Opinions

Beetje erg veel negatieve recensies. Ik heb in iedergeval gewoon genoten van deze film. Het was weer een lekker standaard maffiaverhaaltje met een hoop erg fijne onliners. Ik moet toch eigenlijk wel zeggen dat 50 cent geen goede muziek maakt, maar toch nog best wel redelijk acteert. Daarnaast is Ryan Phillipe ook weer lekker op dreef als degene die is ge setupt Bruce Willis is weer erg fijn als een medogenloze gang handlanger.

En zo krijgen we zoals gezegd weer een typische maar toch weer genietbare gangster film. De koude settings zijn ook toepasselijk en lijken ook een beetje naar Narc te linken, en de actie en de humor (vooral bij die wapenhandelaar. zijn zeker niet te versmaden. Set Up bezorgt je toch nog een fijn avondje vermaak.

3,5*

Heb ook eindelijk het debuut gezien van Noe die echt zwaar en zwaar out of print is. Heb anderhalf jaar terug nog hem gevonden op die kutsite occident (een accident bedoel je dus) hem bestelt, geld word van me rekening afgehaald maar ipv om de dvd te versturen krijg ik een jaar lang kutreclame van dat stelletje mongolen. Hopelijk is er nu wel licht aan het eind van de tunnel want een user heeft hem voor me willen regelen. Ondertussen ook geleend en bekeken. En het was weer een bijzonder werkje van Noe. Dit keer geen draaierige visuele trip maar wel een pik donkere film die je een onbehagelijk gevoel geeft en begint als een soort zwarte cynistische komedie met die intro. We krijgen hier te maken met the Butcher, die ijzersterk is neergezet door Nahon en iemand is die uitgekotst is door de maatschappij. We komen The Butcher overgens ook nog tegen in het beginscene van Irreversible waarvan ik toen dacht, dit is maar een scene, maar nee, er is nog een hele film van gemaakt ook. Deze dus. Wat ik over The Butcher moet denken weet ik niet, de ene keer is het een monster van een vent en de andere keer lijkt ie ontoerekeningsvatbaar en ook zwaar overspannen wat de maatschappij volgens hem hem heeft aangedaan. Nadat hij een zwangere vriendin in elkaar heeft geschopt trekt hij over de donkere straten op zoek naar een doel om zijn wraak kwijt te kunnen. Zijn mompelende stem in zijn hoofd zorgt ook voor hele zieke humor of boze gedachtes. Een ding is zeker The Butcher gaat aan alles onderdoor.

Wat ook erg pijnlijk was om te zien waren bv die Incestscenes met zijn dochter, vooral die naive, hulpeloze blik die ze erbij trekt als ze word betast. Die gedachte van hem dat hij zichzelf en dochter vermoord is ook ijzersterk. Verder natuurlijk ook die cafe-scene. Inderdaad een hele sombere, donkere film met indrukwekkend nachtmerrie-achtig kleurgebruik. Schitterend debuut van Noe. Nu wachten op de dvd die zeer welkom is in m'n collectie!

4,5*

Martin McDonagh is weer terug, na de knotsgekke In Bruges, en alweer neemt hij Colin Farrel mee, om de uiterst geslaagde en heerlijke misdaadkomedie Seven Psychopaths neer te pennen.

De film opent al meteen met een absurd uitziende executie van een anonieme moordenaar die de speelkaarten legt bij zijn slachtoffers. Vervolgens gaan we over naar Marty (Collin Farrel is weer helemaal goed), een alcoholistische Ier, die maar van de hak op de tak bezig is met zijn script voor zijn nieuwe film "Seven Psychopaths", maar de flessen whiskey gaan vaak voor. Hij krijgt maar weinig inspiratie met zijn script, maar gelukkig heeft ie altijd nog zijn roekeloze vriend Billy (Sam Rockwell die hier een beetje als een typische Amerikaanse filmkomiek overkomt), die samen met de christelijke Hans (erg indrukwekkende rol Christopher Walken) honden ontvoerd en doorverkoopt. Wanneer Billy echter het hondje Bonny van beruchte gangsterbaas Charlie (Woody Harrelson, hij leek hier en daar wel vaak op Jason Statham.) is het hek van de dam. Charlie Costello word hier ook echt zo heerlijk stereotype en meedogenloos neergezet. Voor Marty valt het feit dat Billy, omwille van Marty's alcoholprobleem, zijn verhaal overneemt ook heel slecht.

En zo word Seven Psychopaths gewoonweg een heerlijke maffe film die prima lonkt naar de films van Ritchie en Tarantino. Het mooiste vond ik toch wel die flashbacks van bepaalde personage's die Marty opzoekt, waarbij we ook een leuke rol van Tom Waits kunnen verwachten die zijn schokkende verleden als inspiratie doorverteld aan Marty. Ook het feit dat dat hele verhaal van de Quaker toch geen verzinsel bleek te zijn maar Christopher Walken gewoon zelf de Quaker was was erg knap gedaan. Ook dat hele thema rond die Vietnamees was behoorlijk interressant. Ja, je leest het: er word echt uitgebreid aandacht besteed aan flashbacks, en uiteindelijk komen verschillende verhalen allemaal bij elkaar, en op die manier speelt dat ook weer verder Billy die nu ineens de Psychopaat is nadat hij de vrouw van Psychopaat Charlie (ook weer leuk op Kurylenko te zien) overhoop heeft geschoten en hij al die tijd de kaarten legde. De film weet niet alleen lekker zwart humoristisch te blijven, maar ook op een paar slimme twists te trakteren.

Gewoonweg een zalige film waarbij je kan zien dat alle ellende begint door simpelweg inspiraties te zoeken voor je misdaadverhaal. Het klopt aan alle kanten, de humor en het geweld is ook lekker goed getimed en de twists zijn ook erg goed. Van mij mag Mc Donagh weer snel terug komen. (het liefst weer met Collin Farrel.)

