Opinions

Ik had spontaan eens zin om een inhaalslag te doen wat betreft John Carpenter. Dat is lang geleden.

Onder andere kwam Starman aan bod. En wat kan ik erover zeggen? Typisch jaren 80, typisch Carpenter... al laat hij ook zien dat het niet altijd horror hoeft te zijn. Maar een beetje vreemd is Starman wel.

Jenny rouwt om de dood van haar man en leeft teruggetrokken op een heuvelhuis. Dan op een nacht doet zich een vreemde onzichtbare situatie voor: ze wordt gewekt en eenmaal beneden treft ze een baby op de grond. Maar die baby lijkt in een fractie meteen uit te groeien tot een volwassen man. Dit verschijnsel heeft voor het bestaan even de oude videoopnames van Jenny en haar man bekeken en daarvan de elementen opgepikt: resulterend dat Jenny oog in oog komt te staan met een schepsel die als twee druppels water op haar overleden man Scott lijkt.
Goed neergezet door de toen nog jongere Jeff Bridges.

Zonder al te veel poespas en gekke dingen. Het wezen lijkt je geen kwaad te doen, maar blijkt wel een missie te hebben. En Jenny lijkt daar goed voor te pas te komen om hem daarmee te helpen. Ze geeft hem een suit van haar man en al snel stappen ze de auto in om de route af te leggen.

Starman wordt daarbij zo'n film waarbij het lijkt dat het steeds lekkerder wordt als je er verder van eet. Het wil gelukkig niet te zoet worden en weet daarbij op een gedoseerde wijze te spelen met verschillende genres en best wel hartverwarmende momenten. Voor je het weet beland je in een ware roadtrip door Amerika. Bij de Scott look-a-like lijkt het wiel helemaal opnieuw uitgevonden te moeten worden en gaandeweg leert Jenny hem de taal en de handelingen... Echter blijkt Starman nog niet helemaal zo achterlijk te zijn dan je zou denken. Ook een leuk gegeven dat hij dode dieren en andere levenssoorten tot leven kon brengen.

Onderweg brengen er zich problemen mee. Ze krijgen ruzie met een groepje boerenkinkels bij een wegrestaurant en de hele overheid lijkt het op hen gemunt te hebben. Hierdoor weet Carpenter op een gedoseerde wijze te switchen van een romantische roadtrip naar een ware ontsnappingsfilm die ons langs de vele mooie plekjes en gebieden van Amerika brengt. Hierdoor sterkt de sfeer aan. En natuurlijk kan een ritje op de goederentrein ook niet gemist worden. En zullen ze de Rendez Vous voor Starman gaan halen?

Het einde mocht er zeker wel wezen. En dan al die kleuren erbij. Dit moest het dessert zijn.

En zo'n jaren 80 avontuur zou geen jaren 80 avontuur zijn zonder dat het werd bereidt met een uitstekende gevarieerde synth-soundtrack. Echter niet door Carpenter zelf gecomponeerd.

Ja, ik heb het al gezegd. Geen spijt dat ik me weer in Carpenter ben gaan verdiepen en toch ook wel een mooie afwisseling boven het geweld. Starman is geschikt voor jong en oud.

4,5*

Snoeiharde, rauwe gevangenisfilm... bijna een live versie.

Als jeugdige in een volwassen gevangenis belanden... dan moet er wel heel veel gebeurd zijn. Dit overkomt Eric Love. Met de opening van de film werd ik al meteen in de kille sfeer meegeslokt alsof je zelf de gevangene bent. Subtiel volgen we Eric naar zijn celblok en op den duur lijkt het erop dat we hier te maken hebben met een echte psychopaat... met nadruk op "lijkt"... want er zit toch wel iets meer achter... En zo worden we geconfronteerd met het complexe leven, de dagelijkse routines, het geweld onder de gevangenen en de bewakers, de regels, maar ook een therapie die de gevangenen op een objectievere manier bekijkt... tegen de principes in... maar ondertussen ook de ontmoeting van Eric's vader... Waarbij er een bittere vader en zoon relatie ontstaat binnen de gevangenismuren.

En ja dat climax... Zouden ze die methode ook bij Dr. Death hebben uitgevoerd?

Sterk!

