ik zomaar het idee.

En natuurlijk is de scene waarbij dat zoontje helemaal foutloos die koran leest in de kerk terwijl hij geblowt heeft en die dood van Larry's vrouw's scharreltje ook hillarisch en aan het einde komt er een tornado nog even op het dorpje af. Meteen alle puin ook geruimd.

Nee, zeker weer een zeer geslaagde Coen-film. Het loopt wel heel goed bij die broeders want elk jaar komen ze weer met een nieuwe kaskraker. Ik kijk nu al uit naar True Grit.

4,0*

Doorsnee Franse Thrillertje. Het plot is opzich wel mooi maar toch heeft de film hier en daar wat vormen van houterigheid. Maar toch vond ik die 2 hoofdrol spelers mooi acteren en het plot is zoals gezegt goed te doen. Vertrouw geen vrienden...of mensen die zichzelf een vriend noemen. Als je actie verwacht moet je deze film niet kijken, maar als je een thriller fan bent dan is deze goed te doen.

3,5*