4,5*

Had zoiets verwacht als een mislukking 9 Songs maar dat was Sextet zeker niet. Ok, het is een sexfilm wat in eerste instantie saai klinkt. Maar Sextet is me toch wel een hele leuke sexfilm die Terstall erg creatief en ludiek in elkaar heeft gezet. En ja, het thema is ook sex maar och, wat word toch alles zo droogkomisch neergezet waardoor het gewoon lijkt alsof het hele overtollige sexthema in Nederlandse films te kakken word gezet. De liefde en sexscenes zijn dan ook best interesant ook vanwege de grappige en bizarre verhalen eromheenvooral met die Johan met die stukken jongere vrouw.. En de film word ook bejubeld met hillarische animaties en zelfs nog een flashback-scene in de middeleeuwen met Tygo Gernand. Ook de verzamelingetje acteurs zijn fantastisch (Katja Schuurman, Horrace Cohen, Kees Boot) En het is ook een soort film die vertoond word in een film en gepresenteerd word door die ene Belg. En waar ik toen helemaal om moest lachen was de pauze van de film, waarbij we in een animatie die presentator naar de hoeren zien gaan en die vervolgens aftuigt met zijn piemel die als een boomstam groeit. Wat ook gevolgen voor hem hebt aan het einde van de film. En ook natuurlijk niet die scene vergeten met die Roemenen Heerlijk!

Nee, zelden zo'n leuke sexfilm gezien.

4,0*

Jonathan Glazer zou je moeten kennen van de gave videoclips die hij heeft gemaakt voor bijvoorbeeld Street Spirit en Karma Police van Radiohead, Rabbit in the Headlights van UNKLE en Karmacoma van Massive Attack.
Ze weten je te raken met de diepe boodschap en de surrealistische tinten. Heeft hij dat met Sexy Beast ook weten terug te halen?

Ray Winstone en Ben Kingsley weten hier op een geweldige manier elkaars tegenstanders te vertolken. Winstone speelt Gal, die Londen is ontvlucht en zijn rust heeft gevonden in een Spaans niemandsland. Maar helaas wordt zijn rust verstoort als Logan (Kingsley) langskomt, die hem probeert terug te halen voor een belangrijke klus in de thuisland. Gal ziet dat niet zitten en zoals je dan weet beginnen ook de problemen.

Maar het is niet standaard. Sexy Beast weet op den duur een mooie mindfuck te worden en de surrealistische tinten komen hierin ook zeker terug. Zou dat konijn in Gals nachtmerries tussen haakjes een pre-Donnie Darko zijn? Wat voor mindfuck, dat moet je zelf maar ondervinden.

Leuk werkje toch. Eigenzinnig, droog, hilarisch en bizar. Glazer heeft dat later nog bewezen met Under the Skin. Zo ook hier...:)

4,0*

Leuk! Leuk! Leuk!

Ideale Spaanse feelgoodfilm met weer een hoop knipogen en wat ook gerust in de categorie van Shaun of the Dead/Hot Fuzz kan vallen. Barbara, de Sexy Killer hier onder ons, is ook werkelijk fantastisch en lekker stereotyp als een Sexy, in het leren pak, gladde massamoordenares. Echter is deze film wel een vertelling door haar. Barbara maakt korte metten met een machomannetje die haar hondje heeft doodgereden, klieft hem vast op de motorkap met een mes en maakt hem in de 90 minuten erg duidelijk met wat voor vrouw hij te maken heeft. Nou daar gaan we...

Barbara is in eerste instantie nog gewoon een bijdehand studentje op de campus, waarbij je ook niet zo heel snel zou merken dat er kwaad bloed in zit. Maar helaas moet je het niet in je hoofd laten om haar ook maar een beetje te pikeren of zelfs onbewust te irriteren, want ze slacht je op de meest gruwelijke manier af... zonder een spoor na te laten. Zo bevinden zich op de campus ook een hoop onverklaarbare en gruwelijke moorden. Tussendoor is er nog plaats voor een paar leuke bizarre commercials (je zou ook haast denken dat deze film ook wat Miike elementen erbij heeft geknutseld) en ondertussen praat Barbara ook nog wel eens tegen de kijker en wisselen we het nog af met de momenten waarbij ze die ene macho die haar hondje heeft doodgereden nog steeds in de greep houd. Daarnaast ook nog een leuke rol van Dexters Labaratory achtige Tomas die wel een oogje op de stoere Barbara heeft, plus zijn hele uitvinding om gedachtes te volgen. En als je denkt dat dit alles nog niet genoeg is: op den duur heeft die machine de kracht om de doden weer tot leven te brengen, waarbij alle dode slachtoffers wraak zweren op Barbara. Hahahaaa!

En tegen het einde schijnt Barbara toch nog wel een beetje gevoel te hebben.

Gewoonweg een behoorlijke maffe, gestoorde, en bizarre, onzinfilm dat lekker creatief is opgebouwd en waarbij alles lekker over de top is, plus zoals gezegd, nog wat elementjes van de Japanners, De Pegg/Frost-filmpjes, en La Meute. Speciaal voor de liefhebbers van rondvliegend bloed.

4,0*

Erg fijn Belgisch filmpje dit. Al word er wel voor 80% Engels in gesproken.