4,0*

Was weer een zeer geslaagde film van Verhoeven. Sinds ie in Amerika is zie je toch wel dat ie helemaal uitpakt. Zo ook met Starship Troopers, die hier en daar wel een beetje met Total Recall vergelijken valt. Verhaal is simpel maar de dingen die eromheen verzonnen zijn, oa die meteoriet met die grote insecten die afkomstig is van een Insectenplaneet 1000den lichtjaren verder. De montage ziet er nog goed uit. Zeker als je het vergelijkt met Hollow Man die hierna kwam. B-acteur Casper van Dien deed het ook nog wel goed en Michael Ironside mocht er ook weer zijn. Dit keer niet als een potentiele bad-guy zoals in Total Recall maar dit keer als een leraar.

Ook zit de gore-gehalte er weer dik in. Nee Verhoeven schuwt nooit smerig geweld. Die insecten zagen er ook bruut uit. Vooral die megainsect die zuur spuwt en ook die hersenzuiger.

Ook het typische Verhoevense reclame en nieuwsberichten waren weer erg ammuserend.

Verder een uitstekend vermakelijke typische Hollywood film uit Nederlandse hand.

3,5*

Erg leuk komedietje en een verfilming van een oude tv serie.

Ik ben eigenlijk totaal niet van die flauwe Amerikaanse komedie, maar ik moet wel zeggen dat ik Ben Stiller het altijd wel goed vind doen. Hier speelt ie Starsky die samen met zijn collega Hutch (Owen Wilson) de misdaad bestrijd in Bay City van de jaren 70. De jaren 70 sfeer vond ik trouwens wel lekker stereotyp en fris opgebouwd, met de juiste knipogen en muziek. Het verhaal is ook weer lekker maf. Probeer de coke te vinden die niet te traceren is, en dat bezorgt het duo voor een hoop trallarie en trappen ze, zoals gewoonlijk, weer erg vaak in hun eigen valkuilen. Het bijrolletje van Snoop Dogg was ook fenomenaal.

Wat dat betreft is dit een erg fijn bankhang filmpje.

3,5*

Leuk misdaadfilmpje met Sean Penn en Gary Oldman in hun jonge jaren... De beide heren hebben toen al hun charmes als misdadigers opgebouwd. Alhoewel... Sean Penn is undercover.

Het is verder wel een vanouds misdaadverhaaltje die je bijna kan dromen... om even in het achterhoofd te houden dat dit alweer van 1990 is. De sfeer is grimmig, de personages overtuigend... Ook Robin Wright Penn zorgt voor enige tedere momenten tot zover... En uiteraard is Ed Harris ook onvergetelijk.

De film kabbelt lekker voort. Geeft een neo-noir gevoel... en de aanwezige actiescene's zijn erg goed geschoten... Toch wel een klein beetje de montage van John Woo als je het mij vraagt.

Prima misdaadfilm.

4,0*

Was helaas een beetje een saaie thriller met erg weinig spanning. De hoofdpersonages waren dan nog wel redelijk maar de opbouw en verhaal zitten vol cliche's en is aan de andere kant ook best verwarrend. Vaart en actie had er ook nog wel meer in gemogen als alternatief maar ook dat valt tegen. Nee, echt een ultieme topper was het niet. Ik heb me hier en daar nog wel weten te vermaken met die verwilderde Crowe en Afleck als badguy. En natuurlijk die oudere vrouw die zo kon vloeken en schelden, maar daar bleef het ook bij.

Kleine 3*

Bij Bart smit gekocht voor 2 euro.

Ik vond hem eigenlijk wel goed, het is misschien wel een B-film met mindere kwaliteit maar als je echt wil leeglopen moet je deze gewoon eens kijken.

Verhaal is natuurlijk weer simpel: Moordlustige autorijders genaamd de 'Deathriders' gijzelen een dorp om eeeeh..... welke reden eigenlijk?

Maar voor de rest vind ik deze vermakelijk. Had wel iets weg van Mad Max. De hoofdrolspeler speelt ook wel okee.

Films van het BBI label zijn toch wel de moeite waard. Ook al zijn ze voor een laag budget gemaakt, je komt voor 2 euro weer eens de avond door

3***

Lijkt wel een beetje op de Duitse variant op A History of Violence.

Slecht was hij zeker niet en ik kan toch wel zeggen dat de Duitsers ook altijd wel een prima inbreng weten te brengen op gebied van misdaad. Het is alleen jammer dat ze internationaal zo weinig aandacht krijgen.

Zoals hierboven gezegd is het een soort familie /schizofrenie drama... Jürgen Vogel speelt alvast erg sterk en doet een beetje aanvoelen als de Duitse Bruce Willis (ondanks Willis in Duitsland is geboren) of Jason Statham. Het is een brave huisvader en motormonteur en woont sinds kort met zijn nieuwe vriendin en stiefdochtertje. Hij wordt echter geplaagd door een visioen die hem geen seconde met rust laat. Hier moest ik toch wel een beetje denken aan Fight Club. Het wil allemaal erg boeiend blijven en de duistere sfeer weet je aandacht er wel bij te houden. Dan ook nog een twist waarbij we worden getrakteerd op een grimmig mafiosewereldje en een paar mooie actiescene's... en de daadwerkelijke waarheid van Erik. Georg Friedrich speelde hier uitstekend als pooier...

Ja, erg fijn filmpje.

4,0*

Sterke verhalen lijkt strontvervelend te beginnen en denk je weer aan een een of andere brugklassers project. Maar toch weet het "sterke verhaal" zich wel te ontpoppen tot iets ammusants en krijgen we evengoed nog een leuke film voorgeschoteld die weer vele personages kent waardoor je ook weer een beetje aan een mozaik film moet denken. Een klassieker is het iig niet maar leuk vermaak is het wel en de humor is ook gortdroog. Zo vond ik de hoofdrolspeler erg sullig, wat het natuurlijk ook weer helemaal standaard maakt. De film draait ook natuurlijk om een weddenschap: een pinguin uit artis stelen wat ook weer zo zijn bizarre en maffe plotwendingen heeft. Die 2 stoneys waren ook geweldig, vooral met die scenes met die buurvrouw en maken ook een hoop brokken in dit sterke verhaal. De film is ook variabel van komische gangsterachtige film tot drugs en drank film wat dan bij die artisscene weer erg naar The Hangover gekeken lijkt te hebben.

Maar verder is dit sterke verhaal zeker niet slecht hoor. Ik heb me wel weer weten te ammuseren.

3,5*

Fraai en gelikt Vlaams filmpje uit de jongere jaren van Groeningen.

We volgen een dealer die het niet is gelukt om te ontsnappen van de politie en met zijn kilo's pillen wordt afgevoerd naar de gevangenis. Daar ontmoet hij de invalide Jean-Claude, een nachtclubhouder. Na zijn vrijkomst bezoekt Steve deze nachtclub om een nieuwe slag te kunnen slaan. Daar maakt hij stroeve beginnen met stripper en hoertje Sky. Een lovestory begint?

Ja, maar zoetsappig wordt het natuurlijk nergens en dat kan je verwachten. En van Groeningen zal van Groeningen niet zijn als hij de typische Vlaamse rauwheid toepast. Als Jean-Claude vrijkomt en Steve uiteindelijk met hem in zee gaat komt hij in een complexe wereld terecht van drugs en prostituees. Weer een wereld vol schunnigheid en tegelijkertijd ook uitzichtloosheid dat met de nodige zwarte humor doorspekt wordt. De film weet wel luchtig te blijven en zullen Steve en Sky nou echt naar elkaar toegroeien?

Kenmerkend waren ook de korrelige beelden en de variabele Soundtrack (De Belgische jaren 80 ééndagsvlieg Rock to the Beat van 101 bijvoorbeeld) en natuurlijk "De meeste dromen zijn bedrog" ( )

Fijn project wat Groeningen eindelijk heeft gemaakt tot wat hij nu produceert.

4,0*

Zeer geslaagde actiefilm met leuke momenten en daarnaast nog een heerlijk rauw sfeertje. Eric Roberts deed het goed als gangster en verder was het acteerwerk goed. Met daarnaast nog een paar heerlijke vuurgevechten tussendoor en meedogenloze straffen. Deze film is ook best hard. Gewoon een heerlijke zondagsfilmpje. Uitstekend mee vermaakt. Hij ligt in de 5 voor 5 bak dus ik zou maar effe checken.

3,5*

Goede film.

Die meiden doen het goed en het is soms erg spannend.

4,5

Was nog best wel een vrij enge film voor die tijd. Alleen wel jammer dat er nog wel eens erg vaak in word geoveract. Het verhaal was in het begin goed, daarna denk je dat het een voorspelbare film word en dat je al weet hoe het eindigt. Maar toch pakt het even iets anders uit bij Stir of Echos. De hele theorie rond dat vermiste meisje zat goed in elkaar en ook die visioenen en onwaarschijnlijkheden waren prima. Kevin Bacon was ook aardig goed en ook de rest. De ontknoping was alsnog verrassend.

Of dit een concurrent is van The Sixth Sense? Oordeel zelf.

3,5*

Echt een geweldige film. Heb hem gezien tijdens de Night of Terror afgelopen weekend.

De laatste tijd nemen de slashers, horrors enz ook alleen maar toe lijkt wel, van alle termen wat, van alle landen wat. Dit keer komt Ierland met Stitches, een soort vergelijking van IT, maar dan nog iets gestoorder en vulgairder. Kortom, gewoon een heerlijke bloederige (lees: Extreem bloederige) onzinfilm.