Want ja, hierin word Antwerpen bezocht door een Amerikaanse filmcrew die dus een film willen maken over een beruchte Belgische seriemoordenaar (waar Belgie nu wel zo'n beetje bekend om staat: serieverkrachters en seriemoordenaars). En ja, de film word geregiseerd door niemand minder als Mickey Rourke. Ja, ik keek er wel van op eerst: een Belgische film met Mickey Rourke erin. Rourke mocht dan ook wel Antwerpen bezoeken in de film Double Team met Jcvd maar hierin word ie weer opnieuw naar de havenstad van de zuiderburen gehaald. Hij mag dus een norsige regiseur spelen die wel erg kieskeurig is. Daarnaast is die Andrew Howard als Dylan Cole ook helemaal geweldig en steelt ook zo'n beetje de rol. Ook heb ik regelmatig moeten lachen om die Gene Bervoets als producent Max Vogel, die ook achter bijna elke zin "Klootzak" zei en maar een driftkikkertje was. En natuurlijk moeten we Jan Decleir ook niet vergeten. Als de seriemoordenaar die verfilmd word. Wat heeft ie me weer een ideale uitstraling.

En zo is de film gewoon een heerlijke rollercoaster vol gitzwarte humor en ook een hoop drama. Er zitten gewoon voldoende genres in om de kijker heerlijk te vermaken. Dit is ook eigenlijk meer een zwarte komedie. Ook was die scene bij die talkshow memorabel. Ook natuurlijk die scenes waneer Dylan weer eens achtergesteld voelt en in de drank en drugs duikt.

Ook de Antwerpen shots waren erg mooi en de stad leek ook inderdaad even Hollywood.

Nee, ik heb gewoon genoten van deze film. Liefhebbers moeten ook Dirty Mind proberen. Valt een beetje in hetzelfte straatje.

4,0*

Eindelijk gekocht voor maar 8 euro bij Musicstore en gisteren gezien. Het was inderdaad weer een betere van Seagal maar dan met wat minpuntjes:

De film is een rommeltje. Mijn verwachtingen na MFJ waren groot. Maar dat ging hierin een stukje naar beneden. MAar het neemt niet weg dat ik me wel vermaakt heb. De gevechten van Seagal zijn weer vanouds. Geen voice-dubbing, geen stuntmannetjes en geen nep-Seagals. Seagal breekt weer eens een paar botjes en laat hierin meer zijn handen in wapperen. De film was beter dan Black Dawn en Out of Reach maar minder dan Into the Sun en Mercenary. De Boekarest-locatie vond ik niet slecht, igg beter dan dat eeuwige Amerika en Frankrijk. De actiescenes waren wel te doen en de gevechten zoals gezegt vanouds. Seagal's vrouw was natuurlijk zoals altijd overleden en hij moet weer eens zijn dochtertje redden. Typisch Seagal-films.

Het acteerwerk vond ik helaas wat minder, de enige goede acteurs hierin zijn Seagal en zijn dochter. En dat lekkere wijf in het begin die der badjas uittrok. Voor de rest doen de schurken het minder.

Wat ik wel lachen vond is dat Seagal even met zijn pistool een helicopter uit de lucht knalt en dat er een computer-geanimneerde explosie plaatsvind.

Seagal is hiermee weer de goede kant op gegaan. Al vond ik Mercenary for Justice ietsje beter.

3,5*

Daar waar Gareth Evans vaak aan uitstel doet met zijn veelbelovende projecten, gaat Tjahjanto gewoon vrolijk verder. Nu weer zonder zijn broer. Dit keer met de 144 minuten durende The Shadow Strays.

The Shadow Strays was zeker weer een leuk potje knallen, schieten, hakken, zagen, verminken en aan flarden schieten en het bewijst weer dat de man nog een stapje verder gaat dan Evans. Alleen is zijn broer nu wel weer uit beeld. Als ik toch in categorieën mag denken is dit niet zijn allerbeste als je dit vergelijkt met zijn fenomenale werken als Killers en The Night Comes for us en zelfs de kortfilm The Suspect van VHS. Het valt een beetje in de categorie Headshot. Maar is het daardoor ook slecht. Nee hoor. Maar het verhaal is wel zo dun als een bierviltje.

We volgen de überstoere killerchick 13 in een prachtige openingsscene in Japan; waar het al meteen compleet los gaat. Echter lijkt 13 een inzinking te krijgen en wordt ze terug naar Jakarta gestuurd. Daar kwijnt ze weg in een appartement, maar lijkt ze wel van pas te komen als ze ziet wat haar elfjarige buurjongetje allemaal voor gajes aan de deur krijgt. Zeker als de moeder van het jongetje wordt vermoord en het jongetje zelf uiteindelijk wordt ontvoerd.

Ze besluit haar fout te herstellen door er grondig mee te gaan bemoeien en lijkt al meteen snel in de donkerste uithoeken van Jakarta te komen. Ofwel... de donkere kanten van een politieke partij die juist in het licht staat.
We krijgen weer te maken met de typische badguys. Die ziekelijke zoon van de gouverneur bijvoorbeeld met zijn zwarte SM-masker, een pooier, een corrupte rechercheur en een vrouwelijke aanhanger. Behoorlijk overtuigend neergezet alweer. En zo ziek mogelijk, alsof het bij Thajantho nooit erger zou kunnen. En ja, dan is het tijd voor een nieuwe achtbaanrit; als je snapt wat ik bedoel. Creatief met bloedvergieten noemen we dat.

En zo keek The Shadow Strays lekker weg en was het weer heerlijk over de top; maar dan wel een beetje op de automatische piloot. Voor een actieliefhebber is dit wel smullen geblazen, maar toch worden bepaalde dingen ook te lang uitgerekt. Zo had ik in die 144 minuten tijdsverdeling toch nog wel wat meer scenes willen zien tussen dat jongetje en 13. Wellicht zou dat de film en de uiteindelijke ontvoering nog veel sterker en dieper gemaakt hebben. Die scene bij dat graf was wel overtuigend, maar net niet genoeg ten opzichte van het speelduur. Had het dan gemiddeld 110 minuten laten duren.