Richard "Stitches" Grindle was eerst een gedesillusioneerde clown die maar door zijn te grove grappen geen succes werd bij kinderfeestjes. Nu komt hij aan bij het kinderfeestje van Tom, waar hij ook weer gewoonweg lekker asociaal te werk gaat. Maar Tom en zijn vriendjes zijn niet dom en geven Stitches er even flink van langs met de gladheid van hun kant. Een onschuldig veter-grapje dat een jochie bij hem uitvoert volgt een nog best wel nare dood voor de Clown. Shit happens.... of toch niet. Nee, want Stiches kruipt jaren later uit zijn graf en keert terug naar het huis van Tom, die toevallig weer een groot zuipfeest geeft. Stitches komt ook maar even te gast en het feest veranderd langzaam maar zeker in een slachthuis.

En hoe dat ook allemaal gebeurd: Allemachtig! Zooo over de top en heerlijk bloederig, en de extreme grapjes die onze clown in de tussentijd maakt zijn ook een prima aanvullertje. De kills zijn ook gewoonweg memorabel: Bijvoorbeeld die Paraplu-kill, die ballonnen-compressor, Van darmen een hondje in elkaar knopen, netzoals dat je met ballonnen kan doen , Een hersenpan openen met een blikopener...., en de mindere gore momenten zoals: je clownsneus het speurwerk laten verrichten. Ja, deze film heeft genoeg te bieden. Die scene met die kat, kon ik niet echt hanteren, omdat ik een kattenliefhebber ben. Het einde is uiteraard weer lekker typisch.

Afin, dit was gewoonweg een geniale film en zeker geschikt voor gestoorde mensen.

4,5*

Typische Balkanese Feelgood film... Tevens een soort Found Footage.

Niks flauws, niks geforceerds... gewoon erg fijn videoverslag van een zekere Iva, die op haar 15de verjaardag een videocamera cadeau krijgt. Ze kan vanaf dat moment maar niet van het ding afblijven en filmt bijna elke seconde van de dag. Haar ouders zijn daar niet altijd even blij mee want de loyaliteit tussen die twee is niet altijd even sterk. Haar egoïstische vader en haar neurotische alcoholistische moeder. Dit levert enkele gortdroge, foute soapmomentjes op en het feest wordt helemaal compleet wanneer haar oom, een escort en een Duitse zakenman op visite komen. De ruzies zijn zowel intens als zeer vermakelijk... en worden verrassend luchtig weergeven. Echter is het in het laatste kwartier tijd voor een erg mooi verslag zonder boe of bah... Mag ook wel nadat de vonken er steeds vanaf vlogen... Alhoewel...

Nee, zeer genietbaar en nergens saai.

4,0*

Ook Chan-Wook Park besloot zijn heil te zoeken in Hollyw.... eeehm Amerika. Want Stoker is totaal geen Hollywoodfilm. Het vanoudse technieken van Park worden ook hier op hetzelfte niveau gebruikt, en het verhaal is ook erg onderhuids, maar aan de andere kant ook weer wat standaard, maar evengoed werkt het wel.

We volgen buitenstaander India (prachtrol van Mia Wasikowska) en haar moeder Evie (Nicole Kidman flikt het weer) die gecomfronteerd worden met de onverwachtse maar vreselijke dood van vader/echtgenoot. De begrafenis verloopt zoals het gaat, maar dan is er iets anders wat hun aandacht bezighoud; Het plotselinge verschijnen van oom Charlie, die India nog nooit van haar leven gezien of gekend heeft, en voor ze het weet en tegen haar zin trekt Charlie bij ze in huis en lijkt wel een soort rustgevende werking te hebben voor moederlief. Het is ook niets meer dan een charmante man met puppyogen. Maar zoals je kan verwachten, lijken de situaties steeds vreemder te worden. Oom Charlie begint een affaire met Evie, en het blijkt ook nog eens een seriemoordenaar te zijn, waar India getuige van is. Helaas hier wel een beetje een dito onderwerp, maar de uitkomst is wel ziekelijk.

In plaats van te schrikken vind India Charlie wel erg interessant, en de herinneringen van het wurgen van die aanrander van India lijkt haar ook nog eens seksueel op te winden. Ja... ze is flink ontspoord en de vriendschap tussen haar en Charlie brengen bij haar nog veel meer dingen los. Het einde was ook een goed antwoord daarop.