Desalniettemin was het wel weer een brok agressie wat de regisseur afreageerde, waarbij het kunstwerk zelf totaal niet slecht uit de verf komt. En hoogstwaarschijnlijk komt er ook nog een deel 2 als ik het einde zo mag begrijpen. En dan wil de man ook nog in Amerika met de nieuwe Nobody en de remake van Train To Busan aan de proppen komen. Hij heeft het er maar druk mee. Hopelijk overtuigt het Gareth Evans om verder te gaan met zijn grootse plannen.

3,5*

Een grote saaie brij waarbij je na een kwartiertje al in slaap dommelt. De decors zien er om te beginnen al slecht en oergoedkoop uit alsof alles met blik is gedaan of karton. En voor de rest gebeurd er gewoon geen sodemieter in. Acteerwerk was ook niet al te best overgens. Dit was dus een mislukking in de reeks van de superheldenfilms omdat er gewoon amper wat aan werd gedaan en in gebeurd. Misschien vinden anderen hem wel leuk maar voor mij was het weinig soeps.

1*

Erg fijne politiefilm en er ook eentje waarbij ik het steeds maar uitstelde om hem te kijken/kopen. Nu gisteren gezien (tis ook een ideale zondagavondfilm) en ik ben aangenaam verrast.

Het orgineel heb ik nog niet gezien maar dat ga ik nog wel zeker doen. Maar Samuel L Jackson is ook hierin weer op zijn best. Zijn uitstraling en het directe manier van acteren blijft toch altijd erg mooi. Nu is hij Shaft, een keiharde, cynische politieman die wel de kneepjes van het vak kent en alle bad-guys gewoon op een zwart humoristische wijze bij de kraag vat. En niet alleen hij is de held. Ook Christian Bale vond ik helemaal geweldig hierin. Naast American Psycho is er in het jaar 2000 ook hier weer een rolletje als psycho neergezet. Wat een bijdehante droogkloot was dat ook zeg en wat een talent toen al en tevens ook Shafts tegenstander, wat ook erg geweldig uitpakt en Wade ook overal mee weg komt door de fouten van Shaft. De film zelf is ook sfeervol en dan spreek ik ook vooral over die jaren 60/70 muziek en bouwt ook langzaam op. Eerst een beetje speurwerk, misdadigers oppakken, maar op den duur komen er nog een handjevol fijne actiescenes aan bod. En nog een fraai en leuk einde. Ook die Peoples vond ik leuk. Eigenlijk was ik zeker wel te spreken over de hele cast.

Maar wat mij betreft was deze meer dan geslaagd. Ik heb er van genoten. Fijn cop-filmpje vol leuke verrassingen. Jackson bewijst dat ie met zijn uitstraling weer een held is.

4,0*

Het debuut van Danny Boyle moest ik ook maar eens aanschouwen. Alleen vond ik dat helaas wel een tegenvaller. Shallow Grave gaat al heel snel de saaie kant op en word ook eentonig na een poosje. Het acteerwerk ging wel. Ewan McGregor deed het ook best wel goed alleen de film blijft gewoon erg hangen naar mijn mening. Maarja, dat kan altijd met debuten. Leuk om het beginwerk van Boyle te ondekken maar alsnog is Shallow Grave niet een film om warm voor te lopen en haald het niveaue van Trainspotting niet. Had er denk ook een beetje teveel van verwacht.

2,5*

Erg sterke film waarin toch wel weer word duidelijk gemaakt dat liefde geen leeftijd kent, maar de preutse en de bemoeizuchtige maatschappij der heel anders over denkt.

De film gaat bijna alle kanten op. De sfeer is om te beginnen al best broeierig en rauw en het is ook de eerste Maleisische film die ik heb gezien. We maken kennis met Chai, een jongen van 23 die maar weinig vooruitzicht heeft met zijn alcoholistische moeder. Het enige hoop die hij ziet is van het 15 jarige schoolmeisje Ying, waar hij dan ook een relatie mee heeft, wat dus natuurlijk illegaal is in Maleisië (en in meeste landen) Het lijkt allemaal nog best wel een erg mooie en buitengewone lovestory te zijn, we nemen kijkjes in het saaie leventje van Chai en tegelijkertijd ook in het hectische schoolleven van Ying en haar dominante ouders. Wanneer ze achter de relatie komen, kapseist de boel onherroepelijk.

Vanaf dat moment lijkt alles, dat hele lovestory onderandere helemaal de afgrond in te storten en word het meer een erg deprimerende film. Ying is gedwongen om haar liefde opzij te schuiven en Chai staat een aangifte voor verkrachting te wachten. Met een wanhopige poging doet zijn moeder er alles aan om dat te voorkomen en koop de ouders om, maar of dat zin heeft.

Daarna zie je ook dat de relatie helemaal aan brokken is en dat het contact tussen Ying en Chai alles behalve leuk word. Wat misschien niet hoefde te gebeuren als de boel zo opgeblazen werd en als er zoveel bemoeienissen waren. De film kapseist echter voor de 2de keer wanneer Ying ook nog eens zwanger blijkt te zijn.

En vanaf dat moment krijgen we een soort van misdaadfilm voorgeschoteld, en besluit Chai Ying maar te vermoorden om zijn hachje te redden, (want ik neem aan dat je in landen als Maleisië niet voor zogenaamde ontucht of verkrachting in de bak wil zitten, ook de vriendinnen mochten het niet baten dat hele moord thema grijpt je wel heel erg naar je strot en de film lijkt ook echt maar met de moment rauwer, harder en depressiever te worden en aan de andere kant hoefde het in principe ook niet te gebeuren. Ik vond het echt zo raar. Het begint allemaal zo mooi, (ok hier en daar nog best een beetje deprimerend) maar met de laag lijkt de film ook steeds naarder te worden. Een liefdesverhaal waar dus flink roet in het eten word gegooid en het fataal afloopt. Het laatste minuut vond ik ook nog vrij donker en creepy eigenlijk.

Een film die laat zien dat niet elke liefde met iemand onder de 18 als verkrachting of schande hoeft worden te beschouwt. Maar ondertussen nog wel kijkt naar de concequensies bv dat ongewenste zwangerschap en, zoals gezegd, ervoor zorgt dat het wel meer is dan een gebroken harten film. Het heeft me in ieder geval flink naar de strot gegrepen en me opnieuw aan het denken gezet.

4,5*

Erg goede en slopende film van Steve McQueen (nee niet van The Great Escape) waarvan ik ook de sterke Hunger ken, ook met Fassbender.

Michael Fassbender speelt hierin Brandon, een seksverslaafde die 24 uur per dag is met porno en seks en het liefst alles neukt wat ademt, leeft en beweegt. Hij kan het niet laten om te gluren en zich telkenmale af te trekken, naar de hoeren te gaan en one night standjes te pikken en hij heeft ook een behoorlijke archief aan porno in alle soorten en maten. Maar ogenschijnlijk is het een hele normale kantoorman, maar zelfs het systeem op zijn werk krijgt al een virus vanwege het feit dat hij "het" weer eens niet kon laten.

Afijn, best wel een figuur die het niet op een rijtje heeft, waar ook uitbundig aandacht aan word besteed en toch wel een boodschap vormt. Het word ook steeds lastiger om zijn hobby geheim te houden, zeker als je ook nog een suïcidale zus hebt. En ja... waar moet je dan voor kiezen? Brandon neemt Sissy in huis, wat al gouw voor een hoop ongemak bezorgt en een psychologisch machtspelletje en subtiele chantage.

Shame is voor mij gewoon een behoorlijk krachtige (en nee daarmee bedoel ik niet de lul van Brandon) film die hier gewoon een psychologische ondergang van een seksverslaafde neerschetst. De ijskoude beelden van New York maken het plaatje compleet en zetten hier een rauwe sfeer neer. Iets waar MacQueen ook weer erg veel aandacht aan heeft besteed.

Seks: Geniet, maar doe het met mate.

4,0*

Schitterende film die een lust is voor je ogen en ook erg mooi is opgebouwt wat ook soms een beetje de oude sfeer terug lijkt te halen. Alles lijkt er ook wel zo'n beetje in te zitten. Om te beginnen vond ik de noiry settings van Shanghai tijdens de 2de wereldoorlog erg mooi en sfeervol neergezet en de verzameling acteurs waren fantastisch. John Cussack had zo weer zijn leuke trekjes en zette erg perfect zijn rol neer. Ook Gong Li was natuurlijk een kei en verder waren Ken Wantabe en ook helemaal Chow Yun Fat op de goede plaats. Shanghai was ook helemaal verscheurd van de oorlog en de Jappen waren de baas, daar draait het allemaal om tijdens het moordverhaaltje. Maar het leuke is gewoon dat de film alle kanten opgaat, van romantiek, naar Oorlog natuurlijk, naar Film-Noir en zelfs nog actie. Als je Chow Yun Fat dan weer ziet schieten moet je meteen alweer aan zijn John Woo films denken. Maargoed, alles klopt gewoon. Het einde was inderdaad ook erg mooi en die is me naast de revolutie/protest-scene tegen het eind, onderhandeling bij die auto en luchtaanval en zeker die stationsscene, erg bijgebleven.

Shanghai kan wat mij betreft toch een nieuw soort klassiekertje genoemd worden. Erg creatief en zoals gezegt erg sfeer en kleurvol ooggenot.

4,5*

Pfff, wat een klotefilm.

Het moest hier en daar lijken op een Engelse versie van Banlieu 13 maar het gaat niet verder dan 90 minuten een aaneenschakeling te hebben van hele stoere straatjongentjes, die zo stoer mogenlijk doen, en tijdens het uitvoeren van een zogenaamde wraakactie op een moord van een broer van een 14 jarig broekschijtertje (natuurlijk, maak het zo simpel mogenlijk) nog effe heel stoer wat dansjes maken of foute hip hop, elkaar steeds afbranden en het irriterende: wie is hier de stoerste, op elkaar moeten uitoefenen. Voeg uit creativiteit nog wat goedkope frutseltjes, animatietjes, en een nintendo 64 game-invloeden erin en je hebt een heel cool en hip filmpje.

....not.....

Die meiden waren ook bloedirritand en verder is de humor ook net zo grappig als de achterste van een ezel. Mijn advies is gewoon, niet kijken.

0,5*

Wat een behoorlijk foute film en je kan uiteraard ook meteen zien dat het van de regisseur van Final Destination 2-4 en vooral Snakes on a Plane is.

In het begin dacht ik dat deze film erg weinig zou verschillen in vergelijking met Piranha, maar dat is toch niet helemaal het geval. Afin, het is weer als het ouwe: een groepje hitsige, testostrongierende afgestudeerden gaan naar een eilandje in de meren van Louisiana om eens flink de beest uit te hangen, want daar zijn ze uiteraard flink aan toe. Afin, alles loopt op zijn rolletjes, maar het feest word al gouw verstierd als er eentje word aangevallen door een....??? Wat dus later haaien blijken te zijn. Nou, dan is het paniek geblazen, soms heldendom en die haaien die knorren maar om hun lekkere snacks die zo voor het grijpen zijn als ze maar het water hoeven te betreden. Maar toch is er wel weer meer dan dat....

Waarbij we toch inene omslaan tot een soort psychothriller. Die haaien waren namelijk door "bekenden van hun" in het meer gedropt. Waardoor de (overgebleven) crew, het niet alleen tegen de haaien op moet nemen maar ook tegen hun. Ook grappig dat die haaien op afstand bestuurd werden met een camera in hun. Of heb ik dat verkeerd.