Stoker is wat mij betreft gewoon een visueel overdonderende film die lekker op de slowburn naar de fatale waarheid gaat. Ook wordt er lekker creatief gedaan met de montage, zoals we dat wel van Park gewend zijn en alles wordt ook meestal lekker donker neergezet en weet het de kijker ook erg te verrassen.

Erg sterke psychologische horror.

4,0*

Wat gaat er met je gebeuren als je een dienstplicht weigert? Die antworrd krijg je op een rauwe wijze te zien in deze ijzersterke war-at-home film. Met een prachtige cast: Ryan Phillipe speelt de schitterende hoofdrol als soldaat King waar het allemaal om gaat. Hij is getraumatiseerd nadat hij in Irak per ongeluk een gezin om het leven heeft gebracht met een granaat en zijn maten op een gruwelijke wijze afgeslacht zien worden. Maar hij dacht de belofte te hebben om na de Stop Loss niet meer uitgezonden te worden, maar dat was dus een leugen, dus wat doe je dan? Vluchten maar, want het is of vechten of de bak in. Ook vond ik die bijrol van Channing Tatum ook schitterend. Vind dat toch ook een goed acteur worden. En zijn vriendin Michelle natuurlijk ook die King helpt met vluchten.

En misschien is het wel stom om het zo te noemen maar vanaf dat moment krijgen we een soort van Road Movie en moest ik hier en daar toch wel een beetje aan Wim Wenders denken vanwege bepaalde plaatjes en sfeer. Het zal wel aan mij liggen. De sfeer zit er in ieder geval goed in en het verhaal is ook gewoon de realiteit. Meestal zijn dit soort onderwerpen in US-films niet serieus te nemen maar Stop Loss was daarintegen bloedserieus. Wat ook heel mooi en ontroerend was was het einde: King die bij de Mexicaanse grens staat en het er nu echt op neerkwam dat hij een harde keuze moest maken: of met een heel ander ID in Mexico onderduiken en dan ook alles (gezin etc) verliezen. Of gewoon maar overgeven en weer in dienst gaan. Zo zie je maar dat hij geen andere keuze kon maken en ging toch maar in dienst. Erg indrukwekkend.

Zo krijgen we wel een hele goede les over de hypocrisie in Amerika dat daar toch wel heel erg is. Voor een moord in Amerika krijg je de electrice stoel maar ondertussen is het wel verplicht om in Irak of Afghanistan zoveel mogelijk moord en doodslag te plegen. Je zal zien dat het leven vooral daar hard en onmogelijk is.....als soldaat.

4,5*

Degelijk Australisch thrillertje dat begon als een soort TV-film maar waarbij de vaart er toch wel in begint te zitten. Het onderbreken van de ondertiteling van de dvd was wel vrij lastig en van dat Australische accent was zowat geen reet te verstaan, dat merk je wel zonder ondertiteling. Maargoed, ik deed m'n best en dit is weer een thriller met een vrij apart onderwerpje.

De hele uitpak lijkt in het begin nogal voorspelbaar en ook begin je al snel de vermoedens te krijgen dat die oom ook gewoonweg zelf de moordenaar is maar het einde neemt toch weer een andere wending. Misschien wel standaard maar toch evengoed verrassend. De hele locatie in die opslagruimte was ook vrij bijzonder en ook zijn er hier en daar weer een paar brute kills aanwezig (wat blijven klauwhamers toch een succes in wraakfilms) Het acteerwerk is ook prima gedaan. Een prima kijkbare wraak-horror.

3,5*

Toch wel weer een bijzonder werkje van die Zweden. Dit is een film dat ook zo'n beetje alles bevat: SF/Thriller/Fantasy/Drama/Actie en zelfs komedie. Het begint al als een soort horrorfilm maar uiteindelijk transformeerd het naar een burgerlullenverhaaltje van DD met wat komedie derin. Maar dat transformeerd ook al snel en we krijgen te maken met de fantasie genre. Visueel zit deze film gewoon erg goed in elkaar. We krijgen gewoon verschillende manieren hoe een verhaal verteld word. Er zit ook een snufje virtuel Reality in en die stripboek scenes hebben zelfs visueel wat weg van Sin City en 300. En evengoed zit je maar te denken van. Ja het zal allemaal. Het speelt zich eerst af in Stockholm en uiteindelijk in een dood dorpje waar DD zijn jeugd heeft doorgebracht. We krijgen ook regelmatig te maken met kwade geesten en vijanden. Ook met jeugdherinneringen van DD en dan begint de waarheid dichterbij te komen: Het schijnt gewoon dat DD zwaar getraumatiseerd is doordat hij in zijn jeugt met eigen ogen heeft gezien dat zijn zusje werd doodgereden. En ook schijnt het een soort psychopaat te zijn Ja, erg verassend allemaal.

Maar toch weer een zeer mooie film met een hele puzzelende verhaallijn en een huiveringwekkend climax. Ook hele goede acteerprestaties en de decors en de andere verschillende visuele stuff zijn een lust voor het oog. Deze was voor mij iig zeer geslaagd.

4,0*

Wel wat minder vergeleken met Happiness. Storytelling blijft vaak hangen en weet ook niet echt vaak te boeien. De humor was daarintegen wel hier en daar lekker keihard en de hele gezinsituatie en de jeugd van die 2 ouders waren ook wel lekker medogenloos neergezet. Ook vond ik die onverschillige Scooby ook fantastisch en het einde waarbij die huisvrouw wraak neemt op het gezin die haar ontslagen heeft is ook nog best scherp. Maar zoals gezegt blijft de film jammer genoeg vaak haken in ellenlange saaie soaperige stukken. Maargoed, snel meer werk van Solonz opzoeken.

3,0*

Weer een goede film van Felini. Met opnieuw vol sfeer en leuke momenten. AL vond ik dat gekke vrouwtje wel af en toe irritand. Zoals Djelle al zei: ze huppelt wat in het rond en trekt wat gekke smoelen. Mee eens. Alleen hierom is het niet echt een reden om hem een 1 te geven want de dingen eromheen waren weer wel kunst. Ik ben zelf ook een harde actiefan(maar dat wist je al ) Maar zelfs ik vind hem nog leuk. Maarja..ieder zijn eigen mening.

Voor de rest vond ik die sterke kerel ook leuk spelen en die gekke acrobaat. Felini weet er wel een hoop sfeer in te brengen met mooie achtergronden van Italiaanse dorpjes en straatjes. Overgoten met een bolonege sausje van puur Italiaans kwaliteit.

Weer een geslaagde film van Felini. Momenteel halen mijn ouders allemaal klassiekers uit de kast die ze eens op dvd gekocht hebben maar 2 jaar niet hebben gezien. Op naar de volgende klassieker.

4*

Na al het ultra geweldadige werk van Lynch nu eens een geweldloze film: The Straight Story, waar de Lynch elementjes toch wel uit een ander hoek komen dit keer. Om te beginnen was het verhaal al erg mooi verzonnen. Eigenlijk zou je eerder denken dat het op een komedie neerkomt om helemaal 600 km met de grasmaaier te gaan afleggen maar dat is in TSS niet zo. Ipv daarvan krijgen we gewoon een heel mooie aparte roadmovie voorgeschoteld die ook hele mooie kiekjes heeft van de Amerikaanse landschappen. Verder is dit ook een hele rustige film wat het ook zo relaxed maakt: bv als je de krekels op de achtergrond hoort als Alvin Straight een korte stop maakt. Verder vond ik Richard Farnsworth wel erg mooi spelen als Straight. Vond het best wel verbazingwekkend dat ik net op IMDB zag dat hij een jaar na de film zelfmoord heeft gepleegt omdat hij een terminale kanker had. Verder vond ik ook Sissy Spacepack mooi spelen als de dochter van Straight.

En zoals gezegt maken we ook een mooie meeslepende reis door Amerika met de grasmaaier en we krijgen ook hele mooie sfeervolle kiekjes te zien en dorpjes waar Straight ook allerlij mensen ontmoet. En dan ook uiteindelijk toch zijn broer bereikt heeft. Ook een van de mooie scenes.

Gewoon weer een prachtwerk van David Lynch. Niet umheimlich of geweldadig als zijn normale werk. Een meeslepende fantastische film voor jong en oud.

4,5*

Are you a serial killer?

Een beetje een Tarantino goes horrorland. En wat voor één.

Ik had al een beetje rekening gehouden met het feit dat deze film een mindfuck ging worden. Dat wordt in het begin al vrij snel duidelijk... of toch niet. We krijgen een beginlijn met een hoop taalfouten waarin er tussen 2018 en 2020 een seriemoordenaar huishield in verschillende staten? Gebaseerd op een waargebeurd verhaal? De film wordt onderverdeeld in zes hoofdstukken, maar begint bij hoofdstuk 3. En hoofdstuk 3 is al meteen een heftige en spectaculaire kat en muis spel tussen The Lady en The Damon. Het neigt cliché te worden. Totdat we bij hoofdstuk 5 komen, enzovoort.