Ach, Mwoah, de gemiddelde hier is natuurlijk niet al te best maar ik heb er wel van genoten. Ellis heeft wel een vreemd gevoel voor humor weet ik nu wel. Benieuwt wat zijn volgende "beesten" project word (een nieuwe Homeward Bound mag ook)

3,5*

Dacht altijd maar dat dit een uberflauw filmpje was. Maar eerst maar eens kijken voor ik wat ga roepen.

En wat is nou uiteindelijk het resultaat: een baanbrekende, geweldige komedie en tevens ook een parodie op Dawn of the Dead. Dit keer ook een soort foute liefdesverhaal dat natuurlijk overspoelt moet worden door hordes zombies. We maken kennis met Shaun (prachtig neergezet door Pegg) die met liefdesverdriet zit en zijn opdringerige, te optimistische huisgenoot Ed (wat was dat een prachtkerel zeg.) Helemaal na die scene in de kroeg in het begin, en erna waarbij ze met die zombie zingen, weet je gewoon dat het helemaal goed gaat komen en dat die 2 er gewoon een feest van gaan maken. En dat gebeurd ook. Dan gebeuren er bizarre dingen in Engeland en op het nieuws en inderdaad. Driekwart van Londen is zombie geworden en Shaun en Ed gaan lekker knullig en onhandig met grasmaaiers, LP's, Crickets, Scheppen, het ouwe Winchesterrifle en nog veel gekste dingen de zombies te lijf en het hulp van hun nabije buren komt ook nog goed van pas. Dit keer niet verschuilen in een winkelcentrum zoals in Dawn of the Dead, maar in hun stamkroegje. En dan krijgen we gewoon vele heerlijke en vooral gory en over de top momenten.

Ook die tv-zap scene was hillarisch.

Wat wel jammer was was dat Ed in een zombie veranderde, maar aan het einde zorgde dat ook weer voor iets erg bizar grappigs.

Gewoon een film waar je continu krom ligt van het lachen en vol zit met schitterende dialogen en momenten. Die Engelsen hebben zeker wel een goed gevoel voor humor.

4,5*

Eindelijk eens gezien. Moest toch echt eens een keer de nummer 1 van de top 250 bekijken, en inderdaad, na het zien van de film kan je je wel een beetje voorstellen waarom hij op de nummer 1 staat.

Een prachtige ontroerende film met een zeer uitgebreid verhaal en spannende momenten. Tim Robbins deed het helemaal perfect en ook Morgan Freeman zette voor de zoveelste keer weer een erg mooie rol neer in deze vrij realistische gevangenis film die eigenlijk wel informatie geeft over het echte gevangenis leven die toch werkelijk keihard is. Vooral die gevangenisbewakers waren keihard. Het verhaal eromheen is ook echt goud waard. Ook van hie ze laten zien dat als iemand na 50 jaar cel weer vrijkomt en gewoon niet meer kan wennen aan het echte leven. Laten ze ook zien met Brooks, een ongelofelijk mooie rol trouwens van James Whitmore. Ook vind ik het einde van de film het allermooist met dat Red na zijn uiteindelijke vrijlating, toch nog naar het plekje gaat wat Dufrene aan hem heeft gevraagt te bezoeken.

Gewoon een sublieme, keiharde en realistische gevangenisdrama dat het ook absoluut niet moet hebben van typische spectaculaire Hollywood films. Het werd allemaal zo echt mogelijk gemaakt.

Zeker een topklassieker!

5,0*

Wat een titel om op te zoeken...

Maar wel een prima kijk in de groezelige achterbuurten van Marseille en de prostitutiering.

Met prostitutie denken we automatisch aan grote kleerkasten van pooiers die willekeurige dames van straat plukken en deze ronselen en mishandelen om hen te dwingen om tot prostituee te werken. Ja, daar is een onderdeel van. Deze film laat een net iets heldere kijk zien... iets dan maar.

Zach is een 17 jarige jongen die uit de gevangenis komt voor roofovervallen. Hij is helemaal klaar voor het nieuwe leven in zijn nieuwe vrijheid. Echter lijkt zijn moeder hem te hebben afgestaan en komt hij bij zijn zus terecht in een opvangtehuis. (een arme tak om het zo te zeggen; dakloos, berooid) Zach besluit echter weer de uitdaging op te zoeken, wederziet zijn oude vrienden en in een joligheid bezoeken ze een paar tienerprostituees die op straat tippelen. Hierbij leert hij zijn leeftijdsgenoot Sheherazade kennen.

Vanaf dat moment lopen twee moralen wel dwars door elkaar. Zach en Sheherazade worden verliefd op elkaar en lijken elkaar te erkennen. Tegelijkertijd neemt Zach de rol van een pooier op zich om zo aan een beetje geld en een gezind leven te komen en verkoopt haar daarbij. Tevens heeft ze nog een schuld bij hem openstaan door het te laten verdwijnen van dat brok hash. Dit levert wel eens moeilijke momenten op waarbij zijn geweten gaan spreken. De misdaad blijft ook altijd als een wolk over deze zaken heen waken.

De film is groezelig door de locaties en zijn onderwerp. Toch weet het op een luchtig pitje te blijven waardoor de genadeloosheid een beetje op de achtergrond blijft. Het is meer de parallel waarin goed zich met kwaad vermengt en de complexe situaties.

Het einde daarentegen was weer erg mooi.

Mooi liefdesverhaal tussen pooier en zijn lichte zeden. Eigenlijk wil je die harde woorden niet eens gebruiken, en toch gebeurt het.