Ja, niets is zoals het lijkt en je wordt toch wel steeds op het verkeerde spoor gezet en eenmaal bij hoofdstuk 1 lijk je al een beetje te raden waar het allemaal naartoe zou gaan. Het roer slaat compleet om want The Lady en The Demon schenen iets met elkaar te hebben. Verlenen elkaar aan bizarre seksspelletjes waar de grenzen verlegd worden. Ga je me dan vertellen dat het zodanig ver is gegaan zoals hoofdstuk 3 dat doet vermelden? En ja, natuurlijk... gaandeweg ben je eventjes vergeten dat er aan het begin vermeld werd dat er een seriemoordenaar rondliep. Juist ja... Dat dus!

En wat heb ik toch moeten lachen om dat oude hippiestel... Corrigeer: een hippie en een biker.

Strange Darling is in mijn ogen weer een hoogtepunt uit Hollywood en vrijwel op oude kracht. Gestoord, mindfucked en het gaat niks uit de weg. Of dit ook een soort anti-woke verhaal is omdat we nog altijd in het heden leven? Ik twijfel er niet aan. IJzersterk acteerwerk van Fitzgerald en Gallner, en natuurlijk ook fraai geschoten op 35 mm, waarbij we een soort cultgehalte mogen proeven.

Erg vet gewoon! Ga dat zien!

4,5*

Erg goed geacteerd, Mooie lange film en erg leuke stukken

goeie acteus ook.

5,0

Zeer goede en spannende real life-horror film. Dat zulke dingen ook echt gebeuren. Dit is dan toch ook een van de betere Amerikaanse horrorfilm die kwa real-life aan The Texas Chainsaw Massecre doet denken en kwa plot ook een beetje aan Scream. Maar dit was me toch wel een pareltje. Een sublieme spannende nagelbijter omgeven in een donker en creepy sfeertje en weinig overbodige muziek. Met als achtergrond een oud donker huis dat schemerig verlicht is waardoor de sfeer donker is. Die 3 officieele bewoonders van het huis zagen er ook erg creepy uit met die maskers en je zou als eerst denken dat het geesten zijn. Ook die nare herhaaldelijke toon van die grammafoonplaat die ene keer zorgt voor een ziekelijke sfeer. Die scenes van oa: dat Kristen door de kamer loopt en achter haar in een hoek zo'n gemaskerde psychopaat tevoorschijn komt (zie poster trouwens) en die scene dat ze in de kast verstopt zit zorgen ook voor een goede dosis rillingen. Snapte trouwens alleen dat hele einde niet met die jongens. Waren dat nou toevallige getuigen en kwamen zei toevallig dat huis tegen? En die ondmoeting dan met die 3 Psycho's? Ja, de ondertiteling was Engels en kwam de laatste kwartier niet op de juiste tijd aan.


Verder vond ik Liv Tyler en Scott Speedman ook erg goed spelen.

Zeer spannende real-life nagelbijter. Ondanks het een waargebeurt verhaal is zou een echte die-hard horror liefhebber hier ook zijn plezier in vinden.

4,0*

Wat heb ik hier jaren naar uitgekeken. Verondersteld dat ook het tweede deel van The Strangers, in dezelfde vervaagmolen terecht zou komen samen met de vele vervolgen op Will Smith films... Dat deel 2 zich op een trailerpark af zou spelen was al rond 2012 bekend (en ik nog dacht dat er waarschijnlijk niks mee gedaan zou worden). Leek er in 2015 eindelijk hoop te zijn en zou de regisseur van Deception het vervolg op zijn rekening nemen. Maar ook dat konden we weer vergeten. Balen natuurlijk. Want verdomme, wat was The Strangers toch, zelfs na vier kijkbeurten, een uitzonderlijk goede Amerikaanse horrorfilm.

En dan in 2018 lijkt de tijd eindelijk te zijn aangebroken. Van de week eindelijk de film gezien en... ja... hij kan er zeker wel mee door.

Wat subtiliteit, waar deel 1 nog zo goed in was, heeft het in deel 2 een beetje gas teruggenomen. Overduidelijk (en wat andere recensies al doen vermoeden) heeft de regisseur hier een ode aan de jaren 80 horror neergezet; met name de muziek. Ook weet hij wel waar hij daarmee moet stoppen. Wanneer er een cheesy soundtrack de sfeer lijkt te willen verneuken wordt de volumeknop toch snel weer naar beneden gedraaid. Gelukkig.