4,0*

Weer een heerlijke Franse film, die toch wel heel bizar en ziek is en natuurlijk ook onvoorspelbaar met hele bizarre verassingen. Het begin is natuurlijk helemaal mooi in die discotheek en er komt steeds meer vaart in de film waneer dat groepje jongeren er met de auto vandoor scheurt en op uitnodiging van de mysterieuze maar bloedmooie Eve die meegenomen word kunnen verblijven bij haar oom Joseph (Vincent Cassel ) Ok, en ik moest bij het begin toch wel een klein beetje denken aan een soort kopie van Frontiere(s). Maar daar word de film zeker niet minder om. Cassel zet de rol van Joseph perfect neer en is nu ook heel anders dan we van hem gewend zijn. Subtiel maar zeker meedogenloos en vanaf dat moment dat de jongeren verblijven in zijn herberg begint de nachtmerie al heel snel. Ook al hebben de jongeren er niks van door. En dan krijg je een tal aan bizarre momenten en ook vaak schokkende en maken we kennis met ook hele bizarre mensen die ook inwonen in dat herberg, waaronder die inteelt partner van Joseph, wat zag dat mens er kotsverwekkend en doodeng uit zeg. En we zien natuurlijk dat de jongeren die verblijven volgens Joseph goed van pas komen, en waarvoor? Daar moet je de film maar voor zien.

En zo komen we bij het hele bizarre einde eerst zou je als kijker denken, oh gelukkig voor de jongeren dat het maar een droom was door die drugs die ze gebruikte in de nachtclub, maar helaas is niks minder waar en word het einde juist een dikke mokerslag waar de rillingen van over je rug lopen. Ja, je weet met Sheitan niet te spotten.

Gewoon weer een zeer verrassende Franse film. Ze kunnen het wel. Ook hier kan Hollywood een puntje zuigen.

4,0*

Wat word deze film hier ondergewaardeerd zeg! Ik vond dit echt een behoorlijk toffe film. Om te beginnen is de bruisende skyline, het manier van filmen en monteren en het verhaal gewoonweg erg subliem, en dat niet alleen... ook de hoofdrolspeler Raffi Pits (tevens ook regisseur) zet hier wederom een behoorlijke sterke rol neer als de zwijgzame Ali en komt ook verdacht veel overeen met The Driver uit Drive. En dan is dit nog welleswaar een Iraanse film.

De uitwerking is ook keurig op ritme en een heel uitbundig verhaal word er hier niet gemaakt, en dat hoeft ook niet. Ali is dus een ex-bajesklant die maar moeilijk in de maatschappij kan terugkeren en al zijn rechten heeft verspeeld bij zijn bedrijf om vaker bij zijn gezin te zijn. Zijn leven neemt een andere wending wanneer zijn vrouw door de politie is doodgeschoten tijdens een demonstratie en dat zijn dochter vermist is. De stoppen slaan door en hij schiet met zijn jachtgeweer 2 politieagenten neer op de snelweg, waarbij hij al snel gesnapt word, er een spectaculaire achtervolging per auto en per voet volgt in het bos, hij word gearresteerd door 2 agenten.... maar dan zijn ze verdwaald. En vanaf dat stukje begint de film alleen maar sterker te worden. De frustraties en de zenuwen van de 2 agenten zijn goed voelbaar en de 2 agenten hebben meer last van mekaar dan van Ali. Ook beginnen we er hier ook steeds meer achter te komen wie er nou werkelijk goed of slecht is, met een ijzersterke climax.

Mijn eerste Iraanse film waar ik meteen al heel erg over te spreken ben en dat kwa montage, de skyline van Teheran die hier erg westers aanvoelt, de Amerikaanse oldtimer van Ali, de maatschappij, de grauwe broeierige sfeer, de bos-locatie in de mist, het hele psychologische machtspel tussen de 3 personages uiteindelijk... echt alles weet wel te boeien en zeker de personage kan je, zoals gezegd, zowat wel in hetzelfte hokje plaatsen bij Gosling als The Driver, en of je dit ook een Iraanse Drive kan noemen.... ik vind het absoluut niet misstaan. Klasse!

4,5*

Desolaat, koud, leeg, pakkend.

Een benzinestation in de letterlijke middle of nowhere ergens in de Schotse hooglanden. Een vader en een dochter die deze toko draaiende houden met de schamele aantal bezoekers. Alles draait om Shell, de dochter... die haar uitwegen probeert te zoeken tegen de verveling. Je zou kunnen zeggen dat er ook niet veel gebeurd en dat de hele film zich vrijwel op deze ene locatie afspeelt, maar de psychologische aspecten weten hier ongemakkelijk uit te pakken. Vader is een verbitterde man die kampt met de vermissing van zijn vrouw.

Naderhand weet de film naar de meest uiterste ongemakkelijke situaties te draaien in deze relatie. Vader en dochter groeien op een ongezonde wijze naar elkaar toe, en hierbij speelt de onaangename spanning met zich mee. Is het de vermiste vrouw van vader? Is het de aandacht die Shell wilt? En waarom vraag je je dat als kijker ook uberhaupt af.

Sterke kleine film dat van de abstracte leegte toch weer even de kijker doet benauwen.

4,0*

Vorige week in de bioscoop gezien en dit was toch wel een beetje mijn eerste echte kennismaking met Sherlock Holmes. Wel genant na al die 1000den filmpjes, series, en (strip)boeken.

En we zien dat Guy Ritchie nu een andere kant opslaat: dit keer geen typische sarcastische Londense gangsters meer in het hedendaagse Londen maar voor deze eerste keer eens een verfilming van een oud verhaal. Al met al nog wel met de typische Ritchie humor derin. Holmes werd perfect neergezet door Downey JR en ik had nooit echt geweten dat de hoofdpersonage van het hele oude verhaal klunsig was. De bijfiguur Watson was daarintegen wel wat slimmer. Watson was ook goed neergezet door de koning der schitterende bijrollen: Jude Law. Het verhaaltje bestond natuurlijk gewoon uit het ouderwetse speursmurfen werk. Visueel was alles ook erg goed en mooi gemaakt. De settings en decors van het oude Londen waren prachtig gegeografeerd met de computer wat ook een beetje iets schilderij-achtigs heeft. En de tegenstander was ook erg goed en daarmee ging SH ook een beetje de magische kant op. Dead is only the beginning.