In deel 2 (waarschijnlijk niet waar gebeurd) verplaatst de setting zich van een groot huis naar een trailerpark. Waar een gezin zich een nachtje moet huisvesten. Het gezin bestaat uit vader, moeder, broer en zus. Een gezellig familieuitje is het echter zeker niet, want dochter Kinsey; een gehaaid tantetje moet worden afgezet op een internaat. Dus in loyaliteit zal ze niet snel meer geloven. Maar al snel lijken er hele andere dingen te komen waar zorgen om gemaakt moet worden... Want Tamara is niet thuis.

Ja, dat belooft zeker niks goeds... als je nog even terugdenkt aan deel 1.

Algauw zijn de drie gemaskerde gezinslieden weer terug van weggeweest. De langzame opbouw; met voornamelijk die shots dat je pas erg laat een van die gemaskerde freaks in het donker in de verte op de uitkijk ziet staan, tot het feit dat de familie al heel snel begint te beseffen dat er geen grapjes gemaakt worden.


En ja... dit vervolg (nouja vervolg) wist me zeker te overtreffen. De psychische spelletjes, de kat en muisspellen, ijzingwekkende momenten (die scene in die rioolbuis (eeek) of die fopdoos), de gekte en wanhoop dat snel onderdrukt moet worden door de overlevingsdrang, de vette kills... en dan ook het feit dat er met deel 2 een schepje bovenop gegooid wordt en het op den duur ontpopt tot een bad ass revenge-flick + een Texas Chainsaw Massacre achtige ontsnapping. Ja, nogmaals... Een echte knipoog naar de jaren 80. Het einde was ook wel te doen, maar kon sterker...

Ook de montage was dik in orde en bijna ook af te meten aan het eerste deel. De donkere sfeer, de vuige shots met de okergele straatverlichting. Het acteerwerk was gelukkig ook binnen de overtuigende lijnen gebleven. Ook zijn er andere acteurs in de plaats voor dat gemaskerde gezin. Je hoort bij de man ook geen schurende adem meer.

Ja nogmaals, wat mij betreft echt dik in orde dit vervolg! Alhoewel vervolg...

4,0*

Weer een hele goede Peckinpah film. Het begint allemaal rustig en je kan aan Hoffman zien dat er geen grijntje geweld in hem zit. De film vind plaats op een groezelige Engelse platteland en een dorpje. De eerste grote deel van de film is rustig en laat het alleen de leven van David Sumner en Amy zien maar dat veranderd gauw als Sumner een dorpsgek in zijn huis verborgen houd.

Ik snap trouwens niet echt waarom deze film zo verboden was in die tijd. Ok het einde is misschien wel zeer geweldadig maar The Godfather was ook nogal schokkend voor die tijd en daar werd verder niet over gediscusieerd. Deze moest een tijdlang op de plank liggen vanwege het brute geweld voordat ie werd uitgebracht. Tenminste, dat las ik op de achterkant.

De rollen van David Sumner vond ik erg mooi. Amy daarintegen was soms een beetje irritand aanwezig maargoed, zij deed het ook prima.

Film is inderdaad een klassieker en je kan hem gratis bij Blokker halen. (1 euro voor een klassieker noem ik gratis. )

4,0*

Deze viel een beetje tegen. Had deze samen met Firepower en Deadly Target gekocht bij bart smit voor 2 eus per stuk.

Maar echt veel actie zat er niet in

1 ster voor de moeite

Wel een zeer vermakelijk brothahood-actie filmpje maar niet een top-film. Gewoon een tussendoortje met standaard verhaal en toch mooie actiescenetjes erin. Keanu Reeves deed het wel redelijk, was nou niet zijn beste film en Forrest Whitaker wist er ook weer wat moois van te maken. Sommige scenes waren wel lekker rauw en hard en het spektakel zat er ook wel voldoende in. Voor actiefans is dit de moeite waard. Goed te kijken voor een saai middaggie.

3,5*

Deel 1 was al een gewone doorsnee actiemisdaad film. Deel 2 ook, alleen dan met een nog dunner plot. Al moet ik zeggen dat Street Kings 2 mij niet tegenviel. Tis gewoon weer een doorsnee filmpje dat trouwens ook verdacht veel oogt als Narc, ook met Liotta. Het verhaaltje komt hier en daar wel een beetje op hetzelfte neer. Liotta vond ik ook wel weer goed maar je kan wel zien dat hij zijn beste tijd heeft gehad. Ook de voor mij onbekende Hatosy deed het nog goed. De film is ook nog best in de jaren 70 stijl geverfd met regelmatig nog jaren 60 en 70 soulmuziekjes. De actiescenes zagen er ook voldoende uit. Ik wist me wel te vermaken met deze film. Prima tussendoortje.

3,0*