Ook dat eindscene op die Tower Bridge in bouw roeleerde.

Verder een zeer geslaagde hervertelling van een oude held.

4,0*

Redelijke film, met zo hier en daar nog wat redelijke zwaardgevechten. Maar voor de rest haakt het een beetje af. Wat ik wel raar vond is dat als die twee gasten gaan vechten het ineens hard gaat sneeuwen.

Redelijk/matige film.

2,5*

Nu al een jaar verder en ik heb er nog steeds mooie herinneringen aan. Boerndorp, decor, sfeer, gevechten zijn gewoon erg mooi en het zwart-wit maakt het nog mooier. Ik had al een poos geleden de stem verhoogd naar 5* Ik moet deze toch maar weer eens herzien.

Prima drugsfilmpje weer over ontspoorde Engelse jongeren. Het thema is inmiddels bekend en waarschuwt de kijker ook weer voor de zoveelste keer. Een jongeman (Shifty) die terugkeert naar zijn ouwe buurt om een soorte van reünie te houden, maar door de terugkomst van zijn oude jeugdvriend al gouw in aanraking komt met de drugscircuit en ook met zijn verleden als dealertje. Zoals je al kan verwachten word dit weer een neerwaartse spiraal doorspekt met typische Engelse humor (bijvoorbeeld met die wietverslaafde oma.

Kwa stijl en montage lijkt Shifty ook erg veel weg te hebben van Pusher. De kale, trieste Londense achterbuurt zorgt ook hier voor een troosteloze sfeer en de manier hoe Shifty steeds dieper in de ellende komt word hier ook op een realistische manier vertoond. Dit was een prima kleine drugsfilm weer.

3,5*

Tjonge jonge jonge, dat werd me toch eens een keer tijd dat ik The Shining ging zien. Het was inderdaad weer zo'n hele mooie jaren 80 klassieker en ook een van de betere van Kubrick. 2001 A Space Odessy kwam een beetje verkeerd op de maag terecht en Full Metal Jacket viel ook wel best tegen op de tweede helft vanwege de goedkoopheid. Maar over The Shining valt niks te klagen. Gewoon een superfilm met een onderwerp waar je toch niet echt achterkomt. Of wel? Het begint allemaal met dat gezinnetje met die keigoede Jack Nicholson als de beruchte Jack Torrance. Eerst een gewone huisvader en uiteindelijk word ie helemaal krankzinning en zijn zijn vrouw en zoon het doelwit van hem. Alleen spookt er dan wel van alles door je hoofd want de film lijkt verdacht veel op een hallucinatie of schyzofrenie. Of het kan zijn dat die Jack Torrance een soort angst/ verzonnen figuur is van die vrouw en zoon. Maar of het nou waar is weet ik niet en zo komen we ook bij:

Nog een film uit Miike's beginperiode. Was wel een beetje anders dan verwacht maar ik heb me hiermee ook wel vermaakt.

In die tijd waren zijn films nog niet heel erg bizar maar wel vies en bloederig. Net zoals deze. De film lijkt gewoon op een standaard Yakuza filmpje met hier en daar homosex en best wel veel bloed.
Die fatsige homoscenes worden echt met full sound opgenomen lees: die scene waarbij die kerel door die kleine vechtersbaas in zijn poeperd word genomen en dat je dan het stampen en proppen kan horen. Daarnaast bevat deze film nog allerlij homosexuele pijpscene''s. Wat heeft dat jochie wat afgezogen in de film zeg. Ook leuk hoe ie dan met zijn stilleto een agent aan alle kanten opensnijd.

Ook vond ik die oog uittrekscene pijnlijk.

De films uit de begin periode van Miike zijn leuk om te kijken om hoe hij het in het begin allemaal deed. Ik wil de twee vervolgen ook zien. Best nog wel een aanrader voor Miike en Yakuza fans. Voor het echte werk moet je nog altijd bij Fudoh, Dead or Alive, Ichi the Killer en Gozu zijn.

3,5*

Een film waarbij ik in het begin dacht van: wat moet ik ermee... maar toch is dit wel een erg sterk Japans werkje geworden.

Hoe langer je ernaar kijkt, hoe meer je erachter komt dat deze film met meerdere genres bezig is. In het begin lijkt het nog slechts een Se7en achtig verhaal over een psychopate die hier haar slachtoffers op rituele wijze met het mes bewerkt.... nadat ze diegene heeft verleidt. Politieonderzoek... van de dader ontbreekt elk spoor.... Maar de film pakt steeds meer uit en ik moest zo af en toe ook een beetje aan The Neon Demon denken. Dan komt het drama gehalte soms een beetje om de hoek kijken, maar word er ook ruim plaats gemaakt voor een stevig politiefilmpje en weet de maker er hier ook iets beklemmends en spannends van te maken... in de zin dat je deze bijna in de categorie zou plaatsen van de Asia-horror met dat enge poppengezicht op die foto's bijvoorbeeld. Maar nee... het gaat weer de andere kant op... Niet wie, maar WAT is die seriemoordenaar nou eigenlijk?

En dan heb ik het ook niet over de locaties gehad, waarbij de regisseur toch wel vond dat er wat budget ingestoken mocht worden... en dan de soundtracks... ook om te smullen op vele momenten.

De DVD van Shock.nl lag hier bij mij al een tijdje op de plank, maar ik heb zeker geen spijt dat ik hem eventjes op heb gezet. Prachtige creatieve politiehorrortje! Dat mag gezegd worden.

4,5*